9Movie.Wiki
‫مــترجم: وحــید فرحناکی ‫≡ @night_walker77 ≡
‫درخت زندگی نماد یگانگی خداست.
‫مادر، پدر، فرزند.
‫هر سۀ اونا با همدیگه هستن.
‫جایی که آب اول ‫بهش سرازیر می‌شه رحم مادره.
‫تولد.
‫اعتقاد بر اینه که مثل ‫گریۀ یه بچۀ نوزاد می‌مونه،
‫اگه با دقت گوش بدی.
‫این بچگیه. معصوم‌ترین دورۀ زندگی ما.
‫بعدش یواش‌یواش بزرگ می‌شی.
‫زلال می‌شه. ‫بالغ می‌شه، تبدیل به یه بزرگسال می‌شه.
‫و فکر کنم اون پیریه.
‫آها!
‫و مرگ.
‫عبور از پل صراط و رسیدن به روز قیامت.
‫و به زمین برمی‌گردی ‫تا زندگی جدیدی رو شروع کنی.
‫این یه چرخۀ خارق‌العاده‌ست.
‫چیه؟
‫قرن‌هاست آب از این چشمه جاری نشده.
‫دیروز ناگهانی برگشت.
‫وقتی که پیدات کردم، ‫وقتی عدن مامان صدات کرد.
‫شما دو نفر معجزۀ این چشمه ‫و این خشکی هستین عطیه.
‫شما این برکت رو آوردین.
‫عدن؟
‫عدن، دخترم.
‫می‌تونی هر کاری که برای ‫التیام روحت باید بکنی رو انجام بدی.
‫از نظر من ایرادی نداره.
‫- عزیزم. ‫- ما یک خونوادۀ بزرگ هستیم.
‫- دخترم. ‫- به خونه پیش خونواده‌ت خوش اومدی.
‫نترس.
‫من و تو خیلی شبیه هستیم، ‫اینو می‌دونی عدن؟
‫- این یه معجزه‌ست. ‫- همه‌چی مرتبه.
‫- دنبال چیزی برای کامل کردن خودتی. ‫- مامان.
‫اونجا چه اتفاقی داره میفته؟
‫عدن داره چیکار می‌کنه؟
‫عطیه یه لحظه وایسا.
‫چیزی بهت گفته؟
‫حسش کردم.
‫دخترمون باید یه تصمیمی بگیره.
‫- چه تصمیمی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی هر کاری که باید بکنه، ‫ما نباید سد راهش بشیم.
‫باید سعی کنیم درک کنیم.
‫تو پدرشی.
‫بعدا می‌فهمه چه‌قدر دوسش داری.
‫صبر داشته باش.
‫اون‌وقت یه خونواده می‌شیم.
‫حق با توئه.
‫اول باید این پیش‌گویی رو فیصله بدیم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه ولی تو فکرش هستم.
‫هر کس که این پیش‌گویی رو کرده
‫می‌گه عصر قدیم به پایان می‌رسه ‫و عصر جدیدی شروع می‌شه.
‫دارا رو به عنوان درگاهی ‫به یه شروع جدید می‌بینن.
‫پس یه پایان تو راهه عطیه.
‫شاید پایانی ویرانگر.
‫- اما... ‫- چه ارتباطی با دخترمون داره؟
‫الان باید اون دختر اینجا بود.
‫تا الان باید تو گوبکلی‌تپه بود.
‫- مجبور به عقب‌نشینی بودم. ‫- هوم.
‫ارهان اونجا بود، با اوزان.
‫ولی نگران نباشین.
‫به‌جاش امروز دختر رو میارم.
‫نقشه‌تون به‌هم نمی‌خوره.
‫پس، تو این‌قدر مهمی؟
‫برای نقشه حیاتی هستی، آره؟
‫نقشۀ دیگه‌ای دارین؟
‫بذار فرض کنیم دارم. ‫اون موقع چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای بیشتر از این نقشه بدونی؟ هوم؟
‫اگه موفق نشی، اوزان رو دارم.
‫می‌دونی، همه‌تون یه کار می‌کنین.
‫فراموش می‌کنین من کی هستم.
