ناین مووی، دانلود و تماشای آنلاین فیلم‌ها و سریال‌های نایاب با زیرنویس فارسی! .::9movie.org::.
‫ییلدیز...
‫.. با من ازدواج می‌کنی؟
‫روی دردهای من،‬ ‫بدبختی‌هام...‬
‫.. روی تنهایی من...‬
‫.. هیچ‌کس، هیچ‌وقت‬ ‫خوشبخت نمی‌شه.‬
‫هیچ‌وقت نمی‌تونه یه زندگی تشکیل بده.‬
‫واسه همین هر کاری از دستم بربیاد...‬
‫.. انجام می‌دم.‬
‫مامان سلطان‌ منو می‌کشه.‬
‫- اگه چیزی بهم نگی، من که دیگه...‬ ‫- بله.‬
‫چی؟‬
‫بله.‬
‫بله، قبول می‌کنم. بله.‬
‫- بله قبول می‌کنم.‬ ‫- چی؟‬
‫بله.‬
‫- بله؟‬ ‫- بله.‬
‫تو...‬
‫باهات ازدواج می‌کنم، بله.‬
‫گفتیم تا قبل ازدواج دست زدن ممنوعه آقا سرهات.‬
‫اینطوریه؟‬
‫این آخرین بوسه بود.‬
‫این آخرین بوسه‌ است.‬
‫تو...‬
‫.. یعنی الان داری بهم می‌گی که...
‫.. بهم دست نزن.
‫بوی منو حس نکن و منو نبوس.‬
‫خیلی سخته.‬
‫خیلی صبر کردی، یه ذره دیگه هم صبر کن.‬
‫اگه آخرش تو باشی‬ ‫من یه عمر دیگه هم منتظر می‌مونم.‬
‫یه عمر خیلیه، یه عمر...‬
‫باشه، واسه اینکه اونقدر طول نکشه‬ ‫هر کاری بتونم می‌کنم، قول می‌دم.‬
‫من خیلی دوستت دارم.‬
‫منم خیلی دوستت دارم.‬
‫خیلی دوستت دارم.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- بله.‬
‫ممنونم.‬
‫حالا...‬
‫.. حالا که نامزد کردیم.‬
‫قول و قرارمون رو جشن می‌گیریم.‬
‫اما نه اون قولی که سال‌ها پیش...‬
‫.. بقیه به جای ما‬ ‫داده بودن.‬
‫این قولی که همین الان...‬
‫.. زل زدیم تو چشم هم‬ ‫و به هم دادیم.‬
‫بیا جشن بگیریم.‬
‫نه سرهات، نه. نه سرهات.‬
‫من، من که رقصیدن بلد نیستم.‬ ‫نه، من اصلاً نرقصیدم.‬
‫خیلی راحته.‬
‫«نه بعد از تو کسی هست»‬
‫خودت رو بسپار به من.‬
‫یه بار اینطوری. یه بارم اونطوری.‬
‫حالا دستت رو بذار رو قلبم.‬
‫چشمات رو ببند.‬
‫«سخت‌تر از مرگ»‬
‫حالا ما رو حس کن.‬
‫«نمی‌گذره»‬
‫«نه مادر و پدرم»‬
‫تو روحت حسش کن.‬
‫«نه خاطره‌ی خوشم، کافی نیست»‬
‫ما رو حس کن، فقط اون موقع است که‬ ‫یکی می‌شیم.‬
‫خیلی راحته.‬
‫«از زندگی خودم دزدیدم»‬
‫«هفت عالم رو گشتم»‬
‫«اصلاً به روی خودش نمیاره»‬
‫می‌تونی چشمات رو باز کنی.‬
‫منو بیشتر از این‬ ‫از این چشما محروم نکن.‬
‫من خیلی منتظر این لحظه بودم ییلدیز.‬
‫- منم.‬ ‫- خیلی منتظر موندم.‬
‫«هفت عالم رو گشتم»‬
‫نه.‬
‫«اصلاً به روی خودش نمیاره»‬
‫کجا موندی آشیر؟‬
‫- ای چاقال فلان‌فلان‌شده!‬ ‫- آقا نکن.‬
‫ای چاقال. پسر، کاری می‌کنم که‬ ‫همینجا چالت کنن، همینجا دفنت می‌کنم.‬
‫- آقا...‬ ‫- چاقال. ببین.‬
‫یاد می‌گیری که به مردم تهمت نزنی،‬ ‫شنیدی چی گفتم؟‬
‫نکن آقا.‬
‫دست از تهمت زدن‬ ‫به مردم برمی‌داری.‬
‫- شنیدی چی گفتم؟ شنیدی؟‬ ‫- آشیر!‬
‫- آشیر، آشیر وایسا!‬ ‫- می‌کشمت!‬
‫وایسا، داری چیکار می‌کنی؟ وایسا، آروم باش. وایسا.‬
‫- آروم باش.‬ ‫- بیا اینجا، بیا اینجا.‬
‫هجران، تو اینو می‌شناسی؟‬
‫اینو می‌شناسی؟‬
‫ببین زنگ می‌زنم پلیس‌ها!‬
‫ببینین آروم باشین، وگرنه به پلیس خبر می‌دم!‬
‫همین الان جلوی مغازه‌ام رو خالی کنین!‬
‫نمی‌شناسم.‬
‫نمی‌شناسم ولی این مرد...‬
‫.. این یارو اون روز جلوی مغازه بود، آشیر.‬
‫- یکی از همونایی بود که بهمون سنگ می‌زدن.‬ ‫- تو به آرایشگاه هم حمله کردی؟‬
‫پسر ببین. ببین، به من نگاه کن،‬ ‫می‌زنمت لهت می‌کنم‌ها.‬
‫نکن، تو رو خدا بس کن.‬ ‫وایسا، الان یارو می‌میره. بسه دیگه.‬
‫ببین، به دختری که بهش تهمت زدی نگاه کن.‬
‫ببین دخترم، به مهربونیش نگاه کن، دیدی؟‬
‫ببین، من به این دختر قول دادم.‬ ‫وگرنه...‬
‫.. زیر همین ماشین لهت می‌کردم.‬
‫ببین پسر،‬ ‫همین الان از اینجا گورتو گم می‌کنی.‬
‫تو چی فکر کردی؟ همینجا می‌کشمت!‬ ‫می‌کشمت.‬
‫گمشو برو!‬
‫برو!‬
‫چی شده؟ چه خبره؟‬
‫مگه چی گفت که اینطوری از کوره در رفتی؟‬ ‫تعریف کن ببینم.‬
‫- چه تهمتی؟‬ ‫- ببین.‬
‫ببین، دارم دیوونه می‌شم،‬ ‫واقعاً دارم دیوونه می‌شم!‬
‫مثلاً اینا تو رو اجیر کردن.‬
‫ببین، زبونم نمی‌چرخه بگم.‬
‫مثلاً قرار بوده کاری کنی که من عاشقت بشم.‬
‫مگه می‌شه همچین چیزی؟ حرفو ببین تو رو خدا!‬
‫مرتیکه‌ی شغال!‬
‫حالا این آشیر کورداعلی که دنبالشی...‬
‫.. دشمن منه.‬ ‫تو بهش نزدیک می‌شی و...‬
‫.. می‌شی دوست‌دخترش.‬
‫و زندگیشو از هم می‌پاشونی.‬
‫آشیر با دستای خودش...‬
‫.. زنشو طلاق می‌ده.‬
‫ببین.‬
‫ببین، این قطعاً کار نداست.‬ ‫به خدا قسم کار نداست.‬
‫من برم یه آبی به دست و صورتم بزنم.‬
‫من ته و تو اینو درمیارم. پیداش می‌کنم.‬
‫آشیر.‬
‫آره.‬
‫درسته.‬
‫هجران.‬
‫ببین، کله‌ام داغه.‬
‫باهام شوخی نکن.‬
‫- چی درسته؟‬ ‫- یکی اومد.‬
‫یکی اومد، باهام حرف زد.‬
‫این یارو نبود.‬
‫ولی یکی اومد.‬
‫هجران، داری منو مسخره می‌کنی؟‬
‫هجران کدوم شغالی اومد باهات حرف زد؟‬
‫کدوم بی‌ناموسی باهات حرف زد هجران؟‬
‫دیگه اهمیتی داره؟‬
‫هجران.‬
‫هجران، واسه اینکه منو عاشق خودت کنی بهم نزدیک شدی؟‬
‫- اینطوری نگو.‬ ‫- هجران...‬
‫اینطوری نگو، به خدا قسم اینطوری نیست.‬
‫اولش اونطوری بود.‬
‫ولی بعدش واقعاً عاشقت شدم.‬
‫لعنتی، عشقت این بود؟‬
‫هجران، عشق ما این بود؟‬ ‫عشقت این بود؟‬
‫هجران، می‌فهمی داری چی می‌گی؟‬ ‫اصلاً چی داری می‌گی؟‬
‫مگه بازیچه‌ست؟‬
‫این قلب یه مَرده، قلبش! قلبش.‬
‫من عاشقت شدم.‬
‫من می‌خواستم باهات ازدواج کنم لعنتی،‬ ‫می‌خواستم باهات ازدواج کنم!‬
‫ببین، من به‌خاطر تو جلوی کل اورفا،‬ ‫ننه و بابام...‬
‫.. جلوی همه وایسادم، به‌خاطر تو.‬
‫بذار حرف بزنم، دردمو بهت بگم.‬
‫هیچ‌چیز اونطوری که فکر می‌کنی نیست.‬
‫نیست، اونطوری نیست.‬
‫تو چی می‌خوای واسه من توضیح بدی؟‬
‫موفق شدی.‬
‫دور و برم پر از شغاله.‬
‫من فقط به تو اعتماد کردم.‬ ‫حالا چطور بهت اعتماد کنم هجران؟‬
‫- اونطوری که فکر می‌کنی نیست.‬ ‫- چطور بهت اعتماد کنم دختر؟‬
‫به خدا اونطوری که فکر می‌کنی نیست.‬
‫واقعاً که برات متأسفم.‬
‫تو موفق شدی.‬
‫هر شغالی که اومده اجیرت کرده...‬
‫دمت گرم دختر، واقعاً موفق شدی.‬
‫تو کارت رو کردی، من مثل سگ عاشقت شدم.‬
‫می‌دونی؟ به خودت تبریک بگو.‬ ‫دمت گرم.‬
‫واقعاً که برات متأسفم.‬
‫- آشیر! آشیر وایسا نکن.‬ ‫- ولم کن!‬
‫وایسا، نرو وایسا!‬
‫انگار داریم تو سریال زندگی می‌کنیم.‬
‫- ما نامزد کردیم.‬ ‫- نامزد کردیم.‬
‫نامزد کردیم.‬
‫- باورم نمی‌شه واقعی باشه.‬ ‫- ولی واقعیه.‬
‫همه‌ی سنبل‌ها رو چیدی؟‬
‫یعنی همه‌شون رو نه، چند تایی موند.‬
‫آهان.‬
‫دیگه هیچ‌وقت...‬
‫دیگه هیچ‌وقت؟‬
‫حق نداری روی میز من سنبل خشکیده بذاری.‬
‫حکم منه.‬
‫خداحافظی کردن با تو ممنوعه.‬
‫- معنیش رو فهمیدی؟‬ ‫- مگه می‌شه نفهمم؟‬
‫معلومه که نه.‬
‫دیگه خبری از خداحافظی و این حرفا نیست.‬
‫- هیچ‌جا نمی‌رم.‬ ‫- منم که دیگه نمی‌ذارم بری.‬
‫نذار.‬
‫می‌خوام کارهای ازدواج رو شروع کنم،‬ ‫در جریان باش.‬
‫بسیار خب، شروع کنیم ببینیم چی می‌شه.‬
‫یعنی یوسف زنگ زد؟‬
‫شاید تونسته باشه از زیر زبون یارو حرف بکشه.‬
‫- گوشی هم رو بی‌صداست.‬ ‫- سرهات، یه نگاه بنداز.‬
‫- شاید خبری شده باشه.‬ ‫- الان؟‬
‫زود باش سرهات.‬
‫- آقا؟‬ ‫- بله.‬
‫یوسف، چیکار کردین؟‬ ‫سلیم اومد؟ حالش خوبه؟‬
‫نه آقا.‬ ‫درست وقتی می‌خواستم سلیم رو بردارم...‬
‫- .. یه ماشین اومد، زد بهش و فرار کرد. ‫- حالش چطوره؟
‫سرهات.‬
‫چی شده؟‬
‫فهمیدم یوسف. باشه.‬
‫بهت خبر می‌دم. فعلاً.‬
‫یه اتفاقی افتاده، چی شده؟‬
‫یه ماشین زده به سلیم و فرار کرده.‬
‫کی این کار رو کرده؟‬
‫بچه‌ها ندیدن کی بوده‬ ‫اما ماشین رو تعقیب کردن.‬
‫- ماشین هم رفته به عمارت کورداعلی.‬ ‫- معلومه، کار کورداعلی‌هاست. ضیان کورداعلی، مگه نه؟‬
‫الان من تو رو می‌رسونم عمارت.‬
‫بعدش هم می‌رم حساب این کار رو ازشون پس بگیرم.‬
‫منم میام.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- منم میام.‬
‫منم به اون عمارت کورداعلی‬ ‫میام، دو کلمه حرف باهاشون دارم.‬
‫اگه قراره بریم، با هم می‌ریم، یالا.‬
‫ییلدیز.‬
کلیه حقوق این زیرنویس متعلق به سایت ناین مووی است و دریافت آن از سایت‌های دیگر غیرمجاز و حرام می‌باشد
‫جون به لبم کردی، کجایی تو؟‬
‫کار داشتم عاکف، کار.‬
‫تو به من نگفتی این قضیه لو نمی‌ره؟‬
‫با همون ماشینی که زدی به سلیم‬ ‫چرا پاشدی اومدی عمارت من؟‬
‫- توبه.‬ ‫- من خیلی مشتاقم...‬
‫.. که اون روی ماهت رو ببینم.‬
‫یوسف ماشین فرستاد دنبالم.‬ ‫خودمو با بدبختی رسوندم اینجا.‬
‫تو یه عده از یلدوران‌ها رو هم انداختی دنبالت و...‬
‫.. با همون ماشینی که باهاش به سلیم زدی‬ ‫اومدی اینجا؟‬
‫نگران نباش،‬ ‫کسی ندید اومدم اینجا.‬
‫ببین ضیان خان، من دهن سلیم رو بستم.‬
‫حالا نوبت توئه،‬ ‫تو هم باید اون ماشین رو نیست و نابود کنی.‬
‫ببین، شراکت یعنی همین.‬ ‫چاره‌ای نیست.‬
‫مناره رو دزدیدی،‬ ‫چرا چاهش رو نکندی؟‬
‫آماده کرده بودم، آماده کرده بودم اما‬ ‫یوسف ماشین انداخت دنبالم.‬
‫هیولای کینه‌ای، هیولا!‬
‫یه ماشین برام ردیف کن،‬ ‫من برم خونه‌ام.‬
‫توبه یا ربی، توبه.‬
‫خلیل!‬
‫ای خلیل!‬
‫نه، من نمی‌فهمم.‬
‫انگار حتی یه روز هم در حقم پدری کرده.‬
‫حتی یه روز هم خیرش بهم نرسیده.‬ ‫حالا که درست...‬
‫.. درست مچشو گرفتم و‬ ‫دارم یه چیزی درباره‌ی خانواده‌ام پیدا می‌کنم.‬
‫بازم داره سنگ می‌ندازه جلوی پام.‬
‫این آدم از جون من چی می‌خواد؟‬
‫چی شد؟ چرا وایسادیم؟‬
‫داریم می‌رسیم به عمارت، گفتم‬ ‫قبل از اینکه بریم تو، یه گپی بزنیم.‬
‫سرهات ببین، اگه بخوای بهم...‬
‫.. بگی: «نه ییلدیز، آروم باش.‬ ‫ییلدیز تو تو ماشین منتظر بمون.‬
‫من خودم ردیفش می‌کنم» و این حرفا‬ ‫اصلاً خودت رو خسته نکن.‬
‫نمی‌خوام اینو بگم.‬
‫پس چی می‌خوای بگی؟‬
‫وقتی رفتی تو...‬
‫.. می‌خوای داد و بیداد کن،‬ ‫می‌خوای بزن و بشکن...‬
‫.. اصلاً اگه دلت خواست برو اون عمارت رو آتیش بزن.‬
‫من همینجام.‬
‫من کنارتم.‬
‫هیچ‌کس نمی‌تونه هیچ غلطی بکنه.‬
‫اینو می‌خوام بگم.‬
‫- داری می‌گی این انگشتر رو الکی دستمون نکردیم.‬ ‫- دقیقاً همینطوره.‬
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.‬
‫بسیار خب، بریم.‬
‫یکم هوا بخوریم، بعد می‌برمت تو تختت.‬
‫ببین مادر، حتی به فکر اکسیژنتم هستم.‬
‫فردا روزی در حقم نمک‌نشناسی نکنی.‬
‫یعنی پلاک اینو برداشتن؟‬
‫آره، برداشتن.‬ ‫پلاک که جعلیه، از اون بابت مشکلی نیست.‬
‫- تو فقط این ماشین رو نیست و نابود کن، کافیه.‬ ‫- ای عاکف فلان‌فلان‌شده!‬
‫ای عاکف!‬
‫تو ضیان خان به این بزرگی هستی.‬
‫چه کسایی و چه چیزایی رو که نابود نکردی.‬
‫یه ماشین چهارچرخه.‬ ‫یعنی نمی‌تونی اینو از بین ببری؟‬
‫بگیر تیکه‌تیکه‌اش کن و بندازش دور بره.‬
‫چه بلاهایی که سرم نیاوردی!‬
‫تو عمارت واسه خودم خانمی بودم،‬ ‫حالا شدم پرستار مریض.‬
‫مادر، ببین هوا هم داره خراب می‌شه.‬
‫انگار داره طوفان می‌شه، باد شروع شده.‬
‫بیام ببرمت اتاقت، باشه؟‬
‫مادر، الان هوا خراب می‌شه.‬
‫خوبه. یکم دیگه گوش بده ببینم.‬
‫آقا.‬
‫سرهات و ییلدیز دارن میان این‌طرف.‬ ‫خیلی نزدیک شدن.‬
‫- در رو باز کن، می‌خوام با آقات حرف بزنم.‬ ‫- از آقامون بپرسیم.‬
‫اگه اجازه بده، می‌ذارم بیای تو.‬
‫ببین مصطفی.‬
‫من اصلاً صبر و حوصله ندارم.‬
‫اصلاً.‬
‫حالا دیگه دست تو دست هم‬ ‫به عمارت حمله می‌کنین سرهات؟ خیر باشه؟‬
‫تو هنوز صبر کن، صبر کن.‬ ‫ببین دست تو دست هم چه کارا که نمی‌کنیم!‬
‫ضیان خان، تو فعلاً صبر کن.
