ناین مووی، دانلود و تماشای آنلاین فیلم‌ها و سریال‌های نایاب با زیرنویس فارسی! .::9movie.org::.
‫دخترت ملکه یا ییلدیز؟‬
‫بگو ییلدیز دخترمه دیگه.‬
‫بچه‌ی تو مُرده به دنیا اومد مریم.‬
‫ییلدیز...‬
‫.. دختر ما نیست.‬
‫این چی می‌گه؟ چی داره می‌گه؟‬
‫یعنی چی؟‬ ‫یعنی چی که ییلدیز دخترم نیست؟‬
‫مگه می‌شه؟ مگه همچین چیزی ممکنه بابا؟‬
‫ییلدیز دختر توئه.‬
‫یعنی چی که ییلدیز دختر من نیست؟‬
‫- مگه می‌شه؟ نه.‬ ‫- هیس، هیس.‬
‫نمی‌شه، معلومه که نمی‌شه.‬ ‫مگه می‌شه آخه؟‬
‫نمی‌شه، مگه نه ضیان خان؟‬ ‫یه چیزی بگو...‬
‫- .. بگو که نمی‌شه. ‫- شنیدی دیگه، حرفی که باید می‌گفتمو گفتم.
‫ییلدیز دختر ما نیست.‬
‫یعنی چی که دختر ما نیست؟‬
‫- وقتی می‌گم نیست یعنی نیست دیگه.‬ ‫- این چی می‌گه؟‬
‫- این چی می‌گه؟ چی داره می‌گه؟‬ ‫- باید توضیح بدی ضیان خان.‬
‫باید بگی، باید همه چی رو تعریف کنی.‬
‫حرف بزن. یعنی چی که ییلدیز...‬
‫.. دختر ما نیست؟‬ ‫من اون بچه رو به دنیا آوردم.‬
‫داری می‌گی بچه‌ی من مُرده به دنیا اومده.‬ ‫باید توضیح بدی ضیان خان.‬
‫- بگو، تعریف کن.‬ ‫- ولم کن.‬
‫همه متفرق بشین.‬
‫بگو ضیان خان...‬
‫.. بیشتر از این با این مردم‬ ‫این کار رو نکن، بگو.‬
‫هر چی هست بگو.‬
‫بگو.‬
‫تعریف کن.‬
‫- ۲۵ سال پیش بود.‬ ‫- آره...‬
‫مریم حامله بود،‬ ‫قرار بود یه دختر داشته باشیم.‬
‫اون دختری که قرار بود به دنیا بیاد هم...‬
‫.. قرار بود به این خون و خون‌ریزی پایان بده.‬
‫برای ازدواج با پسر یلدوران‌ها هم...‬
‫.. باباهان گفته بود قبول می‌کنه.‬
‫مریم رو‬ ‫با عجله بردن برای زایمان.‬
‫منتظر موندم.‬
‫منتظر موندم، ساعت‌ها گذشت.‬
‫بعدش دکتر اومد بیرون.‬
‫به جای اینکه خبر خوش بده...‬
‫.. خبر یه فاجعه رو داد.‬
‫گفت بچه‌ت رو از دست دادی.‬
‫اگه فقط پدر یه خانواده باشی...‬
‫.. داغ بچه‌ت رو می‌کشی.‬
‫اما...‬
‫.. اگه بزرگ یه عشیره باشی، قضیه فرق می‌کنه.‬
‫دختری که قرار بود به دنیا بیاد‬ ‫جلوی خون‌ریزی رو می‌گرفت.‬
‫منم باید یه دختر پیدا می‌کردم.‬
‫با یکی از دختربچه‌هایی که اون روز به دنیا اومده بودن...‬
‫.. بچه‌ی مُرده‌مون رو عوض کردیم.‬
‫نه!‬
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتی، نه؟‬
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.‬
‫این حقیقت رو...‬
‫.. نه مادر اون بچه فهمید...‬
‫.. نه مریم.‬
‫اگه تو دنبال این ماجرا‬ ‫نمیفتادی...‬
‫.. این راز با من‬ ‫دفن می‌شد.‬
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتی، آره؟‬
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتی؟‬
‫زندگی ییلدیز رو نابود کردی بس نبود،‬ ‫اومدی زندگی منم نابود کردی.‬
‫حالا یه چیزی هم طلبکاری و زل زدی تو چشمامون‬ ‫می‌گی چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم؟‬
‫آره ضیان خان؟‬ ‫من فلان تو رو... من تو رو...‬
‫.. من تو رو...‬
‫چه چاره‌ای آخه؟‬
‫سرهات صبر کن، نه.‬ ‫نه اینطوری نیست. صبر کن، نه.‬
‫اینطوری نیست؟ اینطوری نشد، نشده.‬ ‫بابا آخه چطور ممکنه؟‬
‫دروغه. بگو دروغه، بگو که دروغه.‬
‫- بگو دروغه.‬ ‫- شنیدی دیگه.‬
‫چیزیه که شده، دیگه سر منو درد نیارین.‬
‫یعنی چی که سر منو درد نیارین؟‬
‫تو، تو زندگی منو تباه کردی.‬
‫تو زندگی منو نابود کردی.‬ ‫حالا دوباره...‬
‫.. فکر کردی می‌تونی شونه خالی کنی و‬ ‫از زیرش در بری؟‬
‫هیچ‌کس منو با گذشته‌م قضاوت نمی‌کنه.‬
‫از این بدن چند تا ضیان خان رفتن و...‬
‫.. چند تا ضیان خان برگشتن.‬ ‫حسابش از دستم در رفته.‬
‫جای من بودن...‬
‫.. این‌همه مسئولیت رو به دوش کشیدن‬ ‫فکر کردی کار راحتیه؟‬
‫اون سنگ‌ها گناه‌های توئه ضیان خان.‬
‫زیر بار گناهات له شو.‬
‫تو یه بچه‌ی شیرخواره رو از آغوش مادرش گرفتی‬ ‫و آوردی تو این عمارت کنیز کردی.‬
‫اونایی که می‌گی تو خیابون ول می‌گردن...‬
‫.. حتی سگ‌ها و مارها هم‬ ‫اینطوری به هم خیانت نمی‌کنن.‬
‫تو چیکار کردی؟ تو چیکار کردی آخه؟‬
‫وای بر من، من چطور نفهمیدم؟‬
‫من چطور متوجه نشدم؟‬
‫معلوم بود، تو‬ ‫اون‌همه به من عذاب دادی.‬
‫دیگه اشکی تو چشمام نمونده.‬
‫حتی یه روز هم...‬
‫.. ته اون لونه‌ی شوم‬ ‫بهم آرامش ندادی.‬
‫نابودم کردی، زندگیم رو...‬
‫.. گند زدی به زندگیم.
‫چرا؟‬
‫چون از خونِت نیستم، نه؟‬
‫اگه از خونِت بودم دلت نمیومد.‬
‫- چون از خونِت نیستم، نه؟‬ ‫- کشش نده.‬
‫تو این سن و سال‬ ‫دیگه قرار نیست ازت حرف بشنوم.‬
‫دیگه باید بهم حساب پس بدی.‬
‫باید بهم حساب پس بدی ضیان خان.‬ ‫باید بهم...‬
‫.. بگی پدر و مادرم کجان.‬
‫باید بهم بگی مادرم کیه، پدرم کیه؟‬
‫باید بگی من کی‌ام؟‬ ‫باید بهم جواب بدی.‬
‫- دخترم؟‬ ‫- باید بهم حساب پس بدی.‬
‫- ضیان خان باید بگی.‬ ‫- ییلدیز، دخترم!‬
‫من مادرتم.‬ ‫ببین، با گوشت و پوست و استخون روبه‌روت ایستادم.‬
‫- من مادرتم، من.‬ ‫- مامان ببین...‬
‫- .. تو مادر منی. ‫- آره.
‫- مادر من می‌مونی اما اون...‬ ‫- اون داره دروغ می‌گه.‬
‫- نه، اون داره حقیقت رو می‌گه.‬ ‫- ییلدیز حق داره مریم خانم.‬
‫ضیان خان داره حقیقت رو می‌گه. دخالت نکن...‬
‫- .. بذار ییلدیز حسابش رو برسه. ‫- بگو، من کی‌ام؟
‫- من کی‌ام، بهم جواب بده!‬ ‫- من از کجا بدونم تو کی هستی؟‬
‫تو این عمارت کسی رو نداری. بسه دیگه.‬
‫تو، تو کی هستی که...‬
‫.. داری کی رو بیرون می‌کنی؟‬ ‫اون دختر، دخترِ منه.‬
‫من بهش شیر دادم،‬ ‫من زاییدمش.‬
‫- این حقیقت نداره...‬ ‫- تو آدم نیستی.‬
‫تو آدم نیستی.‬ ‫کارایی که با این زن کردی...‬
‫.. کارایی که با من کردی...‬ ‫تو آدم نیستی.‬
‫تو اون دنیا هم جا نداری.‬
‫هر نفسی که می‌کشی واسه این دنیا ضرره.‬
‫- درست مثل اسمت.‬ ‫- مرتیکه من تو رو...‬
‫جرئت نکن!‬
‫بسه، دفعه‌ی بعد اجازه نمی‌دم، بسه.‬
‫بسه.‬
‫جرئت نکن.‬
‫شما هم از اینجا گمشین بیرون. برین بیرون.‬
‫برو بیرون، تو کار خانوادگی دخالت نکن.‬ ‫اسلحه‌ات رو بیار پایین، زود باش.‬
‫مرتیکه تو کی هستی که از من بازخواست می‌کنی؟‬
‫با چه حقّی؟‬
‫- تو چه کاره‌ی ییلدیزی؟‬ ‫- اصلاً تو کی هستی ضیان خان؟‬
‫اصلاً تو کی هستی؟ اصلاً تو‬ ‫چه کاره‌ی ییلدیزی، اول اینو بهم بگو.‬
‫یه بار دیگه...‬
‫.. اگه به تار موی ییلدیز دست بزنی‬ ‫تاوانش رو با جونت می‌دی.‬
‫از این به بعد جون ییلدیز‬ ‫دست من امانته مریم خانم.‬
‫- چی؟‬ ‫- اینم یادتون باشه.‬
‫اونایی که امروز دنبالش فرستادی...‬
‫.. تاوان دست‌درازی به ییلدیز رو پس دادن.‬
‫ببین، یه بار دیگه...‬
‫.. اگه به ییلدیز...‬
‫.. آسیبی برسه...‬
‫.. اگه به تار موش دست بزنی...‬
‫.. می‌کُشمت.‬
‫بیا بریم ییلدیز.‬
‫ییلدیز!‬
‫«تبعیدم همیشگیه»‬
‫«حسرت، اجاق منه»‬
‫«غربت، خونه‌ی منه»‬
‫«تو این دنیا جایی واسه من نیست»‬
‫«جایی واسه من تو این دنیا»‬
‫«تو این دنیا واسم امانی نیست»‬
‫«تو این دنیا جایی واسه من نیست»‬
‫«جایی واسه من تو این دنیا»‬
‫«تو این دنیای بزرگ امانی نیست»‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫با این اسلحه به سرهات شلیک می‌کنی و...‬
‫.. ثابت می‌کنی که خائن نیستی.‬
‫اگه می‌گی نمی‌تونم به سرهات شلیک کنم...‬
‫.. برو، خودت کارت رو تموم کن.‬
‫حالا یه اسلحه دادن دستم و‬ ‫منو فرستادن سراغ عشقم.‬
‫بهم گفتن یا بکُش یا کشته شو.‬
‫مگه من کی‌ام؟‬
‫- مگه من چی‌ام؟‬ ‫- ییلدیز نه، ییلدیز نکن.‬
‫«درمان نه، دردش شدم»‬
‫«گل نه، خار شدم»‬
‫«یار بودم و غریبه شدم»‬
‫«تو این دنیا یاری واسه من نیست»‬
‫چرا هیچ‌وقت دوستم نداشتی؟‬
‫چرا مثل بچه‌خونده‌ها برام فرق گذاشتی؟‬
‫بابا، من که واسه تو‬ ‫به دنیا نیومدم، داری منو می‌کُشی.‬
‫مگه بهت نگفتم‬ ‫بهم نگو بابا؟ بی‌حیا!‬
‫کاش دختری مثل تو نداشتم.‬ ‫ببرش زیر سایه‌ی خودت، اینجا ازش محافظت کن.‬
‫از این به بعد اون دختر من نیست.‬ ‫این رو همه‌تون بدونین و بشنوین.‬
‫اما به محض اینکه از این عمارت بره بیرون‬ ‫کاری که لازمه رو انجام می‌دم.‬
‫اینم قول ضیان خان باشه.‬
‫«مگه آدم هیچ‌وقت عوض نمی‌شه؟»‬
‫«تمام فکر و ذکرش دروغه»‬
‫«چشمش با خاک سیر می‌شه»‬
‫«تو این دنیا رفیقی ندارم»‬
‫«تو این دنیا رفیقی...»‬
‫«تو این دنیا برام امانی نیست»‬
‫«تو این دنیا جفتی ندارم»‬
‫«تو این دنیا برادری...»‬
‫«تو این دنیا برام امانی نیست»‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫«با سازم گشتم و چرخیدم»‬
‫«دردم رو با غم گفتم»‬
‫«حتی تو هم گوش ندادی»‬
‫«تو این دنیا صدایی برام نیست»‬
‫«تو این دنیا صدایی...»‬
‫«تو این دنیا برام امانی نیست»‬
‫«تو این دنیا جایی ندارم»‬
‫«تو این دنیا جایی...»‬
‫«تو این دنیا برام امانی نیست»‬
‫«تو این دنیا جایی ندارم»‬
‫«تو این دنیای بزرگ امانی نیست»‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫- معذرت می‌خوام.‬ ‫- چی؟‬
‫من ازت معذرت می‌خوام.‬
‫من نمی‌دونستم. من در حق تو‬ ‫خیلی بدی کردم، معذرت می‌خوام.‬
‫من جلوی روت ایستادم و...‬
‫.. گفتم ما نامزدیم.‬ ‫من حتی نامزدت هم نبودم.‬
‫من همه‌چیزت رو نابود کردم،‬ ‫زندگیت رو نابود کردم...‬
‫.. آینده‌ت، همه‌چیزت رو نابود کردم.‬ ‫بین تو و زنت فاصله انداختم.‬
‫نمی‌دونستم، معذرت می‌خوام.‬ ‫سرهات، من...‬
‫.. به خدا که نمی‌دونستم.
‫- ییلدیز...‬ ‫- نه، تو الان...‬
‫.. تو الان، واسه هیچی‬ ‫زندگیت رو به باد دادی.‬
‫- چرند نگو.‬ ‫- واسه یه ییلدیز قلابی...‬
‫.. زندگیت رو تباه کردی.‬ ‫من معذرت می‌خوام.‬
‫هیچ‌چیز قلابی‌ای درباره‌ی تو‬ ‫وجود نداره، فهمیدی چی می‌گم؟‬
‫چه اهمیتی داره؟‬ ‫کی واسش مهمه پدر و مادرت کی‌ان.‬
‫این چی رو عوض می‌کنه؟ چی رو؟‬ ‫بهم نگاه کن، بهم نگاه کن...‬
‫.. قلابی، آره؟ قلابی؟‬
‫من فقط به این چشم‌ها نگاه کردم،‬ ‫نه به چشم‌های کس دیگه.‬
‫- چون تو رو هم گول زدن.‬ ‫- بذار گول بزنن.‬
‫- تو رو هم انداختن وسط دروغ.‬ ‫- بذار بندازن.‬
‫- وگرنه اصلاً به صورتم نگاه می‌کردی؟‬ ‫- این کار رو نکن.‬
‫- نه.‬ ‫- این کار رو نکن.‬
‫- چیکار نکنم؟ حقیقت اینه...‬ ‫- ما رو نکش تو تاریکی اونا.‬
‫- این کار رو نکن.‬ ‫- سرهات بهت...‬
‫ما رو تو تاریکی اونا نکش.‬ ‫به خودمون نگاه کن، به چیزی که شده نگاه کن.‬
‫به ما نگاه کن. بهم نگاه کن...‬
‫.. مگه ما سال‌ها اینو با هم تحمل نکردیم؟‬
‫مگه سال‌ها هر کاری از دستشون‬ ‫برمیومد باهامون نکردن؟‬
‫مگه ما فقط به همدیگه تکیه نکردیم؟‬ ‫مگه جز هم به چی تکیه کردیم؟‬
‫مگه از یه خواب و یه بلا با هم‬ ‫عبور نکردیم؟ نکن این کار رو.‬
‫- ببین، بلاهای خیلی بیشتری منتظرمه.‬ ‫- مگه ما به هم تکیه نکردیم؟‬
‫من عاقل نبودم.‬ ‫من اصلاً وجود نداشتم، من...‬
‫- چه فرقی می‌کنه؟‬ ‫- تو این دنیا اینکه تو کی هستی...‬
‫.. و چی هستی رو همه می‌دونن.‬
‫چیزایی که مجبورم کردی انجام بدم،‬ ‫چیزایی که من مجبورت کردم انجام بدی.‬
‫من پیشت سرافکنده‌ام، نمی‌شه سرهات.‬
‫من خودم رو لایق تو نمی‌دونم.‬ ‫من کی‌ام اصلاً؟ چی‌ام من؟‬
‫بگو چی‌ام، رعیت‌ام؟ کلفت‌ام؟‬
‫کلفت‌ام؟‬
‫معلوم نیست ننه بابام کی‌ان.‬ ‫اینکه من چی‌ام...‬
‫- .. آدم‌حسابی‌ایم یا دزدیم، چی‌ایم...‬ ‫- بسه. بسه، دیگه بسه.‬
‫بسه.‬
‫جای تو پیش منه.‬
‫جای تو تو قلب منه.‬
‫تو قلب من.‬
‫- نمی‌شه.‬ ‫- هم آینده‌ت، هم معلم شدنت.‬
‫من بهت چی گفتم؟‬ ‫درس می‌خونی، معلم می‌شی.‬
‫مگه نگفتم واسه این کار هر کاری‬ ‫از دستم بربیاد انجام می‌دم؟‬
‫مگه بهت قول ندادم؟‬ ‫من پای این قولم وایمیستم.‬
‫تو کِی دیدی که من‬ ‫زیر حرفم بزنم؟‬
‫کِی دیدی؟‬
‫انگار تا امروز این زندگی رو‬ ‫تو سینی طلا بهت تقدیم کردن.‬
‫بهم نگاه کن.‬ ‫تو تو کورداعلی، تو یلدوران...‬
‫.. سال‌ها با چنگ و دندون...‬
‫.. واسه رسیدن به آرزوهات‬ ‫تلاش نکردی ییلدیز؟‬
‫بازم تلاش می‌کنی.‬ ‫این دفعه منم کنارتم.‬
‫من کنارتم. اما اگه بگی...‬
‫.. اگه بهم بگی که؛‬ ‫برو ننه بابام و خانواده‌ام رو پیدا کن...‬
‫.. اونم پیدا می‌کنم، ولی بسه دیگه،‬ ‫دیگه گریه نکن.‬
‫از این به بعد...‬
‫.. هر کسی باعث این اشک‌هات بشه...‬
‫- .. تاوانش رو پس می‌ده، بهت قول می‌دم.‬ ‫- نه، نمی‌شه. نمی‌شه.‬
‫- ییلدیز نکن.‬ ‫- نه، نه.‬
‫- دیگه جونی برام نمونده.‬ ‫- خب، اگه نمونده من اینجام.‬
‫اگه تو دیگه جونی نداری‬ ‫من اینجام. هر چی که باشه.‬
‫من اینجام.‬
‫کنارتم.‬
‫من اینجام.‬
‫عزیزم، این چوب شیرین‌بیان رو‬ ‫باید حسابی له کنی.‬
‫اینطوری با ناز و ادا نمی‌شه،‬ ‫با نوک انگشتات نمی‌شه.‬
‫باید اینطوری ورز بدی،‬ ‫مثل لباس چنگ بزن، اینطوری چنگ بزن.‬
‫- پرنسس.‬ ‫- آبجی دارم لهش می‌کنم دیگه...‬
‫.. چقدر دیگه لهش کنم؟‬ ‫اگه اینطوری تا تهش لهش کنم...‬
‫.. دیگه این نعمت هیچ فایده‌ای نداره.‬
‫- بخش مهمش روی سطحه.‬ ‫- البته، روی سطحه.‬
‫با این چیزای هوش مصنوعی‬ ‫تو گوشی‌هاتون...‬
‫.. همه‌تون واسه من پروفسور شدین،‬ ‫حالا ببین کی بهت گفتم.‬
‫من این عمارت بزرگ رو با دانش باستانی‬ ‫هفت نسل از اجدادم...‬
‫- .. اداره می‌کنم، می‌دونی؟ ‫- ماشاالله.
