دانلود فیلم و سریال بدون سانسور 9Movie.Wiki
‫مــترجم: وحــید فرحناکی ‫≡ @night_walker77 ≡
‫- آقا سردار... ‫- جانم.
‫کمکم کن.
‫چیزی به اسم زمان وجود نداره.
‫سردار.
‫همهٔ اتفاقات دنیا فقط ‫یک‌باره اتفاق می‌افتن.
‫کمکم کن.
‫نگران نباش.
‫صرفاً به‌خاطر اینکه اینطوری بهمون گفتن ‫اتفاقات رو فقط به شکل پیوسته درک می‌کنیم.
‫با این‌حال هر تصمیمی که می‌گیریم ‫منجر به یه احتمال دیگه می‌شه.
‫با اینکه خودمون متوجه نمی‌شیم، ‫ولی توی یه مکان بی‌زمان روی همه چیز تأثیر می‌ذاریم.
‫هنوزم می‌تونی اظهار ندامت کنی سردار ‫و این همه چیز رو تغییر می‌ده.
‫نجاتت می‌دم جانسو. ‫نترس.
‫خوب می‌شی.
‫قسمت دوم ‫۱۴۰۰/۰۴/۱۵
‫[تولد با مرگ آغاز می‌شود]
‫[روز آخر ما شروع اولین روز است]
‫ارهان.
‫من پیداش ....
‫الو سردار؟ ‫چی پیدا کردی؟‌کجایی؟
‫سردار؟ الو؟ ‫صدامو داری؟
‫الو؟
‫کَی اینا رو فرستاده؟
‫اینجا کجاست؟
‫عدن!
‫یالا. دیرمون می‌شه.
‫عدن بیا دیگه.
‫پاشو. ‫سر تا پات شنی شده. بیا.
‫می‌تونی دراز بکشی.
‫چشمات رو ببند.
‫وقتی بچه بودم
‫با مامانم می‌رفتیم مخروط کاج جمع می‌کردیم.
‫انگار که دعا کنه ‫همیشه می‌گفت «اون می‌آد
‫تا شب و روز به‌هم نرسه ‫و آب و آتیش با هم کنار نیان، دست بر نمی‌داره.
‫که «روحش ترسه. روحش مکافاته.»
‫ازش پرسیدم که داره چکار می‌کنه.
‫گفت: «می‌خوام با مرکز روح ‫یعنی همون جاودانگی ارتباط بگیرم»
‫اگه یه روزی نیازش داشتی
‫باید یه مخروط کاج پیدا کنی ‫و بهش فکر کنی.
‫اون‌جوری چشم بصیرتت باز می‌شه.
‫و می‌تونی پیداش کنی.»
‫ولی من اصلا امتحانش نکردم.
‫فکر می‌کنی واقعا بتونه این‌ کارو بکنه؟
‫دخترت خیلی خاصه عطیه.
‫زمان ممکنه یه‌ سری قدرت‌ها رو ‫از ما گرفته باشه
‫ولی اون نوادهٔ دو نسله.
‫نه تنها مثل ما دانش ذهنی داره
‫بلکه دانش روح رو هم داره.
‫کسایی که دزدیدنش هم می‌دونن.
‫واسه همین دنبالشن.
‫پس منطقیه که الان باهام ارتباط برقرار کرده.
‫ دارن یه کاری می‌کنن. قدرتش رو می‌خوان. ‫واسه همین داره ازم کمک می‌خواد.
‫باید فورا دخترم رو پیدا کنم.
‫این پیام‌هایی که فرستاده ‫همه یه معنایی دارن.
‫بریم سردار رو پیدا کنیم.
‫ممکنه بدونه.
‫نه، نمی‌شه.
‫یه مخروط کاج سوخته، یه نماد، یه آیین...
‫کلی اطلاعات جدید داری عطیه.
‫ولی نمی‌خوام اونو تو خطر بندازم.
