‫بامابین تقدیم می‌کند .:: Bamabin.com ::.
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫کلیه حقوق این زیرنویس متعلق به سایت بامابین است و دریافت آن از سایت‌های دیگر غیرمجاز و حرام می‌باشد
‫برای تهیه‌‌ی این زیرنویس زحمت زیادی کشیده شده است و مجموعه‌ی بامابین به هیچ عنوان راضی به تماشای رایگان آن نیست Bamabin.com
‫تله‌ست.‬
‫- سرهات! - تله‌ست!‬
‫- سرهات! اونجایی سرهات؟ - ییلدیز.‬
‫ییلدیز! ییلدیز، تله‌ست!‬
‫- سرهات! - تله‌ست.‬
‫- سرهات! سرهات! - ییلدیز، تله‌ست!‬
‫سرهات!‬
‫پس بگو حقیقت داشت.‬
‫پس بگو آدما واقعاً با طناب‌های نامرئی به هم وصلن.‬
‫چه زنده باشن، چه مرده.‬
‫سرهات.‬
‫سرهات بلند شو.‬
‫سرهات.‬
‫سرهات بیدار شو.‬
‫سرهات کمکم کن.‬
‫سرهات.‬
‫سرهات کمکم کن!‬
‫سرهات نمی‌تونم بیام، کمکم کن!‬
‫سرهات بیدار شو!‬
‫سرهات!‬
‫سرهات بهم نگاه کن!‬
‫سرهات!‬
‫سرهات ببین من اینجام!‬
‫سرهات! سرهات بهم نگاه کن!
‫سرهات بهم نگاه کن!‬
‫سرهات!‬
‫سرهات نه!‬
‫سرهات نکن! اینطوری نکن!‬
‫سرهات بهم نگاه کن، چشماتو باز کن سرهات!‬
‫سرهات چشماتو باز کن! ‫ببین من چشمامو باز کردم، من اینجام! سرهات نکن!
‫سرهات چشماتو باز کن، ببین من اینجام!‬
‫سرهات چشماتو باز کن. نیمه‌ی دیگه‌ی روحم، باز کن.‬
‫باز کن نفس من، دم و بازدم من، جون من چشماتو باز کن!‬
‫سرهات!‬
‫نکن!‬
‫سرهات!‬
‫سرهات من اینجام. عزیز دلم من اینجام.‬
‫خوبی، خوبی.‬
‫- خوبی دیگه، نه؟ ‫- تو خوبی؟
‫خوبم سرهات. همین که چشماتو باز کردی من خوبم.‬
‫سرت، سرت، سرت.‬
‫- سرت داره خون میاد. باشه. ‫- چیزی نیست، خوبم.
‫چیزی نیست، خوبم.‬
‫لجبازی نکن. یه لحظه وایسا مرد! یه لحظه آروم بگیر!‬
‫اینجا درد می‌کنه؟‬
‫تو چرا دنبال من اومدی؟‬
‫اگه گوشیت آنتن داشت نمیومدم. چاره‌ی دیگه‌ای برام نذاشتی.‬
‫نمی‌دونستم هنوزم اینقدر برات ارزشمندم.‬
‫اینجا گیر افتادیم.‬
‫اصلاً نگاه نکن، گوشیت کلاً آنتن نداره.‬
‫- کسی می‌دونه تو اینجایی؟ ‫- نه.
‫من تا شنیدم از نگرانی سریع اومدم دنبالت.‬
‫نتونستم کاری بکنم.‬
‫- به کسی نتونستم خبر بدم، اومدم پیشِ تو. ‫- هیس!
‫- نگران نباش، می‌ریم بیرون. ‫- چطوری آخه؟
‫می‌ریم بیرون. یه راهی پیدا می‌کنیم. تو نترس، من اینجام، باشه؟‬
‫نترس.‬
‫وایسا، آروم.‬
‫وایسا. یالا بلند شو.‬
‫می‌ریم بیرون.‬
‫ای وای، ای وای!‬
‫دخترا، اینایی که درست کردین رو خوب کنسرو کنین بذارین تو انباری، باشه؟‬
‫باشه آبجی.‬
‫انگار فقط من عروسِ این خونه‌ام. ملک خانم کجاست؟ ‫نیست. چرا؟ چون کار داره.
‫اگه اینجا سفره پهن بود، خانمِ پرنسس می‌رفت اون بالا بالاها می‌نشست.‬
‫- خسته نباشین. ‫- سلامت باشی.
‫عه! برای افطار دارین سوقورمه درست می‌کنین؟
‫آره. غذای موردعلاقه‌ی پسرم سرهاته.‬
‫زنش که درست نمی‌کنه، ما داریم جورش رو می‌کشیم.‬
‫گلزار، خیر باشه؟ می‌خوای یه گریه هم بکن. چرا اینقدر قیافت تو هم رفته؟‬
‫والا خانم، از صبح یه دلشوره‌ای دارم.‬
‫خیر باشه ان‌شاءالله.‬
‫یه وزنه سنگین رو سینه‌مه، راه نفسم رو بسته.‬
‫- ان‌شاءالله که خیره. ‫- خیر باشه.
‫مامان!‬
‫- هاجیک! ‫- مامان!
‫چی شده؟ چی شده دختر؟‬
‫چی شده؟ یه لحظه وایسا!‬
‫عروس خانم، یوسف کجاست؟‬
‫- چی شده دخترم؟ ‫- یوسف...
‫- یوسف رو دزدیدن! ‫- یوسف!
‫یوسف!‬
‫کادی!
‫بگیرش، بگیرش، بگیرش! یه کلونیا بیار، یه کاری بکن!‬
‫چه خبره؟‬
‫دخترا چی شده؟ دخترا چه اتفاقی افتاده؟‬
‫- یوسف رو دزدیدن!‬ ‫- یوسف رو؟‬
‫کی کیو دزدیده؟‬
‫نفس بکش، آروم نفس بکش.‬ ‫همه چیزو دونه‌دونه تعریف کن، یالا.‬
‫کی دزدیدش؟ از کجا دزدیدنش؟‬
‫تو بازار بودیم، رفته بودیم لباس‌عروس‌فروشی.‬
‫من لباس‌عروس پرو کردم، اما بهش گفتم، گفتم که این کار بدیمنی میاره...‬
‫- .. به حرفم گوش نداد. ‫- دخترم چه بدیمنی‌ای؟ داری چی می‌گی؟
‫برو سر اصل مطلب!‬
‫بگو دیگه!‬
‫دم در، یه سری آدم یوسف رو دزدیدن.‬
‫من دویدم، سعی کردم بهشون برسم اما نتونستم.‬
‫بعدش داداش سرهات اومد،‬ ‫رفت دنبالشون اما...‬
‫.. آقام، تو رو خدا، التماست می‌کنم.‬
‫باشه کادی، آروم باش.‬ ‫ببین، آقا سرهات بهشون رسیده.‬
‫یه لحظه صبر کن. دیدی کی دزدیدش؟‬
‫- نه.‬ ‫- معلومه کی بوده آقام.‬
‫وقتی آقا سرهات یوسف رو‬ ‫مدیر هتل کرد...‬
‫.. این کار ییلدیریم تاشکسنه.‬
‫- پس یه لحظه صبر کن، صبر کن.‬ ‫- به کی زنگ می‌زنی؟‬
‫- دارم به سرهات زنگ می‌زنم.‬ ‫- صبر کن، تو آروم باش.‬
‫نه، گوشی سرهات خاموشه.‬ ‫به این ییلدیریم زنگ می‌زنم.‬
‫تو رو خدا ول کن. قرص زیرزبونی‌شو‬ ‫بهش بده. الان از حال می‌ره.‬
‫آقا عاکف خودش ردیفش می‌کنه.
‫مرتیکه‌ی حلبی رد تماس داد.‬
‫هاسو، یه لحظه بیا اینجا.‬ ‫از آدمای ما کسی تو هتل هست؟‬
‫- ماهو هست آقام.‬ ‫- باشه، بریم.‬
‫خانم من، اگه اجازه بدین منم می‌خوام‬ ‫برم دنبال پسرم بگردم.‬
‫- برو، برو. یالا.‬ ‫- دخترم، یوسف رو برمی‌گردونم.‬
‫بچه‌ها، هوای خواهرتون رو داشته باشین!‬
‫این دختر رو ببرین، یه آبی بهش بدین. یه کاری براش بکنین.‬
‫یه لحظه وایسا. توبه یا ربی!‬ ‫گلزار! گلزار!‬
‫از جلوی راهم برو کنار!‬
‫دختر گلزار، یه لحظه وایسا،‬ ‫قربونت برم آروم باش.‬
‫سرهات که خودش دنبالشونه.‬ ‫کادی و عاکف هم رفتن.‬
‫همه رفتن دنبالش.‬ ‫پیداش می‌کنن فدات شم، نگران نباش.‬
‫یوسفم!‬
‫یکم بهش گلاب بزنین حالش بیاد سر جاش.‬
‫خب آقای مدیر...‬
‫.. می‌گفتی اون یکی صندلی ناراحته و جیرجیر‬ ‫می‌کنه، این چطوره؟ راحته؟‬
‫خواسته یا امر دیگه‌ای نداری؟‬
‫یه چیزی بهت بگم؟‬
‫از اولین باری که دیدمت اونقدر‬ ‫حرف مفت می‌زدی که...‬
‫.. درست‌ترین تصمیمی که گرفتم‬ ‫این بود که دهنت رو ببندم.‬
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.‬
‫بگو سلو.‬
‫بهم خبرای خوب بده.‬ ‫سرهات مُرد؟‬
‫آقام، تا الان کسی نه رفته تو نه اومده بیرون.‬ ‫کسی از این غار زنده بیرون نمیاد.‬
‫خوبه.‬
‫اما برای تو بده.‬ ‫تسلیت می‌گم، آقات مُرده.‬
‫خب؟‬
‫صبر کن سلو.‬
‫صدای اینو خفه کنین دیگه!‬
‫سلو، کسی تو رو دید؟‬
‫نه آقام. فقط محض اطلاع، ‫آقا سرهات اون تو تنها نیست.
‫پسر این چه وضع خبر دادنه؟‬ ‫یعنی چی تنها نیست؟‬
‫وقتی داشتم برای منفجر کردن غار‬ ‫کمین می‌کردم، یه ماشین دیگه هم اومد.‬
‫یکی دیگه هم اون توئه آقام.‬
‫ای سلو، آخه این چه کاری بود کردی!‬
‫کی بود پسر؟ تونستی ببینی؟‬
‫احتمالاً نوکرش یا برادرش یا همچین کسیه آقام.‬
‫عاکف نمی‌تونه باشه، ‫همین چند لحظه پیش بهم زنگ زد.