‫من همیشه یه قدم ازتون جلوترم.
‫همیشه!
‫تو چه‌جور زنی هستی؟
‫مامان، منم!
‫تو داخلی! در رو باز کن!
‫اومدم!
‫اوزان.
‫بهش می‌گم. بهت اجازه نمی‌دم.
‫مامان؟
‫اوزان.
‫جریان چیه؟ چی شده؟
‫فکر می‌کنی من احمقم مامان؟
‫- چی؟ ‫- من باورت کردم.
‫الان تو چه فرقی با اونا داری؟
‫باید بابا صداش کنم یا سردار؟ ‫مردی که کشتم رو چی باید صدا کنم؟
‫اون واقعا دوست داشت، مگه نه؟
‫واسه همین اون کارو کرد.
‫می‌شه روراست باشم؟
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم مامان.
‫دیگه به هیچ‌کدوم از این چیزا باور ندارم.
‫دروغ گفتن، مامان.
‫خشم، نفرت! ‫اینا چیزای بدی هستن.
‫داریم به دنیا آسیب می‌زنیم مامان.
‫عدن رو از خونواده‌ش جدا کردیم.
‫می‌دونه کار ما بوده ولی با این حال ‫وقتی منو دید بغلم کرد. دوستم داره.
‫عطیه منو بخشید.
‫این احمقانه‌ست؟
‫نیست مامان.
‫دیگه بریدم.
‫اوزان یه دقیقه وایسا!
‫اوزان ما برای رسیدن ‫به اینجا فداکاری‌های زیادی کردیم!
‫دخترم در آینده...
‫عدن توسط یه نفر دیگه بزرگ می‌شه.
‫و تو با این قضیه مشکلی نداری، آره؟
‫ندارم مامان.
‫اگه عدن جاش امن، آروم ‫و راضی باشه مشکلی ندارم.
‫هر کاری می‌کنم.
‫امید!
‫عه شمایین.
‫بیاین تو.
‫اون مادرمه.
‫امید ما یه‌سری اطلاعات جدید داریم.
‫چندتا مسئله رو راجع‌به پیش‌گویی حل کردیم.
‫ولی نمی‌دونیم باید چیکار کنیم، ‫کجا بریم.
‫اومدین سراغ من؟
‫فکر کردیم شاید چیزی اینجا پیدا کردی.
‫چی بگم آخه؟ ‫جای اشتباهی اومدین.
‫در حال حاضر من آخرین نفری‌ام ‫که می‌تونم بهتون مشورت بدم.
‫امید حالت خوبه؟
‫نمی‌دونم...
‫این همه سال، من...
‫این همه سال بهم گفتن دیوونه.
‫گفتن من مجنونم.
‫می‌گفتن «امکان نداره. ‫هیچ‌کس دنبالت نیست.»
‫«همه‌ش تو ذهنته.»
‫و بعدش می‌فهمم...
‫که کل خونواده‌م...
‫کل خونواده‌م به قتل رسیدن.
‫اینجا رو ببینین.
‫یه عمر زندگی اینجاست.
‫زندگی‌ای که هیچ‌وقت نمی‌تونم داشته باشم.
‫می‌دونین این افراد کی هستن؟
‫مامانم، خاله‌م...
‫چهره‌های زیادی اینجاست.
‫عکس‌های زیاد.
‫می‌خندن.
‫گریه می‌کنن.
‫عاشق می‌شن.
‫بچه دارن.
‫کل...
‫یه زندگی کامل و شاد رو تجربه می‌کنن. ‫بعدش یه روز، همه‌شون...
‫همه‌شون به قتل رسیدن.
‫کل خونواده‌م...
‫کل دودمانم...
‫من هیچ‌کس رو تو این عکس نمی‌شناسم.
‫یه غریبه...
‫یه غریبه داره بهم نگاه می‌کنه.
‫می‌دونم که واقعا آسون نیست ‫با این قضیه روبه‌رو بشی و بپذیریش.
‫- اما... ‫- اما چی؟
‫زمان همه‌چی رو خوب می‌کنه؟
‫می‌گذره؟
‫دختر ما عدن تو خواب‌هات ‫باهات ارتباط برقرار می‌کرد، درسته؟
‫به یه دلیلی اون اتفاق افتاده.