‫تنها مهره‌‌ت همینه عطیه.
‫فقط یه بار.
‫می‌ریم باهاش صحبت می‌کنیم.
‫خودم می‌رم. ‫تو نمی‌خواد بیای.
‫چای نعنا واسه‌ت درست کردم. ‫آرومت می‌کنه.
‫ممنون.
‫خواهرت این همه راه رو اومده. ‫شاید بد نباشه بذاریش کنار؟ بیا حرف بزنیم.
‫یه لحظه.
‫واقعا لازمه این‌قدر زیاد کار کنی؟
‫خب، یه مسئلهٔ کاری‌ای هست که...
‫آره، ولی در مورد الان صحبت نمی‌کنم.
‫همیشه همین‌جوریه.
‫من چند سال خارج بودم. ‫حتی یه بارم نیومدی بهم سر بزنی.
‫جانسو... تو که می‌دونی چقدر درگیریم. ‫تو که وضعیت ما رو می‌دونی.
‫می‌دونم.
‫دقیقا واسه همین...
‫شاید بهتره یه استراحتی کنی، نفسی تازه کنی؟ ‫شاید سر حالت بیاره.
‫باشه. بهم بگو.
‫الکی حاشیه نرو. ‫وضعیتم بد به‌نظر می‌رسه؟
‫بد که نه، ولی خب...
‫همه‌ش انگار...مضطربی.
‫آره، کنار مایی. ‫ولی ذهنت همیشه یه جای دیگه‌س.
‫- دلمون واسه‌ت تنگ شده بود. ‫- جانسو.
‫معلومه که جای دیگه‌ست. ‫فکر پیش دخترمه خب!
‫و هر سر نخی که بتونه ‫ما رو بهش برسونه
‫و گوبکلی‌تپه، و الفبای باستانی.
‫چه‌کار کنم؟ ‫دیگه دنبالش نگردم؟
‫آره. ولش کن. بی‌خیال دخترت شو. ‫من اینو گفتم؟ اینجوری فکر می‌کنی؟
‫پس چیه؟ ‫جانسو من چارهٔ دیگه‌ای ندارم.
‫هر کی دیگه بود الان دیوونه شده بود. ‫تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه که دنبالش بگردم.
‫اگه دنبالش نباشم روانی می‌شم.
‫ببخشید.
‫یه روزی پیداش می‌کنیم.
‫و بعد همگی استراحت می‌کنیم
‫و با خونواده‌مون وقت می‌گذرونیم.
‫از حرفایی که گفتم دلخور نشی...
‫یعنی خب...
‫نفهمیدم چی دارم می‌گم.
‫تحت هر شرایطی دوست داریم.
‫کمکی از من بر می‌آد؟
‫راستش هست.
‫می‌تونی ببینی این عکس کجاست؟
‫کاری نداره، سه سوته پیداش می‌کنم.
‫با کی کار داری؟
‫با سردار.
‫- شما؟ ‫- از دوستای قدیمیش.
‫امروز ندیدمش.
‫به‌گمونم رفته باشه.
‫کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫نمی‌دونم. ‫تا حالا ندیدم بره بیرون.
‫دیروز یه سر مرد جوونی اومد.
‫در رو روی خودشون بستن و صحبت کردن.
‫نوش جان
‫انتظار تماست رو نداشتم.
‫واسه خودمم عجیب بود.
‫ببخشید که خودم نتونستم بیام. ‫وقت سر خاروندن نداشتم.
‫کس دیگه‌ای اینجا نیست ‫فکر کردم خودت صاحبشی.
‫یه روز تو پراگ یه آشپز اومد پیشم.
‫خیلی کارش رو دوست داشت. ‫می‌خواست رستوران خودش رو باز کنه.
‫ازم خواست کمکش کنم. ‫و منم کردم.
‫حالا شریکیم.
