9Movie.Wiki
‫مــترجم: وحــید فرحناکی ‫≡ @night_walker77 ≡
‫تا حالا این حس رو داشتی ‫که انگار تو برزخ گیر کردی؟
‫نه اینجا نه اونجا.
‫وسط یه جای ناشناس.
‫روی اون آستانه وایسادی؟
‫[جمعیت: 218.150 ‫ارتفاع از سطح دریا: 1083]
‫من از اون آستانه عبور کردم.
‫به درگاه‌هایی که به سمت ‫احتمالات مختلف باز می‌شد قدم گذاشتم.
‫اونجا با افرادی آشنا شدم.
‫بعضیاشون دوستم شدن.
‫و بعضیاشون...
‫دشمنم.
‫تو زندگیم روی آستانه‌های زیادی وایسادم.
‫مثل ماری که پوست می‌ندازه، ‫مثل ققنوسی که از خاکستر بلند می‌شه،
‫دگرگون شدم، تغییر کردم، بزرگ شدم.
‫حالا، دوباره روی یه آستانه وایسادم.
‫اجازه می‌دم زندگی جدیدی ‫منو در آغوش بگیره.
‫و با این حال می‌دونم که بزرگ‌ترین معمایی ‫که تا حالا باهاش مواجه شده‌م دخترمه.
‫از دخترم برام بگو اوزان.
‫دانلود زیرنویس‌ها به‌همراه آهنگ‌های پخش شده سریال:
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫می‌خوام بفهمم چطور ‫باید از دخترم محافظت کنم.
‫چیزی که عدن دید رو دیدی، نه؟
‫واسه همین اومدی اینجا.
‫مثل لحظه‌ای بود که بین من ‫و یه غریبه به اشتراک گذاشته شد.
‫ببین.
‫چیزای زیادی تو ذهن عدن هست.
‫و اون تجربۀ زندگی...
‫گوبکلی‌تپه...
‫خب اگه اطلاع داری...
‫و مدعی هستی که این همه سال از دختر ‫خودم در برابر من محافظت می‌کردی،
‫پس بهم بگو، ‫چطور ممکنه اینجور چیزی اتفاق افتاده باشه؟
‫چطور ممکنه من چنین کاری کرده باشم؟
‫وایسا. نمی‌خواد بلند شی. من می‌رم.
‫الو ارهان؟
‫سلام. من و امید رسیدیم «ماردین». ‫می‌خواستم بهت خبر بدم.
‫داریم اون صدای ضبط شده و بررسی می‌کنیم.
‫باشه.
‫من خونۀ اوزانم. ‫می‌خواستم دوباره باهاش حرف بزنم.
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫به‌خاطر دخترمون اومدم.
‫باشه پس.
‫مراقب خودت باش.
‫تو هم همین‌طور.
‫من راجع‌به گوبکلی‌تپه نظریه‌ای دارم. ‫دلت می‌خواد بشنوی؟
‫بگو ببینم.
‫سنگ‌های بنفش ‫تو غار زیرزمینی رو که دیدی؟
‫برمبنای بعضی پژوهش‌ها،
‫از اون سنگ‌ها برای باز کردن ‫چشم سوم استفاده شده.
‫خب، زیاد شبیه یه نظریۀ باستان‌شناسی ‫نیست، البته.
‫منابع زیادی می‌گن افرادی که ‫گوبکلی‌تپه رو ساختن
‫درک خیلی بالاتری نسبت به ما داشتن.
‫منو باش پیش استاد فاز بلد بودن گرفته‌م.
‫حتی می‌گن که اونا ‫یه ارتباط استثنایی با طبیعت داشتن...
‫و قدرت‌های تله‌پاتیک داشتن.
‫شاید به یه دلیلی اون علامت چشم‌ها رو ‫روی مروارید‌ها می‌ذاری.
‫نمی‌دونم. شاید من اونا رو نمی‌کشم.
‫اگه بهش فکر کنی، ‫رویاهای عطیه، خواب‌های من،
‫چشم سوم، غده پینه‌آل، ‫نمی‌دونم، چاکرای ششم...
‫در واقع همۀ اونا کلمات مختلفی ‫برای یه چیز یکسان هستن، مگه نه؟
‫بگیم صورت‌حساب رو بیارن؟
‫می‌شه صورت‌حساب رو بیارین؟
‫صومعهٔ زعفران چه ساعتی باز می‌شه؟
‫همین. چیز دیگه‌ای ندارم بگم.