‫ببین پسر، کار ما با احتمال‬ ‫و حدس و گمان پیش نمی‌ره.‬
‫برو پلاک اون ماشین رو بردار،‬ ‫بفهم کیه...‬
‫.. تا طبق اون تصمیم بگیریم چیکار کنیم.‬
‫اطاعت آقام.‬
‫مردیکه‌ی بی‌مغز!‬
‫این رو بلندش کنین!‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫ببین کوچولو، آقات مُرد.‬
‫فهمیدی؟‬
‫و تنها کسی که می‌دونه‬ ‫من کُشتمش تویی.‬
‫یعنی امکان نداره بتونی با این راز زنده بمونی.‬
‫یه سری رازها هستن که باعث می‌شن زنده بمونی.‬
‫یه سری رازها هم هستن که باعث مرگت می‌شن.‬
‫راز تو از اون مدل‌های کُشنده‌ست، دیگه چیکار می‌شه کرد؟‬
‫آقایون، هر چی سند و مدرک داریم‬ ‫جمع کنین و بذارین تو ماشین‌ها.‬
‫قبل از اینکه یلدوران‌ها بیان،‬ ‫هتل رو خالی کنیم، باشه؟‬
‫اینم با خودتون ببرین.‬
‫بدون اینکه کسی ببینه،‬ ‫بندازیدش تو صندوق‌عقب ماشین.‬
‫اگه تو جلوی اون اسلحه واینمیستادی،‬ ‫ما امروز اینجا نبودیم.‬
‫اون موقع باید اونطوری می‌شد.‬
‫- اینطوریه؟‬ ‫- آره.‬
‫- باید اونطوری می‌شد، نه؟‬ ‫- آره.‬
‫یعنی هنوز از کاری که کردی‬ ‫پشیمون نیستی؟‬
‫- نه، نیستم.‬ ‫- خوبه.‬
‫آدما انتخاب می‌کنن و بعدش هم پای عواقبش وایمیستن.‬
‫اما اون آدم بهت شلیک کرد.‬ ‫از مدرسه‌ی یتیم‌ها بیرونت کرد.‬
‫رفت و تو یه عمارت زندانیت کرد،‬ ‫ولی تو رفتی و اونو انتخاب کردی ییلدیز.‬
‫ببین، نتیجه‌اش هم این شده که الان اینجایی.‬
‫هنوز عقلم قد نمی‌ده که چرا رفتی جلوی اون اسلحه.‬
‫چون فهمیدم ما به درد هم نمی‌خوریم.‬
‫راضی شدی؟‬
‫فهمیدی ما به درد هم نمی‌خوریم؟‬
‫با ییلدیریم می‌شه، آره؟‬
‫با ییلدیریم می‌شه، با ما نمی‌شه،‬ ‫با ییلدیریم می‌شه.‬
‫بعد از این همه اتفاقی که بینمون افتاد‬ ‫هنوزم نظرت عوض نشده؟‬
‫هنوزم ندیدی‬ ‫این یارو چه جور آدمیه؟‬
‫من کورم!‬
‫فهمیدی؟ من کورم، نمی‌بینم!‬
‫کورم، نمی‌فهمم!‬
‫چی؟ من کورم، هیچی رو ندیدم!‬
‫نبین.‬
‫نه، می‌گم نمی‌شه سرهات.‬ ‫نظرمم عوض نمی‌شه، فهمیدی؟‬
‫اونی که به درد من می‌خوره ییلدیریمه!‬
‫عوضش نمی‌کنی، باشه.‬
‫آروم، آروم.‬
‫عوضش نمی‌کنی، آره؟‬
‫چشمات یه چیز می‌گن و‬ ‫زبونت یه چیز دیگه، ییلدیز.‬
‫فکر می‌کنی چی می‌شه؟‬
‫من که برم نظرم عوض می‌شه؟‬ ‫نه، نمی‌شه.‬
‫از اینجا هم که برم عوض نمی‌شه،‬ ‫تا آخرین نفسمم عوض نمی‌شه.‬
‫تو به درد من می‌خوری،‬ ‫تو رو انتخاب کنم؟‬
‫تو اون فرصت رو از دست دادی.‬
‫من ییلدیریم رو انتخاب کردم.‬
‫عوض نمی‌شه، آره؟‬
‫عوض نمی‌شه؟‬
‫هیس! ییلدیز، خوبی؟‬
‫- چی شد؟‬ ‫- سرهات، مار!‬
‫باشه، باشه، باشه. پات رو روش نذار.‬
‫اون افعی نیست؟‬
‫- چیزی نیست، تموم شد.‬ ‫- اون افعی نیست؟‬
‫سرهات، اون سمیه.‬
‫- سرهات.‬ ‫- باشه.‬
‫- باشه، ولش کن.‬ ‫- باشه، تو آروم باش.‬
‫- هیس! تموم شد.‬ ‫- اون سمیه.‬
‫- باشه. خوبی؟‬ ‫- سمیه، اونوقت می‌گی باشه؟ سمیه؟‬
‫منو اینجا زنده نمی‌ذاره، چی چی رو باشه؟‬
‫می‌خوام جورابت رو دربیارم،‬ ‫درد داره، باشه؟‬
‫- اول جورابت رو درمیارم.‬ ‫- باشه، دربیار.‬
‫آروم باش، باشه؟‬
‫آروم، آروم، آروم!‬
‫بهت گفته بودم.‬
‫بهت گفته بودم که دلت طاقت این حقیقت رو نداره.‬
‫بهت گفته بودم که ندونستن بهتر از دونستنه.‬
‫گفتم، اما به کی گفتم؟‬
‫دختر قشنگم.‬
‫بالاخره به هوش اومدی.‬
‫- چی شد بهم؟‬ ‫- از حال رفتی.‬
‫از حال رفتی، ولی صبر کن، برات دوغ درست کردم.‬
‫این‌و بخور، زودی خوب می‌شی،‬ ‫حالت جا میاد.‬
‫ضیان!
‫بابای تو ضیان خانه!‬
‫ییلدیز و آشیر هم خواهر و برادر ناتنیت هستن!‬
‫ملک، آروم. دخترم صبر کن،‬ ‫تازه به هوش اومدی، یواش.‬
‫یعنی اون مرد بابای منه؟‬
‫آشیر و ییلدیز خواهر و برادر منن؟‬
‫تو چطور تونستی همچین چیزی رو ازم مخفی کنی؟‬
‫ملک...‬
‫تو چطور تونستی همچین چیزی رو‬ ‫بهم نگی؟‬
‫- چطور؟‬ ‫- چطوری می‌شه گفت؟‬
‫مگه می‌شه همچین چیزایی رو گفت؟‬
‫یه مادر چطور می‌تونه همچین چیزی رو به بچه‌اش بگه؟‬
‫خب من نتونستم بگم.‬
‫نتونستم بگم.‬
‫مادرت...‬
‫.. می‌دونی هر شب چه کابوس‌هایی می‌دید دخترم؟‬
‫نمی‌دونی.‬
‫مادرت با کابوس‌ها و رویاها...‬
‫.. می‌دونی چرا اینقدر عجین شده بود؟‬
‫نمی‌دونی.‬
‫ملک!‬
‫برات تعریف می‌کنم.‬
‫تعریف می‌کنم تا تو هم بدونی.‬
‫یه روز، اون موقع‌ها من...‬
‫.. داشتم عزای عشقم رو می‌گرفتم که‬ ‫به زور ازم گرفتنش.‬
‫اما اونا به عزاداری من‬ ‫احترام نذاشتن.‬
‫بیچارگی منو...‬
‫.. بی‌کسی منو ضیان غنیمت شمرد.‬
‫به زور بهم...‬
‫ساکت شو!‬
‫.. به زور، بدون رضایتم...‬
‫.. به زور بهم...‬
‫ملک!‬
‫تاوان این کار رو پس می‌دی آقا ضیان!‬
‫پس می‌دی!‬
‫یه ذره می‌ریزم، دردت میاد.‬
‫باشه، بریز.‬
‫صبر کن، صبر کن، باشه، صبر کن!‬
‫- هیس!‬ ‫- باشه.‬
‫اینو برمی‌دارم، باشه؟‬
‫- از اینجا نمی‌تونیم بریم بیرون.‬ ‫- می‌ریم.‬
‫- آروم.‬ ‫- می‌ریم بیرون. مگه میشه نریم؟‬
‫- طاقت میارم.‬ ‫- دووم بیار.‬
‫- نمی‌تونم دووم بیارم، از اینجا نمی‌تونیم بریم بیرون.‬ ‫- می‌ریم.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫صبر کن، فشار نده، فشار نده، فشار نده.‬
‫تمومه. ببین، الان از اینجا می‌ریم بیرون.‬ ‫راه حلش خیلی ساده‌ست.‬
‫از اینجا که بریم بیرون،‬ ‫بهت سرم ضد سم می‌زنن.‬
‫همه چی درست میشه ولی تا اون موقع‬ ‫نباید تکون بخوری، باشه ییلدیز؟‬
‫- تکون نخور، می‌ریم بیرون.‬ ‫- سرهات، نمی‌رسیم.‬
‫- به بیمارستان نمی‌رسیم سرهات.‬ ‫- گفتم باشه یا نه؟‬
‫- نمی‌رسیم.‬ ‫- می‌رسیم.‬
‫مجبورم انگشترها رو دربیارم.‬
‫اگه بدنت ورم کنه، تو انگشتت گیر نکنه.‬
‫اوف!‬
‫من تو رو از اینجا می‌برم بیرون.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫تو چقدر آدم بزرگ‌منشی هستی.‬
‫بزرگ‌منش بودن چقدر قشنگه.‬
‫من تو رو از اینجا می‌برم بیرون.‬
‫یالا سرهات، کجایی آخه؟ خاموشه.‬
‫کجان ماهو؟‬
‫پیچیدن سمت حران، آقا.‬
‫باشه.‬
‫دارن می‌رن سمت حران.‬
‫خانواده‌ی تاشکسن اونجا مزرعه دارن.‬ ‫معلومه دارن می‌رن اونجا.‬
‫اون جلوتر یه راه میان‌بر هست، از اونجا‬ ‫بریم راهشون رو ببندیم، باشه؟‬
‫اون راه رو بلدم آقا، از همونجا بریم.‬
‫نگران نباش، یوسف رو نجات می‌دیم.‬
‫ان‌شاءالله آقا.‬
‫داری چه غلطی می‌کنی؟‬
‫- رامو؟‬ ‫- بله آقا.‬
‫یه جای باصفا نگه دار تا‬ ‫این کوچولو رو به آقاش برسونیم.‬
‫اطاعت آقا.‬
‫نگران نباش، تو رو به اون آقایی که‬ ‫خیلی دوسش داری می‌رسونم.‬
‫دلت واسه آقات تنگ شده؟‬
‫دلت تنگ شده کوچولو؟‬
‫یالا.‬
‫دووم بیار.‬
‫باشه.‬
‫باشه، چیزی نمونده.‬
‫چی شد؟‬
‫- خیلی سرده.‬ ‫- چی؟‬
‫خیلی سرده.‬
‫خیلی سردمه.‬
‫باشه. دووم بیار، خیلی کم مونده، باشه؟‬
‫چیزی نمونده سرهات، چیزی نمونده.‬
‫پیشم بمون، چیزی نمونده.‬
‫باشه.‬
‫هیس.‬
‫باشه.‬
‫نباید بخوابی، باشه؟‬
‫نباید چشمات رو ببندی، باشه؟‬
‫نباید بخوابی.‬
‫یادته وقتی گفتی بیام آرایشگاه، گفتی...
‫.. من به همه چی عادت دارم ولی...‬
‫.. به تنهایی تو اون عمارت عادت نکردم‬ ‫واسه همین نمی‌تونم بخوابم.‬
‫آره.‬
‫منم برات یه صدای ضبط شده‬ ‫درست کردم و فرستادم.‬
‫موقع ضبط کردنش خیلی بهم سخت گذشت.‬
‫- سخته.‬ ‫- اگه بدونی چند بار ضبط کردم و پاک کردم.‬
‫ولی قشنگ بود.‬
‫بعدش بهم گفتی که بعد از‬ ‫گوش دادنش خوابیدی.‬
‫خواب‌های خیلی قشنگی دیده بودی ولی‬ ‫نگفتی چه خواب‌هایی دیدی.‬
‫چی دیدی ییلدیز؟‬
‫تو خوابت چی دیدی؟‬
‫من از دانشگاه فارغ‌التحصیل شدم.‬
‫من معلم شدم.‬
‫ان‌شاءالله اون روزها رو هم می‌بینیم.‬
‫ان‌شاءالله.‬
‫از اینجا بریم بیرون، اون روزها رو هم می‌بینیم.‬
‫دیگه چی دیدی؟‬
‫تعریف کن ببینم، اون شب دیگه چه خوابی دیدی؟‬
‫امشب یه خواب خیلی‬ ‫شیرین می‌بینی.‬
‫نه.‬
‫چطور نه؟‬
‫می‌خوابیم.‬
‫تو، من...‬
‫.. و بچه‌مون.‬
‫سه‌تایی.‬
‫چی داری می‌گی ییلدیز؟ تو؟‬
‫- تو حامله...‬ ‫- حامله‌ام.‬
‫دیگه چیزی نیست؟‬
‫- همینقدر بسه.‬ ‫- فقط همین؟‬
‫یعنی چیز دیگه‌ای ندیدی؟‬
‫معلم شدم.‬
‫ان‌شاءالله یه روز اون چیزی که تعریف نکردی رو‬ ‫حتماً برام تعریف می‌کنی.‬
‫تو نداری؟‬
‫تو هیچ رؤیایی نداری؟‬
‫من تمام رؤیاهام رو‬ ‫برای بیرون آوردن تو از اینجا خرج می‌کنم.‬
‫از اینجا می‌برمت بیرون.‬
‫وقتی از اینجا بیای بیرون، معلم می‌شی.‬
‫برای تمام دختربچه‌ها...‬
‫.. الگو می‌شی.‬
‫سرهات.‬
‫این چیه؟‬
‫گیره‌سرت.‬
‫این پیش تو چیکار می‌کنه؟‬
‫یه تار موت روش بود، واسه همین.‬
‫نگهش داشتی؟‬
‫نگهش داشتی، نه؟‬
‫تنها چیزی بود که ازت برام مونده بود.‬
‫حتی اگه یه تار مو باشه، باز یه تیکه از وجودته، واسه همین.‬
‫دست نکشیدی.‬
‫از من دست نکشیدی.‬
‫من از اینجا می‌برمت بیرون.‬
‫ولی حتی اگه زنده بمونم...‬
‫.. این عشق غیرممکنه.‬
‫دووم بیار.‬
‫من از اینجا‬ ‫می‌برمت بیرون. دووم بیار.‬
‫جای قشنگی پیدا کردین.‬
‫اورفای قشنگ من.‬
‫بیارینش.‬
‫بیا کوچولو، بیا.‬
‫بیا.‬
‫یه نگاه بنداز.‬
‫هوای اورفا رو‬ ‫واسه آخرین بار تو ریه‌هات حبس کن.‬
‫آخ.‬
‫واسه آخرین بار با چشم سر ببین.‬
‫به‌زودی هرچی که مال سرهاته‬ ‫مال من می‌شه.‬
‫ولی تو متأسفانه‬ ‫نمی‌تونی اون روز رو ببینی کوچولو.‬
‫تو هم نمی‌بینی.‬
‫جل‌الخالق! اونوقت چطوری قراره بشه؟‬
‫اینطوری!‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫می‌میری!‬
‫کوچولو رو باش! کوچولوی منو نگاه کن!