‫اون کار می‌‌‌کنه و من پولدار می‌شم. ‫معاملهٔ دو سر بُرد.
‫خب اگه پول درآوردن خوشحالت می‌‌کنه ‫پس خوش‌ به‌حالت.
‫اینجوری به‌نظر اومد؟ ‫نه،‌ منظورم این بود که...
‫سعی دارم آرزوی یه بنده‌خدایی رو ‫محقق کنم.
‫همچین چیز بدی هم نیست.
‫خب؟
‫افتخار دیدنت رو به چی مدیونیم؟
‫دنبال بابات می‌‌‌گردم.
‫من که دنبالش نیستم.
‫جداً فکر می‌کنی می‌دونم کجاست؟
‫گفتن تنها کسی که دیده‌ش ‫یه مرد جوون بوده.
‫ممنون که منو جوون خطاب کردی. ‫ولی من اونو ندیدم.
‫سردار به چه دردت می‌خوره اصلا؟
‫یه چندتا سوال داشتم ازش.
‫چی می‌خوای بپرسی؟
‫چه دردی از تو دوا می‌کنه اوزان؟ ‫می‌دونی کجاست یا نه؟
‫نه. نمی‌دونم.
‫می‌خوای شخصا ازش بپرسی
‫پس حتما می‌خوای سر از کار و بار گذشته‌ش ‫در بیاری؟
‫دخترم داره سعی‌ می‌کنه یه چیزی بهم بگه.
‫فقط سردار می‌تونه بفهمه ‫پیامش چه معنایی می‌ده.
‫سال‌ها منتظر این اتفاق بودم. ‫اگه می‌دونی کجاست لطفاً بگو.
‫نمیدونم،‌ ولی...
‫فکر نکنم سردار هم چیزی بدونه.
‫به‌نظرت اگه چیزی می‌دونست ‫زنده نگه می‌داشتنش؟
‫پس نمی‌‌‌دونی؟
‫نمی‌دونم.
‫باشه.
‫کیه؟
‫اوزان؟
‫اوزان تویی؟
‫هر کی هستی به خودت بیا.
‫چشمات رو باز کن.
‫قدرت،‌ موفقیت...
‫هر چیزی که بهت قولش رو دادن، ‫فریبش رو نخور.
‫تو رو بهتر از خودت می‌شناسن.
‫بهت می‌گن که رو زخمات مرهم می‌ذاریم ‫ولی عوضش روحت رو می‌دزدن.
‫نذار ازت استفاده کنن. ‫از این‌جا برو. می‌شنوی؟
‫آهای! می‌شنوی چی ‌میگم؟
‫وایسا! نرو! گوش کن، نرو!
‫صبر کن...
‫- سلام. دنبال آقا امید می‌گردم ‫- خودمم.
‫- ببخشید فکر کردم چون امید هستید آقا باشین. ‫- چی می‌خوای؟
‫- چندتا سوال داشتم. اگه ممکنه؟ ‫- نه.
‫ صبر کن خانوم. سوءتفاهم شده.
‫- کی هستی؟ ‫- اسمم ارهانه. ارهان کورتیز.
‫باستان شناس و استاد دانشگاهم.
‫کارت شناساییت رو ببینم.
‫این به درد نمی‌خوره. ‫کارت دانشگاهیت رو نشون بده.
‫زود باش.
‫یه موضوع مهمه باید باهاتون صحبت کنم.
‫لطفا.
‫باشه. بیا داخل.
‫خب دیگه. ‫سوالات رو بپرس و زود برو.
‫یکی از دوستام که باهاش تحقیق می‌کنم ‫گم شده.
‫آخرین پیامی که برام فرستاده عکس این‌جاست.
‫- مدتی هست که خبری ازش نیست. ‫- صبر کن ببینم.
‫- منو متهم می‌کنی؟ ‫- نه. فقط دنبال دوستم می‌گردم.
‫شاید یه چیزی بدونی شما.