‫حالا می‌بینیم خیره یا شر.‬
‫مادر. ببین، سرهات انگشتر انداخته.‬
‫تو برای اینکه دهن سلیمو ببندی،‬ ‫کشتنش، آره ضیان خان؟‬
‫سلیم کیه؟ داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی‬ ‫سرهات؟‬
‫من اصلاً سلیم رو نمی‌شناسم، چی می‌گی؟‬
‫سلیم کیه؟‬
‫یعنی چی سلیم کیه؟‬
‫تو وقتی من هنوز یه بچه‌ی کوچیک بودم‬ ‫منو نیاوردی اینجا و برده‌ت نکردی؟‬
‫فقط واسه اینکه روی اون صندلی بشینی...‬
‫.. فقط به خاطر اون حرص و طمعت‬ ‫برادر تنی خودتو کشتی و...‬
‫.. زندگی‌های ما رو‬ ‫مثل پول خرد خرج نکردی؟‬
‫حالا اومده جلوی من ایستاده و می‌گه سلیم کیه!‬
‫ببین ضیان خان، ببین.‬
‫جلوی پای من سنگ ننداز.‬
‫من اصلاً سلیم رو نمی‌شناسم.‬
‫نمی‌شناسی، آره ضیان خان؟‬
‫ماشینی که به سلیم زده، وارد این حیاط شده.‬
‫ببین، حتی پلاکش هم پیش منه.‬
‫تو حتی از ماشینایی که به عمارتت‬ ‫رفت و آمد می‌کنن خبر نداری؟‬
‫تو اینطوری واسه این آدما‬ ‫آقایی می‌کنی؟‬
‫داری پاتو از گلیمت درازتر می‌کنی سرهات.‬
‫تو حیاط من هیچ ماشین تصادفی‌ای نیست.‬
‫نیست، آره؟‬
‫- گفتم نیست.‬ ‫- کی حرف تو رو باور می‌کنه؟‬
‫ییلدیز کشش نده، راهتو بگیر و برو.‬
‫اینوقت شب اینجا شر درست نکن.‬
‫پیداش می‌کنیم ضیان خان.‬
‫پیداش می‌کنیم، اگه امروز نشه، فردا.‬
‫بیا بریم ییلدیز.‬
‫بله مادر؟‬
‫اگه زیر این چادر‬ ‫همون ماشینی باشه که باهاش سلیمو کشتی...‬
‫.. همه‌تون رو، از جمله خودت، تو این عمارت دفن می‌کنم.‬
‫- بهش دست نزن.‬ ‫- دست می‌زنم.‬
‫اگه سرهات منو اینجا ببینه، کارم تمومه.‬
‫همین الان منو از اینجا بفرست بره.‬
‫- همین الان.‬ ‫- واسه این یه ماشین پیدا کنین.‬
‫- از در پشتی ببریتش.‬ ‫- چشم آقا.‬
‫- آقا عاکف رو بردار و ببر.‬ ‫- یالا، یالا. زود باش.‬
‫- راه بیفت.‬ ‫- سریع، سریع، سریع.‬
‫راه بیفت دیگه، راه بیفت.‬
‫اینم از یه راه پشتی ببریتش بیرون.‬
‫اوراقش کنین، می‌فروشین یا هر کار دیگه‬ ‫فقط نابودش کنین بره.‬
‫اطاعت می‌شه آقا.‬
‫اگه سرهات اومد دم در، آماده باشین.‬
‫- نباید شما رو ببینه.‬ ‫- روی چشمم آقا.‬
‫برو بیرون! برو بیرون!‬
‫بهت گفتم.‬
‫هر کی هر چی بهت گفته، اشتباه گفته.‬
‫تو حیاط من‬ ‫هیچ ماشین تصادفی‌ای نیست.‬
‫برام مهم نیست که ییلدیز‬ ‫خانواده‌شو پیدا می‌کنه یا نه.‬
‫غذاها رو عوض کردم بابا.‬
‫کودها رو هم جدا کردم. به لونه‌ی مرغ‌ها هم سر زدم.‬
‫هر کاری گفتی انجام دادم.‬
‫معلومه.‬
‫باید انجام بدی.‬
‫مگه کار دیگه‌ای هم داری؟‬
‫تو کجا داری میای وروجک؟‬
‫با این وضع می‌خوای سوار ماشین بشی؟‬
‫نمی‌تونی سوار شی. کثیفش می‌کنی.‬
‫بابا نکن، من چطوری تا عمارت بیام؟‬ ‫خیلی دوره.‬
‫به من نگاه کن.‬
‫ببین، اگه از اینجا پیاده بری...‬
‫.. می‌رسی خونه. باشه؟‬
‫بابا، قربونت برم نکن‬ ‫خیلی خسته‌ام. نکن بابا.‬
‫قربونت برم نکن بابا.‬
‫بابا! بابا، نکن.‬
‫خیلی خسته‌ام بابا.‬
‫بابا، تو رو خدا نکن! بابا!‬
‫بابا، منم سوار کن. بابا!‬
‫بابا!‬
‫بابا، منم سوار کن. بابا!‬
‫به اون ماشین نگاه کن.‬
‫این، از این باارزش‌تره.‬
‫- این؟‬ ‫- اون.‬
‫من هنوز یه بچه‌ی یه وجبی بودم.‬
‫اولش منو انداخت پیش حیوونا‬ ‫تا کثافت‌کاری‌هاشون رو تمیز کنم.‬
‫بعدش هم کثیف و لجن شدم.‬
‫بهم گفت: «من تو رو اینطوری سوار ماشینم نمی‌کنم»‬ ‫و همونجا ولم کرد.‬
‫لعنتی!‬
‫من با اون سن کمم، تک و تنها...‬
‫.. سه تا روستا رو پیاده تا اینجا اومدم.‬
‫یادت میاد ضیان خان؟‬
‫یادشه.‬
‫اصلاً دلش نسوخت، یه ذره هم دلش نسوخت.‬
‫یه ذره وجدان نداشت.‬
‫آخه ماشینش خیلی باارزشه!‬
‫اون دیگه مال گذشته‌ست ییلدیز.‬
‫این همه داد و بیداد دیگه بسه.‬ ‫یالله، برین خونه‌تون!‬
‫بس نیست.‬
‫- تا من نگم بس نیست!‬ ‫- چرا وایسادین؟‬
‫کاری که لازمه رو انجام بدین.‬
‫هرکی نزدیک بشه رو می‌کشم.‬
‫بس نیست! همینه دیگه، نه؟‬
‫این عزیزدردونته، مگه نه ضیان خان؟‬
‫این برات خیلی عزیزه، نه؟‬
‫چی شد ضیان خان؟‬
‫این باارزش‌تره، مگه نه؟‬
‫بیا!‬
‫بیا! بیا! حالا درست شد؟‬
‫بیا!‬
‫پست‌فطرت! پست‌فطرت کثافت!‬
‫بیا ببینم، چطوری بود که‬ ‫بچگی منو نابود کردی!‬
‫بیا به این ماشین موردعلاقه‌ت نگاه کن!‬
‫ببین چطوری الان داغونش می‌کنم!‬
‫لعنت بهت!‬
‫بگیر کثافت!‬
‫بیا! از بچگی من چی می‌خواستی؟‬
‫چی می‌خواستی؟‬
‫چون کثیف بودم‬ ‫منو سوار این ماشین نکردی...‬
‫.. ولی در اصل قلب خودت کثیفه!‬
‫زندگی منو نابود کردی. چی می‌خواستی؟‬
‫حالا نگاه کن.‬
‫به ماشینت نگاه کن.‬
‫به اون ماشین عزیزت نگاه کن.‬
‫همونطوری که اینو تیکه‌تیکه کردم...‬
‫.. هر چیزی که ازم دزدیدی...‬
‫.. هر چیزی که ازم گرفتی رو‬ ‫به زور ازت پس می‌گیرم.‬
‫هیس.‬
‫همه‌اش رو ازت می‌گیرم.‬
‫نابودت می‌کنم ضیان خان.‬
‫نابودت می‌کنم.‬
‫اینجا چه خبره؟‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫چی شد یوسف؟‬ ‫اون قضیه رو تموم کردین؟‬
‫حلش کردین؟‬
‫بله آقا.‬
‫من که تمومش کردم، اما...‬
‫انگار زیاد فایده‌ای نداشته.‬
‫من که بهت می‌گم، اون سلیم‬ ‫چیز زیادی...‬
‫.. درباره‌ی خانواده‌ی ییلدیز نمی‌دونه.‬
‫اون همه نقشه و برنامه به باد رفت پسرم.‬
‫به نظرم می‌دونست.‬
‫وگرنه چرا باید یکی به خودش زحمت بده و...‬
‫.. بی‌دلیل اون بیچاره رو زیر بگیره؟‬
‫چی شد؟ چی؟‬
‫زیرش بگیره و بره.‬
‫زیرش گرفت؟‬
‫عه!‬
‫چی؟ با ماشین زیرش گرفت؟‬
‫جل‌الخالق! چی شد؟ طرف مُرد؟‬
‫- بله، متأسفانه مُرد.‬ ‫- ای بابا!‬
‫ای بی‌عرضه.‬ ‫تازه بهت می‌گن هیولا.‬
‫نه، نه.‬
‫به هیچ‌کس نمی‌شه اعتماد کرد.‬
‫اگه سرهات اینو بشنوه،‬ ‫از عصبانیت دیوونه می‌شه. حالا ببین کی بهت گفتم.‬
‫من گفتم، گفتم بذار به عهده‌ی من،‬ ‫خودم حلش می‌کنم...‬
‫.. ولی قبول نکردی.‬ ‫به هر حال، تو زیاد جلو چشمش نباش.‬
‫من با یه زبون مناسب بهش می‌گم.‬
‫تو زحمت نکش.‬
‫من خیلی وقت پیش با آقا صحبت کردم.‬
‫صحبت کردی؟ صحبت کردی که چی بشه پسرم؟‬
‫چی شد؟ تو اون ضارب رو پیدا کردی و‬ ‫آوردی پیشش؟‬
‫همینطوری الکی حرف زدی.‬ ‫حرف زدن که فایده نداره.‬
‫شماها عرضه‌ ندارین، عرضه ندارین.‬ ‫من بهت بگم.‬
‫خب، چی شد؟‬
‫- ضارب رو پیدا کردن؟‬ ‫- پیدا شد آقا، پیدا شد.‬
‫- فرار کرده و تو عمارت کورداعلی قایم شده.‬ ‫- جدی؟‬
‫- آقا هم دنبالش رفت.‬ ‫- خب؟‬
‫هرطوری شده از اونجا می‌کشتش بیرون.‬ ‫ما هم می‌فهمیم قضیه چیه.‬
‫می‌بینیم چی به چیه.‬
‫یعنی می‌گی: «کشش نده،‬ ‫رو مخم نرو»؟‬
‫استغفرالله آقا،‬ ‫من مگه همچین حرفی به شما می‌زنم؟‬
‫پسرم، من حرف‌هایی که‬ ‫نمی‌زنی رو هم می‌شنوم.‬
‫من فکرت رو می‌خونم.‬
‫حواست رو جمع کن، وگرنه حواست رو پرت می‌کنن.‬
‫باشه؟‬
‫بلندگو رو روشن کنم،‬ ‫با هم حرف بزنیم، خوبه؟‬
‫ای بابا. یالا.‬
‫بذار صداتو بشنوه.‬
‫ای بابا.‬
‫معلومه آشیر دکش کرده که‬ ‫این موقع شب داره به اون زنگ می‌زنه.‬
‫کار تو بود، نه؟‬
‫- اون هسو رو تو انداختی به جونمون.‬ ‫- آره، من فرستادمش.‬
‫انگار زود جواب داده که...‬
‫.. اینطوری داری از عصبانیت منفجر می‌شی. چی شده؟‬
‫عشقت خیلی از دستت عصبانی شد؟‬
‫مرتیکه تو کی هستی؟‬
‫تو کی هستی، به چی خودت می‌نازی؟‬
‫به چی اعتماد کردی که‬ ‫همچین کاری می‌کنی؟‬
‫یعنی من الان نرم به آشیر‬ ‫همه‌چیز رو بگم؟‬
‫اینکه اومدی پیشم،‬ ‫اینکه چی‌ها بهم گفتی...‬
‫.. و ازم چی می‌خواستی.‬
‫اونوقت ببین چه بلایی سرت میاد.‬
‫- حسابت رو می‌رسم.‬ ‫- نمی‌گی.‬
‫نمی‌تونی بگی.‬
‫تو بدجوری کشته‌مرده‌ی آشیری.‬
‫و نمی‌خوای دست آشیر به خون آلوده بشه.‬
‫تعریف از خود نباشه.‬ ‫زن‌ها رو خوب می‌شناسم.‬
‫یعنی دیگه اینقدرش رو حساب کرده بودیم.‬
‫حالا راهت رو بگیر و برو، برگرد همونجایی که ازش اومدی.‬ ‫فهمیدی؟‬
‫اینجا کسی تو رو نمی‌خواد.‬
‫اون رو تو قلبت دفن کن و برو.‬
‫فراموش می‌کنی.‬
‫زمان درمان هر دردیه.‬
‫اون کار به این سادگی‌ها نیست عاکف خان.‬
‫اون کار به این سادگی‌ها نیست.‬
‫من زنی نیستم که با حرف این و اون از مردی که دوستش دارم‬ ‫دست بکشم.‬
‫نمی‌تونین من رو بترسونین و‬ ‫عقب برونین.‬
‫کار هیچ‌کدومتون نیست.‬
‫تو هم به مرور زمان من رو می‌شناسی.‬
‫نگران نباش، می‌فهمی‬ ‫چه جور زنی هستم.‬
‫داری برای من شاخ‌وشونه می‌کشی؟‬
‫انگار هنوز نفهمیدی‬ ‫داری با کی حرف می‌زنی.‬
‫ببین هوس چشم آبی.‬ ‫به اینکه دارم با زبون خوش باهات حرف می‌زنم نگاه نکن.‬
‫اگه نری، روزگارت رو سیاه می‌کنم. فهمیدی؟‬
‫از اورفا می‌ری. این آخرین حرفمه.‬
‫این بحث دیگه زیادی طولانی شد.‬
‫همینجا هم تموم شد.‬
‫شما نمی‌تونین عشق من رو‬ ‫لگدمال کنین.‬
‫نمی‌تونین این کار رو بکنین.‬
‫ازتون نمی‌ترسم.‬
‫از پس همه‌چیز براومدم، از پس اینم برمیام.‬
‫کثافت‌های عاجز.‬
‫مردهای بی‌عرضه.‬
‫نمی‌شه.‬
‫نمی‌تونی اینجا بمونی ملک، نمی‌شه. نمی‌شه.‬
‫نمی‌تونم با ییلدیز زیر یک سقف‬ ‫زندگی کنم.‬
‫برای اینکه اینو بفهمی‬ ‫دیگه باید چیکار کنم؟‬
‫این خوشبختیتون رو،‬ ‫این حلقه‌ای که دستتون کردین رو...‬
‫.. مگه من مجبورم دست تو دست گشتنتون رو‬ ‫تماشا کنم؟‬
‫دخترم آروم باش.‬
‫ناراحتی و استرس برات ممنوعه.‬
‫سرهات.‬
‫ولش کن، هر جا راحته همونجا بمونه.‬
‫- در ضمن ببین، منم پیششم.‬ ‫- نه بابا.‬
‫برای آقا سرهات که‬ ‫اصلاً راحتی من مهم نیست.‬
‫انگار بچه‌ای که قراره به دنیا بیاد،‬ ‫مال من نیست، ببین چطوری رفتار می‌کنن.‬
‫ما در این مورد حرف نزدیم ملک؟‬
‫تو بهم قول ندادی که بعد از طلاق‬ ‫تو عمارت می‌مونی؟‬
‫تو هم به من...‬
‫.. موقع ازدواج پای سفره‌ی عقد‬ ‫یه قولی ندادی؟‬
‫سر قولت موندی؟ موندی؟‬
‫ملک نمی‌شه. اینجا نه برای تو،‬ ‫نه برای بچه امنه. نمی‌شه.‬
‫تو چی می‌گی؟‬
‫حواست باشه چی داری می‌گی.‬
‫می‌خوای به من یاد بدی‬ ‫کی رو می‌تونم محافظت کنم و کی رو نه؟‬
‫- تو دخالت نکن!‬ ‫- ای بابا بسه دیگه!‬
‫بسه!‬
‫اگه ییلدیز از اون عمارت بره...‬
‫.. اگه اون حلقه‌ها رو‬ ‫از انگشتتون دربیارین...‬
‫.. شاید به برگشتن به اون عمارت‬ ‫فکر کنم. شاید.‬
‫شریک.‬
‫ببین قربونت برم، کشش ندیم.‬
‫کشش ندیم. ببین خواهرم حامله‌ست،‬ ‫یه مشکلی پیش میاد، شر درست نکن.‬
‫نکن.‬
‫دختر خودش خواسته اینجا بمونه.‬
‫قدمش روی چشم، پیش ما بمونه شریک.‬
‫ببین...‬
‫.. پسرم، بچه‌ی تو...‬
‫.. خواهرزاده‌ی منه. پیش من امانته،‬ ‫ببین اصلاً نترس.‬
‫ببین، تو که با اون تاشکسن‌ها دشمنی خونی داری...‬
‫ببین، اینجا امنه.‬ ‫اینجا اتفاقی نمیفته، خیالت راحت باشه.‬
‫- حرف تو برای من سنده.‬ ‫- خوبه.‬
‫همونطور که تو می‌گی باشه.‬
‫- اما اگه اتفاقی بیفته...‬ ‫- یالا دیگه.‬
‫هنوز داره می‌گه اگه اتفاقی بیفته.‬ ‫راه بیفتین برین خونه‌تون.‬
‫ضیان خان!
‫هر کاری هم که بکنی، به هر حال...‬
‫.. من خانواده‌ی ییلدیز رو پیدا می‌کنم.