‫هر کسی که بخواد با من رقابت کنه‬ ‫یا بخواد با من دربیفته...‬
‫- .. خیلی زود از دور خارج می‌شه. ‫- آبجی تو حق داری.
‫من دیروز کنجکاو شدم،‬ ‫اسمت رو از هوش مصنوعی پرسیدم اما...‬
‫.. تو رو نمی‌شناسه.‬ ‫حتی هوش مصنوعی وقتی اسمت رو شنید...‬
‫- .. یهو خودش رو خاموش کرد. ‫- خیلی بی‌ادبی، خیلی. خیلی.
‫- آبجی.‬ ‫- بله؟‬
‫چرا اونو به صورتت می‌مالی؟‬ ‫پوستت رو می‌کشه؟‬
‫نه، این ماسک پوست شیشه‌ای کره‌ای‌هاست یا، توش از اینا داره.
‫- اون چیه دختر؟‬ ‫- این زن‌های کره‌ای...‬
‫.. صورتشون مثل پنبه نرم و درخشان می‌شه.‬
‫- خب؟‬ ‫- اونا از این ماسک پوست شیشه‌ای استفاده می‌کنن.‬
‫توش آرد برنج و‬ ‫عسل و این‌جور چیزا هم هست اما...‬
‫.. ماده اصلیش اینه، ریشه شیرین‌بیان.‬ ‫به حرف اونا گوش نده.‬
‫- آنتی‌اکسیدان.‬ ‫- آنتی‌اکسیدان دیگه چیه بابا.‬
‫خانمم داره میاد، زود باشین برین سر کارتون.‬ ‫یالا یالا.‬
‫- قشنگ اینطوری فشارش بده.‬ ‫- تازه به دستام مرطوب‌کننده زدم، درد می‌کنه.‬
‫شربت چطور شد؟‬ ‫یه لیوان بدین بخورم...‬
‫- .. ببینم مزه‌اش چطوره. ‫- صبر کن، صبر کن بیارم. تازه تازه‌ست.
‫- می‌تونی بلند شی؟‬ ‫- بلند می‌شم. تو برو سر کارت.‬
‫بیا، بگیر خانمم.‬ ‫ای وای، آخ!‬
‫- لیوان رفت که.‬ ‫- آبجی شکوندیش، شکوندیش.‬
‫آبجی اگه می‌گفتی من پر می‌کردم.‬ ‫تو رماتیسم داری...‬
‫.. دستت جون نداره که.‬ ‫این‌همه جوون اینجاست.‬
‫گلزار، این داره به تو می‌گه پیرزن،‬ ‫یا من اینطوری می‌فهمم؟‬
‫- اصلاً همچین چیزی نگفتم.‬ ‫- ما که دهنمون رو باز نکردیم.‬
‫من اینا رو می‌ذارم روی هم و‬ ‫یه تکونی بهشون می‌دم که...‬
‫.. فقط الان چون نمی‌خوام روی شربت‌ها‬ ‫گرد و خاک بشینه این کار رو نمی‌کنم.‬
‫تو خوبی؟‬
‫صورتت خندونه.‬
‫نکنه مریض شدی.‬ ‫کاش فشارت رو می‌گرفتیم آبجی گلزار.‬
‫نه نه، هم حالم خوبه و هم‬ ‫کیفم کاملاً کوکه.‬
‫- ان‌شاءالله بهتر هم می‌شه.‬ ‫- ان‌شاءالله.‬
‫یه دستمال بیار،‬ ‫با دستمال پاکش کن.‬
‫- پشت سرت هم یه تیکه‌ست، اونم بردار.‬ ‫- خسته نباشین.‬
‫سلامت باشی دخترم. چی شده؟‬
‫خبری شده؟‬ ‫به ییلدیز زنگ زدم، در دسترس نیست.‬
‫- گوشیش خاموشه، نکنه سوار هواپیما شده؟‬ ‫- تا الان دیگه باید رفته باشه.‬
‫اما من یه حسی ته دلم دارم.‬
‫کاش به اون مردی که ییلدیز رو برد دسترسی داشتیم.‬
‫تو رو خدا یکی بهم بگه‬ ‫سوار شد رفت یا نه.‬
‫بگه سوار شد رفت.‬ ‫تا خیالم راحت بشه، تو روخدا.‬
‫باشه، آروم باش. الان به حمزه زنگ می‌زنیم.‬
‫حمزه، رسیدین فرودگاه پسرم؟‬
‫- مامان سلطان‌، من یوسفم.‬ ‫- یوسف؟‬
‫گوشی حمزه دست تو چیکار می‌کنه؟‬
‫مامان اوضاع اونطوری که فکر می‌کنی نیست.‬ ‫تیر خورد به حمزه.‬
‫کورداعلی‌ها زدنش.‬
‫چرا به حمزه تیر زدن؟ ییلدیز کجاست؟‬
‫ییلدیز خوبه مامان، خوبه.‬ ‫سرهات خان رسید، لحظه آخر نجاتش داد.‬
‫آدم‌های این کورداعلی‌ها‬ ‫می‌خواستن ییلدیز رو از پرتگاه پرت کنن...‬
‫.. بعدش که درگیری شد و اینا، الان‬ ‫رفتن عمارت تا حسابشون رو برسن.‬
‫ییلدیز...‬
‫- .. سوار هواپیما نشد؟ ‫- خب معلومه دیگه، پرتگاه...
‫قطع کرد.‬
‫ببین حالا تماشا کن،‬ ‫سرهات، ییلدیز رو میاره به عمارت.‬
‫می‌گه که‬ ‫ییلدیز تحت حمایت منه.‬
‫تموم نشد، نرفت، یه جوری نشد که بره.‬
‫تو بگو، تو روخدا یکی بگه‬ ‫فلان کار رو بکن، همون کار رو می‌کنم.‬
‫بسه دیگه.‬
‫خیره ان‌شاءالله.‬
‫رمضان هم تموم شد اما‬ ‫پرنده هم اینجا پر نمی‌زنه.‬
‫خوش اومدین آقا.‬ ‫طبق دستورتون رستوران رو تعطیل کردیم.‬
‫به‌جز شما میزی نیست.‬
‫ایول جواد جان، دستت درد نکنه.‬
‫- جگر؟‬ ‫- دوست داریم.‬
‫- جگر رو چطور می‌خوای؟‬ ‫- فقط یه حرارتی ببینه کافیه.‬
‫جواد شنیدی هجران خانم چی گفت.‬ ‫نذاری جگرها خشک بشن‌ها.‬
‫اطاعت می‌شه آقا، اصلاً نگران نباشین.‬ ‫خودم شخصاً می‌رم پای منقل.‬
‫دمت گرم عزیزم، برو.‬
‫پس واسه من کل اینجا رو قرق کردی؟‬
‫چه می‌دونم،‬ ‫تو بازار لحظه قشنگی داشتیم...‬
‫.. واسه همین فکر کردم‬ ‫خلوت کردن با هم می‌تونه خوب باشه.‬
‫خیلی فکر خوبی کردی.‬
‫حالا که باهم خلوت کردیم...
‫خلوت کردیم دیگه.‬
‫.. منم همینو می‌گم، خلوت کردیم.
‫نه نه هجران، تو رو خدا هجران من‬ ‫نکن قربونت برم.‬
‫اینجا گارسون و اینا هست،‬ ‫اینجا از بوس و این‌جور چیزا خبری نیست.‬
‫بوس چیه دیوونه؟ اون رو نگفتم.‬
‫شاید اونطوری کردم که‬ ‫صندلیم رو برام عقب بکشی.‬
‫فهمیدم، صندلی فدای سرت.‬ ‫بفرما، بشین.‬
‫- مرسی.‬ ‫- چی؟‬
‫- ممنونم.‬ ‫- استغفرالله، این چه حرفیه؟‬
‫پسر، می‌شینی پیشمون؟‬ ‫اگه می‌خوای بیا بشین.‬
‫برو بابا، دیگه سفارش دادیم.‬ ‫ای بابا!‬
‫ایول...‬
‫- .. قشنگه. ‫- چی قشنگه؟
‫اینطوری...‬
‫.. اینکه آدم با کسی که دوستش داره ازدواج کنه‬ ‫واقعاً قشنگه.‬
‫الان زیاد نمی‌تونم توصیفش کنم ولی...‬
‫- .. مثل اون چیز ماست. ‫- مثل چی؟
‫- ایسوت.‬ ‫- ایسوت؟‬
‫واقعاً مثل ایسوته، به خدا.‬
‫عشق، واقعاً نمک زندگیه.‬
‫اگه ایسوت نباشه غذا‬ ‫بی‌مزه می‌شه دیگه، اینم دقیقاً همونه.‬
‫- پس می‌گی ایسوت، آره؟‬ ‫- آره.‬
‫باید رو تشبیهاتت یکم بیشتر‬ ‫کار کنی.‬
‫ولی اشکال نداره، درست می‌شه.‬ ‫ردیفش می‌کنیم، نگران نباش.‬
‫بهت که گفتم، ته جنمش همینه.‬
‫همینه که هست، به نظرم شکر کن که همون ایسوت رو گفت.‬
‫بهت میاد.‬
‫- می‌گی؟‬ ‫- می‌گم.‬
‫هجران کورداعلی.‬
‫- خب بگو یوسف، بگو ببینم؟‬ ‫- ارباب...‬
‫.. مامان سلطان به گوشی حمزه زنگ زد.‬
‫می‌دونست که حمزه، ییلدیز رو‬ ‫رسونده فرودگاه.‬
‫آخ مادر،‬ ‫پس تو با حمزه هماهنگ کردی.‬
‫باشه یوسف، دستت درد نکنه. فعلاً یا علی.‬
‫ملک متقاعدت کرد؟‬ ‫واسه همین از عمارت زدی بیرون؟‬
‫تو چی دیدی؟‬
‫- چی؟‬ ‫- چی دیدی که من ندیدم و تو...‬
‫.. رفتی اون تست دی‌ان‌ای رو دادی؟‬ ‫من این همه سال بهش گفتم بابا...‬
‫.. بهش گفتم پدر.‬ ‫اصلاً به فکرمم نمی‌رسید...‬
‫.. تو چطوری، چی دیدی؟‬
‫- فقط می‌خواستم مطمئن بشم.‬ ‫- سرهات، مطمئن بشم یعنی چی؟‬
‫تو به یه چیزی شک کرده بودی...‬
‫.. که رفتی تست دی‌ان‌ای دادی.‬ ‫واسه اینکه من ناراحت نشم...‬
‫- .. بهم نمی‌گی؟ ‫- ییلدیز.
‫بگو دیگه، آدمو به التماس ننداز.‬
‫من چی رو ندیدم؟‬ ‫می‌خوام اینو بفهمم.‬
‫خب، از روی خودم قضاوت کردم.‬
‫منم به زودی بابا می‌شم.‬
‫به این فکر کردم که بچه‌ام‬ ‫باعث شده از چه چیزایی بگذرم.‬
‫ییلدیز، من به خاطر بچه‌ام رفتم...‬
‫.. ییلدیریم رو کشتم.‬
‫کشتیش؟‬
‫به خاطر بچه‌ام، از عشقم...‬
‫.. از عشقم گذشتم.‬
‫از عشقم گذشتم ولی‬ ‫باز نتونستم از بچه‌ام بگذرم.‬
‫- ولی ضیان خان...‬ ‫- ولی ضیان خان...‬
‫.. هر فرصتی که گیرش اومد‬ ‫از من گذشت.‬
‫بهم گفت تو دختر من نیستی.‬
‫طبیعتاً تو هم گفتی مگه همچین کسی هم پدر می‌شه؟‬
‫- حق داری.‬ ‫- نمی‌شه.‬
‫اونطوری پدر نمی‌شه.‬
‫تو الان به این چیزا فکر نکن، باشه؟‬
‫همه چی درست می‌شه، بهت قول می‌دم.‬
‫- منو می‌بری به اون بیمارستان؟‬ ‫- کدوم بیمارستان؟‬
‫هر بیمارستانی که بچه‌ها رو عوض کردن‬ ‫منو ببر اونجا.‬
‫حتماً یه سندی، چیزی داره.‬ ‫ببینیم چی به چیه. من...‬
‫.. من کی‌ام، اصلاً چی‌ام؟‬
‫اگه بخوای من باز می‌برمت بیمارستان ولی...‬
‫.. اینجور کارا ثبت نمی‌شه ییلدیز.‬ ‫بدون کمک یه نفر از داخل اصلاً شدنی نیست.‬
‫هر کسی که بهشون کمک کرده رو پیدا می‌کنیم.‬
‫ولی این کار رو بسپر به من.‬ ‫وگرنه اگه قرار باشه چیزی هم بفهمیم، نمی‌تونیم.‬
‫فرار می‌کنن، قایم می‌شن.‬
‫
‫- خب بده ببینم.‬ ‫- بفرمایین آشیر خان.‬
‫- اووه، چه خوب شده.‬ ‫- واقعاً؟‬
‫واقعاً زیره و پیازش عالیه.‬ ‫دستت درد نکنه.‬
‫- نوش جان.‬ ‫- به خدا خوشم اومد.‬
‫چیزی شده؟ به چی نگاه می‌کنی؟‬ ‫اگه چیزی می‌خوای بگیم بیارن.‬
‫- نه، چی بخوام؟ همه چی هست.‬ ‫- چی شد پس؟‬
‫نمی‌دونم، یه جوری شدم.‬
‫- چرا یه جوری شدی؟ به خاطرِ انگشتره؟‬ ‫- نه، اون که حس خیلی خوبی داد.‬
‫- پس چی شد؟‬ ‫- چه می‌دونم...‬
‫.. اینکه اینجا رو واسه من قُرق کردی و اینا.‬
‫من اصلاً به این چیزا عادت ندارم.‬
‫- فکر کنم یکم برام زیاده.‬ ‫- عادت می‌کنی.‬
‫اورفا به این چیزا عادت داره.‬ ‫تو هم کم‌کم عادت می‌کنی هجران خانم.‬
‫قشنگه، به خدا قشنگه.‬
‫چی شد؟ چیزی ریختم رو خودم؟‬ ‫چرا زل زدی؟‬
‫- چرا نگاه کردی؟ حتماً یه کاری کردم.‬ ‫- نه نه، کاری نکردی.‬
‫- کردی ولی...‬ ‫- چی کار کردم؟‬
‫- قشنگه، خیلی قشنگه.‬ ‫- چی قشنگه آخه؟‬
‫اینطوری بی‌حساب و کتاب‬ ‫بدون اینکه به عاقبتش فکر کنی...‬
‫.. بدون نقشه کشیدن، همونطوری که‬ ‫دلت می‌خواد عاشق باشی، خیلی قشنگه.‬
‫واسه ما اینطوریه، واسه من اینطوری بوده،‬ ‫منم اینو فهمیدم.‬
‫نقشه و این حرفا در کار نیست، همه چی صاف و ساده‌ست.‬
‫هر چی هست همونه، می‌گی هر چی از دلمون میاد.‬
‫- همینطوره.‬ ‫- اصلاً قشنگیش به همینه.‬
‫می‌دونی، من اولین باره همچین چیزایی رو حس می‌کنم؟‬
‫پس به سلامتی اولین عشقمون‬ ‫هجران خانم.‬
‫- واسه قضیه‌ی طلاق می‌گم.‬ ‫- آهان، دمت گرم، ممنون.‬
‫- اووه، مهمون داریم.‬ ‫- آشیر.‬
‫- بله؟‬ ‫- بابات صدات می‌کنه.‬
‫گفت بردارین بیاریدش،‬ ‫باهاش حرف دارم.‬
‫می‌خوای منو با این دوتا پیزوری‬ ‫ببری؟‬
‫- آره.‬ ‫- والا الان دلمو شکستی.‬
‫واقعاً شکستی.‬ ‫اینکه فکر کردی دوتا آدم همراهت برداری و...‬
‫.. بیای منو از اینجا بلند کنی و ببری،‬ ‫یکم بهم بر خورد...‬
‫- .. دروغ چرا. ‫- دستور ضیان خانه.
‫ضیان خانت رو ول کن فعلاً. ‫ببین، بذار معرفی کنم.
‫همسر آینده‌ام، هجران خانم.‬
‫من الان دارم با همسرم غذا می‌خورم.‬ ‫بعدش هم می‌برم می‌رسونمش خونه‌اش.‬
‫- بعدش خودم میام عمارت.‬ ‫- نه.‬
‫داری می‌گی آشیر نه،‬ ‫ما می‌بریمت...‬
‫.. پس فعلاً همینجا بشینین...‬
‫.. غذاتون رو بخورین، بعدش‬ ‫همه با هم می‌ریم.‬
‫آقا خلیل، این دوتا جوون...‬
‫.. گناه دارن بدون غذا خوردن برن. یالا بشینین.‬
‫ببین، بیا سر میز من بشین،‬ ‫بچه‌ها هم همینجا بشینن.‬
‫برین اونورتر بشینین.‬
‫یکم به رمانتیک بودن فضا احترام بذارین دیگه.‬
‫از بابای من چه انتظاری داری که...‬
‫.. بخوای از آدم‌هاش داشته باشی.‬
‫هیچ‌کس نمی‌تونه منو قبل از تموم شدن این غذا‬ ‫از سر این میز بلند کنه، هیچ‌کس.‬
‫چشم‌قشنگ من.‬
‫- می‌دونی واقعاً چی قشنگه؟‬ ‫- چی؟‬
‫اینکه کسی که دوستش داری، دوستت داشته باشه.‬
‫اونم اینطوری.‬
‫اصلاً اشتباه از منه که با طناب اون ته چاه رفتم.‬ ‫هم تو رو، هم منو...‬
‫- .. هردومون رو گول زد، فریب داد. ‫- نه، اینطوری نیست.
