ناین مووی تقدیم می کند .::9movie.org::.
ناین مووی، دانلود و تماشای آنلاین فیلم‌ها و سریال‌های نایاب با زیرنویس فارسی! .::9movie.org::.
‫ماشالله.‬
‫مادر ییلدیز این بوده؟‬
‫این خودشه؟‬
‫خودشه.‬
‫یالا.‬
‫دخترم.‬
‫ییلدیز.‬
‫خوش اومدی.‬
‫تو...‬
‫.. مادر واقعی منی؟‬
‫من مادر واقعی‌تم.‬
‫یعنی کیه؟‬
‫چه می‌دونم؟‬
‫- خوش اومدین.‬ ‫- ببخشید.‬
‫من آیتن تاشجان هستم.‬
‫فکر کنم شما هم نامزد ییلدیز،‬ ‫سرهات یلدوران هستین.‬
‫منم سرهات یلدوران هستم. از دیدنتون خیلی خوشبختم.‬
‫منم همینطور.‬
‫نمی‌تونم توصیف کنم که چقدر‬ ‫ازتون ممنونم.‬
‫فکر می‌کردم دخترم مُرده.‬
‫به لطف تو آتیشِ دلم خاموش شد.‬ ‫ممنون.‬
‫این چه حرفیه؟‬ ‫من فقط کاری که باید رو انجام دادم.‬
‫در ضمن، خوشحالی تو چشمای ییلدیز‬ ‫برام کافیه.‬
‫من باید تشکر کنم.‬
‫حرفم رو زمین ننداختین و اومدین، خیلی ممنون.‬
‫واقعاً هنوز عقلم قد نمی‌ده که‬ ‫همه‌ی اینا چطوری اتفاق افتاد.‬
‫آیتن خانم، سر شام درباره‌ی همه‌اش حرف می‌زنیم.‬
‫من شما رو معرفی نکردم.‬ ‫اشتباه از من بود، ببخشید.‬
‫برادر بزرگم، عاکف یلدوران.‬
‫- خوش اومدین.‬ ‫- خوشبختم.‬
‫منم نورگل یلدوران هستم، همسرش.‬
‫خوشبختم.‬
‫مادرم، سلطان خونه‌مون،‬ ‫سلطان یلدوران.‬
‫- خوش اومدین.‬ ‫- سلامت باشین.‬
‫مواظب حرف زدنت باش.‬
‫به خدا مثل شرلوک هولمزی زن.‬
‫این آقا دایی یلدیزه؟‬
‫آهان، کنعان.‬
‫کنعان دستیار منه.‬
‫با هم کار می‌کنیم،‬ ‫تو کارهام بهم کمک می‌کنه.‬
‫تو هم خوش اومدی کنعان.‬
‫سفره آماده‌ست ولی اگه قبلش می‌خواین استراحت کنین،‬ ‫دادم اتاق‌هاتون رو هم آماده کنن.‬
‫نمی‌خوایم مزاحم بشیم،‬ ‫می‌ریم هتل.‬
‫- این چه حرفیه.‬ ‫- اصلاً حرفش رو هم نزنین.‬
‫بفرمایین، لطفاً همینجا بمونین.‬
‫- کوثر.‬ ‫- بله آقا.‬
‫فوراً چمدون‌های آیتن خانم اینا رو بردارین‬ ‫و اتاق‌شون رو بهشون نشون بدین.‬
‫- یالا بجنبین.‬ ‫- چشم آقا.‬
‫خوش اومدین.‬
‫- اون مشکیه مال منه. بذار بمونه، خودم برمی‌دارم.‬ ‫- باشه، پس این یکی.‬
‫من کمکتون می‌کنم.‬ ‫اگه چیزی لازم داشتین در خدمتم.‬
‫بفرمایین، از این طرف.‬
‫بفرمایین.‬
‫شما تو بخش خدمه‬ ‫اقامت می‌کنین.‬
‫- کادی.‬ ‫- بله خانم.‬
‫- آقا رو ببر به اتاقش.‬ ‫- روی چشمم خانم.‬
‫- کمال، بیا پسرم.‬ ‫- کنعان!‬
‫آخ کنعان، ببخشید.‬ ‫وقتی خانم اونطوری صدا کرد...‬
‫.. هوا گرمه، ذهنم یاری نکرد. بفرمایین.‬
‫- کامیل، چمدون رو بردار پسرم.‬ ‫- چشم آقا.‬
‫پسرم.‬
‫اینا چقدر می‌خوان بمونن؟‬
‫نکنه مثل نرگس خانم‬ ‫کنگر بخورن و لنگر بندازن تو اورفا؟‬
‫مادر ییلدیز یه جورایی‬ ‫مادر منم حساب می‌شه مامان.‬
‫هر چقدر بخوان می‌تونن بمونن.‬
‫ببین، گفتم سلطان خونه‌مونی،‬ ‫سنگ رو یخم نکن، باشه؟‬
‫همونطور که گفتم، مادر ییلدیز‬ ‫مثل مادر خودمه.‬
‫باید همونطور باهاش رفتار بشه.‬ ‫تو احترام و عزت گذاشتن نباید کوتاهی بشه.‬
‫هر چقدر بخوان می‌تونن بمونن،‬ ‫فهمیدی؟‬
‫بمونن.‬
‫فهمیدی؟‬
‫آره باشه، فهمیدم. باشه.‬
‫- مامان.‬ ‫- ای بابا باشه، نگران نباش.‬
‫خوبه.‬
‫- یوسف.‬ ‫- بله آقا.‬
‫- یالا اینا رو زودتر ببرین.‬ ‫- این زن جای مادرت رو داره‌ها.‬
‫تو چیکار کردی، با سلیم حرف زدی؟‬ ‫کاری که گفتیم رو انجام می‌ده؟‬
‫انجام می‌ده آقا. بچه‌ها پیششن.‬
‫خوبه. تو باز هم بالاسرشون باش.‬
‫من فقط به تو اعتماد دارم.‬ ‫این موضوع مهمه.‬
‫- امر، امر شماست آقا، خیالت راحت.‬ ‫- یالا پسرم.‬
‫آیسل، با کی دارم حرف می‌زنم؟‬ ‫شربت رو جوشوندین؟‬
‫باید داغ‌داغ بریزیم روی باقلوا‬ ‫و داغ‌داغ هم سرو کنیم.‬
‫فقط بشین دختر! یالا، یالا!‬
‫- گلزار؟‬ ‫- بله؟‬
‫ببین، به خاطر اینکه می‌خوایم احترام بذاریم‬ ‫زیادی رو ندین بهشون، سوارمون می‌شن.‬
‫همینطوری هم از یه پسر، سه تا خانواده‌ی عروس رو سرم خراب شده.‬ ‫گناه دارم به خدا.‬
‫هی! تو این مورد واقعاً به شأن شانلی‌اورفامون‬ ‫میای خانم.‬
‫بده گازو.‬
‫نگران نباش، همه‌چی روبه‌راهه.‬
‫دخترا! یالا، زود باشین!‬
‫سرهات دشمن منه.‬
‫متأسفانه تو هم دشمنم بودی.‬ ‫چون زنش بودی.‬
‫من رفتم با ییلدیز نامزد کردم.‬
‫می‌خواستم با کورداعلی‌ها فامیل بشم و‬ ‫به قدرتم اضافه کنم.‬
‫اگه یادت باشه، تو هم واسه همین‬ ‫بهم کمک کردی.‬
‫اما اوضاع عوض شد.‬
‫نگو کورداعلی‌ها یه دختر خوشگلِ‬ ‫دیگه هم داشتن.‬
‫اگه بخوای، من و تو...‬
‫.. می‌تونیم از ییلدیز و سرهات‬ ‫انتقام بگیریم.‬
‫از من چی می‌خوای؟‬
‫اینکه باهام ازدواج کنی.‬
‫شما همه‌تون عقلتونو از دست دادین.‬
‫همه‌تون.‬
‫ملک.‬
‫چرا دنبال من میای؟‬ ‫مگه ترکی نمی‌فهمی؟‬
‫می‌گم قبول نمی‌کنم!‬ ‫گفتم نه، دست از سرم بردار!‬
‫- آروم باش!‬ ‫- ولم کن!‬
‫یه لحظه گوش کن،‬ ‫زود قضاوت نکن. وایسا!‬
‫ببین، تو این وضعیتی که‬ ‫الان داری...‬
‫.. منطقی‌ترین کار اینه که‬ ‫با من ازدواج کنی.‬
‫اینطوریه؟ آخه چرا؟‬ ‫یه توضیح بده ببینم چرا؟‬
‫من بچه‌ی دشمنت رو تو شکمم دارم!‬ ‫چرا باید منطقی باشه؟‬
‫ببین ملک، اگه با من ازدواج کنی...‬
‫.. از اون سرهات و ییلدیز‬ ‫یه انتقام خیلی بزرگ می‌گیری.‬
‫من دنبال انتقام نیستم.‬
‫برعکس، اصلاً چرا باید واسه‌شون مهم باشه؟‬
‫می‌گن تو سه روز سرهات رو فراموش کرد...‬
‫.. می‌رن خوشحالی می‌کنن و‬ ‫بشکن هم می‌زنن.‬
‫- خیلی ساده فکر می‌کنی.‬ ‫- آره؟‬
‫به خدا اصلاً بهت نمیاد.‬ ‫خیلی سطحی فکر می‌کنی.‬
‫ببین، بذار بهت بگم چی می‌شه.‬
‫ازدواج ما‬ ‫سرهات رو خیلی ضعیف می‌کنه.‬
‫دارم بهت می‌گم، اتحاد ما‬ ‫ضربه‌ی بزرگی بهش می‌زنه.‬
‫- بهش ضربه می‌زنه؟ ضعیفش می‌کنه؟‬ ‫- آره.‬
‫سرهات همین الانشم خیلی قدرتمنده.‬ ‫در ضمن، ازدواج ما چه ربطی به ییلدیز داره؟‬
‫فعلاً. آره، الان قدرتمنده اما...‬
‫.. با اون مال و اموال باارزشی که‬ ‫دست توئه...‬
‫.. وقتی با داشته‌های من یکی بشه،‬ ‫قدرت میفته دست من.‬
‫دست تو؟‬
‫طبیعتاً، به خاطر نسبت همسری.‬
‫ملک، من کاملاً جدی‌ام.‬
‫اگه ازدواج کنیم‬ ‫چون کنترل دست منه...‬
‫.. تو ترازوی قدرت، کفه‌ی من سنگین‌تر می‌شه.‬ ‫می‌دونی بعدش چی می‌شه؟‬
‫صندلی مجلس خان‌ها‬ ‫می‌رسه به من.‬
‫وقتی حکم دست من باشه، سرهات محو می‌شه.‬
‫اون آقایی متکبرانه و تخت و تاجش هم‬ ‫مثل یه تیکه حلبی...‬
‫.. شوت می‌شه اونور.‬
‫نه خانواده‌ای واسه‌ش می‌مونه...‬
‫.. نه عشقش و نه ییلدیز.‬
‫تو پنج دقیقه، بی‌اعتبارترین‬ ‫آدم اورفا می‌شه.‬
‫تو کنار من باش.‬
‫وقتی کنار من داری پادشاهیِ‬ ‫خانم‌آقایی‌ت رو می‌کنی...‬
‫.. اون ییلدیز تا صبح دم در و پنجره‬ ‫منتظر سرهات می‌مونه.‬
‫بعدش هم واسه اون لونه‌ی‬ ‫به اصطلاح خوشبختشون...‬
‫.. با هم یه فاتحه می‌خونیم، مگه نه؟‬
‫نه، نمی‌شه.‬ ‫من اصلاً دنبال انتقام نیستم.‬
‫منو نخندون بابا! نکن این کار رو!‬
‫هر دومون خوب می‌دونیم چی می‌خوای.‬
‫در ضمن، اگه همونطوری بود که می‌گی...‬
‫.. تو خونه‌ی بزرگ‌ترین دشمن اون آدم،‬ ‫یعنی ضیان خان، قایم نمی‌شدی.‬
‫ببین ییلدیریم، من اونجا قایم نشدم.‬
‫اونجا واسه من و بچه‌ام‬ ‫امن‌ترین جاست.‬
‫حق با توئه. تو زن مغروری هستی.‬
‫لابد نمی‌خواستی بشینی و تدارکات عروسیِ‬ ‫سرهات و ییلدیز رو تماشا کنی.‬
‫ییلدیریم!‬
‫تو این شرایط، هر کسی‬ ‫به یه بهونه نیاز داره.‬
‫بهونه‌ی تو هم امنیته.‬
‫ببین، الان یه بلایی سرت میارم‌ها.‬
‫این پیشنهاد ازدواج رو‬ ‫نه تو به من دادی...‬
‫.. نه من شنیدم، فهمیدی؟‬ ‫دست از سرم هم بردار!‬
‫سرهات امروز مامان ییلدیز رو‬ ‫از استانبول آورد.‬
‫دیگه همه‌چی‌شون تکمیله.‬
‫فردا پس‌فردا هم یه کارت دعوت‬ ‫عروسی واست میارن.‬
‫حالا که اینقدر خوش‌قلبی ملک...‬
‫.. یه کادوی گرون‌قیمت بخر و‬ ‫برو عروسی‌شون، باشه؟‬
‫شیطونه می‌گه پیشنهادش رو قبول کن.‬
‫تک‌تک این آدمای پست رو لخت کن و‬ ‫بعدش...‬
‫.. بکوبشون به دیوار و مغزشون رو بپاشون بیرون!‬
‫بعدشم از اینجا بذار برو!‬
‫ممنون کوثر.‬
‫یعنی در واقع همه‌چی گذاشتن اما...‬
‫از اتاق خوشت اومد؟ اگه چیزی کم و کسر هست،‬ ‫من ردیفش می‌کنم.‬
‫نه، چیزی کم نیست.‬
‫همین که تو رو پیدا کردم،‬ ‫دیگه به هیچ‌چیزی نیاز ندارم.‬
‫تو قراره کم و کسرها رو پر کنی.‬
‫حالا که اینو گفتی، دیگه نمی‌تونم برم.‬
‫نمی‌خوام همون روز اول کلافه‌ت کنم.‬
‫این چه حرفیه؟‬
‫من مادرتم،‬ ‫تو هم دخترمی.‬
‫مگه میشه یه مادر از بچه‌اش خسته بشه؟‬
‫در ضمن، قراره کلی درباره‌ی سال‌هایی که از دست دادیم ‫با هم حرف بزنیم. حسابی با هم گپ می‌زنیم.
‫همینطوره، البته.‬
‫باید به این رسیدگی کنم.‬
‫من دیگه با اجازه‌تون برم.‬
برای تهیه‌‌ی این زیرنویس زحمت زیادی کشیده شده است و مجموعه‌ی ناین مووی به هیچ عنوان راضی به تماشای رایگان آن نیست. 9movie.org
‫- الو؟‬ ‫- رسیدین؟‬
‫رسیدیم. الان خونه‌ی ییلدیزیم.‬ ‫ییلدیز رو پیدا کردیم.‬
‫مطمئنم دختر خودمه.‬
‫ببینیش خودت هم می‌فهمی.‬
‫کی برمی‌گردین؟‬
‫یعنی چی کِی برمی‌گردیم؟‬ ‫تازه رسیدیم.‬
‫دست دختره رو بگیرم و‬ ‫همین الان بیارمش استانبول؟‬
‫کالا که نیست با پست بفرستمش.‬
‫یکم صبر داشته باش.‬
‫فکر کنم لازم نباشه توافقی که با‬ ‫عمر خان داشتین رو یادت بیارم.‬
‫نه، لازم نیست.‬
‫من باز هم یادآوری می‌کنم که...‬
‫.. اگه اون دختر پیدا نمی‌شد، ‫باید تو زندان می‌پوسیدی.