‫من چه دخلی با دوست تو دارم آخه؟
‫چی از جونم می‌خوای؟ ‫آدرس منو از کجا آوردی؟
‫توی اینترنت.
‫ببین ما داریم دربارهٔ ‫گوبکلی‌تپه تحقیق می‌کنیم.
‫شاید یه چیزی بدونی.
‫ببین. هر چی که دنبالشی، ‫هر چی که می‌خوای. اینجا نیست.
‫من هیچ دخلی به گوبکلی‌تپه ندارم!
‫- دست از سرم بردار. ‫- که دخلی نداری؟
‫باشه.
‫این چیه پس؟
‫تو امید یازیچی هستی.
‫فاجعهٔ گوبکلی‌تپه.
‫تنها کسی که از حادثه نجات پیدا کرده.
‫همه می‌گن معجزه‌ست. ‫ممکنه صرفا اتفاقی باشه؟
‫نمی‌دونم. شاید باشه.
‫اگه سوالی نداری دیگه می‌تونی بری.
‫مرگ آغاز تولده.
‫و...
‫روز آخرمون...
‫آغاز روز اولمونه.
‫ما این جمله رو از یه ‫زبان باستانی ترجمه کردیم.
‫کسی خبر نداره.
‫مشخصه که قبلا این جمله رو شنیدی.
‫لطفا، این مسئله خیلی واسه‌م مهمه.
‫ببین،‌ ارهان...
‫ارهان بودی دیگه؟
‫یه توصیه بهت بکنم؟ ‫خودتو قاطی این مسائل نکن.
‫هر چیزی که دربارهٔ گوبکلی‌تپه نوشتن ‫یه دروغ محضه.
‫اینکه ورودیِ بهشته
‫که فضایی‌ها ساختنش ‫مال ابرانسان‌‌هاست و... همه‌ش دروغه!
‫آدما متولد می‌شن،‌ زندگی می‌کنن و می‌میرن! ‫بقیه چیزا مهم نیست.
‫- اینا مضخرفای نسل جدیده،‌ خب؟ ‫- خودت می‌فهمی چی داری می‌گی؟
‫به درک اصلاً ‫برو از مغازه‌دارا بپرس من چه‌جور آدمیم.
‫من دیوانه‌ام. ‫افتاد؟
‫به نفع خودته دور و بر من نپلکی! ‫حالا جمع‌کن بساطت رو برو بیرون.
‫یالا!
‫تو دیوونه نیستی.
‫ببین. این رو به نماد اضافه کرده.
‫عجیب نیست؟
‫هشت سالشه.
‫هنوزم نمی‌دونم اسمش چیه.
‫من که می‌گم به ‌زودی قراره ببینیش. ‫خیلی زود.
‫بالاخره بدون هیچ حرف اضافه‌ای ‫حمایت کردی ازمون.
‫البته. ‫غیر از اینم درست نیست واقعاً.
‫می‌دونی انقد حالم داغون بود ‫که حتی امروز با اوزان هم صحبت کردم.
‫کدوم اوزان؟ اوزان خودمون؟
‫خب؟
‫چی گفت؟‌ چی شد؟
‫هیچی. فقط صحبت کرد.
‫جواب نمی‌دی؟
‫نه. حوصله ندارم.
‫- الان دیگه از هم چیزی رو مخفی می‌‌کنیم؟ ‫- عطیک.
‫بچه‌ایم مگه؟
‫نه. نمی‌کنیم.
‫خب بگو دیگه. ‫مشخصه یکی تو زندگیته.
‫بازم شروع کرد شبیه این پیش‌گوها صحبت کردن.
‫حس ششمت این‌جوری می‌گه زندگیم؟
‫آره. حسس ششمه همه‌کسم.
‫صفحهٔ گوشیت رو به میزه، ‫و لباسای دیروزت رو پوشیدی.
‫خنگ!