‫با وجود اینکه از خونواده‌ت جدا شده بودی،
‫اون می‌خواسته بهت ‫یادآوری کنه کی هستی.
‫می‌خواسته اصل و نسبت رو بشناسی.
‫اون‌وقت تو نمی‌خوای بشناسی؟
‫امیدم، عزیز من.
‫به کسی نگو ما اومدیم اینجا، خب؟
‫رسیدیم عزیزم، رسیدیم امیدم.
‫اینجا خونۀ توئه، ‫جایی که همیشه جات امنه.
‫مرسی.
‫بهت قول می‌دم،
‫هر اتفاقی که در گذشته افتاده، ‫باهمدیگه از سر می‌گذرونیمش.
‫به‌نظر تو مادرهایی نیستن ‫که بچه‌شون ناراحت و اذیت می‌کنن؟
‫بشریت بدترین فاجعه‌ایه ‫که روی زمین اتفاق افتاده.
‫ستم، کینه، حرص، خشم،
‫جنگ، رنج...
‫دخترم. ‫به خونه‌ت، به خونواده‌ت خوش اومدی.
‫تو خاطرات امید یه خونه دیدم.
‫به‌نظرت اون خونه هنوز اونجاست؟
‫ممکنه مامانش اطلاعات اونجا مخفی کرده باشه؟
‫ممکنه. چجور جایی بود؟
‫عمارتی روی یه تپه بود، ‫دور تا دورش درخت بود.
‫حتما باید تو حومۀ شهر باشه. ‫اونجا عمارت هست.
‫چطور می‌تونیم بریم اونجا؟
‫داری می‌گی اگه فرصتش برات ‫پیش بیاد یواشکی وارد می‌شی؟
‫پیداش کردم.
‫یادم اومد که یه جایی دیدمش.
‫کلیدی که تو دست مادرم دیدم.
‫بریم.
‫شما برین.
‫من هنوز نمی‌دونم ‫با این مسائل چیکار کنم.
‫باشه. هر طور مایلی.
‫مگه بهت نگفتم نیای؟
‫خونه‌ای که دیدم شبیه اون بود!
‫طبق افسانه آتش‌پرستان ‫اونجا زندگی می‌کردن.
‫روستاییان می‌گن صداهای شیطانی شنیدن.
‫کسانی که واردش شدن ‫عقلشون رو از دست دادن و لال شدن.
‫به‌جز شیاطین ارواح هم اونجا هستن؟
‫چرا این داستانا رو می‌گن؟
‫چون این داستانا بازدارنده‌ن. ‫ترسناکن.
‫پس اگه داستانت به اندازه کافی قوی باشه،
‫واسه مخفی نگه داشتن مکان ‫نمی‌خواد محافظت خاصی ترتیب بدی.
‫درسته.
‫- این همون دره. ‫-علامت‌ها.
‫سال‌هاست که کسی نیومده اینجا.
‫ببین.
‫عطیه باید یه چیزی بهت بگم.
‫از داستان‌های ارواح نترس. ‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫بیا.
‫اینا چی هستن؟
‫چیزایی که تو خونۀ ساحلی دیدیم.
‫تو این کارو کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم یه‌جور فرکانس منتشر می‌کنه.
‫این صفحه‌ها باید یه معنایی داشته باشن.
‫این همون ارتباط رمزگذاری شده‌ایه ‫که سردار می‌گفت.
‫وقتی نزدیکش می‌شی از کار میفته.
‫تو مسیر درست هستیم. ‫بیا از این طرف بریم.
‫عدن کجاست؟
‫- ازت می‌خوام بری لطفا. ‫- جانسو خواهش می‌کنم.
‫- من از عدن مراقبت می‌کنم... ‫- عدن!
‫باشه خفه شو. ‫عدن اینجاست. جاش امنه.
‫- باید ببینمش. ‫- من ازش محافظت می‌کنم.
‫موضوع چیه؟
‫جانسو می‌دونم خوشت نمیاد،
‫ولی من باید اینجا باشم.
‫باید از عدن محافظت کنم.