‫می‌دونم.‬
‫شما باید نوه‌ی عمر خان رو براش بیارین.‬
‫اونم شکایتش رو پس می‌گیره و‬ ‫شما هم پاتون به زندان باز نمیشه.‬
‫اون دختر برای شما یه شانس بزرگه.‬
‫توصیه می‌کنم از این شانس، خوب‬ ‫استفاده کنین.‬
‫باشه، با دختره حرف می‌زنم.‬ ‫میارمش استانبول.‬
‫ولی دیگه انقدر به من پیله نکنین.‬
‫آخه این دختر الان اینجا با‬ ‫مهم‌ترین خان منطقه نامزد کرده.‬
‫به این راحتیا نیست.‬
‫عمر خان می‌خواد اون تنها بیاد.‬
‫بهش تاکید کرده که هر کسی که‬ ‫به زندگی قبلی نوه‌اش...‬
‫.. مربوط میشه رو باید پشت سرش بذاره.‬
‫چون می‌خواد شرکت رو بهش بسپاره، به کسی که خودش صلاح بدونه شوهرش میده.‬
‫اگه قرار باشه وارثی وجود داشته باشه،‬ ‫اون فقط ییلدیزه.‬
‫آشیر، قهوه‌ات.‬
‫- نوش جان.‬ ‫- ندا.‬
‫بله.‬
‫مگه من بهت چی گفته بودم دختر؟‬
‫ببین، تو این عمارت تو نباید‬ ‫برای من قهوه بیاری.‬
‫تو تو این عمارت، ندا...‬
‫.. حتی نباید با من چشم تو چشم بشی،‬ ‫شنیدی چی گفتم؟‬
‫آشیر، دیگه این کار رو نکن.‬
‫ببین، آزمایش دادی.‬
‫می‌دونی که بچه‌هامون مال خودتن، تو رو خدا.‬
‫دختر، تو چه انتظاری از من داری؟‬
‫چی می‌خوای؟ می‌خوای بهت تبریک بگم؟‬
‫عجب خبر خوبی!‬ ‫بچه‌هام مال خودم بودن!‬
‫این چیزی نیست که همیشه اتفاق بیفته،‬ ‫مگه نه ندا؟‬
‫آشیر.‬
‫ببین قربونت برم، دیگه اینطوری نکن.‬
‫قبول دارم اشتباه کردم، ولی یه اشتباه بی‌ضرر بود.‬
‫فقط در حد چند تا پیام بود.‬
‫ببین، حتی اگه نخوای نشون بدی، من می‌دونم که آدم دل‌رحمی هستی.‬
‫دیگه منو ببخش، خواهش می‌کنم.‬
‫رو اعصاب من نرو!‬
‫من کجای این کثافت‌کاری رو ببخشم ندا؟‬
‫ها ندا؟ می‌دونی چیکار کردی دختر؟‬
‫من مجبور شدم برم برای بچه‌های خودم،‬ ‫برای توله‌های خودم...‬
‫.. آزمایش دی‌ان‌ای بدم.‬
‫من کجای اینو ببخشم ندا؟‬
‫به خدا قسم شکر کن که داری‬ ‫تو این عمارت زندگی می‌کنی.‬
‫فهمیدی؟‬
‫فهمیدم.‬
‫اینجا چه خبره دخترم؟‬
‫از دوست‌دخترش جدا شده،‬ ‫داره دق‌ودلیشو سر من خالی می‌کنه بابا.‬
‫تو برو تو.‬
‫تو این عمارت تو هر متر مربع،‬ ‫ده تا بی‌وجدان پیدا میشه.‬
‫من قهوه‌ام رو کجا بخورم؟‬
‫حالا بشین.‬
‫بگو.‬
‫شنیدم.‬
‫از اون زن بی‌بندوبار جدا شدی. آفرین.‬
‫اینم از فرمایشات نماد اخلاق و‬ ‫سوگلی اورفا، ضیان خان.‬
‫داری به من می‌گی آفرین؟‬
‫آره، می‌گم آفرین.‬
‫حالا ندا رو هم عقد می‌کنی و‬ ‫این قضیه تموم میشه میره.‬
‫برای بچه‌هات و خودت،‬ ‫این بهترین کاره، می‌فهمی؟‬
‫تو می‌خوای راه و چاه رو به من یاد بدی؟‬
‫ببین، واقعاً دارم می‌پرسم.‬ ‫تو می‌خوای اینو به من یاد بدی؟‬
‫تو این زندگی به این بزرگی...‬
‫.. آدمی که یه کار درست تو زندگیش نکرده، می‌خواد به من بگه چی درسته چی غلط؟‬
‫تو فقط منتظر باش.‬
‫واقعاً منتظر باش.‬
‫سرهات مادر ییلدیز رو پیدا کرده و داره میارتش.‬
‫ببین، دزدیدن بچه‌ی مردم بی‌پاسخ نمی‌مونه.‬
‫در جریان باش که وقتت کمه.‬
‫- بفرمایین.‬ ‫- نوشِ جان.‬
‫دستت درد نکنه.‬
‫ممنون آبجی گلزار.‬
‫نوش جان، بفرمایین.‬
‫ممنون.‬
‫از اتاقتون راضی بودین؟‬
‫خیلی راضی‌ام.‬ ‫خیلی ممنونم سرهات.‬
‫اگه سرهات صدات کنم که مشکلی‬ ‫نیست، هست؟‬
‫نه نه. هر جور که راحتین.‬
‫شما تو استانبول زندگی می‌کنین؟‬
‫بله، استانبول زندگی می‌کنم.‬ ‫کارم هم همونجاست.‬
‫چقدر خوب.‬
‫شما شغلتون چیه؟‬
‫تو یه بانک خصوصی مدیرم.‬
‫یعنی دانشگاه رفتی؟‬
‫بله عزیزم، درس خوندم. اونم همینجا.‬
‫- کوثر، داری سرریز می‌کنی.‬ ‫- ها؟‬
‫انگشتت چی شده ییلدیز؟‬
‫لای در مونده، چیز مهمی نیست.‬
‫مامان سلطانم...‬
‫.. در اتاق مامان سلطانم خرابه،‬ ‫اونجا گیر کرده.‬
‫من خیلی گفتم بدیم درستش کنن ولی‬ ‫تو این عمارت کسی به حرفم گوش نمی‌ده...‬
‫.. ولی آخرش به حرفم می‌رسن.‬
‫بگذریم. نوش جان، بفرمایین،‬ ‫شما ادامه بدین.‬
‫همه‌چی خیلی عالی به نظر می‌رسه.‬
‫شما چه سال‌هایی‬ ‫تو اورفا بودین؟‬
‫۲۵ سال پیش بود.‬
‫یعنی من برای درس خوندن اومدم اینجا.‬ ‫با بابای ییلدیز هم همینجا آشنا شدم.‬
‫اسمش چیه؟‬
‫هالوک.‬
‫خوبه. از ضیان بهتره. چه خوب.‬
‫نورگل!‬
‫یعنی ضیان یه جوریه،‬ ‫هالوک قشنگه دیگه.‬
‫از بی‌ملاحظگی این دختره.‬
‫چون باهاتون نیومده،‬ ‫مشکلی بینتون هست؟‬
‫پارسال از دنیا رفتن.‬
‫فوت کرد؟‬
‫ییلدیز، تسلیت می‌گم.‬
‫تسلیت می‌گم.‬
‫سلامت باشین.‬
‫کاش می‌شد اون رو هم می‌دیدم.‬
‫قسمت نبوده.‬
‫مطمئن باش اونم خیلی دوست داشت تو رو ببینه.‬
‫- می‌تونم یه چیزی بپرسم؟‬ ‫- البته.‬
‫اسمی واسه من در نظر گرفته بودین؟‬ ‫یعنی چیزی تو ذهنتون بود؟‬
‫قرار بود وقتی به دنیا اومدی اسمت رو بذاریم.‬
‫ولی اگه این چشمای براقت رو که مثل ستاره می‌دیدیم،‬ ‫ما هم اسمت رو ییلدیز می‌ذاشتیم.‬
‫هیس!‬
‫- گریه نکن.‬ ‫- نه.‬
‫من به جای جفتمون خیلی گریه کردم، تو گریه نکن.‬
‫سرهات، چرا این بلاها سر ما اومد؟‬ ‫کی من رو از ییلدیز جدا کرد؟‬
‫ضیان خان، ضیان کورداعلی.‬
‫ولی نگران نباشین.‬
‫تاوان این بدی‌ای که کرده رو پس می‌ده.‬ ‫ازش حساب پس می‌گیرم.‬
‫نفهمیدم، تاوان پس می‌ده یعنی چی؟‬
‫- عه...‬ ‫- عه...‬
‫آیتن خانم یکم نگران شد.‬
‫خب وقتی این‌همه‬ ‫آدم مسلح دور و برش می‌بینه.‬
‫تازه شما هم گفتین حساب‌کتاب،‬ ‫اون مردی که ازش حرف زدین رو...‬
‫.. فکر کرد کُشتینش.‬
‫نه، اینطوری نیست.‬
‫آیتن خانم، لطفاً نگران نباشین.‬
‫ضیان کورداعلی‬ ‫با این بدی‌ای که کرده...‬
‫.. یه زندگی رو از ییلدیز...‬
‫.. و یه فرزند رو از شما دزدیده.‬
‫قطعاً تاوانش رو پس می‌ده.‬
‫ضیان خان این بدی رو کرد تا‬ ‫شب‌ها راحت بخوابه و...‬
‫.. صبح‌ها راحت‬ ‫از خواب بیدار شه.‬
‫منم کاری می‌کنم که اون‬ ‫بین اون چهاردیواری بخوابه و...‬
‫.. بین همون چهاردیواری بیدار شه،‬ ‫هر کاری از دستم بربیاد انجام می‌دم.‬
‫اون یه زندگی رو از ییلدیز دزدید.‬
‫منم اون چیزی که بیشتر از همه دوست داره رو...‬
‫.. همون صندلی‌ای که کلی جون رو فدای موندن روش کرده...‬
‫.. اعتبارش رو ازش می‌گیرم.‬
‫حرف رو طولانی نکنم. در واقع‬ ‫چیزی که می‌خوام بگم اینه.‬
‫هر کسی که به ییلدیز‬ ‫کوچک‌ترین بدی‌ای بکنه...‬
‫.. من به سخت‌ترین شکل ممکن‬ ‫ازش حساب پس می‌گیرم.‬
‫واسه همین تنها قولی که می‌تونم بهتون بدم اینه.‬
‫من برای خوشبخت کردن دخترتون هر کاری از دستم‬ ‫بربیاد انجام می‌دم آیتن خانم.‬
‫حداقل تو این مورد‬ ‫می‌تونین بهم اعتماد کنین.‬
‫نوش جان. بفرمایین، نذارین سرد شه.‬
‫خیلی خوشمزه‌ست،‬ ‫این‌ها رو هم امتحان کنین.‬
‫امتحان می‌کنم ولی کنجکاو شدم،‬ ‫این چیه؟‬
‫- کوفته‌ی ایاست.‬ ‫- کوفته‌ی ایا.‬
‫- به منم می‌رسه؟‬ ‫- چرا نرسه؟‬
‫این پلو هم تنده.‬
‫اگه بخواین، می‌تونین با سوپ لبنیه‬ ‫یکم از تندیش کم کنین.‬
‫تندی خیلی دوست دارم.‬
‫- تندی دوست دارین؟‬ ‫- دوست دارم.‬
‫آه!‬
‫مرد رو گرفتن بردن که!‬
‫آشیر یه کاری بکن، دستبند زدن‬ ‫دارن مرد رو می‌برن.‬
‫مگه می‌شه همچین چیزی عزیزم؟‬ ‫چرا می‌برنش؟‬
‫یه چیزی هست دیگه.‬
‫اگه چیزی نبود که همینطوری نمیومدن ببرنش،‬ ‫حتماً یه کاری کرده.‬
‫یالا شما برین تو، باشه داداش؟‬
‫یالا داداش، همه رو بردار برو تو، یالا.‬
‫مُصتو، به وکیلا زنگ بزن بیان،‬ ‫تو کلانتری همو می‌بینیم، یالا.‬
‫داداش یالا برین تو، برین دیگه.‬
‫مُصتو، بیا دیگه.‬
‫می‌بینی مریم؟‬ ‫حتی بعد از ۲۵ سال...‬
‫.. اون دستبند بالاخره اومد و ضیان رو پیدا کرد.‬
‫بهت گفتم.‬
‫شاید دیر و زود داشته باشه، ولی سوخت و سوز نداره؛‬ ‫بدی هیچ‌کس بی‌پاسخ نمی‌مونه.‬
‫این باید واسه همه‌تون درس عبرت بشه.‬
‫ببین اسمو، حسو.‬
‫دم در یه جاهایی خالیه،‬ ‫باید امنیت اینجا رو بیشتر کنیم.‬
‫روز بخیر کورای.‬
‫آقا کنعان، قهوه میل دارین؟‬
‫بله، ممنون.‬
‫بفرمایین.‬
‫ممنون عزیزم، دستت درد نکنه.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫کوثر! کوثر!‬
‫بهم گفت عزیزم.‬
‫می‌گه من عزیزشم، اینطوری گفت.‬
‫کی گفت؟‬
‫کنعان.‬
‫هاجیک، یادته با هم‬ ‫اون تست انگشتر رو انجام دادیم؟‬
‫- خب؟‬ ‫- انگار اون درست بود.‬
‫ای خدای من!‬
‫کنعان تمام اون معیارهایی که‬ ‫دنبالشون بودم رو داره.‬
‫تیپش عشیرتی نیست ولی‬ ‫اینجا درستش می‌کنیم.‬
‫قدشم که بلنده.‬
‫کوثر، از کجا می‌دونی؟‬ ‫شاید طرف متاهل باشه.‬
‫چرت نگو. از وقتی اومده‬ ‫دارم به دستش نگاه می‌کنم، انگشتر نداره.‬
‫یعنی اصلاً متاهل نیست.‬
‫ولی ان‌شاءالله به زودی‬ ‫یه انگشتر می‌ره تو دستش.‬
‫کوثر، به خدا داری‬ ‫تو رویا زندگی می‌کنی.‬
‫هیس! منتظر چی هستین؟‬ ‫قهوه‌ها سرد شد، یالا!‬
‫دستاتون کار کنه‬ ‫نه زبوناتون! یالا برین!‬
‫باشه مادر.‬
‫- برو دیگه کوثر، برو.‬ ‫- دختر یالا دیگه!‬
‫من هرچی بهتون نگاه می‌کنم،‬ ‫می‌بینم هیچ‌چیزتون شبیه هم نیست.‬
‫- فقط هردوتون کک‌ومک دارین.‬ ‫- مادرِ من!‬
‫پسرم، عروسمون لابد‬ ‫به باباش رفته، نه؟‬
‫بیشتر شبیه پدربزرگشه.‬ ‫شبیه عمر‌ خان.‬
‫اینطوریه؟‬
‫من میل ندارم. ممنون.‬
‫اگه دوست نداری، می‌تونم‬ ‫یه چیز دیگه درست کنم.‬
‫نه، واسه اون نیست. من رژیم دارم.‬
‫انگار خیلی لازمه.‬ ‫همین الانشم مثل هلو می‌مونی.‬
‫- پسرم؟‬ ‫- بله؟‬
‫به نظرم این زن اصلاً هیچی نمی‌خوره.‬
‫- مادر من!‬ ‫- پسرم، نگاه کن، مثل اسکلته.‬
‫مادر، زشته.‬
‫جلو فامیل عروست زشته.‬
‫می‌دونی وقتی تو رو حامله بودم‬ ‫۲۵ کیلو اضافه کرده بودم؟‬
‫بعدش فکر کردم هیچ‌وقت‬ ‫نمی‌تونم اون وزن رو کم کنم.‬
‫واقعاً؟‬
‫بعدش وقتی گفتن تو مُردی‬ ‫داغون شدم.‬
‫ماه‌ها نتونستم غذا بخورم. بگذریم.‬
‫ببین، می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.‬
‫راستش اینا رو آورده بودم‬ ‫که بهت نشون بدم.‬
‫اون چیه؟‬
‫ببین.‬
‫اینجا شش‌ماهه تو رو باردارم.‬
‫اون موقع سال سوم دانشگاه بودم.‬
‫- می‌تونم ببینم؟‬ ‫- البته.‬
‫اینجا هم دیگه خیلی نزدیک زایمان بود.‬
‫دیدی؟ ببین، ۲۵ کیلو چاق شده بودم.‬
‫این؟‬
‫باباته.‬
‫عکس دیگه‌ای ازش هست؟‬
‫فقط همین هست.‬
‫وقتی تو رو از دست دادیم از هم جدا شدیم.‬ ‫دوره‌ی جدایی خیلی سختی بود.‬
‫می‌تونن پیشت بمونن.‬
‫ممنون.‬
‫ببین.‬
‫آقا.‬
‫- بگو یوسف.‬ ‫- ژاندارمری ضیان خان رو بازداشت کرد.‬
‫خوبه.‬
‫سلیم هرچی می‌دونست رو تعریف کرد. ضیان خان‬ ‫الان تو کلانتری داره بازجویی پس می‌ده.‬
‫- خوبه، خیلی خوبه.‬ ‫- سلامت باشی.‬
‫ای‌والله آقا.‬
‫آیتن خانم.‬
‫مردی که این بلاها رو سرتون آورد، الان تو کلانتریه.‬
‫فردا هم احتمالاً می‌ره دادسرا.‬
‫ما یه شاهد عینی داریم.‬
‫اما اگه شما هم اتفاقات اون روز رو‬ ‫تعریف کنین و شکایت کنین...‬
‫.. این آدم دیگه رنگ آفتاب رو هم نمی‌بینه.‬
‫من شکایت می‌کنم.‬
برای تهیه‌‌ی این زیرنویس زحمت زیادی کشیده شده است و مجموعه‌ی ناین مووی به هیچ عنوان راضی به تماشای رایگان آن نیست. 9movie.org
‫اون‌همه بهم عذاب داد.‬ ‫معلومه که نباید رنگ خوشی رو ببینه.‬
‫بهم اجازه بده، ما یکم با هم وقت بگذرونیم.‬
‫فردا اولین کارم اینه که برم شکایت کنم.‬
‫هر طور مایلین.‬
‫سرهات، بابت کارهایی که برای من و ییلدیز کردی...‬
‫.. واقعاً ممنونم، اما دیگه نمی‌خوام‬ ‫اون روزها رو به یاد بیارم.‬
‫جز درد چیزی برام نداره.‬
‫می‌فهمم.‬
‫مطمئن باشین کاملاً درکتون می‌کنم، اما...‬
‫.. با این حال، دیدن اینکه اون آدم تقاصِ کارشو پس می‌ده...‬
‫.. فکر کردم شاید یکم آرومتون کنه.‬
‫ولی درک می‌کنم.‬
‫ممنونم.‬
‫اما روزهای خیلی سختی برام بود.‬ ‫زندگیم نابود شد.‬
‫سال‌ها اشکم بند نیومد.‬
‫من اولین قدم‌های دخترم و‬ ‫اولین باری که گفت مامان رو نشنیدم.‬
‫حتی ندیدم که با هم نامزد کردین.‬
‫راستش ما بین خودمون مراسم رسمی نگرفتیم.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- بله.‬
‫آیتن خانم، من آدم مبادی آدابی هستم.‬
‫حالا که شما هم اینجایین، اگه اجازه بدین...‬
‫.. می‌خوام ییلدیز رو ازتون خواستگاری کنم.‬
‫به نظرم اینطوری خیلی درست‌تره.‬
‫- چه عجله‌ایه حالا پسرم؟‬ ‫- همین الانشم دیر شده مامان.‬
‫در ضمن، شما شاهد گذشته‌اش نبودین، اما...‬
‫.. شاید بتونیم با هم شاهد اولین قدمش رو به آینده باشیم.‬
‫خیلی با ملاحظه‌این.‬
‫البته، خیلی خوشحال می‌شم.‬
‫پس اگه مناسب باشه، می‌گم همین امشب انجامش بدیم.‬
‫مناسبه، مناسبه.‬
‫باشه.‬
‫امشب دیگه چیه سرهات؟‬
‫- خواستگاری و بله‌برون همین امشبه.‬ ‫- چطوری برسیم سرهات؟‬
‫همین امشب دیگه.‬ ‫حالا که مامان هم اینجاست چه بهتر.‬
‫تو رو از اون خواستگاری می‌کنم،‬ ‫همه‌چیز طبق اصول.‬
‫می‌رسیم، نگران نباش.‬
‫مامان، ما عمارت رو آماده می‌کنیم.‬
‫امشب هم مراسم خواستگاری...‬
‫.. و هم یه جشن قشنگ به سبک اورفا داشته باشیم.‬
‫البته.‬
‫مامان جان.‬
‫البته، البته.‬
‫من قهوه‌ام رو بخورم و دیگه برم.‬
‫منم یه آبی بخورم.‬
‫خوب نشد جناب سروان، یعنی اصلاً قشنگ نبود.‬
‫اینطوری جلوی رعیت به یه خان دستبند زدن، عیبه به خدا.‬
‫داخل صحبت می‌کنیم ضیان خان. بفرمایین.‬
‫مصطفی، پس این وکیلا کجان؟‬
‫تو راهن، دارن میان خان.‬
‫ایشالا که قبل اعدام طرف برسن.‬
‫راسم، چطوری؟‬
‫چطور باشم آقا، خودت که می‌بینی.‬
‫شما چرا بابا رو بازداشت کردین راسم؟‬
‫پسرم، نگفتم که ولش کنین.‬ ‫گردن ما مقابل دولت از مو باریک‌تره.‬
‫پرسیدم واسه چی بازداشتش کردین.‬
‫اگه تو نگی، بالاخره وکیلا می‌گن راسم، بگو.‬
‫ازش شکایت شده.‬
‫از بیمارستان بچه دزدیده و‬ ‫به اسم خودش شناسنامه گرفته.‬
‫هی شریک.‬
‫خانواده‌ی کورداعلی بدجوری به هم ریخته داداش.‬
‫به خدا وقتی این دالیان رئیس بشه...‬
‫.. دیگه چیزی از کورداعلی‌ها باقی نمی‌مونه.‬
‫خب، اول ضیان خان.‬
‫اول ضیان خان داداش، بعدش نوبت ییلدیریم هم می‌رسه.‬
‫ما الان مچ ضیان خان رو خوابوندیم.‬
‫دیگه اگه بخواد هم نمی‌تونه با ییلدیریم متحد بشه‬ ‫و علیه ما بجنگه.‬
‫و طبیعتاً وقتی ییلدیریم تنها بمونه...‬
‫.. خوابوندن مچ اون خیلی راحت‌تر می‌شه.‬
‫تق، تق، تق! حرکت‌های فوق‌العاده‌ای بود.‬ ‫انگار داری شطرنج بازی می‌کنی.‬
‫نه داداش، نه، اونطوری هم نیست ولی...‬
‫.. وقتی دشمن زیاده، حق اشتباه نداریم. واسه همینه.‬
‫با سلیم چیکار کردین پسرم؟‬
‫چون اعتراف کرده، تحت حفاظت قرارش دادن آقا.‬
‫تو یه خونه مستقرش کردیم. دست ژاندارم‌ها درد نکنه،‬ ‫اونا هم دارن ازش محافظت می‌کنن.‬
‫خوبه.‬
‫یوسف، از این به بعد باید شش‌دنگ حواسمون به سلیم باشه.‬
‫از خانواده‌اش هم مثل خانواده‌ی خودمون محافظت کنیم تا...‬
‫.. نتونن بلایی سر اونا بیارن.‬
‫هر کاری از دستمون برمیاد انجام می‌دیم تا‬ ‫سلیم اعترافش رو پس نگیره.‬
‫نگران نباش آقا.‬
‫همونطور که گفتی، بچه‌های خودمون رو هم‬ ‫فرستادم خونه‌ی خانواده‌اش.‬
‫اونا هم دارن از اونجا محافظت می‌کنن.‬
‫آها! این رفیق کله‌شقت داره زنگ می‌زنه.‬
‫واسه امشب دعوتش کن بله‌برون. باز دلخور نشه.‬
‫بله شریک؟‬
‫لا این کار توئه، نه؟‬
‫همینطوره.‬
‫ببین، اگه واقعاً می‌کشیدیش و با تیر می‌زدیش،‬ ‫یه حرف دیگه بود.‬
‫آخه مرد سن و سال‌داریه. اینطوری کلانتری و‬ ‫دستبند و اینا، واقعاً درست نبود.‬
‫قسر در بره شریک؟ اینطوری؟‬
‫کارهایی که با ییلدیز، مادرش، تو و من کرد،‬ ‫بی‌پاسخ بمونه؟‬
‫تو الان از اونجا به من می‌گی بکشمش، اما...‬
‫.. تو این خاک، مرگ واسه کی مجازات بوده‬ ‫که واسه ضیان باشه؟‬
‫خب، بگذریم.‬
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.‬ ‫قشنگ با هم حرف می‌زنیم.‬
‫همونطور که گفتم شریک، لازم بود این کار انجام بشه.‬
‫منم کاری که لازم بود رو کردم. فعلاً یا علی.‬
‫مامان، چی شده،‬ ‫موضوع مربوط به آمادگی‌هاست؟‬
‫نه پسرم، موضوع ییلدیز نیست.‬
‫- هوم.‬ ‫- باشه، فهمیدم.‬
‫تو تصمیمت رو گرفتی، می‌خوای با اون دختر ازدواج کنی.‬
‫اما حالا که این ضیان خان‬ ‫افتاده زندان...‬
‫.. کورداعلی‌ها برای ملک و بچه‌ای که تو شکمشه ‫خیلی خطرناک شدن.