‫می‌گی هم می‌میرم هم می‌کشم، آره؟
‫به نظرت من نگران جون خودم هستم، مرتیکه‌ی احمق؟‬
‫هان؟‬
‫سرهات خانِ من مرده لعنتی!‬
‫سرهات خانِ من مرده، به نظرت جون من ارزشی داره آخه؟‬
‫زنده باشم یا بمیرم فرقی نمی‌کنه!‬
‫تو هم می‌میری!‬
‫تا انتقامش رو نگیرم نمی‌رم،‬ ‫خیالت راحت.‬
‫خیالت راحت!‬
‫- راه بیفت!‬ ‫- مرتیکه!‬
‫تسلیم شین لعنتیا!‬
‫تسلیم شین! !‬
‫بدوئین!‬
‫یوسف!‬
‫وایسا لعنتی، وایسا!‬
‫خودت رو به کشتن می‌دی! وایسا!‬
‫ما داریم سعی می‌کنیم نجاتت بدیم‬ ‫تو داری چیکار می‌کنی؟‬
‫جون من مهم نیست!‬
‫- یوسف، پسرم خوبی؟ تیر خوردی؟‬ ‫- من خوبم بابا.‬
‫اگه یه ذره دیرتر میومدین‬ ‫اون ییلدیریم رو می‌کشتم!‬
‫باشه، ولش کن. بعداً حسابش رو می‌رسیم،‬ ‫همین که خوبی کافیه.‬
‫بعداً نمی‌شه!‬
‫بعداً نمی‌شه! اون قاتل سرهات خانه،‬ ‫همین الان باید بمیره، همین الان!‬
‫چی؟‬
‫- قاتل سرهات؟‬ ‫- چی داری می‌گی پسرم؟‬
‫چی می‌گی لعنتی؟ چه قاتلی؟ حرف بزن!‬ ‫بنال دیگه!‬
‫- حرف بزن!‬ ‫- واسه آقام تو معدن تله گذاشت!‬
‫گفت یوسف تو غاره.‬ ‫گفت برو اونجا.‬
‫بعدش غار رو منفجر کرد.‬
‫آقا سرهات اون تو موند؟
‫آقام واسه نجات دادن من رفت تو.‬
‫آقام مُرد.‬
‫چی می‌گی لعنتی؟ چه مُردنی؟‬
‫شاید اون توئه، شاید هنوز زنده‌ست؟‬
‫داداش من به این راحتیا‬ ‫خودش رو نمی‌بازه، فهمیدی؟‬
‫یالا راه بیفتین! گفتم راه بیفتین!‬
‫راه بیفتین دیگه! یالا!‬ ‫زود باشین!‬
‫قضیه‌ی طلاق ندا و آشیر رو‬ ‫فعلاً می‌ذارم کنار.‬
‫تو هم باید بهم کمک کنی.‬
‫خب آشیر نمی‌خواد دیگه.‬
‫مگه می‌شه به زور کسی رو خوشبخت کرد، آقا ضیان؟‬
‫می‌شه مریم، می‌شه.‬
‫یه نقشه‌هایی تو سرم دارم.‬
‫تو فقط رو حرف من حرف نزن، همین کافیه.‬
‫وگرنه تو و آشیر رو از این عمارت پرت می‌کنم بیرون.‬
‫همه‌چی روبه‌راهه؟‬
‫- روبه‌راهه، به لطف تو.‬ ‫- خوش اومدی آقا.‬
‫- ییلدیز کجاست پس؟‬ ‫- هنوز نیومده آقا.‬
‫این چه آموزشگاهیه آخه،‬ ‫چند ساعته پیداش نیست؟‬
‫آقا، در ضمن اون دوتا تریلی خرابمون‬ ‫دوباره از کار افتادن.‬
‫فرستادمش تعمیرگاه،‬ ‫منتظر خبر اوستام.‬
‫باشه مصطفی، باشه.‬
‫بفرمایید ملک خانم، ما کمکتون می‌کنیم.‬
‫می‌خوام با آقا ضیانت صحبت کنم.‬
‫- همینجا منتظر بمونین، ما خبر می‌دیم.‬ ‫- از سر راهم برو کنار!‬
‫- خانم.‬ ‫- برو کنار، ولم کن!‬
‫- ملک خانم، همینجا منتظر بمونین.‬ ‫- ولم کن، از سرِ راهم برو کنار!‬
‫- کسی قرار نیست خبر بده، برو کنار!‬ ‫- چه خبره اینجا؟‬
‫- نمی‌خواد خبر بدی! ولم کن!‬ ‫- خانم!‬
‫چه خبره اینجا؟‬
‫دختره رو ول کن، ولش کن!‬
‫- خیر باشه ملک؟‬ ‫- یه حساب تسویه نشده با بابات دارم.‬
‫اومدم اون حسابو صاف کنم.‬
‫فهمیدی؟‬
‫دیگه می‌دونم چرا بهم می‌گفتی خواهر.‬
‫کجاست؟‬
‫- آقات کجاست؟‬ ‫- توئه، اتاق روبه‌رویی.‬
‫این...‬
‫این شوم اینجا چیکار می‌کنه آشیر؟‬
‫اومده از بابا حساب پس بگیره.‬
‫خیر باشه دخترم؟‬
‫به من نگو دخترم!‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫تو دخالت نکن زن.‬
‫دخترم.‬
‫به من نگو دخترم!‬
‫به من نگاه کن!‬
‫یه وقت فکر کشیدن اون ماشه به سرت نزنه!‬
‫می‌فهمی کی روبه‌روت ایستاده؟‬
‫می‌فهمم!‬
‫یکی‌شون یه آدم پستیه که به سوده رحم نکرد!‬
‫اون یکی هم یه جانیه که مامان و بابامو کشت!‬
‫ای خدا...‬
‫ننه دیوونه‌اش رفت، این یکی اومد.‬
‫ننه تو آقا ضیان رو بخشید.‬
‫تو دیگه دنبال تسویه حساب چی هستی؟‬
‫تو دخالت نکن زن!‬
‫سرهات.‬
‫- چی شد؟‬ ‫- سرهات، آب.‬
‫آب، آب، آب.‬
‫آب.‬
‫بیا، بیا، بیا.‬
‫باشه.‬
‫اینکه از من دست نکشیدی...‬
‫.. و هنوز دوستم داری رو می‌دونم، اما نمی‌دونم چرا بهم پشت کردی.‬
‫نمی‌تونم بگم.‬
‫قول دادم.‬
‫تا آخرین نفسم نمی‌تونم بگم.‬
‫به کی قول دادی؟‬
‫باشه. حرف می‌زنیم.‬
‫بذار از اینجا بریم بیرون.‬
‫سرهات، صبر کن.‬
‫ییلدیز!‬
‫- دیگه وقت کمه.‬ ‫- ییلدیز!‬
‫تو رو با این راز تنها نمی‌ذارم.‬
‫ملک خواهر ناتنی منه.‬
‫ییلدیز چشماتو باز کن، ییلدیز!‬
‫چشماتو باز کن!‬
‫تا ملک با اون بچه‌ای که تو شکمشه به آرامش برسه.‬
‫واسه اینکه اون به آرامش برسه بهت پشت کردم.‬
‫ییلدیز!‬
‫چشماتو باز کن ییلدیز!‬
‫چشماتو باز کن!‬
‫چشماتو نبند، باشه؟‬ ‫بیهوش نشو، ببین چیزی نیست.‬
‫نباید بخوابی.‬ ‫به من نگاه کن، چیزی نیست، باشه.‬
‫من تو رو می‌برم بیرون،‬ ‫چیزی نمونده ییلدیز، طاقت بیار.‬
‫طاقت بیار، می‌برمت بیرون، باشه؟‬
‫تو رو از اینجا می‌برم بیرون.‬
‫تو، گذشته‌ی من...‬
‫.. آینده‌ام و زندگیم رو ازم دزدیدی!‬
‫تو یه زندگی به من بدهکاری.‬
‫اما...‬
‫.. دیگه واسه جبرانش خیلی دیره.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫آقا!‬
‫برین بیرون، به کارتون برسین.‬
‫- آقا مطمئنین؟‬ ‫- وقتی می‌گم برین یعنی برین خلیل!‬
‫اطاعت می‌شه آقا.‬
‫راه بیفت آسیه، راه بیفتین. دخترا راه بیفتین.‬
‫آشیر اون اسلحه رو از دستش بگیر دیگه، چرا وایسادی؟‬
‫منتظری همه‌مون رو اینطوری به رگبار ببنده؟‬
‫تو هر چقدر که مادر منی...‬
‫.. و این مرد هم پدر منه...‬
‫.. این دختر طفلک هم خواهر منه.‬
‫هم تو دردش، هم تو دعواش تا آخر حق با اونه.‬
‫- من بهش چیزی نمی‌گم.‬ ‫- تف به روت، مایه ننگ منی.‬
‫باید می‌کشتمت. اما دلیل اینکه این کار رو نکردم...
‫.. دلسوزی برای تو نیست.‬
‫تو...‬
‫.. تو بچه‌ی به دنیا نیومده‌ام رو‬ ‫نجات دادی.‬
‫اما دیگه هیچ‌وقت...‬
‫.. بهم نگو دخترم!‬
‫نه تو دختری مثل من داری...‬
‫.. نه من...‬
‫.. نه من پدری مثل تو دارم.‬
‫به جای اینکه سر ما داد و بیداد کنی...‬
‫.. برو از اون سلطانی که بهش می‌گی مادر حساب پس بگیر.‬
‫اون اولین کسی بود که این راز رو فهمید.‬
‫ما نه. تو همون عمارت...‬
‫.. این راز رو ازت مخفی کرد.‬
‫اصل کاری اونه، از اون حساب پس بگیر!‬
‫مادرم راست می‌گه خواهرم.‬ ‫یادته ازم پرسیدی...‬
‫.. که سلطان‌خانم بهت چی گفت‬ ‫و چرا نظرت عوض شد؟‬
‫واسه همین بود که رفتم و‬ ‫ییلدیز رو دادم به ییلدیریم.‬
‫بیخودی تلاش نکن سرهات.‬
‫هیچ‌کس نمی‌دونه ما اینجاییم.‬
‫من نمی‌ذارم با این راز بمونی.‬
‫از زبون من نمی‌شنوی.‬
‫اما بعد از مرگ من می‌فهمی.‬
‫داداشی...‬
‫چرا اومدی؟‬
‫وقتی داشتی از عمارت می‌رفتی حالت خوب نبود،‬ ‫واسه همین گفتم بیام پیشت.‬
‫خواستی به عنوان برادرم چکم کنی.‬
‫اونم بعد از ۳۰ سال.‬
‫ببین...‬
‫.. ملک، هر چی بگی حق داری اما...‬
‫.. اما ما از پسش برمیایم، موفق می‌شیم.‬ ‫ما با هم یه خانواده‌ایم.‬
‫چه خانواده‌ای آخه؟ چه خانواده‌ای؟‬ ‫هر بلایی بود سر من آوردین!‬
‫از همه‌تون، از تک‌تکتون‬ ‫متنفرم.‬
‫اصلاً دلتون برام نسوخت؟‬ ‫هیچ رحمی نداشتین؟‬
‫من مگه چیکارتون کرده بودم؟‬ ‫اصلاً دلتون برام نسوخت؟‬
‫من چیکارتون کرده بودم؟‬
‫داداشی، ببین ملک...‬
‫اصلاً، ابداً...‬
‫ییلدیز می‌دونست، نه؟‬
‫معلومه که می‌دونست.‬
‫من نمی‌دونستم. سرهات هم همینطور.‬
‫اگه سرهات می‌دونست،‬ ‫رفتارش با شما فرق می‌کرد.‬
‫می‌رفت و حساب تک‌تک کارهایی که‬ ‫با سوده کردن رو می‌رسید.‬
‫ببین، سرهات نمی‌دونست.‬
‫ملک، اگه سرهات می‌دونست،‬ ‫وضعیت پدرت الان این نبود.‬
‫سرهات هم نمی‌دونست.‬
‫ما رو احمق فرض کردین.‬
‫هر دوی ما رو احمق فرض کردین.‬
‫مخصوصاً اون خواهرت، ییلدیز...‬
‫.. هر دوی ما رو احمق فرض کرد.‬
‫ملک ببین، ییلدیز واسه محافظت از تو...‬
‫.. رفت و تن به ازدواج با ییلدیریم داد داداشی.‬
‫ملک، ییلدیز بین خودش و سرهات‬ ‫فاصله انداخت، این کار رو نکن.‬
‫ببین، اصلاً و ابداً سعی نکن جلوی من‬ ‫از ییلدیز دفاع کنی، فهمیدی؟‬
‫خواهر تو یه مار هفت‌خطه.‬
‫مگه نرفت با ییلدیریم نامزد کرد؟‬
‫نامزد کرد، مگه نه؟ اما دست از سر سرهات،‬ ‫شوهر من...‬
‫.. حتی یه لحظه هم برنداشت.‬
‫همونی نیست که وقتی نامزد داشت،‬ ‫رفت و سرهات رو بوسید؟‬
‫بابا نمی‌دونست ملک، نمی‌دونست داداشی.‬