‫باشه خب. نگو اگه نمی‌خوای!
‫اگه همین‌‌جوری داری باهاش می‌گردی ‫مشکلی نیست
‫ولی اگه عشق زندگیت رو پیدا کردی ‫و به‌خاطر اونه که برگشتی
‫اگه پنهونش کنی ناراحت می‌شم.
‫نه بابا. چه عشقی عزیزم؟
‫منو چه به عاشقی آخه؟
‫کسی نیست.
‫همچین چیزی نیست.
‫تو اصلاً اینجا نبودی.
‫و وقتی اینجایی می خوام که ‫همه‌چی مثل سابق باشه.
‫می‌شن دیگه؟ درسته؟
‫الان تازه از خارج برگشتی عادت نداری. ‫یه‌ کم بگذره عادی می‌شه برات.
‫راستی می‌خوام یه چیزی رو بهت بگم.
‫گفتی همه‌چیز مثل سابق بشه...
‫امروز اتفاقی یه پیام روی گوشی داداشم دیدم.
‫سردار فرستاده بود.
‫آخه گفتین خبری ازش ندارین...
‫عجیب بود برام.
‫انسان بدترین بلایی‌ست که سر زمین آمده.
‫خشونت، کینه، حرص،‌ خشم
‫جنگ،‌ عذاب...
‫همهٔ اینا ساختهٔ دست بشره.
‫انسان تصمیم گرفت که به‌جای این‌که ‫آتش زندگی رو روشن کنه،‌ اونو به آتیش بکشه.
‫پشت به دنیا کرد ‫و به‌خاطر نیازهای خودش چه خون‌ها که نریخت.
‫به‌جای عشق و محبت، ‫نفرت رو مثل ویروسی در هوا پخش کرد.
‫اقیانوس‌ها و آبی که در بر داشت رو مسموم کرد.
‫این موج نفرت آن‌قدر پخش شد که...
‫نه تنها خودش رو از بین برد...
‫حاضر شو بریم.
‫بلکه جون بقیهٔ جانداران سیاره رو هم گرفت.
‫آدمیزاد تسلیمِ نقطهٔ‌ تاریک وجودش شد.
‫الو؟
‫و حالا دیگه برای بهبودیش خیلی دیره.
‫از این‌ به بعد بایست به دنبال راه نجات بود.
‫نوبت تو هم فرا می‌رسه.
‫خودت رو بشناس و به وظیفه‌ت عمل کن.
‫نمی‌دونم. ‫یه‌جوری با مادرش ارتباط برقرار کرده.
‫این روش دیگه جواب نمی‌ده.
‫اطلاعات بیشتری رو نمی‌شه گرفت.
‫جناب یعنی چی؟ ‫منظورتون چیه اخراجم؟
‫و به چه دلیلی؟
‫بهونهٔ الکی نیار آقاجان. ‫من که می‌دونم درد شما چیه.
‫کی دستور داده؟ ‫کی افسارتون رو گرفته؟
‫هر کاری می‌خواین بکنید. ‫من به کارم ادامه می‌دم.
‫الکی از دانشگاه اخراجم کردن.
‫همینجوری؟
‫آره خب. اخیرا زیادی غایب بودم، ‫ولی عطیه اینا همه‌ش بهونه‌ست.
‫دستور از بالا اومده.
‫ممکنه به این خاطر باشه ‫که با سردار در ارتباطی؟
‫بهم قول دادی ارهان.
‫می‌دونیم که دنبالشن. ‫قرار بود تنهاش بذاریم.
‫عطیه. نمی‌تونم بیخیال سردار بشم.
‫سال‌ها واسه‌شون کار کرده. ‫هر سر نخی که ازش بشه گرفت مهمه.
‫چیزی که مهمه تو و دخترمون هستش.
‫باشه ولی الان غیبش زده. ‫الان که بیشتر از همیشه لازمش داریم.