‫تا وقتی این آشیر و دالیان دارن همدیگه رو تیکه و پاره می‌کنن‬ ‫این دختره که این وسط آسیب می‌بینه.‬
‫یعنی دیگه واجبه که ملک رو‬ ‫بیاریم اینجا.‬
‫من حواسم به همه‌چیز هست مامان،‬ ‫تو نگران نباش.‬
‫حواسم به همه‌چیز هست.‬
‫می‌دونم که ملک اونجا در خطره،‬ ‫این رو هم می‌فهمم.‬
‫- خب؟‬ ‫- اما الان برای حرف زدن درباره‌ی این چیزا زوده.‬
‫بذار اول حکم این ضیان خان‬ ‫قطعی بشه.‬
‫بعدش خودم ملک رو برمی‌دارم و‬ ‫میارم اینجا.‬
‫فهمیدم. خوبه، باشه.‬
‫خوبه.‬
‫دخترم، باشه دیگه بشین. از بس رفتی و اومدی‬ ‫سرم گیج رفت.‬
‫الاناس که آشیر زنگ بزنه،‬ ‫می‌فهمیم چی شده.‬
‫نمی‌شه.‬
‫ضیان نمی‌تونه اون تو بمونه،‬ ‫ضیان باید از زندان بیاد بیرون.‬
‫آخه تو چت شده؟ واقعاً داری‬ ‫واسه این غصه می‌خوری؟‬
‫چی شد؟ یهو عشق پدرانه‬ ‫از آسمون افتاد تو دلت؟‬
‫چه عشقی آخه؟‬
‫قطعاً کارایی که باهات کرده رو‬ ‫فراموش نمی‌کنم.‬
‫می‌دونم که اون یه ابلیسه.‬
‫خب، پس چی؟‬
‫ببین، من به ضیان احتیاج دارم.‬
‫برای صلاح بچه‌ام بهش نیاز دارم.‬
‫اگه ضیان نباشه،‬ ‫ما می‌شیم یه هدف بی‌دفاع.‬
‫اونوقت تمام دشمن‌های یلدوران‌ها‬ ‫می‌ریزن سرمون.‬
‫اگه اون نباشه کی می‌خواد از ما محافظت کنه؟‬ ‫کی؟‬
‫هنوز هیچی نشده،‬ ‫بهم پیشنهاد ازدواج دادن.‬
‫حالا بعد این اتفاقا‬ ‫خدا می‌دونه چه بلایی قراره سرمون بیاد.‬
‫یه لحظه صبر کن، چی داری می‌گی؟ ‫چی؟ کی بهت پیشنهاد ازدواج داد؟
‫بیا...‬
‫.. بیا، خودشه. بی‌ملاحظه.‬
‫بله ییلدیریم؟ چیه؟‬ ‫تو حرف تو کَلّه‌ات نمی‌ره؟‬
‫- چرا بهم زنگ می‌زنی؟‬ ‫- بلا دور باشه ملک، الان شنیدم.‬
‫حالا چی می‌شه؟‬ ‫رویاهات نقش بر آب شد؟‬
‫اصلاً به تو ربطی نداره، فهمیدی؟‬ ‫حوصله‌ی گپ زدن هم ندارم.‬
‫- دارم قطع می‌کنم.‬ ‫- ضیان خان...‬
‫.. اگه بره زندان‬ ‫سرهات نمی‌ذاره اونجا بمونی.‬
‫تو یه ثانیه میاد و می‌برتت.‬
‫تو هم می‌ری تو اون عمارت،‬ ‫اون فیلم رمانتیکی که راه انداختن...‬
‫.. رو می‌شینی تماشاش می‌کنی.‬ ‫گوش کن به من.‬
‫هیچ‌کس نمی‌تونه منو به زور‬ ‫جایی ببره.‬
‫جل‌الخالق،‬ ‫مثلاً کی می‌خواد جلوی سرهات رو بگیره؟‬
‫- چی می‌گه این؟‬ ‫- تو فکرت رو با این چیزا پر نکن.‬
‫من یه راهی پیدا می‌کنم.‬ ‫اگه ضیان نباشه، آشیر هست؛ آشیر ازم محافظت می‌کنه.‬
‫کی به آشیر اهمیت می‌ده آخه؟ در هر صورت جانشین دالیانه.‬
‫دالیان هم از اون آدماییه که‬ ‫نون رو به نرخ روز می‌خوره.‬
‫فقط برای اینکه کارش راه بیفته...‬
‫.. حتی ممکنه تو رو به عقد هر کسی‬ ‫دربیاره.‬
‫ببین، تو هم به یه حامی قدرتمند‬ ‫نیاز داری.‬
‫پیشنهاد منو دست کم نگیر.‬
‫من کسی نیستم که جلوی این پیشنهادهای ازدواج‬ ‫سر خم کنم.‬
‫اگه اینطوری بود که از سرهات طلاق نمی‌گرفتم.‬ ‫منو با ییلدیز اشتباه نگیر.‬
‫در ضمن، دیگه بیشتر از این به این اراجیفت‬ ‫گوش نمی‌دم، بسه دیگه.‬
‫ای بابا، فقط همین ییلدیریم رو کم داشتیم.‬
‫ببینیم دیگه چه بلاهایی‬ ‫قراره سرمون بیاد.‬
‫مگه من روانیم جناب سروان؟ تو رو خدا.‬
‫منو چه به اینکه بچه‌ی بقیه رو‬ ‫بدزدم و این حرفا.‬
‫اینو تو بیمارستان آوردن،‬ ‫گذاشتن تو بغلمون...‬
‫.. گفتن خدا براتون نگهش داره،‬ ‫دختردار شدین.‬
‫ما هم گرفتیمش بغلمون،‬ ‫براش دعا خوندیم و بوسیدیمش...‬
‫.. بردیمش خونه‌مون.‬ ‫من از کجا باید می‌دونستم؟‬
‫ما هم همین الان داریم‬ ‫همچین چیزی رو می‌فهمیم.‬
‫شاهد هست، ضیان خان.‬
‫- اون اینطوری تعریف نمی‌کنه.‬ ‫- چه شاهدی؟ چی سر هم کرده؟‬
‫همه‌اش دروغه.‬
‫طبق اظهارات...‬
‫.. بچه‌ی شما مُرده به دنیا اومده و به جاش...‬
‫.. بچه‌ی یکی دیگه رو‬ ‫بهتون تحویل دادن.‬
‫این کار رو هم مباشرتون، خلیل دره،‬ ‫ترتیب داده.‬
‫استغفرالله! اصلاً همچین چیزی نیست.‬
‫اگه هم بوده، من خبری ندارم و به من ربطی نداره.‬
‫دارن پاپوش می‌دوزن،‬ ‫من دشمن زیاد دارم، خیلی زیاد.‬
‫می‌فهمی؟‬
‫ضیان خان، اگه به جرمتون اعتراف کنین...‬
‫.. دادستان هم حُسن نیتتون رو‬ ‫در نظر می‌گیره.‬
‫ببین جناب سروان...‬
‫.. تمام گناه من...‬
‫.. اینه که اون بچه‌ای که دادن بغلمون رو...‬
‫.. مثل دختر خودمون بزرگ کردیم،‬ ‫مثل دختر یه خان بزرگش کردیم.‬
‫مثل بچه‌ی خودمون به دندون کشیدیمش.‬
‫بگین ییلدیز بیاد اینجا و خودش تعریف کنه.‬
‫چطوری بزرگش کردم،‬ ‫چطوری ازش مراقبت کردم.‬
‫تک‌دختر خونه بود،‬ ‫مثل پرنسس‌ها بزرگش کردیم.‬
‫مراقبش بودیم و ازش محافظت کردیم...‬
‫.. چی براش کم گذاشتیم؟‬ ‫کجای دنیا پدری مثل من پیدا می‌شه؟‬
‫مگه من بیکارم‬ ‫که بچه‌ی بقیه رو بدزدم و...‬
‫.. چرا باید خودمو درگیر‬ ‫اصل و نسب بقیه کنم؟‬
‫جناب سروان، ما آدمایی هستیم که اصل و نسبمونو می‌شناسیم‬ ‫و اصالتمون برامون مهمه.‬
‫ما رو چه به‬ ‫اصل و نسب بقیه؟‬
‫ببین ضیان خان، اگه ییلدیز...‬
‫.. و مادرش آیتن تاشجان‬ ‫شکایت کنن...‬
‫.. می‌رین زندان.‬
‫خوب در موردش فکراتونو بکنین.‬
‫فردا باید به بازپرس جواب پس بدین.‬
‫پسرم، ضیان خان رو ببرین بازداشتگاه.‬
‫انگار امشب مراسم خواستگاریه؟‬
‫قراره ییلدیز رو برای تو خواستگاری کنن،‬ ‫برای همین خان بزرگ.‬
‫اومدی دختره رو ببری استانبول...‬
‫.. اونوقت داری تو اورفا با دستای خودت‬ ‫عروسش می‌کنی.‬
‫الان داری چیکار می‌کنی،‬ ‫داری برای خواستگاری دنبال لباس می‌گردی؟‬
‫عالیه. آیتن...‬
‫.. نمی‌دونم آب و هوای اورفا روت اثر گذاشته یا چی، اما...‬
‫.. بذار یه چیزی رو بهت یادآوری کنم...‬
‫.. اگه اون دختر هرچه زودتر‬ ‫نره استانبول، کارت تمومه.‬
‫کارمون تمومه.‬
‫یعنی ما، هر دوتامون.‬
‫در ضمن، چیکار کنم؟‬
‫غافلگیر شدم،‬ ‫مجبور شدم قبول کنم.‬
‫ولی همه‌ی اینا تقصیر توئه.‬
‫تقصیر منه، آره؟‬ ‫ما همه‌چیز رو با هم نقشه کشیدیم.‬
‫تو، تو از بانک عمر گونیر‬ ‫کلاهبرداری کردی.‬
‫آره. چرا؟‬
‫چون می‌خواستم تا آخر عمرمون‬ ‫مشکل مالی نداشته باشیم.‬
‫خب، آدمای تو چیکار کردن؟‬
‫وقتی قرار بود ما رو از کشور خارج کنن،‬ ‫جلومون رو گرفتن و تحویل آقا عمر دادن.‬
‫- رسماً فروختنت.‬ ‫- باشه، منم واسه همین...‬
‫.. بارها ازت معذرت‌خواهی کردم.‬ ‫نکردم؟‬
‫این قضیه‌ی ازدواج اصلاً خوب نشد.‬
‫کل عشیره‬ ‫چشمشون به دهن سرهاته.‬
‫کلی هم آدم وفادار داره.‬
‫من تو این شهر زندگی کردم.‬
‫خیلی خوب می‌دونم‬ ‫یه عشیره چقدر می‌تونه قدرتمند باشه.‬
‫ولی انتظار نداشتم‬ ‫تا این حد قدرت داشته باشن.‬
‫واسه همین هیچ‌وقت اجازه نمی‌ده‬ ‫ییلدیز رو ببریم استانبول.‬
‫نگران نباش،‬ ‫همه‌چیز رو درست می‌کنیم، باشه؟‬
‫ما باید ییلدیز رو تنهایی‬ ‫بفرستیم استانبول.‬
‫تو استانبول دست هیچ‌کس بهش نمی‌رسه.‬
‫قدرت پدربزرگش براش مثل یه سپر می‌شه.‬
‫ما فقط باید...‬
‫.. ییلدیز رو راضی کنیم که‬ ‫تنهایی بره استانبول.‬
‫باهاش حرف بزن، راضیش کن.‬
‫از ثروت ۵۰۰ میلیون دلاری براش بگو.‬
‫بهش بگو برو رئیس شرکت پدربزرگت شو و...‬
‫.. زندگیتو نجات بده.‬ ‫اینا رو می‌تونی بهش بگی.‬
‫اون از اون دخترا نیست،‬ ‫کنعان.‬
‫اصلاً شبیه جوونی‌های جاه‌طلب من نیست.‬
‫اگه من بودم و قرار بود امشب با یه مرد‬ ‫خیلی پولدار نامزد کنم...‬
‫.. از تمام موقعیت‌ها استفاده می‌کردم.‬
‫می‌دادم خیاط‌ها برام لباس بدوزن،‬ ‫بهترین برندها رو می‌خریدم...‬
‫.. ولی اون حتی نخواست بره خرید.‬
‫احتمالاً یکی از لباس‌های‬ ‫خودشو می‌پوشه.‬
‫در ضمن...‬
‫.. بدجوری عاشق اون خان قلابیه.‬
‫اینجا هم که تو فقر نیست،‬ ‫فکر نمی‌کنم با پول بشه خامش کرد.‬
‫درسته، ولی دختره دوستت داره.‬
‫مدام بهت زل می‌زنه،‬ ‫ازت جدا نمی‌شه...‬
‫.. دورت می‌گرده. یکم بهش...‬
‫.. صمیمی‌تر باش و بهش محبت کن.‬
‫این دختر تشنه‌ی محبت مادره.‬
‫از همین راه وارد شو، از این موضوع استفاده کن.‬
‫مادر.‬
‫مادر من.‬
‫من هیچ حسی‬ ‫به ییلدیز ندارم.‬
‫وقتی داشتم میومدم اینجا، حداقل‬ ‫یکم هیجان داشتم.‬
‫فکر می‌کردم وقتی ببینمش، بهش حس پیدا می‌کنم‬ ‫و مثل دخترم می‌بینمش.‬
‫ولی نه.‬
‫کنعان، همون لحظه‌ای که ییلدیز رو دیدم،‬ ‫هیچ حسی بهش نداشتم.‬
‫نمی‌تونم حسی داشته باشم.‬
‫به نظرت این طبیعیه؟‬
‫تازه وقتی بهش نگاه می‌کنم...‬
‫.. اون پدربزرگ ظالمش، عمر رو می‌بینم.‬
‫اگه این قضیه‌ی زندان نبود،‬ ‫همین الان از اینجا می‌ذاشتم می‌رفتم.‬
‫آیتن...‬
‫.. همه‌ی اینا خیلی طبیعیه.‬ ‫تو به اون دختر شیر ندادی...‬
‫.. بوی تنش رو حس نکردی.‬
‫وقتی همه‌چیز اینطوری پیش رفته...‬
‫.. خیلی طبیعیه که اون رو‬ ‫مثل دختر خودت نبینی.‬
‫مخصوصاً وقتی تو یه‬ ‫فرهنگ دیگه بزرگ شده.‬
‫آره.‬
‫اون لباس‌هاش، اون طرز حرف زدنش.‬
‫کنعان تازه دیپلم داره. اونم متفرقه گرفته.‬
‫من الان چطوری اون رو ببرم بین دوستام و...‬
‫.. به عنوان دخترم معرفیش کنم؟ نه، نمی‌تونم.‬
‫ببین...‬
‫.. اگه ییلدیز برگرده استانبول...‬
‫.. می‌تونیم ازش یه ییلدیز کاملاً جدید بسازیم.‬
‫پول هر عیبی رو می‌پوشونه و هر دری رو هم باز می‌کنه.‬
‫کاری که ما باید بکنیم اینه که ییلدیز رو...‬
‫.. فقط راضی کنیم تنهایی بره استانبول. همین.‬
‫با وجدانه...‬
‫.. کنعان، آدم با وجدانیه.‬
‫وجدان یه نقطه‌ضعف بزرگه.‬
‫اگه بتونیم از همین راه گیرش بندازیم...‬
‫.. می‌تونیم راضیش کنیم که اون رو ببره استانبول.‬
برای تهیه‌‌ی این زیرنویس زحمت زیادی کشیده شده است و مجموعه‌ی ناین مووی به هیچ عنوان راضی به تماشای رایگان آن نیست. 9movie.org
‫آقا پنج دقیقه وقت داری، بیشترش واسه من دردسر می‌شه.‬
‫- دستت درد نکنه راسم، ممنون. ‫- سلامت باشی آقا.
‫چی شد؟ اومدی بگی...‬
‫.. هر چی سرت اومده حقته؟‬
‫اومدم وظیفه‌ی فرزندی‌ام رو انجام بدم.‬
‫وقتی به سرهات شلیک کردم، تو منو نجات دادی.‬
‫منم امروز تو رو نجات می‌دم.‬
‫اینطوریه؟ خوبه.‬
‫آدم نمی‌تونه پدرش رو انتخاب کنه، مگه نه ضیان خان؟‬
‫واقعاً اگه پدرم نبودی، حتی بهت سلام هم نمی‌کردم.‬
‫باشه بابا، کشش نده. بگو قراره چی بشه.‬
‫تو رو واسه قضیه‌ی ییلدیز آوردن اینجا.‬
‫آقا خلیل هم بازداشته. معلومه که از ماجرا خبر دارن.‬
‫انگار شاهد دارن.‬
‫والا آیتن خانم...‬
‫.. آیتن تاشجان، یعنی مادر ییلدیز...‬
‫.. ان‌شاءالله امروز به دخترش می‌رسه.‬
‫ببین، به نظر من این سلیم زنده‌ست.‬
‫وگرنه سرهات به این راحتی نمی‌تونست مادر ییلدیز رو پیدا کنه و بیاره اینجا.‬
‫منم همین فکر رو می‌کنم.‬
‫اگه سلیم رو پیدا کنیم، این قضیه حل می‌شه.‬
‫اگه شاهد باشه، تحت حفاظت ژاندارمریه.‬
‫نمی‌تونیم بهش دسترسی داشته باشیم، ولی تنها شاهده.‬
‫وکیلا گفتن اگه شاکی دیگه‌ای نباشه...‬
‫.. می‌تونه تا زمان دادگاه آزاد باشه. در جریان باش.‬
‫فهمیدم، خوبه.‬
‫اونوقت...‬
‫.. ییلدیز یا مادرش...‬
‫.. نباید شکایت کنن یا شهادت بدن.‬
‫تو هم هر کاری از دستت برمیاد بکن و...‬
‫.. اون‌ها رو از این ماجرا دور نگه دار.‬
‫ما هم این وسط لابد سلیم رو پیدا می‌کنیم.‬
‫با ییلدیز حرف می‌زنم، یه جوری سعی می‌کنم راضیش کنم.‬
‫تو دلت رو بد نکن، خیالت راحت.‬
‫ممنون.‬
‫آشیر...‬
‫.. عمارت امانت دست تو.‬
‫مگه تو جانشین نداشتی؟‬
‫دالیان کورداعلی. عمارتت رو به جانشینت بسپار.‬
‫به من چه ربطی داره عمارتت؟‬
‫اینجا رو جارو نکردین؟‬
‫یالا، اون‌ها رو ببرین. ولشون کن، ولشون کن.‬
‫- مادر، خودت گفتی میز رو آماده کن. ‫- هوا که معلوم نمی‌کنه چی می‌شه.
‫یه لحظه آفتابه، یه لحظه بارون می‌باره. شب پهن می‌کنیم، یالا برو.‬
‫برو آشپزخونه به دخترا کمک کن. دستات کار کنه نه زبونت.‬
‫تو هم یالا برو، برو. به من نگاه کن...‬
‫- گلزار. ‫- بچه‌ها دارن میارن.
‫- امان، مراقب باش. ‫- گلزار.