‫فکر نکن ییلدیز بی‌کس و کاره.‬
‫از طرف من که دیگه کسی رو نداره.‬
‫همین الانشم اسمش رو از شناسنامه‌ام خط زدم.‬
‫نه می‌تونه فامیلیمو داشته باشه، نه از مالم یه قرون بهش می‌دم.‬
‫تو زحمت نکش، من خیلی وقته تو رو از پدری خلع کردم.‬
‫بیا، اینم آوردم. بگیر.‬
‫مگه تا حالا چیکار کردی؟‬
‫چیکار کردی؟ تو قصر بزرگم کردی؟‬
‫یه روز، فقط یه روز برام پدری کردی؟‬
‫فامیلی و مال و اموالت به چه درد من می‌خوره؟‬
‫بیا، همه‌اش مال خودت باشه.‬
‫از این به بعد ییلدیز فامیلی منو می‌گیره.‬
‫به هیچ‌کدوم از چیزای تو احتیاج نداره.‬
‫بیا بریم ییلدیز.‬
‫برو پی کارت.‬
‫یالا، هر کسی بره سر کارش.‬ ‫یالا برین تو!‬
‫بیا دخترم، بیا ما هم بریم تو.‬ ‫بریم، هوا هم سرده، یالا.‬
‫منم میام مامان.‬
‫می‌بینی دیگه، نه؟‬
‫وقاحت رو از حد گذرونده.‬
‫نه من براش مهمم، نه بچه‌مون.‬
‫یه انگشتر هم کرده دستش و‬ ‫واسه من قیافه می‌گیره.‬
‫اومده به من نشونش می‌ده. تا بیخ‬ ‫گوشم اومده، باورم نمی‌شه.‬
‫خانواده‌ی ییلدیز هر کی که باشن‬ ‫سرهات نمی‌تونه پیداشون کنه.‬
‫اول ما پیداشون می‌کنیم، فهمیدی؟‬
‫بابا.‬
‫فهمیدم دخترم، فهمیدم.‬
‫ای جان! ماشاالله، ماشاالله!‬
‫ما با چه چیزایی سر و کله می‌زنیم،‬ ‫آقا واسه خودش خوش‌گذرونی می‌کنه.‬
‫پسرم تو چرا گوشیتو جواب نمی‌دی؟‬ ‫از صبح تا حالا نمی‌دونی اینجا چه خبر بوده.‬
‫- والا مامان اگه منظورت ملکه...‬ ‫- آره، منظورم همون ملکه.‬
‫خانم‌خانم‌ها قراره پیش کورداعلی‌ها زندگی کنه.‬
‫ضیان خان با کلی افاده اومد و‬ ‫دختره رو برداشت و برد.‬
‫خبر داریم، خبر داریم.‬
‫ما هم از اونجا میایم، از پیش کورداعلی‌ها.‬
‫اگه خبر داشتی چرا نیاوردیش؟‬ ‫چرا زن حامله رو اونجا ول کردی؟‬
‫خودش اینطوری خواست، انگار اونجا راحت‌تره.‬
‫نفهمیدم.‬ ‫یعنی الان وارث یلدوران‌ها...‬
‫.. قراره پیش کورداعلی‌ها زندگی کنه؟‬
‫- مامان.‬ ‫- پسرم تو دیوونه شدی؟‬
‫تا وقتی بچه به دنیا بیاد‬ ‫ملک هر جا دلش بخواد می‌تونه زندگی کنه.‬
‫من نمی‌تونم دخالت کنم، انتخاب خودشه.‬
‫اما بچه‌ی من بعد از اینکه به دنیا اومد‬ ‫همینجا تو این عمارت زندگی می‌کنه.‬
‫اون وارث ماست.‬
‫بعدش دیگه مادرش میاد یا نه، اونشو نمی‌دونم.‬
‫ییلدیز. یالا تو برو اتاقت، خسته شدی.‬
‫یه لحظه صبر کن، صبر کن ببینم!‬
‫این انگشتر، یادگار مادرشوهرم و‬ ‫انگشتر ازدواجش نیست؟‬
‫دست این دختره چیکار می‌کنه؟‬ ‫این همه تیپ و تارا و این لباسا واسه چیه؟‬
‫واقعاً؟ من اصلاً خبر نداشتم.‬
‫ولی به نظر چیز باارزشی میاد.‬
‫من دستش کردم.‬
‫ییلدیز زنیه که من دوستش دارم.‬
‫من لایقش دونستم و خودم دستش کردم.‬
‫یالا ییلدیز، برو اتاقت.‬
‫شب بخیر.‬
‫تو چطور یادگار خانوادگی ما رو...‬
‫.. می‌تونی بکنی دست دختری که‬ ‫اصل و نسبش معلوم نیست؟‬
‫ما واسه خودمون آبرو و حیثیت داریم!‬
‫چیه، یعنی تو می‌خوای یادگاری‌های خانوادگی‌مون رو‬ ‫به پای هر کسی که از راه رسید بریزی؟‬
‫به پای هر کسی نه.‬
‫به پای ییلدیز می‌ریزم.‬
‫خدایا توبه،‬ ‫قربون حکمتت برم خدا.‬
‫می‌تونیم بگیم مبارکه آقا؟‬
‫می‌تونیم بگیم یوسف‌جان، ولی بیا قضیه‌ی پیدا کردن‬ ‫خانواده‌ی ییلدیز رو یکم سرعت بدیم.‬
‫باشه.‬
‫مامان حالا که همچین چیزی بود،‬ ‫چرا اون انگشتر تو دست من نیست؟‬
‫مگه من عروس بزرگ نیستم؟‬
‫نورگل، نکنه به خاطر اینه که‬ ‫تو زن خان نیستی؟‬
‫همینه.‬
‫یالا برین تو اتاقتون،‬ ‫تا صبح در مورد همین حرف بزنین.‬
‫که اون چرا خان نیست،‬ ‫تو چرا زن خان نیستی...‬
‫.. اون انگشتر چرا تو دست تو نیست؟‬
‫من دردای بزرگ‌تری دارم!‬ ‫برین از جلوی چشمم!‬
‫والا نمی‌فهمم اصلاً. جل‌الخالق.‬
‫ببین، چون تو اصلاً به من ارزش نمی‌دی،‬ ‫تو این عمارت هیچ‌کس بهم نگاه هم نمی‌کنه.‬
‫تو چشم تو، من حتی به اندازه‌ی‬ ‫ییلدیز هم ارزش ندارم.‬
‫ییلدیز واسه سرهات جونشو داد.‬ ‫تو می‌تونی همچین کاری بکنی؟‬
‫اونو دیگه نمی‌دونم والا.‬
‫دروغ چرا بگم. من برم یه چای بیارم،‬ ‫با هم یه چای بخوریم.‬
‫پسر، این زن تغییر فازش خیلی شدیده.‬ ‫اصلاً نمی‌شه پیش‌بینی‌اش کرد.‬
‫همه سر ما داد می‌زنن.‬
‫یکم دیگه بخور مامان. باشه، باشه، باشه.‬
‫چقدر من کدبانوام. برق افتاد.‬
‫آبجی ییلدیز هم امروز داشت برق می‌زد.‬
‫- مگه نه آبجی؟‬ ‫- خیلی.‬
‫والا عین اسمش،‬ ‫مثل ستاره می‌درخشید.‬
‫عشق آدمو اینطوری خوشحال می‌کنه،‬ ‫مگه نه آبجی؟‬
‫ببین، حلقه‌ها رو هم دستشون کردن.‬ ‫مگه میشه خوشحال نباشه؟‬
‫خیلی سختی کشید این دختر، خیلی.‬
‫- خدا به پای هم پیرشون کنه.‬ ‫- ان‌شاءالله.‬
‫مامان، انگار تو هم یه کوچولو خوشحال شدی‌ها.‬
‫انگار دوباره به عشق ایمان آوردی.‬
‫معلومه. مریم خانم ییلدیز رو خیلی دوست داره،‬ ‫ییلدیز هم مریم خانم رو.‬
‫هرچی باشه دختر خودش که نیست، ولی بزرگش کرده،‬ ‫تر و خشکش کرده...‬
‫.. مگه نه مریم خانم؟‬
‫کاش این ضیان خان هم دست از سرشون برداره تا بتونن‬ ‫خانواده‌ی واقعی آبجی ییلدیز رو پیدا کنن.‬
‫اگه دست خودشون بود،‬ ‫دختره رو از روی زمین محو می‌کردن.‬
‫به خدا راست می‌گم.‬
‫نمی‌فهمم ییلدیز مگه چیکار کرده با اینا.‬
‫- آبجی، ملک خانم رو دیدی؟‬ ‫- نه، مگه چی شده؟‬
‫وقتی آبجی ییلدیز با حلقه‌ها اومد،‬ ‫همینطوری خشکش زد.‬
‫با خودم گفتم نکنه دوباره قصه‌ی مریم تکرار بشه؟‬
‫خشکش زده بود ولی نمی‌دونی چقدر با حسادت‬ ‫و بدجنسی نگاه می‌کرد.‬
‫واسه خودش بده. اونم با این وضعش که حامله‌ست.‬
‫وقتی اینقدر حسود و بدجنس باشی،‬ ‫فقط بدی جذب می‌کنی، همین.‬
‫تازه خودش کم بود،‬ ‫مامان دیوونه‌اش رو هم آورده عمارت.‬
‫راستش من خودم سوده رو دوست دارم،‬ ‫مشکلی باهاش ندارم ولی...‬
‫.. آوازه‌اش همه جا پیچیده.‬ ‫نمی‌شه گفت خیلی خوش‌قدمه.‬
‫به خدا، خدا خودش رحم کنه.‬
‫چی شده مامان؟‬
‫تشنه‌ته؟‬
‫خیلی بده، ولی خب جلوی عشق‬ ‫هیچ انرژی منفی‌ای نمی‌تونه دووم بیاره.‬
‫خوشگلم.‬
‫اسمت چی بود؟‬
‫آسیه.‬
‫یالا آسیه‌جون، بلند شو ببینم.‬
‫اگه زحمتی نیست، یه لیوان شیر واسم گرم کن.‬
‫حتماً آبجی. کارم تموم بشه، فوری واست می‌ذارم.‬
‫- ولی من الان لازم دارم.‬ ‫- باشه، زلیخا واست گرم می‌کنه. زلیخا!‬
‫من از آسیه خواستم، باشه؟‬
‫خواهر من، هدفت شیر خوردنه یا چیز دیگه؟‬
‫هدف من شیر خوردنه ولی...‬
‫.. معلومه هدف آسیه‌خانم کار کردن نیست،‬ ‫فقط می‌خواد فک بزنه.‬
‫آبجی، داری قضاوتم می‌کنی.‬
‫مگه من چقدر حرف زدم؟‬
‫اینجا چه خبره؟‬
‫یعنی اگه ان‌شاءالله کسی بهم بده،‬ ‫یه لیوان شیر می‌خورم.‬
‫این چه حرفیه دختر؟ مگه میشه؟‬
‫ببینین، خواهر من تو این عمارت هرچی بخواد...‬
‫.. باید بدون معطلی انجام بدین، شنیدین؟‬
‫به خدا روزگارتون رو سیاه می‌کنم، خجالت داره.‬
‫حتماً آقا، رو چشمم.‬
‫واسه امروز ممنونم.‬ ‫پشتم ایستادی، دمت گرم.‬
‫خودم که حس می‌کنم داغونم،‬ ‫حمایتت حالم رو خوب کرد.‬
‫دختر، من دارم وظیفه‌ی برادریم رو انجام می‌دم،‬ ‫تشکر لازم نیست.‬
‫بیا بریم، یالا.‬
‫بیارش اتاقم.‬
‫ببرش اتاقش.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫دختر همون ضیانه دیگه. تست دی‌ان‌ای نمی‌خواد.‬
‫واسه این نذاشتی زلیخا.‬
‫آشیر رو هم که کشیده سمت خودش،‬ ‫به خدا بدبخت شدیم.‬
‫شیر رو هم بذار.‬
‫مامان، نکنه این فردا پس‌فردا مامانش رو هم بیاره‬ ‫و تو رو از عمارت بندازه بیرون؟‬
‫من بهت بگم، تو هرچه زودتر سعی کن سر پا بشی...‬
‫.. و هوای این تنها متحدت رو داشته باشی.‬ ‫جدی می‌گم.‬
‫با خانواده‌ی سلیم صحبت کنین،‬ ‫قضیه رو با یه لحنِ مناسب بهشون بگین.‬
‫اگه چیزی لازم دارن، بهشون برسین.‬
‫از این به بعد خانواده‌شون رو مثل خانواده‌ی خودم می‌دونم،‬ ‫این رو بدونن.‬
‫حتماً آقا، هرچی شما بگین.‬
‫یوسف، یه نگاهی هم به اطرافیان نزدیک سلیم بنداز.‬
‫اگه دوستی، سنگ صبوری، هم‌رازی چیزی داره،‬ ‫پیداشون کنین واسم.‬
‫اگه با کسی حرف زده باشه،‬ ‫حتماً یکی هست که بهمون آمار بده.‬
‫باشه آقا، ردیفش می‌کنم.‬
‫آقا، امر کرده بودین بیام، در خدمتم.‬
‫دور و بر این سلیم...‬
‫.. حتماً یکی هست که درباره‌ی خانواده‌ی ییلدیز چیزی بدونه.‬
‫- حتماً آقا.‬ ‫- تحقیق کن ببین دوست و رفیقش کیه.‬
‫یعنی هرکی هستن، قبل از سرهات بهشون برسین.‬
‫فوری به اطلاعاتی درباره‌ی خانواده و اصل و نسب ییلدیز‬ ‫نیاز دارم.‬
‫رو چشمم آقا.‬
‫یه چیزِ دیگه هم می‌خوام بپرسم.‬
‫بفرمایین آقا، بپرسین.‬
‫اون روز با آشیر از اینجا زدین بیرون.‬
‫بعدش هم سرهات به سلیم رسیده.‬
‫تو آمار دادی؟‬
‫آره به خدا آقا. خودتون که می‌دونین،‬ ‫ییلدیز انگار زیر دست خودم بزرگ شده.‬
‫گفتم شاید یه ثوابی بکنم تا بتونه‬ ‫پدر و مادرش رو پیدا کنه...‬
‫.. واسه همین هرچی می‌دونستم رو به آشیر گفتم.‬
‫چه ثوابی؟ چه کمکی؟‬ ‫تو آدم منی خلیل.‬
‫مگه واسه آشیر کار می‌کنی که هرچی می‌پرسه‬ ‫جواب می‌دی و واسش تعریف می‌کنی؟‬
‫آقا، استغفرالله آقا. آخه من...‬
‫.. خواستم یه ثوابی کرده باشم، کمکی کرده باشم.‬
‫از این به بعد دیگه از این خبرا نیست. چه کمکی؟‬
‫هرچی درباره‌ی ییلدیز می‌دونی رو فقط من باید بدونم.‬ ‫به من می‌گی.‬
‫قضیه‌ی ییلدیز نباید از اینجا بیرون بره.‬
‫هرچی فهمیدی میای فقط به خودم می‌گی،‬ ‫فقط من باید بدونم.‬
‫- رو چشمم آقا.‬ ‫- یالا.‬
‫داره کمک می‌خواد.‬
‫ای وای، خدایا.‬
‫بیا، بیا.‬
‫ای بابا.‬
‫خانم من ببین، این کار با آبلیمو درست نمی‌شه.‬
‫این دارو رو بخور تا قشنگ حالت جا بیاد.‬ ‫یالا، بخور.‬
‫گلزار ببین، قسم می‌خورم اگه سرم رو هم ببری‬ ‫و بذاری جلوی پام...‬
‫.. نه فشارم میاد پایین، ‫نه سردردم خوب می‌شه.
‫نمی‌بینی با من چیکار کردن؟‬
‫عروسم که نوه‌ام رو حامله‌ست،‬ ‫پاشد رفت به عمارت دشمن من.‬
‫پسرم هم به یه دختر بی‌سر و پا که معلوم نیست کیه...‬
‫.. انگشتر یادگاری خانوادگی رو دستش کرد!‬
‫بهت قسم می‌خورم با این اعصابی که دارم،‬ ‫تا صبح دووم نمیارم.‬
‫زبونت رو گاز بگیر. خدا بد نده.‬
‫ای بابا. تو مادر مایی.‬ ‫این دارو رو بخور، جون بگیر و به خودت بیا.‬
‫تو همه‌شون رو سر جا می‌شونی.‬
‫ببین، اگه من سلطانم،‬ ‫اون انگشتر رو از انگشت اون ییلدیز...‬
‫.. به زور هم که شده درمیارم.‬ ‫تو هم این رو می‌بینی.‬
‫تا وقتی من زنده‌ام،‬ ‫اون ییلدیز با سرهات ازدواج نمی‌کنه.‬
‫اون ییلدیز قرار نیست‬ ‫نوه‌های من رو به دنیا بیاره!‬
‫برای این کار باید از روی جنازه‌ی من رد بشن!‬
‫آخ. دختر، یکم سبک شدم.‬
‫به خدا درد دل کردن حالم رو خوب کرد.‬ ‫خوب شد، خوب شد.‬
‫- آخیش.‬ ‫- خوبه دیگه، چه عالی.‬
‫دنیا رو به آتیش کشیدی و راحت شدی.‬ ‫به خدا راست می‌گن که آدم خودش دکتر خودشه.‬
‫تو هم الان دقیقاً همین کار رو کردی.‬
‫آبجی گلزار، یه لحظه اجازه بده،‬ ‫می‌خوام با مادرم دو کلمه حرف بزنم.‬
‫باشه عاکف پسرم، باشه.‬
‫بریز بیرون، یالا تو هم هر چی تو دلته‬ ‫خالی کن.‬
‫امشب کلاً قال قضیه رو بکنین، تموم شه بره!‬
‫ای وای. مادر، من که باری روی دوشت نمی‌ذارم.‬
‫من برات خبر خوب میارم.‬ ‫من مثل سرهات نیستم.‬
‫ببینم، چی هست این خبر خوب؟‬
‫آشیر رو از هیجران جدا کردم.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- از اورفا می‌ره.‬
‫آشیر با هیجران قهر کرد،‬ ‫اینطوری دیگه هیجران هیچ تکیه‌گاهی نداره.‬
‫اینطوری این موضوع هم بسته شد.‬
‫- پس خوب شد.‬ ‫- البته.‬
‫می‌بینم که یه کاری رو تنهایی از پسش براومدی.‬
‫مادر، من وقتی بگم انجام می‌دم، یعنی می‌دم.‬ ‫ما کار نصفه‌نیمه نداریم.‬
‫اون کارها مال پسرتون سرهات خانه.‬
‫من کوه استوار توام.‬ ‫اون یکی زمین لغزنده‌ست.‬
‫یالا، خوب استراحت کن مادر.‬
‫تو هم همینطور.‬
‫این عاکف چرا اینقدر گیر داده‬ ‫به رفتن هجران؟‬
‫حتماً یه سودی براش داره.‬
‫بگذریم، بالاخره گندش درمیاد.‬
‫به خدا هنوز سرم درد می‌کنه.‬
‫- آبجی.‬ ‫- بیا آسیه. چی شده؟‬
‫- آقا آشیر صدات کرد.‬ ‫- من رو صدا می‌کنه؟‬
‫- واسه چی؟‬ ‫- به خدا نمی‌دونم.‬
‫نکنه ملک به خاطر اون قضیه‌ی آشپزخونه‬ ‫پرش کرده باشه؟‬
‫نه، آروم بود. اگه می‌خواست عصبانی بشه،‬ ‫همون موقع می‌شد. آقا آشیر رو که می‌شناسی.‬
‫راست می‌گی البته. چون مردهای اینجا‬ ‫تو دو ثانیه از صفر به صد می‌رسن.‬
‫می‌گم که آروم بود آبجی.‬
‫باشه، خیلی خب عزیزم، تو برو.‬
‫- باشه، دارم می‌رم.‬ ‫- برو.‬
‫چی شده آخه این وقت شب؟‬
‫اینطوری نمی‌شه.‬
‫یکی اومد.‬
‫یکی اومد، باهام حرف زد.‬
‫این آدم نیست.‬
‫ولی یکی اومد.‬
‫آشیر، صدام کرده بودی.‬
‫آره، صدات کردم.‬
‫اگه چیزی می‌خوای...‬
‫آره، یه چیزی ازت می‌خوام.‬
‫بفرما.‬
‫الان باید حقیقت رو بهم بگی.‬
‫چه حقیقتی؟‬ ‫یعنی معلومه که می‌گم ولی...‬
‫ببین، این هجران رو...‬
‫.. نکنه تو اجیر کردی که‬ ‫من رو از راه به در کنه، ندا؟‬
‫داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟‬ ‫چه اجیر کردنی؟ نفهمیدم.‬
‫من تو رو تو این عمارت حبس کردم.‬
‫گوشی رو ازت گرفتم.‬
‫برای بیرون رفتن از این عمارت هر روز‬ ‫بهم التماس کردی. هر روز خدا.‬
‫برای اینکه حواس من رو پرت کنی...‬
‫.. تا بتونی راحت از این عمارت بری بیرون و‬ ‫با مردهای غریبه...‬
‫ببین، نکنه فقط واسه همین‬ ‫این زن رو اجیر کردی، ندا؟‬
‫رفتی پول گذاشتی کف دست زنه،‬ ‫کار تو بود ندا؟‬
‫ببین، از تو برمیاد.‬
‫به خدا تو خود شیطونی،‬ ‫تو این کار رو می‌کنی دختر.‬
‫آشیر این چه طرز حرف زدنه؟ شیطون یعنی چی؟‬
‫یه اشتباهی بود، تموم شد و رفت.‬
‫یعنی یکی اون زن رو اجیر کرده که‬ ‫بیفته دنبالت؟‬
‫از همون اول فهمیده بودم‬ ‫که اون یه موش کثیفه.‬
‫ندا کشش نده، حقیقت رو بگو، لفتش نده.‬
‫آشیر، می‌فهمی داری چی می‌گی؟‬
‫من بیام زن اجیر کنم که‬ ‫بیفته دنبال شوهر خودم...‬
‫.. تا با دست‌های خودم زندگیم رو خراب کنم؟‬ ‫مگه می‌شه همچین چیزی؟‬
‫آشیونه‌ت رو خراب نکردی؟‬
‫بگو ببینم، آشیونه‌ی تو کجاست ندا؟‬
‫- این خانم کیه، این هجران خانم کیه؟‬ ‫- مأمورمه.‬
‫اجیرش کردم تا آشیر رو دنبال خودش بکشونه.‬
‫عقل رو از سر آشیر می‌پرونه و تو هم واسه من می‌مونی.‬
‫اگه اون زن رو پیدا کنم، با دستای خودم خفه‌اش می‌کنم.‬
‫نه می‌ذارم بیاد سمتت، نه می‌ذارم بهت نزدیک بشه.‬
‫حالا که با چشمای خودت چهره‌ی واقعی‌ش رو دیدی...‬
‫.. ازش جدا شدی؟ تموم شد؟‬
‫برو بیرون.‬
‫آشیر، تو زن چندین و چند ساله‌ت رو، مادرِ بچه‌هات رو نبخشیدی...‬
‫.. اونوقت نمی‌ری اون مار خوش‌خط‌ و خال رو ببخشی، مگه نه؟‬
‫یعنی تموم شد؟ جدا شدی؟ درسته؟‬
‫- ندا کشش نده، برو بیرون.‬ ‫- آشیر.‬
‫برو بیرون.‬
‫بالاخره یه کار درست انجام دادی عاکف.‬
‫خدایا شکرت، بالاخره از شر این بلا هم خلاص شدیم.‬
‫داره میاد سمتم.‬
‫نیا، وایسا!‬
‫سرهات.‬
‫مزاحمت که نشدم؟‬
‫نه، بیا.‬
‫داشتی جایی می‌رفتی؟‬
‫آموزشگاه.‬
‫اصلاً دلم نمی‌خواد بری آموزشگاه تاشکسن‌ها، ییلدیز.‬
‫اسمت رو تو یه آموزشگاه دیگه می‌نویسم.‬
‫- حالا که امتحان نزدیکه، بهتر نیست تغییرش ندیم؟‬ ‫- ییلدیز.‬
‫راستش یه نظمی به درسام دادم. ییلدیریم هم که مُرده، خب.‬
‫مُرده که مُرده، ییلدیریم که تنها تاشکسن نیست.‬
‫دیگه با من چیکار دارن؟ من که دیگه کورداعلی نیستم.‬
‫یعنی دیگه به دردشون نمی‌خورم، از اون لحاظ می‌گم.‬
‫تازه تو محافظ داری، اونا نمی‌تونن...‬
‫باشه، برو آموزشگاه.‬
‫باشه، برو آموزشگاه چون محافظت ازت تو آموزشگاه...‬
‫.. الان از لجبازی باهات راحت‌تره. تو برو، من هوات رو دارم.‬
‫باشه.‬
‫حالت خوبه؟‬
‫اگه بگم خوبم دروغه. نیستم.‬
‫بعد اتفاقای دیروز، شب رو به زور صبح کردم.‬
‫بین این چهاردیواری همه‌اش دارم فکر و خیال می‌کنم.‬
‫نگران نباش، خانواده‌ت رو پیدا می‌کنیم.‬
‫همون روستای سلیم. یوسف رفته اونجا تا با خانواده‌ش حرف بزنه.‬
‫- با خواهرش حرف زده.‬ ‫- خبری شده؟‬
‫خواهرش چیزی نمی‌دونه. احتمالاً سلیم هیچی بهشون نگفته.‬
‫از ترسش بوده، طبیعیه. ولی یه اسم دادن.‬
‫اسم کسی که باهاش تو زندان هم‌بند بوده.‬
‫این همه سال با هم حبس کشیدن. اون مرده حتماً یه چیزی می‌دونه.‬
‫- یوسف الان داره دنبالش می‌گرده.‬ ‫- ایشالا که پیدا بشه.‬
‫در ضمن با آبجی گلزار هم حرف زدم.‬
‫قراره اتاقت رو مثل قدیما بیارن کنار اتاق من.‬
‫حداقل واسه یه مدتی.‬
‫ممنونم.‬
‫خیلی‌خب، بیا تا برسونمت آموزشگاه.‬
‫اومدم. تو برو بیرون، منم میام.‬
‫بیا دیگه، چی شد؟‬
‫باشه، تو برو. من یه کار کوچیک دارم، انجامش می‌دم و میام.‬
‫بسپارش به من.‬
‫چی رو؟‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫بیا بریم.‬
‫آره، بیا بریم. دیر شد، الان دیگه ترافیک هم هست.‬
‫آره. بریم خان‌داداش.‬
‫بیا بریم.‬
‫مریم خانم، یه روزی می‌رسه که...‬
‫.. همون زنی که از موهاش می‌گرفتی و ‫روی زمین می‌کشیدی، موهات رو شونه می‌کنه.