‫هیچ‌کدوم‌تون رو تنها نمی‌ذارم.
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه، هیچی.
‫خیلی وقت بود اینجوری ندیده بودمت. ‫شگفت‌زده شدم.
‫یعنی چطوری؟
‫مثل خودت.
‫مثل خود واقعیت.
‫راستی ممنون.
‫اون روز جلوی ارهان ازم دفاع کردی.
‫مرسی.
‫- ولی چرا؟ ‫- مدرک یا هیچ چیزی نداشتی.
‫تصمیم گرفتی که بهم اعتماد کنی.
‫منظورم اون نیست. منظورم اینه چرا...
‫پنج سال گذشته.
‫چرا بعد از این همه سال ‫دوباره وارد زندگی من شدی؟
‫چرا اومدی سراغم؟
‫با وجود اینکه غرقِ این مشکلات بودی،
‫درگیر همۀ این قضایا بودی،
‫چرا دوباره اومدی سراغم اوزان؟
‫کلی به مفزم فشار آوردم و نمی‌فهمم. ‫چرا دوباره وارد زندگیم شدی؟ چرا؟
‫اون دوستم داشت.
‫کی؟
‫عدن.
‫بچه‌ها نمی‌پرسن
‫کی هستی، چی هستی، ‫چه اشتباهاتی کردی، از کجا اومدی.
‫همین‌جوری بغلت می‌کنن.
‫فکر کنم از اون یاد گرفتم. یعنی...
‫واسه همین جرئت کردم بیام سراغت.
‫ببخشید.
‫و...
‫اگه هشت سال پیش نرفته بودم،
‫اگه جدا نشده بودیم،
‫اگه بغلت کرده بودم...
‫جلوی این اتفاقات گرفته می‌شد؟
‫اگه بهت می‌گفتم درک نمی‌کردی.
‫چرا نمی‌کردم؟
‫چون خونوادۀ تو همیشه دوستت داشتن.
‫حالا دلیل اون داستانا رو می‌دونیم.
‫همون حوضِ تو کاسیمیه‌ست.
‫هر چیزی که تو دنیا وجود داره ‫یه انعکاسی داره.
‫یه انعکاس مخالف، یه تصویر آینه‌ای.
‫زن و مرد.
‫آتش و آب.
‫گذشته و آینده.
‫خورشید و ماه.
‫بالا و پایین زندگی.
‫هیچ‌کدوم نمی‌تونه بدون دیگری ‫وجود داشته باشه.
‫اگه معنای نمادهای باستانی رو بدونی،
‫اگه عمیقا اونا رو درون خودت نهادینه کنی،
‫می‌تونی کنترل‌شون کنی.
‫می‌تونی معجزه بیافرینی.
‫در واقع ما معنای اون نمادها رو می‌دونیم.
‫حتی اگه اونا رو نفهمیم، ‫به نسل‌های بعد منتقل‌شون می‌کنیم.
‫این درون آگاهی جمعی ماست، ‫در ژن‌هامون رمزنگاری شده.
‫یه چیزی اینجا مخفی کردن.
‫وقتی که از پدرت عصبانی بودی رو یادته؟
‫چون ارهان، خونواده‌ت، ‫و تصادف رو ازت مخفی کرده بود.
‫آره.
‫چند ماه باهاش حرف نزدم. یعنی...
‫اون موقع درک نکردم.
‫یعنی...
‫چون به‌خاطر تو...
‫اگه چیزی بهت آسیب می‌زد ‫ دنیا رو به آتیش می‌کشید.
‫نفهمیدم چی ناراحتت کرد.
‫پدر من ازم سوءاستفاده کرد.
‫تا به عطیه برسه.
‫تا به زنی که دوستش داشت برسه، ‫مادرم.
‫منم هر کاری که خواست رو انجام دادم.
‫بهش اجازه دادم. ‫به امید اینکه شاید دوستم داشته باشه.
‫بعدش اون سر رسید.
‫کی؟
‫مادرم.
‫سلام.
‫- بله؟ ‫- فکر کنم تازه اومدین اینجا.
‫آره ولی من تو همسایه بودن خوب نیستم.