‫اون موقع نمی‌دونست که با هم خواهر و برادرین.‬ ‫به خدا نمی‌دونست.‬
‫بهت قسم می‌خورم، اگه می‌دونست هم‬ ‫هیچی عوض نمی‌شد.‬
‫اما قول می‌دم...‬
‫.. از این به بعد دیگه هیچی‬ ‫مثل قبل نمی‌شه.‬
‫فهمیدی؟ دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه‬ ‫منو احمق فرض کنه.‬
‫از همه‌تون متنفرم.‬
‫اما از اون ییلدیز مثلاً خواهرم،‬ ‫خیلی بیشتر متنفرم.‬
‫الان می‌رم و همه‌چیز رو‬ ‫مو به مو برای سرهات تعریف می‌کنم.‬
‫وقتی سرهات این حقیقت رو بفهمه...‬
‫.. ببینیم دیگه حاضر می‌شه به صورت ییلدیز‬ ‫نگاه کنه یا نه.‬
‫ملک. ملک.‬
‫ای بابا، ملک!‬
‫ای بابا بابا...‬
‫.. آخه بابا، به خدا قسم که اون دنیا هم جایی نداری،‬ ‫هیچ‌جوره بخشیده نمی‌شی.‬
‫یالله، خودتونو جمع و جور کنین.‬
‫صداشم که شنیدین، خدا رو شکر.‬
‫خیلی ترسیدم خانم‌جون.‬ ‫وقتی جلوی چشمم دزدیدنش...‬
‫.. فکر کردم دیگه هیچ‌وقت صداشو نمی‌شنوم.‬
‫دخترم، انگار ما نتونستیم‬ ‫هیچی بهت یاد بدیم‌ها.‬
‫قبل از عروسی...‬
‫.. مگه بهت نگفتم اگه داماد، عروس رو تو لباسِ عروس ببینه‬ ‫بدیمنی میاره؟‬
‫هر کاری، یه راه و چاهی داره.‬
‫مامان گفتم، به خدا گفتم.‬ ‫اما گوش نکرد که.‬
‫این ممکنه یه نشونه باشه.‬
‫هاجیک...‬
‫.. نشونه‌ای بزرگ‌تر از دزدیده شدن داماد هم‬ ‫مگه داریم؟‬
‫تو یه بار دیگه در مورد این ازدواج فکر کن.‬
‫ببین، وقتی من و عاکف داشتیم ازدواج می‌کردیم هم‬ ‫کلی نشونه بود...‬
‫.. اما چشمامو روی همه‌شون بستم،‬ ‫اگه عقل الانمو داشتم...‬
‫خب، نورگل؟‬
‫والا مامان، با این حال باز هم‬ ‫چشمامو رو همش می‌بستم، می‌دونین؟‬
‫آدم بی‌تفاوتیه ولی با این حال من‬ ‫پسرتو خیلی دوست دارم.‬
‫فردا می‌رم دکتر. ان‌شاءالله یه‬ ‫نوه‌ی دیگه برات میاد.‬
‫توبه یا ربی، توبه.‬
‫یالا دیگه، یالا. شما هم دیگه‬ ‫خودتونو جمع‌وجور کنین.‬
‫وقتی مردا اومدن شما رو اینطوری نبینن.‬
‫اون به کنار، لباس عروس خیلی قشنگ بود.‬ ‫خیلی هم بهت میومد.‬
‫- کوثر.‬ ‫- کوثر؟‬
‫این ملک، هنوز نیومده، نه؟‬
‫- نه، هنوز نیومده.‬ ‫- خیلی وقت شده که رفته.‬
‫ان‌شاءالله که حماقت نکرده باشی و‬ ‫حقیقتو لو نداده باشی سوده.‬
‫کی می‌دونه ملک خانم‬ ‫کجا داره خوش می‌گذرونه.‬
‫ها دخترم، خوش اومدی.‬
‫خیره ان‌شاءالله، چرا رنگ و روت پریده؟‬
‫- خوبی؟‬ ‫- نه، نیستم.‬
‫- می‌تونیم حرف بزنیم؟‬ ‫- البته.‬
‫معلومه مامانش نتونسته دهنشو ببنده.‬
‫یالا شما هم برین سر کار و زندگیتون، یالا.‬
‫خیلی این دختر رو لوس کردن، خیلی.‬
‫اما فردا پس‌فردا که بچه‌ی من‬ ‫به دنیا بیاد، کسی به صورت این نگاه نمی‌کنه.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫اینکه بابای من...‬
‫اینکه بابای من، اون ضیان پست‌فطرته...‬
‫.. خبر داشتی؟‬
‫معلومه که خیلی وقته می‌دونستین.‬
‫ببین، الان به حرفم گوش کن دخترم.‬
‫به حرفت گوش می‌دادم.‬
‫اگه اینو از زبون خودت شنیده بودم،‬ ‫بهت گوش می‌دادم ولی دیگه خیلی دیره.‬
‫سرهات هم از این موضوع خبر نداره،‬ ‫مگه نه؟‬
‫- نه.‬ ‫- معلومه که نداره.‬
‫آخه تو چطور تونستی سکوت کنی؟‬
‫چطور یه همچین چیزی رو مخفی کردی؟‬
‫یه آدم چطور می‌تونه با یه همچین‬ ‫بار سنگینی زندگی کنه؟‬
‫چطوری؟ اصلاً باشه، منو ول کن.‬
‫اگه من حامله نبودم،‬ ‫اگه ییلدیز به دالیان نرفته بود...‬
‫.. تو باز هم می‌تونستی تو چشمای من نگاه کنی؟‬
‫بگو، نگاه می‌کردی؟‬
‫اون موقع‌ها معلومه که عروس‬ ‫ایده‌آلت ییلدیز بود، مگه نه؟‬
‫اصلاً باشه، ما رو ول کن.‬
‫یه آدم، چطور می‌تونه زل بزنه‬ ‫تو چشمای بچه‌ی خودش و...‬
‫.. یه همچین چیزی رو بهش نگه؟‬
‫چطور می‌تونه این کار رو بکنه، چطور سکوت می‌کنه؟‬
‫باید اونطوری می‌شد.‬
‫چه جالب، چه خوب،‬ ‫باید اونطوری می‌شد.‬
‫من وقتی یه وجب بچه بودم منو از بغل مامانم‬ ‫کشیدی بیرون و دادی به یکی دیگه.‬
‫بعدش هم من با سرهات ازد...‬
‫داری وضعمونو می‌بینی؛ ییلدیز، من، سرهات.‬ ‫آخه چطور تونستی سکوت کنی؟‬
‫چطوری؟ وقتی به نفعت نیست‬ ‫می‌گی باید اونطوری می‌شد.‬
‫باریکلا بهت. باریکلا، بهت تبریک می‌گم.‬
‫آخه نمی‌دونستم، باشه؟‬
‫اون موقع که سرهات با تو ازدواج کرده بود...‬
‫.. و وقتی با ییلدیز عقد شرعی کرد، من‬ ‫نمی‌دونستم که شما دوتا با هم خواهرین.‬
‫آخه اگه می‌دونستم اجازه می‌دادم‬ ‫یه همچین اتفاقی بیفته؟‬
‫باعث یه همچین گناهی می‌شدم؟‬
‫ولی بعدش فهمیدی.‬ ‫فهمیدی ولی بازم سکوت کردی.‬
‫وقتی یه بار بفهمی و سکوت کنی...‬
‫.. دیگه نمی‌تونی تعریفش کنی.‬
‫اگه سرهات می‌فهمید که من می‌دونستم و سکوت کردم‬ ‫می‌دونی چیکار می‌کرد؟‬
‫اون سر اون دروغ حاملگی پرخطر‬ ‫خواست اسم منو از مادری خط بزنه.‬
‫بقیه‌اش رو دیگه خودت تصور کن.‬
‫همینجا منتظر می‌مونم. سرهات که اومد‬ ‫همه چیزو مو به مو براش تعریف می‌کنم.‬
‫اون وقت خدا می‌دونه با تو چطور رفتار می‌کنه.‬
‫اما هم دست تو رو رو می‌کنم،‬ ‫هم دست اون ییلدیز دروغگو رو.‬
‫وقتی تعریف کنی چی می‌شه؟‬
‫ها، وقتی حرف بزنی چی می‌شه؟‬
‫چهره‌ی واقعی‌تونو می‌بینه.‬
‫فکر می‌کنی فقط در همین حد می‌مونه؟‬
‫سرهات وقتی اینو بفهمه...‬
‫.. دلیل دوری کردن ییلدیز از‬ ‫خودش رو هم می‌فهمه.‬
‫تو این شرایط مجبور می‌شه‬ ‫که انتخاب کنه.‬
‫یا تو رو انتخاب می‌کنه، یا ییلدیزو.‬
‫حالا بهم بگو ببینم.‬
‫ییلدیزی رو انتخاب می‌کنه که به خاطر بچه‌ی تو شکم تو‬ ‫فداکاری کرد...‬
‫.. یا تو رو انتخاب می‌کنه که به خاطر اون بچه‬ ‫دروغ گفتی؟‬
‫ببینیم چی می‌شه.‬
‫منو انتخاب می‌کنه.‬
‫قبول کرد که اون دروغ رو‬ ‫به خاطر اون گفتیم.‬
‫اومد ازم عذرخواهی کرد.‬
‫در ضمن، من چیزی دارم که ییلدیز نداره.‬
‫من برای این طایفه و سرهات‬ ‫یه وارث میارم.‬
‫تازه، من زن عقدی اونم.‬
‫سرهات وقتی دروغ‌هایی که‬ ‫ییلدیز گفته رو بفهمه...‬
‫.. کاملاً ازش متنفر می‌شه.‬ ‫من شوهرمو می‌شناسم.‬
‫می‌شناسمش.‬
‫خوبه، اگه اینقدر به خودت‬ ‫اطمینان داری...‬
‫.. تعریف کن. تعریف کن تا همه‌مون با هم بسوزیم.‬
‫ببینیم چی می‌شه.‬
‫چی بهت گفتم؟ تو از اینجا می‌ری‬ ‫و معلم می‌شی.‬
‫تو اورفا هر چقدر دختر هست که نتونسته درس بخونه...‬
‫.. برای همه‌شون الگو می‌شی.‬ ‫میارمت بیرون.‬
‫آخه تو با چه چیزایی دست‌وپنجه نرم کردی...‬
‫.. یه مار می‌خواد بهت آسیب بزنه؟‬ ‫نمی‌ذارم، اجازه نمی‌دم.‬
‫ییلدیز...‬
‫ییلدیز، ییلدیز...‬
‫ییلدیز بازش کردم ببین، باز شد، تموم شد.‬
‫تموم شد، از اینجا می‌برمت بیرون.‬ ‫ییلدیز چشماتو باز کن تو رو خدا.‬
‫ییلدیز.‬
‫باز کن ییلدیز، ییلدیز. بیدار شو ییلدیز، بازش کردم.‬
‫بازش کردم، از اینجا می‌ریم بیرون، طاقت بیار.‬
‫خوابیدن نداریم، یالا.‬
‫سرهات...‬
‫.. برو.‬
‫من دیگه وقتی ندارم، برو.‬
‫- برو خودتو نجات بده.‬ ‫- نمی‌شه.‬
‫نمی‌شه، با هم از اینجا می‌ریم بیرون.‬
‫با هم از اینجا می‌ریم بیرون.‬ ‫اینجا خیلی تاریکه.‬
‫من تو رو تو این تاریکی ول نمی‌کنم.‬
‫مگه می‌ذارم تو این تاریکی بمونی؟‬ ‫نمی‌ذارم.‬
‫من... من خیلی خوش‌شانسم.‬
‫دارم به چشمات نگاه می‌کنم.‬
‫تو آغوشتم.‬
‫واسه آخرین بار...‬
‫.. صداتو می‌شنوم.‬
‫واسه آخرین بار دارم صداتو می‌شنوم.‬
‫برام یه آواز بخون.‬
‫از اینجا بریم بیرون هر چی بخوای می‌خونم.‬ ‫بیا، فقط یه بار دیگه طاقت بیار.‬
‫واسه آخرین بار، آخرین بار طاقت بیار...‬
‫.. بعدش... بیا، بیا ییلدیز.‬
‫هیس!‬
‫هیس، تمومه، تمومه.‬
‫ییلدیز...‬
‫- .. واسه آخرین بار... ‫- طاقت بیار.
‫آواز بخون.‬
‫منو...‬
‫.. با صدات بدرقه کن.‬
‫نه نمی‌شه، نمی‌شه.‬
‫ییلدیز.‬
‫«اون تپه، تپه‌ی پولکیه»‬
‫«لالایی یارم، لالایی»‬
‫«آب میاد قطره‌قطره»‬
‫«یار قدیمی‌م کجاست؟»‬
‫«رفتم دیدم یار خوابیده»‬
‫«لالایی یارم، لالایی»‬
‫ییلدیز!‬
‫«اون تپه، تپه‌ی پولکیه»‬
‫«لالایی یارم، لالایی»‬
‫«آب میاد قطره‌قطره» ‫- من می‌برمت بیرون.