‫اوزان بعیده فقط همین‌چیزا رو بدونی.
‫هیچ‌کس یه بچه رو ‫بر اساس اطلاعات خیلی کم نمی‌دزده،
‫یا چندین سال بزرگش نمی‌کنه.
‫بزرگش کردم آره.
‫چرا؟ چطور قانعت کردن؟
‫تو...
‫واقعا متوجه قدرت عدن نیستی.
‫اون داره دنبال چیزی می‌گرده، درسته؟
‫یه جواب برای یه سوال، یه معما.
‫دخترم چی می‌خواد؟
‫تو رو می‌خواد عطیه.
‫از همون اول که عدن رو نگه داشتم، ‫تقریبا هر روز،
‫مخصوصا شب، کنارش وایسادم.
‫چون نمی‌خوابید.
‫با اینکه کاملا مطابق کتاب ‫پیش رفتیم، ولی نمی‌خوابید.
‫ولی بعدش با گذر زمان، من فهمیدم ‫خواب‌های خودش‌ـن که اذیتش می‌کنن.
‫ولی بعدا یواش‌یواش باهاش کنار اومد. ‫می‌دونی چطوری؟
‫هر جا می‌رفت نمادی که تو ‫کشیدی رو می‌کشید.
‫فکر ‌کنم...
‫تو می‌تونی هدایتش کنی.
‫عدن؟
‫عدن کجایی؟
‫اینجا همون جای تو صدای ضبط شده‌ست.
‫قبلا یه اتفاقی اینجا افتاده.
‫یه اتفاق اون‌قدر مهم ‫که باعث بشه مردم ازش حرف بزنن.
‫- ولی چی؟ ‫- دقیقا.
‫اینجا رو به عنوان یه معبد ‫تو دورۀ بین‌النهرینی ساختن.
‫معبد خورشید.
‫بعدش تبدیل به قلعۀ رومی شد.
‫الانم یه صومعۀ آشوریه.
‫بیا از اون حیاط بریم.
‫این نماد تو رو به گوبکلی‌تپه برد.
‫دنبال جواب برای چیزی می‌گشتی ‫که 12 هزار سال قدمت داره.
‫درسته؟
‫ممکنه عدن دنبال چیز مشابهی باشه.
‫بریم اونجا؟
‫به‌هر حال اونجا جاییه که همه‌چی شروع شد.
‫معابد.
‫درک نمی‌کنم.
‫یه مادر چطور می‌تونه ‫این کارو با دخترش بکنه؟
‫فکر کنم اون یه پرنده‌ست، ‫ولی اون یکی چیه؟
‫فکر کنم بزه.
‫باید حیوانات روی کشتی نوح باشن.
‫البته!
‫همونایی که از طوفان بزرگ فرار کردن.
‫جالبه.
‫این بنا از قرن پنجم پابرجا بوده.
‫کی می‌دونه این دیوارا شاهد چه چیزایی بودن؟
‫آره، فکر کنم کارشون ‫تو راز نگه داشتن خوبه.
‫مطمئن بودم یه چیزی اینجا پیدا می‌کنیم. ‫این آخرین شانس‌مون بود.
‫راستش یه چیزی هست.
‫شاید به کار بیاد.
‫با من بیا.
‫روزی روزگاری پرندۀ بزرگی به نام سیمرغ
‫بالای درختِ زندگی، ‫ زندگی می‌کرد.
‫این پرنده این‌قدر پیر بود
‫که سه بار نابودی ‫و تجدید حیات دنیا رو دیده بود.
‫سیمرغ کل دانش جهان رو ‫تو ذهن‌ـش داشت.
‫رنج و آسیب از نسلی به نسل دیگه ‫منتقل شده.
‫حسش می‌کنی، حتی بدون اینکه ‫خودت تجربه‌ش کنی.
‫عدن رنج نسل‌های گذشته رو ‫درست مثل دانش‌شون با خودش داره.
‫شاید این چیزیه که سعی داره ‫باهاش کنار بیاد.
‫تقاص گناهان کسانی که باید ازمون محافظت ‫کنن و ما رو بزرگ ‌کنن رو ما پس می‌دیم.
‫عجیب نیست؟
‫اوزان پدرت چند اشتباه بزرگ مرتکب شد.