‫عدالت الهی همینه دیگه.‬
‫ولی نگران نباش.‬
‫آشیر به زودی منو می‌بخشه.‬
‫دیروز اون سوگلی کاباره نیومد سر شام.‬
‫آمارش رو درآوردم، آشیر ازش جدا شده.‬
‫خدا رو شکر بالاخره چشماش باز شد.‬
‫بیا این روسری رو هم سرت کنیم.‬
‫ولی تو نگران نباش.‬
‫آشیر به زودی منو می‌بخشه.‬
‫عصبانیتش که فروکش کنه، یادش میفته چقدر بهم وابسته بود.‬
‫دوباره با هم آشتی می‌کنیم.‬
‫مگه می‌شه تخت آشیر آقای بزرگ خالی بمونه، مریم خانم؟‬
‫هر چقدر هم از دستم عصبانی باشی، دیگه نمی‌تونی سرم داد و بیداد کنی...‬
‫.. نمی‌تونی منو روی زمین بکشی، مگه نه مریم خانم؟‬
‫ولی یه جورایی این آروم بودن بهت میاد.‬
‫یه ابهت خاصی بهت داده.‬
‫همونطور که سرهات خان ییلدیزی که طلاق داده بود ‫رو دوباره گرفت و براش انگشتر خرید...
‫.. آشیر هم واسه من می‌خره.‬
‫زن چندین و چند ساله‌شم، مگه نه؟‬
‫اونطوری بد بد نگام نکن. مگه چی گفتم؟‬
‫سلطان خانم.‬
‫سلام سلطان خانم، بفرمایین.‬
‫ندا، نگران مریم خانم شدم، گفتم یه احوالی ازش بپرسم.‬
‫درگیر کارای عمارت بودیم، نشد بیایم ببینیمشون.‬
‫چطور باشه؟ همونطوریه، مثل همیشه منتظریم.‬
‫هر از گاهی با هم دشمنی می‌کنیم اما...‬
‫.. هر دومون خانم عشیره‌هامون هستیم.‬ ‫خانم خان بودن سخته.‬
‫والا خدا کمکش کنه،‬ ‫خدا بهش شفا بده.‬
‫سلامت باشی، بهش می‌گم سلطان خانم‬
‫- به سلامت.‬ ‫- روز خوش.‬
‫خشک و خالی می‌گه ان‌شاءالله زود خوب بشه.‬ ‫بریم یه هوایی بخوریم؟‬
‫والا اون به این راحتی‌ها سرپا نمی‌شه.‬ ‫داشت واسه ییلدیز اورفا رو به آتیش می‌کشید.‬
‫والا همینطوره.‬ ‫چیزایی که کشیدن سخته دیگه پسرم...‬
‫.. اما من مریم خانم رو می‌شناسم،‬ ‫قویه. به نظرم اون دوباره سرپا می‌شه.‬
‫والا به نظرم سخته. یعنی تا وقتی سوده‌ی دیوونه و‬ ‫ملک تو اون خونه‌ان...‬
‫.. آبجی مریم عمراً حالش خوب بشه.‬
‫یعنی دارم فکر می‌کنم که...‬
‫.. اگه شوهر من از یه زن دیگه‬ ‫بچه پس بندازه...‬
‫.. بعدشم بیارتش و بذارتش تو عمارت...‬
‫.. من جفتشون رو می‌کشم.‬
‫می‌خوایم صبحونه بخوریما، ای بابا.‬ ‫دیگه اشتهایی واسم نموند.‬
‫داری به همه می‌پری.‬
‫- عجیبه والا.‬ ‫- توبه. پسرم.‬
‫سیر شد، تازه از اشتها هم حرف می‌زنه. سیر شد.‬
‫بدجوری حالم گرفته شد.‬
‫والا مادر، می‌ترسم آخر و عاقبت تو هم‬ ‫مثل این آبجی مریم بشه.‬
‫- توبه استغفرالله.‬ ‫- این چه حرفیه دختر؟‬
‫وقتی فکرشو می‌کنم، این ضیان خان‬ ‫از یه زن دیگه بچه داره.‬
‫سر قضیه‌ی هجران هم دیدیم. بکیر خان هم‬ ‫از یه زن دیگه بچه داره.‬
‫به نظرم ییلدیز کلک هردوتون رو می‌کنه.‬
‫ییلدیز کیه که بخواد کلک منو بکنه؟‬
‫تا جایی که من می‌دونم، ایشون نامزد‬ ‫خان عشیره‌ی بزرگ یلدورانه...‬
‫.. مگه نه؟‬
‫انگشتر اجدادی رو هم کردین دستش.‬ ‫همونی که دست من نکردین.‬
‫چطوری از عمارت رفت بیرون.‬ ‫با افاده کنار سرهات.‬
‫والا مادر، هر لحظه ممکنه سکته کنی و‬ ‫زمین‌گیر بشی.‬
‫توبه یا ربی.‬
‫تو نمی‌تونی تحمل کنی مادر. تا اون انگشتر‬ ‫از انگشتش درنیاد، تو آروم نمی‌گیری.‬
‫من تو رو می‌شناسم.‬ ‫چیکار کنیم آبجی گلزار؟‬
‫- نه.‬ ‫- نورگل.‬
‫هر انگشتری یه حرمتی داره.‬
‫اگه اون انگشتر‬ ‫تو انگشت تو نرفته...‬
‫.. اگه انگشتر خان‌خانی دست عاکف نرفته،‬ ‫حتماً یه دلیلی داره.‬
‫این سرهات و ییلدیز کجان؟‬
‫سرهات‌پسرم، ییلدیز رو‬ ‫برد آموزشگاه خانم من.‬
‫بالاخره به عمارت برمی‌گرده.‬ ‫بالاخره اون ییلدیز به این عمارت برمی‌گرده.‬
‫مامان آروم باش.‬ ‫والا یه بلایی سرش میاد آبجی گلزار.‬
‫باشه. یالا تو غذاتو بخور.‬
‫می‌خوای برات اون چیز رو درست کنم؟ تخم‌مرغ با مربا.‬
‫آره، این سرد شده.‬ ‫یه تخم‌مرغ با مربا که تو درست کنی می‌چسبه.‬
‫خوبه، نوش جونت.‬ ‫یالا تو به خوردنت برس.‬
‫- دستت درد نکنه بابا.‬ ‫- نوش جونت.‬
‫ای‌والله.‬
‫بفرما.‬
‫همونطور که گفتم داداش.‬
‫تو حبس، با سلیم از برادر بهم نزدیک‌تر بودیم.‬ ‫چهاردیواری، ۱۵ سال.‬
‫- آسون نیست.‬ ‫- اکرم.‬
‫سلیم هیچ‌وقت چیزی بهت نگفت؟‬
‫درباره‌ی اون دوران پرستاریش...‬
‫.. قضیه‌ی عوض کردن بچه‌ها و اینا.‬
‫اکرم.‬
‫برام تعریف کن.‬
‫چی بگم داداش خلیل؟‬
‫ببین، از حبس اومدی بیرون،‬ ‫واسه خودت یه قهوه‌خونه راه انداختی.‬
‫معلومه داری سعی می‌کنی یه سر و سامونی به زندگیت بدی.‬
‫اکرم.‬
‫اینو بگیر.‬
‫تو به کار خودت برس، منم به کار خودم.‬
‫از یه زنی حرف می‌زد داداش.‬
‫می‌گفت بچه‌ی اون زن رو با بچه‌ی مُرده‌ی‬ ‫یکی دیگه عوض کرده.‬
‫خدابیامرز خیلی هم پشیمون بود اما‬ ‫به پول احتیاج داشت.‬
‫نگفت بچه رو به کی داده.‬
‫خیلی می‌ترسید که لو بره.‬
‫اسم اون زن رو گفت؟‬
‫بگیر مادر یه ذره دیگه، یالا آخریشه.‬
‫یالا مادر یه لقمه دیگه بخور.‬ ‫یالا قربونت برم، یالا.‬
‫ان‌شاءالله که بهتر می‌شی مادر.‬
‫- دنیا دار مکافاته دیگه.‬ ‫- شیرتو بخور. ای بابا.‬
‫باشه دخترم.‬ ‫خدا جوابشو داد، سزاشو دید.‬
‫من حواسم به مادر هست آشیر،‬ ‫تو نگران نباش.‬
‫هفته‌ی دیگه هم که چکاپ دکتر داره.‬ ‫با هم می‌ریم.‬
‫حالا بذار روزش برسه، ببینیم چی می‌شه.‬
‫یالا مادر، یالا.‬
‫یالا مادر.‬
‫من دارم می‌رم انبارها.‬ ‫بعدشم یه سری به بازار می‌زنم.‬
‫امری نداری؟‬
‫بگم هم مگه فرقی می‌کنه؟‬ ‫تو عادت کردی سرخود کار کنی.‬
‫صبحونه با ضیان خان خوش بگذره.‬
‫ببین، حسابی بخور. از همه چی بخور، باشه؟‬ ‫یالا.‬
‫به حرف داداشت گوش کن.‬
‫- بله خلیل؟‬ ‫- فهمیدم مادر ییلدیز کیه.‬
‫- کی بوده؟‬ ‫- آیتن تاشجان.‬
‫کجا زندگی می‌کنه، چیکار می‌کنه،‬ ‫شغلش چیه، همه‌ رو آمار بگیر.‬
‫اطاعت می‌شه آقا. آقا، به اکرم هم هشدار دادم.‬
‫به سرهات هیچی نمی‌گه.‬
‫خوبه.‬
‫کار تو ردیفه.‬
‫چه کاری بوده مگه؟‬
‫مامان‌جون نپرس که...‬
‫.. دو روزه بدجوری ویار کردم، ‫بدجوری دلم تمشک می‌خواد.
‫دستش درد نکنه. ضیان خان هم برام پیدا کرده.‬
‫تو فقط لب تر کن،‬ ‫هر چی بخوای برات پیدا می‌کنم.‬
‫تمشک، آره؟‬
‫این تمشک‌ها کجا پیدا می‌شن؟‬
‫آره دیگه.‬
‫خیلی وقت بود اینجا نیومده بودم.‬
‫به خدا اصلاً دلم راضی نیست بیای اینجا، ولی...‬
‫حالا اونش رو بی‌خیال.‬
‫باید به درس‌هام برسم،‬ ‫امتحان هم که نزدیکه.‬
‫هرچند که حتی سرفصل‌های درسی هم به گرد‬ ‫تغییرات زندگی من نمی‌رسن.‬
‫- از پسش برمیای.‬ ‫- معلومه که برمیام.‬
‫تو می‌تونی، بهت اعتماد دارم.‬ ‫منم همینجام.‬
‫- تو اینجایی.‬ ‫- ردیفش می‌کنیم.‬
‫بسیار خب. خسته نباشی.‬
‫- چی می‌گی بابا؟‬ ‫- آره دیگه.‬
‫خب...‬
‫ببخشید.‬
‫ببخشید، من اینجا غریبه‌ام،‬ ‫چطوری می‌تونم برم بازار مسگرها؟‬
‫بازار مسگرها. خب...‬
‫- .. از اینجا که برین... ‫- دو دقیقه آدم پشتش رو می‌کنه، ببین چی می‌شه.
‫طرف خوش‌تیپه، معلومه بهش می‌چسبن.‬ ‫همه‌اش به خاطر اینه که حواسم نیست.‬
‫چند تا تابلو هست،‬ ‫اونا راهنمایی‌تون می‌کنن.‬
‫- از سمت راست بپیچم؟‬ ‫- بله، اولین خروجی سمت راست.‬
‫موضوع چیه؟‬
‫این خانم اینجا غریبه‌ان.‬ ‫آدرس بازار مسگرها رو پرسیدن، منم راهنمایی‌شون کردم.‬
‫اما نامزد من اصلاً اینجاها رو بلد نیست.‬
‫اون تازه اومده اورفا. بذار من آدرس بدم،‬ ‫الان از اینجا چشم‌ها رو برمی‌داریم...‬
‫.. مستقیم می‌ریم، جلوتر سمت چپ، ‫بازار همونجاست.
‫ان‌شاءالله چیزی که دنبالشین رو تو بازار پیدا کنین.‬ ‫روز خوش. خب، موضوع شما چی بود؟‬
‫- تو به من حسودی کردی؟‬ ‫- اصلاً ربطی نداره.‬
‫- نه، حسودی کردی.‬ ‫- نه بابا، اینطوری نیست.‬
‫- چرا، همینطوری بود.‬ ‫- نه، اصلاً اینطوری نبود.‬
‫فقط هم‌جنسم راهش رو گم کرده بود،‬ ‫داشت می‌رفت تو جاده خاکی.‬
‫راه درست رو بهش نشون دادم، همین.‬
‫- چیز خیلی مهمیه.‬ ‫- بله.‬
‫معرفی اورفای ما به غریبه‌ها،‬ ‫اینکه کی با کی نامزده...‬
‫- اینکه کی با کی نامزده، درسته.‬ ‫- اینا چیزهای خیلی مهمیه که باید دونست.‬
‫- مهمه، مهمه.‬ ‫- بله.‬
‫- مشکلی هست؟‬ ‫- نه.‬
‫- اگه نیست که نیست.‬ ‫- اگه نیست که نیست.‬
‫خوبه.‬
‫خدا به کارت برکت بده نامزدم.‬
‫خدا بهت هوش و حواس بده نامزدم.‬
‫آمین، ان‌شاءالله. برای همه‌تون.‬
‫حسودی کرد.‬
‫به خدا الان داره میاد، ردیفش می‌کنم.‬ ‫باشه.‬
‫نمی‌تونی وارد آموزشگاه بشی.‬
‫خیر باشه؟‬
‫چطور مگه؟‬
‫- تو کی هستی؟‬ ‫- من؟‬
‫من ذوالفقار تاشکسن هستم.‬
‫بعد از آقا ییلدیریم،‬ ‫مدیریت این آموزشگاه با منه.‬
‫اینجا هم متعلق به عشیره‌ی تاشکسنه.‬
‫تو زحمت نکش خودت رو معرفی کنی.‬ ‫من خودم می‌دونم کی هستی.‬
‫مثلاً من کی‌ام؟‬
‫- تو؟‬ ‫- آره، من.‬
‫تو نامزد سابق آقا ییلدیریمی.‬ ‫می‌دونم.‬
‫دختر ضیان خان.‬
‫ببخشید ولی بابات اسمت رو‬ ‫از شناسنامه خط زده.‬
‫به هر حال، ببین چی می‌گم.‬
‫اگه نام و نشون و هویتی نداری...‬
‫.. نمی‌تونم اجازه بدم وارد کلاس‬ ‫این بچه‌های معصوم بشی.‬
‫بچه‌های معصوم تو چه ربطی به من دارن؟‬
‫اگه بحث هویته که حلش می‌کنیم، مگه چیه؟‬ ‫برو کنار بابا.‬
‫- باشه.‬ ‫- چی؟‬
‫ثابت کن کی هستی.‬
‫از کجا معلوم آدم حسابی باشی یا دزد؟‬ ‫گمشو برو از اینجا!‬
‫ولم کن! یه نگاه به قیافه‌ام بنداز.‬
‫- شبیه دزدام؟‬ ‫- ییلدیز!‬
‫بیا تحویل بگیر، ببین. سرهات.‬
‫اینجا چه خبره؟‬
‫- چیزی نیست.‬ ‫- یه لحظه. اینجا چه خبره؟‬
‫چیزی نشده داداش.‬
‫نه. نشناخت، منم داشتم خودم رو‬ ‫معرفی می‌کردم. همین.‬
‫- نشناختت؟‬ ‫- همین، چیزی نیست.‬
‫بیا اینجا، بیا اینجا.‬ ‫بیا اینجا، بیا، بیا.‬
‫- بیا اینجا.‬ ‫- داداش.‬
‫- من کی‌ام پسر؟‬ ‫- داداش، تو؟‬
‫- من کی‌ام؟‬ ‫- سرهات خانی.‬
‫سرهات خان. این کیه؟‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- غلطه.‬
‫باید بگی ییلدیز خانم خان. چی شد؟‬
‫ییلدیز خانم خان.‬
‫خب حالا شد. تو با کدوم دستت‬ ‫به ییلدیز دست زدی؟‬
‫- با این دستم خان.‬ ‫- با این دستت. بیا.‬
‫مسخره‌بازی درنیار، وایسا. مردم دارن نگاه می‌کنن.‬
‫یه دقیقه. یه دقیقه صبر کن.‬
‫ببین.‬
‫ببین اینجا خیلی شلوغه،‬ ‫کلی دانش‌آموز هست.‬
‫- اینجا یه مؤسسه‌ی آموزشیه.‬ ‫- ول کن اون یارو رو.‬
‫خانم بزرگت، ییلدیز هم ناراحت می‌شه‬ ‫وگرنه من می‌دونستم...‬
‫- .. چیکارت کنم. ‫- بسه دیگه. یالا راه بیفت.