‫«یار قدیمی‌م کجاست؟»‬
‫«رفتم دیدم یار خوابیده»‬
‫«لالایی یارم، لالایی»‬
‫«با بوسه بیدارش کردم»‬
‫«یار قدیمی‌م کجاست؟»‬
‫«رفتم دیدم یار خوابیده»‬
‫«لالایی یارم، لالایی»‬
‫«با بوسه بیدارش کردم»‬
‫«یار قدیمی‌م کجاست؟»‬
‫داداشم! داداشم! داداشم زنده‌ست، بیاریمش بیرون!‬
‫داداش اومدم، رسیدم داداش!‬
‫بازش کنین تو رو خدا‬ ‫حال ییلدیز خیلی بده!‬
‫- زود بازش کنین!‬ ‫- باز کنین، باز کنین!‬
‫بگیر، بگیر، بگیر!‬
‫طاقت بیار، می‌برمت بیرون.‬
‫- آقا اومدیم.‬ ‫- اومدیم داداش.‬
‫داداش تو رو خدا زود باش! زود باش تو رو خدا داداش!‬
‫بیاریدش، بیاریدش!‬
‫- داداش به آشیر خبر بدین.‬ ‫- باشه داداش!‬
‫باشه. برو، برو، برو!‬
‫الو؟‬
‫«طلاها رو بفروشم»‬
‫«لالایی یارم، لالایی»‬
‫طاقت بیار، می‌رسیم، طاقت بیار.‬
‫«بدم گردنبند بسازن»‬
‫«یار قدیمی‌م کجاست؟»‬
‫«اگه دستمال ابریشمی نیستی»‬
‫«لالایی یارم، لالایی»‬
‫«پس تو جیبم نگهت می‌دارم»‬
‫جانم عاکف؟‬
‫«یار قدیمی‌م کجاست؟»‬
‫چی؟ ملک...‬
‫.. این ییلدیریم...‬
‫- .. سرهات رو تو غار به تله انداخته. ‫- سرهات حالش خوبه؟
‫خوبه، خوبه. سرهات خوبه.‬ ‫انگار فقط یکم زخمی شده.‬
‫ییلدیز هم پیشش بوده.‬
‫- ییلدیز؟‬ ‫- حال اونم انگار وخیمه.‬
‫عجله کنین، عجله کنین!‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫«دل دیوونه»‬
‫«وجودم از سنگ عشقت پر شده»‬
‫«نفسش تو راه دشوار»‬
‫«مثل باد میاد»‬
‫«قلبم تو چشمات پنهون مونده»‬
‫باشه. داداشم خوب می‌شه، باشه.‬
‫نمی‌خوای یه نگاهی هم به خودت بندازن؟‬
‫من خوبم داداش.‬
‫«کسی که زمین خورده می‌فهمه»‬
‫آقا، حلالم کن آقا.‬ ‫به خدا می‌دونم همه‌اش تقصیر من بود.‬
‫همه‌اش تقصیر من شد، حلالم کن.‬
‫این چه حرفیه پسرم؟ تو خوبی؟‬ ‫اون مرتیکه بلایی سرت نیاورد؟‬
‫- من خوبم آقا، خوبم.‬ ‫- خوبی دیگه پسرم؟‬
‫نه، مشکلی نیست.‬
‫- اون مرتیکه کاری باهات کرد؟‬ ‫- هیچ غلطی نمی‌تونه بکنه آقا.‬
‫هیچ‌کدومش هم تقصیر تو نیست.‬
‫همه‌اش تقصیر اون ییلدیریمه. پیداش می‌کنیم و‬ ‫تقاصشو پس می‌ده، باشه پسرم؟‬
‫می‌خواستم همونجا یه گلوله خالی کنم تو مخش ولی...‬
‫به خدا لحظه‌ی آخر در رفت.‬ ‫لحظه‌ی آخر در رفت آقا.‬
‫دست آقا عاکف درد نکنه...‬
‫ای بابا، باز که شروع کردی. پسر...‬
‫.. بی‌خود نیست بهت می‌گم هیولای کینه‌ای.‬ ‫من جونت رو نجات دادم پسر، جونت رو!‬
‫باشه پیداش می‌کنیم پسرم، باشه؟‬ ‫پیداش می‌کنیم.‬
‫باشه، آقا.‬
‫سرهات! سرهات!‬
‫سرهات، ییلدیز خوبه؟‬ ‫کجاست؟ ییلدیز کجاست؟‬
‫داخلن، دکترا دارن معاینه‌اش می‌کنن.‬
‫سرهات چی شد؟ ییلدیز تو اون غار‬ ‫چیکار می‌کرد سرهات؟‬
‫اون رو باید از دامادت بپرسی.‬
‫چه ربطی به ییلدیریم داره؟ چیکار کرده؟‬
‫تو غار واسم تله گذاشته بود.‬
‫ییلدیز هم داشت دنبالم میومد،‬ ‫که اون لعنتی همه‌جا رو منفجر کرد.‬
‫ای لعنتی!‬
‫- ای شغال پست، ای لعنتی!‬ ‫- پیداش کن شریک.‬
‫اگه من زودتر از تو پیداش کنم، دیگه دامادی واست‬ ‫نمی‌مونه که بخوای ازش سوال بپرسی.‬
‫پیداش کن.‬
‫- خوبه؟ حالش چطوره؟‬ ‫- فعلاً که خوبه.‬
‫یه مدت تو بخش مراقبت‌های ویژه نگهش می‌داریم.‬ ‫دکترمون داره اقدامات لازم رو انجام می‌ده.‬
‫برای اینکه آسیبی به بدنش نرسه باید‬ ‫مراقب باشیم. ان‌شاءالله که زود خوب بشن.‬
‫ممنون.‬
‫داداش...‬
‫.. ضیان تا چند لحظه‌ی دیگه می‌رسه اینجا.‬
‫نباید تو رو اینجا ببینه داداش،‬ ‫اینجا بیمارستانه.‬
‫ببین، ییلدیز خوب می‌شه، یالا.‬
‫- داداش کادی...‬ ‫- در خدمتم آقا.‬
‫آشیر، اینا وسایل ییلدیزه پسرم.‬
‫شریک...‬
‫.. اینا مال ییلدیزه، وقتی مرخص شد بهش بده.‬
‫دستت درد نکنه شریک.‬
‫یه جون دیگه بهت بدهکار شدم.‬ ‫خدا ازت راضی باشه.‬
‫وقتی بیدار شد خبرم کن.‬
‫- داداش کادی، اگه می‌خوای بده من، بیشتر از این اذیت نشی.‬ ‫- استغفرالله آقا، این چه حرفیه.‬
‫ای‌والله، ای‌والله.‬
‫خدا ازت راضی باشه داداش کادی.‬ ‫دستت درد نکنه.‬
‫- تو بهش گفتی؟‬ ‫- مامان نگران شد. گوشیت خاموش بود.‬
‫داداش، ملک حامله‌ست، آخه اینجور چیزا رو بهش می‌گن؟‬
‫ای بابا باشه، خوبه، خوبه. ببین ماشاءالله چقدر حالش خوبه.‬
‫خوبی.‬
‫خوبم، خوبم. چیزیم نیست.‬
‫خدایا، قربونت برم خدایا.‬ ‫تو این روز عزیز تو رو دوباره به ما بخشید.‬
‫داداشم اینا لحظه‌ی آخر رسیدن مامان،‬ ‫دستشون درد نکنه.‬
‫هه، پس بالاخره بعد صد سال به یه دردی خوردن.‬
‫هی لو!‬
‫یالا، بیا ببریمت پیش دکتر،‬ ‫زخمی شدی.‬
‫ملک، ملک من خوبم.‬
‫لازم نیست نگران باشی.‬ ‫خوبم، واقعاً خوبم.‬
‫حال این ییلدیز چطوره؟‬
‫خوب می‌شه.‬
‫خوبه پس. اینجا نمونیم‬ ‫پسرم، بیا بریم خونه.‬
‫- بریم.‬ ‫- باشه، خیلی خب.‬
‫- یه نگاه به وضعیتت بنداز.‬ ‫- چیزی نیست.‬
‫خواهرم خیلی سختی کشید.‬
‫نه تونست درس بخونه...‬
‫.. نه تونست با مردی که دوستش داشت ازدواج کنه.‬
‫بهم گفت که ییلدیریم رو دوست نداره.‬ ‫قضیه رو رک و پوست‌کنده واسم تعریف کرد.‬
‫اما نمی‌دونم چرا از سرهات جدا شدن،‬ ‫اصلاً حرفی ازش نزد.‬
‫داستانش خیلی طولانیه.‬
‫ولی می‌دونی، از دست خودم عصبانیم.‬
‫ای لعنت به من، نتونستم یه برادری درست و حسابی در حقش بکنم.‬
‫رفتم با دستای خودم خواهرم رو دادم به اون شغال.‬
‫یا همه‌اش تقصیر منه.‬
‫هجران، به خاطر من خواهرم‬ ‫تا پای مرگ رفت و برگشت.‬
‫بی‌خودی داری خودت رو سرزنش می‌کنی آشیر.‬
‫این چه حرفیه،‬ ‫تو هیچ تقصیری نداری.‬
‫ببین، ییلدیز دختر قوی و جون‌داریه.‬
‫حتماً حالش خوب می‌شه و‬ ‫به خودش میاد، نگران نباش.‬
‫اصلاً فکر نمی‌کنم اون هم‬ ‫تو رو مقصر بدونه.‬
‫من اون مرتیکه‌ی الدنگ رو پیدا می‌کنم.‬
‫حالشو جا میارم.‬
‫تقاص کاری که با خواهرم کرد رو ازش پس می‌گیرم.‬
‫بذار ییلدیزم بیدار بشه...‬
‫.. بذار دوباره چشماش‬ ‫مثل ستاره برق بزنه...‬
‫.. اونوقت من می‌دونم و اون.‬
‫بیدار می‌شه.‬
‫باور کن بیدار می‌شه، حالش خوب می‌شه.‬
‫من دیگه رفع زحمت کنم؟‬ ‫بالاخره رفت و آمد زیاد داری.‬
‫باشه.‬
‫ییلدیز کورداعلی رو آوردن اینجا، می‌شه یه چک کنین؟‬
‫آشیر، می‌گذره، باشه؟‬
‫ممنون.‬
‫آهان، باشه ممنون.‬
‫آهان، بابا این طرفن.‬
‫پسرم، آشیر من.‬
‫ییلدیز چطوره؟ ییلدیز حالش چطوره؟‬
‫می‌گن مار نیشش زده.‬
‫دکترا تحت نظر گرفتنش، گفتن حالش خوبه.‬
‫آهان، خوبه؟ خوبه خدا رو شکر.‬
‫آهان، آقای دکتر...‬
‫- .. دخترم چطوره؟ ‫- خوبه.