‫ولی اون رویایی رو دنبال می‌کرد.
‫تا دوباره به مادرت برسه.
‫تو ابعاد دیگه‌ای دنبالش گشت. ‫می‌خواست همه‌تون رو به‌هم برسونه.
‫و واقعا بابتش پشیمون شد.
‫یه روز یه گروه از پرنده‌ها ‫برای پیدا کردن سیمرغ به سفر رفتن.
‫بعد از روبه‌رو شدن با چالش‌های زیادی ‫در مسیر، بالاخره به یه دریاچه رسیدن.
‫و اونجا...
‫با بازتاب خودشون مواجه شدن.
‫و فهمیدن...
‫که سیمرغ پرندۀ مقدسی نیست...
‫بلکه خودشون هستن.
‫دانشی که دنبالش بودن متعلق ‫به کس دیگه‌ای نبود، بلکه درون خودشون بود.
‫و سفر واقعی سفریه که می‌فهمیم ‫همگی ما یکی هستیم.
‫سیمرغ داستان فوق‌العاده‌ایه.
‫خوش اومدی امید.
‫خاله.
‫خوشحالم اینجام.
‫- خیلی دلم برات تنگ شده بود عزیزم. ‫- منم همین‌طور.
‫- سلام. ‫- خاله‌م.
‫- خوش اومدی پسرم. ‫- ارهان، دوستم.
‫چرا بهم نگفتی ایشون خاله‌ته؟
‫راستش خالۀ واقعیم نیست، ‫ولی منو بزرگ کرده.
‫مرسی.
‫یه زن هست.
‫از وقتی که باهاش آشنا شدی ‫زندگیت زیر و رو شده.
‫- بابت داستان ممنون. ‫- مرسی.
‫راستش اومدیم اینجا ‫که از شما یه چیزی بپرسیم.
‫یه رخداد ناراحت‌کننده ‫قبلا تو معبد خورشید اتفاق افتاده.
‫شما می‌دونین چی بوده؟
‫منظورت قتل‌عامه؟
‫قتل‌عام؟
‫چرا؟ این تو کتاب‌های تاریخی ذکر نشده.
‫معلومه که نمی‌شه.
‫از تموم سوابق پاک ‫و از بشریت مخفی شده.
‫فقط اگه اینجا متولد شده باشی ‫ازش خبر داری،
‫و اینجا زندگی کرده باشی،
‫و به قصه‌های شبونۀ مادرت گوش داده باشی.
‫من یادمه.
‫یه داستان بود که تو برام گفتی.
‫داستان تاریک و ترسناکی بود.
‫ازش خوشم نیومد. ‫باعث شد کابوس ببینم.
‫الان چطور؟ می‌خوای الان بشنویش؟
‫می‌خوایم.
‫بله.
‫بعضی قصه‌ها برای ترسوندن ‫بچه‌ها گفته نشده.
‫برای این گفته شدن که اثری ‫روی ذهن و جان‌شون بذاره،
‫واسه همین وقتی بزرگ می‌شن و وقتش ‫فرا می‌رسه برمی‌گردن و راجع‌بهش می‌پرسن.
‫این قتل‌عام هزاران سال پیش رخ داد.
‫زمانی که اسم این سرزمین‌ها ‫بین‌النهرین بود.
‫آینده‌نگرترین و فرهیخته‌ترین ‫مردم بین‌النهرین،
‫که به خرد و دانایی باور داشتن سلاخی شدن.
‫این افراد همچنین از دودمان همون ‫افرادی که در گوبکلی‌تپه زندگی می‌کردن بودن.
‫چرا کشته شدن؟
‫چون اونا محافظین بودن.
‫در طول نسل‌ها ‫از اسرار باستانی محافظت کردن.
‫اسرار باستانی‌ای که عمیقا ‫در این سرزمین‌ها ریشه داشتن.
‫توسط افرادی که می‌خواستن ‫اونا رو تصرف کنن کشته شدن.
‫اونا هزاران سال وجود داشتن.
‫اونا وجود دارن چون این اسرار هم وجود دارن.
‫از زمان اولین انسان.
‫پسرم این اسرار این‌قدر قدرتمندن
‫که باعث می‌شن هر کسی که دنبالشون ‫بره در نهایت راهش رو گم کنه.