‫- یارو رو...‬ ‫- کاریش ندارم.‬
‫- چیکار نمی‌کنی؟‬ ‫- کاری به کار یارو نداشتم.‬
‫تو چته پسر؟ ولش کن،‬ ‫بیرون حسابشو برس.‬
‫- داشتم خیلی خوب باهاش حرف می‌زدم.‬ ‫- باشه، بیرون باهاش حرف بزن، ولش کن.‬
‫ای بابا.‬
‫هی چسبیدی به یارو، بیا اینجا.‬ ‫مردم دارن نگاه می‌کنن.‬
‫- تو خوبی؟‬ ‫- من خوبم، تو خوبی؟‬
‫- خوبم، چیزیم نیست.‬ ‫- خوبه!‬
‫یه آموزشگاه دیگه برات پیدا می‌کنم،‬ ‫تو نگران نباش.‬
‫تو لازم نیست واسه من آموزشگاه پیدا کنی.‬
‫وقت امتحانم نزدیکه،‬ ‫خودم یه فکری به حال خودم می‌کنم.‬
‫اینطوری نمی‌شه، نمی‌شه.‬
‫- یارو حق داره.‬ ‫- چه حقی؟ کجا حق داره؟‬
‫می‌گه نه شناسنامه‌ای هست نه چیزی،‬ ‫چطوری ثبت‌نامت کنم؟ راست می‌گه.‬
‫معلوم نیست کی هستم.‬
‫خودم ردیفش می‌کنم.‬
‫تو چرا اومدی؟‬
‫اینو جا گذاشته بودی.‬
‫دیدم یادت رفته، گفتم بیام بهت بدمش.‬
‫دستت درد نکنه.‬
‫بله یوسف؟‬
‫آقا، رفیق این سلیم رو پیدا کردم.‬ ‫یه سال پیش از زندان آزاد شده.‬
‫الانم تو بازار قهوه‌خونه داره.‬
‫- اسمش اکرمه.‬ ‫- باشه.‬
‫باشه یوسف، دارم میام.‬ ‫همون نزدیکی‌هام، تو برام لوکیشن بفرست.‬
‫باشه آقا.‬
‫- احمد.‬ ‫- در خدمتم آقا.‬
‫ییلدیز خانم رو برسونین عمارت.‬ ‫ولی حواستون جمع باشه.‬
‫- چشم آقا.‬ ‫- تو کجا می‌ری؟‬
‫برات تعریف می‌کنم، برگردم همه‌چیز رو‬ ‫بهت می‌گم. باشه؟‬
‫دقیقاً سرهات، می‌بینمت.‬ ‫خیلی مراقب خودت باش.‬
‫شب می‌بینمت سرهات.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫آقا، بدین من.‬
‫- این اکرم اینجا رو می‌چرخونه؟‬ ‫- بله آقا.‬
‫تو زندان با سلیم خیلی رفیق بوده.‬
‫خواهر سلیم گفت اگه کسی‬ ‫چیزی بدونه، اون حتماً اکرمه.‬
‫گفت اکرم می‌دونه، آره؟‬
‫- این اکرم واسه چی زندان بوده؟‬ ‫- قاچاق اسلحه آقا.‬
‫بیا بریم این اکرم رو پیدا کنیم، بیا.‬
‫این اکرم کجاست؟‬
‫- یوسف، حواست جمع باشه.‬ ‫- باشه آقا.‬
‫- سلام‌علیکم.‬ ‫- علیک‌سلام، خوش اومدین.‬
‫سلامت باشین، سلامت باشین.‬
‫- این اکرمه؟‬ ‫- تو اتاقه آقا.‬
‫ای‌والله، ای‌والله.‬
‫سلام‌علیکم آقایون.‬
‫سلام، سلام به همگی. دمتون گرم.‬
‫مخلصیم، مخلصیم.‬
‫من دنبال این اکرم می‌گردم،‬ ‫اکرم کجاست؟‬
‫هوی، هوی وایسا! یوسف!‬
‫- هوی!‬ ‫- هیس! مبادا، مبادا، مبادا!‬
‫زنده‌اش رو لازم داریم، بدو!‬
‫هوی، بیا اینجا!‬
‫بدو بدو، شریک بدو! هوی!‬
‫هوی!‬
‫ای فلان‌فلان‌شده، می‌گیرمت!‬ ‫بالاخره می‌گیرمت!‬
‫کجا می‌خوای فرار کنی؟‬ ‫کجا؟ کجا؟ بیا اینجا!‬
‫- هوی!‬ ‫- ای بی‌شرف!‬
‫داری چیکار می‌کنی؟ چیکار می‌کنی؟‬
‫اینو بگیر،‬ ‫نصفشو بده به اون لیموفروش، یالا.‬
‫بیا اینجا کثافت!‬ ‫هوی، بگیریدش دیگه!‬
‫بپر، بپر!‬
‫وایسا، وایسا کثافت!‬
‫هوی!‬
‫- ای بابا، کی اینو خرید؟‬ ‫- بابات خریده! کی می‌خواد بخره؟‬
‫تو رو خدا بهم بگو ما چرا‬ ‫دنبال این یارو دویدیم؟‬
‫- من که نفهمیدم.‬ ‫- وایسا، وایسا، وایسا!‬
‫وایسا! برو تو، یارو خانواده‌ی ییلدیز رو می‌شناسه.‬ ‫بیا اینجا کثافت!‬
‫تو کجا؟ تو کجا؟ تو کجا؟‬ ‫باشه، برو.‬
‫تو که رانندگی بلد نیستی.‬ ‫کجا می‌ری؟‬
‫لا اله الا الله!‬
‫بیا عمارت کورداعلی،‬ ‫ماشینت رو از اونجا بردار. باشه؟‬
‫یالا قربونت برم، یالا، یالا.‬
‫آخه ما چرا داریم دنبال این یارو می‌دویم؟‬ ‫من چرا بهش لیمو پرت کردم؟‬
‫سرهات، درست و حسابی تعریف کن.‬
‫این یارو می‌دونه خانواده‌ی ییلدیز کی‌ان،‬ ‫واسه همین.‬
‫بابای من چه ربطی به‬ ‫این قضیه داره؟‬
‫من، این سلیم رو... یادت نیست؟‬ ‫کشوندمش اورفا.‬
‫تا اومد حرف بزنه، یه ماشین بهش زد.‬ ‫مُرد، اونم تو عمارت شما.‬
‫- واسه همین با ییلدیز اومدی عمارت؟‬ ‫- دقیقاً.‬
‫سرهات، تو رو خدا آخه‬ ‫اینم شد بابا؟‬
‫- دارم دیوونه می‌شم.‬ ‫- دیگه شده دیگه، تمومش کن.‬
‫بذار یارو رو بگیریم، بعدش ازش می‌پرسیم.‬ ‫باشه؟‬
‫مطمئنی؟‬ ‫ببین، این شغال چیزی می‌دونه؟‬
‫اگه نمی‌دونست چرا دو ساعته داره از دستمون فرار می‌کنه؟‬
‫مرتیکه، نمی‌تونه فرار کنه. اون لیمون نیومد وگرنه‬ ‫با این کلت حسابشو می‌رسیدم...‬
‫هی، هی برو تو!‬ ‫شلوغه، شلوغه!‬
‫چی شریک، چی؟‬
‫کجا، کجا؟‬ ‫محیط شلوغه! کجا می‌ری؟‬
‫- آقا، مراقب باش!‬ ‫- یه لحظه صبر کن، از اینجا بریم!‬
‫- درسته.‬ ‫- هیس، به من نگاه کن.‬
‫- چیه؟‬ ‫- تو چرا دلت گرفته؟‬
‫راستش امروز حالم اصلاً خوب نبود ولی...‬
‫.. وقتی اینطوری صدام کردی، حالم جا اومد، دروغ چرا.‬
‫چی شده؟ قضیه‌ی هجرانه؟‬
‫- تو رو خدا همینجا...‬ ‫- چی رو تو رو خدا؟‬
‫.. همینجا، همینجا حرف بزنیم! ‫ای خدای من!
‫چقدر آدمو تحت فشار می‌ذاری داداش!‬
‫دو باره که می‌گی اونجا حرف بزنیم،‬ ‫اینجا حرف بزنیم!‬
‫- تعریف کن دیگه، چیه؟‬ ‫- گاز بده یوسف، گاز بده!‬
‫- باشه، یوسف داره می‌ره دیگه.‬ ‫- ببین قربونت برم، منو تو منگنه نذار.‬
‫تعریف می‌کنم، به خدا تعریف می‌کنم.‬ ‫منو کلافه نکن. یوسف، گاز بده!‬
‫- بکشین کنار!‬ ‫- یوسف گاز بده، یوسف گاز بده!‬
‫دارم گاز می‌دم داداش، دارم گاز می‌دم.‬
‫بیا.‬
‫- وقت داری دخترم؟‬ ‫- بله، بفرمایین.‬
‫چی شد؟ جای خانواده‌ی ییلدیز رو پیدا کردی؟‬
‫چیزایی که پیدا کردم اینجاست.‬
‫خوبه. حالا که چیزی که می‌خواستیم رو به دست آوردیم...‬
‫.. بریم یه صحبتی با ییلدیز خانم بکنیم.‬
‫چی می‌خوای بگی؟‬
‫اووه!‬
‫خدا محبتتون رو بیشتر کنه.‬
‫اونا چیه مامان؟‬
‫برات تمشک جمع کردم.‬
‫صبح گفتی ویار کردی، واسه همون.‬
‫ای جانم، اصلاً هم یادش نمی‌ره.‬
‫ولی فعلاً پیش خودت بمونه،‬ ‫من باید خیلی فوری یه جایی برم.‬
‫اگه می‌خوای جایی بری،‬ ‫بگم بچه‌ها برسوننت.‬
‫نه نه، خودم می‌رم.‬
‫- خودت می‌دونی، مواظب باش.‬ ‫- باشه.‬
‫کجا می‌ری؟‬
‫مامان جون یه کاری دارم.‬ ‫بعداً که اومدم برات تعریف می‌کنم.‬
‫چه کاری داری، کجا می‌ری ملک؟‬
‫فعلاً خداحافظ، بوس.‬
‫آخ دخترم، آخ.‬
‫«اگه می‌خوای خانواده‌ت رو پیدا کنی،‬ ‫بیا به لوکیشنی که فرستادم.‬
‫اگه به سرهات خبر بدی،‬ ‫شانست رو از دست می‌دی.»‬
‫سوییچ ماشین رو بده،‬ ‫کار دارم.‬
‫نمی‌شه ییلدیز خانم، نمی‌تونم سوییچ رو بدم.‬
‫یعنی چی نمی‌شه؟‬
‫تو، به نامزد سرهات خان...‬
‫.. نمی‌تونی یه سوییچ ماشین بدی؟‬
‫خیلی بد می‌شه.‬
‫الان چیکار کنم،‬ ‫پس به سرهات خان خبر بدم.‬
‫حیف می‌شه، واسه تو هم بد می‌شه.‬ ‫داری منو به دردسر می‌ندازی.‬
‫ممنون.‬
‫دارن تعقیب می‌کنن آقا.‬
‫مرتیکه، فلان فلان شده!‬
‫داریم می‌رسیم به انبار.‬
‫الان می‌تونم شلیک کنم؟‬ ‫دارم شلیک می‌کنم، باشه؟‬
‫شریک چیکار می‌کنی؟‬ ‫پسر، این آدمو زنده لازم داریم.‬
‫- باشه، باشه.‬ ‫- زنده لازمه شریک.‬
‫- آدم مُرده رو چطوری به حرف بیارم؟‬ ‫- حالیش می‌کنم، حالیش می‌کنم!‬
‫- آروم شریک!‬ ‫- چیزی نمی‌شه، نترس.‬
‫یوسف، گاز بده گاز بده! یالا دیگه!‬
‫لعنتی!‬
‫دختر، شکر این اندازه شده؟‬
‫آبجی گلزار هم که نیست.‬
‫به خدا همینطوری ریختیم ولی‬ ‫فکر نکنم چیزی بشه آبجی.‬
‫ایشالا که خوب می‌شه.‬
‫- سلام! دارین مربای بادمجون درست می‌کنین؟‬ ‫- آره.‬
‫چه بوی خوبی پیچیده. این کی آماده می‌شه؟‬
‫عاکف، تو هم مثل زن‌های حامله‌ای که‬ ‫ویار دارن.‬
‫هر چی می‌بینی دلت می‌خواد.‬
‫چی می‌گی پسر، مگه مرد هم ویار می‌کنه؟‬ ‫جل‌الخالق!‬
‫- ببخشید آقا.‬ ‫- آقا.‬
‫پاشای من.‬
‫اوف! کاش منم حامله می‌شدم و...‬
‫.. ویار می‌کردم و کل دنیا رو می‌خوردم، چقدر خوب می‌شد.‬
‫حتی این بادمجون هم مربا داره،‬ ‫ولی من بچه ندارم.‬
‫آخ میرو آخ، به خدا که منو سوزوندی.‬
‫نه بچه‌ی ملک سقط شد‬ ‫نه من حامله شدم، ای خائن.‬
‫بریزیم تو قابلمه؟‬
‫- خسته نباشین.‬ ‫- سلامت باشی خانم.‬
‫سلامت باشی مادر.‬
‫دختر، اون بادمجون بزرگا رو نریز توش.‬ ‫تلخش می‌کنه.‬
‫کوچیکا رو بده به من.‬
‫گلزار کجاست؟‬
‫مامان گلزار، داره اتاقِ آبجی ییلدیز رو‬ ‫آماده می‌کنه.‬
‫سرهات آقام گفته.‬
‫اوه، رفت تو اتاقش.‬
‫انگشتر اجدادی رو هم دستش کرد.‬
‫به خدا مادر، انگشتر خانوم‌بزرگی‌ت‬ ‫داره از دست می‌ره، از من گفتن بود.‬
‫نورگل، حرص منو درنیار!‬
‫به خدا سرت رو می‌کُنم تو این!‬
‫به خدا مادر، من دارم اینجا مربای بادمجون‬ ‫درست می‌کنم.‬
‫تو برو، اگه می‌خوای این عصبانیتت رو‬ ‫سر ییلدیز خالی کن.‬
‫انگشتر اجدادی رو کرده دستش،‬ ‫با افاده اینور اونور می‌چرخه.‬
‫ببین، اون انگشتر به زودی‬ ‫واسه انگشتش سنگینی می‌کنه.‬
‫راستش مشاهدات من‬ ‫که اینو نمی‌گه.‬
‫سرهات خان الان داره دنبال خانواده‌ش هم‬ ‫می‌گرده.‬
‫به زودی پیداشون می‌کنه و با هم ازدواج می‌کنن.‬
‫ایشالا که مادر این یکی...‬
‫.. مثل مادر دیوونه‌ی اون یکی‬ ‫پاش به خونه‌مون باز نشه. اه، کثافت!‬
‫آره، اگه مادرش رو پیدا کنه ازدواج می‌کنه.‬
‫نورگل، یهو می‌بینی به این عمارت...‬
‫.. یه وارث دوم هم اضافه می‌شه، مگه نه؟‬
‫یالا اینو هم بزن، حرف نزن!‬
‫شریک!‬
‫بهت می‌گم اون آدم رو زنده لازم دارم!‬
‫- جل‌الخالق!‬ ‫- شریک، ببین!‬
‫مراقب باشین.‬
‫شریک، اینجا یکی از پاتوق‌های توئه؟‬
‫مگه من آمار همه‌ی پاتوق‌ها رو‬ ‫دارم؟‬
‫تا حالا اینجا نیومده بودم.‬
‫- پس من می‌رم تو.‬ ‫- یالا، بفرما.‬
‫اهلاً و سهلاً!‬
‫اکرم!‬
‫فقط چندتا سوال می‌پرسیم و می‌ریم پسر.‬
‫ببین، کاری به کارت نداریم.‬ ‫هر جا هستی بیا بیرون!‬
‫ای اکو!‬
‫ببین، اگه دنبال کورداعلی‌ها می‌گردی‬ ‫من اومدم! بیا بیرون دیگه!‬
‫وای، وای، وای!‬
‫پسر شریک، تو مگه اینو...‬
‫.. مگه به این شلیک نکردی پسر؟‬
‫سرهات خان، آشیر خان، خوش اومدین.‬
‫تو هم خوش اومدی کوچولو.‬ ‫دلت واسم تنگ شده بود؟‬
‫من در واقع فقط منتظر مدل خودم‬ ‫بودم.‬
‫برادرزن سابق و این اشانتیون کوچولو‬ ‫واسه منم سورپرایز بود.‬
‫شریک، چندتا تیر به این شغال زدی؟‬
‫- سه تا.‬ ‫- واقعاً سه تا زدی؟‬
‫انگار این سه تا گلوله نمی‌کشه.‬
‫نه شریک...‬
‫.. در واقع چهارتا. یکی هم به دستم زد.‬
‫می‌دونی اون موقع باید چیکار کنی؟‬
‫باید یکی بزنی درست وسط پیشونیش.‬
‫- اینم سقط می‌شه و تمام.‬ ‫- دقیقاً همینطوره.‬
‫سلام.‬
‫بله.‬
‫می‌شنوم، زیاد وقت ندارم.‬ ‫خانواده‌م کی‌ان؟‬
‫اسم و آدرس مادرت اینجا نوشته شده.‬
‫اما یه شرط دارم.‬
‫معلومه که داری، وگرنه که صفا نداره.‬
‫اول باید اون انگشتر رو دربیاری...‬
‫.. بعدش هم سرهات رو از زندگیت‬ ‫بندازی بیرون.‬
‫ملک، دیگه تمومش کن.‬ ‫ول کن، شما طلاق گرفتین، دیگه بس کن.‬
‫خیلی سرهات رو دوست داری؟‬
‫حالا که اینقدر دوسش داری،‬ ‫نباید بخوای که بدبخت بشه.‬
‫اما تو فقط به فکر خودتی.‬
‫وقتی زن و شوهر بودین هم همین بود، الانم همینه.‬
‫درد تو سرهات نیست که. درد تو منم.‬
‫چون فکر می‌کنی از من شکست خوردی...‬
‫.. می‌ری و این کارهای احمقانه‬ ‫رو می‌کنی.‬
‫مثلاً اینکه به سایه‌ی...‬
‫.. ضیان کورداعلی پناه بردی.‬
‫با اینکه می‌دونی با مادرت چیکار کرده...‬
‫.. ولی باز هم کوتاه اومدی.‬
‫خود دانی.‬
‫تا فردا ظهر تصمیمت رو بگیر،‬ ‫بهم خبر بده.‬
‫خانواده‌ت...‬
‫.. یا سرهات؟‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫یکیشون رو انتخاب کن.‬
‫مرتیکه‌ی الدنگ!‬
‫بکش عقب، بکش عقب!‬
‫کوچولو، آروم باش، آروم.‬
‫می‌خوام یکم با آقات حرف بزنم.‬
‫یوسف، بیارش پایین.‬
‫بیار پایین پسر. تعدادشون زیاده، بیار پایین.‬
‫- یوسف.‬ ‫- یالا، یالا.‬
‫خب...‬
‫.. داری فکر می‌کنی.‬ ‫معلومه که یه سری سوال تو ذهنته.‬
‫یعنی با خودت می‌گی من به این آدم‬ ‫سه تا تیر زدم.‬
‫بگیم سه و نیم تا.‬
‫داری فکر می‌کنی چطور شد که دوباره جلوت سبز شد.‬
‫بذار جواب بدم. سلوی خدابیامرز ما...‬
‫.. آخ سلو، کجایی که ببینی!‬