‫نمی‌تونه به این راحتی‌ها منو سیاه کنه.‬
‫اما الان،‬ ‫وقتی سرهات اونو بیاره چی می‌شه؟‬
‫چی می‌خواد بشه؟ تو یه اتاق می‌پوسه.‬
‫سرهات که قرار نیست خواهرزن‬ ‫خودش رو بگیره.‬
‫نمی‌تونه پاشو از این عمارت بذاره بیرون.‬
‫به قرآن قسم سنگسارش می‌کنن.‬ ‫آقایی و سروری‌شون همه‌اش به باد می‌ره.‬
‫تو هم از عصبانیت نمی‌تونی نفس بکشی.‬
‫- اکسیژن به این بچه نمی‌رسه.‬ ‫- مگه من چیکار کردم؟‬
‫من چیکار کردم؟‬ ‫هر اتفاقی افتاده زیر سر باباشه.‬
‫عمرش داره تموم می‌شه، زنه رو خوردن و تمومش کردن.‬ ‫ای بابا!‬
‫آقا داره میاد.‬
‫ببین ییلدیز رو هم‬ ‫دنبال خودش آورده، دیدی؟‬
‫اگه امروز بلایی سر این بچه نیاد‬ ‫دیگه هیچ‌وقت نمیاد.‬
‫خدایا، به امید تو.‬
‫مگه بهم قول نداده بودی،‬ ‫اینطوری پای قولت می‌مونی؟‬
‫کلاهبردار. مگه قول ندادی که من غصه نخورم؟‬ ‫مگه نمی‌گفتی داری می‌ری؟‬
‫تا از این در رفتی بیرون، به سرهات زنگ زدی و‬ ‫آمار دادی، نه؟‬
‫تف به این روزگار،‬ ‫الهی هیچ‌کس خواهری مثل تو نداشته باشه.‬
‫- ملک.‬ ‫- چیه، چی می‌گی ملک؟‬
‫شما درست همون لحظه‌ای که ییلدیز از در رفت بیرون...‬
‫.. با اینکه می‌دونستین جونش‬ ‫به خطر میفته...‬
‫.. بلیط دادین دستش و‬ ‫از خونه انداختینش بیرون؟‬
‫- من کاری نکردم.‬ ‫- ما خبر نداشتیم.‬
‫شما اینطوری از امانتی‌تون مراقبت می‌کنین؟‬
‫اگه من نمی‌رسیدم،‬ ‫الان ته دره بود.‬
‫چی شد، به دلت برات شده بود؟‬
‫گفتی برم ییلدیز رو‬ ‫راهی کنم یا چی؟‬
‫فوری بهت زنگ زد، نه؟ زود همه چیز رو برات چغلی کرد...‬
‫.. تو هم دلت نیومد.‬ ‫این اصلاً به هیچ‌کس عشق و احترامی نداره.‬
‫آدم چطور می‌تونه با خواهرش‬ ‫اینطوری دشمن بشه، چطور؟‬
‫- ملک.‬ ‫- تو چه خائنی هستی؟‬
‫بسه دیگه.‬
‫یالا، تو برو یکم استراحت کن.‬
‫این ملک چرا سرت داد می‌زنه؟‬ ‫نتونستین مثل دوتا خواهر با هم کنار بیاین.‬
‫سرهات خان بزرگ براتون کم بود.‬
‫دارم شوخی می‌کنم، زود بهت بر نخوره.‬
‫این عمارت یکم شادی و خنده کم داره.‬
‫باشه، فهمیدم، جونش رو نجات دادی.‬
‫اما پسرم، تو چرا‬ ‫اونو آوردی اینجا؟‬
‫می‌بردیش هتل، یا یه خونه براش می‌گرفتی...‬
‫.. زیر سقف این خونه نمی‌شه.‬
‫به پیر به پیغمبر،‬ ‫از صبح تا حالا فشار من...‬
‫.. هی بالا و پایین می‌شه.‬ ‫زیر یه سقف نمی‌شه.‬
‫می‌شه.‬
‫ییلدیز خواهر ملک نیست.‬
‫- چی؟‬ ‫- ببخشید، چی گفتی؟‬
‫- چی؟‬ ‫- توبه!‬
‫شنیدین دیگه،‬ ‫ییلدیز خواهر ملک نیست.‬
‫- این دیگه از کجا دراومد؟‬ ‫- نه بابا...‬
‫.. این فتنه داره از خودش درمیاره.‬ ‫برای اینکه ازت جدا نشه...‬
‫- .. اینا رو سر هم کرده. ‫- مگه این چیزیه که بشه از خودت دربیاری؟
‫ساختگی نیست زن‌داداش.‬
‫تست دی‌ان‌ای دادم.‬
‫این دیگه چه صیغه‌ایه پسرم؟‬
‫حالا این سوده با ضیان خان... توبه!‬
‫تو رو خدا پسرم،‬ ‫اصل و نسب این قضیه چیه؟‬
‫اصل ماجرا اینه.‬
‫- مریم خانم بچه‌اش مُرده به دنیا اومده.‬ ‫- چی؟‬
‫ضیان خان هم نوزاد مُرده رو با‬ ‫ییلدیز عوض کرده و...‬
‫.. گذاشته بغل مریم خانم و‬ ‫گفته این دختر توئه.‬
‫ای وای!‬
‫انگار تو این نسل اینا،‬ ‫بچه‌دزدی مُد شده.‬
‫- چرا این کار رو کرده؟‬ ‫- چون واسه خون‌بس...‬
‫- .. باید بهمون یه دختر می‌داد. ‫- دقیقاً همینطوره.
‫واسه خون‌بس‬ ‫باید بهمون یه دختر می‌داد.‬
‫این ضیان رو ببین آخه.‬ ‫ببین چه خباثتی کرده.‬
‫مریم خانم و ییلدیز هم ‫تازه اینو فهمیدن.
‫حال دختره داغونه، واسه همین‬ ‫یه ذره آرامش رو ازش دریغ نکنین.‬
‫حواستون به رفتارتون باشه.‬
‫مگه می‌شه آخه؟ دختر به اون بزرگی آقا‬ ‫یهو شد مثل یه آدم سربار.‬
‫- داداش، دیگه نشنوم اینو.‬ ‫- باشه.‬
‫- سربار و این حرفا نیست.‬ ‫- باشه، نیست.‬
‫ییلدیز هم تو این عمارت‬ ‫و زیر این سقف زندگی می‌کنه.‬
‫- ییلدیز سربار نیست. اصلاً.‬ ‫- باشه.‬
‫- همه‌تون حواستون باشه.‬ ‫- البته، البته، همین کار رو می‌کنیم.‬
‫تو هم دوست‌دخترت رو بردار بیار،‬ ‫با خیال راحت بنشونش بالای مجلس، خوبه؟‬
‫- اینطوری حرف و حدیثی هم پیش نمیاد.‬ ‫- آره دیگه، چون از جایگاه خواهرزن...‬
‫.. دراومده، کل اورفا هم‬ ‫اینو شنیدن.‬
‫عاکف، اون زبونت بریده شه.‬
‫اون زبونت رو باید از حلقومت کشید بیرون.‬ ‫یه لحظه دهنت رو ببند.‬
‫مگه دروغه؟ جل‌الخالق.‬
‫ییلدیز دیگه‬ ‫مهمون ماست، دارم اینو می‌گم.‬
‫داداشم گفت زیر این سقف دیگه،‬ ‫یعنی مهمون‌مونه.‬
‫تو این عمارت به این بزرگی، یه مهمون هم‬ ‫نمی‌تونیم راه بدیم؟ منظورم اینه.‬
‫- همین و بس.‬ ‫- از این خبرا نیست یلدوران‌ها.‬
‫من ییلدیز نیستم.‬
‫اگه کسی فکر می‌کنه که من‬ ‫ساکت می‌مونم و با ترس اینو قبول می‌کنم...‬
‫.. سخت در اشتباهه.‬
‫- ایول، داره خط و نشون می‌کشه.‬ ‫- کشید.‬
‫- ای خدای من!‬ ‫- مامان، رنگت مثل گچ سفید شده.‬
‫- آبجی گلزار، بیا فشارش رو بگیریم، بفرمایین.‬ ‫- خوبی؟‬
‫تو این عمارت مگه می‌شه‬ ‫آدم حالش خوب باشه آخه؟‬
‫- تو این عمارت مگه می‌شه آدم حالش خوب باشه؟‬ ‫- خیلی راست می‌گه، خیلی.‬
‫- آبجی گلزار.‬ ‫- با ماست، با ماست.‬
‫تا سه وعده‌ی دیگه، یه طلاق...‬
‫.. یه عروسی‬ ‫و یه زایمان در انتظارته.‬
‫داداش، یادت باشه کی بهت گفتم. این خط، اینم نشون.‬
‫چیزی نگفتم که.‬
‫والا به هیچ‌کس نمی‌شه خوبی کرد.‬
‫ببینا، اینا رو تو عمارت هم می‌خوای‬ ‫دنبال من راه بندازی داداش خلیل؟‬
‫- باشه آقا، باشه.‬ ‫- برو بابا، برو.‬
‫یالا، برید سر جاتون.‬
‫- آسیه.‬ ‫- جانم آقا؟‬
‫- مامان و بابام کجان؟‬ ‫- ضیان خان رفت بیرون، مریم خانم هم...‬
‫.. تو اتاق ییلدیز خانمه.‬
‫تو اتاق ییلدیزه؟ ییلدیز اومده؟‬
‫وقتی داشتی وسط بازار‬ ‫از اون زن خواستگاری می‌کردی...‬
‫.. تو عمارت اتفاقایی که نباید، افتاد آشیر.‬
‫مگه چی شده تو عمارت، ندا؟‬
‫اونم برو از مامانت بپرس!‬ ‫بذار برات بگه چی شده و چی گذشته!‬
‫ندا ببین، رو اعصابم نرو،‬ ‫همینطوری هم کله‌ام داغه!‬
‫اگه می‌خوای بگی، بگو!‬ ‫واسه چی منو معطل می‌کنی دختر؟‬
‫ببین، از این به بعد حق نداری تو هیچ‌کدوم‬ ‫از کارای من دخالت کنی...‬
‫.. شنیدی چی گفتم؟‬
‫بابای بچه‌های من‬ ‫بره وسط بازار...‬
‫.. از یه زن کاباره‌ای‬ ‫خواستگاری کنه...‬
‫.. اونوقت من اینجا ساکت بشینم آشیر، آره؟‬
‫ببین!‬
‫رو اعصابم نرو!‬
‫تو گندکاری‌های خودت رو‬ ‫چقدر زود یادت رفت، خبریه؟‬
‫ببین ندا، تو تو این عمارت فقط‬ ‫به عنوان مادر اون بچه‌ها حضور داری!‬
‫تو واسه من هیچی نیستی دختر!‬
‫من می‌رم دست هر زنی که دلم بخواد‬ ‫انگشتر می‌کنم...‬
‫.. هر کی رو بخوام عقد می‌کنم...‬
‫.. به عنوان زنم هم میارمش تو این عمارت!‬ ‫رو اعصابم نرو، برو به کارت برس، یالا!‬
‫از این خبرا نیست آشیر خان!‬
‫من نمی‌ذارم واسه بچه‌هام‬ ‫نامادری بیاری اینجا!‬
‫عمراً!‬
‫ای عزیز دلم!‬
‫اگه الان زنده بودی...‬
‫.. تو این تخت می‌خوابیدی.‬
‫تو این اتاق راه می‌رفتی.‬
‫بهم می‌گفتی مامان و بغلم می‌کردی عزیز دلم!‬
‫مُردی و رفتی زیر خاک سرد، بچه‌ام.‬
‫منم خبر نداشتم.‬
‫تو رو تک و تنها زیر اون خاک سرد‬ ‫رها کردن، بچه‌ام.‬
‫من چطوری خوردم و خوابیدم آخه؟‬
‫مامان، چی شده؟‬
‫- من چیکار کردم؟‬ ‫- مامان چی شده، چرا داری عزاداری می‌کنی؟‬
‫چی شده، کی مُرده، اتفاقی افتاده؟‬
‫آشیر، پسرم.‬
‫خواهرت...‬
‫.. خواهرت مُرده پسرم.
‫بچه‌ام مرده آشیر.‬
‫آشیر.
‫- مامان، چی داری می‌گی؟‬ ‫- مُرده.‬
‫ملک، چه خبره؟‬
‫دارم می‌رم.‬
‫کجا؟‬
‫دیگه می‌تونی با عشقت راحت باشی.
‫فقط یه ساعته که ییلدیز فهمیده‬ ‫هیچ‌کسی رو نداره.‬
‫چیکار می‌کردم؟ این دختر کجا می‌رفت، کجا می‌خوابید،‬ ‫چی می‌خورد، چی می‌نوشید، کجا می‌موند؟‬
‫چیکار می‌کردم؟‬
‫سرهات، منم هیچ‌کسی رو ندارم.‬
‫منم به‌جز تو، به‌جز سوده‌ی دیوونه‬ ‫هیچ‌کس دیگه‌ای رو ندارم.‬
‫یه نگاه به چشمای من بنداز!‬
‫ببین، صادقانه بگو، رک بگو!‬
‫- چیو؟‬ ‫- حقیقت رو!‬
‫اون حقیقتی که حتی به خودت هم نمی‌تونی بگی!‬
‫ازم می‌خوای کدوم حقیقت رو بگم؟‬
‫ماه‌هاست داری منو احمق فرض می‌کنی!‬
‫دیگه از بس برای نگه داشتن اون دختر‬ ‫پیش خودت بهونه آوردی، خسته شدم!‬
‫منم از اینکه احمق فرض بشم خسته شدم!‬
‫سرهات ببین، تو جوونی!‬
‫ببین تو قوی هستی، تو آقایی،‬ ‫تو پاشایی، تو سالمی!‬
‫تو حالت خوبه، اعصابت قویه،‬ ‫هیچیت نمی‌شه!‬
‫من چی؟‬
‫سرهات، من حامله‌ام!‬
‫من یه جون رو تو وجودم دارم!‬
‫من دیگه خسته‌ام!‬
‫قلبم تیکه‌تیکه‌ست،‬ ‫اعصابم داغونه!‬
‫من نمی‌تونم غذا بخورم!‬
‫نمی‌تونم بخوابم!‬ ‫نمی‌تونم بچه‌ی خودمو تغذیه کنم!‬
‫سرهات، من نمی‌تونم تو این جنگ برنده بشم!‬
‫من نمی‌تونم با تو به این جنگ ادامه بدم!‬
‫التماست می‌کنم بگو!‬
‫بگو تا این گوشام بشنون!‬
‫چی رو می‌خوای بدونی ملک؟‬
ناین مووی فیلم و سریال‌های خود را در هیچ کانال یا اپلیکیشنی قرار نمی‌دهد لطفاً زیرنویس‌های ناین مووی را فقط از سایت و اپلیکیشن ناین مووی دانلود و تماشا کنید 9movie.org
‫می‌خوام بشنوم که‬ ‫چقدر عاشقشی!‬
‫- می‌خوام بدونم!‬ ‫- نکن.‬
‫- بگو!‬ ‫- ملک!‬
‫دنیا بین دو تا لب توئه،‬ ‫مگه نه؟‬
‫تو آقا نیستی؟ پاشا نیستی؟‬
‫مگه طعم قدرت رو‬ ‫یه بار هم نچشیدی؟‬
‫سرهات، من دیگه هیچ توقعی ازت ندارم!‬
‫نه به‌عنوان زنت، نه به‌عنوان یه زن...‬
‫.. هیچ توقعی ازت ندارم!‬
‫چون تو عوض شدی!‬
‫منم دیگه این سرهات رو نمی‌خوام!‬
‫بگو!‬
‫راحت و صادقانه بهم بگو‬ ‫تا منم دیگه خیالم راحت بشه!‬
‫منم بالاخره به آرامش برسم،‬ ‫تو رو خدا بگو!‬
‫باشه.‬
‫من نمی‌خواستم دلت رو بشکنم، الانم نمی‌خوام.‬
‫ولی حق با توئه، جز صداقت‬ ‫دیگه چیزی برامون باقی نمونده.‬
‫- یعنی قبول می‌کنی؟‬ ‫- آره.‬
‫آره؟‬
‫بگو دیگه!‬
‫با تمام وجودت بگو دیگه،‬ ‫بگو که عاشق ییلدیزم!‬
‫به نظرت این عشق سیندرلایی تو، لایق یه همچین‬ ‫اعترافی نیست سرهات؟‬
‫- بگو دیگه!‬ ‫- نکن.‬
‫- بگو، می‌خوام بشنوم!‬ ‫- حتماً باید از زبون من بشنوی؟‬
‫- می‌خوام بشنوم! بگو!‬ ‫- باشه، خیلی خب.‬
‫اگه می‌خوای از من بشنوی، می‌گم.‬ ‫من عاشق ییلدیزم.‬
‫بابت این صداقتت ازت ممنونم.‬
‫اگه برات مقدوره، تو...‬
‫.. می‌تونی برگه‌های طلاق رو آماده کنی.‬
‫آماده‌ست.‬
‫تو برای من خیلی باارزشی.‬
‫تو عزیز منی.‬
‫یه عمر مادر بچه‌ی من خواهی بود.‬
‫ما وارد یه مسیری شدیم، ولی نشد.‬
‫من تا امروز برای اینکه تو ناراحت نشی، دلت نشکنه...‬
‫.. تو...‬
‫.. برای اینکه بلایی سر بچه‌مون نیاد، ‫هر کاری از دستم برمیومد...