‫همیشه افرادی هستن که مایلن ‫برای حفاظت از اونا بمیرن،
‫و برای به‌دست آوردن اونا آدم بکشن.
‫و همیشه هم خواهند بود.
‫شما می‌دونین افرادی که قتل‌عام رو ‫مرتکب شدن برای کی کار می‌کردن؟
‫یا اینکه چرا این کارو کردن؟
‫اونا فقط دانش باستانی رو ‫از محافظین ندزدیدن.
‫زبان اونا رو هم دزدیدن.
‫اون این زبان محافظین رو ‫بهت یاد داده، نه؟
‫خب...
‫بهم کمک کرد و همراهم مطالعه کرد،
‫ولی جوری بود که انگار همیشه بلدش بودم.
‫خاله یه چیزی اینجا جور درنمیاد.
‫من چندین بار گوشش دادم،
‫و اینجور به‌نظر نمی‌رسه ‫که دارن راجع‌به یه چیز قدیمی حرف می‌زنن.
‫خودتم گوشش دادی. نظرت چیه؟
‫چیزی هست که بهمون نمی‌گی؟
‫گفتی اون قصه‌ها رو برام تعریف کردی
‫تا من در زمان مناسب ‫در موردشون سوال کنم.
‫قضیه اتفاقی که هزاران سال پیش ‫افتاده نیست، نه؟
‫تو هم یه محافظی امید.
‫درست مثل مادرت.
‫منظورت چیه، من یه محافظم؟
‫اون صدای ضبط شده
‫از یه قتل‌عام که هزاران سال پیش ‫اتفاق افتاده حرف نمی‌زنه.
‫از یه فاجعه که وقتی تو یه بچۀ کوچولو ‫بودی اتفاق افتاده‌ صحبت می‌کنه.
‫متوجه نمی‌شم خاله.
‫پدر و مادرش کسانی هستن ‫که کشته شدن، درسته؟
‫نه خاله. تو گفتی اونا از اینجا رفتن.
‫گفتی «اونا ترکت کردن. ‫تو رو گذاشتن پیش من و رفتن.»
‫آره گفتم. تا ازت محافظت کنم.
‫دودمان مادرت یه وظیفۀ مهم داشتن امید.
‫حفاظت از اطلاعات باستانی.
‫پدرتم به اون ملحق شد.
‫ولی یه روز، کل خونوادۀ مادرت قتل‌عام شدن.
‫اسراری که نگه‌داری کردن به غارت رفت.
‫تو تنها کسی بودی ‫که از اون روز دردناک نجات پیدا کردی.
‫همۀ خواب‌هام...
‫کابوس‌هام...
‫نظریه‌هایی که به ذهنم رسیدن ‫تا ازش سر در بیارم...
‫خاله همه به من می‌گفتن دیوونه!
‫دلیلش این بود؟
‫این چیه؟
‫کلید خونه‌ای که درش متولد شدی.
‫برو خونه امید. جواب‌هایی ‫که دنبالش می‌گردی رو اونجا پیدا می‌کنی.
‫امید.
‫ببخشید.
‫فکر نمی‌کردم کسی اینجا باشه.
‫- نمی‌خوام مزاحمت بشم. ‫- بیا بشین پیشم.
‫حالا که اومدی، ‫بیا یه‌کم نوشیدنی بخوریم.
‫باشه.
‫ببخشید.
‫الان باید چیکار کنم؟
‫یعنی...
‫باید دنبال قاتلین پدر و مادرم بگردم؟
‫یا باید دنبال اون دانش باستانی باشم،
‫چون دودمانم چنین ماموریت مهمی داره؟
‫باید سعی کنم ازش محافظت کنم؟ ‫- الان باید چیکار کنم من؟
‫مگه اون همه راه تا گوبکلی‌تپه ‫نرفتی و دنبال رویاهات بودی؟
‫نزدیک بود اونجا بمیری.
‫ولی بازم تسلیم نشدی.
‫چون قوی هستی. ‫تو زن قوی‌ای هستی.
‫واقعا این فکرو می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی من قوی‌ام؟
‫زیاد مهم نیست من چی فکر می‌کنم.
‫چیزی که تو فکر می‌کنی مهمه. ‫حسی که داری.
‫قلبت می‌دونه.
‫خیلی شرمنده‌م.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫- عیبی نداره. ‫- من...