‫بگذریم، سلو بچه‌ی خیلی محتاطی بود.‬
‫آقا، اینکه با یه ماشین بری‬ ‫به دلم نمی‌شینه.‬
‫کاش ما هم باهات میومدیم.‬
‫تا وقتی ملک اینجاست، سرهات حتی نمی‌تونه‬ ‫به موی من دست بزنه.‬
‫اگه شما اینطور می‌گین، حتماً همینطوره آقا.‬
‫وقتی داشتم میومدم پیشت‬ ‫محض احتیاط...‬
‫.. یه ماشین دیگه هم دنبالم فرستاده بود.‬
‫داداش، بی‌خیال نشیم؟‬ ‫ساعت‌هاست داریم زمین رو می‌کنیم.‬
‫حق با توئه حسن.‬
‫بذاریم لاشه‌شون رو کلاغ‌ها بخورن.‬
‫حیف خاکی که روشون بریزیم. یالا بریم.‬
‫بدو ایسمو.‬
‫آقا ییلدیریم.‬
‫زنده‌ست.‬
‫- زنده‌ست.‬ ‫- اون یکی رو هم چک کن.‬
‫مردن. بیا کمک کن،‬ ‫آقا ییلدیریم رو بکشیم بیرون.‬
‫- باشه.‬ ‫- بعداً به سادالله آقا خبر می‌دیم.‬
‫خلاصه که اینطوری شد سرهات.‬
‫خدایی که نخواد آدم رو بکشه،‬ ‫نمی‌کشه دیگه.‬
‫اسمش رو بذار تقدیر یا سرنوشت،‬ ‫هر چی که دوست داری.‬
‫معلومه که هنوز تو این دنیا‬ ‫کارهای ناتمامی دارم.‬
‫راستش قبلاً هم فکر کرده بودم بیام سراغت،‬ ‫منتظر موندم...‬
‫.. اما چطوری بگم...‬
‫.. یه ورود تاثیرگذار به ذهنم نرسید.‬
‫پیدا نکردم، به خدا پیدا نکردم!‬
‫ولی اخبار رو دنبال می‌کردم.‬
‫ضیان خان، ییلدیز رو از شناسنامه‌اش خط زده.‬
‫شوک، شوک، شوک!‬
‫تو هم بلافاصله رفتی و‬ ‫نامزد کردی. یه شوک دیگه.‬
‫هیچ‌چیزی رو از دست ندادم، حتی...‬
‫.. من امروز به ذوالفقار گفتم که ییلدیز رو‬ ‫تو آموزشگاه ثبت‌نام نکنه.‬
‫نقشه داشتم یکم بیشتر‬ ‫مخفی بمونم.‬
‫تا اینکه اکرم بهم زنگ زد.‬
‫- همینطوره اکرم؟‬ ‫- همینطوره آقام.‬
‫بیا، بیا جلو اکرم.‬
‫اکرم، وقتی داشت اسلحه‌های عمو سادالله رو‬ ‫از مرز رد می‌کرد...‬
‫.. گیر افتاد، می‌دونستی؟‬ ‫اون روز هم وفادار بود، امروز هم وفاداره.‬
‫- همینطوره اکرم؟‬ ‫- همینطوره آقام.‬
‫- اکرم رو تحویل بده تا بریم.‬ ‫- بله!‬
‫منم دقیقاً می‌خواستم برم سر همین موضوع.‬
‫ما با اکرم حرف زدیم.‬
‫بهم گفت که مادر ییلدیز کیه.‬
‫- همینطوره اکرم؟‬ ‫- همینطوره آقام.‬
‫حالا این راز رو فقط ما دوتا می‌دونیم.‬
‫یعنی چی؟‬
‫یعنی این.‬
‫وقتی بزنی به کله‌اش، با همون یه تیر تمومه.‬
‫اکرم رفت، فقط یک نفر موند.‬
‫حالا اینکه مادر و پدر ییلدیز کی هستن...‬
‫.. فقط پیش منه.‬
‫حالا اگه می‌خوای به نامزدت یه مژده‬ ‫بدی...‬
‫.. اول باید به من مژدگانی بدی.‬
‫قرارمون به قوّت خودش باقیه.‬ ‫هر چی که از من گرفتی رو...‬
‫.. باید بهم پس بدی.‬
‫تو دو طرف رود فرات...‬
‫.. زمین‌هایی که از ضیان خان گرفتی رو هم...‬
‫.. باید به من بدی.‬
‫وقتی این زمین‌ها رو بهم دادی...‬
‫.. تو اون مجلس بزرگان فردا...‬
‫.. اون صندلی ریاستی که اصلاً حقّت نیست رو هم‬ ‫باید به من بدی.‬
‫اونوقته که می‌فهمی‬ ‫مادر و پدر ییلدیز کی هستن.‬
‫تصمیمت رو بگیر. همون لحظه‌ای که میلیون‌ها نفر منتظرشن.‬
‫می‌خوای تو اورفا آقا بشی‬ ‫یا عزیز دل ییلدیز؟‬
‫سرهات خان، خوب به این موضوع فکر کن.‬
‫من دیگه رفتم، خسته نباشی.‬ ‫می‌بینمت.‬
‫- ییلدیریم!‬ ‫- عجب شغال بدترکیبی هستی تو!‬
‫یه آتو گیر آورده.‬
‫اینطوری می‌شینه پای معامله، مگه می‌شه؟‬
‫- مرتیکه‌ی دلقک!‬ ‫- می‌شه، خوبم می‌شه.‬
‫یالا راه بیفت! راه بیفتین، راه بیفتین!‬
‫یالا بچه‌ها.‬
‫بدو که ان‌شاءالله انگشتر من‬ ‫بیفته.‬
‫ببین، انگشتر هر کی زودتر بیفته‬ ‫یعنی امسال عروس می‌شه، گفته باشم.‬
‫باشه.‬
‫وای به خدا انگشتر من افتاد.‬
‫دختر یه کِل بکش، یه کاری کن.‬ ‫امسال شوهر می‌کنم.‬
‫خدایا یه قد ۱۸۵، سبزه، از این پسرای عشیرتی‬ ‫نصیبم کن. آمین.‬
‫وای، دارم عروس می‌شم ولی...‬
‫.. اول باید اون مردی که قراره باهاش ازدواج کنم رو‬ ‫پیدا کنم دیگه.‬
‫وای، به خدا افتاد.‬ ‫مال تو نیفتاد؟‬
‫آره، نیفتاد.‬
‫غصه نخور.‬ ‫معلومه که امسال قسمتت نیست.‬
‫اصلاً اگه از این انگشتر بپرسی...‬
‫.. اگه زبون داشت و حرف می‌زد‬ ‫اونم بهت می‌گفت که...‬
‫.. اگه یوسف اینقدر لفتش بده‬ ‫عروسی‌تون یه سال دیگه طول می‌کشه.‬
‫ولی یوسف با سرهات آقام حرف زده.‬
‫در واقع دیگه مانعی نمونده.‬
‫من که اصلاً به این چیزا باور ندارم.‬
‫اینا همه‌اش خرافاته.‬
‫معلومه عزیزم،‬ ‫منم باور ندارم. همینطوری برای سرگرمیه.‬
‫تو اینترنت دیدم،‬ ‫یه مدل تکنیک روسی بود.‬
‫می‌دونی که من رو هم شبیه روس‌ها می‌دونن.‬ ‫واسه همین...‬
‫تو شبیه روس‌هایی؟‬
‫آره، مگه تو تا حالا تو عمرت‬ ‫روس سبزه ندیدی؟‬
‫من تا حالا تو عمرم اصلاً روس‬ ‫ندیدم.‬
‫چرا وا رفتی؟ خیر باشه؟‬
‫آبجی، کوثر گفت این تست انگشتر...‬
‫.. تست روسی یا هر چی که هست رو انجام بدیم.‬
‫حالا این انگشتر رو می‌ذاری روی این...‬
‫.. اگه بیفته تو آب، یعنی امسال‬ ‫ازدواج می‌کنی.‬
‫واسه کوثر افتاد ولی واسه من نه.‬
‫تو رو خدا این چیزا رو باور نکنین.‬
‫باشه، مال خودت رو بده. واسه تو هم انجام بدیم.‬
‫ببینیم امسال با سرهات آقای من‬ ‫ازدواج می‌کنی یا نه.‬
‫بگیر دیگه.‬
‫- بگیر.‬ ‫- باشه.‬
‫هرچند سرهات خودش می‌خواست‬ ‫عجله کنه.‬
‫ولی با این کارهای خانواده‌ی من‬ ‫انگار کار ما طول می‌کشه.‬
‫- بیخیال، تو باز هم نگاه کن.‬ ‫- باشه، ببینم چی می‌شه.‬
‫حالا یه لیوان برمی‌داری، خب؟‬
‫بعدش توش آب می‌ریزیم.‬
‫الان یکم آب می‌ریزم.‬
‫بعد یه تیکه کاغذ می‌ذاری روش.‬
‫بعدش هم انگشتر رو می‌ذاری روی کاغذ.‬
‫حالا اینو آتیش می‌زنیم.‬
‫اگه انگشتر بیفته تو آب‬ ‫یعنی امسال عروس می‌شی.‬
‫- اما اگه نیفته...‬ ‫- اگه نیفته چی؟‬
‫.. یعنی امسال ازدواج نمی‌کنی ‫یا شاید هم هیچ‌وقت ازدواج نکنی.
‫نه بابا، من تو این مورد‬ ‫به ییلدیز خیلی اعتماد دارم.‬
‫کسی که تونسته ملک رو طلاق بده،‬ ‫امسال هم می‌تونه ازدواج کنه.‬
‫کوثر یکم به خودت بیا. ببین، ملک رفت.‬
‫دیگه کسی نیست که بخوای براش چاپلوسی کنی.‬
‫یکم تلاش کن عزیزم،‬ ‫یکم همت کن گلم. خودت رو بالا بکش.‬
‫کمرم شکست، کمرم!‬ ‫وای کمرم، کمرم، کمرم!‬
‫ییلدیز، سلطان خانم صدات می‌کنه دخترم.‬
‫- چی می‌خواد؟‬ ‫- والا رفتی اونجا خودت ازش بپرس.‬
‫- باشه، الان میام.‬ ‫- ییلدیز، گفت عجله کن.‬
‫- عجله!‬ ‫- اگه پنج دقیقه دیرتر میومدی چی می‌شد؟‬
‫- گفت عجله کن!‬ ‫- باشه بابا!‬
‫- آبجی!‬ ‫- رفت! هیچی دیگه، خودتون تمیزش کنین!‬
‫چی شده دهن‌گشاد؟‬
‫همه‌ی اینا زیر سر توئه‬ ‫مگه نه عزیزم؟‬
‫من چیکار کردم آبجی؟ خودش کنجکاو شد،‬ ‫پرید وسط و انجامش داد.‬
‫خودش کنجکاو شده! ببین...‬
‫- ان‌شاءالله که نتونه ازدواج کنه.‬ ‫- اگه خوش‌گذرونی‌تون تموم شد، یالا بجنبین!‬
‫- تدارکات شام رو شروع کنین.‬ ‫- نیفتاد که.‬
‫- چی نیفتاد؟ چی؟‬ ‫- اوف، ول کن بابا!‬
‫با من کاری داشتین؟‬
‫چیزی که الان می‌خوام بهت بگم رو...‬
‫.. فقط یه بار می‌گم.‬
‫پس گوش‌هات رو خوب باز کن،‬ ‫با دقت گوش بده.‬
‫این انگشتری که سرهات دستت کرده...‬
‫.. میراث خانوادگی ماست.‬
‫مایه افتخار ماست.‬
‫بله می‌دونم، سرهات بهم گفت.‬
‫پس می‌دونی که این انگشتر...‬
‫.. نباید دست یکی مثل تو باشه که‬ ‫معلوم نیست از کجا اومده...‬
‫.. و نباید به دست همچین کسی‬ ‫بسته بشه.‬
‫منم از زیر بوته عمل نیومدم‬ ‫سلطان خانم.‬
‫بالاخره خانواده‌ام پیدا می‌شن.‬
‫سرهات قول داده، خانواده‌ام رو پیدا می‌کنیم.‬
‫ولی ببینیم اون خانواده‌ای که پیدا می‌کنین...‬
‫.. در شأن ما هست یا نه.‬
‫برای اینکه لایق این انگشتر باشی...‬
‫.. فقط داشتن یه خانواده کافی نیست.‬
‫اون خانواده باید در حد و اندازه‌ی‬ ‫خانواده‌ی ما هم باشه.‬
‫حالا اول از همه...‬
‫.. من رسم و رسوم شما رو‬ ‫خیلی خوب می‌شناسم.‬
‫وظایف این خانواده رو هم‬ ‫خیلی خوب می‌دونم، نگران نباشین.‬
‫دوم اینکه؛ سرهات خان بزرگ...‬
‫.. منو لایق خودش دونسته که‬ ‫این انگشتر رو دستم کرده.‬
‫منم اون رو مناسب خودم دیدم که...‬
‫.. این انگشتر رو تو دستم نگه داشتم.‬
‫یعنی این یه مسئله‌ی بین من و اونه.‬
‫به شما ربطی نداره.‬
‫بی‌ادب!‬
‫ول کن، ول کن، بکش کنار!‬
‫ول کن! سرهات اینو دستم کرده، درش نمیارم!‬
‫درش نمیارم!‬
‫ول کن، دستم درد گرفت، ول کن!‬
‫به سرهات دل خوش نکن،‬ ‫اون انگشتر مال منه...‬
‫.. و دست هر کسی که من بخوام می‌مونه!‬ ‫اون انگشتر رو ملک دستش می‌کنه!‬
‫- ول کن، ول کن!‬ ‫- چون اونه که قراره واسم نوه بیاره!‬
‫می‌رفت دست اون می‌کرد پس!‬
‫من تا وقتی بمیرم انگشتر سرهات رو‬ ‫دستم نگه می‌دارم، ولم کن!‬
‫بسه، بکش کنار!‬
‫ببین سلطان خانم...‬
‫.. اگه می‌خوای همه‌ی انگشت‌هام رو‬ ‫یکی‌یکی بشکن!‬
‫من تا لحظه‌ی مرگم این انگشتری که سرهات‬ ‫دستم کرده رو نگه می‌دارم.‬
‫تو هم فقط می‌تونی بشینی یه گوشه و تماشا کنی.‬
‫- دستت درد نکنه بابا.‬ ‫- سلامت باشی.‬
‫نظیف!‬
‫آشیر آقا، خوش اومدی.‬ ‫چای، قهوه، چی برات بیارم؟‬
‫هیچی نمی‌خوام.‬ ‫این اینجا اینطوری خوب نیست.‬
‫اینو بردار بذار روی این فواره.‬ ‫بذارش وسط راه.‬
‫پسر، اینجا زن و بچه رد می‌شن.‬ ‫دوچرخه‌سواری می‌کنن، میفتن.‬
‫- اینو از اینجا بردار.‬ ‫- شاگرد که بیاد می‌گم فوراً برش داره آقا.‬
‫نظیف، رو اعصابم نرو.‬ ‫وقتی می‌گم همین الان برش دار، یعنی برش دار.‬
‫- چشم آقا، چشم، همین الان برمی‌دارم.‬ ‫- ولش کن، ولش کن، ولش کن.‬
‫این چیه دیگه؟ این چیه؟‬
‫- پسته‌ست آقا.‬ ‫- پسته؟‬
‫نظیف، روی این گونی چی نوشته؟‬
‫- نوشته پسته‌ی اورفا آقا.‬ ‫- نگاه کن ببین واقعاً پسته‌ی اورفاست؟‬
‫پسر، پسته‌ی سیرت تو این گونی‬ ‫چی‌کار می‌کنه نظیف؟‬
‫ته گونی یکم مونده بود،‬ ‫با هم قاطی‌شون کردیم.‬
‫ببین، حرفاشو ببین!‬
‫نظیف، به خدا کلک‌بازی درنیار.‬ ‫زشته این کارت، لا اله الا الله!‬
‫ببخشید آقا.‬
‫آشیر.‬
‫ببین نظیف، می‌دونی این کارت یعنی چی؟‬
‫ببین، این یعنی گول زدن مردم.‬
‫این یعنی بازی کردن با احساسات مردم.‬ ‫ببین، از این کارا نکنین.‬
‫مگه قلب مردم اسباب‌بازیه نظیف؟‬ ‫نکنین این کارا رو.‬
‫با احساسات مردم بازی نکنین‬ ‫پسر.‬
‫مردمو گول نزنین،‬ ‫بهشون دروغ نگین.‬
‫باید تو و بیرون این یکی باشه.‬
‫چیز دیگه‌ای نباید باشه،‬ ‫باید ظاهر و باطنش یکی باشه.‬
‫- چشم آقا.‬ ‫- حله؟‬
‫این خانم هم هر چی می‌خواد،‬ ‫بهش بدین.‬
‫چشم آقا.‬ ‫گوشه‌ی این گونی رو بگیر.‬
‫آشیر.‬
‫- چیه؟‬ ‫- باید حرف بزنیم.‬
‫باید چیزایی که می‌خوام بهت بگم رو‬ ‫بشنوی.‬
‫مگه حرفی هم واسه گفتن گذاشتی‬ ‫هجران؟‬
‫آشیر نکن، تو رو خدا، آشیر.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫مزاحم که نشدم، شدم؟‬
‫نه، بیا تو.‬
‫تو اتاقت جاگیر شدی.‬
‫- چیزی لازم نداری؟‬ ‫- چرا، دارم.‬
‫نکن این کار رو.‬
‫باشه.‬
‫اگه بگم آرامش و یکم محبت...‬
‫اونا که کاری نداره.‬
‫می‌گم من اینجام.‬ ‫وقتی تو اینطوری می‌گی من...‬
‫منم اون موقع می‌گم خوش اومدی.‬
‫- چایی، قهوه‌ای چیزی برات بیارم؟‬ ‫- ییلدیز.‬
‫بیا، بیا بشین.‬
‫قضیه‌ی آموزشگاه رو حل کردم.‬
‫دیگه لازم نیست بری اون آموزشگاه.‬
‫ببین نه فقط اورفا،‬ ‫بلکه کل منطقه‌های اطراف...‬
‫.. بهترین معلم‌هاش میان اینجا.‬
‫بهت خصوصی درس می‌دن.‬
‫تو هم ضعف‌هاتو برطرف می‌کنی.‬
‫چقدر تو بافکری.‬ ‫چه قلب مهربونی داری، ممنون.‬
‫به خاطر توئه. مگه می‌شه جایی که تو هستی‬ ‫زشت باشه؟‬
‫در ضمن امروز...‬
‫.. بعد از آموزشگاه، این...‬
‫.. احمد راننده رو پیچوندی و‬ ‫رفتی یه جای دیگه.‬
‫کجا رفته بودی؟‬ ‫پسره با نگرانی داشت دنبالم می‌گشت.‬
‫که آقا، من الان باید چی‌کار کنم.‬
‫با دوستم قرار داشتم.‬
‫- با دوستت قرار داشتی؟‬ ‫- آره.‬
‫این دوستت کی هست حالا؟‬
‫یه دوستیه دیگه.‬ ‫یه کار کوچیک داشتیم.‬
‫زود انجامش دادم و برگشتم.‬
‫انجام دادی و اومدی. من این دوستتو می‌شناسم؟‬ ‫کیه؟‬