‫- عذر می‌خوام. ‫- من خونواده‌ت رو می‌شناختم.
‫یعنی، خونواده‌ای که اینجا زندگی می‌کرد.
‫تو دخترشونی، نه؟
‫آره.
‫واقعا اونا رو می‌‌شناختی؟
‫البته که می‌شناختم.
‫می‌دونی، چشمای مادرتو داری.
‫می‌شه بیام تو؟
‫البته، بفرمائین.
‫پر از خاطراته، نه؟
‫بهت یادآوری می‌کنه ‫هر کسی تو این دنیا یه جایی رو داره.
‫اینکه در حقیقت همه ‫نقش‌شون رو بازی می‌کنن.
‫هابیلی بدون قابیل وجود نداره، ‫روزی بدون شب نیست،
‫حوایی بدون لیلیث نیست.
‫امکان نداره، درسته؟
‫ببخشید نپرسیدم. ‫چیزی میل دارین؟
‫یه‌کم آب می‌خورم.
‫- باشه. ‫- مرسی.
‫گریه نکن دختر عزیزم.
‫عزیزم، امیدم.
‫خانم؟
‫راز دخترمون، راز گوبکلی‌تپه اینجاست.
‫تو دستای ماست.
‫خوبی؟
‫حورس.
‫حورس؟
‫مثل چشم حورس؟
‫چشمی که عدن وسط نماد کشید.
‫چشم حورس مثل یه قاضی الهیه،
‫که به دنیا نظارت می‌کنه.
‫پلک نمی‌زنه. نمی‌خوابه.
‫یه چشم آبیه، مثل ماه. ‫چشم دیگه زرده، مثل خورشید.
‫گفتی عدن باید یه تصمیم بگیره، درسته؟
‫مثل حورس...
‫قاضی الهی...
‫پیش‌گویی رو یادت بیار.
‫می‌گه یه نفر میاد ‫و عصر جدیدی شروع می‌شه.
‫مثل حورس، اون باید تصمیمی بگیره.
‫یه‌جورایی دخترمون روح حورس رو ‫با خودش داره و مسئولیت اون رو تقبل کرده.
‫تصمیمش چرخۀ جدید رو شروع می‌کنه.
‫عدن اگه بخواد ‫قدرت به پایان رسوندن دنیا رو داره.
‫پس واسه همین دخترمون رو دزدیدن.
‫می‌خوان کاری که قبلا نتونستن رو ‫به انجام برسونن.
‫پس من دخترم رو کشتم
‫تا جلوی قیامت رو بگیرم؟
‫باید بریم...
‫و بفهمیم کی و چطوری ‫پیش‌گویی تبدیل به واقعیت می‌شه.
‫اگه اینو به جایی که تعلق داره ببریم ‫جواب سوالا رو پیدا می‌کنیم.
‫دیگه چیزی تو این دنیا نیست ‫که به‌خاطر عشق بشه نجاتش داد.
‫وقتش رسیده که همه چیز رو ‫خراب کنی و یه زندگی جدید بسازی.
‫یعنی...
‫می‌دونم. می‌تونی عصبانی بشی ‫یا سرم داد بزنی.
‫من همۀ اون مسائل رو ازت مخفی کردم.
‫نمی‌دونم...
‫مامانم بهم گفت یه خونواده می‌شیم.
‫خیلی متاسفم.
‫خیلی متاسفم که تنهایی اینو گذروندی
‫و من نتونستم کمکت کنم.
‫شرمنده.
‫فقط تو می‌تونی کمک‌مون کنی امید.
‫این پیش‌گویی کی به واقعیت تبدیل می‌شه؟ ‫دودمان تو جوابش رو داره.
‫خونوادۀ من محافظ این دانش باستانی بودن.
‫منم همین‌طور.
‫و حالا همه چیز...
‫درست جاییه که بهش تعلق داره.
‫خونواده‌ت اینجاست، در این میراث.
‫دلیلی داشته که خونواده‌ت ‫این اطلاعات رو مخفی کردن.
‫این اسرار اگه دست ‫آدم اشتباه باشن ممکنه مخرب باشن.