‫- وایسا. بیا اینجا. نرو. ‫- چیکار دارم می‌کنم؟
‫اشکالی نداره.
‫واقعا عذر می‌خوام. فقط...
‫- داشتی از رویاها حرف می‌زدی و... ‫- عیبی نداره، واقعا می‌گم.
‫عذر می‌خوام.
‫منظور من اینه، ‫امروز ممکنه تولدی دوباره باشه برات.
‫امروز ممکنه شروع زندگی جدیدت باشه.
‫اونجوری بهش فکر کن.
‫اوزان؟
‫مامان، راجع‌به رفتن به گوبکلی‌تپه...
‫فکر کنم بتونم عطیه رو قانع کنم.
‫بهم اعتماد داره.
‫- خوبه. ‫- وارد مرحلۀ بعدی بشم؟
‫بشو.
‫باشه.
‫مامان می‌خوام یه چیز دیگه ازت بخوام.
‫این...
‫می‌شه بعدا بهت زنگ بزنم مامان؟
‫واقعا خیلی روت زیاده! ‫دائما اینجایی.
‫درک نمی‌کنم خدایی.
‫به عدن سر می‌زنم و می‌رم.
‫می‌ری؟ پس برو.
‫بهش عادت کردم.
‫تو همینی.
‫می‌خواستم بدونم...
‫اون روز چه اتفاقی افتاد؟ ‫ترسیدی و جا زدی؟
‫اینکه دو قدم دیگه برداری ‫و با من روبه‌رو بشی؟
‫چون فرار کردن آسون‌تر بود.
‫سه سال پیش دم در خونه‌م چی بهم گفتی؟
‫- چی گفتم؟ ‫- ساکت باش.
‫چی گفتی؟ ‫با گل اومدی.
‫گفتی «یه فرصت دیگه بهم بده جانسو. ‫من بزرگ شدم. دیگه آدم شدم.»
‫آره جون عمه‌ت آدم شدی!
‫البته، من اون فرصت رو بهت دادم.
‫برای شاید هزار و پونصدمین بار.
‫باید احمق باشی که به یه نفر ‫اون همه فرصت بدی، درسته؟
‫خدا لعنتم کنه!
‫چیه؟ به چی نگاه می‌کنی؟
‫نگاه نمی‌کنم. باشه.
‫حق نداری به من نگاه کنی. ‫حق نداری جواب بدی یا حرف بزنی.
‫عین یه احمق گوش می‌دی. فهمیدی؟
‫به‌هر حال من دارم می‌رم. ‫برام مهم نیستی. بلیط خریدم.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا. سورپرایز شدی؟
‫نه. تو سورپرایز شدی؟
‫- کی باعث شد اون بلیط رو بخرم؟ ‫- کی؟
‫- کی باعث شد بخرمش؟ ‫- من باعث شدم؟
‫معلومه که تو باعث شدی.
‫چون از دستت عاجزم. ‫از دروغات کلافه شدم.
‫از انتظار، از امید داشتن خسته شدم.
‫«شاید تغییر کنه و یه مرد بشه.»
‫ولی تو هیچ گُهی نمی‌شی. ‫تو هیچی نیستی، فهمیدی؟
‫فکر می‌کنی ما خیلی با هم فرق داریم؟
‫واقعا این‌قدر فرق داریم؟
‫چی داری می‌گی اوزان؟
‫شرایط سختیه، اون‌وقت تو داری چیکار می‌کنی؟
‫الان کی داره فرار می‌کنه؟
‫اوزان.
‫گورتو از اینجا گم کن.
‫باشه.
‫داره با سحر حرف می‌زنه.
‫با سحر؟
‫عدن داره با سحر حرف می‌زنه؟
‫مامان، خاله‌م هم منو هدایت کرده بود.
‫حالا سعی داره یه چیزی بهمون بگه.
‫باید جوابش رو بدیم.
‫خیلی‌خب.
‫باشه. بهم بگو ببینم باید چیکار کنم؟
‫بیا اینجا بشین.
‫مامان.
‫مامان جان!
‫بذار نگاهت کنم.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫مادرها می‌خوان بچه‌هاشون ‫نسبت به خودشون آدمای بهتری بشن.
‫تو بهتر از من هستی.
‫عطیه هم بهتر از توئه.
‫و این کوچولو...
‫قراره دنیا رو تغییر بده.