‫نمی‌شناسی.‬
‫دختره یا پسر؟‬
‫من کسی رو تو دردسر نمی‌ندازم آقا.‬
‫- دختره.‬ ‫- باشه.‬
‫خوبه، اینکه اینو می‌دونی خوبه.‬
‫تو هم همینطور.‬
‫نه، من...‬ ‫من امروز دیدمش، دیدمش.‬
‫- آره دیگه.‬ ‫- واسه همین.‬
‫خوبه.‬
‫ییلدیز، دقیقاً در همین مورد می‌خوام‬ ‫یه چیزی بهت بگم.‬
‫چی شده؟‬
‫از این به بعد وقتی می‌خوای جایی بری،‬ ‫باید بیشتر مراقب باشیم.‬
‫- ییلدریم نمُرده.‬ ‫- چی؟‬
‫- نمُرده.‬ ‫- چطور؟‬
‫نمُرده. وقتی داشتم دنبال خانواده‌ت می‌گشتم،‬ ‫دیدمش.‬
‫زنده و سرحال، نمُرده دیگه.‬
‫واسه همین یکم بیشتر احتیاط کن.‬
‫اما نگران نباش،‬ ‫من خودم یه جوری حلش می‌کنم.‬
‫هیچ غلطی نمی‌تونه بکنه،‬ ‫نترس.‬
‫فقط باید یکم بیشتر حواسمون جمع باشه‬ ‫همین، باشه؟‬
‫خانواده‌ت رو پیدا می‌کنم...‬
‫.. بعدش هم باهات ازدواج می‌کنم، قول می‌دم.‬
‫- چی شد؟‬ ‫- هیچی. چی می‌گفتی؟‬
‫- چیزی نیست سرهات.‬ ‫- ییلدیز، دستتو بده به من.‬
‫- چیزی نیست.‬ ‫- ییلدیز.‬
‫باشه ول کن، ول کن دیگه.‬
‫باشه، باشه.‬
‫ییلدیز این چیه؟ ییلدیز این چیه؟‬
‫- ییلدیز این چیه؟‬ ‫- هیچی، چیزی نیست.‬
‫یعنی چی چیزی نیست ییلدیز؟‬ ‫انگشتت شکسته، این چیه؟‬
‫چطور اینطوری شد؟ کی این کار رو کرد؟‬ ‫بلند شو بریم بیمارستان، زود باش بلند شو!‬
‫نه، بیمارستان لازم نیست.‬ ‫لای در موند، چیزی نیست.‬
‫کدوم در خورد بهش؟‬
‫اگه به در قلعه هم می‌خورد‬ ‫این انگشت اینطوری نمی‌شد.‬
‫چی شده؟ چی شده؟‬
‫کی این کار رو کرده؟‬
‫مامانم؟‬
‫مامانم این کار رو کرده؟‬
‫ییلدیز ببین، فقط یه بار می‌پرسم.‬
‫راستشو بهم بگو.‬ ‫مامانم کرد؟‬
‫قضیه‌ی انگشتره؟‬
‫می‌خواست انگشتر رو از انگشتت‬ ‫دربیاره؟‬
‫انگشتر کجاست؟‬
‫همینجاست.‬
‫- یالا بیا.‬ ‫- نکن، ببین...‬
‫- با من بیا!‬ ‫- ببین، اول شبی...‬
‫- با من بیا، بیا!‬ ‫- باشه، صبر کن سرهات!‬
‫باشه، من خوبم.‬
‫همه کار و زندگی‌شون رو ول کنن،‬ ‫بیان تو حیاط!‬
‫همه!‬
‫خدایا، یه شب آروم‬ ‫تو این عمارت نداریم.‬
‫ای بابا!‬
‫- چه خبره؟‬ ‫- یوسف، چی شده؟‬
‫والا منم نمی‌دونم عسل‌بانو.‬
‫ییلدیریم نمُرده،‬ ‫لابد می‌خواد درباره‌ی اون حرف بزنه.‬
‫چطور؟ خب؟‬
‫پس اون‌موقع با تاشکسن‌ها دیگه خون‌بس نداریم.‬
‫سرهات نمی‌میره.‬ ‫تو هم خان نمی‌شی.‬
‫یه بارم که شده بذار نقشه‌ات بگیره مرد.‬
‫بیا سلطان خانم بیا،‬ ‫شما رو هم این‌طرف داشته باشیم.‬
‫ای وای، پسرم سرهات خیلی عصبیه.‬ ‫خیر باشه.‬
‫آمین.‬
‫ییلدیز زن آینده‌ی منه!‬
‫اگه متوجه نشدین‬ ‫ببینین یه بار دیگه می‌گم!‬
‫ییلدیز زن آینده‌ی منه!‬
‫نه فقط انگشتش،‬ ‫اگه یه تار مو از سر ییلدیز کم بشه...‬
‫.. اگه کسی تو این عمارت بخواد بهش صدمه بزنه...‬
‫.. با من طرفه!‬
‫رحم نمی‌کنم.‬
‫از این به بعد همه باید به ییلدیز‬ ‫احترام بذارن.‬
‫این شامل شما هم می‌شه سلطان خانم.‬
‫هر جوری که با زن یه خان رفتار می‌شه...‬
‫.. با ییلدیز هم دقیقاً همونطور‬ ‫رفتار می‌کنین!‬
‫فهمیدین؟‬
‫باشه، باشه.‬
‫حالا بریم سراغ مسئله‌ی بعدی.‬
‫این انگشتر، تا وقتی که من زنده‌ام...‬
‫.. تو انگشت ییلدیز می‌مونه!‬
‫چون من این انگشتر رو‬ ‫لایق ییلدیز دونستم!‬
‫حالا که تو این عمارت‬ ‫حرف و حکم، حکم منه...‬
‫.. هیچ‌کس حق نداره روی حرف من حرف بزنه!‬
‫همه اینو بدونن و‬ ‫به گوش‌شون برسه.‬
‫کسی اعتراضی داره؟‬
‫مامان، تو اعتراضی داری؟‬
‫یوسف، الان یه لیست برات می‌فرستم.‬ ‫برو اونا رو از داروخونه بگیر و بیا پسرم.‬
‫- ولی عجله کن.‬ ‫- چشم خان، همین الان.‬
‫هاجیک، تو هم برای انگشت ییلدیز آبجی‬ ‫یخ بیار.‬
‫- چشم خان.‬ ‫- یالا تو هم برو اتاقت.‬
‫اگه یه بار دیگه یه تار مو از سر ییلدیز کم بشه‬ ‫تاوانش خیلی سنگین می‌شه.‬
‫چی شده، فیلم‌تون تموم نشد؟ یالا،‬ ‫هرکی بره سر کار و زندگی خودش. یالا!‬
‫ببین چطوری زنشو رو سرش می‌ذاره.‬ ‫تو هم که همش دنبالشی.‬
‫حداقل یکم ازش یاد بگیر که اخلاق و رفتارش‬ ‫به تو هم سرایت کنه.‬
‫حق با توئه.‬
‫ببین این سرهات، ملک رو‬ ‫چطوری تو یه جلسه طلاق داد.‬
‫باید یکم از اخلاقش‬ ‫یاد گرفت. دقیقاً.‬
‫تو باز هم حواست باشه کدوم اخلاقشو‬ ‫یاد می‌گیری.‬
‫چون ملک مثل من‬ ‫آتو دستش نبود.‬
‫شب و روز داری تهدید می‌کنی.‬
‫باشه باشه، عصبانی نشو.‬ ‫بیا، من از دلت درمیارم.‬
‫تو کلاً عقلتو از دست دادی.‬
‫تعریف کن ببینم.‬
‫با ناراحتی از عمارت رفتی بیرون،‬ ‫با خوشحالی برگشتی.‬
‫ان‌شاءالله که خیره.‬
‫من امشب خودم رو‬ ‫خیلی خوب حس می‌کنم.‬
‫انگار قراره یه اتفاق خیلی خوب بیفته.‬
‫انگار قراره یه‬ ‫خبر خیلی خوب بشنوم.‬
‫اینطور می‌گی.‬
‫آه! نکنه تو امروز‬ ‫رفتی چکاپ یا همچین چیزی؟‬
‫دکتر بهت گفت‬ ‫که بچه پسره؟‬
‫پسر می‌شه؟‬
‫یعنی احتمالش هست.‬ ‫بگیم پنجاه پنجاه.‬
‫یه چیزی بگم؟ جنسیتش‬ ‫اصلاً مهم نیست.‬
‫فقط سالم به دنیا بیاد، سالم‬ ‫بغلش کنیم...‬
‫- .. من دیگه هیچی نمی‌خوام.‬ ‫- آمین، ان‌شاءالله. آمین.‬
‫واسه چی میای اینجا؟‬ ‫اینجا قلمروی منه.‬
‫با دخترم خلوت کردیم. برو،‬ ‫می‌خوای بری آلاچیق یا هر جای دیگه، برو!‬
‫منم می‌خواستم باهات حرف بزنم.‬
‫- با ییلدیز حرف زدی؟‬ ‫- حرف زدم.‬
‫بهش گفتم اگه می‌خوای خانواده‌ت رو بشناسی،‬ ‫باید قید سرهات رو بزنی.‬
‫- قبول می‌کنه؟‬ ‫- معلومه که قبول می‌کنه.‬
‫امروز حالش خیلی بد بود. الان‬ ‫تنها چیزی که می‌خواد، شناختن خانواده‌شه.‬
‫این رو حتی از سرهات هم بیشتر می‌خواد.‬
‫یه لحظه، یه لحظه. چه خبره؟‬
‫آخه این چه کاریه دخترم؟‬
‫چرا این دختر بیچاره رو با خانواده‌ش امتحان می‌کنین؟‬
‫آدم مگه کسی رو اینطوری تو بن‌بست می‌ذاره؟‬ ‫گناه داره، طفلکی.‬
‫به دختره بگین، اونم باید بدونه‬ ‫مادرش کیه، پدرش کیه، مگه نه؟‬
‫دل کسی برای من نسوخت؟‬
‫دل کسی برای من نسوخت؟ من وقتی ازدواج کردم‬ ‫با شوهرم تو استانبول زندگی می‌کردم.‬
‫اینو ببین! به حال و روز الانم نگاه کن!‬
‫به‌خاطر اون دختر، من شب‌ها‬ ‫تنهایی گریه کردم.‬
‫- اونم نه یه بار، نه دو بار!‬ ‫- می‌دونم. می‌دونم ملک، ولی...‬
‫.. ببین دخترم، تو اینجوری نبودی.‬
‫حرص و طمع داره روحت رو می‌خوره،‬ ‫دارم می‌بینم.‬
‫من دیگه اینطوری شدم.‬
‫همه‌تون دست به دست هم دادین‬ ‫و منو به این روز انداختین.‬
‫هیچ‌کس نمی‌تونه روی ویرونه‌های بدبختی من،‬ ‫رویای خوشبختی بسازه.‬
‫ییلدیز و سرهات نمی‌تونن با هم ازدواج کنن.‬
‫در ضمن، تو هم اگه از این روی جدید من‬ ‫خوشت نمیاد...‬
‫.. بفرما، در اونجاست.‬ ‫همین الان می‌تونی بذاری بری.‬
‫سیب دور از درختش نمیفته.‬
‫خیلی می‌ترسم. خیلی می‌ترسم که سنگدلی و کینه‌ش‬ ‫به تو بره.‬
‫پدری کردن یعنی نشون دادن راه درست و خوبی.‬ ‫نه تشویق کردن به بدی.‬
‫برای دخترت پدری کن ضیان. بهش بدی نکن.‬
‫من هر چی اون بگه همون کار رو می‌کنم.‬
‫نتیجه‌ش هر چی می‌خواد باشه. می‌فهمی؟‬
‫من دارم برای کی چی تعریف می‌کنم؟‬
‫خدا بهتون عقل و شعور بده.‬
‫«تو یه شب تاریک»‬
‫«جاده پیدا نیست»‬
‫«دارم روی خارها راه می‌رم»‬
‫«خارهای سیاه بهم امون نمی‌دن»‬
‫«دارم روی خارها راه می‌رم»‬
‫«زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها»‬
‫«دارم روی خارها راه می‌رم»‬
‫«زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها»‬
‫«منزل و مقصدم به پایان نرسیده»‬
‫«شاید خیلی نزدیکم»‬
‫«شاید هم دورم»‬
‫«پاهام تیکه تیکه زخمی شده»‬
‫«دارم روی خارها راه می‌رم»‬
‫«زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها»‬
‫«دارم روی خارها راه می‌رم»‬
‫«زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها»‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫ولم کن لامصب. باشه، ولم کن. باشه، ول کن.‬
‫ولم کنین، ولم کنین.‬
‫چیزی که اون رو تلوتلو می‌ندازه مستی نیست، دلشه.‬
‫بالاخره راهش رو پیدا می‌کنه.‬
‫«وقتی کاپلانی آروم آروم پیش می‌ره»‬
‫«اونایی که با من همسفر بودن کجان؟»‬
‫«اگه برگردم، مردم سنگسارم می‌کنن»‬
‫«دارم روی خارها راه می‌رم»‬
‫«روی خارها زخمی‌ام»‬
‫«روی خارها»‬
‫آشیر، آخرش برگشت‬ ‫سر جای اولش.‬
‫یالله، تو هم دیگه برو یه جای دیگه،‬ ‫گل کاباره‌ای.‬
‫«روی خارها»‬
‫خب، تصمیمت رو گرفتی؟‬
‫سرهات یا خانواده‌ت؟‬
‫تصمیمی نگرفتم.‬
‫چیزی برای انتخاب کردن وجود نداره.‬
‫مردی که من عاشقشم، کسی نیست که تو کفه‌ی‬ ‫ترازوی کثیف تو قرار بگیره.‬
‫پس برای چی اومدی اینجا؟‬
‫برای این اومدم که بگم، سرهات بهم‬ ‫یه قول داده. اون خانواده‌م رو پیدا می‌کنه.‬
‫من بهش باور دارم، بهش اعتماد دارم.‬ ‫اون پای حرفش وایمیسته.‬
‫تو هم دیگه با خیال‌بافی‌های بیخود‬ ‫سعی نکن ما رو از هم جدا کنی.‬
‫ببین، چه بچه‌ی قشنگی قراره داشته باشین.‬
‫خدا قسمت کنه به سلامتی‬ ‫به دنیا بیاد.‬
‫اصلاً به‌خاطر همین هم با هم در ارتباط خواهین بود.‬ ‫من حرفی ندارم.‬
‫اما دیگه ما هم قراره یه خانواده بشیم.‬
‫برای همین اومدم بگم تو هم برگرد و با بچه‌ت‬ ‫به زندگی خودت برس.‬
‫در ضمن، می‌خواستم قیافه‌ی دیدنی‬ ‫اون صورت قشنگت رو هم ببینم.‬
‫نمی‌تونستم این صحنه رو از دست بدم.‬
‫هیچ‌وقت خانواده‌ت رو‬ ‫پیدا نمی‌کنی ییلدیز.‬
‫تو هم مثل من طعم بی‌کسی و بی‌خانواده بودن رو‬ ‫می‌چشی.‬
‫اگه یه روزی برسه که...‬
‫.. اگه با بچه‌ات آواره و دربه‌در بشی...‬
‫.. اونوقت می‌فهمی بی‌خانمانی یعنی چی.‬
‫شاید همینطور بشه ملک.‬
‫شاید واقعاً منم همون چیزایی رو تجربه کنم‬ ‫که تو کشیدی.‬
‫رسم روزگاره، معلوم نمی‌کنه.‬
‫اما من هیچ‌وقت‬ ‫نه وبال انگشت سرهات می‌شم...‬
‫.. نه وبال زندگیش.‬
‫من هیچ‌وقت تو اینجور‬ ‫معامله‌های کثیف...‬
‫.. بچه‌ام رو وسیله نمی‌کنم.‬ ‫ازش به عنوان آتو علیه بقیه استفاده نمی‌کنم.‬
‫فرق بین ما هم همینه.‬
‫اون غرور رو من دارم ولی تو نداری.‬
‫خدا بد نده ییلدیریم.‬
‫- خدا بد نده.‬ ‫- خدا بد نده.‬
‫گذشت.‬
‫خدا رو شکر گذشت.‬
‫اینکه تو روزای سخت کی پشتمون ایستاد...‬
‫.. و کی روبه‌رومون...‬
‫.. اونم خدا رو شکر فراموش نکردیم.‬
‫ما دشمن زیاد داریم، ییلدیریم.‬
‫اما واسه ما مشکلی نیست.‬
‫دیگه آب از سر ما گذشته.‬
‫- دقیقاً.‬ ‫- اوف!‬
‫مرتیکه تو کی هستی که داری‬ ‫عموی منو تهدید می‌کنی؟‬
‫- تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم!‬ ‫- یه لحظه ساکت شو.‬
‫ساکت شو. خودت یه پا جوکی.‬ ‫حرف نزن.‬
‫ببین، به خدا قسم فقط واسه‬ ‫دل خودم ده دقیقه می‌گیرم می‌تکونمت‌ها.‬
‫- آقا.‬ ‫- پسر، ساکت بشین. زشته.‬
‫- آقاتون اومد. می‌خواد حرف بزنه.‬ ‫- سلام‌علیکم آقایون.‬
‫علیکم‌السلام.‬
‫- چطوری شریک؟‬ ‫- خوش اومدی شریک.‬
‫- مگه چند تا جون داری؟‬ ‫- واسه تو که کافیه.‬
‫سلام. سلام.‬ ‫همگی خوش اومدین.‬
‫دست و...‬
‫.. پاتون درد نکنه.‬ ‫خوش اومدی ییلدیریم.‬
‫- برو سر اصل مطلب سرهات.‬ ‫- اصل مطلب؟‬
‫تو که دکتر قدیمی هستی، می‌فهمی.‬
‫بعد از اینکه تیر خوردم،‬ ‫یکم فراموشی گرفتم.‬
‫یه سری چیزا از ذهنم‬ ‫پاک می‌شه.‬
‫حالا جلوی همه بهم بگو.‬
‫زمین‌هایی که از ضیان خان گرفتی رو‬ ‫پس می‌دی؟‬
‫نه تنها زمین رو، بلکه یه تیکه چوب خشک هم‬ ‫از اون زمین بهت نمی‌دم ییلدیریم.‬
‫- اینطوریه؟‬ ‫- آره، اینطوریه.‬
‫خوبه.‬
‫پس اونوقت هیچ‌وقت خانواده‌ی ییلدیز رو‬ ‫پیدا نمی‌کنی.‬
‫به خدا که آیتن خانم...‬
‫.. آیتن تاشجان، یعنی مادر ییلدیز...‬
‫.. ایشالا امروز به دخترش می‌رسه.‬
‫کسی خبر نداره که زنده‌ست،‬ ‫مگه نه یوسف؟‬
‫نه آقا. واسه اینکه کسی نیفته دنبالش‬ ‫و نکشتش...‬
‫- .. از بیمارستان آوردمش بیرون و قایمش کردم. ‫- دمت گرم. دمت گرم.