‫جانم مادر، خانم من؟‬
‫چرا نمی‌شنوی؟ دو بار صدات کردم.‬
‫داشتم با کادی حرف می‌زدم.‬
‫این شربت آبلیمو حالم رو خوب نکرد، یکی دیگه واسم بیار.‬
‫- سردردم خوب نمی‌شه. ‫- باشه، الان میارم.
‫- مادر. ‫- چیه؟
‫والا از هر چی می‌ترسیدم سرم میاد.‬
‫معلومه که داری سکته می‌کنی.‬
‫ولی تو هم حق داری، زنی که اصلاً نمی‌خواستی...‬
‫.. داره عروست می‌شه، اونم ییلدیز.‬
‫تو پاشدی انگشتش رو شکوندی، اونوقت پسرت پاشده باهاش نامزد کرده.‬
‫ولی درک کردن این مردا سخته.‬
‫یکی‌اش رو خودم دارم، واسه همین می‌دونم.‬
‫خوبه، چقدر می‌خواین؟‬
‫خیلی زیاده.‬
‫- این داره با کی حرف می‌زنه؟ ‫- کارهای خیلی مهمی داره.
‫بگم هم باور نمی‌کنی، داره واسه شب مطرب و رقاص ردیف می‌کنه.‬
‫باشه، خوبه دیگه.‬
‫فقط همین مطرب‌بازی رو کم داشتیم.‬
‫بله...‬
‫.. بساط تفریح ردیفه، مطرب‌ها رو هماهنگ کردم. داماد کجاست؟‬
‫حالا بشین، یه حرفایی دارم.‬
‫از قیافه‌ت معلومه که خبر خیری نیست.‬
‫این سرهات معلومه که با ییلدیز ازدواج می‌کنه.‬
‫صبح‌بخیر، تازه یادت افتاد؟‬
‫واقعاً چه پیش‌بینی فوق‌العاده‌ای.‬
‫چقدر شما بامزه‌این. لوده‌ها.‬
‫- باورنکردنی هستی. ‫- یا رب!
‫حالا برین درباره‌ی مادر این ییلدیز تحقیق کنین،‬ ‫باید هفت‌پشتشو بشناسیم.‬
‫قراره با هم فامیل بشیم، مگه نه؟‬ ‫باید بدونیم کیه و چی‌کاره‌ست.‬
‫مامانم خیلی راست می‌گه،‬ ‫باید درباره‌ی این زن تحقیق کرد.‬
‫اصلاً چشمم نگرفتش، اصلاً.‬
‫تازه بیوه هم هست، به نظرم باید ببینیم‬ ‫چه غلطایی کرده.‬
‫این زن مگه چیکارتون کرده؟ چه ضرری بهتون زده؟‬ ‫ای بابا!‬
‫تو کی شناختمش که حالا‬ ‫شدی وکیل‌مدافعش؟ خیر باشه!‬
‫اگه این از کسی دفاع می‌کنه،‬ ‫حتماً یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست.‬
‫باشه، تحقیق می‌کنیم، مگه چی شده؟‬ ‫ای بابا!‬
‫خانم بفرمایین، نوش جان.‬
‫ولی این کار با آب‌لیمو درست نمی‌شه.‬
‫بیا بریم دکتر تا قرص‌های‬ ‫فشارتو عوض کنیم، نظرت چیه؟‬
‫به نظرم بهتره جو عمارت رو عوض کنیم.‬
‫این دیگه از توان من خارجه.‬
‫ای وای...‬
‫.. هی گفتی آلبوم خانوادگی،‬ ‫بیا، درستش کردم.‬
‫کاش تو هم اینجا بودی.‬
‫کاش تو هم این روزمو می‌دیدی.‬
‫بیا.‬
‫چی شده؟ گریه کردی؟‬
‫نه، خوبم.‬
‫داشتم به عکسا نگاه می‌کردم...‬
‫.. همینطوری واسه خودم دلم گرفت.‬
‫با خودم گفتم؛ کاش اونم بود ولی...‬
‫.. قسمت نبود. همین که تو اینجایی کافیه.‬
‫ممنون.‬
‫- ببخشید.‬ ‫- نه، خواهش می‌کنم.‬
‫دیگه ما به هم رسیدیم.‬ ‫همین کافیه، مگه نه؟‬
‫همینطوره، البته که همینطوره.‬
‫من هیچ فامیل،‬ ‫خواهر و برادری، چیزی دارم؟‬
‫نه، من بعد از بابات دیگه هیچ‌وقت ازدواج نکردم.‬
‫اما...‬
‫.. پدربزرگت هست.‬
‫تو خونه هم همینو گفتم.‬ ‫برام تعریف کن...‬
‫- .. حالا که حرفش شد. بیا. ‫- پدربزرگت...
‫.. تو استانبول زندگی می‌کنه ولی‬ ‫ولش کن، بعداً حرف می‌زنیم.‬
‫مگه می‌شه؟ تعریف کن، منم کنجکاوم.‬
‫ییلدیز، امروز روز مهمیه براتون،‬ ‫مراسم بله‌برون دارین. بعداً حرف می‌زنیم، بیخیال.‬
‫باشه، من همه‌چیز رو آماده کردم.‬
‫خیلی خب.‬
‫خب، امروز وقتی سرهات بحث بله‌برون رو پیش کشید...‬
‫.. نخواستم خیلی حرفی بزنم.‬ ‫حق با شماست، روز مهمیه براتون.‬
‫اما در واقع من...‬
‫.. می‌خواستم یه روز اینجا بمونم و‬ ‫تو رو با خودم ببرم استانبول.‬
‫به استانبول؟‬
‫چطوری؟ آخه چطوری می‌شه؟‬
‫من که نمی‌تونم اونجا زندگی کنم، سرهات اینجاست.‬
‫نه، منظورم همیشگی نیست.‬
‫پدربزرگت مریضه، ییلدیز.‬
‫- مریضه؟‬ ‫- آره، متأسفانه.‬
‫وقت زیادی هم براش نمونده.‬
‫همیشه دلش می‌خواست یه نوه داشته باشه.‬
‫به‌جز ما هم کسی رو نداره.‬
‫باید می‌دیدی وقتی فهمید زنده‌ای،‬ ‫چقدر ذوق کرد.‬
‫منم در واقع...‬
‫.. می‌خواستم شما رو با هم آشنا کنم.‬ ‫فکر کردم اگه تو رو ببینه حالش بهتر می‌شه.‬
‫می‌دونی که عشق و محبت آدمو شفا می‌ده.‬
‫اما خب، جلوی سرهات هم‬ ‫نتونستم چیزی بگم.‬
‫الان اونا هم شروع کردن به آماده‌سازی.‬
‫من با سرهات حرف می‌نم.‬
‫من... بذار من باهاش یه صحبتی بکنم.‬
‫ممنونم.‬
‫- پدربزرگت خیلی خوشحال می‌شه.‬ ‫- منم...‬
‫.. منم بالاخره پدربزرگمو می‌بینم.‬
‫دستشو می‌بوسم...‬
‫.. خوب می‌شه دیگه. اما...‬
‫.. باید برگردم. اینجا...‬
‫- آخه الان وقت امتحانا نزدیکه...‬ ‫- نه نه، یکی دو روز می‌مونیم و برمی‌گردیم.‬
‫- باشه.‬ ‫- باشه.‬
‫این لباسیه‌ که واسه بله‌برون انتخاب کردی؟‬
‫آره. چطوره؟ قشنگ نیست؟‬
‫یه نگاه بهش بنداز.‬
‫بذار اینطوری بگیرم جلوی خودم.‬
‫گلدوزی‌هاش و اینا قشنگ نیست؟‬
‫آره، سنتی و خاصه.‬
‫قشنگه.‬
‫اما من اگه جای تو بودم...‬
‫.. واسه امشب برای خودم‬ ‫یه لباس نو می‌خریدم.‬
‫به نظر من اینطوری نیست. مهم این نیست که چی می‌پوشی،‬ ‫مهم اینه که واسه کی می‌پوشی.‬
‫همین واسه من کافیه.‬
‫اما اگه تو چیزی لازم داری‬ ‫می‌تونیم بریم بازار.‬
‫شاید واسه امشب آمادگی نداشته باشی.‬
‫نه نه، من واسه امشب‬ ‫لباس مناسب دارم، ممنون.‬
‫در ضمن، خودت چی گفتی؟‬
‫مهم این نیست که چی می‌پوشی،‬ ‫مهم اینه که واسه کی می‌پوشی.‬
‫درسته.‬
‫- هیجان‌زده‌ای؟‬ ‫- خیلی.‬
‫مامان.‬
‫ممنونم که اینجا هستی.‬
‫من ممنونم.‬
‫من تنهات می‌ذارم،‬ ‫تو راحت آماده شو.‬
‫- آماده شم.‬ ‫- اگه چیزی لازم داشتی بگو.‬
‫- نه.‬ ‫- باشه.‬
‫- ممنونم.‬ ‫- باشه، سلامت باشی.‬
‫- من کاری انجام بدم؟‬ ‫- نه نه.‬
‫می‌بینمت.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫آروم آروم، قربونت برم.‬
‫مگه اینطوری از پله میان پایین ملک؟‬ ‫نکن داداش من.‬
‫چی شده، واسه چی گرفتنش؟‬
‫آزادش نکردن؟ چرا باهات نیومد؟‬
‫سر قضیه‌ی ییلدیز گرفتنش.‬
‫لعنت بهش.‬
‫- سرهات شکایت کرده، نه؟‬ ‫- آبجی، هر کی شکایت کرده باشه، ملک.‬
‫این کار رو بابای ما کرده.‬
‫آدم پاشه‬ ‫یه بچه‌ی بی‌گناه رو...‬
‫- .. می‌دزده ملک؟ این جرمه، گناهه. ‫- حالا چی می‌شه؟ چیکار کنیم؟
‫ییلدیز و مامانش...‬
‫.. اگه اونا شاکی نباشن‬ ‫یه جوری با قرار وثیقه آزاد می‌شه.‬
‫می‌بینم چی می‌شه، سعی می‌کنم‬ ‫راضیش کنم، باهاش حرف می‌زنم.‬
‫ییلدیز عمراً کوتاه نمیاد.‬
‫مگه نمی‌شناسیش؟‬ ‫بدو بدو می‌ره علیه‌ش شهادت می‌ده.‬
‫حالا چیکار کنیم؟‬ ‫ولی سرهات داره عمداً این کار رو می‌کنه.‬
‫داره منو تو منگنه می‌ذاره‬ ‫که برگردم به اون عمارت.‬
‫- ولی من عمراً اونجا نمی‌رم.‬ ‫- خوشگل من، مگه چی شده؟‬
‫مگه الکیه؟‬
‫دخترمم ببین، نیازی به بابا نیست،‬ ‫یه داداش مثل شیر پشتت داری.‬
‫هیچ‌کس نمی‌تونه کاریت کنه، نترس.‬ ‫باشه؟‬
‫چی شده؟‬
‫به نظرم تو به فکر درآوردن بابات باش،‬ ‫اینطوری واسه همه بهتره.‬
‫چه خبره؟ کی تو اتاق بابامه لعنتی؟‬
‫«دالیان کورداعلی»‬
‫«خان عشیره»‬
‫«دالیان کورداعلی»‬
‫«خان عشیره»‬
‫«خان عشیره، دالیان کورداعلی»‬
‫وای ماشالله، ماشالله.‬
‫ای شغال پست.‬
‫تو روی این صندلی چیکار می‌کنی؟‬ ‫پاشو از اونجا، پاشو.‬
‫هوی بی‌ادب،‬ ‫آدم اینطوری وارد اتاق خان می‌شه؟‬
‫داری کم‌لطفی می‌کنی. بیا بشین جگر بخوریم.‬ ‫حلیمه درست...‬
‫ببین دالیان، جگرتو درمیارم.‬
‫هوی...‬
‫.. مگه آدمو اینطوری از روی صندلی بلند می‌کنن؟
‫مگه من جانشین عموم نیستم؟‬ ‫من حق ندارم؟‬
‫هوی شغال، رو اعصابم نرو.‬
‫هنوز جای نشستن طرف‬ ‫سرد نشده. تو چی می‌گی این وسط؟‬
‫مگه حکمی اومده که می‌خوای بشینی رو صندلی؟‬
‫ببین آشیر، تو باباتو کلاً فراموش کن.‬
‫به خدا قسم،‬ ‫اگه اون ییلدیز شکایت کرده باشه...‬
‫.. تا شصت سال دیگه هم از اون تو درنمیاد.‬
‫اون ییلدیز رو که می‌شناسی، چقدر کینه‌ایه.‬
‫دیدی با من چیکار کرد.‬
‫ببین، به خدا و قرآن قسم‬ ‫تو رو تو همین صندلی دفن می‌کنم.‬
‫رو اعصابم نرو. برو بیرون، یالا. برو.‬
‫ببین آشیر، تو زود از کوره درمی‌ری.‬
‫- ببین، زیاد عمر نمی‌کنی.‬ ‫- یالا برو.‬
‫تو الان اینطوری بیرونم می‌کنی، بعداً‬ ‫باید بیفتی به التماس.‬
‫- یالا برو.‬ ‫- به خدا قسم.‬
‫گمشو بیرون.‬
‫بیا.‬
‫خان، وقت داری؟‬
‫اگه اینطوری بیای...‬
‫- .. واسه گلم وقت دارم، اگه تو هم بخوای. ‫- اینطوریه؟
‫- آره.‬ ‫- خوبه، پس امشب بیام خواستگاریت.‬
‫باشه، برو امشب منو از مامانم خواستگاری کن.‬
‫- وای، نه.‬ ‫- چی؟‬
‫نه. اصلاً، الان یهو...‬
‫.. چهره‌ی سلطان خانم اومد‬ ‫جلوی چشمم. نه، اون که اصلاً منو نمی‌ده.‬
‫- امان از تو.‬ ‫- خوبه که امشب داریم تو رو از مامانت خواستگاری می‌کنیم.‬
‫وگرنه اگه تو می‌خواستی منو خواستگاری کنی،‬ ‫مامان من منو به هیچ‌کس نمی‌داد.‬
‫- مگه می‌ده؟‬ ‫- عزیزدردونش.‬
‫- عزیزدردونه، درسته.‬ ‫- درسته.‬
‫بگذریم، بحث این نیست...‬
‫.. مامانت که اینجاست...‬
‫.. همه چیز خیلی به دلم نشست.‬
‫منم همینطور. یه جوریه البته.‬
‫انگار دارم روی ابرها پرواز می‌کنم.‬
‫- می‌خوام یه چیزی ازت بخوام.‬ ‫- بخواه خوشگل من، بخواه.‬
‫من خوشگل توام؟‬
‫یالا ببینم، ییلدیز...‬
‫- .. یعنی چی که می‌پرسی من خوشگل توام؟ ‫- چیه مگه؟ چی شده؟
‫یکم ناز و ادا اومدم دیگه.‬
‫من نمی‌تونم ناز کنم؟‬
‫نمی‌تونم یکم لوس شم؟‬ ‫خونه‌ی دختر، خونه‌ی نازه، مگه نه؟‬
‫تو می‌خواستی یکم ناز کنی و لوس شی؟‬
‫- لوس شو، بگو. چیه، بگو. بگو چی؟‬ ‫- باشه باشه، وایسا.‬
‫- واقعاً می‌خوام یه چیز جدی بگم.‬ ‫- باشه، یه چیز جدی بگو.‬
‫- خب، من با مامانم حرف زدم.‬ ‫- خب.‬
‫انگار تو استانبول یه پدربزرگ دارم.‬
‫- چی؟‬ ‫- یعنی...‬
‫- این خبر خیلی خوبیه.‬ ‫- آره ولی...‬
‫.. طرف مریضه. یعنی الان...‬
‫.. از خونواده‌ام فقط یه مامان و یه پدربزرگ دارم.‬ ‫واسه همین می‌گم که...‬
‫.. تا اتفاقی نیفتاده برم ببینمش؟‬ ‫نظرت چیه؟‬
‫باشه، من بلافاصله بعد از مراسم بله‌برون‬ ‫بلیت‌هاتون رو ردیف می‌کنم.‬
‫باشه. یه چیز دیگه...‬
‫- دیگه چی؟ بگو ببینم.‬ ‫- نه، چیز خاصی نیست.‬
‫- بگو دیگه، چیه؟ بگو.‬ ‫- داداشم، داشتم در مورد داداشم می‌گفتم.‬
‫- مگه چی شده؟‬ ‫- خب امشب مراسم خواستگاریه دیگه.‬
‫- خب؟‬ ‫- می‌شه داداشم هم بیاد؟‬
‫مامان مریمم که مریضه، ولی‬ ‫داداشم بالاخره داداشمه دیگه.‬
‫باشه، داداشت بیاد. زنگ بزن، دعوتش کن.‬ ‫هر کی رو می‌خوای صدا کن.‬
‫ببین، ببین چه دل پاکی داره.‬
‫به خدا دلش پاکه، دل تو پاکه.‬ ‫داشتیم درباره‌ی تو حرف می‌زدیم.‬
‫چی شده دختر؟ داشتین چی می‌گفتین؟‬
‫امشب مراسم خواستگاریمه.‬ ‫منم گفتم داداشم هم کنارم باشه.‬
‫چون امروز یه روز تاریخیه.‬ ‫می‌دونی چی شده؟‬
‫مامانم اومده. یعنی مامان واقعیم.‬ ‫مامان تنیم اومده.‬
‫شاید با هم آشنا بشین؟‬
‫من قربونت برم‬ ‫عزیز من.‬
‫معلومه که من تو روز خاص خواهرم،‬ ‫تو روز خوشبختیش...‬
‫.. می‌خوام کنارش باشم،‬ ‫می‌خوام بیام داداش قربونت بره.‬
‫منم همینو می‌گم.‬ ‫یالا، هجران رو هم بردار و بیا.‬
‫داداش، دیگه هجرانی در کار نیست. ما با هم...‬
‫- .. حرف نمی‌زنیم. ‫- باز چی شده؟
‫در حقم نامردی کرد، ما هم دیگه...‬
‫- چی شده؟‬ ‫- صبر کن برات تعریف می‌کنم. چیکار کرد؟‬
‫- حالا نذار دهنم باز شه.‬ ‫- بیخیال، باشه. تو واسه چی زنگ زدی؟‬
‫چی شده؟‬
‫ولش کن، سرت شلوغه‬ ‫بعداً حرف می‌زنیم، باشه داداش گلم؟‬
‫- فعلاً خداحافظ.‬ ‫- باشه، فعلاً.‬
‫- چی شده؟‬ ‫- قضیه بیخ پیدا کرده.‬
‫- چه قضیه‌ای؟‬ ‫- رابطه‌ی هجران و داداشم شکرآبه.‬
‫من هزار بار از این داداشت پرسیدم.‬ ‫گفتم شریک، این قضیه‌ی هجران چیه؟‬
‫حتی خبر نداشتم که‬ ‫با هم هستن.‬
‫اونجا می‌گه «شریک، گیر نده»،‬ ‫اینجا می‌گه «شریک، رو مخم نرو»...‬
‫.. «امان از دستت شریک، مگه جاش اینجاست؟» ‫«شریک، کلافه‌ام نکن»...
‫- .. هزار تا بهونه... ‫- سرهات.