‫یه بچه...
‫بازتاب خونواده‌شه.
‫آماده‌ای که اون مسئولیت رو بپذیری؟
‫آماده‌م مادربزرگ.
‫پس وقتشه که بدونی.
‫تو اولین گناه رو مرتکب شدی.
‫زمین به‌خاطر اون گناه ‫شروع به خشک شدن کرد.
‫پیوندها شکسته شدن.
‫ما فروپاشیدیم.
‫ولی الان،
‫شروع به التیام کردیم.
‫به تپه برو. ریشه‌هامون رو پیدا کن.
‫وقتی زمانش فرا برسه...
‫مبدا و ریشه‌هامون به روی اون باز می‌شن.
‫نشونه‌م...
‫نشونه‌م برگشته.
‫- عطیه. ‫- مامان؟
‫دونۀ در حال جوانه زدن رو پیدا کن.
‫بهم گفت برم سراغ اون.
‫کی اینو گفت؟
‫سحر تو گوشم زمزمه‌‌ش کرد.
‫بهم گفت برم سراغش.
‫وقتی زمانش فرا برسه،
‫عصر جدیدی با دانۀ در حال جوانه زدن ‫شروع می‌شه.
‫مادربزرگ گفت به ریشه‌های تپه برم.
‫منظورش درختِ توی گوبکلی‌تپه بود؟
‫چی تو سرته؟
‫یکی که زیاد بهش اعتماد ندارم ‫هم همین حرف رو زد.
‫ببخشید. باید اینو جواب بدم. ‫تو برو.
‫الو؟
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫تو همیشه قطب‌نمای من بودی.
‫هر موقع راهم رو گم کردم ‫همیشه راه درست رو بهم نشون دادی.
‫با تموم وجودم بهت اعتماد دارم.
‫و خیلی دوست دارم.
‫منم دوست دارم.
‫می‌دونی پیش‌گویی ‫از یه دونۀ در حال جوانه زدن حرف می‌زنه...
‫فکر کنم منظورشون ‫درختِ توی گوبکلی‌تپه‌ست.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب؟
‫اگه فکر می‌کنی اونجاست، ‫خب حتما مشکلی نداره.
‫اصلا الان راه بیفت برو اونجا ‫منم میام پیشت.
‫قبوله.
‫باشه. اونجا می‌بینمت. خداحافظ.
‫خاله‌م گفت تا سه سالگی ‫با مامانم اینجا زندگی می‌کردم.
‫ولی هیچی یادم نمیاد.
‫پس بیا بررسیش کنیم.
‫شاید یه چیزی یادت بیاد.
‫ارهان.
‫تو مرد خوبی هستی.
‫اعتماد به عطیه...
‫کمک به من...
‫باید قبلا اینو می‌گفتم ولی...
‫ممنون.
‫یه چیزی اونجاست.
‫یه چیزی پشت اینه.
‫یه چیزی عمدا اینجا مخفی شده.
‫باید اینو ببریم کنار.
‫جانسو جون چیکار داری می‌کنی؟
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم. من...
‫این همه سال مادرم بودی. ‫باید منو بشناسی. امیدوارم بشناسی.
‫محض رضای خدا، لطفا بهم بگو. ‫من از مشکلات فرار می‌کنم؟
‫غیرممکنه. به هیچ وجه.
‫برای مدرک کارشناسی‌ارشدت رفتی لندن.
‫اون واسه آموزشگاه بود مامان.
‫و بهترین آموزشگاه مد اونجا بود. ‫چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫البته.
‫البته عزیزم.
‫اون هفت یا هشت سال پیش بود. ‫بعد از اتفاقی که بین تو و عطیه افتاد،
‫یه ویدئو برامون جا گذاشتی و رفتی.
‫«یه ویدئو برامون جا گذاشتی و رفتی.» ‫چون اون کار آسون بود، آره؟
‫آسون نبود که به خواهرم همه‌چی رو بگم.
‫ضمنا، اگه الان باشه اون کارو تکرار نمی‌کنم.
‫معلومه که نمی‌کنی. ‫هیچ‌وقت اون کارو نمی‌کنی!
‫اینم هست.
‫اوایلی که عدن گم شد، ‫تو گذاشتی رفتی، همه‌چی رو رها کردی.
‫رفتی و اونور دنیا ساکن شدی.