‫غیبش زده؟ ‫تو از کجا می‌دونی غیبش زده؟
‫دخترمون داره پیام‌هایی می‌فرسته. ‫همهٔ نمادها رو نتونستم متوجه بشم.
‫رفتم پیش سردار که کمک کنه.
‫صبر کن ببینم. ‫چه پیامی؟ همه‌چی رو از اول بهم بگو.
‫با دنبال کردن نشونه‌ها رفتم به یه جنگل.
‫همون نماد با مخروط کاج کشیده شده بود.
‫و وسطش هم یه چشم بود.
‫چه‌جور جنگلی بود؟ می‌دونی کجاست؟ ‫می‌تونی توصیفش کنی؟
‫یه مخروط کاج.
‫امروز صبح این‌جا نبود.
‫اینجا هم یه چیزی هست.
‫خودشه!
‫همین نماده. ‫با همون چشم وسطش.
‫می‌دونستم اون زن یه چیزایی می‌دونه.
‫کدوم زن؟
‫[اوزان:‌ دارم می‌رم سفر]
‫[یه مدت نیستم. وقتی برگشتم خبر می‌دم]
‫دخترم...
‫تو باغ نیستیا.
‫از کجا فهمیدی؟
‫واسه خودت قهوه درست کردی ‫و آوردیش واسه من. بیا ببرش!
‫بخورم تپش قلب می‌گیرم.
‫ببخشید بابا. حواسم پرته فقط. ‫یعنی تو فکر یه مسئله‌ای بودم.
‫بابا...
‫من آدما رو نمی‌فهمم.
‫جانسو. بهتر نیست این حرفا رو ‫با مامانت بزنی؟
‫من و مامان هیچ‌وقت ‫آبمون با هم تو یه جوب نمی‌ره.
‫خب حرف بزنین عزیزم.
‫واسه این‌کارا دیگه دیره بابا جون.
‫مشکلی نیست. درکش می‌کنم.
‫اشکالی نداره.
‫من فقط یه بچه بودم ‫که دادن بهش گفتن بزرگش کن.
‫و داره هر کاری که می‌تونه هم واسه‌ش می‌کنه.
‫ولی خب همینه دیگه. ‫بیشتر نمی‌شه.
‫دیگه بیشتر از این هم کشش ندیم.
‫بگذریم. خب تعریف کن ‫‌ می‌شنوم.
‫من همهٔ زورم رو می‌زنم که ‫ارتباطم با بقیه رو جلوتر ببرم
‫یا بهترش کنم ‫ولی انگار واسه‌شون کافی نیست.
‫چیزای بیشتری می‌خوان.
‫باریکلا! ‫الان فهمیدی آدمیزاد ذاتش چطوره.
‫باشه خب. ولی منم ممکنه ‫یه رازهایی داشته باشم.
‫یا چه می‌دونم شاید آدمایی باشن
‫که قبل از اینکه ‫برم سمتشون اونا رو درک کنم.
‫نمی‌تونم که همه رو خوشحال کنم.
‫جانسو، بهتره که زیاد به راز ‫و این مسائل اهمیتی ندی.
‫مطمئنی؟
‫ما به یه سری چیزا زیادی فکر می‌کنیم.
‫الکی سر همه چی اذیت می‌شیم. ‫نیازی نیست عزیزدلم.
‫به‌خاطر هیچ‌کس چیزی رو تو خودت نریز.
‫نهایتا هم نباید اون رازها ‫سر راه رسیدن به آرزوهات باشه.
‫اولش ازت عصبانی می‌شن
‫نمی‌تونن درکت کنن، ‫ولی اگه واقعا دوست داشته باشن
‫بالاخره درکت می‌کنن.
‫قبول داری؟
‫واقعاً این‌طوری فکر می‌کنی؟
‫خودمون رو نگاه.
‫یه راز بزرگ ازت مخفی کردم.