‫بعد از تصادف هم آوردمش اینجا.‬
‫دست دکتر گووَن‌بی هم درد نکنه که‬ ‫فرستادیش و بهش رسیدگی کرد.‬
‫- دستت درد نکنه.‬ ‫- این چه حرفیه سرهات.‬
‫یه مدت استراحت کنه، حالش جا میاد.‬
‫دمت گرم.‬
‫خب، سلیم.‬
‫- چطوری، خوبی؟‬ ‫- خدا ازت راضی باشه آقا.‬
‫به لطف تو خوبم، زنده‌ام.‬
‫یوسف گفت. دنبال خانواده‌ی ییلدیز‬ ‫می‌گشتی.‬
‫می‌گردم، ولی تو می‌دونی خانواده‌ی ییلدیز کی‌ان؟‬
‫آقا، مادرش آیتن تاشجانه.‬
‫تاریخ تولدش هم یادمه. مگه‬ ‫آدم می‌تونه همچین چیزی رو فراموش کنه؟‬
‫خیلی به پول احتیاج داشتم، گرفتم.‬
‫ببخش. جوون بودم، نادونی کردم.‬
‫حالا می‌بینیم که می‌بخشیم یا نه.‬
‫تو مطمئنی اسمش آیتن تاشجانه؟‬
‫آیتن تاشجان، آقا. تو ذهنم حک شده.‬
‫یوسف، شنیدی. آیتن تاشجان.‬
‫برو هر جا هست پیداش کن، بلیتش رو بگیر.‬ ‫امروز باید تو عمارت باشه.‬
‫اطاعت می‌شه آقا.‬
‫بگذریم. حرف رو زیاد کشش ندیم.‬
‫بریم سر دلیلی که امروز شما رو‬ ‫اینجا جمع کردم.‬
‫آقایون، از این به بعد...‬
‫.. طایفه‌ی تاشکسن و طایفه‌ی یلدوران،‬ ‫با هم دشمن خونی‌ان.‬
‫- دقیقاً همینطوره.‬ ‫- این رو همه‌تون بدونین.‬
‫یکی از این دو تا خانواده، باید از اورفا محو بشه.‬
‫یعنی...‬
‫.. هر کسی که کنار تاشکسن‌ها بایسته...‬
‫.. همون رفتاری باهاش می‌شه که با ییلدیریم می‌شه.‬
‫همونطور که گفتم، همگی خوش اومدین.‬
‫- جلسه تمومه.‬ ‫- یا علی.‬
‫- می‌خوری؟‬ ‫- برو بابا، شغال.‬
‫طرف ما معلومه داداش.‬
‫من هیچ‌وقت‬ ‫نه وبال انگشت سرهات می‌شم...‬
‫.. نه وبال زندگیش.‬
‫من هیچ‌وقت‬ ‫تو اینجور معامله‌های کثیف...‬
‫.. بچه‌ام رو وسیله نمی‌کنم.‬ ‫ازش به عنوان آتو علیه بقیه استفاده نمی‌کنم.‬
‫فرق بین ما هم همینه.‬
‫اون غرور رو من دارم ولی تو نداری.‬
‫چه باغرور!‬
‫اول شوهر منو از راه به در کن، زندگیمو از هم بپاشون...‬
‫.. بعدشم قیافه‌ی آدمای مغرور رو بگیر!‬
‫انگار خیلی مغروره!‬
‫- گلم چیکار کردی، تونستی پیدا کنی؟‬ ‫- اومدم، اومدم.‬
‫تقریباً پیدا کردم.‬ ‫ایشالا که برات سخت نبوده.‬
‫نه، برام سخت نبود. اسم تو رو که آوردم،‬ ‫از آقا خلیل گرفتم.‬
‫دلم آروم نگرفت ییلدیز.‬ ‫نتونستم بیام پیشت. دارم از مادرم نگهداری می‌کنم.‬
‫می‌گم نکنه نری؟‬ ‫اونجا می‌خوای چیکار کنی آخه؟‬
‫می‌خوام درد دل کنم زن‌داداش.‬ ‫دیگه نپرس، بذار برم.‬
‫در ضمن اصلاً یادم رفت حالت رو بپرسم.‬ ‫تو چطوری؟‬
‫من خوبم، نگران من نباش.‬ ‫داداشت از اون افعی جدا شده.‬
‫- خیر باشه ایشالا.‬ ‫- خیره...‬
‫.. اینه که داداشت پیش من و بچه‌ها باشه ییلدیز.‬
‫مگه از غریبه خیری به آدم می‌رسه؟‬
‫- قطع کن، خودم بهت زنگ می‌زنم.‬ ‫- باشه گلم.‬
‫منو بی‌خبر نذار، باشه؟‬
‫خب مادر، پسرت از اون افعی جدا شده.‬
‫از دل برود هر آنکه از دیده برفت، مگه نه؟‬
‫ولی تو خیالت راحت باشه.‬
‫من دوباره دل آشیر رو به دست میارم.‬
‫زن چندین و چند ساله‌شم،‬ ‫مادر بچه‌هاشم، مگه نه؟‬
‫روحیه و اعصاب بچه‌هامونم به‌هم ریخته.‬
‫درستش می‌کنیم.‬
‫مادر! ای بابا، دست مریزاد!‬
‫فکر کردم یخای بینمون آب شده ولی نه.‬ ‫مرغت یه پا داره.‬
‫تو خودتو ناراحت نکن مادر.‬
‫آشیر چی شده؟ چیزی لازم داری؟‬
‫جواب آزمایش دی‌ان‌ای اومده.‬
‫- آزمایش دی‌ان‌ای؟‬ ‫- آره. آزمایش دی‌ان‌ای.‬
‫همونی که قرار بود برای بچه‌ها بدم.‬
‫- پسر بزرگه...‬ ‫- چی شده مگه؟‬
‫.. ممکنه مال تو باشه.
‫چی می‌گی؟‬
‫به خدا می‌دونستم!‬ ‫می‌دونستم، به پیر به پیغمبر می‌دونستم!‬
‫تو حاشا می‌کردی ولی من می‌دونستم!‬ ‫ای جان، جانشینم می‌شه!‬
‫- به خدا و پیغمبر می‌دونستم!‬ ‫- آخه...‬
‫.. آشیر سربازی بود و ما روز تولدت‬ ‫با هم قرار گذاشته بودیم...‬
‫ندا، الان وقت گفتن اینه؟‬ ‫تو رو خدا الان وقت گفتن اینه؟‬
‫- الان وقت گفتن اینه؟ حالا چی می‌شه؟‬ ‫- التماست می‌کنم یه کاری کن.‬
‫قربونت برم یه کاری کن.‬ ‫تکلیف بچه‌مون معلوم نیست.‬
‫فکر کردی یادم رفته ندا؟‬
‫نتونستم بیام پیشت.‬
‫جلوی همه قد علم کردم...‬
‫.. ولی نتونستم با تو روبه‌رو بشم.‬
‫چون به سرهات قول دادم.‬
‫قول دادم. گفتم محکم وایمیستم و‬ ‫گریه نمی‌کنم.‬
‫نمی‌شه.‬
‫آدم نمی‌تونه جلوی خودشو بگیره.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫اونا زندگی تو رو به من دادن.‬
‫ییلدیز واقعی تویی.‬
‫اگه زنده می‌موندی، الان هم‌سن بودیم.‬
‫دختر ضیان کورداعلی، رئیس عشیره‌ی بزرگ‬ ‫کورداعلی اورفا می‌شدی.‬
‫دختر اون آدم کثیفی می‌شدی که یه ذره هم‬ ‫به خانواده‌ش خیر نرسونده.‬
‫اما زنش، مریم کورداعلی... اوه!‬
‫چه زن فتنه‌ایه! چه نترس و جسوره!‬
‫مخصوصاً وقتی پای بچه‌ش وسط باشه...‬
‫.. دنیا رو به آتیش می‌کشه.‬
‫حق مادرم رو...‬
‫.. یعنی...‬
‫.. مادر تو رو...‬
‫.. نمی‌تونم حقشو ادا کنم.‬
‫به خاطر من کم جلوی ضیان کورداعلی واینستاد.‬
‫آدم وقتی بی‌کس...‬
‫.. وقتی بی‌کس می‌مونه و فراموش می‌شه، می‌میره.‬
‫ببین، اینم حرف مادربزرگته. چقدرم درست گفته.‬
‫آدم وقتی بی‌ریشه و بی‌اصالت می‌شه،‬ ‫سخت می‌گذره، یه جوری می‌شی.‬
‫هرچی باشه خانواده، خانواده‌ست، مگه نه؟‬ ‫خوب یا بد.‬
‫بالاخره هستن. تنها نیستی.‬
‫خانواده، خانواده‌ست.‬ ‫حالا می‌فهمم همه‌ی زندگی من دروغ بوده.‬
‫اون همه دردی که کشیدم، اون همه شکنجه...‬
‫.. همه‌ش الکی بود، همه‌ش دروغ.‬
‫من سال‌ها به خاطر هیچ و پوچ‬ ‫دندون روی جگر گذاشتم.‬
‫ببین، یه بنده‌ی خدا هم نیومد بگه:‬ ‫«دخترم، ما چه بلاهایی سرت آوردیم...»‬
‫«.. حلال‌مون کن.»‬
‫نه، اینا نمی‌گن. عمراً بگن.‬
‫اما بذار یه چیزی بهت بگم. به جای اینکه‬ ‫به عنوان دختر اون ضیان بزرگ بشم...‬
‫.. ترجیح می‌دادم همینجا زیر خاک باشم.‬
‫یعنی هیچی رو از دست ندادی.‬
‫ببین چی برات آوردم.‬
‫این دستبند رو وقتی کوچیک بودم،‬ ‫مادرم برای من...‬
‫.. خودت بفهم دیگه، برای تو درست کرده بود.‬
‫این دیگه مال صاحب اصلیشه.‬
‫مال تو.‬
‫ببین، گذاشتمش اینجا.‬
‫بذار ببینم.‬
‫حلالم کن ییلدیز. به مادرت گفتم مادر،‬ ‫به پدرت گفتم پدر...‬
‫.. به برادرت گفتم برادر. نمی‌دونستم.‬
‫حلالم کن.‬
‫نور به قبرت بباره.‬
‫زود اومدی.‬
‫ییلدیریم؟‬
‫الو؟‬
‫چی شده؟ صدات مثل کسی که جن دیده می‌لرزه.‬
‫- ییلدیریم، تو زنده‌ای؟‬ ‫- دیگه تقدیر الهی بود.‬
‫گاهی چهار تا گلوله می‌خوری و نمی‌میری...‬
‫.. گاهی هم همینطوری که داری تو پیاده‌رو راه می‌ری، ‫یه گلدون میفته رو سرت و تموم می‌کنی.
‫- زندگیه دیگه.‬ ‫- از من چی می‌خوای؟‬
‫وقتی من مُرده بودم، چه اتفاقایی که نیفتاده!‬
‫طلاق گرفتی، مبارک باشه.‬
‫ولی خب، بعدش هم که سرهات رفته،‬
‫با ییلدیز نامزد کرده.‬ ‫این یکی دیگه بد شده.‬
‫رفتی پیش کورداعلی‌ها.‬ ‫ییلدیز هم که دختر ضیان خان نبوده.‬
‫کلی اتفاقای جور واجور.‬ ‫به خدا دو روز نمی‌شه مُرد!‬
‫حالا بعد این همه اتفاق، مطمئنم که از سرهات کینه به دل داری.‬
‫چه تصادفی! منم همینطورم و می‌گم که...‬
‫.. چرا دشمن دشمنم، دوستم نباشه؟‬
‫باز داری چه اراجیفی می‌گی؟ قطع می‌کنم.‬
‫حیف. به خدا حیف.‬
‫من دارم بهت فرصت می‌دم که از سرهات و ییلدیز انتقام بگیری...‬
‫.. اونوقت تو داری با پشت دست ردش می‌کنی، آره؟‬
‫هنوزم می‌گی «پشت سر سرهات کاری نمی‌کنم»؟ مگه فرشته‌ای؟‬
‫ببین، یه فرصت خیلی خوب بهت می‌دم.‬
‫- چه فرصتی؟‬ ‫- خب، اون رو هم وقتی دیدمت در موردش حرف می‌زنیم.‬
‫برات لوکیشن می‌فرستم. یا تو بفرست.‬
‫اگه اعتماد نداری، هر جا تو بگی میام، فرقی نمی‌کنه.‬
‫ولی بهت قول می‌دم، پشیمون نمی‌شی.‬
‫چرا می‌خواستی منو ببینی؟‬
‫راستش نمی‌خواستم اینجا ببینمت...‬
‫.. ولی خیلی وقت بود که اینجا نیومده بودم.‬
‫بهت اعتماد ندارم.‬
‫اگه یادت باشه، آخرین باری که همو دیدیم، منو دزدیده بودی.‬
‫- من و بچه‌ام رو به مرگ تهدید کردی.‬ ‫- آره.‬
‫تو هم داری می‌گی که اینجا نمی‌تونم کاری باهات بکنم، نه؟‬
‫حق با توئه، ولی من اصلاً همچین قصدی ندارم.‬
‫ییلدیریم کشش نده، هر چی می‌خوای بگی بگو.‬
‫ملک، تو در واقع زن خیلی باهوشی هستی...‬
‫.. می‌دونی؟‬
‫ولی اینکه اون ییلدیز هر دفعه شکستت می‌ده، منو متعجب می‌کنه.‬
‫سرهات دشمن منه.‬
‫متأسفانه تو هم دشمنم بودی، چون زنش بودی.‬
‫من رفتم و با ییلدیز نامزد کردم.‬
‫می‌خواستم با کورداعلی‌ها فامیل بشم و قدرتم رو بیشتر کنم.‬
‫اگه یادت باشه، تو هم برای همین بهم کمک کرده بودی.‬
‫ولی اوضاع عوض شد.‬
‫نگو که کورداعلی‌ها یه دختر زیباتر دیگه هم داشتن.‬
‫اگه بخوای، من و تو...‬
‫.. می‌تونیم از ییلدیز و سرهات انتقام بگیریم.‬
‫از من چی می‌خوای؟‬
‫اینکه باهام ازدواج کنی.‬
‫کوثر، عزیزم، یالا دخترم. شربت رو بار بذار.‬
‫- کامل، دستگاه رو ول کن پسرم.‬ ‫- باید داغ‌داغ بریزیم.‬
‫- اون بالا منقل قراره روشن بشه. یالا.‬ ‫- غربت، زود باش دخترم. یالا.‬
‫- ببر بالا. می‌خوایم سوپ‌ها رو بکشیم.‬ ‫- هیزم‌ها رو برداریم.‬
‫- یکم تحرک، انرژی!‬ ‫- یالا، یالا.‬
‫هنوز هیچی حاضر نیست. چقدر لفتش می‌دین!‬
‫نگران نباش خانم‌جان. سر وقت آماده می‌شه.‬
‫- ای وای!‬ ‫- چی شده؟ باز که اینجا رو گذاشتی رو سرت.‬
‫دارن تدارک می‌بینن.‬
‫- تدارک چی؟‬ ‫- مهمون قراره بیاد.‬
‫کی قراره بیاد سرهات؟‬
‫مادرت.‬
‫- مادرم؟‬ ‫- مادرت.‬
‫مادر من؟‬
‫همین الان از هواپیما پیاده شدن. یوسف رفته از فرودگاه بیارتشون.‬
‫کم‌کم می‌رسن. همه‌ی این تدارکات برای اونه.‬
‫قول داده بودی.‬
‫- پیداش کردی، آره؟‬ ‫- آره.‬
‫می‌دونستم سر قولت می‌مونی!‬
‫من بهت قول داده بودم، مگه می‌شه زیرش بزنم؟‬
‫خوش‌قولی. من که می‌دونم.‬
‫تو سر قولت می‌مونی.‬
‫ببینیم چه ماجراهایی منتظرمونه مادر.‬
‫چی می‌خواد بشه؟ مادرش دو روز می‌مونه و بعدش می‌ره.‬
‫ان‌شاءالله این رو هم با خودش برداره ببره.‬
‫- ان‌شاءالله.‬ ‫- ممنونم.‬
‫هیس! هی، یه لحظه. تو هم به من یه قولی داده بودی.‬
‫مگه قرار نبود دیگه گریه نکنی؟ این اشکا از سر شوقه، مگه نه؟‬
‫در ضمن، دیگه بهانه‌ای هم برای ازدواج نکردن نداری.‬
‫حالا که اینو گفتی، منم دست جنبوندم.‬
‫- نمونده.‬ ‫- نمونده.‬
‫ممنونم.‬
‫همین که مادرم رو پیدا کردی...‬
‫.. بار بزرگی رو از رو دوشم برداشتی. دستت درد نکنه.‬
‫خب پس، اگه اونا تو راهن، من برم کیفم رو بذارم.‬
‫یه دستی به سر و روم بکشم.‬
‫- بیا دخترم. چشمت روشن.‬ ‫- سلامت باشی.‬
‫- ماشاالله.‬ ‫- مادر ییلدیز این بوده؟‬
‫این خودشه؟‬
‫خودشه.‬
‫یالا.‬
‫دخترم.‬
‫ییلدیز.‬
‫خوش اومدی.‬
‫اورفا خیلی عوض شده.‬
‫چند وقت می‌شه که نیومدی؟‬
‫۲۵ سال.‬
‫کنعان.‬
‫ببین، قبلاً هم‬ ‫بهت گفته بودم.‬
‫نامزد ییلدیز، سرهات یلدوران،‬ ‫یه خان عشیره‌ست.‬
‫کارمون اصلاً راحت نیست.‬
‫واسه همین هر طور شده باید ییلدیز رو‬ ‫ببریم استانبول.‬
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام ناین مووی ::.. .:: Telegram: @official_9movie ::. .:: Instagram: @9movie_official ::.
با خرید اشتراک از ناین مووی ما را در ادامه‌ی ترجمه‌ی آثار نایاب یاری کنید. 9movie.org