‫بحث این نیست، می‌تونی شراکتتون رو‬ ‫یه جای دیگه به حسابش برسی ولی...‬
‫- .. الان موضوع این نیست. ‫- باشه، مگه چی شده؟
‫باز نمی‌دونم چیکار کرده.‬ ‫کلاً آدم لجبازیه.‬
‫خدا می‌دونه با دختره چیکار کرده.‬ ‫می‌گه «در حقم بدی کرده».‬
‫- تو اونو نمی‌شناسی؟‬ ‫- به نظر من که برعکس بوده.‬
‫معلومه که کار اون بوده.‬ ‫زود از کوره در می‌ره.‬
‫مگه من شریکم رو نمی‌شناسم؟‬ ‫ولی می‌گم که هزار بار ازش پرسیدم.‬
‫باشه، حالا من می‌گم که...‬
‫.. هجران رو دعوت کنیم.‬
‫به بهانه‌ی این کار خیر،‬ ‫شاید دوباره با هم جور شدن.‬
‫تو می‌گی هجران خانم رو دعوت کنم.‬
‫- آره.‬ ‫- باشه ولی...‬
‫- .. من قبلاً هجران خانم رو دعوت کردم. ‫- چی؟
‫- چطوری دعوتش کردی؟‬ ‫- پس کی قراره تو رو خوشگل کنه؟‬
‫- آها، که اینطور.‬ ‫- تازه...‬
‫.. شاید وقتی همدیگه رو ببینن،‬ ‫با هم آشتی کنن.‬
‫نشد هم، ما یه کاریش می‌کنیم.‬
‫- اینطوری خیلی خوبه.‬ ‫- چطور مگه؟ چی خوبه؟‬
‫اینکه قبل از اینکه تو به چیزی فکر کنی،‬ ‫یکی دیگه به فکرت باشه.‬
‫- اینطوریه؟‬ ‫- آره.‬
‫مگه بهت نگفتم،‬ ‫قبل از اینکه تو به چیزی فکر کنی...‬
‫.. من به همه‌شون فکر می‌کنم؟‬
‫تنها قولی که می‌تونم بهت بدم...‬
‫.. اینه که از این به بعد، هر کاری که با هم‬ ‫می‌کنیم همینقدر قشنگ باشه.‬
‫همه‌چیز؟‬
‫همه‌چیز.‬
‫نکن، نکن سرهات، نه، نمی‌شه.‬
‫دادا... اوه!‬ ‫من برم...‬
‫- .. من برم دیگه. ‫- نرو، دیگه تا اینجا اومدی تو. بیا.
‫بیا، بیا تو.‬
‫- هاجیک خانم بگو، چی شده؟‬ ‫- قهوه آورده بودم.‬
‫- قهوه.‬ ‫- ببخشید، من همینطوری...‬
‫- .. وسط اتاق که همدیگه رو نمی‌بوسین... ‫- چی؟
‫- چیکار نمی‌کنیم؟‬ ‫- نه نه، منظورم اون نبود.‬
‫- منظورت چی بود؟‬ ‫- چی آوردی؟‬
‫- واسه چی اومدی؟‬ ‫- معذرت می‌خوام. اینو بذارم اینجا؟‬
‫- اینو بذارم و برم.‬ ‫- تو قهوه خواسته بودی؟‬
‫- من نخواستم، تو خواستی؟‬ ‫- من نه.‬
‫یه لحظه هاجیک خانم.‬ ‫دقیقاً همین الان واسه من قهوه آوردی؟‬
‫- دقیقاً همین الان قهوه خواستی؟‬ ‫- سرهات چه ربطی داره؟‬
‫- من برم دیگه.‬ ‫- جایی نرو، بمون.‬
‫- حالا که هاجیک خانم هم اینجاست...‬ ‫- خب؟‬
‫تو تو بازار یه...‬
‫.. یه لباس دادی که فردا پس‌فردا‬ ‫واسه بله‌برونم بپوشم...‬
‫.. منم اونو برداشتم و دادم آماده‌اش کردن.‬ ‫بالا تو اتاقت حاضره.‬
‫تو هم که لو دادی؟‬
‫- آقا مگه قرار نبود سورپرایز باشه؟‬ ‫- قرار بود سورپرایز باشه؟‬
‫هاجیک اگه بهم می‌گفتی،‬ ‫من از کجا می‌دونستم قراره سورپرایز باشه.‬
‫به خدا نمی‌دونستم قراره سورپرایز باشه.‬ ‫اگه می‌دونستم قراره سورپرایز باشه...‬
‫- .. خب می‌گفتم که سورپرایزه. ‫- باشه، دستت درد نکنه سرهات.
‫خوبه که هستی، خیلی ممنونم.‬ ‫تو قهوه‌ت رو بخور، فعلاً خداحافظ.‬
‫- فعلاً خداحافظ خان‌داداش.‬ ‫- کاری به کار دختره نداشته باش.‬
‫- وقتی اینطوری قهوه می‌خواین، از من بپرسید.‬ ‫- معذرت می‌خوام.‬
‫نوش جان خان‌داداش. بفرما تو، بفرما.‬ ‫تو هم قهوه‌ت رو بخور، زود باش.‬
‫الان قهوه بخواه، دقیقاً همین الان وقتشه.‬
‫می‌دونی؟ همین الان فهمیدم‬ ‫که داری میای.‬
‫می‌دونم. آقا سرهات لابد‬ ‫می‌خواسته غافلگیرت کنه.‬
‫اون که از غافلگیر کردن سیر نمی‌شه.‬ ‫چطوری؟ خوبی؟‬
‫من که خوبم ولی...‬
‫- .. انگشتت چی شده؟ ‫- بی‌خیال، یه حادثه بود.
‫- چه جور حادثه‌ای ییلدیز؟‬ ‫- یه اتفاقی افتاد دیگه. حالا تو بگو...‬
‫.. شما چی شدین؟‬
‫- یه چیزایی شد، ولش کن.‬ ‫- تو ولش کن بابا.‬
‫مگه اخلاقش رو نمی‌شناسی؟‬ ‫اون کلاً آدم لجبازیه.‬
‫یه چیزی پیدا کرده، بهش گیر داده‬ ‫و باهات اونطوری رفتار کرده.‬
‫البته نمی‌دونم چی شده ولی...‬
‫نه، این دفعه قضیه اینطوری نیست.‬
‫این دفعه تقصیر منه.‬
‫باشه، خب...‬
‫.. امشب میاد.‬
‫- امشب؟‬ ‫- آره، میاد خواستگاری.‬
‫وقتی اومد خواستگاری،‬ ‫تو هم معذرت‌خواهی کن و کشش نده.‬
‫کاش، کاش از قبل‬ ‫خبر داشتم.‬
‫مرتب‌تر لباس می‌پوشیدم،‬ ‫اصلاً به موهام نرسیدم.‬
‫تو با این چشم‌ها مگه به چیزی احتیاج داری؟‬
‫مثل هلو شدی. ولی اگه می‌خوای‬ ‫از مال خودم بهت بدم.‬
‫دیوونه. لابد همین رو می‌پوشی؟‬
‫- چطوره؟‬ ‫- خیلی قشنگه.‬
‫دارم فکر می‌کنم موهات و آرایشت رو‬ ‫چیکار کنیم.‬
‫ییلدیز، نظرت چیه نیمه‌گوجه‌ای ببندیم؟‬
‫یقه‌های این چون ایستاده‌ست،‬ ‫اتفاقاً ممکنه قشنگ بشه.‬
‫مثل همیشه صورتت باز می‌شه.‬ ‫بیا بشین شروع کنیم.‬
‫- رژت رو قرمز بزنیم؟‬ ‫- آره، بزنیم.‬
‫بیا.‬
‫آه، بیا.‬
‫می‌خواستم ببینم همه‌چیز روبه‌راهه یا نه.‬
‫خوب کاری کردی.‬
‫هجران.‬
‫مامانم.‬
‫- خیلی خوشبختم.‬ ‫- منم همینطور.‬
‫- خیلی برات خوشحال شدم.‬ ‫- خیلی ممنونم.‬
‫- دوستته؟‬ ‫- هم دوستم هم نامزد داداشم.‬
‫داداشت؟‬
‫داداشم. خب...‬
‫.. واقعی نه، ولی چون با هم‬ ‫بزرگ شدیم، داداشمه دیگه.‬
‫اتفاقاً اونم میاد، تو نامزدی با هم آشنا می‌شین.‬
‫فکر خیلی خوبی کردی.‬
‫راستی، من با سرهات حرف زدم.‬
‫داره بلیت‌ها رو می‌گیره،‬ ‫فردا می‌تونیم بریم استانبول.‬
‫خیلی خوشحال شدم ییلدیز.‬
‫- تو استانبول پدربزرگ دارم.‬ ‫- واقعاً؟‬
‫- می‌رم اونو ببینم.‬ ‫- خبر خیلی خوبیه، خیلی خوشحال شدم.‬
‫- ما هم داشتیم موهاش و آرایشت رو انجام می‌دادیم.‬ ‫- خیلی خوشگل شدی.‬
‫- خوشتون اومد؟‬ ‫- خیلی قشنگه، خیلی بهت میاد.‬
‫مثل ستاره می‌درخشی.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫بگیر.‬
‫- آبجی؟‬ ‫- جانم؟‬
‫- یادته بهت چی گفته بودم؟‬ ‫- چی گفتی؟ چی یادت اومد؟‬
‫- همون که گفتم عروسی دوتا زوج رو با هم می‌گیریم.‬ ‫- آره.‬
‫من و یوسف خیلی سختی کشیدیم.‬
‫ولی بالاخره همونی شد که تو می‌خواستی.‬
‫قند کجاست؟ اینجا قند بود.‬
‫- من اینجا دیدمش. بیا.‬ ‫- بیارش.‬
‫شاید هم عروسی سه تا زوج شد.‬
‫اول بذار اونایی که قهرن آشتی کنن.‬
‫آشتی می‌کنن، آشتی می‌کنن.‬
‫اصلاً معلوم نمی‌کنه، شاید‬ ‫چهارتا عروسی با هم شد.‬
‫- آره، آره. چهارتا؟‬ ‫- به خدا من حسش می‌کنم.‬
‫ان‌شاءالله قبل اینکه سال تموم بشه، منم‬ ‫قهوه‌ی خواستگاریم رو درست می‌کنم.‬
‫ان‌شاءالله.‬
‫معلومه که انگشترت افتاد.‬
‫البته من زیاد به این چیزا اعتقاد ندارم‬ ‫ولی مال منم نیفتاد.‬
‫اعتقاد نداری؟ خدا رو شکر که نداری وگرنه‬ ‫یه لحظه هم از زبونت نمیفتاد.‬
‫دختر ول کن این حرف‌ها رو، همه‌اش خرافاته.‬
‫ببین، اگه به اون بود الان شوهرش رو‬ ‫پیدا کرده بود و داشت می‌رفت سر خونه و زندگیش.‬
‫قیافه رو ببین.‬
‫از کجا می‌دونی؟ شاید یکی رو پیدا کردم.‬
‫پیدا کردی؟ وای کوثر خانم!‬
‫ای آتیش‌پاره‌ی زیر سر!‬
‫- قهوه آماده‌ست؟‬ ‫- داره حاضر می‌شه.‬
‫- صبر کن.‬ ‫- واسه چی صبر کنم؟‬
‫- چی شده؟‬ ‫- می‌خوایم توش فلفل ایزوت بریزیم.‬
‫اصلاً! امان از دست تو، ببین!‬
‫برو اول واسه خودت یه شوهر پیدا کن، بعداً‬ ‫تو قهوه‌ی اون فلفل بریز.‬
‫تو برای من شکرِ زیاد بریز.‬ ‫ما چه دردهایی که نکشیدیم...‬
‫- .. بذار بالاخره با شیرینی به هم برسیم. ‫- الهی که همیشه کامتون شیرین باشه.
‫آمین، آمین! ان‌شاءالله!‬
‫دیگه واسه خواستگاری خودم می‌پوشمش.‬
‫آره واسه خواستگاری خودت بپوش.‬ ‫اصلاً تو دلت مونده بود.‬
‫- بیرون چه خبره؟‬ ‫- خانم من، بوی عشق تو فضا پیچیده.‬
‫- عشقه؟‬ ‫- آره.‬
‫ای جان! به خدا که بوی عشق میاد.‬
‫بیار، بده من.‬
‫بازم پرکف درستش کردم،‬ ‫مگه نه؟‬
‫آره. ان‌شاءالله قسمت خودت بشه.‬
‫قهوه‌ی من حاضره.‬
‫بخور ببینم.‬
‫ما عروسی اینا رو گرفته بودیم.‬ ‫دوباره برگشتیم سر خونه‌ی اول، سر حرف و قرار.‬
‫تازه این حنابندون داره، عروسی داره.‬
‫شریک، ییلدیز رو تنها نذاشتی،‬ ‫دمت گرم که اومدی.‬
‫- ارادت.‬ ‫- پس پسر ضیان کورداعلی تویی؟‬
‫«جلوی خونه‌شون یونجه‌زاره»‬
‫همینطوره، درسته.‬
‫البته کارایی که اون کرده به تو ربطی نداره.‬
‫ولی معلومه که با نقشه‌ها و دروغاش‬ ‫زندگی تو رو هم تحت‌تأثیر قرار داده.‬
‫درسته، تأثیر گذاشت.‬
‫من این وسط از بابات شکایت‬ ‫نکردم چون حوصله‌ی دردسر نداشتم ولی...‬
‫.. وقتی ییلدیز شکایت کنه‬ ‫به نظرم به سزای اعمالش می‌رسه.‬
‫می‌دونی من بعضی وقتا به چی‬ ‫فکر می‌کنم آیتن خانم؟‬
‫آدم باید دنبال بدی‌هایی که‬ ‫در حقش شده بدوئه؟‬
‫یا باید به اشتباهات‬ ‫خودش فکر کنه؟‬
‫یعنی بعضی وقتا همه‌اش به این فکر می‌کنم.‬
‫به نظر من باید دنبال‬ ‫بدی‌هایی که در حقش شده بره.‬
‫من اگه بودم...‬
‫«ای نینا بشی و واگذارت کنم به خدا»‬
‫«اگه مادرت تو رو نده‬ ‫تو خونه ترشیده بشی»‬
‫بفرمایین خان.‬
‫پرشکر.‬
‫- اینطوریه؟‬ ‫- آره.‬
‫«نینا نینا»‬
‫مثل خودت.‬
‫نمی‌خوام، ممنون.‬
‫تو هم دیگه دختر این خونه شدی چشم‌آبی، ممنون.‬
‫- ببین دارم می‌خورم.‬ ‫- نوشِ جان.‬
‫«جلوی خونه‌شون باقالیه»‬
‫بعداً درباره‌ی این حرف می‌زنیم.‬
‫هر گلی یه خاری داره دیگه.‬
‫داره، داره.‬
‫«کبوترا معلق می‌زنن»‬
‫«معلق می‌زنن»‬
‫«منو بگیر و تو آغوشت قایم کن»‬
‫اینم دیگه خیلی رو پیدا کرده.‬ ‫نگاه کن انگار واسه مبارزه اومده اینجا.‬
‫نگران نباش مادر، وقتش که برسه‬ ‫با سرعت جت از زندگی‌مون می‌ره بیرون.‬
‫اونش با من.‬
‫هجران خانم، بشینین شما هم اونطوری،‬ ‫سر پا نمونین.‬
‫«ای نینا بشی و واگذارت کنم به خدا»‬
‫باید حرف بزنیم.‬
‫چیزی واسه گفتن نیست.‬
‫- مامان؟‬ ‫- جانم؟‬
‫یالله، بسم‌الله.‬
‫«اگه مادرت تو رو نده تو خونه ترشیده بشی»‬
‫خب، همه‌مون اینجا‬ ‫به یه دلیل مشخص...‬
‫.. دور هم جمع شدیم.‬
‫هرچند جوونا انگشتر رو‬ ‫تو دستشون کردن...‬
‫.. یعنی ما هم دیگه محض تشریفات،‬ ‫طبق رسم و رسوم یه خواستگاری می‌کنیم.‬
‫حالا، با اجازه‌ی خدا و‬ ‫به سنت پیغمبر...‬
‫.. دخترتون ییلدیز رو‬ ‫واسه پسرمون سرهات خواستگاری می‌کنیم.‬
‫اگه ییلدیز می‌خواد، من‬ ‫حرفی ندارم.‬
‫حالا که دخترم هم می‌خواد و دوستش داره‬ ‫منم با این وصلت موافقت می‌کنم.‬
‫خدایا شکرت.‬
‫شریک، تو داداش ییلدیزی،‬ ‫تو هم موافقی؟‬
‫خوشگل منو به کی غیر از تو‬ ‫بسپارم؟‬
‫- منم راضی‌ام.‬ ‫- ارادت.‬
‫داداش؟‬
‫داداشت قربونت بره.‬ ‫ببین هرجور که تو خوشحال می‌شی همونطوره.‬
‫من خوشحال می‌شم.‬
‫مامان؟‬
‫پسرم، من نه حریف تو می‌شم نه حریف دلت.‬
‫آقا بودن هم همینه دیگه.‬
‫هرچی اون صلاح بدونه همون می‌شه.‬ ‫فدای سرت.‬
‫واسه هر دو طرف خیر باشه.‬
‫خب، واسه مهریه چی می‌خواین؟‬
‫به خدا که از شما فقط شرفتون رو می‌خوایم، عاکف.‬
‫ارادت.‬
‫یلدوران‌ها، سال‌های زیادیه که‬ ‫تو این خاک ریشه دووندن.‬
‫بزرگ شدن، صاحب اینجا بودن، آقایی کردن.‬
‫با اومدن شما، من امروز اینجا‬ ‫یه خانواده‌ی بزرگ می‌بینم.‬
‫خیلی ممنونم. ولی خب‬ ‫رسیدن به این روزا هم اونقدرها آسون نبود.‬
‫یه وقتایی خونمون ریخته شد،‬ ‫یه وقتایی خون ریختیم.‬
‫دلمون سوخت، دل سوزوندیم.‬
‫ولی من فقط اینو می‌دونم.‬
‫خوشبختی تو این خاک،‬ ‫نهالیه که خیلی سخت شکوفه می‌ده.‬
‫ولی اگه یه بار به اون خاک بچسبه، دیگه‬ ‫یه عمر به میوه دادن ادامه می‌ده.‬
‫واسه همین من الان جلوی روی همه...‬
‫.. می‌خوام یه بار دیگه بهتون‬ ‫این قول رو بدم که...‬
‫.. من واسه خوشبخت کردن دخترتون یه عمر‬ ‫هر کاری از دستم بربیاد انجام می‌دم.‬
‫هر کاری که بشه.‬
‫اگه کسای دیگه‌ای هم هستن که‬ ‫این خوشبختی رو می‌خوان...‬
‫.. به عنوان بزرگ‌ترتون اینو می‌گم...‬
‫.. خدا هزار برابر چیزی که به ما داده رو به اونا بده.‬
‫- آمین.‬ ‫- دختر، یالا.‬
‫- یالا، یالا.‬ ‫- یالا، یالا.‬
‫یالا، بسم‌الله.‬
‫بلند شین جوونا. بیا.‬
‫بده ببینم.‬
‫«پل سیاه انارستانه»‬
‫«ای هوار، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫«زیبایی خودش یه ثروته»‬
‫«ای مُردم، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫- قیچی نمی‌بُره.‬ ‫- چی؟‬
‫- قیچی نمی‌بُره خان‌داداش.‬ ‫- قیچی نمی‌بُره؟ خب. داداشم؟‬
‫«ای هوار، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫«لایق معشوقشه»‬
‫بارتو بستی. بگیر.‬
‫اگه همینطوری پیش بری، واسه خودت خونه می‌خری.‬
‫- حالا می‌بُره؟‬ ‫- آره، می‌بُره.‬
‫بده.‬
‫نمی‌تونم باهات دعوا کنم.‬
‫یالا دیگه، بسم‌الله.‬
‫مبارک باشه، خیرشو ببینین.‬
‫«لاله‌ها به کوه زدن»‬
‫«ای هوار، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫«به گل‌ها ولوله افتاد»‬
‫«ای مُردم، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫یالا، دستمونو ببوسین.‬
‫«واسه مُردنم نمی‌سوزم»‬
‫«ای هوار، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫«یار دست به دست چرخید»‬
‫«ای مُردم، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫- تو؟‬ ‫- بیا دختر، بیا. دیگه کار از کار گذشته.‬
‫«لاله‌ها به کوه زدن»‬
‫«ای هوار، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫این مسابقه رو بردی.‬
‫«به گل‌ها ولوله افتاد»‬
‫«ای مُردم، ای دل ای دل، ای دل ای دل»‬
‫حالا بریم سراغ آلبوم خانوادگی‌ات.‬
‫- یوسف، یه عکس بگیر ببینم، یالا.‬ ‫- چشم خان.‬
‫دوربین عکاسی رو آوردی اینجا؟‬
‫بهت که گفتم. گفتم اونجا رو با عکسای خیلی‬ ‫قشنگ پر می‌کنیم.‬
‫- بیا اینوری، به آشیر نزدیک بشین.‬ ‫- بیا، یالا.‬
‫نزدیک بشین، بفرمایین.‬
‫حاضرین خان؟‬
‫ملک، از صبح‬ ‫هیچی نخوردی دخترم.‬
‫دست‌کم این شیر رو بخور.‬
‫- ممنونم.‬ ‫- هاه.‬
‫منتظر آشیری، نه؟‬
‫رفته با ییلدیز حرف بزنه.‬
‫بعید می‌دونم، ولی امیدوارم ییلدیز رو‬ ‫راضی‌اش کنه که شکایت نکنه.‬
‫چی بگم؟‬
‫هر چی به صلاحته همون بشه دخترم، ولی...‬
‫.. تو این سرما بیرون منتظر نمون، باشه؟‬
‫تو برو تو اتاقت، من منتظر آشیر می‌مونم.‬
‫لجبازی نکن دیگه دخترم.‬ ‫سرده، همینطوری سر پا اینجا ایستادی.‬
‫آشیر که اومد، می‌فرستمش پیشت.‬
‫واقعاً ساعت هر چند که باشه‬ ‫می‌فرستیش؟‬
‫ببین، اینکه راضی‌اش کنه شکایت نکنه‬ ‫واسم خیلی مهمه.‬
‫وگرنه سرهات بدون اینکه بپرسه می‌خوام یا نه...‬
‫.. به زور منو برمی‌گردونه به اون عمارت.‬
‫باشه، قول می‌دم.‬
‫ساعت هر چند که باشه، آشیر بیاد‬ ‫می‌فرستمش پیشت.‬
‫ممنون.‬
‫یالا برو تو اتاق.‬
‫چی شده؟ ملک، برو تو اتاقت!‬
‫یوسف!‬
‫نترسین! آسیبی بهتون نمی‌رسه!‬
‫اینجا هم به جز سرهات خان کسی‬ ‫نمی‌تونه بهتون کمک کنه.‬
‫ضیان خان زندانه.‬
‫می‌برمتون به عمارت.‬ ‫دستور آقامه.‬
‫نه، نمیام!‬ ‫من هیچ‌جا نمیام!‬
‫پسرم، با احترام ملک خانم رو همراهی‌اش کنین.‬
‫- نه، من هیچ‌جا نمیام!‬ ‫- ولم کنین! داری چیکار می‌کنی یوسف؟‬
‫- یوسف!‬ ‫- نه من نمیام! نه! مامان!‬
‫- ولم کنین دیگه! ولم کنین! نمیام!‬ ‫- ملک!‬
‫دخترم، خوبی؟‬
‫کابوس دیدم.‬
‫باشه. وایسا، یکم آب بخور.‬
‫ببین تموم شد دخترم، تموم شد. بگیر.‬
‫آشیر؟‬
‫آشیر اومد؟‬
‫نه، هنوز نیومده.‬
‫ملک، کجا داری می‌ری؟‬
‫نمی‌شه.‬
‫من نمی‌تونم اینجا منتظر بمونم، خودم می‌رم با ییلدیز‬ ‫حرف می‌زنم که شکایت نکنه.‬
‫اینطوری ضیان هم بازداشت نمی‌شه.‬
‫ولی ملک، نرو تو رو خدا.‬ ‫ببین صبر کن، آشیر الان می‌رسه.‬
‫امشب به اون عمارت نرو ملک.‬
‫اوف!‬
‫ای بابا، یه بار هم که شده به حرف مادرت گوش کن!‬
‫الان می‌ری و دوباره خوشبختی‌شون رو می‌بینی و دیوونه می‌شی.‬
‫«اگه خرمن‌جا رو شخم بزنن»‬
‫«ای صنم، وای صنم»‬
‫«جاش گل بکارن»‬
‫«من فدای اون یار گندم‌گون بشم»‬
‫- عاکف؟‬ ‫- جانم؟‬
‫تو هنوز درباره‌ی اینا تحقیق نکردی؟‬
‫منتظر خبرم مادر.‬
‫اگه منتظر عاکف بمونیم، اینا قطار قطار بچه میارن، حالا ببین کی گفتم.‬
‫یه بار بهم اعتماد کن.‬
‫ببین، یه بار بهم اعتماد کن، اگه نشد هر چی خواستی بگو.‬
‫هاه، ببین.‬
‫بهم اعتماد کن.‬
‫یالا برو، یالا.‬
‫«من فدای اون یار گندم‌گون بشم»‬
‫«اگه به عشقش برسوننش»‬
‫«من فدای اون یار گندم‌گون بشم»‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫«اگه خرمن‌جا رو شخم بزنن»‬
‫«ای صنم، وای صنم»‬
‫می‌بینم که خیلی خوشحالی.‬
‫اینقدر دلت می‌خواد خوشبختی دخترت رو ببینی؟‬
‫معلومه که خوشحالم.‬
‫خوشحالم.‬
‫ییلدیز رو راضی کردم ببریمش استانبول. فردا صبح پرواز داریم.‬
‫تو راضی کردن بقیه استعداد بی‌نظیری داری.‬
‫تو رسیدن به چیزی که می‌خوام هم همینطور.‬
‫پس اینا آخرین لحظات ییلدیز تو این عمارته، آره؟‬
‫همینطوره.‬
‫ییلدیز فردا از این عمارت می‌ره و دیگه برنمی‌گرده...‬
‫.. و دیگه سرهات رو هم نمی‌بینه.‬
‫همون چیزی می‌شه که پدربزرگش می‌خواست ‫و ما هم از زندان رفتن نجات پیدا می‌کنیم.