‫الان تحت نظره و حالش کاملاً خوبه.‬
‫کی می‌تونیم ببینیمش دکتر؟‬
‫الان تو بخش مراقبت‌های ویژه تحت درمانه.‬
‫وقتی منتقل شد به بخش، می‌تونین ببینینش.‬
‫فقط چون خسته و بی‌حاله، نباید زیاد خسته‌اش کنین.‬
‫اما حالش خوبه دیگه، نه؟‬
‫در کل حالش خوبه. سلامت باشن.‬
‫فردا از عمارت نرو بیرون، قراره بریم دادگاه.‬
‫- به این زودی آشیر؟‬ ‫- به همین زودی.‬
‫خیلی دیر کردیم، نه ندا؟‬
‫این ازدواج تموم می‌شه.‬
‫خلاصه اوضاع اینطوریه کاظم خان.‬
‫این سلو وقتی پلاک رو استعلام گرفته، فهمیده ماشین مال ییلدیزه.‬
‫اینکه آقا سرهات رو تو غار منفجر کردی، تا شب کل اورفا می‌فهمن.‬
‫یوسف به همه لو می‌ده. اگه زن‌داداش هم تو غار نبود...‬
‫.. با کورداعلی‌ها وارد جنگ می‌شدین.‬
‫آخ ییلدیز آخ!‬
‫دیگه کاریه که شده کاظم خان، غصه خوردن فایده نداره.‬
‫واسه چی اومدی اینجا؟‬
‫اومدم بگم از دوست قدیمی دشمن درنمیاد.‬
‫امروز روز اتحاد در برابر یلدوران‌هاست.‬
‫اون یوسف به پای آدمت شلیک کرده.‬
‫- اون خونی که ریخته، خون تو هم هست.‬ ‫- از من چی می‌خوای ییلدیریم خان؟‬
‫ازت اینو می‌خوام. حالا که سرهات از پا افتاده...‬
‫.. و یلدوران‌ها افتادن دست اون عاکف لوده، بیا قدرت‌هامون رو یکی کنیم...‬
‫.. هر چی دست یلدوران‌هاست رو بگیریم و بین خودمون تقسیم کنیم.‬
‫نترس بابا، کاظم خان، نترس.‬
‫ببین، تو این خاک به آدم ترسو خان نمی‌گن.‬
‫اگه تو بترسی، یه دونه آدم شجاع هم پیدا نمی‌کنی که دم این در وایسه.‬
‫فهمیدی؟‬
‫بفرما، جنگ از الان شروع می‌شه.‬
‫بله آشیر؟‬
‫مرتیکه‌ی دلقک، شغال، کدوم گوری هستی تو؟‬
‫کجایی ییلدیریم؟‬
‫یکم آروم باش قهرمان. معلومه که عصبانی هستی.‬
‫یه مدتی همدیگه رو نبینیم.‬
‫ببین، جوری می‌زنمت که روانی بشی.‬
‫تو چطور جرئت کردی قصد جون ییلدیز رو بکنی؟‬
‫به خدا من قصد جون ییلدیز رو نداشتم.‬
‫خواهرت تسلیم عشقش شد.‬
‫یه بار دیگه بهم خیانت کرد و سر از پیش سرهات درآورد.‬
‫من می‌خواستم سرهات رو بکشم. عشقش باعثش شد، فهمیدی؟‬
‫منم باعث مرگ تو می‌شم ییلدیریم.‬
‫ببین به خدا و پیغمبر قسم، من باعث مرگ تو می‌شم ییلدیریم!‬
‫ببین اگه روی سنگ قبرت ننویسم شغال، آدم نیستم.‬
‫شنیدی چی گفتم؟‬
‫ببین، تو دعا کن.‬
‫دعا کن که هم سرهات و هم ییلدیز حالشون خوب باشه.‬
‫- خوبن؟‬ ‫- چی شد؟‬
‫مثل دسته‌ی گلن پسرم، حالشون عالیه.‬
‫تو از این ساعت به بعد، واسه ما مرده‌ای.‬
‫ببین اون انگشتر رو از انگشتت دربیار.‬
‫ببین میام اونجا، اون انگشتت رو می‌برم...‬
‫.. اون انگشتر رو هم می‌کنم تو حلقت ییلدیریم.‬
‫فهمیدی چی گفتم؟‬
‫سلو، گندت بزنن با این کار کردنت...‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫عزیزم، قربونت برم. خداروشکر که خوبی. ماشاالله، ماشاالله.‬
‫آره خوبم مامان.‬
‫آخه تو تو غار با سرهات چیکار داشتی؟‬
‫فهمیدم تله‌ی ییلدیریمه، سریع رفتم اونجا.‬
‫آخه مسئله‌ی بین خودشونه، به تو چه؟‬
‫تو چرا هنوز داری به این آدم فکر می‌کنی؟‬
‫اون طلاقت داده. تو دیگه واسش تموم شدی!‬
‫اصلاً به فکر ملک نیستی؟‬
‫دختر تازه به هوش اومده. اینقدر بهش فشار نیار!‬
‫ملک دخترته. منم دامادت رو...‬
‫.. بابای نوه‌ات رو نجات دادم، دیگه چی می‌خوای؟‬
‫اگه ییلدیریم بشنوه تو و سرهات تو غار بودین، باز قبولت می‌کنه؟‬
‫اصلاً مگه من اون ییلدیریم رو قبول دارم؟‬
‫خیلی خب دیگه، به جای اینکه خوشحال باشی دخترت نجات پیدا کرده...‬
‫.. ببین داری چی می‌گی ضیان آقا. ای بابا!‬
‫لا اله الا الله!‬
‫ملک اومد عمارت.‬
‫مادر دیوونه‌اش همه چیز رو براش تعریف کرده.‬
‫به خدا چیزی نمونده بود بابات رو بزنه.‬
‫ملک همه چیز رو فهمید؟ سرهات چی؟‬
‫اون رو نمی‌دونم. اگه سرهات هم ندونه...‬
‫.. دیر یا زود دختر اون دیوونه‬ ‫همه‌چی رو براش تعریف می‌کنه.‬
‫این مادر و دختر کلاً‬ ‫دهن‌لق هستن.‬
‫مامان...‬
‫.. من با اون ییلدیریم ازدواج نمی‌کنم.‬
‫من با اون آدم ازدواج نمی‌کنم، دو بار‬ ‫قصد جونم رو کرده، دیگه بار سومی در کار نیست.‬
‫خب، پس تو پیش سرهات‬ ‫چیکار می‌کردی؟‬
‫انگار تو اصلاً مقصر نیستی.‬
‫اون قضیه از ریشه تموم شد خوشگل من.‬
‫خوبی قربونت برم؟‬
‫خوبم، خوبم. تو خوبی؟‬
‫- خوبم.‬ ‫- خوش اومدی.‬
‫خوبه خدا رو شکر، خوبه.‬
‫تو چرا با بابام نرفتی؟
‫گفتم یه سری به ییلدیز بزنم و‬ ‫بعد برم، آشیر.‬
‫چی شده شریک؟‬
‫آشیر، اثر این سرم باید تا نیم‬ ‫ساعت دیگه شروع بشه.‬
‫چی شد، مشکلی که پیش نیومده؟‬ ‫ییلدیز خوبه؟‬
‫نه شریک، نه. خوبه.‬
‫خوبه، به لطف تو خوبه.‬ ‫یکی دو ساعت دیگه مرخص می‌شه.‬
‫شریک...‬
‫.. کاری به کار ییلدیریم نداشته باش.‬ ‫ییلدیریم مال منه.‬
‫مال تو باشه. دیگه داماد ما نیست.‬
‫آها شریک، ببین اگه یه وقت قبل از تو‬ ‫سر راه من سبز بشه...‬
‫.. بدون که اون بی‌صفت رو تیکه‌پاره می‌کنم،‬ ‫باشه؟‬
‫- دیگه ببینیم قسمت کدوممون می‌شه.‬ ‫- ایول شریک.‬
‫دیگه قسمت هر کی بشه.‬
‫فعلاً یا علی.‬
‫- ییلدیز خوب بود؟‬ ‫- خوبه، بهتر هم می‌شه.‬
‫- متوجه نشدم؟‬ ‫- آشیر...‬
‫.. نامزدی ییلدیریم و ییلدیز رو بهم زده،‬ ‫ییلدیز دیگه یه زن آزاده.‬
‫سرهات وقتی این رو‬ ‫بفهمه...‬
‫.. می‌فهمه که چرا ییلدیز ازش‬ ‫دوری می‌کرده.‬
‫تو این شرایط مجبور می‌شه‬ ‫انتخاب کنه.‬
‫یا تو رو انتخاب می‌کنه یا ییلدیز رو.‬
‫زود باش بهم بگو ببینم.‬
‫ییلدیزی رو انتخاب می‌کنه که به فکر بچه‌ی تو‬ ‫شکم تو بود و فداکاری کرد...‬
‫.. یا تو رو که به خاطر اون بچه‬ ‫دروغ گفتی؟‬
‫اومد اومد! بدو، بدو، بدو!‬
‫وای! قربونش برم اومد!‬
‫وای، وای! بدو!‬
‫پسرم! پسرم!‬
‫هزار مرتبه شکر خدا.‬ ‫یا رب!‬
‫خدایا تو رو به من بخشید.‬ ‫قربونت برم، ای جان!‬
‫قربونت برم!‬
‫باشه مامان، یکی دو تا ضربه خوردیم دیگه.‬ ‫چیزی نیست، پیازداغش رو زیاد نکن.‬
‫سرهات پسرم، خدا از تو هم راضی باشه.‬
‫ان‌شاءالله که هیچ‌وقت خار به پات نره.‬
‫هیس!‬
‫واقعاً ایول!‬ ‫سرهات رو نجات دادی، آره؟‬
‫یه فرصت رو فقط همینقدر می‌شد‬ ‫به باد داد. آفرین!‬
‫جونم به لبم رسید یوسف.‬
‫بلایی سرت نیاد شیرین‌عسلم.‬
‫ببین اومدم، مشکلی نیست.‬
‫اما من بهت گفتم.‬
‫گفتم من رو با لباس عروس نبین،‬ ‫بدشانسی میاره.‬
‫می‌گی بدشانسی؟‬
‫تو خوبی دیگه دخترم؟‬
‫دختر بده اون رو من! سرهات پسرم.‬
‫- سنگینی بره و سلامتی بیاد.‬ ‫- توبه یا رب!‬
‫چشم‌زخم بره، خوبی بیاد.‬
‫آقا، همه‌چی خیلی سریع اتفاق افتاد.‬
‫از تو هم نتونستم تشکر کنم.‬ ‫به خاطر من جونت رو به خطر انداختی.‬
‫- سلامت باشی، دمت گرم.‬ ‫- مهم نیست جونور.‬
‫- عاکف، پسرم.‬ ‫- ای بابا! ای بابا!‬
‫صبر کن دیگه، ای بابا!
‫تیر ییلدیریم نه، ولی به خدا‬ ‫این دود تو من رو می‌کشه.‬
‫ای بابا!‬
‫نه نه، باشه باشه.‬ ‫اون انرژی‌های منفی و اینا همه‌اش رفته.‬
‫اگه اینقدر می‌خوای برو دو رکعت‬ ‫نماز شکر بخون تو این روزِ مبارک.‬
‫- وای!‬ ‫- یالا تو هم گریه نکن. ببین دیگه اومد.‬
‫خدا رو شکر.‬
‫یالا برو.‬
‫- نماز بخونم، نه؟‬ ‫- آره برو. یالا، یالا!‬
‫بیا پسرم، بیا.‬
‫خدایا شکرت.‬ ‫نذر کرده بودم، اداش می‌کنم.‬
‫چی شد؟‬
‫با سرهات حرف نزدی، مگه نه؟‬
‫معلومه، وقتی فهمیدی ییلدیز‬ ‫نامزدی رو بهم زده...‬
‫.. اون دیگه برات تبدیل به یه خطر شد.‬
‫حالا اگه تو به سرهات بگی ییلدیز چون فکر می‌کرد‬ ‫ما با هم خواهریم ازت دوری کرد...‬
‫.. و این فداکاری رو انجام داد...‬
‫.. می‌دونی که سرهات‬ ‫ییلدیز رو انتخاب می‌کنه.‬
‫من خودم رو به انتخاب‬ ‫یه مرد واگذار نمی‌کنم.‬
‫من از اون زن‌ها نیستم سلطان خانم.‬ ‫من میوه و سبزیجات نیستم.‬
‫احساسات سرهات به ییلدیز رو‬ ‫انکار نمی‌کنم.‬
‫اما نمی‌خوام این حقیقت رو بهش بگم و‬ ‫ذهنش رو آشفته کنم.‬
‫خب ییلدیز چی، اون ساکت می‌مونه؟‬
‫اینها چند ساعت تو اون غار‬ ‫موندن.‬
‫کی می‌دونه چی شد و چی گفتن؟‬
‫اگه حقیقت رو به سرهات می‌گفت،‬ ‫می‌فهمیدیم.‬
‫اما این به این معنی نیست که‬ ‫به ییلدیز اعتماد کنم و دست روی دست بذارم.‬
‫بذار از بیمارستان مرخص بشه، می‌رم ازش‬ ‫می‌خوام که چیزی نگه.‬
‫آفرین.‬
‫دیگه حسابی شدی یه زن عاقل‬ ‫که پای زندگیش وایمیسته.‬
‫نذار ییلدیز، سرهات یا زندگیت رو از چنگت دربیاره.‬
‫ببین، اگه یه زن بخواد...‬
‫.. می‌تونه زن دیگه رو از قلب اون مرد پاک کنه‬ ‫و خودش جاشو بگیره.‬
‫البته اگه اون زن واقعاً بخواد.‬
‫خدا رو شکر که دوباره دورتون جمع شدیم.‬
‫- دخترم، راحتی؟‬ ‫- آره، راحتم.‬
‫- کمرت رو یکم جابه‌جا کن.‬ ‫- مامان، من خوبم.‬
‫- اگه می‌خوای پاهات رو دراز کن.‬ ‫- باشه، ممنون.‬
‫- زن‌داداش چرا زحمت کشیدی؟‬ ‫- برات دمنوش مخصوص دم کردم.‬
‫۱۸ مدل گیاه توش هست،‬ ‫همه‌اش هم ارگانیکه.‬
‫- ۱۸ تا؟ چه خوب.‬ ‫- بخور دیگه.‬
‫باشه می‌خورم، ولی شما هم یکم آروم بگیرین.‬ ‫ببینین، من خوبم.‬
‫به خدا من خوبم،‬ ‫تمومش کنین دیگه، خیالتون راحت باشه.‬
‫کمرم خوبه، پام هم خوبه،‬ ‫خودمم خوبم. مامان، یه لحظه آروم بگیر.‬
‫نه، من خیالم راحت نمی‌شه.‬
‫دخترم مگه شوخیه؟ تو از یه غار‬ ‫مثل قبر اومدی بیرون.‬
‫درسته.‬
‫آره آبجی ییلدیز، خیلی ترسیدیم.‬
‫نترس عزیزم، ببین، من اینجام.‬
‫- الان خوبی، مگه نه؟‬ ‫- آره، خوبم.‬
‫آسیه، زود برو داروی‬ ‫آبجی ییلدیز رو بیار.‬
‫آره، دارو داشت، مگه نه؟‬
‫- مامان، تو رو خدا یکم آروم باش.‬ ‫- نه.‬
‫ببین من خوبم، اومدم خونه‌ام،‬ ‫حالمم خوبه.‬
‫دست سرهات درد نکنه، واقعاً‬ ‫اون هر کاری از دستش برمیومد انجام داد.‬
‫- من الان به خاطر اون اینجام.‬ ‫- نه، اسمش رو نیار.‬
‫بابات سر این موضوع خیلی عصبیه.‬
‫مامان، اون که همیشه عصبیه.‬
‫حالا ولش کن عزیزم، بعداً دربارش حرف می‌زنیم.‬ ‫الان وقتش نیست.‬
‫تو فعلاً جون بگیر و سر پا شو.‬
‫برم بگم برات یه سوپ گوشتی‬ ‫چیزی درست کنن.‬
‫تا جون بگیری و قوت پیدا کنی.‬
‫عزیزم، رنگ و روت حسابی پریده.‬
‫- تو سوپ رو بذار بپزه، منم می‌خورم.‬ ‫- الان حاضر می‌شه.‬
‫ببین چطوری حالم جا میاد.‬
‫تو هم اینقدر حرف نزن و دخترم رو خسته نکن.‬
‫- زود برو بیرون!‬ ‫- نه مامان، من...‬