‫.. چه باور کنی چه نکنی، انجام دادم.‬
‫نشد.‬
‫حالا که تو هم به این نقطه رسیدی...‬
‫.. مثل دو تا آدم متمدن،‬ ‫محترمانه امضاهامون رو بزنیم.‬
‫دیگه در حق همدیگه این بدی رو نکنیم.‬
‫کجایی ییلدیز؟‬
‫کجایی آبجی، کجایی؟‬
‫تو دیگه چه جور آدمی هستی آخه؟‬
‫تو دیگه چه جور مردی هستی؟‬
‫یه آدم به زنش... ولم کن!‬
‫یه آدم چطور می‌تونه به زنش نگه که بچه‌اش مُرده؟‬
‫مرتیکه، تو اصلاً حیا نداری؟‬
‫مگه باید از تو حیا یاد بگیرم؟ بشونینش!‬
‫واسه ما آقا شدی؟ مگه تو آقایی؟‬
‫من هر کاری می‌کنم واسه طایفه‌ام،‬ ‫واسه خانواده‌ام می‌کنم!‬
‫طایفه‌ات بخوره تو سرت!‬
‫الهی بری زیر گل!‬
‫آخه تو مردی؟‬
‫خفه شو! ندا!‬
‫ندا!‬
‫- جانم بابا.‬ ‫- حلقه‌های خودت و آشیر رو بیارین!‬
‫- یالا!‬ ‫- باشه.‬
‫می‌خوای چیکار کنی؟‬ ‫می‌خوای به زور دستم حلقه کنی؟‬
‫دستت می‌کنم!‬
‫پسرم، من ۲۰ سال پیش هم هر کاری کردم،‬ ‫واسه اعتبار طایفه و خانواده‌ام بود!‬
‫چطور تونستی وسط بازار‬ ‫انگشتر دست اون زن کنی؟‬
‫مرتیکه، من نمی‌ذارم بگن پسر ضیان خان‬ ‫با یه زن کاباره‌ای ازدواج کرده!‬
‫مرتیکه!‬
‫من نمی‌ذارم اون زن فامیلی کورداعلی رو یدک بکشه!‬
‫مگه دیوونه شدی مرتیکه؟‬
‫همونطور که این انگشترها رو دستتون کردم‬ ‫درآوردنش هم با خودمه!‬
‫وقتی من می‌گم درنیار‬ ‫یعنی باید مثل آدم دستت نگهش داری!‬
‫- دستم نمی‌کنم!‬ ‫- بده من دختر!‬
‫- بندازش دستت مرتیکه، بنداز!‬ ‫- ولم کن بابا!‬
‫- بندازش دستت!‬ ‫- نمی‌ندازم!‬
‫- بندازش!‬ ‫- ولم کن!‬
‫می‌کشمت‌ها!‬
‫بزن دیگه، بزن! محض رضای خدا بزن!‬
‫- یالا بزن!‬ ‫- من که از برادرم گذشتم و خونشو ریختم!‬
‫دلم واسه تو بسوزه؟‬
‫شلیک کن دیگه، اگه شلیک نکنی نامردی، شلیک کن!‬
‫آقا!‬
‫مادر!‬
‫- روانی!‬ ‫- برو کنار!‬
‫برو کنار!‬
‫خلیل!‬
‫یکی از بچه‌هام مرده ضیان خان!‬
‫نمی‌ذارم اون یکی رو هم ازم بگیری!‬
‫از این به بعد نه تو و نه بچه‌مون‬ ‫هیچ‌وقت سختی نمی‌کشید.‬
‫بچه‌ی من همین الانشم قراره با بدبختی به دنیا بیاد.‬
‫این مال و اموالی که می‌بخشی...‬
‫.. هیچ‌کدوم جای یه سقف گرم و مهربون رو‬ ‫نمی‌گیره.‬
‫ملک، چه از هم جدا بشیم چه نشیم‬ ‫شما اینجا...‬
‫.. پیش من، تو این عمارت و تحت حمایت من‬ ‫می‌مونین.‬
‫مزخرف نگو! همچین اتفاقی نمیفته!‬
‫ییلدریم هست.‬
‫بیرون این در، یه دشمنی خونی در جریانه.‬
‫این تاشکسن‌ها مثل کورداعلی‌ها‬ ‫نیستن ملک.‬
‫این رو خودت هم فهمیدی.‬ ‫هر جای دنیا که بری...‬
‫.. یه جوری پیدات می‌کنن، بهم اعتماد کن‬ ‫و مطمئن باش...‬
‫.. اولین هدفشون تو و بچه‌ام هستین.‬ ‫واسه همین...‬
‫.. تا وقتی این قضیه حل بشه، همینجا‬ ‫تحت حمایت من می‌مونین.‬
‫همچین حماقتی امکان نداره!‬
‫من رو قاطی این دشمنی‌های خونی‬ ‫مسخره‌تون نکنین!‬
‫بچه‌ی من رو چه به این سنت‌های‬ ‫مسخره‌ی شما؟‬
‫تو هم دیگه کم‌وبیش با قوانین اینجا‬ ‫آشنا شدی ملک.‬
‫اینجا قانون‌ها فرق می‌کنه.‬
‫ازت خواهش می‌کنم.‬
‫نه خودت و نه بچه‌تون رو‬ ‫به خطر ننداز.‬
‫این قضیه جدیه، بچه‌بازی نیست.‬
‫بهم گفتی که خسته‌ای.‬
‫منم از همه‌ی این‌ها خیلی خسته‌ام.‬
‫من رو طلاق‌گرفته فرض کن.‬
‫من از اون آدم‌هایی نیستم که بتونین‬ ‫پشت در حبسش کنین.‬
‫نیستم.‬
‫خدا لعنتتون کنه!‬ ‫از همه‌تون متنفرم!‬
‫اگه می‌خوای از زبون خودم بشنوی، می‌گم.‬
‫من عاشق ییلدیزم.‬
‫تو واسه من خیلی باارزشی.‬ ‫من رو طلاق‌گرفته فرض کن.‬
‫حالا که تو هم به این نقطه رسیدی...‬
‫.. مثل دوتا آدم متمدن‬ ‫برگه‌های طلاق رو امضا کنیم.‬
‫تو واسه من خیلی باارزشی.‬
‫من عاشق ییلدیزم.‬
‫بیا دیگه در حق همدیگه این بدی رو نکنیم.‬
‫این کیه دیگه؟‬
‫بله؟‬
‫الو، زن‌داداش؟‬
‫ییلدیز، زن‌داداشم!‬
‫به مادرشوهرت زنگ زدم ولی جواب نداد.‬
‫آره. ییلدیز جان، اینجا اوضاع خیلی شیر تو شیره.‬
‫واسه همین تلفن رو جواب نداده.‬
‫به خدا مادرم داره عزاداری می‌کنه.‬
‫بابام رو هم از ناحیه‌ی کتف زد.‬
‫مُرد؟‬
‫اون که عمراً اگه مرده باشه. چی شد، چرا زد؟‬
‫الان اصلاً بیخیال، نمی‌خوام دل تو رو هم‬ ‫آشوب کنم.‬
‫همون بحث‌های همیشگی شما،‬ ‫خودت که می‌دونی.‬
‫کاش می‌زد وسط پیشونیش.‬
‫می‌گم کاش می‌زد، ولی خب‬ ‫اونوقت باز همه چی می‌رسه به اون زنه.‬
‫زن‌داداش، من راستش...‬
‫.. می‌خواستم بپرسم شاید مادرم یادش باشه‬ ‫کجا زایمان کرده.‬
‫می‌دونم وقتش نیست ولی شاید منم بتونم‬ ‫یه سرنخی پیدا کنم...‬
‫.. درباره‌ی پدر و مادرم.‬
‫طفلک بی‌شانس من.‬
‫عزیز دلم.‬
‫ییلدیز جان، به خدا مادر مثل سنگ شده.‬ ‫حتی یه کلمه هم حرف نمی‌زنه.‬
‫یعنی نمی‌ذاره هیچ‌کس‬ ‫بهش نزدیک بشه.‬
‫بذار یکی دو روز بگذره تا‬ ‫یکم آروم بشه و با خودش خلوت کنه...‬
‫.. بعدش همه چی رو ازش می‌پرسیم،‬ ‫باشه؟ تو نگران نباش.‬
‫البته، حق داره. طفلک چیکار کنه؟‬ ‫مگه واسش آسونه؟‬
‫اونی که مثل بچه‌ی خودش بزرگ کرده‬ ‫بچه‌اش نیست.‬
‫دختر خودش هم که زیر خاکه.‬
‫شوهرش هم که یه ابلیس دوپاست.‬
‫اون زن دیگه چیکار کنه؟‬
‫باشه، من قطع می‌کنم.‬ ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟‬
‫باشه عزیزم، بعداً حرف می‌زنیم.‬ ‫تو نگران نباش، باشه؟‬
‫بیا.‬
‫آهان.‬
‫آبجی، کیف رو...‬
‫.. بده، بده. دستت درد نکنه. گوشیم توشه، ‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.‬
‫- آبجی؟‬ ‫- جانم؟‬
‫من همه‌چیز رو شنیدم.‬
‫تو با ملک خانم خواهر نیستی.‬
‫والا هاجیک، هر چی خیره همون بشه.‬
‫اینجا هر کسی ممکنه یه نسبتی با اون یکی‬ ‫داشته باشه.‬
‫سرهات خان و ملک خانم‬ ‫دارن از هم جدا می‌شن.‬
‫آقام داشت با وکیل حرف می‌زد،‬ ‫اونم با عصبانیت.‬
‫ولی شاید اینطوری‬ ‫بهتر باشه آبجی، نه؟‬
‫یعنی تا دیر نشده، شاید برای همه‬ ‫بهتر باشه.‬
‫تازه، آقام که با ملک خانم‬ ‫خوشبخت نبود.‬
‫اینطوری نگو!‬
‫نگو.‬ ‫ببین، اونا دارن بچه‌دار می‌شن، نگو.‬
‫خوشبختی هم که مثل توت‬ ‫از درخت نمی‌ریزه.‬
‫باید براش زحمت بکشی، قدرش رو بدونی.‬
‫درسته.‬
‫همینطوره.‬
‫یعنی...‬
‫.. اونش که درسته ولی...‬
‫- آبجی؟‬ ‫- جانم؟‬
‫چیزی به اسم سرنوشت هم هست.‬
‫به نظرم تقدیر تو و آقام رو‬ ‫با هم نوشته‌ان.‬
‫ببین، اول اون اتفاقات براتون افتاد،‬ ‫اون همه سختی رو با هم کشیدین...‬
‫.. هنوزم زیر یه سقفین.‬
‫تازه من دیدم.‬
‫من دیدم آقام چطوری نگات می‌کنه.‬
‫شاید شما با هم یه زندگی تشکیل بدین.‬
‫اونوقت تو هم بالاخره روی خوش زندگی رو می‌بینی.‬
‫سخته. هاجیک جان، سخته.‬
‫سخته.‬
‫من دیگه هدفم یه چیز دیگه‌ست.‬
‫می‌خوام خانوادم رو پیدا کنم.‬ ‫اینکه کی‌ام، چی‌ام؟‬
‫باید بفهمم متعلق به کجام.‬
‫هاجیک سخته. آدم اینطوری‬ ‫مثل ماهی از آب افتاده می‌شه.‬
‫کسی رو نداری.‬
‫معلوم نیست کی هستی. سخته.‬
‫منم کسی رو ندارم آبجی.‬
‫ولی ببین، یوسف هست.‬
‫خانواده‌ی یوسف هستن.‬
‫اونا برای من خانواده شدن.‬
‫منم برای تو خواهر می‌شم.‬
‫قول می‌دم، از هر کسی برات‬ ‫خواهرتر باشم.‬
‫تو همین الانشم خواهر منی.‬
‫هاجیک منی تو.‬
‫بیا اینجا.‬
‫آبجی‌جونم.‬
‫عزیزم.‬
‫آقا، خیر باشه، چرا صدامون کردی؟‬
‫خواستم قبل از اینکه از بقیه بشنوین‬ ‫از زبون خودم بشنوین.‬
‫من و ملک داریم از هم جدا می‌شیم.‬
‫این یک؛ من که گفته بودم.‬
‫هر چی خیره.‬
‫چی داری می‌گی پسرم؟ چه طلاقی؟‬
‫حالا می‌خوای اون زن حامله رو‬ ‫آواره کنی؟‬
‫قرار نیست کسی آواره بشه مادر.‬
‫ملک بعد از طلاق هم همینجا،‬ ‫تو همین عمارت با ما می‌مونه.‬
‫ملک اینجا می‌مونه؟‬
‫دقیقاً همینطوره داداش.‬
‫هرچند دیگه زنم نیست،‬ ‫ولی هنوز مادر بچه‌مه.‬
‫واسه همین، همونطور که الان‬ ‫بهش خدمت و احترام می‌شه...‬
‫.. بعد از طلاق هم باید همونطور‬ ‫بهش احترام بذارین و بهش برسین.‬
‫تو این مورد بهت اعتماد کامل دارم.‬
‫داداش، با وکیلا حرف زدم.‬
‫نمی‌خوام ملک هیچ نگرانی یا‬ ‫مشکل مالی داشته باشه.‬
‫یه سری کارهای انتقال سند هست،‬ ‫که تو ردیفشون می‌کنی.‬
‫حله داداش. هر چی تو بگی.‬
‫انگار مادر باهات حرف داره.‬
‫من می‌رم.‬
‫حالا که تو حاشیه نرفتی‬ ‫منم رک و پوست‌کنده ازت می‌پرسم.‬
‫می‌خوای ملک رو طلاق بدی و‬ ‫با ییلدیز ازدواج کنی؟‬
‫اگه ییلدیز هم بخواد.‬
‫بله.‬
‫پسرم ببین، می‌خوای کسی رو که اصل و نسبش معلوم نیست‬ ‫عروس خانواده‌ی یلدوران کنی؟‬
‫من خانواده‌ی ییلدیز رو پیدا می‌کنم مادر.‬
‫ولی این کار رو برای خودش می‌کنم.‬
‫چون پدر و مادر و اصل و نسب ییلدیز‬ ‫اصلاً برام مهم نیست.‬
‫من ییلدیز رو دوست دارم.‬ ‫این رو خودت هم خوب می‌دونی.‬
‫واسه همین اصلاً برام مهم نیست‬ ‫ییلدیز دختر کیه.‬
‫- داری اشتباه می‌کنی سرهات. ببین...‬ ‫- من کار دارم.‬
‫اگه امر دیگه‌ای نیست...‬
ناین مووی فیلم و سریال‌های خود را در هیچ کانال یا اپلیکیشنی قرار نمی‌دهد لطفاً زیرنویس‌های ناین مووی را فقط از سایت و اپلیکیشن ناین مووی دانلود و تماشا کنید 9movie.org
‫بله شریک.‬
‫خبر داری چه اتفاقاتی افتاده؟‬
‫آره.‬
‫بابام باز کار خودش رو کرده،‬ ‫مردیکه‌ی بی‌خاصیت!‬
‫- ییلدیز چطوره؟ حالش خوبه؟‬ ‫- خوبه شریک، خوبه.‬
‫چطور باشه؟‬ ‫ولی وقتی خونواده‌شو پیدا کنه بهتر می‌شه.‬
‫پیداشون می‌کنیم.‬
‫پیداشون می‌کنیم شریک، اینو بهش مدیونیم.‬
‫چی تو ذهنته؟ می‌خوای چیکار کنی؟‬
‫ضیان خان احتمالاً خونواده‌ی ییلدیز رو می‌شناسه، ولی اگه بدونه هم نمی‌گه.‬
‫فکر نمی‌کنم خودش مستقیم این کار رو انجام داده باشه.‬
‫چون وقتی یه واسطه هست، ضیان خان الکی خودشو تو دردسر نمی‌ندازه.‬
‫ولی این خلیل شما، شریک...‬
‫ببین، من بچه بودم خلیل پیش ضیان خان بود.‬
‫بعد بزرگ شدم و برگشتم، هنوزم خلیل هست.‬
‫خلیل دست راست ضیان خانه.‬
‫اگه این کار انجام شده باشه، غیرممکنه خلیل ازش بی‌خبر باشه.‬
‫درسته.‬
‫اگه کسی بدونه، فقط خلیله که می‌دونه.‬
‫اگه بدونه، خلیل می‌دونه.‬
‫تو الان خلیل رو بردار و بیار پیش من.‬
‫ببینیم ته و تو این قضیه چیه. ولی گوش کن...‬
‫.. ضیان خان نباید بویی ببره.
‫نباید بذاریم سد راهمون بشه.‬
‫می‌دونی چیه شریک؟ من دمار از روزگارش درمیارم.‬
‫به خدا این کار رو می‌کنم، چیزی نمونده.‬
‫خوبه. یالا، خبرم کن.‬
‫ایولله.‬
‫ضیان خان.
‫همه‌اش الکیه.‬
‫این آلبومو باز می‌کنم، به صفحه‌ها نگاه می‌کنم...‬
‫.. همه‌اش الکیه، هیچ‌کدومش واقعی نیست.‬
‫بعد درشون میارم.‬
‫همه‌ی عکس‌ها رو درمیارم و فقط صفحه‌های خالی می‌مونه.‬
‫بهت قول می‌دم وقتی خونواده‌تو پیدا کنی، این صفحه‌ها رو با عکس‌های قشنگ پر کنی.‬
‫سرهات، چطوری پیداشون می‌کنی؟‬
‫آقا خلیل، همون که تو عمارتتونه.‬
‫یکم دیگه باهاش حرف می‌زنیم.‬
‫اگه کسی بدونه خونواده‌ات کی‌ان، اون می‌دونه.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- آره.‬
‫واقعاً سرهات؟‬
‫- آقا، خدا خیرت بده، ممنون.‬ ‫- ولی اینطوری نمی‌شه.‬
‫- نه.‬ ‫- من اینطوری تو رو جایی نمی‌برم.‬
‫باید بهم یه قولی بدی.‬
‫چه قولی سرهات؟‬
‫تا وقتی خونواده‌تو پیدا نکردیم، از گریه خبری نیست.‬
‫بعد از اینکه پیداشون کردی، اگه خواستی از خوشحالی گریه کن...‬
‫.. اون موقع حرفی نیست، ولی تا اون موقع...‬
‫.. نباید از این چشم‌ها اشکی جز اشک شوق بیاد.‬
‫قبوله؟‬
‫باشه. ببین، پاک کردم، تموم شد. گریه نمی‌کنم. یالا بریم.‬
‫- نمی‌شه.‬ ‫- چرا؟‬
‫درسته گریه نمی‌کنی، ولی نمی‌خندی هم.‬
‫- سرهات.‬ ‫- یالا دیگه.‬
‫یه ذره اینطوری...‬
‫- باشه.‬ ‫- نشد.‬
‫نشد. ببین، از گوشه‌ی لبات...‬
‫گوشه‌ی لبات... آهان، دندوناتم اینطوری نشون بده.‬
‫دندوناتو نشون بده.‬
‫قبوله؟‬
‫ممنون.‬
‫یالا بریم.‬
‫ببین آقا خلیل، ییلدیز میاد اینجا.‬
‫همه‌چیزو واسه دختره تعریف می‌کنی، باشه؟‬
‫هیچ‌کدوم از سوالاشو بی‌جواب نمی‌ذاری.‬
‫تعریف می‌کنم آشیر. ییلدیز جلوی چشم خودم بزرگ شده.‬
‫اگه ننه باباشو پیدا کنه، منم خوشحال می‌شم.‬
‫پسر، می‌خوام بگم خیلی مردی، ولی نمی‌تونم.‬
‫آقات اونقدر آدم داغونیه که نمی‌تونم اینو بگم.‬
‫اجازه نمی‌دم پشت سرش حرف بزنی! هر چی باشه آقامونه!‬
‫خدا آقاتو واست نگه داره، برو ترشیشو بنداز.‬
‫بابای منم هست. دست خود آدم که نیست. ای بابا!‬
‫اومدن.‬
‫به چی نگاه می‌کنی دختر؟‬
‫غریبه!‬
‫بیا اینجا ببینم! بیا، بیا پیشم، بیا اینجا!‬
‫اگه گریه کنم عصبانی می‌شه ها!‬
‫به خدا از خوشحالیه.‬
‫نگاه کن، اینو ببین آخه، قربونت برم.‬
‫مگه واسه خواهر برادری، حتماً باید هم‌خون باشیم؟‬
‫کل اورفا شاهده که تو پاره‌ی تن منی.‬
‫گریه نکن، اشکاتم پاک کن.‬
‫می‌دونی چیه، به نظرم شکر کن که بابات ضیان کورداعلی نیست.‬
‫خدا نصیب من کنه. بیا خوشگلم، بیا.‬
‫سلام آقا خلیل، چطوری؟‬
‫- خوش اومدی آقا.‬ ‫- سلام ییلدیز. ممنون، تو چطوری؟‬
‫خوبم دیگه.‬
‫خب آقا خلیل، حالا تعریف کن ببینیم ته و تو این قضیه چیه؟‬
‫کجا بود، چطوری شد، کی بود، کی بهت کمک کرد؟‬
‫قشنگ واسه‌مون تعریف کن.‬
‫بگو.‬
‫تعریف می‌کنم سرهات خان.‬
‫تو هم که قبلاً دکتر بودی، خودت می‌دونی.‬
‫این کارها بدون کمک یکی از داخل، جور نمی‌شه.‬
‫وقتی ضیان خان بهم گفت یه دختربچه پیدا کن...‬
‫.. رفتم پیش همون مردی که سال‌ها پیش تو بیمارستان‬ ‫به عنوان پرستار استخدامش کرده بود.‬
‫بچه‌ها رو اون عوض کرد.‬
‫اگه کسی بدونه پدر و مادر ییلدیز کی‌ان،‬ ‫فقط اونه که می‌دونه.‬
‫خب، تو اسمش یادت هست؟‬
‫آره، یادمه. مگه می‌شه یادم بره؟‬
‫سلیم ارسوز.‬
‫اون موقع حدوداً ۲۰ سالش بود.‬
‫خب، چطوری پیداشون کنیم؟‬ ‫یعنی می‌دونی چطوری، داداش؟‬
‫نه، نمی‌دونم آشیر.‬
‫عیبی نداره. حداقل یه اسم و فامیل‬ ‫داریم.‬
‫شریک.‬
‫بیا داداش.‬
‫نه، نمی‌فهمم داریم چی رو تجربه می‌کنیم داداش؟‬
‫یوسف.‬
‫الان یه اسم بهت می‌دم،‬ ‫برو برام آمارشو دربیار.‬
‫قدیما اینجا‬ ‫پرستار بوده یا یه همچین چیزی.‬
‫سلیم ارسوز.‬
‫برام پیداش کن.‬
‫یالا.‬
‫آشیر شریک.‬
‫مواظب باش پسر.‬
‫آخه واسه بچه‌ای که مُرده به دنیا اومده که‬ ‫اینقدر عزاداری نمی‌کنن.‬
‫توبه توبه!‬
‫مامان، برات غذا آوردم.‬ ‫یه لقمه هم چیزی نخوردی.‬
‫بیا یه دو لقمه غذا بخور.‬
‫ببین، ییلدیز هم بهت زنگ زده،‬ ‫جواب ندادی.‬
‫یه زنگ بهش بزن، حالت بهتر می‌شه.‬
‫ییلدیز!‬
‫صبر کن برات دارو بیارم مامان، صبر کن.‬
‫خدا گناهامون رو ببخشه.‬
‫اگه نمی‌خوای عاقبتت مثل‬ ‫مامان و بابات بشه...‬
‫.. همین امروز اورفا رو ترک کن!‬
‫نه، نه! من چیکار کردم؟‬
‫من چیکار کردم؟‬
‫تو چیکار کردی؟‬
‫خدایا، من حق چند نفر رو‬ ‫ضایع کردم پروردگارا؟‬
‫من چیکار کردم؟‬ ‫چه گناهایی مرتکب شدم پروردگارا؟‬
‫خدا!‬
‫- خون اون همه آدم رو ریختم!‬ ‫- مامان، نکن.‬
‫- کار من بود!‬ ‫- نه نه، نکن.‬
‫کار من بود!‬
‫- خدایا بهم کمک کن!‬ ‫- باشه، نکن.‬
‫ببین، نگاه کن! این دست‌ها همه‌اش خونیه!‬
‫- نکن.‬ ‫- ولم کن!‬
‫یه لحظه صبر کن عروس!‬
‫- مامان نکن، صبر کن!‬ ‫- یا پروردگارا!‬
‫- جون چند نفر رو گرفتم؟‬ ‫- مامان، نکن!‬
‫- خدایا ببخش پروردگارا!‬ ‫- گلاب بیارین!‬
‫مامان! گلاب بیارین! بدو!‬
‫زنگ بزنین آمبولانس!‬
‫من گناه اون همه آدم رو به گردن گرفتم!‬ ‫ولم کن!‬
‫- پسرم، برین دکترش رو پیدا کنین.‬ ‫- چشم آقا.‬
‫گلاب بیارین!‬
‫- دخترم!‬ ‫- مامان!‬
‫به خدا منم به اندازه‌ی تو‬ ‫کنجکاوم که پدر و مادرت کی‌ان.‬
‫چرا؟‬
‫حالا این چشم‌های قشنگ رو‬ ‫از مامانت به ارث بردی؟‬
‫یا از بابات؟ باید دید.‬
‫- خیلی قشنگن؟‬ ‫- خیلی قشنگه.‬
‫چی شده؟‬
‫انگشترت رو درآوردی.‬
‫هاجیک گفته بود، اون موقع حواسم‬ ‫سر جاش نبود.‬
‫به خاطر منه؟‬
‫به خاطر تو نیست.‬
‫وقتی ملک من رو با بچه‌ی به دنیا نیومده‌ام‬ ‫امتحان کرد، همون موقع تصمیمم رو گرفته بودم.‬
‫فقط منتظر بودم بچه‌ام به دنیا بیاد.‬
‫اما دیدم که ملک هم دیگه‬ ‫نمی‌خواد این ازدواج رو ادامه بده...‬
‫.. دیگه دلیلی نداشت بیشتر از این‬ ‫در حقش بدی کنم.‬
‫این برای هر دوتامون بهترین کاره.‬
‫چون یه زندگی رو نمی‌شه روی دروغ ساخت.‬
‫یه زندگی فقط...‬
‫.. روی پیوندهای محکم ساخته می‌شه.‬
‫سرهات ببین، اگه می‌خوای با من ازدواج کنی...‬
‫.. فامیلی من کورداعلی نمی‌شه،‬ ‫اینو می‌دونی دیگه؟‬
‫من اصلاً فامیلی ندارم. نمی‌دونم،‬ ‫هیچی از خودم نمی‌دونم.‬
‫من نمی‌ذارم بگن خان بزرگ اورفا‬ ‫یه زن بی‌اصل و نسب رو گرفت...‬
‫.. و کردش خانم خونه‌اش.‬
‫- بذار بگن.‬ ‫- من نمی‌ذارم بگن.‬
‫نمی‌ذارم. مگه نمی‌دونی‬ ‫رسم و رسوم اینجا چطوریه؟‬
‫تو خانی.‬
‫من هیچی نیستم.‬
‫نمی‌ذارم بگن.‬
‫من هنوز نمی‌دونم کی‌ام، چی‌ام؟‬
‫اول باید خانواده‌ام رو پیدا کنم.‬
‫بعدش، به بقیه‌اش فکر می‌کنیم.‬
‫باشه، هر چی تو بخوای.‬
‫خانواده‌ات رو هم پیدا می‌کنیم.‬
‫بهت قول می‌دم.‬
‫ممنون.‬
‫ایشالا.‬
ناین مووی فیلم و سریال‌های خود را در هیچ کانال یا اپلیکیشنی قرار نمی‌دهد لطفاً زیرنویس‌های ناین مووی را فقط از سایت و اپلیکیشن ناین مووی دانلود و تماشا کنید 9movie.org
‫امروز دوباره دارم واسه تو‬ ‫آماده می‌شم، سرهات.‬
‫درست مثل روزی که واسه‬ ‫ازدواجمون آماده شده بودم.‬
‫اما این بار دیگه یه لباس عروس سفید‬ ‫و پر از امید تنم نیست.‬
‫با یه لباس کاملاً مشکی، انگار که دارم‬ ‫واسه زندگی از هم پاشیده‌ام عزاداری می‌کنم...‬
‫.. می‌رم به اون سالن دادگاه.‬
‫حاضری؟‬
‫کی فکرشو می‌کرد یه روزی‬ ‫کار به طلاق بکشه؟‬
‫کی واسه ازدواجی که قراره تو دادگاه تموم بشه،‬ ‫تو محضر...‬
‫.. با اون همه شادی، بله می‌گه؟‬
‫هیچ‌کس!‬
‫منم به این نیت که تموم بشه،‬ ‫به این ازدواج بله نگفتم.‬
‫ازدواج چیز عجیبیه.‬
‫یهو به خودت میای و می‌بینی به زنی که‬ ‫تو رو به دنیا نیاورده، می‌گی مادر.‬
‫جایی رو که هیچ‌وقت توش زندگی نکردی،‬ ‫خونه‌ی خودت می‌دونی.‬
‫وقتی یه مرد رو دوست داری، در واقع هر چیزی‬ ‫که باهاش میاد رو هم دوست داری.‬
‫اما اگه اون چیزی که میاد یه زن باشه...‬
‫.. ترس از دست دادن، تمام وجود آدم رو‬ ‫می‌گیره.‬
‫ترس، روی هر چیز قشنگی سایه می‌ندازه.‬
‫از اون لحظه به بعد، دیگه هیچ قولی‬ ‫اعتبار نداره.‬
‫صورت‌جلسه‌ی دادخواست‬ ‫طلاق توافقی.‬
‫طرف اول: سرهات یلدوران.‬
‫- کی حق داره، کی مقصره؟‬ ‫- طرف دوم: ملک یلدوران.‬
‫دیگه هیچ سوال و هیچ جوابی‬ ‫اهمیت نداره.‬
‫به جز یه سوال.‬
‫وقتی به خاطرات قشنگم با سرهات و به استانبول‬ ‫فکر می‌کنم، نمی‌خوام طلاق بگیرم.‬
‫سرهات یلدوران.‬
‫به کوچک‌ترین امید و احتمالی‬ ‫چنگ می‌زنم.‬
‫مایل به طلاق هستین؟‬
‫اما وقتی یادم میاد چرا به اینجا رسیدیم...‬
‫.. نفسم بند میاد.‬
‫- بله آقای قاضی. ‫- چون می‌دونم...