‫مطمئنی؟‬
‫آیتن خانم؟‬
‫اینطور فکر می‌کنی؟‬
‫خب، درباره‌ی این کنعان چی؟ چیزی فهمیدی؟‬
‫ایول! قطع کن، قطع کن!‬
‫این آیتن خانم و کنعان رو ببین تو رو خدا!‬
‫به خدا روی هر چی بازیگره سفید کردن.‬
‫موذی خوشگل‌‌رو.‬
‫حیف این زیبایی که قراره به باد بره.‬
‫موذی خوش‌گل‌رو.‬
‫- خب آقا؟‬ ‫- رقص هالای؟‬
‫- یالا.‬ ‫- حالا یه آهنگ هالای بزنین ببینم.‬
‫ماشالله! یالا!‬
‫- یالا شریک.‬ ‫- یالا.‬
‫نه دخترم، من از این رقصا سر در نمیارم، شما...‬
‫بلند شو خوش می‌گذره. یالا بیا، باشه.‬ ‫بیا، بیا، بیا.‬
‫- بیا، بیا.‬ ‫- نه پسرم، من فشار خون دارم.‬
‫تو رو خدا، به خدا اصلاً حال ندارم.‬ ‫شما برین برقصین، یالا پسرم.‬
‫مامان، یالا دیگه.‬
‫باشه، پس منم بلند شم یه دلی از عزا دربیارم.‬
‫چی شد؟ چی گفت؟‬
‫این آیتن خانم اصلاً پول نداره.‬
‫- کلی هم بدهی داره.‬ ‫- بدهی؟‬
‫آره. اون مُردنی کنارش هم...‬
‫.. آدم درستی نیست، سابقه‌داره.‬
‫نه بابا؟‬
‫- خیلی خوبه.‬ ‫- آره.‬
‫- وایسا برم یکم برقصم.‬ ‫- برو برقص.‬
‫- وایسا، برم دست پسرم رو بگیرم.‬ ‫- منم میام.‬
‫ملک خانم، خیر باشه؟‬
‫داخل خبریه؟ جشن گرفتین؟‬
‫معلومه که هست، عروسیمونه.‬
‫عروسی؟ چه عروسی‌ای؟‬
‫آقا سرهاتم داره ازدواج می‌کنه.‬
‫برو کنار از جلوی راهم!‬
‫در رو باز کن!‬
‫خواستم همونطوری که شما می‌فهمین جشن بگیرم.‬
‫تبریک می‌گم.‬
‫به مرادتون رسیدین.‬
‫این خانم کیه؟‬
‫این زن سابق سرهاته.‬
‫وقتی با این ازدواج کرده بود، با دختر تو هم ازدواج کرد.‬ ‫بعدش با هم دشمن شدن.‬
‫بعد معلوم شد خواهرن.‬ ‫بعدش فهمیدن که نه، نبودن.‬
‫بعدش هم که دیگه ماجرا پشت ماجرا.‬
‫بذار دخترت برات تعریف کنه،‬ ‫یه خلوت مادر دختری داشته باشین.‬
‫اصلاً نگران نباشین، نیومدم مراسمتون رو بهم بزنم.‬
‫تو فقط برای اینکه من رو بذاری تو منگنه‬ ‫و به این عمارت لعنتی برگردونی...‬
‫.. ضیان خان رو انداختی زندان.‬
‫اما اونطوری که می‌خوای نمی‌شه.‬ ‫نمی‌تونی من رو تو منگنه بذاری.‬
‫ملک، اون برای اینکه تقاص کارهاش رو پس بده اون توئه.‬
‫اگه تو این عمارت هر کسی تقاص کارهاش رو پس می‌داد...‬
‫.. حتی یه نفر هم اینجا باقی نمی‌موند.‬
‫تو هم نباید از ضیان خان شکایت کنی.‬
‫خودم می‌خواستم حرف بزنم، دخالت نکن، ول کن.‬
‫اینطوری می‌خواستی حرف بزنی؟‬
‫برای حرف زدن اومدی اینجا یا برای جشن گرفتن؟‬
‫برای این اومدی؟‬
‫اومدی با من حرف بزنی؟‬ ‫برای همین امروز بهم زنگ زدی؟‬
‫همینه داداش.‬
‫همچین اتفاقی نمیفته.‬
‫اون آدم بدذات تقاص کارشو پس می‌ده.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- اون زندگی منو دزدید.‬
‫خودت هم اینو می‌دونی.‬ ‫همچین اتفاقی نمیفته.‬
‫نکن قربونت برم،‬ ‫ببین نکن.‬
‫تو هر چی بگی حق داری.‬
‫لعنتی، آدم خجالت می‌کشه به این مَرد‬ ‫بگه بابا، ببین حق با توئه.‬
‫ولی داداش نکن،‬ ‫تو رو خدا نکن.‬
‫اگه این آدمو از جاش بلند کنی...‬
‫.. ببین، همه مدعی اون جایگاه می‌شن.‬ ‫ببین داداش.‬
‫ییلدیز، خون به پا می‌شه.‬ ‫ببین، خیلی خون ریخته می‌شه.‬
‫منو ول کن، این و اونو ول کن،‬ ‫تو به فکر خواهر و برادرات باش...‬
‫.. ییلدیز، به فکر برادرزاده‌هات باش.‬ ‫ییلدیز، شکایت نکن.‬
‫قربونت برم، ببین به خاطر من،‬ ‫ببین شکایت نکن داداش، نکن دیگه.‬
‫باشه، شکایت نمی‌کنم.‬ ‫باشه، تمومش کن.‬
‫خوبه. بیا.‬
‫بیا، قضیه حل شد، بیا.‬
‫تو زندگی من دخالت نکنین،‬ ‫هر گِلی می‌خواین به سرتون بزنین!‬
‫ملک.‬
‫نرو دخترم، تو این عمارت پیش ما بمون.‬
‫من دیگه به این عمارت برنمی‌گردم.‬
‫ضیان چه اون تو بمونه،‬ ‫چه بیاد بیرون، تصمیم من قطعیه.‬
‫معذرت می‌خوام.‬
‫دمت گرم داداش. بیا اینجا، بیا.‬
‫دمت گرم عزیز من.‬
‫ایول شریک.‬ ‫هجران خانم، بذارین یوسف برسونتتون.‬
‫آشیر منو می‌رسونه.‬
‫آبجی امینه، وسایل هجران رو‬ ‫میاری؟‬
‫- الان میارم.‬ ‫- بدو.‬
‫- باز هم تبریک می‌گم. شب همگی خوش.‬ ‫- شب خوش.‬
‫شب خوش.‬
‫سرهات، ییلدیز جان،‬ ‫من با اجازه‌تون مرخص بشم.‬
‫می‌دونی که فردا صبح زود‬ ‫باید راه بیفتیم.‬
‫شما فردا صبح می‌رین؟‬
‫آره، صبح می‌ریم استانبول.‬ ‫ییلدیز می‌خواد پدربزرگش رو ببینه.‬
‫خوبه.‬
‫منم میام.‬
‫دلم رضا نداد ییلدیز رو‬ ‫اونطوری تنها بفرستم.‬
‫بلیتم رو گرفتم، صبح منم میام.‬
‫کار خوبی کردی سرهات.‬
‫- شب بخیر.‬ ‫- شب بخیر.‬
‫گلزار، زود باش دیگه.‬ ‫همه چی تموم شد، اینجا رو جمع‌وجور کنین.‬
‫بازم ممنونم‬ ‫که راضیش کردی.‬
‫باشه. اونو بیخیال شو.‬
‫ببین، این موقع شب رانندگی نکن،‬ ‫بچه‌ها برسوننت خونه، باشه؟‬
‫- مصطفی.‬ ‫- بله آقا.‬
‫خواهرم رو برسونین خونه، باشه؟‬ ‫مواظب باشین.‬
‫- چشم آقا.‬ ‫- بدو.‬
‫ببین!‬
‫ببین هجران، یه بار دیگه جلوی بقیه‬ ‫منو تو عمل انجام‌شده قرار نده، باشه؟‬
‫باشه آشیر، نمی‌کنم.‬
‫امشب خیلی هم خوشگل شده بودی.‬
‫ها؟‬
‫- ببخشید، حرفتون رو قطع می‌کنم.‬ ‫- ها.‬
‫- قرارداد ازدواج.‬ ‫- چی؟‬
‫قرارداد ازدواج داداش.‬
‫ببین، ملک کلی مال و اموال و چیزای دیگه رو‬ ‫از چنگت درآورد داداش، باختی.‬
‫یعنی این دفعه نمی‌شه. اگه الان انجامش ندی‬ ‫چیزی ته جیبت نمی‌مونه.‬
‫قرارداد ازدواج، آره؟‬
‫ما نیازی به قرارداد ازدواج نداریم.‬
‫چون هر چی که دارم‬ ‫همه‌اش مال ییلدیزه.‬
‫- نه.‬ ‫- چی؟‬
‫نه. من اینو قبول نمی‌کنم.‬
‫- اونطوری نه ها.‬ ‫- رو دستم موندی.‬
‫به خدا نه. مال خودم واسم‬ ‫بسه، دیدی که.‬
‫- داداشم واسه من بسه.‬ ‫- این قشنگ نیست.‬
‫- قشنگ نیست.‬ ‫- معلوم نیست تهش چی بشه.‬
‫باشه، قبوله، باشه.‬
‫- بعداً دلخور نشی؟‬ ‫- نه بابا، حتماً.‬
‫ها؟‬
‫قرارداد ازدواج، آره؟‬
‫قرارداد ازدواج بی قرارداد.‬ ‫تو چرا به حرف داداشم گوش می‌دی؟‬
‫چیزی به اسم قرارداد ازدواج‬ ‫و این حرفا وجود نداره.‬
‫چشم آقا. باشه آقا.‬
‫- ببین، من که اصلاً...‬ ‫- بعداً حرف می‌زنیم آقا.‬
‫- هر چی دارم که مال توئه.‬ ‫- نه.‬
‫همه‌ی اینا باید دربارش صحبت بشه آقا.‬
‫نه.‬
‫دستمالت رو بگیر.‬
‫پیش خودت بمونه.‬
‫حالا چیکار کنیم؟‬
‫اگه این سرهات بیاد،‬ ‫عمراً ییلدیز رو ول کنه.‬
‫به نظرت به نجدت بگم؟‬
‫اون یه جوری می‌تونه سرهات رو‬ ‫از سر راه برداره.‬
‫فکر فوق‌العاده‌ایه.‬
‫اگه سرهات رو از سر راه برداریم‬ ‫مگه چی می‌شه؟‬
‫مگه آدمای اینجا رو ندیدی؟‬ ‫همه‌شون میفتن دنبالمون!‬
‫آخر این کار دودش تو چشم ما می‌ره کنعان.‬
‫فیل‌ها با هم می‌جنگن، این وسط سبزه‌ها لگدمال می‌شن.‬
‫نمی‌شه!‬
‫اگه کاری که می‌گم رو انجام بدین‬ ‫هیچ اتفاقی براتون نمیفته.‬
‫سلطان خانم، شما درباره من‬ ‫اشتباه برداشت کردین.‬
‫نه.‬
‫تو خودت رو اشتباه معرفی کردی.‬
‫شما با یه خروار راز و رمز‬ ‫اومدین اینجا.‬
‫بدهی داشتی.‬
‫زندان هم که رفتی.‬
‫دردتون چیه؟‬
‫چی می‌خواین؟‬ ‫بگین منم بدونم.‬
‫پس درباره ما تحقیق کردین؟‬
‫معلومه که تحقیق می‌کنم.‬
‫دارین با یه عشیره‌ی بزرگ وصلت می‌کنین.‬
‫کی هستین، از کدوم خانواده‌این،‬ ‫چی کاره‌این؟‬
‫همه‌ی اینا رو باید یکی‌یکی‬ ‫دونست، مگه نه؟‬
‫- سلطان خانم.‬ ‫- بله.‬
‫ببینین.‬
‫من فقط یه هدف دارم.‬
‫اونم اینه که ییلدیز رو از اینجا ببرم.‬
‫می‌خوام تو استانبول براش یه زندگی جدید‬ ‫درست کنم.‬
‫و این زندگی باید بدون سرهات باشه.‬
‫در ضمن من تمام شب حواسم بهتون بود.‬
‫به نظرم شما هم زیاد راضی نیستین‬ ‫که سرهات و ییلدیز با هم باشن.‬
‫درسته.‬
‫ببین، حالا چقدر قشنگ و درست‬ ‫داری حرفت رو می‌زنی.‬
‫خوبه. پس درد هردومون یکیه.‬
‫منم می‌خوام سرهات با زن سابقش،‬ ‫یعنی مادر نوه‌ام، زندگی کنه.‬
‫در این صورت...‬
‫.. اگه...‬
‫.. کاری که می‌گم رو انجام بدین...‬
‫.. سرهات فردا با شما‬ ‫سوار اون هواپیما نمی‌شه.‬
‫اینطوری تو هم با ییلدیز‬ ‫برای اینکه دیگه برنگردین...‬
‫.. از اینجا می‌رین.‬
‫خوبه.‬
‫از من چی می‌خواین؟‬
‫خوبه.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫آشیر.‬
‫- آشیر!‬ ‫- هجران!‬
‫هجران! هجران!‬
‫هجران!‬
‫دختر مگه دیوونه شدی؟‬ ‫داری چیکار می‌کنی هجران؟‬
‫باید با هم حرف بزنیم آقا آشیر!‬
‫ببین، من هیچ حرفی‬ ‫با تو ندارم!‬
‫- باید به حرفم گوش بدی!‬ ‫- نمی‌خوام گوش بدم! چی می‌خوای بگی؟‬
‫- باید گوش بدی!‬ ‫- درباره چی حرف بزنم؟‬
‫بگو چی بگم؟‬ ‫بگو دیگه، بنال دارم گوش می‌دم، بنال!‬
‫آخه فقط یه بار!‬
‫فقط یه بار، یه بار!‬
‫آدم یه بار می‌پرسه!‬
‫آدم به کسی که دوستش داره می‌گه چرا،‬ ‫چطوری، واسه چی این کار رو کردی!‬
‫آخه من چی رو ازت بپرسم؟‬
‫چند روزه بدون اینکه درکم کنی و‬ ‫به حرفم گوش بدی، منو دنبال خودت می‌کشونی!‬
‫ولی نه!‬
‫آشیر خان ما فقط باید‬ ‫حرف خودش رو به کُرسی بنشونه!‬
‫این کارا بهت میاد؟‬
‫قصاص قبل از جنایت بهت میاد آقا آشیر؟‬
‫مگه من همه‌چیزت نبودم؟‬
‫بگو دیگه! مگه من همه‌چیزت نبودم؟‬
‫بودی لعنتی!‬ ‫مثل سگ عاشقت شدم!‬
‫حالا بگو، چرا گولم زدی؟‬ ‫چرا با احساساتم بازی کردی؟‬
‫محض رضای خدا بگو!‬ ‫آخه چرا بهم دروغ گفتی؟‬
‫نگفتم!‬
‫آخه چرا با احساسات من بازی کردی؟‬
‫بازی نکردم!‬
‫من با احساسات هیچ‌کس بازی نکردم!‬
‫تو رو خدا ول کن!‬
‫تهدیدم کردن، تهدید!‬
‫- به جونم تهدید شدم.‬ ‫- تو رو خدا ول کن!‬
‫تو از هیچی خبر نداری!‬
‫هجران، تو رو خدا تمومش کن!‬ ‫ببین واسه من فیلم بازی نکن، تمومش کن!‬
‫ببین نپرس کی بوده.‬
‫نپرس کی بوده و چطوری بوده،‬ ‫نمی‌تونم هیچ‌کدوم رو برات تعریف کنم.‬
‫اگه دروغ بود، میومدم بهت بگم‬ ‫که اون آدم داره راست می‌گه؟‬
‫منو نمی‌فهمی؟‬
‫مجبور بودم!‬
‫به جونم تهدید شده بودم!‬
‫داشتم تو اورفا به عنوان یه زن تنها‬ ‫واسه زنده موندن تلاش می‌کردم!‬
‫همه‌اش همین بود!‬
‫نه بازی‌ای در کار بود، نه دروغی، نه کلکی!‬
‫همه‌اش همین بود!‬
‫هجران، تو رو خدا ول کن!‬
‫دست از سرم بردار!‬
‫آخه من...‬
‫- من بهت...‬ ‫- چی من بهت؟‬
‫یه بار مثل آدم حرفت رو بزن!‬ ‫چی من بهت، چی؟‬
‫من مثل سگ عاشقت شدم!‬
‫بیا، خیالت راحت شد؟‬
‫حالا خوشحالی؟‬
‫مگه حال و روز منو نمی‌بینی؟‬
‫مگه نمی‌بینی هر بار که بهت نگاه می‌کنم‬ ‫دلم چطوری برات ضعف می‌ره؟‬
‫آدم می‌گه هر چی بوده تموم شده رفته!‬
‫آدم حرف کسی رو که دوست داره باور می‌کنه!‬
‫معذرت می‌خوام.‬