‫به اون نگاه نکن، بیا اینجا.‬ ‫تعریف کن ببینم، چه خبرایی بوده؟‬
‫دختر، زهره‌ترک شدم فکر کردم بلایی سرت اومده.‬
‫دختر، یادت نره من هفت‌تا جون دارم.‬ ‫بگو چی شده، تعریف کن؟‬
‫- گلم، فردا دادگاه داریم.‬ ‫- نگو، چه زود!‬
‫اما من از آشیر جدا نمی‌شم.‬ ‫تصمیمم رو گرفتم، طلاق نمی‌گیرم.‬
‫اون زن کاباره‌ای قرار نیست واسه بچه‌های من‬ ‫مادری کنه.‬
‫نمی‌ذارم شوهرم به اون زن خیابونی‬ ‫برسه، ییلدیز.‬
‫حالا که آشیر با من نمی‌سازه‬ ‫نمی‌ذارم با اون زن هم خوش باشه.‬
‫طلاقم رو نمی‌گیرم، ییلدیز.‬
‫بذار ببینم اگه بخواد سال‌ها اونطوری تو‬ ‫اورفا زندگی کنه، می‌تونه؟‬
‫خدا بزرگه.‬
‫چی بگم زن‌داداش، خدا بزرگه.‬
‫- طلاق نمی‌گیرم ییلدیز.‬ ‫- خب باشه دیگه.‬
‫بگیم ان‌شاءالله هر چی خیره‬ ‫واسه هر دوتون پیش بیاد.‬
‫- خیر ما در اینه که طلاق نگیریم.‬ ‫- باشه، طلاق نگیر.‬
‫باشه، طلاق نگیر. حق با توئه.‬
‫آقا، هر چی ملک و املاک متعلق به‬ ‫تاشکسن‌هاست، اینجا علامت زدم.‬
‫حالا هر چقدر هم که بینِ ییلدیریم و ییلدیز‬ ‫حرف و حدیث باشه...‬
‫.. من باز هم می‌گم یه سری به پاتوق‌های‬ ‫کورداعلی‌ها بزنیم، داداش.‬
‫بزنیم داداش، بزنیم ولی...‬
‫.. ضیان خان نمی‌خواد خودش رو تو این دردسر بندازه.‬
‫اون می‌دونه که ما اورفا رو واسه ییلدیریم و‬ ‫هر کسی که بهش کمک کنه، تنگ می‌کنیم.‬
‫واسه همین می‌خواد خودش و طایفه‌اش رو‬ ‫از این شر دور نگه داره.‬
‫هر چی تو بگی.‬
‫ییلدیریم فرار می‌کنه.‬
‫- واسه همین یوسف...‬ ‫- بله آقا.‬
‫اگه لازم باشه تمام پاتوق‌های‬ ‫این منطقه رو می‌گردیم پسرم.‬
‫- بر همین اساس آماده باشین.‬ ‫- اطاعت می‌شه آقا.‬
‫- داداش، تو هم برو به همه خبر بده.‬ ‫- باشه.‬
‫هر کسی که از ییلدیریم حمایت کنه و‬ ‫پناهش بده...‬
‫.. اون رو هم با ییلدیریم‬ ‫تو یه قبر دفن می‌کنم.‬
‫حله داداش.‬
‫یوسف، تو بمون.‬
‫بله آقا.‬
‫همون لباس‌عروس‌فروشی که با هاجیک رفتی.‬
‫صحبت کردم. اون لباس‌عروسی که هاجیک پوشید و‬ ‫پسندید رو فردا براش میارن.‬
‫آقا، چرا زحمت کشیدی؟‬ ‫خودم ردیفش می‌کردم.‬
‫چه زحمتی پسرم؟‬ ‫حرفای عجیب نزن، زحمتی نیست.‬
‫همونطور که گفتم صحبت کردم،‬ ‫اون لباس‌عروس فردا میاد اینجا.‬
‫یعنی بینِ این همه اتفاق،‬ ‫نباید یه خبر خوب داشته باشیم؟‬
‫ان‌شاءالله که اون روز بهترین روز‬ ‫زندگیتون می‌شه. بریم ببینیم چی می‌شه.‬
‫ان‌شاءالله آقا.‬
‫سلامت باشی، دمت گرم.‬
‫پسر، اینقدر التماس کردی که اومدم.‬
‫نزدیک بود ییلدیز رو هم به کشتن بدی.‬
‫دیگه چی می‌خوای بهم بگی؟‬
‫آقا ضیان، معلومه یه چیزایی به گوشت رسوندن ‫ولی همه‌اش رو نگفتن.
‫من می‌خواستم سرهات رو بکشم.‬
‫ولی دخترت خواست که سرهات زنده بمونه.‬
‫یعنی اینطوری بگم که نزدیک بود‬ ‫تر و خشک با هم بسوزن.‬
‫خدا رو شکر ییلدیز نجات پیدا کرد.‬
‫همینطوره.‬
‫آشیر هم همین چند لحظه پیش زنگ زد.‬
‫نمی‌دونم ازت اجازه گرفته یا نه، ولی‬ ‫گفت که نامزدی من و ییلدیز رو به هم زده.‬
‫آشیر کله‌شقه، جدی‌اش نگرفتم.‬
‫واسه همین خواستم یه بار هم‬ ‫با تو حرف بزنم.‬
‫آشیر کار درست رو کرده.‬
‫چی؟‬
‫چی، یعنی چی، چه کار درستی کرده؟‬
‫ببین.‬
‫من واسه اینکه با هم قوی بشیم...‬
‫.. و قدرت رو از چنگ سرهات دربیاریم،‬ ‫دخترم رو بهت دادم.‬
‫تو هم واسه اینکه سرهات بهت شلیک نکنه،‬ ‫به سایه‌ی من پناه آوردی.‬
‫یعنی فکر می‌کنی اگه داماد کورداعلی‌ها بشی،‬ ‫سرهات...‬
‫.. جرئت نمی‌کنه جلوی دو تا عشیره وایسته،‬ ‫درسته؟‬
‫درسته.‬
‫ولی سرهات هتلت رو ازت گرفته.‬
‫بس نبود، اعتبارت رو هم گرفت.‬ ‫به‌زودی جونت رو هم می‌گیره.‬
‫تو الان هدف مستقیمِ تفنگ سرهاتی.‬
‫بودنت واسه من و هر کسی که دور و برته،‬ ‫فقط مرگ میاره.‬
‫دیگه تو واسه من داماد بشو نیستی.‬
‫باشه، من این رو واسه صلاح خودت گفته بودم.‬
‫چون تو اورفا، به‌جز من‬ ‫کسی ییلدیز رو نمی‌گیره.‬
‫اونوقت چرا؟‬
‫بهت نگفتن.‬
‫من ییلدیز و سرهات رو با هم دیدم.‬
‫داشتن جلوی چشم همه همدیگه رو می‌بوسیدن.‬
‫اسلحه کشیدم، شلیک کردم.‬ ‫رفتن تو خونه.‬
‫بعد از من تو اون خونه چه کار کردن،‬ ‫خدا می‌دونه.‬
‫حتی اومدم ازت پرسیدم،‬ ‫یادت هست؟‬
‫گفتم ییلدیز چرا قبول کرد‬ ‫با من ازدواج کنه.‬
‫سرهات حامله‌اش کرده؟‬
‫اون رو هم خدا می‌دونه.‬
‫واسه همین من اگه جای تو بودم،‬ ‫ییلدیز رو می‌دادم به من.‬
‫چی داری می‌گی مرتیکه، چی می‌گی؟‬
‫شنیدی دیگه.‬
‫اگه این تو اورفا بپیچه، دیگه نمی‌تونی‬ ‫سرت رو جلوی مردم بلند کنی آقا ضیان.‬
‫اگه باور نمی‌کنی، برو از دخترت بپرس.‬
‫بهت گفتم، تو دیگه مُرده‌ای!‬
‫تو سایه‌ی من جایی نداری!‬
‫ییلدیز مشکلِ منه!‬
‫اعتبار خودم رو هم خودم پاک می‌کنم!‬
‫- کجا بریم آقا؟‬ ‫- برو سمت عمارت.‬
‫راه بیفت دیگه!‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫آقا، می‌خوای چه کار کنی؟‬
‫گفتم آقا ضیان هوامون رو داره و‬ ‫ازمون محافظت می‌کنه ولی...‬
‫.. نشد.‬
‫باید فرار کنیم سلو، متأسفانه باید فرار کنیم.‬
‫امشب پول‌هایی که مخفی کردیم رو جمع‌وجور کنیم.‬
‫فردا هم با تریلی‌های کاظم خان از مرز رد می‌شیم.
‫اینطوریه کاظم خان؟‬
‫همینطوره.‬
‫ایولله.‬
‫آقا، سرهات خان پیغام فرستاده...‬
‫.. گفته هر کسی به ییلدیریم کمک کنه،‬ ‫عاقبتش بدتر از اون می‌شه.‬
‫بذار اول پول‌ها رو جمع کنه،‬ ‫بعداً به حسابش می‌رسیم.‬
‫می‌دونم هنوز دوستم داری، ولی نمی‌دونم‬ ‫چرا بهم پشت کردی.‬
‫نمی‌تونم بگم.‬
‫قول دادم.‬
‫تا آخرین نفسم نمی‌تونم بگم.‬
‫نه نه، خوبه خوبه.‬
‫نه، الان حالش خوبه، اصلاً نگران نباشین.‬
‫نه بابا، داشت تو دشت و دمن می‌گشت که‬ ‫مار نیشش زد. آره به خدا.‬
‫خدا رحم کرد، خدا رو شکر.‬
‫دیگه حادثه‌ی خبرنکرده‌ست.‬
‫خدا رو شکر الان خوبیم.‬
‫مامان، ببین داری بیخ گوشِ من‬ ‫داد و بیداد می‌کنی.‬
‫یه لحظه برو بیرون. ببین دارو خوردم، بذار بخوابم.‬
‫آره، باشه، باشه دخترم.‬
‫نه، لازم نیست شما هم بیاین.‬
‫الان می‌خواد استراحت کنه. باشه.‬
‫باشه. نه ممنون، سلامت باشی.‬
‫سرهات.‬
‫چطوری، حالت چطور شد، بهتری؟‬
‫خوبم آقای دکتر. ممنون، سلامت باشین.‬
‫به خدا تو بیشتر از من‬ ‫باور داشتی که زنده می‌مونم.‬
‫واسه همه‌چی ممنونم.‬
‫وظیفه‌مونه آقا.‬
‫کاری نکردیم. یعنی فقط‬ ‫وظیفه‌مون رو انجام دادیم.‬
‫برادرت نجاتت داده.‬
‫منم به‌زودی اورفا رو‬ ‫از شر این بلای ییلدیریم نجات می‌دم.‬
‫نکن.‬
‫سرهات، اصلاً به خودت تردید راه نده.‬
‫یعنی اگه با من این کار رو می‌کرد، یه جوری‬ ‫راهی واسه بخشیدن پیدا می‌کردم ولی...‬
‫.. وقتی با تو این کار رو کرد، دیگه اگه زبونم هم‬ ‫ببخشه، دلم نمی‌بخشه.‬
‫ییلدیز.‬
‫حالا که دیگه خوب شدی، می‌تونیم‬ ‫راحت با هم حرف بزنیم، مگه نه؟‬
‫درباره‌ی چی؟‬
‫تو غار ازت پرسیدم.‬
‫گفتم می‌دونم هنوز دوستم داری، اما نمی‌دونم‬ ‫چرا بهم پشت کردی.‬
‫تو هم گفتی قول دادم و نمی‌تونم بگم.‬
‫چی رو نمی‌تونی بگی ییلدیز،‬ ‫چه قولی دادی؟‬
‫چه قولی دادی ییلدیز، اونجایی؟‬
‫همینجام.‬
‫اونجا هم گفتم، الانم می‌گم.‬
‫تا وقتی که نفس می‌کشم...‬
‫.. اون حرف از دهنم بیرون نمیاد.‬
‫خب، بابت همه‌چی ممنون،‬ ‫دستت درد نکنه.‬
‫ییلدیز!‬
‫پنهونش کن، ببینم تا کی می‌خوای‬ ‫پنهونش کنی؟‬
‫لطفاً معرکه نگیر. دیگه نمی‌خوام تو این مغازه‬ ‫دعوا و مرافعه راه بیفته.‬
‫به‌خاطر خانواده‌های شما‬ ‫این مغازه رو بارها...‬
‫.. مجبور شدم بازسازی کنم، دیگه بسه!‬
‫مغازه‌ات و این چیزا اصلاً برام مهم نیست.‬
‫نیومدم چیزی رو بشکنم و داغون کنم.‬ ‫فقط می‌خوام دو کلمه حرف بزنم.‬
‫یعنی می‌گی بدون زور و بازو هم‬ ‫می‌تونی همه‌چی رو داغون کنی.‬
‫ببین، اگه یه ذره وجدان داشته باشی...‬
‫.. که منم با همین امید‬ ‫پاشدم اومدم اینجا.‬
‫از بین من و آشیر بکش کنار.‬
‫هجران، کسی که زندگی بقیه رو خراب کنه، خودش زندگی نخواهد داشت.‬
‫در حالت عادی، این جمله‌ای که گفتی‬ ‫برای من خیلی پرمعناست.‬
‫اما وقتی تو می‌گی، نمی‌دونم چرا‬ ‫نمی‌تونم جدی بگیرمش، به دلم نمی‌شینه.‬
‫یعنی چی؟‬
‫اینطوری برات بگم.‬
‫من زندگی کسی رو خراب نکردم.‬
‫حتی برای اینکه زندگیِ شما خراب نشه،‬ ‫با اینکه آشیر رو از جونم بیشتر دوست داشتم...‬
‫.. همونطور که لازم بود‬ ‫ازش دوری کردم.‬
‫ندا، آشیر به‌خاطر من‬ ‫از تو طلاق نمی‌گیره.‬
‫این رو خودت خیلی بهتر از من می‌دونی.‬
‫از جونم بیشتر دوستش داشتم.‬
‫تو چقدر زن پستی هستی آخه!‬
‫از این حرفایی که می‌زنی اصلاً خجالت نمی‌کشی؟‬
‫هنوز وایسا، چیزی نگفتم که.‬
‫آروم باش. هنوز حتی به اینکه به آشیر خیانت کردی‬ ‫هم اشاره نکردم.‬
‫ببین، تو آخرین کسی هستی که حق داری‬ ‫درباره‌ی ناموس من حرف بزنی!‬
‫مسئله‌ی بین من و آشیر‬ ‫یه مسئله‌ی خانوادگیه!‬
‫تو کی هستی آخه؟ ببین، حد خودت رو بدون!‬
‫ندا، از این به بعد...‬
‫.. هر مسئله‌ای که به آشیر مربوط باشه، مسئله‌ی منم هست‬ ‫و به منم ربط داره.‬
‫ببین ندا خانم!‬
‫من تمام عمرم رو با جاخالی دادن‬ ‫از این سیلی‌ها گذروندم!‬
‫به هیکلم نگاه نکن!‬
‫اگه دنبال دعوایی، خوب بلدم چطوری از این مغازه‬ ‫یقه تو بگیرم و پرتت کنم بیرون!‬
‫من فکر کردم تو آدمیزادی...‬
‫.. فکر کردم زنی هستی که وجدان داره و‬ ‫پاشدم اومدم اینجا، اما اشتباه کردم.‬
‫چون وجدان اصلاً اون چیزی نیست که‬ ‫تو فکر می‌کنی.‬
‫تو این دنیا با بدی کردن‬ ‫به خوبی نمی‌رسی.‬
‫این قضیه اینجا تموم نشد.‬
‫آشیر اگه بخواد طلاقم بده،‬ ‫یا اگه بخواد از خونه بندازتم بیرون...‬
‫.. من دست از سرت برنمی‌دارم.‬
‫مثل آدمیزاد اومدم اینجا،‬ ‫اما نفهمیدی.‬
‫اینم از من به تو قسم باشه.‬
‫نمی‌ذارم تو این اورفا زندگی کنی.‬
‫راحت نخواهد بود دخترجون.‬
‫اصلاً راحت نخواهد بود.‬
‫نه این عشق...‬
‫.. و نه رسیدن به هم، اصلاً راحت نخواهد بود.‬
‫- تموم شد؟‬ ‫- دیگه باید شده باشه، بذار ببینم.‬
‫ببین، هیچی نیست. چون دارم می‌گم که خوبم.‬
‫- خب خوبه، خدا رو شکر تب نداری.‬ ‫- می‌گم که خوبم.‬
‫اما ببین، باید کلی آب بخوری...‬
‫- .. دکتر اینطوری گفت. ‫- بیا.