‫ولی مثل سابق دوباره کنار همیم. ‫درسته؟
‫دلم واسه درسای زندگیت تنگ شده بود.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫کل دنیا رو گشتی، ‫هر کشوری بگی رفتی
‫ولی درس زندگی‌ای یاد نگرفتی؟
‫نه.
‫خوبه. پس بالاخره متوجه شدی ‫کجا باید زندگی کنی دیگه؟
‫ها؟
‫بگذریم، برم یه کم به خودم برسم.
‫باشه عزیزم. برو.
‫کم خوتو اذیت کن.
‫فقط واسه این‌که تند برخورد کرده ‫دلیل نمی‌شه که مشکل روانی داشته باشه.
‫اینجاست. ‫نه البته که نه. ولی خیلی بد برخورد می‌کنه.
‫منو با داد و بی‌داد انداخت بیرون. ‫مشخصاً یه مشکلی داره دیگه.
‫شاید فقط ترسیده باشه. ‫سختیای زیادی رو پشت سر گذاشته.
‫خب چطور بریم داخل؟
‫- بابات مگه شرکت امنیتی نداره؟ ‫- عه رو من حساب کردی؟
‫همیشه روت حساب می‌کنم.
‫باریکلا.
‫همه‌جا رو بگرد.کتاب،‌ دفترچه... ‫هر چی هم پیدا کردی بیار پیشم.
‫- ارهان؟ ‫- بله؟
‫باید اینو ببینی.
‫[کشف بزرگ در گوبکلی‌تپه]
‫این دیگه چیه؟
‫بدجوری به گوبکلی‌تپه گیر داده.
‫[حفاری در گوبکلی‌تپه متوقف شد]
‫انگار به چشم‌زخم هم اعتقاد داره.
‫مثل دخترمون. ‫خیلی درگیر چشمه.
‫این نماد ریشه‌ش بر می‌گرده به بابل.
‫از اون زمان واسه دفع ‫انرژی‌های بد ازش استفاده شده.
‫کی اونجاست؟
‫کی هستی تو؟
‫اولش توی روز می‌‌آی و ‫شب که می‌شه دزدکی وارد می‌شی؟
‫این چه مسخره‌ بازی‌ایه؟
‫یه لحظه صبر کن. آروم باش. ‫هر چیزی که بهت گفتم واقعیت داشت.
‫بهت دروغ نگفتم.
‫خب روزا باستان‌شناسی ‫و شبا دزد؟
‫وقتی به سوالام جواب ندادی ‫راهی واسه‌م نذاشتی.
‫حرف حالیت نیست مثل اینکه.
‫سوالات رو جواب دادم.
‫گفتم که گورت رو گم کنی و بری.
‫کاش راه دیگه‌ای داشتم امید.
‫سلام امید. ‫من عطیه‌م.
‫دخترمون رو هشت سال پیش دزدیدن
‫و داره واسه اولین بار ‫یه پیام‌هایی می‌فرسته.
‫و دقیقاً چشم‌هایی شبیه مال تو می‌کشه.
‫دخترمون ما رو به سمت تو هدایت کرده. ‫لطفاً کمکمون کن.
‫تاحالا دیدینش؟
‫می‌تونید توصیفش کنید؟
‫فقط توی خوابم دیدمش.
‫خیلی خوشگله. ‫چشماش دو رنگه.
‫یه چشمش زرد
‫و یه چشمش آبی.
‫آره. کجا دیدیش؟
‫توی خواب منم بوده.
‫همه‌ش یه چیز رو تکرار می‌کنه.
‫«تولد با مرگ آغاز می‌شه. ‫آخرین روزمون شروع اولین روز ماست.»
‫هربار این حرف رو تکرار می‌کنه.
‫آخرش به این نتیجه رسیدم ‫که یه نداست.
‫شروع به تحقیق دربارهٔ جاهایی که ‫توی خواب با دخترتون بودم کردم.