‫.. سرهات دیگه منو دوست نداره.
‫شما، ملک یلدوران.‬
‫اگه الان بگم نه، واسه من و...‬
‫.. بچه‌ای که قراره به دنیا بیاد،‬ ‫جز درد چیزی نداره.‬
‫یه ازدواج مُرده،‬ ‫مثل یه پرنده‌ی تک‌باله.‬
‫مایل به طلاق هستین؟‬
‫اون پرنده هیچ‌وقت نمی‌تونه بال بزنه‬ ‫و پرواز کنه.‬
‫من خیلی هیجان‌زده‌ام.‬ ‫تو هم هیجان داری؟‬
‫آخه ببین من هیجان دارم یا نه.‬ ‫دارم از هیجان می‌میرم دختر.‬
‫- باشه، قانع شدم.‬ ‫- شدی؟‬
‫حله؟ قانع شدی؟‬
‫می‌خوام طلاق بگیرم.‬
‫قربونت برم من آخه.‬
‫آره به خدا، یعنی ببخشید دیگه.‬
‫دو هفته از خواستگاریم گذشت...‬
‫.. و تازه رفتیم وقت عقد رو گرفتیم.‬
‫ولی خب چون اینجا مدام اتفاقای جدید میفته‬ ‫و باز یه بمب خبری ترکید، واسه همین طول کشید.‬
‫به هر حال، دیر و دشوار بشه ولی بشه،‬ ‫کاریش نمی‌شه کرد.‬
‫چی؟‬
‫عزیزم، لابد منظورت این بود که‬ ‫«دیر بشه ولی بد نشه».‬
‫آره، همون یه چیزی تو همین مایه‌ها.‬
‫بیا خیلی خوشبخت بشیم، باشه؟‬
‫دلم می‌خواد تمام عمرمون خیلی خوشبخت‬ ‫باشیم.‬
‫می‌شیم چشم‌قشنگ من، بیا،‬ ‫خوشبخت می‌شیم.‬
‫می‌شیم چشم‌قشنگم، خوبه که‬ ‫هستی.‬
‫تو هم همینطور.‬
‫- عه.‬ ‫- چی شده؟‬
‫مبارک باشه، لابد وقت عقدتون رو‬ ‫گرفتین.‬
‫آره عاکف، یه کارایی کردیم.‬
‫بابا ایول به تو...‬
‫.. واقعاً این آدم رو عوض کردی،‬ ‫خیلی تغییرش دادی.‬
‫یعنی این آشیر، اسلحه از دستش‬ ‫نمیفتاد...‬
‫.. حالا به جز دست تو، دست به هیچ‌چیزی‬ ‫نمی‌زنه.‬
‫وسط بازار قُدبازی درمیاره و‬ ‫پیشنهاد ازدواج می‌ده.‬
‫هیلو!‬
‫سرنوشت مسیرتون رو‬ ‫یکی کرد، سرنوشت.‬
‫خیر باشه عاکف، تو اینجا چیکار می‌کنی؟‬
‫شریکت داره از ملک طلاق می‌گیره،‬ ‫واسش مال و اموال در نظر گرفته...‬
‫- منم اومدم اونا رو ردیف کنم.‬ ‫- خوبه، خوبه، پیگیر باش. ردیفش کن.‬
‫- اما یه وقت حق خواهرم رو ضایع نکنین ها.‬ ‫- نمی‌کنیم.‬
‫- عاکف.‬ ‫- چیه؟‬
‫واسه‌تون کارت دعوت بفرستم؟ می‌خوای؟‬
‫اگه نفرستی ناراحت می‌شم.‬
‫واست کادوی طلا میارم،‬ ‫اونم یه پنج‌دریک حسابی.‬
‫- باشه، می‌فرستم.‬ ‫- حله.‬
‫یالا، یالا.‬
‫- خدا خوشبختتون کنه.‬ ‫- برو عاکف، برو دیگه.‬
‫درگیر مشکل سرهات شدیم و‬ ‫از این هجران غافل موندیم.‬
‫تا من اینا رو از هم جدا نکنم،‬ ‫هجران از این اورفا نمی‌ره.‬
‫بگذریم عاکف، باید آخرین کارتت رو هم بازی کنی.‬
‫خداحافظ.‬
‫عمو، شنیدی ملک طلاق گرفته؟‬
‫خبر دارم.‬
‫طبق چیزی که می‌گن، قراره باز تو‬ ‫عمارت یلدوران‌ها بمونه.‬
‫اون بچه‌ای هم که تو شکمشه نوه‌شونه،‬ ‫شاید هم وارثشون بشه.‬
‫یعنی هر چی باشه دختر توئه، به خدا...‬
‫.. این سرهات هتل ییلدیریم رو‬ ‫گذاشته برای اون.‬
‫کلی زمین و ملک براش گذاشته.‬
‫می‌گم که...‬
‫.. بیاد اینجا بمونه، دستمون رو‬ ‫پر می‌کنه، می‌دونی؟‬
‫فکر کردی فقط تو به این چیزا فکر می‌کنی؟‬ ‫من عقلم نمی‌رسه؟‬
‫یعنی من نمی‌تونم از عشیره‌ام محافظت کنم؟‬ ‫انگار اصلاً به فکر عشیره نیستم.‬
‫نه، فکر می‌کنی ولی نتیجه‌اش یکم‬ ‫عجیب غریب می‌شه عمو.‬
‫تو نقشه و برنامه‌هات یه مشکلی هست،‬ ‫بد برداشت نکن.‬
‫- دالیان.‬ ‫- چی شده باز؟‬
‫شونه‌ات درد می‌کنه؟ وقتی درد می‌گیره اینطوری‬ ‫عصبی می‌شی.‬
‫این زن‌عموی ما عجب نترس و جسوری از آب دراومد.‬
‫جلوی همه درآورد و بنگ بنگ‬ ‫زد بهت.‬
‫- دستت درد نکنه دخترم.‬ ‫- گذاشتمش اینجا.‬
‫فقط، مرسی عزیزم...‬
‫.. خونه‌ی پدری ما هم به خدا داره روز به روز‬ ‫عجیب‌تر می‌شه.‬
‫کاش یکی میومد از روی زندگیِ ما سریال می‌ساخت.‬
‫کورداعلی‌های از پا افتاده، نه عمو؟‬
‫هی روزگار، مریم خاتون، اون چنارِ کهن.‬ ‫هنوز عقلم به این اتفاقا قد نمی‌ده.‬
‫- خوش اومدی آبجی ییلدیز.‬ ‫- کیه باز؟‬
‫بعد از اون همه اتفاق و ماجرا، تو‬ ‫اینجا چیکار می‌کنی؟‬
‫این رو از من می‌پرسی؟‬
‫کارایی که با من کردی، بلایی که سر‬ ‫مادرم آوردی...‬
‫.. حتی بعد از بلایی که سر این آوردی، حالا‬ ‫می‌خوای حساب گذشته رو با من تسویه کنی؟‬
‫به خدا راست می‌گی.‬
‫عموم با دست و قدرتش کل اورفا رو غارت کرد،‬ ‫واقعاً جای بخشش نداره.‬
‫ولی الان دیگه سرش به سنگ خورده، پیر شده و‬ ‫عاقل شده، من تضمین می‌دم، به خدا.‬
‫تو دیگه دم این در کاری نداری.‬
‫چطور؟ عمو، من از صبح دارم ازت‬ ‫تعریف می‌کنم، می‌گم عاقل شده.‬
‫بذار هر چی می‌خواد بگه دختر.‬
‫حالا عاقل هم بشه چه فایده، وقتی‬ ‫وجدان نداره.‬
‫- چی می‌خوای؟‬ ‫- می‌خوام مادرم رو ببینم.‬
‫ای ماشالله!‬
‫بیا، بیا بذار مادرش رو ببینه، بیا.‬
‫هی روزگار، مریم کورداعلی، هی.‬
‫آدم نباید بگه چی بودم، باید بگه چی می‌شم.‬
‫همین دیروز بود که جلاد فرستادی تا‬ ‫بکشیش...‬
‫.. همون ندایی که می‌خواستی بچه‌هاش رو‬ ‫یتیم کنی...‬
‫.. حالا داره با دستای خودش بهت غذا می‌ده.‬
‫عدالت پروردگار رو ببین. خب، بفرما.‬
‫یالا، دهنت رو باز کن.‬
‫نه، نمی‌خوره.‬
‫بیا خواهرشوهر، بیا.‬
‫چطوره؟ حالش خوبه؟‬
‫چی بگم خواهرشوهر، همینطوری دیگه...‬
‫.. مثل هر آدم فلج دیگه‌ای...‬
‫.. دکتر گفت ممکنه خوب بشه ولی...‬
‫.. به خدا دهنش رو باز نمی‌کنه که دو لقمه ‫بهش بدیم. نمی‌خوره.
‫- مامان!‬ ‫- جانم؟‬
‫خیلی گشنمه، برام لاهماجون‬ ‫درست می‌کنی؟‬
‫- پسرم، الان دارم به مادربزرگت غذا می‌دم.‬ ‫- تو...‬
‫.. تو به بچه غذا بده، من ردیفش می‌کنم. یالا.‬
‫یالا برو پیش مامانت.‬
‫دستت درد نکنه خواهرشوهر.‬
‫اول باید سوپ بخوری، باشه؟‬ ‫یالا ببینم.‬
‫بیا دیگه، یالا.‬
‫خب دهنت رو باز کن.‬
‫اینطوری که نمی‌شه.‬
‫اینطوری خوب نمی‌شی که.‬
‫نکنه چون من رو به دنیا نیاوردی، دیگه‬ ‫دوستم نداری؟‬
‫یه چیزی بهت بگم؟‬
‫من هنوزم خیلی دوستت دارم،‬ ‫واقعاً.‬
‫برای من که چیزی عوض نشده.‬
‫تازه، گلی که آدم خودش بزرگش کنه،‬ ‫براش قشنگ‌تره.‬
‫اون خوش‌بوتره.‬
‫تو برای من خیلی زحمت کشیدی.‬
‫خیلی به گردنم حق داری، زحمتات هدر‬ ‫نرفته.‬
‫نه، نرفته.‬
‫تازه، مادرا تاج سرن.‬
‫تو هم تاج سر منی،‬ ‫تو هم...‬
‫.. تو هنوزم مادر منی.