‫الانم که داری می‌ری.
‫دارم فرار می‌کنم، نه؟
‫چای درست کردم.
‫بیا.
‫به‌خاطر مشکلات خودم، ‫مشکلات خواهرم رو فراموش کردم.
‫اونا خوبن. ‫خونه هستن و جاشون امنه، درسته؟
‫اونا رفتن جانسو جون.
‫کجا رفتن؟
‫رفتن گوبکلی‌تپه.
‫چرا؟
‫باید به اون‌جا می‌رفتن ولی...
‫ولی چی؟
‫بگو بهم مامان. ‫منو نترسون. ولی چی؟
‫منم می‌ترسم جانسو جون.
‫مسئله سفرشون نیست، ‫کسیه که با خودشون بردن.
‫مامان می‌خوام یه چیزی ‫راجع‌به سردار ازت بپرسم.
‫ممکنه برای برگردوندن تو ‫یه کارایی کرده باشه؟ یعنی...
‫ممکنه دنبال احتمالات دیگه رفته باشه؟
‫هر کاری که پدرت تو زندگی کرده، ‫واسه خودش کرده، خب؟
‫نه برای من، نه برای تو. به‌خاطر خودش.
‫من چیکار کردم؟ ‫کل عمرم به‌خاطر تو تلاش کردم.
‫سعی کردم زخم‌هایی ‫که پدرت باعث‌شون بود رو التیام بدم.
‫اوزان من تا حالا بهت دروغ گفتم پسرم؟
‫- نه مامان. ‫- درسته پسرم. نگفتم.
‫برو دیگه. دیگه بیشتر وقت رو تلف نکنیم.
‫باشه.
‫[سردار ایلماز ‫6 ژانویه سال 1968 - 5 آگوست سال 2027]
‫[ملک ایلماز ‫15 نوامبر سال 1972 - 12 سپتامبر سال 1998]
‫خیلی ممنون عزیزم.
‫اگه به‌خاطر تو نبود،
‫نمی‌تونستم هیچ‌کدوم از این ‫ماموریت‌ها رو انجام بدم.
‫اینا همون حیوانات نقش‌برجستۀ ‫گوبکلی‌تپه هستن.
‫خورشید، تولد،
‫زیر زمین، مرگ.
‫سیمرغ.
‫و...
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شیش، هفت...
‫یه دقیقه وایسا.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شیش، هفت.
‫این درها، این...
‫این داراست!
‫این درخت در گویکلی‌تپه نیست. ‫توی داراست!
‫باید به عطیه زنگ بزنم.
‫الو؟
‫عطیه. درختی که دنبالش می‌گردی رو ‫پیدا کردم.
‫خب؟
‫اون درخت داخل گوبکلی‌تپه نیست عطیه.
‫توی داراست، شهر ماردین.
‫باشه، مرسی که بهم خبر دادی.
‫عطیه؟
‫اوزان تو از ما چی می‌خوای؟
‫می‌دونم پدرت زیاد عاطفه بهت نشون نداده.
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم ‫می‌تونستم کارهای بیشتری برات بکنم.
‫ولی هر کسی که بهش باور داری، ‫هر کی که این کارو براش می‌کنی،
‫دلیل‌شون عشق نیست.
‫من بخشیدمت.
‫توام منو ببخش.
‫خودتو ببخش.
‫لطفا آروم برو. عدن تو ماشینه.
‫- چی؟! ندیدیش؟ زدی به یه دختر! ‫- چی؟
‫پدرت توی دارا منتظرمونه. ‫آماده‌ای؟
‫به دارا خوش اومدی پروفسور ارهان.
‫سلام سلیم. سلام.
‫- دوستم امید. ‫- از آشناییت خوش‌وقتم. سلیم.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟ ‫سفرتون چطور بود؟
‫خوب بود. ‫ما یه‌کم عجله داریم سلیم.
‫دنبال یه چیزی هستیم. یه درخت.
‫و فکر می‌کنیم توی دارا باشه.
‫حلش می‌کنیم. اول استراحت کنین. ‫یه‌مقدار از قهوه‌های معروف ما بخورین.
‫- دنبالم بیاین. ‫- بیا.
‫[شهر باستانی دارا]
‫کجایی تو ارهان؟
‫مــترجم: وحــید فرحناکی ‫≡ @night_walker77 ≡
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ‫9Movie.Wiki