‫مثل پلیس دنبالشون گشتم. ‫با خیلیا صحبت کردم.
‫و یه چیزایی رو پیدا کردم.
‫همه‌ش اینجاست.
‫در واقع به خاطر همینم ‫رفتم گوبکلی‌تپه.
‫ولی اونجا...
‫تو دام تاریکی افتادم.
‫همه‌چیز خیلی یهویی اتفاق افتاد.
‫کل گروهمون زیر آوار گیر افتادن.
‫هیچ هوایی هم اونجا نبود. ‫منتظر مرگم بودم.
‫دخترت لحظهٔ آخر اومد سراغم.
‫مسیر رو نشونم داد.
‫به لطف دخترت از اونجا نجات پیدا کردم.
‫دخترت منو نجات داد.
‫بعدش چکار کردی؟
‫بعدش؟ چکار می‌تونستم بکنم؟ ‫کاری نکردم.
‫همون موقع‌ هم دنبالم بودن. ‫هر روز یه اتفاقی واسه‌م میفتاد.
‫واسه همین خودمو اینجا حبس کردم. ‫چکار می‌تونستم بکنم؟
‫وقتی دنبالشون بودم ‫این متن رو پیدا کردم.
‫دربارهٔ روزی که منتظرشن نوشته ‫یه پیشگویی.
‫می‌شه ببینم؟
‫مرگ آغازگر تولده.
‫روز آخرمون آغاز اولین روز ماست.
‫و وقتی که زمانش فرا برسه، ‫با اولین دانه دوران جدیدی شروع می‌شه.
آن دختر خواهد آمد.
‫او درهای زندگی حقیقی رو باز می‌کنه.
‫عدن.
‫فقط یه کار دیگه مونده.
‫الان تمومش می‌کنم و بعدش...
‫تو جایی نرو خب؟ ‫زود بر می‌گردم.
‫[مرگ آغازگر زندگیه.]
‫گفتی که دنبالتن. ‫کی دنبالته؟
‫نمی‌دونن. اونا!
‫کسی رو ندیدم تاحالا.
‫چهره‌شون رو نشون نمی‌دن. ‫همیشه صورتشون با ماسک می‌پوشونن.
‫و چرا دنبالت بودن؟
‫تو..
‫تو کی هستی؟
‫اگه می‌خواین، می‌تونین از کجایی که ‫من ادامه ندادم شروع کنید.
‫آخرین جاهایی که دخترتون رو دیدم رو ‫توی این نقشه علامت زدم
‫شاید به درد بخوره.
‫همینجا بود.
‫- مطمئنی؟ ‫- معلومه که هستم.
‫اوزان.
‫پسرم.
‫خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫باید صحبت کنیم. ‫بهم گوش کن.
‫هنوزم دیر نشده.
‫نمی‌دونم که راضیت کرده ‫یا چطوری پای تو رو به این قضیه باز کردن
‫ولی هنوزم می‌تونی اون دختر رو پس بدی.
‫می‌تونی از اول شروع کنی.
‫حق با توئه.
‫همهٔ‌ اینا حقمه.
‫ولی التماست می‌کنم ‫خودت رو نجات بده.
‫خودتو آزاد کن.
‫خودت رو آزاد کن و گرنه نابودت می‌کنن!
‫اونا تو رو...
‫چطور ممکنه؟‌ تو...
‫تو مگه نمردی!
‫با دستای خودم کشتمت!
‫هر کاری که کردم ‫به‌خاطر خودت بود.
‫واسه برگردوندن تو این‌کارو کردم.
‫اوزان!
‫نکن...
‫اوزان...
‫من..
‫من پدرتم.
‫ولی من پسرت نیستم.
‫من هیچ وقت پدری نداشتم.
‫مــترجم: وحــید فرحناکی ‫≡ @night_walker77 ≡
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ‫9Movie.Wiki
‫