‫آره.‬
‫حالا به عنوان دخترت ازت می‌خوام.‬
‫یالا دیگه.‬
‫یالا به خاطر من یه ذره از این بخور،‬ ‫به خودت فشار بیار، یالا.‬
‫آهان، دیدی؟ بیا، اینم از این.‬
‫خب، اینطوری باید بخوری...‬
‫.. تا جون بگیری و حالت خوب بشه‬ ‫مریم کورداعلی.‬
‫یالا ببینم.‬
‫نوش جونت، عافیت باشه.‬
‫ببینم، داری می‌خندی؟‬
‫بخند.‬
‫دخترت اینجاست.‬
‫ببین، من همیشه همینجام، کنارتم.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫یوسف، بهم بگو پیدا کردم، بگو پیداش کردم‬ ‫یوسف.‬
‫ییلدیز دو هفته‌ست منتظر خبر ماست،‬ ‫بهم بگو پیدا کردم.‬
‫پیدا کردم آقا، پرستار رو پیدا کردم ولی‬ ‫اوضاع یکم پیچیده‌ست.‬
‫پیچیده یعنی چی؟‬
‫- الو؟‬ ‫- ملک.‬
‫برای چی به من زنگ می‌زنی؟‬
‫زنگ زدم بگم که تنها نیستی.‬
‫بیرون یه ماشین منتظرته.‬
‫مجبور نیستی تو عمارت یلدوران‌ها بمونی.‬
‫بچه‌ی تو شکمت، نوه‌ی منم هست.‬
‫اگه قبول کنی، آدم‌هام میان دنبالت و‬ ‫سریع میارنت پیش خودم.‬
‫پیش من، زیر سقف خونه‌ام، هیچ‌کس نمی‌تونه‬ ‫به تو و بچه‌ات دست بزنه.‬
‫همچین اتفاقی هیچ‌وقت نمیفته،‬ ‫من به اون عمارت نمیام.‬
‫من نقشه‌های دیگه‌ای دارم.‬
‫در ضمن، فرض می‌کنم این حرف‌ها رو‬ ‫اصلاً نشنیدم.‬
‫همه‌چی روبه‌راهه؟‬
‫سؤالیه که نباید از زنی که تازه طلاق گرفته پرسید،‬ ‫مگه نه؟‬
‫- آقا کجا؟‬ ‫- عمارت.‬
‫فعلاً.‬
‫مادر، ببین چه آفتاب قشنگی هم دراومده.‬
‫کاش لجبازی نکنی و اشتهات باز بشه،‬ ‫یه دو لقمه غذا بخوری.‬
‫- بیار عزیزم، بیار.‬ ‫- یخ کرد، یخ کرد.‬
‫- الان دیگه بی‌حرکت موندی.‬ ‫- چند روزه مثل بت یه جا خشکش زده.‬
‫دست‌هاش هم مثل یخ سرده.‬
‫مادرم امروز لجبازی نمی‌کنه و غذا می‌خوره،‬ ‫مگه نه مادر؟‬
‫- من دارم می‌رم بیرون.‬ ‫- باشه بابا.‬
‫خیر باشه ان‌شاءالله.‬
‫آسیه گشنمه، برام غذا بیار.‬
‫یه تشک هم بیار...‬
‫.. اون رو هم همینجا کنار گل‌ها پهن کن.‬
‫- گفت تشک، مگه قراره کسی بمیره؟‬ ‫- باشه، آروم باش.‬
‫تو از کجا پیدات شد بی‌اجازه؟‬ ‫نمی‌تونی اینجا گلیم و اینجور چیزها پهن کنی.‬
‫سال‌هاست پیش یلدوران‌هایی،‬ ‫دوباره برگرد همونجا!‬
‫نه، از این به بعد همینجام.‬
‫کاری به کارم نداشته باش. در ضمن، دخترم قراره بیاد.‬
‫ملک بمیره هم اینجا نمیاد.‬
‫یالله، برو یه جای دیگه، برو یه جای دیگه.‬
‫- میاد، میاد.‬ ‫- بگیرین اینو بندازین بیرون.‬
‫اما اگه بخوای منو بیرون کنی...‬
‫.. اونوقت اگه قرار باشه بیاد هم‬ ‫جلوی اومدنش رو می‌گیرم، اینو بدون.‬
‫ولم کنین، توبه یا ربی.‬
‫اوه، مریم خانم...‬
‫.. ماشینت مبارک باشه، قشنگه.‬
‫قشنگه، خیلی شیکه، پس بالاخره...‬
‫.. داری تقاص گناهات رو پس می‌دی، ها؟‬
‫البته...‬
‫.. مگه کارهای کی واسش موندنی بوده که...‬
‫.. واسه تو بمونه، مگه نه؟‬
‫هرچی باشه خیلی‌ها رو سوزوندی مریم.‬
‫خیلی از بی‌گناه‌ها رو از بین بردی.‬
‫نرگس خانم، حلمی‌بیگ...‬
‫.. ملک.‬
‫البته اینها فقط اونایی هستن که‬ ‫من یادمه.‬
‫ولی حالا...‬
‫.. نوبت سوختن توئه، مگه نه مریم؟‬
‫خدا به فردا می‌ندازه ولی ازت نمی‌گذره،‬ ‫می‌دونی که؟‬
‫یالله، حالا اینطوری...‬
‫.. قشنگ و حسابی تقاص پس بده.‬
‫من برم مادر سرما می‌خوره،‬ ‫ببرمش اتاقش.‬
‫آسیه، تو برای سوده خانم یه غذای خوب درست کن...‬
‫.. تشکش رو هم قشنگ پهن کن...‬
‫.. حسابی ازش پذیرایی کنیم، یالله ببینم.‬
‫البته، البته، سرما نخوره.‬
‫مریم عزیزم سرما نخوره، بره داخل.‬
‫مریم عزیزم ببین، منم همین بغلتم،‬ ‫همینجام.‬
‫می‌خواستم بگم اگه چیزی لازم داشتی صدام کن ولی...‬
‫آسیه...‬
‫.. تشک.‬
‫توبه بسم‌الله، توبه بسم‌الله.‬
‫داغ بود، منم نتونستم بازش کنم.‬
‫وای، دلم خیلی شور می‌زنه.‬
‫سرهات خان طلاق گرفت، حالا ببین،‬ ‫حتماً با اون ییلدیز ازدواج می‌کنه.‬
‫آقا با هرکی دلش بخواد‬ ‫ازدواج می‌کنه کوثر.‬
‫اگه اون کسی که می‌گه ییلدیز باشه...‬
‫.. به‌محض اینکه با سرهات خان ازدواج کنه‬ ‫خانم این عمارت می‌شه.‬
‫اونوقت تو حیاط ما رو به ساز خودش می‌رقصونه.‬
‫- نفوس بد نزن.‬ ‫- ای بابا کوثر.‬
‫تو آبجی یلدیز رو خیلی بد شناختی،‬ ‫اون اینطوری نیست.‬
‫اصل و نسب ییلدیز معلوم نیست.‬
‫در ضمن، سلطان خانم که اونو به‌عنوان عروس قبول نمی‌کنه...‬
‫.. این وسط سرهات خان ضرر می‌کنه.‬
‫به‌خاطر اون دختر با مادرش رو در رو می‌شه.‬
‫زیر برنج رو خاموش کنین.‬
‫به خدا از گشنگی دست و پام‬ ‫داره می‌لرزه.‬
‫برات غذا بکشم،‬ ‫می‌تونی یه بشقاب بدی؟‬
‫غذا چی داریم؟‬
‫- چی شده؟‬ ‫- یوسف.‬
‫انگشترت کجاست؟‬
‫ای وای، انگشترش رو دستش نکرده؟‬
‫یوسف، نکنه هنوز ازدواج نکرده...‬
‫.. از این پایبندی خسته شدی؟‬
‫دختر ببین، من یه جا خوندم...‬
‫.. این مردها ازدواج رو مثل یه بار اضافی و زنجیر می‌بینن.‬
‫چه باری، چه زنجیری کوثر؟‬
‫تو هم الان آتیش‌بیار معرکه نشو، صبر کن.‬
‫اگه مثل بار و زنجیر نمی‌بینی، پس چرا‬ ‫انگشترت رو درآوردی؟‬
‫ای بابا عزیزم، تنگ بود، اذیت می‌کرد.‬
‫اون روز یا ترشی زیاد خوردم،‬ ‫یا هر چی شد که اینطوری ورم کرد.‬
‫فشار آوردم و درش آوردم دیگه.‬
‫حالا نمی‌خوام بینتون موش بدوونما ولی...‬
‫.. اصلاً حرفت باورکردنی نیست یوسف.‬
‫این دختر این همه ترشی خورد، ببین انگشترش‬ ‫هنوز تو انگشتشه.‬
‫آره، هست.‬
‫آهان ببین، امروز می‌خواستم برم طلافروشی‬ ‫بدم گشادش کنن.‬
‫ببین کوثر دیدی؟‬ ‫مثل زنجیر بهش نگاه نمی‌کنه.‬
‫آره، مثل زنجیر نمی‌بینه، لابد مثل قلاده‬ ‫می‌بینه.‬
‫یا صبر، یا الله.‬
‫- نه، اونطوری نمی‌بینه.‬ ‫- معلومه که نمی‌بینم.‬
‫پس ازتون می‌پرسم...‬
‫.. چرا وقت عقد نگرفتین؟ همینطوری‬ ‫نامزد موندین.‬
‫آره یوسف، ما چرا هنوز وقت نگرفتیم؟‬ ‫چرا با سرهات خان صحبت نمی‌کنی؟‬
‫پسرم رو تو منگنه نذارین، ازدواج می‌کنین دیگه‬ ‫عروس‌خانم، چه عجله‌ایه؟‬
‫کسی که فرار نمی‌کنه.‬
‫تو نگران نباش عزیزم، من قبل از اینکه امروز تموم بشه‬ ‫می‌رم با سرهات خان حرف می‌زنم.‬
‫- باشه عزیزم؟‬ ‫- باشه.‬
‫- برات غذا بکشم.‬ ‫- بکش بابا.‬
‫کلک دیگه‌ای برای به هم ریختن اوضاع نداری؟‬ ‫می‌خوام غذا بخورم.‬
‫نه دیگه تموم شد، می‌تونی غذات رو بخوری،‬ ‫نوش جونت.‬
‫- ممنون.‬ ‫- یالا.‬
‫دستور سلطان خانمه، یکی از اتاق‌های خالی رو‬ ‫باید آماده کنین، باشه؟‬
‫کارهاتون رو ول کنین و یکی از اتاق‌های خالی رو‬ ‫آماده کنین، یالا.‬
‫من ماست رو بذارم تو یخچال و برم.‬
‫- مامان داشتم غذا می‌کشیدم.‬ ‫- ول کن!‬
‫بده من برای پسرم می‌کشم، یالا تو برو اتاق رو آماده کن.‬
‫از اونجا بشقاب رو بده.‬
‫بهت می‌گم، تو خیلی به این دختر رو می‌دی.‬
‫به خدا سوارت می‌شه.‬
‫حرف مادرت رو گوش کن، زیاد بهش رو نده.‬
‫- به خدا شیرم رو حلالت نمی‌کنم‌ها.‬ ‫- هاجیک عشق منه مامان.‬
‫هر چقدر بخوام بهش رو می‌دم، تو دخالت نکن.‬
‫آره دیگه، بعد از اینکه با هاجیک دعوات شد...‬
‫.. نیای با گریه و زاری بگی مامان و به دامنم بچسبی‬ ‫آقا یوسف، بیا بگیر.‬
‫نوش جونت، اه!‬
‫برو کنار، برو کنار.‬
‫اومد خانم‌جان، قهوه‌تون اومد. نوش جونتون.‬
‫سلامت باشی. چه کار کردین؟‬ ‫اتاق رو آماده کردین؟‬
‫دخترا دارن تمیز می‌کنن، منم الان می‌رم چک می‌کنم.‬
‫یالا، خسته نباشین.‬
‫- آبجی گلزار.‬ ‫- چیه؟‬
‫برای منم یه قهوه درست کن.‬ ‫به خدا از بس بدو بدو کردم داغون شدم.‬
‫نگران نباش، یه قهوه‌ی پرکف‬ ‫برات درست می‌کنم.‬
‫به خدا معلوم نیست پسر تو داره طلاق می‌گیره یا من.‬
‫از این دفترخونه به اون اداره‌ی ثبت...‬
‫.. به خدا اول صبحی داغون شدم.‬
‫کاریش نمی‌شه کرد، چیزیه که شده.‬
‫به خدا مامان، اصلاً درکت نمی‌کنم.‬
‫هر بار منو غافلگیر می‌کنی.‬
‫ببین، واقعاً هر بار.‬
‫- مگه من چیکار کردم که غافلگیر شدی؟‬ ‫- پسرت داره طلاق می‌گیره...‬
‫.. اونوقت تو نشستی داری قهوه می‌خوری...‬
‫.. منتظری پسرت از دادگاه‬ ‫برگرده؟‬
‫چیکار کنم؟ من که زنش ندادم...‬
‫.. موقع طلاقش هم حرفی نزدم.‬
‫خودش خیلی وقت پیش تصمیمش رو گرفته.‬
‫تصمیمش رو گرفته؟ خب مامان، من که اون همه‬ ‫بهت گفتم...‬
‫.. گفتم بذار از این نورگل طلاق بگیرم، اون همه بهت گفتم.‬
‫چرا به من اجازه نمی‌دی، ها؟‬
‫- فقط مونده یه تیر بهم بزنه.‬ ‫- عاکف...‬
‫.. ببین، چندین سال از ازدواجت با نورگل‬ ‫می‌گذره.‬
‫بچه‌دار هم نشدین، ولی اگه امروز هم بخوای...‬
‫.. من امروز هم اجازه نمی‌دم از نورگل‬ ‫طلاق بگیری.‬
‫چرا مامان؟ آخه چرا؟‬
‫سرهات خان هر کاری دلش بخواد می‌کنه...‬
‫.. چرا تو کار من دخالت می‌کنین؟‬
‫چرا تو هر چی که من می‌خوام دخالت می‌کنین؟‬
‫عاکف...‬
‫.. کی غیر از نورگل تو رو دوست داره؟‬
‫خب تو هستی دیگه.‬
‫تو دوستم داری مامان.‬
‫درسته.‬
‫حداقل...‬
‫.. حتی اگه به دروغ هم باشه مامان...‬
‫.. یه چیزی بگو.‬
‫یه چیزی بگو.‬
‫این بی‌محبتی، آره همین‬ ‫بی‌محبتی...‬
‫.. کار دست همه‌مون می‌ده.‬
‫- دست همه‌مون.‬ ‫- ول کن این حرف‌ها رو...‬
‫.. تو به من بگو، قضیه‌ی هجران‬ ‫چی می‌شه؟‬
‫ببین، تو این شلوغی‌ها اون دختر نادیده گرفته شد.‬
‫باید حتماً از اینجا فرستاده بشه بره.‬
‫یه فکری تو سرمه، خودم کارهای لازم رو‬ ‫انجام می‌دم.‬
‫- تو؟‬ ‫- آره مامان.‬
‫من.‬
‫- بفرما خان.‬ ‫- دنبالشونی هسو؟‬
‫دنبالشونم خان.‬
‫وقتی زن همراهشه نمی‌شه، وقتی تنها بود‬ ‫باهاش حرف می‌زنی.‬
‫هر چی شما بگی، قربان.‬
‫ما اینجا بدبختی و درد بکشیم،‬ ‫تو اونجا خوش‌گذرونی کنی، آره آشیر خان؟‬
‫نمیشه، اجازه نمی‌دم.‬
‫- نیومد؟‬ ‫- الان دیگه میاد.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- خوش اومدی.‬
‫می‌گم منم گوش بدم.‬
‫- یعنی تو هم می‌خوای گوش بدی؟‬ ‫- آره.‬
‫گوش بده، باشه.‬
‫تعریف کن ببینم یوسف، بذار ییلدیز هم بشنوه.‬
‫خدا بد نده آقا.‬
‫- واسه قضیه‌ی طلاق می‌گم.‬ ‫- آهان، دمت گرم، ممنون.‬
‫خب تعریف کن.‬
‫- آقا، این پرستاره...‬ ‫- سلیم ارسوز.‬
‫- آره، همون رفیقمون...‬ ‫- بهم نگاه نکن.‬
‫.. تو روستای موراتلی زندگی می‌کرده.‬
‫تک‌پسر خونواده‌ست، یه خواهر کوچیک‌تر‬ ‫از خودش هم داره.‬
‫این ۱۵ سال پیش، یکی از طرف‌های‬ ‫دعوای خونی رو...‬
‫.. زده و افتاده زندان.‬
‫خونواده‌ی دشمن هم منتظر بودن از زندان‬ ‫بیاد بیرون تا بکشنش.‬
‫اینم یه ماه پیش از زندان آزاد شده.‬
‫چون تنها پسر خونواده بوده،‬ ‫ترسیده جونشو از دست بده و...‬
‫- .. فرار کرده و از اینجا رفته. ‫- کجا فرار کرده؟
‫والا می‌دونیم تو سوریه‌ست‬ ‫ولی خودشو قایم می‌کنه.‬
‫یعنی نمی‌دونیم دقیقاً کجاست.‬
‫- خب چطوری پیداش کنیم و به حرف بیاریمش؟‬ ‫- ما قرار نیست حرف بزنیم...‬
‫.. اون خودش میاد باهامون حرف می‌زنه.‬
‫اگه ما این دعوای خونی رو حل کنیم،‬ ‫دیگه نیازی نیست قایم بشه.‬
‫یوسف، تو برو به روستا خبر بده.‬ ‫بریم ببینیم دردشون چیه.‬
‫امر، امر شماست آقا.‬
‫- تو هم می‌خوای بیای.‬ ‫- خب معلومه.‬
‫معلومه. خب نیا.‬
‫- اگه بگی...‬ ‫- حتی اگه بگم هم...‬
‫- .. تو یه راهی پیدا می‌کنی و میای. ‫- مثلاً.
‫پس بیا، چاره‌ای نیست.‬
‫- ممنونم.‬ ‫- ولی ببین، رو حرف من حرف نمی‌زنیا.‬
‫- چشم آقا.‬ ‫- جایی که می‌ریم واسه حل کردن دعوای خونیه...‬
‫.. جای عادی‌ای نیست که داریم می‌ریم.‬
‫- درسته آقا، هر چی شما بگی همونه.‬ ‫- هر چی من بگم همونه؟‬
‫همونه.‬
‫قهوه می‌خوری؟‬
‫- بخورم و بعدش برم.‬ ‫- خوبه، پس بخور.‬
‫وسایلم؟‬
‫داروهام، لباسام کجان؟‬
‫- بردیمشون یه اتاق دیگه.‬ ‫- یه اتاق دیگه؟‬
‫چرا؟‬
‫این اتاق من و بکیر خان بود.‬
‫قبل از ما هم مادرشوهر و‬ ‫پدرشوهرم اینجا می‌نشستن.‬
‫بعد که بکیر خان فوت کرد...‬
‫.. این اتاق رو دادم به رئیس جدید عشیره،‬ ‫سرهات خان.‬
‫یعنی به تو.‬
‫ولی حالا که از سرهات طلاق گرفتی.‬
‫دیگه نمی‌تونی تو این اتاق بمونی.‬
‫یعنی داری می‌گی تختت رو...‬
‫.. بده به همسر آینده‌ی سرهات، ییلدیز.‬
‫اینکه سرهات با ییلدیز ازدواج می‌کنه‬ ‫یا نه...‬
‫.. من نمی‌دونم. ولی این تخت...‬
‫.. تخت خان و زنیه که‬ ‫خان باهاش ازدواج می‌کنه.‬
‫خانه دیگه، دیر یا زود ازدواج می‌کنه.‬
‫تو این تخت نسلش ادامه پیدا می‌کنه‬ ‫و بچه‌هاش قد می‌کشن.‬
‫ببین من...‬
‫.. به خاطر نوه‌ام که تو شکمته...‬
‫.. خیلی زبون ریختم که طلاق نگیرین.‬
‫ولی دیگه کاری از دستم برنمیاد.‬
‫سرهات تصمیمش رو گرفته.‬
‫حکمش همینه.‬
‫واقعاً خیلی سرعت‌عمل دارین.‬
‫تا طلاق گرفتیم همه چقدر عوض شدن.‬
‫اونی که خان طلاقش داده...‬
‫.. و اونی که می‌گیرتش، هر دو عزیزن.‬
‫حق شما به هیچ وجه ضایع نمی‌شه.‬
‫احترامت سر جاش می‌مونه.‬
‫احترام؟‬
‫احترام.‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫امینه، اون کباب تابه‌ای رو از فر دربیار دخترم.‬
‫بذارش روی میز که خنک بشه و‬ ‫قشنگ جا بیفته.‬
‫یالا سریع، سریع. یالا برو آشپزخونه.‬
‫اونطوری انجامش می‌دن؟ اینطوری هوا بخوره.‬
‫هاجیک، اون رو بذار اینجا دخترم.‬ ‫بذار، بذار، بذار!‬
‫بیا کار نیمه‌تموم امینه رو تموم کن.‬
‫چشم مادر.‬
‫باشه یالا، یالا سریع باشین،‬ ‫هنوز کلی...‬
‫دلم تو این اتاق گرفت. خیلی شلوغ‌پلوغه.‬
‫اتاق بالایی چقدر خوب و راحت بود.‬ ‫ملک خانم اونجا راحت بود.‬
‫دلباز بود. خب الان که بچه هم هست،‬ ‫تو این اتاق چیکار کنه؟‬
‫خب وقتی زایمان کرد، بچه‌اش تو‬ ‫اتاق بچه‌ی طبقه‌ی بالا می‌مونه.‬
‫خب اونجا بچه‌اش رو بزرگ می‌کنه.‬
‫تو بهتره این چیزا رو به اون‬ ‫کله‌ی فندقیت راه ندی، باشه؟‬
‫ببین، اونجا رو گردگیری کن.‬
‫- کجا رو؟‬ ‫- اونجا، اونجا.‬
‫چطوری اونجا رو می‌بینی؟‬
‫- مادر، اینا رو کجا بذاریم آخه؟‬ ‫- یه جا می‌ذاریم دیگه.‬
‫می‌شه تنهام بذارین؟‬
‫یالا دخترا. برین، برین.‬
‫اه! تو رو انداختن اینجا؟‬ ‫چه جای تنگ و ترشی.‬
‫وای، از کجا به کجا رسیدی ملک؟‬
‫امروز اصلاً حوصله ندارم.‬ ‫لطفاً می‌ری بیرون؟‬
‫مگه این سرهات خان کلی‬ ‫مال و اموال برات نذاشته؟‬
‫واسه چی تو این اتاقک خدمه‬ ‫می‌خوابی؟ اصلاً عقل نداری تو.‬
‫به جای اینکه با علم به اینکه شوهرم چشمش دنبال زن‌های دیگه‌ست کنارش بمونم...‬
‫.. ترجیح می‌دم ازش طلاق بگیرم و تو یه اتاق کوچیک زندگی کنم، نورگل.‬
‫من پای شوهرم رو از زندگی ندا بریدم.‬
‫اگه جرئت دارن یه بار دیگه همدیگه رو ببینن.‬
‫من هم واسه شوهرم، هم واسه اتاقم...‬
‫.. و هم واسه تختم جنگیدم.‬
‫مثل تو به یه زن دیگه نباختمشون.‬
‫نورگل بسه، برو بیرون.‬
‫تو به اون بچه‌ی تو شکمت‬ ‫دلخوشی، نه؟‬
‫اما زیاد دلت رو صابون نزن، این یلدوران‌ها‬ ‫که تو رو انداختن اینجا...‬
‫.. بعد از اینکه بچه رو به دنیا آوردی،‬ ‫وارثشون رو ازت می‌گیرن...‬
‫.. تو رو هم از در می‌ندازن بیرون.‬
‫چقدر داشتی فخر می‌فروختی.‬
‫ییلدیز چطوری بادِت رو خالی کرد.‬
‫با عاکف حرف زدم،‬ ‫دارن دنبال خانواده‌ی ییلدیز می‌گردن.‬
‫سرهات وقتی خانواده‌اش رو پیدا کنه‬ ‫با ییلدیز ازدواج می‌کنه.‬
‫یعنی ییلدیز یک، ملک صفر.‬
‫تو این بازی رو باختی عزیزم.‬
‫- گمشو برو بیرون!‬ ‫- امان از دست تو، باشه بابا!‬
‫تو این اتاق نفسم گرفت، مثلِ دخمه می‌مونه.‬
‫آهان، اینم همینجا گذاشتم.‬
‫تو خودت می‌بریش آشپزخونه،‬ ‫دیگه اتاقت نزدیک‌تره.‬
‫خب، دیگه چون زن آقا‬ ‫نیستی...‬
‫.. کم‌کم کارهای عمارت رو هم‬ ‫می‌ریزن سرت.‬
‫دیگه عادت کن.‬
‫هه، پس می‌خوای قهوه هم‬ ‫نوش جان کنی؟‬
‫ملک نکن.‬
‫نه خودت رو خسته کن نه من رو، ول کن، یالا.‬
‫- برو پی کارت.‬ ‫- چطوری برم پی کارم؟‬
‫ییلدیز چطوری؟ مگه راهی برام گذاشتی؟‬
‫واقعاً همه‌ی این کارها رو من کردم؟‬
‫مسئول همه‌چیز منم؟‬