‫به خدا پشیمونم، اشتباه کردم،‬ ‫دروغ گفتم، می‌دونم.‬
‫ولی دارم برات توضیح می‌دم دیگه.‬
‫اشتباهم رو قبول دارم،‬ ‫تقصیرم رو گردن می‌گیرم.‬
‫تو رو خدا منو ببخش.‬
‫هنوز داری بِرو بِر نگام می‌کنی.‬
‫هنوز داری اونطوری زل می‌زنی به صورتم،‬ ‫ایول بابا!‬
‫نه، تو واقعاً یه کله‌خر به تمام معنایی!‬ ‫دارم دیوونه می‌شم!‬
‫تو واقعاً کله‌خری!‬
‫- اگه تو بودی باور می‌کردی هجران؟‬ ‫- باور می‌کردم!‬
‫باور هم کردم!‬
‫فقط یه بار.‬
‫من تو این دنیا فقط به یه نفر‬ ‫اعتماد کردم، اونم تویی.‬
‫من دوستت دارم.‬
‫می‌دونم کله‌خر، می‌دونم.‬
‫منم دوستت دارم.‬
‫اونم خیلی زیاد.‬
‫چی شد؟‬
‫آشیر، رو سرت چیه؟‬
‫مگه رو سرم چیه؟‬
‫- چی؟‬ ‫- آشیر، پرنده رو سرت خرابکاری کرده.‬
‫این چیه دیگه؟‬
‫نگاه کن تو رو خدا.‬
‫من چند ساعته دارم با این می‌گردم؟‬ ‫کل اورفا رو با این چرخیدم؟‬
‫ای بابا! چیکار کنم،‬ ‫برم بلیت بخت‌آزمایی بخرم؟‬
‫گوش کن.‬
‫جایزه‌ی اصلی خیلی وقته به نامت دراومده،‬ ‫خودت خبر نداری.‬
‫چه حرفایی می‌زنه.‬
‫برو، برو سمت آرایشگاه.‬ ‫اونجا یه کاریش می‌کنم.‬
‫بیا.‬
‫سرهات پسرم، همونطور که می‌خواستی آماده کردم.‬ ‫بیا.‬
‫خیلی ممنونم.‬
‫- آبجی گلزار؟‬ ‫- جانم؟‬
‫- ییلدیز تو اتاقشه؟‬ ‫- تو اتاقشه.‬
‫نیستم.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- آقا.‬
‫داشتم از آبجی گلزار سراغت رو می‌گرفتم‬ ‫که تو اتاقت هستی یا نه.‬
‫بله.‬
‫راستش...‬
‫چی شده؟‬
‫- سرهات خان، من فکرامو کردم.‬ ‫- در مورد چی؟‬
‫در مورد قضیه‌ی قرارداد ازدواج.‬
‫ببین ییلدیز، در مورد این قرارداد...‬
‫حق با برادرته.‬
‫در مورد چی؟‬
‫به نظرم باید قرارداد ازدواج ببندیم.‬
‫ییلدیز ببین، ما در این مورد حرف زدیم،‬ ‫ما نیازی به قرارداد نداریم.‬
‫به نظر من که لازمه. من بندهای قرارداد رو‬ ‫اینجا نوشتم.‬
‫- من هر چی دارم مال توئه.‬ ‫- به نظرم لازمه، چون خودم آماده‌اش کردم.‬
‫چند تا بند آماده کردم.‬
‫الان همه‌اش اینجاست.‬
‫- ییلدیز ببین واقعاً...‬ ‫- اگه بگی نه، اینا به دردم نمی‌خوره و نمی‌شه...‬
‫.. و بگی این قرارداد رو امضا نمی‌کنم،‬ ‫تا دیر نشده به نظرم...‬
‫.. بی‌خیال شیم. کلاً قضیه‌ی ازدواج رو‬ ‫تمومش کنیم.‬
‫- بفرمایین آقا.‬ ‫- واقعاً؟‬
‫فهمیدم.‬
‫- و بندهای این قرارداد یکم سنگینه.‬ ‫- ممکنه.‬
‫بندهاش یکم سنگینه. باید روی این بندها‬ ‫حرف بزنیم و...‬
‫.. انگار لازمه یه سری تغییرات‬ ‫توش بدیم.‬
‫خب، صددرصد.‬
‫خب پس...‬
‫آها.‬
‫- بند اول.‬ ‫- بله.‬
‫صبح‌ها بدون صبح‌بخیر گفتن...‬
‫- .. حق نداری بری سر کار. ‫- این خط قرمزمه.
‫آخه من صبح‌ها یکم‬ ‫بداخلاق می‌شم...‬
‫.. اینجا تو پرانتز یه چیزی مثلِ‬ ‫قهوه و اینا اضافه کنیم.‬
‫اگه من اون بداخلاقی رو از سرت بپرونم چی؟‬
‫خط قرمزت همینه، عوضش نکن.‬
‫- خب؟‬ ‫- بند دوم.‬
‫شب‌ها موقع خواب، بدون شب‌بخیر گفتن‬ ‫خوابیدن ممنوع.‬
‫درسته.‬
‫روزت رو با من شروع می‌کنی و‬ ‫شبت رو با من تموم می‌کنی.‬
‫قبوله.‬
‫- دو از دو.‬ ‫- خب؟‬
‫بند سوم.‬
‫هر روز، تأکید می‌کنم هر روز،‬ ‫باید ازم تعریف کنی.‬
‫آخه زندگی ما پر از ماجراست و‬ ‫هر روزمون یه شکله.‬
‫- سر این می‌شه یکم چونه زد.‬ ‫- چونه زدن نداریم.‬
‫این بند غیرقابل تغییره، حتی پیشنهاد‬ ‫تغییرش هم ممنوعه.‬
‫وقتی داشتی می‌نوشتی «هر روز باید تعریف کنی»‬ ‫باید فکرش رو می‌کردی. قبوله؟‬
‫خط قرمز ماست.‬
‫باشه آقا. ادامه بده.‬
‫بند چهارم. تحت هر شرایطی...‬
‫.. تو هر وضعیتی که باشی،‬ ‫وقتی ییلدیز یلدوران زنگ می‌زنه...‬
‫.. باید گوشی رو برداری. حالا ییلدیز،‬ ‫وقتی می‌گی تحت هر شرایطی...‬
‫بحثی توش نیست.‬
‫بحثی توش نیست. ولی من که همیشه‬ ‫تو یه وضعیت نیستم ییلدیز.‬
‫یه سری موقعیت‌ها هست،‬ ‫مثلاً وسط شلوغی و اینا...‬
‫- .. اون چیزا... ‫- چه چیزی از این شرط مهم‌تره...
‫.. من که نفهمیدم.‬
‫جای بحث نداره. قبوله.‬
‫بند پنجم. سرهات یلدوران...‬
‫.. هر اتفاقی که بیفته‬ ‫تو بیماری و سلامت...‬
‫.. تا وقتی که مرگ اونا رو از هم جدا کنه...‬
‫.. هیچ زنی رو جز ییلدیز یلدوران‬ ‫دوست نخواهد داشت.‬
‫خوبه.‬
‫- من این برگه رو امضا نمی‌کنم.‬ ‫- دلیلش؟‬
‫- من این برگه رو امضا نمی‌کنم.‬
‫- یعنی چی؟ ‫- همینطوری.
‫بیا.‬
‫- نه، نه نمی‌شه.‬ ‫- ییلدیز...‬
‫اصلاً نمی‌شه. نه!‬
‫حالا که قرارداد آوردی...‬
‫- .. بدون امضا کجا؟ ‫- یعنی چی؟
‫- مگه تو قرارداد نیاوردی؟‬ ‫- آره.‬
‫بدون امضا کجا می‌ری؟‬
‫- جوهر بنفش؟‬ ‫- جوهر بنفش.‬
‫انگشتت رو بده ببینم.‬
‫ییلدیز...‬
‫.. من تو رو نه با قلبم...‬
‫.. بلکه با روحم دوست دارم.‬
‫واسه همین، این امضا رو هم‬ ‫نه با این کلمه‌ها...‬
‫.. بلکه با روحم می‌زنم.‬
‫«دلم برات تنگ شده، زدم به دل جاده»‬
‫«دلم رو به دست باد تو سپردم»‬
‫اثر انگشتم هم بذار‬ ‫امضای روحم باشه.‬
‫«داغون شدم، کلمه‌ها تیکه‌تیکه شدن»‬
‫«سوختم، سوختم»‬
‫«سوختم، سوختم، آخ که چقدر سوختم»‬
‫«ای زنی که باعث شدی دوباره آواز بخونم»‬
‫«از نگاه کردن بهت سیر نشدم، بوییدمت هم»‬
‫«هنوز مستی‌ش از سرم نپریده»‬
‫«عشقت تو وجودمه»‬
‫البته می‌خوام چند تا بند هم‬ ‫خودم به این قرارداد اضافه کنم.‬
‫از این به بعد...‬
‫.. هر روز صبح که بیدار می‌شی‬ ‫هر شب موقع خواب، در طول روز...‬
‫.. هر وقت که باشه...‬
‫.. ییلدیز یلدوران، هر وقت سرهات یلدوران رو‬ ‫می‌بینه، دقیقاً همینطوری می‌خنده.‬
‫دیگه از اون چشم‌ها اشکی جاری نمی‌شه.‬
‫قبوله؟‬
‫- قبوله؟‬ ‫- قبوله.‬
‫«سوختم، سوختم»‬
‫«سوختم، سوختم، آخ که چقدر سوختم»‬
‫«ای زنی که باعث شدی دوباره آواز بخونم»‬
‫این باید شسته بشه، وگرنه پاک نمی‌شه.‬
‫«از نگاه کردن بهت سیر نشدم، بوییدمت هم»‬
‫«هنوز مستی‌ش از سرم نپریده»‬
‫«عشقت تو وجودمه»‬
‫«جایی که می‌تونم ببینمت دیگه فقط تو رویاهاست»‬
‫«بهم می‌گن دیوونه»‬
‫«آخ از این جدایی»‬
‫صبح بخیر.‬
‫عجیبه، وقت دکتر رو فراموش نکردی.‬
‫من به هر چیزی که مربوط به بچه‌ام باشه اهمیت می‌دم‬ ‫ملک. دیگه در این مورد حرف نزنیم.‬
‫دیشب اصلاً اینطوری به نظر نمی‌رسیدی.‬
‫انگار پیش ییلدیز‬ ‫همه چیز رو فراموش کرده بودی.‬
‫ملک خواهش می‌کنم. لطفاً جو رو متشنج نکن.‬
‫ببین، من نمی‌خوام باهات بحث کنم.‬
‫بالاخره واسه سلامت بچه‌مون‬ ‫باید در حد حداقل با هم تفاهم داشته باشیم.‬
‫اون کسی که با من تفاهم نداره...‬
‫.. و زیر قولش می‌زنه، تویی.‬
‫ملک...‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫خیلی خب، حالا کجا رفت؟‬
‫آبجی چقدر خوشگل شدی.‬
‫- خوب شدم؟‬ ‫- آره، خیلی قشنگه.‬
‫ممنون. گفتم یه رنگ و رویی‬ ‫داشته باشه.‬
‫- آخه داریم می‌ریم استانبول.‬ ‫- به خدا خیلی خوشگل شدی.‬
‫ممنون. مامانم رو ندیدی؟‬
‫آهان، آبجی اون صبح زود رفت بیرون.‬
‫خب، الان شماره‌اش رو هم ندارم.‬ ‫چطوری بهش دسترسی پیدا کنم؟‬
‫احتمالاً چون داریم می‌ریم استانبول، رفته‬ ‫از بازار یه چیزایی بخره.‬
‫لابد همینطوره.‬
‫- خب پس باشه.‬ ‫- آبجی...‬
‫- چیه؟‬ ‫- اون معلم خصوصی‌ت اومده...‬
‫.. بردیمش تو اتاقت، بهش چای دادیم.‬ ‫خبر داشته باش، منتظرته.‬
‫ببینا.‬
‫می‌بینی؟ بین اون همه کار و مشغله‬ ‫یه فکری هم به حال من می‌کنه.‬
‫حالا من به این نگم نیمه‌ی روحم‬ ‫پس چی بگم؟‬
‫- خسته نباشی.‬ ‫- ممنون آبجی.‬
‫اندازه‌های بچه‬ ‫با هفته‌ی بارداری کاملاً همخونی داره.‬
‫حتی جنسیتش رو هم می‌تونم‬ ‫واضح ببینم.‬
‫اگه نمی‌خواین جشن تعیین جنسیت بگیرین‬ ‫همین الان می‌تونم بگم.‬
‫نمی‌گیریم. می‌تونین بگین.‬
‫پسره.‬
‫خیلی ممنون. واسه برنامه‌ریزی چکاپ بعدی‬ ‫تو اتاقم می‌بینمتون.‬
‫دیگه قطعی شد که داری‬ ‫جانشین یلدوران‌ها رو حمل می‌کنی.‬
‫حمله می‌کنن ملک.‬ ‫با تمام توانشون حمله می‌کنن.‬
‫دیگه خیلی بیشتر در خطرین.‬ ‫واسه همین خواهش می‌کنم...‬
‫.. لجبازی نکن برگرد عمارت. حداقل تا وقتی این‬ ‫خطر ییلدیریم رفع بشه، لطفاً.‬
‫ضیان خان به قیمت جونش ازمون محافظت می‌کنه.‬
‫سلطان خانم، از ضیان شکایت کردم.‬
‫من سر حرفم موندم، حالا نوبت توئه.‬
‫سرهات سوار اون هواپیما نمی‌شه.‬
‫اونش راحته.‬ ‫سرهات سوار اون هواپیما نمی‌شه.‬
‫حالا که ضیان خان بازداشت بشه،‬ ‫طبیعتاً...‬
‫.. ملک اولویتش می‌شه.‬
‫می‌خواد بره از عمارت کورداعلی‌ها‬ ‫بیارتش.‬
‫خیالت راحت باشه.‬ ‫یالا.‬
‫- یالا عزیزم.‬ ‫- داری چیکار می‌کنی کنعان؟‬
‫یکی می‌بینه.‬
‫عزیزم دیگه تموم شد رفت، از این به بعد‬ ‫ببینن چی می‌شه، نبینن چی می‌شه؟‬
‫این آدمایی که اینجا می‌بینی...‬
‫.. ما اونا رو نمی‌شناسیم ولی‬ ‫اونا ممکنه ما رو بشناسن.‬
‫حواست هست؟ من دیگه...‬
‫.. مادرزن سرهات یلدوران هستم.‬
‫لطفاً رعایت کنیم.‬
‫آها.‬
‫- بارون اینجا هم انگار تمومی نداره.‬ ‫- آره.‬
‫برکته دیگه، چی بگیم؟‬
‫پس فعلاً...‬
‫.. من یه سر می‌رم استانبول.‬ ‫واسه همین جلسه بعدی رو...‬
‫.. می‌شه بذاریم واسه دوشنبه؟‬
‫البته. برگشتی زنگ بزن،‬ ‫با هم ساعت‌ها رو هماهنگ می‌کنیم.‬
‫- پس خیلی ممنون. روز خوش.‬ ‫- روز خوش. روز خوش.‬
‫این دفعه این رفتن دیگه‬ ‫برگشتی نداره ییلدیز خانم.‬
‫نوش جان.‬
‫- صبح بخیر.‬ ‫- پسر، اگه هر صبح اینطوری بیدار بشیم...‬
‫.. واقعاً روزمون ساخته‌ست.‬ ‫پسر، عمر آدم زیاد می‌شه.‬
‫صبر کن آشیر کورداعلی.‬
‫تا یه هفته دیگه شوهرم می‌شی.‬
‫بیا ببینم، زن خوشگلم.‬
‫فقط یه چیزی می‌خوام بگم.‬
‫بازم یه نکته‌ای هست که‬ ‫می‌خوام روش تأکید کنم.‬
‫- چیه؟‬ ‫- با اجازه‌تون.‬
‫چی شد؟‬
‫این کیه؟ این آره، این انگشت.‬
‫بعد از دیشب نباید خالی بمونه.‬
‫- حسودی مگه تو؟‬ ‫- آره.‬
‫آدم رو کسی که دوستش داره حسادت می‌کنه،‬ ‫منم روت حساسم.‬
‫خوبه، زن حسود دوست دارم.‬
‫یه انگشتر که چیزی نیست،‬ ‫می‌ریم بازار می‌خریم قربونت برم.‬
‫آه، نه بابا. اصلاً اجازه نمی‌دم.‬
‫نمی‌ذارم شوهر آینده‌ام با این جذابیتش‬ ‫تو بازار...‬
‫.. دل زنا رو ببره، به هیچ وجه.‬
‫- واسه همین وقتی خواب بودی پیشگیری کردم.‬ ‫- چیکار کردی؟‬
‫داری چیکار می‌کنی دختر؟‬
‫آشیر کورداعلی...‬
‫.. با من ازدواج می‌کنی؟‬
‫پسر، من اگه به این چشمای قشنگت نه بگم...‬
‫.. به خدا قسم این هفت‌تیر رو بردار، ‫بزن تو مخم.