‫این چیزیه که ما می‌خوایم ‫جلوش رو بگیریم.
‫- الو بابا؟ ‫- الو؟ ارهان؟
‫- گزارش پزشکی‌قانونی سردار رو گرفتم. ‫- عه؟
‫دی‌ان‌ای قاتل رو روی جسد پیدا کردن.
‫تو سامانه با هیچی تطابق نداره، ولی...
‫قاتل...
‫اوزانه.
‫باشه بابا. مرسی.
‫وایسا ارهان. یه چیز دیگه‌ام هست.
‫بله؟
‫دی‌ان‌ای یه نفر دیگه رو هم ‫روی جسد پیدا کردن.
‫دی‌ان‌ای یه زن.
‫- یه زن مرده، جالب اینجاست. ‫- مال کیه؟
‫همسر سردار که چند سال پیش فوت شد.
‫ملک ییلماز.
‫مرسی بابا.
‫چی شده؟
‫زن سردار، ملک. ‫اون نمرده، زنده‌ست.
‫چی؟
‫دو نوع دی‌ان‌ای روی جسد سردار پیدا کردن.
‫دی‌ان‌ای اوزان و ملک.
‫باید به جانسو زنگ بزنم.
‫برنمی‌داره.
‫- بیا بریم. ‫- آره.
‫هر موقع حلش کنم بهتون خبر می‌دم. ‫نگران نباشین.
‫من طبقه بالا رو نگاه می‌کنم.
‫جانسو؟
‫جانسو خوبی؟
‫این کارو می‌کنم!
‫برو عقب! قسم می‌خورم این کارو می‌کنم!
‫نزدیک‌تر نیا.
‫اوزان!
‫وقت عدن تقریبا تموم شده. ‫باید برش داریم و بریم.
‫- خودتو جمع و جور کن! ‫- نه!
‫- اوزان آروم باش. ‫- برو عقب!
‫برو عقب! ‫مامان شلیک می‌کنم.
‫گفتم هر کاری می‌کنم. ‫این کارو می‌کنم.
‫- پسرم. ‫- مامان.
‫نکن.
‫لطفا.
‫من واقعا پسرتم؟
‫بهم نگاه کن. من چی هستم؟
‫این منم مامان؟
‫این خودت نیستی اوزان.
‫این کارو نکن پسرم. ‫اسلحه رو بده من.
‫شلیک می‌کنم! مجبورم نکن این کارو بکنم. ‫لطفا. کاری نکن دوباره این کارو بکنم.
‫بس کن پسرم.
‫نزدیک‌تر نشو.
‫فرزندم.
‫- عقب وایسا! ‫- لطفا.
‫- برو! ‫- لطفا پسرم. این کارو نکن.
‫مامان!
‫من هیچ‌وقت زندگی نداشتم.
‫عدن زندگی خواهد داشت.
‫کسانی که دوسش دارن رو ‫داره، خونواده‌ش.
‫- اوزان. ‫- گفتم هر کاری می‌کنم، و می‌کنم.
‫شلیک می‌کنم.
‫این کارو می‌کنم.
‫- نکن پسرم. لطفا. ‫- می‌کنم.
‫همه‌چی رو درست می‌کنیم پسرم. ‫بهم اعتماد کن.
‫فرزندم...
‫پسرم، جونم...
‫این کارو نکن فرزندم. نکن.
‫می‌دونی که عدن باید چیکار کنه. ‫اون کار از همۀ ما مهم‌تره.
‫اوزان!
‫دستمو بگیر! بگیرش.
‫دستمو بگیر.
‫- طاقت بیار، می‌کشمت بالا. ‫- ارهان. عدن!
‫اوزان!
‫درست می‌شه. اوزان!
‫- خودتو بکش بالا. ‫- تو باید زنده بمونی ارهان.
‫- تو پدر عدن هستی. ‫- اوزان.
‫خوشحالش کن.
‫- تنهاش نذار. ‫- اوزان.
‫کاری کن لبخند بزنه. ‫هیچ‌وقت تنهاش نذار.
‫اوزان!
‫مــترجم: وحــید فرحناکی ‫≡ @night_walker77 ≡
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ‫9Movie.Wiki