‫یه نگاه به خودت بنداز. یالا اگه واسه‬ ‫خودت نمی‌کنی، واسه بچه‌ات این کار رو بکن.‬
‫ملک اگه تو دروغ نمی‌گفتی...‬
‫.. و بازی درنمیاوردی‬ ‫هنوز انگشتر تو دستت بود.‬
‫لازم نیست من کاری بکنم،‬ ‫تو خودت، خودت رو نابود کردی.‬
‫ازدواج یعنی دو نفر.‬
‫دست از مقصر کردن نفر سوم بردار.‬
‫تو به سرهات قول دادی، اونم به تو.‬
‫اگر حرفتون یکی بود،‬ ‫اگه کل دنیا هم جمع می‌شدن...‬
‫.. بازم نمی‌تونستن جلوی شما بایستن.‬
‫بی‌ادب رو ببین، چه رویی داره،‬ ‫داره به من درس زندگی می‌ده.‬
‫- تو مگه از ازدواج چی می‌دونی؟‬ ‫- بسه!‬
‫اینجا چه خبره؟‬
‫اصلاً نگران نباش، با اون‬ ‫ییلدیز عزیزت کاری نکردیم.‬
‫ببین صحیح و سالم اونجا ایستاده.‬
‫ملک تو چرا دوباره دعوا راه می‌ندازی؟‬ ‫ییلدیز کاریت کرده؟‬
‫دیگه می‌خواد چیکار کنه؟‬ ‫آشیونه‌مون رو خراب کرد!‬
‫خراب شدن زندگی ما‬ ‫ربطی به ییلدیز نداره!‬
‫خیلی کوری.‬
‫اگه یه ذره دیگه به این‬ ‫رفتارهات ادامه بدی...‬
‫.. مجبور می‌شم تصمیمات‬ ‫دیگه‌ای بگیرم.‬
‫اینطوریه؟‬
‫چیکار می‌خوای بکنی؟‬
‫- سرهات اون اعصابش خورده، حامله‌ست...‬ ‫- ییلدیز ولشون کن.‬
‫ولشون کن ییلدیز.‬
‫- کوثر، آبجی گلزار، اینا رو جمع کنین.‬ ‫- باشه پسرم، ما ردیفش می‌کنیم.‬
‫یالا تو حاضر شو، ما بریم.‬
‫باشه، اومدم.‬
‫مراقب باش دستت رو نبُره.‬
‫این یلدوران‌ها‬ ‫که تو رو انداختن اینجا...‬
‫.. بعد از اینکه بچه رو به دنیا آوردی،‬ ‫وارثشون رو ازت می‌گیرن...‬
‫.. تو رو هم از در می‌ندازن بیرون.‬
‫چقدر داشتی فخر می‌فروختی.‬
‫ییلدیز چطوری بادِت رو خالی کرد.‬
‫با عاکف حرف زدم،‬ ‫دارن دنبال خانواده‌ی ییلدیز می‌گردن.‬
‫سرهات وقتی خانواده‌اش رو پیدا کنه‬ ‫با ییلدیز ازدواج می‌کنه.‬
‫یعنی ییلدیز یک، ملک صفر.‬
‫تو این بازی رو باختی عزیزم.‬
‫خب آقای دکتر، خبری هست؟‬
‫- متأسفانه. وضعیتش همونه.‬ ‫- خب، تکلیف این زن چی می‌شه؟‬
‫اوضاع اونقدرها هم بد نیست.‬ ‫بحث فلج جسمی در کار نیست.‬
‫عملکردهای حرکتیش غیرفعاله‬ ‫اما حسش کار می‌کنه.‬
‫یعنی صداتون رو می‌شنوه و‬ ‫اتفاقات رو تحلیل می‌کنه.‬
‫اما تو مرحله‌ی واکنش نشون دادن‬ ‫یه مانعی وجود داره.‬
‫هوشیاره، فقط درهایی که به‬ ‫دنیای بیرون باز می‌شن قفل شدن.‬
‫این قفل با از بین رفتن اثر شوک‬ ‫خودبه‌خود باز می‌شه.‬
‫این زن کِی خوب می‌شه؟‬
‫واسه این کار باید ذهنش‬ ‫احساس امنیت کنه.‬
‫- بچه‌ها می‌رسوننت دکتر.‬ ‫- باشه.‬
‫الو؟‬
‫پیشنهادت رو قبول می‌کنم.‬ ‫پیش تو زندگی می‌کنم.‬
‫بگم بچه‌ها بیان دنبالت؟‬
‫یه شرط دارم.‬ ‫اگه قبول کنی، همین الان میام.‬
‫چی هست حالا؟‬
‫سرهات و ییلدیز.‬ ‫دارن دنبال خانواده‌ی واقعی ییلدیز می‌گردن.‬
‫اگه پیداشون کنن، قراره ازدواج کنن.‬ ‫بهم کمک کن.‬
‫نذار ییلدیز خانواده‌اش رو پیدا کنه.‬ ‫نذار این دوتا هیچ‌وقت به هم برسن.‬
‫اگه کمکم کنی تو این جنگ علیه ییلدیز‬ ‫پیروز بشم...‬
‫.. از این به بعد تو عمارت کورداعلی‬ ‫با تو زندگی می‌کنم.‬
‫اون که کاری نداره، حله.‬
‫چهارچشمی حواستون باشه!‬ ‫روی کوه و تپه مستقر بشین، خب؟‬
‫داداش، مگه بهت نگفتم تو عمارت بمون؟‬
‫نمی‌تونم داداش، نمی‌تونم بمونم.‬
‫معلوم نیست خانواده‌ی این ییلدیریم‬ ‫می‌خوان چه بلایی سرت بیارن.‬
‫- سلام‌علیکم.‬ ‫- علیک‌سلام.‬
‫دور گاوصندوق‌ها رو بگیرین، باشه؟‬ ‫دستتون روی ماشه باشه، فهمیدین؟‬
‫- چطورین؟ خوبین؟‬ ‫- سلامت باشی. شما چطورین؟‬
‫ای‌والله.‬
‫این عشق برادری تو هم‬ ‫اشک منو درمیاره‌ها.‬
‫به خدا.‬
‫اونجا کوهه دیگه، برو اونجا گریه کن.‬
‫مرتیکه‌ی هالو.‬
‫- سلام. حالتون چطوره آقا؟‬ ‫- سلامت باشین آقا.‬
‫- خوش اومدی آقا.‬ ‫- سلامت باشین، خوش‌بختم.‬
‫- خوش اومدی آقا.‬ ‫- سلام، سلام.‬
‫- آقا چطوری؟‬ ‫- خوش اومدی آقا. صفا آوردی آقا.‬
‫- بفرمایین آقا.‬ ‫- خواهش می‌کنم، این چه حرفیه.‬
‫ای‌والله، زنده باشی.‬ ‫مادرجان سلام.‬
‫خوش اومدین آقا.‬
‫سلامت باشین. خوش‌بختم.‬ ‫چطوری؟ خوبی؟‬
‫زنده باشی.‬
‫آقایون بفرمایین، بفرمایین بشینین!‬ ‫خانم‌ها شما هم بفرمایین!‬
‫ییلدیز.‬
‫بد به دلت راه نده، باز که شانس آوردی.‬
‫سلامت باشی دخترم.‬
‫ممنون.‬
‫نازلی، واسه آقا دوغ محلی تازه بیار.‬
‫دوتا بیار.‬
‫شنیدم بینتون خون و خون‌ریزیه،‬ ‫درسته؟‬
‫درسته آقا. سلیم، داداش اون دختری که‬ ‫رفت تو، برادرم رو زد.‬
‫رفت زندان، منتظر موندیم بیاد بیرون.‬
‫قرار بود وقتی اومد بیرون، برادرزاده‌ام آدم بزنتش.‬
‫حق خون با اون بود.‬ ‫اما سلیم بزدلی کرد و فرار کرد.‬
‫ای‌والله. مادرجان، سر چی با هم‬ ‫کنار نمیاین؟‬
‫سر زمین و محصول.‬ ‫مگه چیز دیگه‌ای هم هست آقا؟‬
‫کدوم زمینی از جون آدم باارزش‌تره؟‬ ‫من شوهرم رو به خاک سپردم.‬
‫پسرم ۱۵ سال حبس کشید.‬ ‫الانم که دم چک اسلحه است.‬
‫زمین یا محصول،‬ ‫از جون یه آدم باارزش‌تره؟‬
‫همینطوره مادرجان. حرفت درسته ولی خب.‬
‫گفتنش آسونه.‬ ‫اون جونی که رفته، جون عزیز ما بوده آقا.‬
‫- فقط خون می‌تونه آتیش دلمون رو سرد کنه.‬ ‫- به خدا شما هم حق دارین.‬
‫تو دلمون آتیشه آقا.‬
‫حالا اگه پسرم رو بکشی، چی گیرت میاد؟‬ ‫ها؟ چی گیرت میاد؟‬
‫این حرف‌ها رو باید همون اول‬ ‫به پسرت می‌گفتی.‬
‫- خون ریخته می‌شه، راه دیگه‌ای نداره.‬ ‫- حالا می‌بینی.‬
‫خب با اجازه‌تون، من برم به دختره کمک کنم.‬
‫بسه دیگه!‬
‫بشینین.‬
‫یعنی تو این روستا هیچ احترامی واسه بزرگ‌تر نیست؟‬
‫واسه مهمان هم احترام قائل نیستین؟‬
‫می‌خواین جلوی چشم من‬ ‫همدیگه رو بزنین؟‬
‫- ها؟‬ ‫- این چه حرفیه آقا، ما به شما احترام می‌ذاریم.‬
‫- معلومه که باید بذارین.‬ ‫- آقا!‬
‫می‌ذاری منم یه کلمه حرف بزنم؟‬
‫باشه داداش.‬
‫هرچی تو بگی، خان تویی.‬
‫حالا قشنگ واسم تعریف کنین ببینم‬ ‫اینجا چه خبره؟‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫- نازلی، خسته نباشی.‬ ‫- سلامت باشی خانم‌جان.‬
‫- بیام کمکت؟‬ ‫- نه، این چه حرفیه.‬
‫مگه چی می‌شه؟ وایسا.‬
‫من کمکت می‌کنم.‬
‫تو هم ماجرای اون دست‌بند رو واسم بگو.‬
‫خون ریخته می‌شه، کاریش نمی‌شه کرد.‬
‫بهت بگم که اون آخرین خونی که ریخته می‌شه،‬ ‫خون خودته.‬
‫اگه هیچ‌کس هم نباشه، خودم می‌زنمت.‬
‫به این سن و سالم نگاه نکن،‬ ‫انگشتم روی ماشه‌ست.‬
‫خونه‌ام رو که بلدی، قدمت روی چشم.‬
‫- یه فکری دارم.‬ ‫- ییلدیز، تو رو خدا یه لحظه آروم بگیر.‬
‫- پشیمون می‌شی.‬ ‫- چی؟‬
‫دعوای ناموسی چطوری تموم می‌شه؟‬ ‫یا با خون، یا با عروسی.‬
‫- خب؟‬ ‫- نازلی و آدم رو به عقد هم دربیاریم.‬
‫بدون رضایت بچه‌ها،‬ ‫چطوری این کار رو باهاشون بکنم؟‬
‫بچه‌ها هم باید همون دردی که ما کشیدیم رو بکشن؟‬
‫آره سرهات، اصلاً به فکر خودم نرسیده بود.‬
‫- همدیگه رو دوست دارن.‬ ‫- چطوری؟‬
‫آره. در و تخته با هم جورن.‬
‫من و آدم از بچگی خاطرخواه هم بودیم.‬
‫اما یهو بینمون خون افتاد.‬
‫عشق ما از همون اول غیرممکن بود.‬
‫ولی به هم قول دادیم.‬ ‫این دست‌بند، قلب آدمه.‬
‫من همیشه همراهم دارمش.‬
‫یعنی آدم هم قلب تو رو روی مچش داره.‬
‫دل‌هاتون یکیه. وای، عشقو ببین.‬
‫خانم من، به کسی نگو،‬ ‫نمی‌ذارن زنده بمونیم، می‌کشنمون.‬
‫دوری و حسرته که آدمو می‌کشه.‬ ‫عشق به آدم جون می‌ده.‬
‫تو نگران نباش. اگه اون خون‌ریزی تموم بشه،‬ ‫به خاطر عشق شما تموم می‌شه.‬
‫بده بره.‬
‫یالا دیگه آقا، حرکت کن آقا.‬
‫بسه!‬
‫ببین، اگه بحث سر داد زدنه،‬ ‫من از شماها بلندتر داد می‌زنم.‬
‫اگه بحث سر بحث و دعواست،‬ ‫من بهتر دعوا می‌کنم.‬
‫مشکلی نیست.‬
‫اگه بهم بگین آقا بحث سر کُشتنه.‬
‫اما اینجا بحث سر تموم کردن این خون‌ریزیه.‬
‫من تا اینجا پیش شما اومدم،‬ ‫حرف‌هاتون رو شنیدم.‬
‫حالا یه راه میونه بهتون پیشنهاد می‌دم.‬
‫آدم.‬
‫پاشو پسرم.‬
‫بیا پیشم، اینجا.‬
‫نازلی، تو هم پاشو دخترم.‬
‫بزرگ‌ترها.‬
‫بیاین صلح کنیم.‬
‫بیاین این دو تا جوون رو که وقت ازدواجشونه،‬ ‫به عقد هم دربیاریم.‬
‫به این خون‌ریزی پایان بدیم.‬
‫اگه شما هم راضی باشین، بهتون قول می‌دم...‬
‫.. که شاهد عقد این دو تا جوون‬ ‫خودم باشم.‬
‫هزینه‌ی عروسی، جهیزیه،‬ ‫لوازم خونه، هر چی که هست با من.‬
‫حرفم حرفه.‬
‫- آقا، قبوله؟‬ ‫- هر چی شما بگی همونه آقا.‬
‫مادرجان، مشکلی هست؟‬
‫نه پسرم.‬
‫جوون‌ها؟‬
‫خب پس، مبارک باشه ان‌شاءالله.‬
‫یالا ببینم، دست پدر و مادرتون رو ببوسین.‬
‫مادرجان، تو هم به سلیم بگو...‬
‫.. برگرده به ولایتش،‬ ‫تو این روز شاد کنارتون باشه.‬
‫بفرمایین آقایون، نوش جان.‬
‫موقع برگشت، یوسف‬ ‫تو رو یه جایی پیاده می‌کنه.‬
‫کجا؟‬
‫رفتی می‌فهمی.‬
‫آقا، واسم یه کاری پیش اومد،‬ ‫باید برم.‬
‫- ممنون دخترم.‬ ‫- نوش جان بابا.‬
‫ببخشید، ان‌شاءالله که نسوختی.‬
‫نه، تو ببخشید.‬
‫تقصیر منه، نتونستم چیزی که دستمه رو نگه دارم.‬
‫نوش جان بابا.‬
‫مگه اومدیم اینجا مثل زن‌های خاله زنک‬ ‫قهوه بخوریم و غیبت کنیم؟‬
‫یه پیشنهادی برات دارم.‬
‫ضیان خان، ما هر وقت با هم شریک شدیم‬ ‫آخرش فقط پشیمونی بوده.‬
‫ولی کنجکاوم بدونم چی می‌خوای بگی.‬
‫خب همونطور که می‌دونی، ییلدیریم مُرد.‬
‫حالا تاشکسن‌ها به یلدوران‌ها،‬ ‫یعنی به شما حمله می‌کنن.‬
‫جالبه.‬
‫منو واسه گفتن این خبر صدا کردی؟‬
‫یعنی فکر می‌کنی سرهات اینو نمی‌دونه؟‬
‫امنیت عمارت دو برابر شده.‬
‫بادیگاردها مثل یه دیوار گوشتی‬ ‫دارن از سرهات محافظت می‌کنن.‬
‫پس الکی نقشه نکش ضیان خان.‬
‫هیچ‌کس نمی‌تونه به این راحتی‌ها از پا درش بیاره.‬
‫تاشکسن‌ها نمی‌تونن کاری باهاش بکنن.‬
‫خب، اگه من پشت تاشکسن‌ها باشم چی؟‬
‫اون وقت یلدوران‌ها...‬
‫.. نمی‌تونن جلوی تاشکسن‌ها‬ ‫و کورداعلی‌ها دووم بیارن.‬
‫می‌فهمی چی می‌گم؟‬
‫اون دیگه سخته.‬
‫اگه سخته، آسونش کن.‬
‫یه کاری کن که خودت جای سرهات رو بگیری.‬
‫بفرما، اینم فرصت.‬
‫استغفرالله آقا، ما ارادت داریم.‬
‫- البته که باید ارادت داشته باشین.‬ ‫- آقا!‬
‫می‌ذاری منم حرف بزنم؟‬
‫باشه داداش.‬
‫هر چی تو بخوای.‬
‫در عوضش چی می‌خوای؟‬
‫شنیدم سرهات داره دنبال‬ ‫خانواده‌ی ییلدیز می‌گرده.‬
‫چیزی نمونده پیداشون کنه.‬
‫سرهات خانواده‌اش رو پیدا می‌کنه و‬ ‫بعدش هم با ییلدیز ازدواج می‌کنه.‬
‫تو جلوی این قضیه رو بگیر...‬
‫.. اونوقت قدرت کورداعلی‌ها و‬ ‫تاشکسن‌ها رو پشتت داری.‬
‫منم کمک می‌کنم که جای سرهات رو بگیری.‬
‫تو چرا نمی‌خوای اون خانواده‌ی ییلدیز رو پیدا کنه؟‬
‫چقدر ظالمی.‬
‫من نمی‌خوام ییلدیز با سرهات ازدواج کنه.‬
‫چون ملک نمی‌خواد ییلدیز با سرهات ازدواج کنه...‬
‫.. موضوع رو به تو واگذار کرده.‬
‫تو هم به همین دلیل می‌خوای جلوش رو بگیری.‬
‫پس من جای سرهات رو می‌گیرم، آره؟‬
‫دارم به پیشنهادت فکر می‌کنم.‬
‫فکر کردم و تصمیمم رو گرفتم.‬
‫من از اون آدم‌هایی نیستم که وقتی یه فرصتی...‬
‫.. گیرشون میاد، پسش بزنن و بعد پشیمون بشن.‬
‫چند بار امتحان کردیم، یه بار دیگه هم امتحان می‌کنیم.‬
‫یه کارِ تمیز باشه، نذار بفهمن کارِ منه.‬
‫تو اصلاً نگران نباش.‬
‫اون یارو فردا از سوریه میاد،‬ ‫من اون کار رو ردیف می‌کنم.‬
‫- هجران.‬ ‫- خوش اومدی.‬
‫- سلامت باشی.‬ ‫- ولش کن، ولش کن بیا. خوش اومدی.‬
‫- سلامت باشی. چطوری؟ خوبی؟‬ ‫- خوبم عزیزم.‬
‫- خیلی وقته ندیدمت، تو چطوری؟‬ ‫- خوبم، ولی من واسه چی اومدم اینجا؟‬
‫یوسف منو اینجا گذاشت.‬ ‫انگار سرهات خان دستور داده.‬
‫آره. یه اتفاقایی افتاده ییلدیز جون.‬
‫سرهات خان به منم زنگ زد.‬ ‫با خودش صحبت کردیم.‬
‫چی گفت؟‬
‫- قراره واسه امشب آماده‌ت کنم.‬ ‫- جل‌الخالق!‬
‫مو، آرایش، حتی و حتی...‬
‫.. خودش با وسواس برات‬ ‫یه لباسم فرستاده.‬
‫اونم تنت می‌کنم.‬
‫سرهات واسه من لباس خریده؟‬
‫خریده.‬
‫واسه چی؟ من...‬
‫مگه عروسی می‌خوایم بریم؟ نه عیده،‬ ‫نه خبریه، چه خبر شده؟‬
‫والا من اونجاشو نمی‌دونم‬ ‫عزیز دلم.‬
‫من فقط وظیفه دارم کاری که بهم گفتنو انجام بدم.‬
‫خب، باشه پس.‬
‫راستی ییلدیز جون، من از آشیر‬ ‫شنیدم چی شده.‬
‫تو رو خدا خودتو ناراحت نکن، باشه؟‬
‫ببین، منم دیگه مثل خواهرت‬ ‫حساب می‌شم.‬
‫باشه، ممنون.‬
‫خدا از یه جا می‌گیره،‬ ‫از یه جای دیگه می‌ده. ببین...‬
‫.. خانواده‌م قلابی از آب دراومدن ولی‬ ‫خواهرای خوبی مثل شما پیدا کردم.‬
‫- عزیزم.‬ ‫- آدمای خیلی خوبی دور خودم جمع کردم.‬
‫- خدا ازت راضی باشه.‬ ‫- از تو هم همینطور.‬
‫ولی سرهات قول داده.‬ ‫به‌زودی خانواده‌مو پیدا می‌کنیم.‬
‫- ان‌شاءالله، تو کوتاه‌ترین زمان.‬ ‫- ان‌شاءالله.‬
‫ان‌شاءالله، ولی تو اول‬ ‫یه چیزی به من بگو ببینم.‬
‫این همه خوشگلی واسه چیه آخه، خیر باشه؟‬
‫- خوب شدم؟‬ ‫- معلومه که شدی. چی شده؟‬
‫نپرس. امشب با آقا آشیر‬ ‫خونه‌ی کورداعلی‌ها شام دعوتیم.‬
‫- نگو!‬ ‫- گفتم دیگه.‬
‫- می‌ری؟‬ ‫- مجبورم، چیکار کنم؟‬
‫چیکار می‌خوای بکنی؟‬
‫خدا یار و یاورت باشه عزیزم.‬ ‫ان‌شاءالله که خوش بگذره.‬
‫- یالا یالا، وقت زیادی نداریم. بیا.‬ ‫- بریم.‬
‫یوسف، مقدماتو آماده کردین؟‬
‫با آدما صحبت کردم خان.‬
‫چه مقدماتی داداش؟‬
‫به‌زودی می‌فهمی داداش.‬
‫فهمیدم.‬ ‫معلومه باز یه خبرایی هست.‬
‫- ان‌شاءالله که خیره.‬ ‫- خیره، خیره، ببینیم چی می‌شه.‬
‫قضیه‌ی اون سلیم چی شد پسر؟‬
‫با اونم حرف زدم. از سوریه راه‬ ‫افتاده، تا دو ساعت دیگه می‌رسه مرز.‬
‫منم می‌رم اونجا استقبالش.‬
‫خوبه.‬
‫داداش، من دنبال سلیم می‌رم.‬
‫ببین، هاجیک اینجا‬ ‫چشم‌به‌راه اون هیولای کینه‌توزه.‬
‫یعنی منتظره از اتاق بیاد بیرون.‬
‫بذار عاشقا به هم برسن.‬
‫پسر، هیچ‌کس اینطوری در حقت برادری نمی‌کنه.‬
‫خان.‬
‫هاجیک منتظر جواب سوالیه که‬ ‫می‌خوام ازت بپرسم.‬
‫چه سوالی؟‬
‫- خان، اینطوریه که...‬ ‫- چطوری؟‬
‫- خب حالا که نشون کردیم...‬ ‫- خب؟‬
‫- بعدش...‬ ‫- یالا حرف بزن دیگه پسر.‬
‫بعدش چی پسر؟ خب بگو دیگه، مگه نه؟‬ ‫مگه نه داداش؟‬
‫- خب...‬ ‫- چی؟‬
‫- اتفاقا...‬ ‫- چی؟‬
‫باشه پسر، باشه.‬ ‫داداش، دیگه بیشتر از این بهش فشار نیاریم.‬
‫شما الان با هاجیک برین، قشنگ یه‬ ‫تاریخ واسه عقد بگیرین، برین دنبال وسیله.‬
‫ولی ببین. اصلاً نگران پول و پله‬ ‫نباشین، باشه؟ با من.‬
‫ایول خان.‬
‫هاجیک که این خبر خوشو بشنوه‬ ‫دیگه خواب به چشماش نمیاد.‬
‫فردا صبح زود می‌ریم می‌گیریم.‬
‫باشه. ببین همونطور که گفتم،‬ ‫اصلاً غصه‌ی پولو نخورین.‬
‫دمت گرم خان.‬
‫ولی خب اول خانواده‌ی ییلدیز.‬
‫درد اون بزرگتره.‬
‫ایول.‬
‫یالا پسر یالا، به من نگاه نکن، راه بیفت.‬
‫داداش، من می‌رفتم دنبال سلیم.‬
‫از اولش یوسف پیگیر این قضیه بود.‬ ‫بذار خودش بره بیارتش.‬
‫باشه، هر چی تو بگی. خوبه.‬
‫این یارو کجا موند پس؟‬
‫محمد، تو با این یارو‬ ‫حرف زدی دیگه، نه؟‬
‫حرف زدم آقا یوسف،‬ ‫تا دو دقیقه‌ی دیگه اینجاست.‬
‫ان‌شاءالله محمد!‬ ‫دو ساعته داری می‌گی دو دقیقه محمد!‬
‫- آقا سلیم، خودتی؟‬ ‫- خودمم یوسف، خودمم.‬
‫خدا رو شکر. بیا داداش، صد هزار مرتبه شکر.‬
‫باشه، ماشینو ول کن بچه‌ها میارن.‬ ‫یالا بیا.‬
‫- وایسا کیفمو بردارم.‬ ‫- باشه، منتظرم.‬
‫یونس، پسر شما ماشین‬ ‫آقا سلیمو بردارین.‬
‫- آقا سلیمو من می‌برم، باشه؟‬ ‫- باشه داداش.‬
‫ببین، اصلاً از پشت سر ما جدا نشین.‬
‫داداش سلیم! داداش سلیم!‬
‫داداش بیدار شو، تو رو خدا بیدار شو داداش!‬
‫ممو، زنگ بزن آمبولانس!‬
‫داداش بیدار شو، تو رو خدا بیدار شو.‬
‫- ای وای! ای وای!‬ ‫- تموم کرده.‬
‫داداش بیدار شو، تو رو خدا بیدار شو!‬ ‫داداش، داداش بیدار شو!‬
ناین مووی؛ مرجع فیلم و سریال های روز دنیا! .::9movie.org::.