‫- می‌زنما!‬ ‫- نمی‌تونی چون قراره بگم بله.‬
‫بله!‬
‫بیا اینجا ببینم.‬
‫می‌خواستم این لحظه‌مون رو موندگار کنم.‬
‫بیا چند تا هم عکس بگیریم.‬
‫- آره بگیر. قشنگ بگیریا.‬ ‫- باشه عزیزم.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫انگشترم رو نشون می‌دم.‬ ‫بده ببینم چطور افتاده.‬
‫این یکی خیلی خوب شده، ببین چه قشنگه.‬
‫به نظر منم.‬
‫این چیه آخه، اینجا تپل افتادم،‬ ‫ببین این بده.‬
‫هجران این چیه؟‬
‫چیه هجران؟‬
‫ندا اون شب واسم فرستاد.‬
‫هجران ببین، من اون شب که اومدم،‬ ‫سرم داغ بود.‬
‫مست بودم، هیچی یادم نیست.‬ ‫اومدم و مستقیم بیهوش شدم.‬
‫ببین بین ما هیچی نبوده.‬ ‫واقعاً سوءتفاهم نشه برات.‬
‫می‌دونم، می‌دونم. آروم باش.‬
‫می‌دونم که نبوده.‬
‫بالاخره یه سری خطاها هست که می‌بخشی،‬ ‫یه سری‌ها رو هم نه.‬
‫من اینو نمی‌بخشم. اینو نمی‌بخشم.‬
‫آشیر، وایسا تو روخدا جایی نرو،‬ ‫آروم باش. آشیر نکن.‬
‫آشیر صدام رو نمی‌شنوی؟‬
‫بیا!‬
‫آماده‌ای؟‬
‫- تقریباً.‬ ‫- چقدر خوشگل شدی تو.‬
‫- خوب شدم؟‬ ‫- آره.‬
‫- چیه، واسه اینکه داری می‌ری استانبول؟‬ ‫- آره.‬
‫خوبه خوبه. پس بالاخره‬ ‫داری با پدربزرگت آشنا می‌شی.‬
‫وای سرهات، خیلی هیجان دارم.‬
‫نمی‌دونم چیکار کنم، چجور آدمیه،‬ ‫یه جوریه دیگه، چه می‌دونم؟‬
‫دوربین عکاسی رو هم برمی‌دارم.‬
‫اینم همینطور. هم اونجا عکس می‌گیریم،‬ ‫هم می‌ذاریم تو آلبوم.‬
‫خوبه، تو هیجان داری ولی...‬
‫- .. منم هیجان دارم. ‫- تو چرا هیجان داری؟
‫ببینیم پدربزرگت منو لایق‬ ‫نوه‌اش می‌دونه یا نه.‬
‫- اونم هست دیگه.‬ ‫- آره والا، واسه اون دیگه کاری نمی‌شه کرد.‬
‫- یعنی چی؟‬ ‫- هر چی پدربزرگم بگه همونه.‬
‫هر چی آقاجونم بگه همونه؟ ببین، ببین، حرفا رو ببین.‬
‫- خب اگه الان آقاجونت بگه که...‬ ‫- ها؟‬
‫از این پسره خوشم نیومد.‬ ‫انگشتر رو درمیاری می‌ندازی دور؟‬
‫- اوضاع وخیمه.‬ ‫- اذیت نکن.‬
‫به خدا.‬
‫مگه نگفتیم تو خوشی و ناخوشی،‬ ‫تا وقتی مرگ ما رو از هم جدا کنه؟‬
‫درسته.‬
‫اما حتی مرگ هم نمی‌تونه ما رو جدا کنه.‬
‫- حتی مرگ هم نمی‌تونه ما رو جدا کنه.‬ ‫- آره.‬
‫- من دیگه فکرامو کردم.‬ ‫- چی رو؟‬
‫اگه اینطوری شد، مثلاً اگه دیدیم آقاجونت‬ ‫آدم خیلی مدرنیه...‬
‫- .. می‌گم که من دکترم. ‫- آخ.
‫- می‌گم جراحم.‬ ‫- باشه، درسته.‬
‫یا اینکه نگاه می‌کنیم و می‌گیم...‬
‫- اورفا مال منه.‬ ‫- اورفا مال منه، من خان اورفام.‬
‫دقیقاً.‬
‫می‌گم سفر استانبول رو به جای یه روز،‬ ‫یه هفته‌اش نکنیم؟‬
‫- چطور، واقعاً؟‬ ‫- یه عالمه جا هست که می‌خوام بهت نشون بدم.‬
‫باشه. باشه، همیشه آرزوشو داشتم،‬ ‫که با هم بریم.‬
‫که تو استانبول رو بهم نشون بدی و‬ ‫بگردونیم.‬
‫ولی اگه الان راه نیفتیم،‬ ‫امروز نمی‌رسیم، یالا.‬
‫- یالا خان من، یالا.‬ ‫- می‌شه این چمدونو ببندی؟ دستم...‬
‫مگه می‌شه نبندم؟ می‌بندم.‬
‫سلین، وقتی دستت اونطوریه معلومه که می‌بندم.‬
‫دختر، تو مگه سیر شدی از جونت؟‬
‫ندا، تو مگه سیر شدی از جونت ندا؟‬
‫- مگه چیکار کردم الان آشیر؟‬ ‫- ببین...‬
‫.. دختر، تو چطور جرئت کردی مخفیانه بیای‬ ‫تو بغل من، تو تخت من؟‬
‫اصلاً به درک که این غلطو کردی.‬
‫ببین این کار رو کردی، ولی چرا رفتی واسه هجران‬ ‫عکس فرستادی ندا؟‬
‫چیکار کنم آشیر؟ آره فرستادم.‬
‫چیکار کنم، کردم.‬ ‫فرستادم که دیگه با هم یکی نشین.‬
‫فرستادم که واسه بچه‌هام نامادری نیاد.‬
‫بی‌چاره شدم، چیکار می‌کردم؟‬ ‫مگه راه دیگه‌ای واسم گذاشتی؟‬
‫می‌دونی، من خوشبخت می‌شم.‬
‫به خدا قسم من خوشبخت می‌شم.‬
‫ببین، به کوری چشم تو، به کوری‬ ‫چشم بابا، من خوشبخت می‌شم.‬
‫می‌دونی که یه هفته دیگه عروسیمه؟‬
‫ببین، فقط یه هفته.‬
‫همینجا تو حیاط این عمارت،‬ ‫همینجا عروسی می‌گیرم.‬
‫تو تو این عمارت فقط به خاطر اون بچه‌ها موندی.‬
‫هجران میاد به این عمارت،‬ ‫و تو از اینجا گورتو گم می‌کنی می‌ری!‬
‫- خیره ان‌شاءالله مصطفی؟‬ ‫- خان، تو دادگاه در مورد ضیان خان...‬
‫.. حکم بازداشت و محاکمه صادر شده.‬
‫قراره از دادگستری ببرنش زندان.‬
‫چی داری می‌گی پسر؟‬
‫چه بازداشتی مصطفی؟ چه محاکمه‌ای؟‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫اینطوریه که به فنا می‌ری دیگه.‬
‫ببینیم حالا می‌تونی به پیشنهادم‬ ‫نه بگی یا نه، ملک خانم.‬
‫مصطفی زود برو وکیلا رو صدا کن.‬ ‫ببین همین الان بگو بیان.‬
‫اطاعت می‌شه خان.‬
‫آهان، پسر، چمدون این خانم رو بردارین...‬
‫.. مال این آقا رو هم‬ ‫ببرین بذارین دم در.‬
‫مگه قرار نبود سرهات نیاد؟‬ ‫ببین قشنگ دست تو دست دارن میان.‬
‫صبر کن، الاناس که خبرش برسه،‬ ‫چیزی نمونده.‬
‫- حاضرین؟‬ ‫- حاضریم.‬
‫یالا بریم.‬
‫- خان.‬ ‫- بگو یوسف.‬
‫ضیان خان بازداشت شده.‬
‫چطور؟‬
‫چطور اینطوری شده؟‬
‫من شکایت کردم سرهات.‬
‫فکر کردم دیدم حق با توئه. یعنی آدمای‬ ‫ظالم اینطوری باید تقاص پس بدن.‬
‫وقتی ییلدیز نخواست شکایت کنه، من کردم.‬
‫کار درست رو انجام دادین.‬
‫خب پسرم، الان خونه‌ی کورداعلی‌ها‬ ‫حسابی به هم ریخته‌ست.‬
‫تو شکم ملک جانشین ماست.‬ ‫باید اون دختر رو بیاریم اینجا.‬
‫- ییلدیز...‬ ‫- چی؟‬
‫یالا شما با این پرواز برین، من بعد از اینکه ملک رو‬ ‫یه جای امن مستقر کردم...‬
‫.. با پرواز بعدی میام پیشتون.‬ ‫شب تو استانبول همدیگه رو می‌بینیم.‬
‫- باشه ولی...‬ ‫- می‌شه؟‬
‫اون که نمی‌خواد،‬ ‫چطور می‌خوای راضیش کنی؟‬
‫مادر، چرا همینطوری داری به این زن نگاه می‌کنی؟‬
‫داداشت که دیگه تو این وضعیت نمی‌خواد‬ ‫اون رو تو عمارت نگه داره.‬
‫دالیان حتماً یه حرکتی می‌زنه.‬ ‫ییلدیریم هم تو کمین نشسته.‬
‫اگه آشیر ازش حمایت نکنه‬ ‫چاره‌ای جز اومدن نداره.‬
‫- باشه؟‬ ‫- باشه.‬
‫از همین الان دلم برات تنگ شده.‬
‫- شب می‌بینمت.‬ ‫- آیتن خانم...‬
‫- .. خیلی ممنونم. ‫- من ممنونم.
‫داداش کادی، تو ییلدیز اینا رو‬ ‫تا فرودگاه همراهی کن.‬
‫اطاعت می‌شه خان. زن‌داداش بفرمایین.‬ ‫چنگیز، بیا پسرم.‬
‫یوسف یالا.‬
‫ممنونم سلطان خانم،‬ ‫بابت همه چیز.‬
‫اصلاً مهم نیست، بازم منتظرتون هستیم،‬ ‫حتما بیاین.‬
‫ان‌شاءالله شما هم بیاین.‬ ‫خیلی ممنون، دستتون درد نکنه.‬
‫دخترم، یالا بریم.‬
‫- یالا فعلاً.‬ ‫- خدا محبتتون رو بیشتر کنه.‬
‫یالا به سلامت.‬
‫می‌شه سرتون رو به عقب تکیه بدین؟‬
‫نشون کرده‌ای؟ نامزدی؟‬
‫نشون کرده‌ام. ان‌شاءالله تا یه هفته دیگه ازدواج می‌کنم.‬
‫- مبارک باشه. ‫- خیلی ممنونم.
‫مبارک باشه.‬
‫سلامت باشین. ممنون. سلامت باشین.‬
‫- از موهاتون راضی هستین؟ ‫- آره، خیلی قشنگ شد. ممنونم.
‫به خوشی استفاده کنین.‬
‫آخه تو اصلاً حیا و شرم سرت نمی‌شه؟‬
‫- تو دیگه چه جور آدمی هستی؟ ‫- چه خبره بابا؟
‫باز چی شده؟ به خودت بیا. باز اینجا چیکار داری؟‬
‫ببین داری مشتری‌هامو اذیت می‌کنی ندا. از این مغازه برو بیرون.‬
‫- جوریه؟ ‫- ندا؟
‫تو میای مغازه‌ی این زن؟‬
‫تو می‌دونی این زن کیه؟‬
‫این زنی که فکر می‌کنی آرایشگره، یه زن کاباره‌ای از ازمیره.‬
‫- چسبیده به شوهر من. ‫- چی؟
‫بچه‌های من تو خونه با چشم گریون منتظرن. این زن...‬
‫.. قراره هفته‌ی دیگه با شوهرِ من، تو حیاط خونه‌ی من ازدواج کنه، خبر داری؟‬
‫تو چه زن رسوایی هستی آخه.‬
‫پاشین دخترا بریم، پاشین. اسم ما هم بد در نره. پاشین.‬
‫خانم، مگه می‌شه همچین چیزی؟ تو رو خدا کجا دارین می‌رین؟‬
‫تو باید از این اورفا بری!‬
‫باید از این اورفا بری!‬
‫- پیش همه رسوات می‌کنم! ‫- اه، بسه دیگه!
‫آخه در مورد رسوایی‌های خودت چی باید گفت؟‬
‫می‌دونم ندا. می‌دونم چه غلطایی داری می‌کنی، می‌دونم.‬
‫می‌دونم داری به آشیر خیانت می‌کنی.‬
‫جلوی اون زنا سکوت کردم، فکر نکن به خاطر تو بود.‬
‫با اینکه چند روزه همه‌چیز رو می‌دونم، به خاطر آبروی آشیر سکوت می‌کنم.‬
‫می‌دونم دخترم، می‌دونم.‬
‫می‌دونم با اون کثافتی که اسمش عاکفه داری به آشیر خیانت می‌کنی.‬
‫چی داری می‌گی تو؟ چی می‌گی؟‬
‫چی داری می‌گی آخه؟ به هیچ‌کس...‬
‫.. هیچ‌چیزی نمی‌گی، شنیدی چی گفتم؟‬
‫نابودت می‌کنم. به هیچ‌کس...‬
‫.. هیچ‌چیزی نمی‌گی، وگرنه نابودت می‌کنم!‬
‫نابودت می‌کنم، شنیدی چی گفتم؟‬
‫نابودت می‌کنم. تو رو...‬
‫آخ! آخ!‬
‫آخ، چشمم!‬
‫بیا اینجا، گفتم بیا!‬
‫گمشو! دیگه هم حق نداری پاتو بذاری دم در مغازه‌ی من!‬
‫بی‌ادب به کارای خودش نگاه نمی‌کنه، اونوقت به من درس اخلاق می‌ده!‬
‫تعریف می‌کنم. همه‌چیز رو تعریف می‌کنم.‬
‫همه‌چیز رو مو به مو تعریف می‌کنم. ‫می‌گم که با کی داری بهش خیانت می‌کنی.
‫داشتی منو می‌کُشتی! داشتی می‌کُشتی!‬
‫هجران! هجران زنگ نزن!‬
‫هجران نکن!‬
‫چون شکایت شده، با قرار بازداشت محاکمه می‌شن آقا آشیر.‬
‫حکمش چیه وکیل؟ چقدر حبس داره؟‬
‫ببین جواب نمی‌ده، قطع کن اون تلفنو. هجران ببین نکن.‬
‫زنگ نزن.‬
‫- هجران باز کن این در رو. ‫- داشتی منو می‌کُشتی دختر.
‫چی داری می‌گی تو؟ رسماً داشتی منو می‌کُشتی!‬
‫باز کن این در رو!‬
‫هجران، نکن.‬
‫- آشیر... ‫- نکن.
‫.. باید یه چیزی بهت بگم. ندا...
‫.. داره با عاکف بهت خیانت می‌کنه.‬
‫خدایا کمکم کن. خدایا تو رو خدا کمکم کن.‬
‫ها گلم، نزدیک عمارت شدم بوم به مشامت رسید؟ خیر باشه؟‬
‫عاکف بدبخت شدیم.‬
‫- چی شده گلم؟ ‫- این هجران کاباره‌ای...
‫.. رابطه‌ی بینِ ما رو می‌دونسته.‬
‫باشه عزیزم، اگه هم بدونه نگران نباش، اون نمی‌تونه به کسی چیزی بگه.‬
‫همین الان واسه آشیر پیام صوتی فرستاد.‬
‫رابطه‌ی بین ما رو با پیام صوتی واسه آشیر فرستاد.‬
‫می‌دونی که جفتمون رو زنده نمی‌ذاره، نه؟‬
‫عاکف یه کاری بکن.‬
‫یالا ببینم، هر کاری از دستتون برمیاد بکنین، باشه؟‬
‫منتظرِ خبرای خوب از طرفتون هستم. بهتون اعتماد دارم. یالا.‬
‫منم برم یه سری به بابا بزنم.‬
‫- ملک! ‫- خیر باشه شریک؟
‫- اومدم ملک رو ببرم شریک. ‫- شریک ببین...
‫اومدم ملک رو ببرم. ببین ضیان خان بازداشت شده، اینجا قراره به هم بریزه.‬
‫ملک نمی‌تونه اینجا بمونه. برمی‌دارمش و می‌رم، باشه؟‬
‫- ملک! ‫- شریک ببین...
‫- ملک! ‫- ببین نکن قربونت برم، نکن.
‫اگه خواهرم می‌خواد اینجا بمونه، بذار بمونه. بهش پیله نکن، ولش کن.‬
‫- شریک نمی‌شه. ‫- آخه پسر اذیتم نکن.
‫ببین، اگه اون بچه‌ای که تو شکم اون دختره مال توئه...‬
‫.. برادرزاده‌ی منه پسر. بهم اعتماد کن دیگه.‬
‫شریک ببین، من با تو مشکلی ندارم، باشه؟‬
‫ملک رو برمی‌دارم و می‌رم. نمی‌تونه اینجا بمونه.‬
‫همینجوری کلی دردسر داری، یکی دیگه بهش اضافه نکن.‬
‫نه شریک، اونطوری نمی‌شه.‬
‫ببین به خدا حرف آخرم همینه. محضِ رضای خدا از این در برو بیرون.‬
‫- شریک. ‫- سرهات!
‫کاش سرهات هم بود.‬
‫با پرواز شب میاد دیگه دخترم.‬
‫آره خب، ولی چه می‌دونم، یه جورایی...‬
‫.. دلم یهو گرفت.‬ ‫کاش می‌شد.‬
‫عشق همینه دیگه.‬
‫بعضی وقتا دلتنگی خوبه، اون‌موقع رسیدن یه‬ ‫معنایی پیدا می‌کنه دختر قشنگم.‬
‫ممنونم. اینطوری...‬
‫.. خیلی خوبه که وقتی آدم‬ ‫غمی داره...‬
‫.. مادرش اینجوری بغلش کنه و بهش برسه.‬
‫سال‌ها مریم خانم برام مادری کرد، هرچند‬ ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم حقشو ادا کنم.‬
‫اما اینجوری یه چیز دیگه‌ست.‬
‫دختر رو برداشتم،‬ ‫تو راه فرودگاهیم.‬
‫یه ساعت دیگه به مقصد استانبول پرواز می‌کنیم.‬
‫باشه.‬ ‫آدمای آقا عمر...‬
‫.. وقتی دختر پیاده بشه، تو فرودگاه‬ ‫منتظرش می‌مونن.‬
‫یالا ملک، راه بیفت بریم، یالا.‬
‫- من با تو هیچ‌جا نمیام. ‫- ملک کشش نده، یالا!
‫تا وقتی عروسی سر بگیره، من همینجا می‌مونم.‬
‫آخه چه عروسی‌ای ملک؟‬
‫داداش، من ازدواج بکنم یا نکنم‬ ‫چه فرقی می‌کنه؟‬
‫تو هر چقدر دلت می‌خواد تو این عمارت بمون.‬
‫آشیر، تو نه، من دارم ازدواج می‌کنم.‬
‫چی؟‬
‫آره، درست شنیدی. همه‌تون درست شنیدین.‬
‫دارم با ییلدیریم ازدواج می‌کنم.‬
‫چی داری می‌گی ملک؟ ییلدیریم دیگه کیه؟‬ ‫داری چه چرت‌وپرتایی می‌گی ملک؟‬
‫ملک ببین مزخرف نگو،‬ ‫ییلدیریم چیه دیگه، یالا راه بیفت.‬
‫آره، من با ییلدیریم ازدواج می‌کنم.‬
‫اینطوری زیر سایه‌ی اون،‬ ‫از جانشینت مراقبت می‌کنم.‬
‫دیگه بین شما و تاشکسن‌ها‬ ‫دشمنی‌ای باقی نمی‌مونه.‬
‫لازم نیست نگران من و‬ ‫بچه‌ام باشی.‬
‫خیلی وقته اون کشمیر...‬
‫- مزخرف نگو، یالا داریم می‌ریم، یالا!‬ ‫- خیلی وقته اون کشمیر...‬
‫من اجازه نمی‌دم همچین اتفاقی‬ ‫بیفته، راه بیفت!‬
‫آشیر!‬
‫پسرم!‬
‫ملک رو بگیر! ملک رو بگیر!‬
‫برو تو، ملک برو تو.‬
‫آشیر! آشیر!‬
‫پسرم!‬
‫شریک، شریک.‬
‫هیس، تمومه! درها رو ببندین!‬
‫آمبولانس خبر کنین! مصطفی درها رو‬ ‫ببند پسرم، از آقات محافظت کن!‬
‫- یالا بریم تو.‬ ‫- آشیر!‬
‫پسرم! ببرش...‬
‫- شریک...‬ ‫- دووم بیار شریک.‬
‫- شریک!‬ ‫- آشیر!‬
‫آشیر!‬
‫شریک...‬
‫.. هجران...‬
‫.. بچه‌هام...‬
‫.. دست تو امانت.‬
‫داداشم...‬
‫شریک...‬
کلیه حقوق این زیرنویس متعلق به سایت ناین مووی است و دریافت آن از سایت‌های دیگر غیرمجاز و حرام می‌باشد