‫ضیان خان، قضیه‌ی سلیم تموم شد.‬
‫من سر حرفم موندم.‬ ‫حالا نوبت توئه.‬
‫نگران نباش، حرف من حرفه.‬
‫همونطوری که من چیزی که حقّم بود رو‬ ‫از برادرم گرفتم...‬
‫.. تو هم چیزی که حقّته رو از برادرت می‌گیری، عاکف.‬
‫باشه.‬
‫این موضوع باید بین خودمون بمونه،‬ ‫نباید به گوش کسی برسه.‬
‫اگه پشت سرت پیش سرهات‬ ‫حرف می‌زدم...‬
‫.. الان تو جای سلیم بودی، عاکف.‬
‫بگذریم.‬
‫بیا دخترم.‬
‫بابا، دخترها تدارکات شام...‬
‫.. آشیر و هجران رو کامل کردن.‬
‫تو نمی‌خوای کاری کنی بابا؟‬
‫یعنی این زن قراره بیاد‬ ‫سر سفره‌ی ما بشینه؟‬
‫سر سفره‌ای که بچه‌هامون می‌شینن؟‬
‫این اولین و آخرین شام اون زن‬ ‫تو این عمارت می‌شه.‬
‫اصلاً نگران نباش عروس‌خانم.‬
‫باشه بابا.‬
‫آشیر آقای من.‬
‫بله، بگو.‬
‫آقا، نمی‌دونم چطوری باید بگم‬ ‫اما باید بهت بگم.‬
‫هر چی می‌خوای بگی زود بگو،‬ ‫هزار تا کار دارم. بنال ببینم.‬
‫خب آقا، وقتی با هجران حرف زدم...‬
‫هیس، هی! خیر باشه؟‬ ‫مگه تو با هجران چی گفتی پسر؟‬
‫وقتی با هجران حرف زدم، اصلاً فکرش رو‬ ‫نمی‌کردم کار به اینجاها بکشه.‬
‫بنال دیگه، چی می‌خوای بگی؟‬
‫اینطوریه آقا، این جعفر هست که‬ ‫حکمش رو صادر کردی...‬
‫.. همون که سفته‌های هجران دستشه.‬
‫بگو دیگه، بگو!‬
‫اون بهم گفت، یعنی یه روز قبل از اینکه‬ ‫تو به سرهات خان شلیک کنی.‬
‫گفت هسو، هجران اومده اورفا.‬ ‫خیلی بهم بدهکاره.‬
‫برو باهاش حرف بزن، بگو بدهیش رو بده.‬
‫منم شما رو تو حراج پرنده‌ها دیده بودم.‬ ‫بعدش رفتم پیش هجران، آقا.‬
‫بهش گفتم آشیر آقا پولداره.‬ ‫معلومه ازت خوشش اومده.‬
‫کاری کن عاشقت بشه، پولش رو بگیر،‬ ‫بدهیت به آقا جعفر رو...‬
‫هوی به من نگاه کن،‬ ‫زبونت رو از حلقومت می‌کشم بیرون!‬
‫کاری نکن همینجا‬ ‫زنده‌به‌گورت کنم!‬
‫- تو رو خدا نکن آقا.‬ ‫- مواظب حرف زدنت باش پسر!‬
‫کل ماجرا همین بود آقا.‬
‫یعنی چون آقا جعفر گفته بود‬ ‫بهت نزدیک شد.‬
‫هر چی باشه همشهری هستن دیگه.‬
‫گفتم که ندونسته ازدواج نکنی آقا.‬
‫تو چه دختر عجیبی هستی.‬
‫صبح برات شیرینی آوردم،‬ ‫گفتم بگیر بخور، پسش دادی بهم.‬
‫حالا بهم زنگ می‌زنی‬ ‫می‌گی بیا بریم مشروب بخوریم.‬
‫چی شد، چی نظرت رو عوض کرد؟‬
‫خانم من، غذا حاضره.‬
‫سرهات اومد؟‬
‫نه، اون بیرونه.‬
‫اینطوریه؟ ییلدیز هم که نیست لابد.‬
‫لابد.‬
‫خوبه. اونا بیرون می‌خورن و میان.‬ ‫پس ما بخوریم.‬
‫یالا، بیا.‬
‫- بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم!‬ ‫- توبه یا ربی!‬
‫خیر باشه ضیان خان این وقت شب؟‬
‫اومدم ملک رو ببرم.‬
‫عه! نمی‌شه!‬
‫باشه می‌دونم دخترته‬ ‫اما در هر صورت...‬
‫.. این دختر وارث ما رو تو شکمش داره،‬ ‫نمی‌ذارم بره.‬
‫تا ملک رو نگیرم هیچ‌جا نمی‌رم‬ ‫سلطان خانم.‬
‫ببین، چون زنم‬ ‫اصلاً سعی نکن دست‌کم بگیریم!‬
‫قبل از اینکه به اون در برسی‬ ‫می‌زنم وسط پیشونیت!‬
‫آدم‌هات رو جمع کن و گمشو از اینجا!‬ ‫بذار یه نفس راحت بکشیم!‬
‫تازه ملک ازت متنفره!‬
‫می‌خوای این دختر رو به زور ببری؟‬
‫کی گفته می‌خوام به زور ببرمش؟‬
‫من...
‫.. از این به بعد پیش کورداعلی‌ها می‌مونم.
‫چی؟ نمی‌شه همچین چیزی!‬
‫من تو این عمارت چیزهایی دیدم که‬ ‫فکر می‌کردم نمی‌شه...‬
‫.. واسه همین این یکی خیلی هم خوب می‌شه.‬
‫باشه، بیارین پایین.‬
‫به سلامت.‬
‫برو دخترم، برو.‬
‫سرهات اگه بفهمه رفته‬ ‫خودش می‌ره به زور برش می‌گردونه.‬
‫هر اتفاقی که افتاد...‬
‫.. نذار تغییرت بدن.‬
‫اگه تو کنارم باشی‬ ‫هیچ‌کس نمی‌تونه این کار رو بکنه.‬
‫آخیش! بذار یه بارم من‬ ‫از اینجا لذت ببرم.‬
‫بیا دخترم.‬
‫خوش اومدی.‬
‫سلامت باشی.‬
‫خیلی زیبا شدی.‬
‫- سنبل.‬ ‫- آره.‬
‫خیلی قشنگن.‬
‫اما به قشنگی تو نیستن.‬
‫تازه، چون گل سنبل من تویی، یکم حسودی می‌کنن، همین.‬
‫خب، اینا برای چیه؟‬
‫اول غذا. بعداً حرف می‌زنیم، بیا.‬
‫باشه.‬
‫خیلی خوب به نظر می‌رسه.‬
‫دستت طلاست.‬
‫خوش به حال اونی که تو رو بگیره.‬
‫اینطوریه؟ می‌گی هر کی منو بگیره خوشبخت می‌شه؟‬
‫آره.‬
‫پس اونایی که می‌خوان ازدواج کنن، باید عجله کنن.‬
‫- نوش جان.‬ ‫- نوش جان.‬
‫خیلی عالیه. دستت درد نکنه.‬
‫آخیش! چه چسبید!‬
‫دستت درد نکنه.‬
‫نوش جان.‬
‫مادر، بیا و لجبازی نکن.‬
‫ببین، غذا هم که نخوردی. قند خونت حسابی میفته.‬
‫یالا، دهنتو باز کن.‬
‫تو صبر کن.‬
‫خاله سودا.‬
‫ببین، بد برداشت نکن، من خیلی دوستت دارم.‬
‫خیلی هم بهم خوبی کردی، خدا خیرت بده.‬
‫اما ببین، حال مادرم رو که می‌بینی. از صبح تا حالا چیزی نخورده.‬
‫می‌ترسم حسابی از پا بیفته، نکن این کار رو.‬
‫حقشه، بدتر از این سرش بیاد!‬
‫در ضمن، من هیچ‌جا نمی‌رم. دخترم قراره بیاد.‬
‫خاله سودا، قربونت برم، الان ملک اینجا چیکار داره؟‬
‫ببین، اگه قراره اتفاقی بیفته یا چیزی می‌بینی، بهم بگو.‬
‫بفرما، اومد.‬
‫ای بابا!‬
‫خوش اومدی دخترم.‬
‫مامان.‬
‫اینجا چیکار می‌کنی؟‬
‫منتظرت بودم.‬
‫ملک دیگه یکی از خانم‌های این عمارته.‬
‫ندا، اتاق ییلدیز رو برای ملک آماده کنین.‬
‫البته بابا، همین الان.‬
‫خوش اومدی ملک، بفرما بریم بالا.‬
‫آسیه، چمدون و کیف ملک خانم رو بردار بیار بالا.‬
‫خدا بد نده.‬
‫تو برو مستقر شو دخترم، من همینجام.‬
‫هیچ‌جا نمی‌رم. همینجام.‬
‫دسر رو هم که تو درست نکردی، نه؟‬
‫هوم.‬
‫بهت چسبید، نه؟‬
‫دفعه‌ی قبل اجازه نداده بودی.‬
‫منم گفتم این بار شانسمو امتحان کنم.‬
‫اون یه چیز دیگه بود، این یه چیز دیگه.‬
‫هوم.‬
‫- اینطوریه؟‬ ‫- آره.‬
‫- خب، غذامون رو خوردیم.‬ ‫- آره.‬
‫دسرمون رو هم خوردیم.‬
‫همه‌چی عالی بود، دستت درد نکنه.‬
‫خدا به اونایی که ندارن هم بده.‬
‫چرا منو کشوندی اینجا سرهات؟‬
‫اول از همه برای دادن این.‬
‫- آلبوم؟‬ ‫- آلبوم.‬
‫آلبوم خانوادگی.‬
‫ممنون سرهات، زحمت کشیدی ولی...‬
‫.. این که توش خالیه، من نمی‌تونم پرش کنم.‬
‫من سلیم رو آوردم اورفا.‬
‫چی؟‬
‫یکم دیگه می‌ریم عمارت تا بفهمیم خانواده‌ت کی هستن.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- واقعاً.‬
‫تو هم این آلبوم رو با قشنگ‌ترین عکس‌های خانوادگی پر می‌کنی.‬
‫بهت قول می‌دم.‬
‫اما قبل از اون...‬
‫.. می‌خواستم اولین عکسی که می‌ذاری، عکس خودمون باشه.
‫حالا با این عکس می‌گیریم، باشه؟‬
‫- با این عکس می‌گیریم؟‬ ‫- آره.‬
‫- از این دوربین‌های چاپ فوریه، نه؟‬ ‫- از هموناست.‬
‫صبر کن ببینم. حالا اینو از اینجا روشن می‌کنیم.‬
‫- آهان، اینجا؟‬ ‫- حاضری؟‬
‫- من حاضرم. اینجا؟‬ ‫- اینجا رو نگاه می‌کنیم.‬
‫- اینجا؟‬ ‫- آره، از اونجا خودمون رو می‌بینیم.‬
‫- باشه، یالا.‬ ‫- حاضری؟‬
‫لبخند بزن.‬
‫آها! بگیرش!‬
‫چیکارش کنم؟‬
‫ببین، اینو باید تکون بدیم تا تصویرش واضح بشه.‬
‫کی معلوم می‌شه؟‬
‫الان دیگه واضح می‌شه.‬
‫- یعنی چطور شده؟‬ ‫- ببینیم چطور شده.‬
‫خیلی خوب افتادیم.‬
‫تو خیلی زیبایی.‬
‫بیا بگیر، بذارش تو آلبوم.‬
‫این اولین عکس این آلبوم قشنگه.‬
‫بذار این آلبوم شروع دوباره‌مون باشه.‬
‫بقیه‌ی صفحه‌های خالی رو هم‬ ‫با قشنگ‌ترین خاطره‌ها پر می‌کنیم.‬
‫دیگه اون دردا و اون غم رو رها کن.‬
‫اون اشکا رو دیگه فراموش کن.‬
‫- آهان، یه چیز دیگه...‬ ‫- چی یه چیز دیگه؟‬
‫- چی شده؟‬ ‫- بیا.‬
‫کجا؟ چی شده؟‬
‫پدربزرگم اینو برای مادربزرگم انداخته بود.‬
‫بابام هم موقع ازدواج برای مامانم انداخت.‬
‫یعنی یادگار خانوادگیه.‬
‫ییلدیز، یه مرد...‬
‫.. جلوی یه زن دو بار زانو می‌زنه.‬
‫اولی، اولین قدم برای شروع‬ ‫یه زندگی جدیده.‬
‫من می‌دونم.‬
‫تو نمی‌خوای قبل از پیدا کردن مادرت‬ ‫با من ازدواج کنی.‬
‫من اینو می‌دونم.‬
‫اما نمی‌خوام اون انگشتت خالی بمونه.‬
‫ییلدیز...‬
‫.. با من ازدواج می‌کنی؟‬
‫راحتی؟‬
‫تونستی جاگیر بشی؟‬
‫اگه چیزی لازم داشتی بگو‬ ‫ردیفش می‌کنم دخترم.‬
‫تنها چیزی که می‌خوام...‬
‫.. اینه که همه تقاص کارایی که باهام کردن رو‬ ‫پس بدن.‬
‫تا اون موقع بهم نگو دخترم.‬
‫اون کار ردیفه.‬
‫اون مردی که درباره‌ی خانواده‌ی ییلدیز‬ ‫اطلاعات داشت، دیگه حرف نمی‌زنه.‬
‫روی دردا،‬ ‫بدبختی‌ها و تنهایی من...‬
‫.. هیچ‌کس، هیچ‌وقت‬ ‫نمی‌تونه خوشبخت بشه.‬
‫هیچ‌وقت نمی‌تونن یه زندگی تشکیل بدن.‬
‫برای این کار هر کاری از دستم بربیاد‬ ‫انجام می‌دم.‬
‫سلطان خانم منو می‌کشه.‬
‫- ببین، اگه چیزی بهم نگی من که دیگه...‬ ‫- بله.‬
‫چی؟‬
‫بله.‬
‫بله، قبول می‌کنم. بله!‬
‫بله، قبول می‌کنم! بله!‬
‫«امیدمی»‬
‫«وقتی همه‌جا برام سیاهه»‬
‫«آرامشمی»‬
‫- بله؟‬ ‫- بله!‬
‫«پرتگاه منی»‬
‫«اگه تو تاریکی‌ت بپرم»‬
‫«بذار اسمم فراموش بشه»‬
‫«خونه‌م باش»‬
‫«نجاتم بده»‬
‫«پایانم باش»‬
‫تو؟‬
‫«آرزو می‌کنم که»‬
‫باهات ازدواج می‌کنم، سرهات.‬
‫«آرزو می‌کنم هیچ‌وقت از مال من بودن دست نکشی»‬
‫«زمان وایسه»‬
‫«بذار جای من تو اعماقت پنهون بمونه»‬
‫«آخ!»‬
‫«مثل یه روح سرگردون»‬
‫«اگه غیبم زد، پیدام کن»‬
‫«اگه نابود شدم و به آخر رسیدم»‬
‫«دستمو بگیر»‬
‫«آرزو می‌کنم که»‬
‫«آرزو می‌کنم هیچ‌وقت از مال من بودن دست نکشی»‬
‫«زمان وایسه»‬
‫«بذار جای من تو اعماقت پنهون بمونه»‬
‫«آرزو می‌کنم که»‬
‫«آرزو می‌کنم هیچ‌وقت از مال من بودن دست نکشی»‬
‫«زمان وایسه»‬
‫«بذار جای من تو اعماقت پنهون بمونه»‬
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام ناین مووی ::.. .:: Telegram: @official_9movie ::. .:: Instagram: @9movie_official ::.
با خرید اشتراک از ناین مووی ما را در ادامه‌ی ترجمه‌ی آثار نایاب یاری کنید. 9movie.org
کلیه حقوق این زیرنویس متعلق به سایت ناین مووی است و دریافت آن از سایت‌های دیگر غیرمجاز و حرام می‌باشد