‫- باشه می‌خورم، باشه می‌خورم دیگه.‬ ‫- باز ملک اومده.‬
‫آبجی، می‌خواد باهات حرف بزنه.‬
‫آخه چی می‌خواد به ییلدیز‬ ‫بگه؟‬
‫باشه، من الان می‌فرستمش بره.‬
‫مامان، صبر کن، صبر کن.‬
‫- چی شده؟‬ ‫- بذار بیاد.‬
‫چطور بذارم بیاد؟ جل‌الخالق!‬
‫باشه آسیه، تو برو من دارم میام.‬
‫چشم خانم.‬
‫- چی می‌گی دختر؟‬ ‫- مامان، فهمیده که با هم خواهریم.‬
‫حتماً حرفایی برای گفتن داره.‬ ‫بذار بیاد.‬
‫صد سال سیاه نمی‌خوام همچین خواهری داشته باشی.‬
‫دخترم، که بهت گفتم اون روز نزدیک بود‬ ‫بابات رو با تیر بزنه.‬
‫در مقابل کارایی که بابام با مامان اون‬ ‫کرد...‬
‫نذار دهنم باز بشه دیگه!‬
‫بذار بیاد.‬
‫ییلدیز، ببین دخترم...‬
‫.. به دختر اون دیوونه اصلاً‬ ‫رو نده، باشه؟‬
‫تو به من اعتماد نداری؟‬
‫- بهت اعتماد دارم دخترم، فقط...‬ ‫- باشه دیگه.‬
‫- حرف می‌زنیم و می‌ره، زود باش.‬ ‫- باشه.‬
‫- خب، بریم ببینیم چی می‌شه.‬ ‫- بریم.‬
‫- به خدا امروز بدجوری تشنه‌ام شد.‬ ‫- سحری چی خوردی؟‬
‫به خدا دوتا چی‌کوفته گذاشتم دهنم.‬ ‫طاقت نیاوردم، به خدا خوردمشون.‬
‫کادی، بیا اینجا، بیا.
‫یالا، برین سر کارتون.‬
‫بیا اینجا ببینم.‬
‫چی شده؟ خیر باشه؟‬
‫تا سرهات تو بیمارستانه،‬ ‫برو صحیح و سالم ببینش.‬
‫واسه اینکه خیالت راحت بشه نگفتم.‬
‫ما یه نفر رو دیدیم.‬
‫کیو دیدیم کادی؟‬
‫هجران رو، خانمم.‬
‫هجران رو؟‬
‫آها، بفرما غیبت.‬
‫آره هجران. از اورفا نرفته مادر.‬
‫چرا نرفته؟ به چی دلش خوش بوده؟‬
‫چیزایی هست که نمی‌دونی.‬ ‫آشیر عاشق هجران شده.‬
‫تو بیمارستان پیش آشیر بود.‬
‫پس یعنی آشیر می‌خواد ندا رو طلاق بده و‬ ‫با هجران ازدواج کنه.‬
‫اونم مثل من بدبخته.‬ ‫از ندا رسید به یه زن کاباره‌ای.‬
‫ولی این حق نداست.‬
‫آره دیگه. در خونه‌ی مردمو نزن،‬ ‫تا درِ خونه‌ت رو نزنن.‬
‫یعنی چی دختر؟‬
‫تو رو خدا بگو مشکلت با این ندا چیه؟‬
‫همین یکشنبه‌ی پیش هم که‬ ‫گیس و گیس‌کشی راه انداخته بودین.‬
‫چی از جون زنه می‌خوای؟‬ ‫دو تا بچه داره، گناه داره.‬
‫اون سر به سر من می‌ذاره مادر.‬
‫اصلاً ازش خوشم نمیاد.‬
‫به خدا اصلاً هم دلم نمی‌سوزه‬ ‫که شوهرش عاشق یه زن کاباره‌ای شده.‬
‫درد خودم واسم بسه.‬
‫خیلی خب خانم‌ها، تمومش کنین، آروم باشین.‬
‫چیزای مهم‌تری هست که‬ ‫باید بهشون فکر کنیم.‬
‫اگه الان سرهات بفهمه که هجران خواهرشه...‬
‫- هیس!‬ ‫- هیس!‬
‫مثلاً می‌گم دیگه.‬
‫اگه سرهات بفهمه که هجران خواهرشه...‬
‫.. اگه بفهمه می‌خواستیم هجران رو‬ ‫از اورفا بیرون کنیم...‬
‫.. وای به حالمون.‬
‫آخ کادی، آخ کادی!‬
‫ببین چیکار کردی؟‬ ‫چه بلایی سرمون آوردی؟‬
‫آدم بدون مشورت همچین کاری می‌کنه؟‬
‫دعا کنین سرهات نفهمه که هجران خواهرشه.‬
‫ان‌شاءالله.‬
‫- هجران؟‬ ‫- جانم؟‬
‫یه نگاه به این بنداز، درست شد.‬ ‫امتحانش کن.‬
‫- یه بار بزنش به برق.‬ ‫- حتماً، امتحان می‌کنم.‬
‫اگه فیوزی چیزی پروند‬ ‫تا اوستا اینجاست بده درستش کنه.‬
‫ببین چه حرفایی می‌زنه. یالا.‬
‫چه حرفا.‬
‫بفرما، ببینیم چی می‌شه.‬
‫کار کرد. درست شد؟‬
‫- آره درست شد.‬ ‫- خوبه.‬
‫- خیلی ممنونم.‬ ‫- خواهش می‌کنم، این چه حرفیه.‬
‫- به زحمت افتادی.‬ ‫- چیزی نیست بابا.‬
‫ببین، تو رو خدا این کلمه‌ی زحمت رو‬ ‫از لغت‌نامه‌ت پاک کن.‬
‫به خدا هر کاری واسه‌ت انجام بدم‬ ‫زحمت نیست.‬
‫باشه بینی فندقی؟‬
‫- کجای این بینی فندقیه؟‬ ‫- فندقیه دیگه.‬
‫یالا برو حاضر شو ببرمت افطار.‬ ‫بریم جیگرکی.‬
‫باشه بریم ولی...‬
‫.. قبلش باید یه چیزی بهت بگم آشیر.‬
‫باز چی شده؟‬
‫بیا یه لحظه اینجا بشینیم.‬
‫ببین، اگه باز قضیه‌ی کسبه و ایناست‬ ‫به خدا می‌رم همه‌شون رو می‌زنم.‬
‫گفتین صبر کن، صبر کردم، دیگه رو اعصابم نرین.‬
‫صبر کن، زود جوش نیار، آروم باش.‬
‫- چی شده؟‬ ‫- بحث کسبه نیست.‬
‫پس کیه؟‬
‫سلطان یلدوران.‬
‫چی؟‬
‫همون مادر سرهات یلدوران،‬ ‫سلطان یلدوران.‬
‫اومد مغازه.‬
‫گفت کسبه خیلی از دستت شاکی‌ان.‬
‫گفت وسیله‌هات رو جمع کن و‬ ‫همین امروز از اورفا برو.‬
‫گفت اگه نرم، کادی و زنش و بچه‌اش...‬
‫.. همه رو اخراج می‌کنم تا بیکار بشن؛‬ ‫اینطوری تهدیدم کرد.‬
‫ای چشم‌قشنگ من،‬ ‫تو واسه همین گذاشتی رفتی؟‬
‫چیکار می‌کردم آشیر؟ چاره‌ی دیگه‌ای داشتم؟‬
‫پسر آقا کادی تازه نامزد کرده، قراره به زودی‬ ‫ازدواج کنه. وقتی شنیدم نتونستم طاقت بیارم.‬
‫خب باید به من خبر می‌دادی.‬
‫اگه بهم زنگ می‌زدی، اگه خبرم می‌کردی...‬
‫.. دیگه نیازی به نامه نبود.‬ ‫من حتی دنبال اتوبوس دویدم بابا.‬
‫خیلی خب بگذریم، غمت نباشه، حلش می‌کنیم.‬ ‫مگه چی شده؟‬
‫- چطوری حلش می‌کنیم؟‬ ‫- اینطوری حلش می‌کنیم.‬
‫آشیر داره زنگ می‌زنه.‬
‫مامان، چماق رو حاضر کن!‬
‫جواب بده مادر، جواب بده،‬ ‫معلومه هجران همه چی رو لو داده.‬
‫مادر.‬
‫بله آشیر؟‬
‫منو که می‌شناسی.‬
‫اهل حاشیه رفتن و من‌من کردن نیستم،‬ ‫رک و پوست‌کنده بهت می‌گم.‬
‫هجران.‬
‫هجران رو می‌شناسی، مگه نه؟‬ ‫می‌شناسی.‬
‫ببین، هجران از این به بعد‬ ‫تحت حمایت منه.‬
‫هر تهدیدی که به اون کردی، انگار به من کردی، فهمیدی مامان؟‬
‫هجران همینجا می‌مونه.‬
‫تو اورفا می‌مونه و همین آرایشگاه رو هم می‌چرخونه.‬
‫اگه بگی آشیر پسرم، من گلزار و‬ ‫کادی و یوسف رو بیرون می‌کنم...‬
‫.. بهشون بگو در عمارت من به روشون بازه.
‫بیان پیش من.‬
‫در ضمن، فکر کنم شریکم از این‬ ‫موضوع خبری نداره، مگه نه؟‬
‫من می‌شناسمش،‬ ‫اون اجازه نمی‌ده همچین اتفاقی بیفته.‬
‫ببین، تو از این به بعد به این آرایشگاه...‬
‫.. اگه می‌خوای بیای موهاتو درست کنی،‬ ‫بیا.‬
‫اما اگه می‌خوای بیای اینجا داد و بیداد‬ ‫راه بندازی مامان، من به خدا...‬
‫.. ببین، می‌رم اول به سرهات می‌گم،‬ ‫در جریان باش. خب، دیگه برو.‬
‫چی می‌گه مامان؟‬
‫- می‌گه که...‬ ‫- خب؟‬
‫.. هجران تحت حمایت منه.‬
‫اگه یه بار دیگه بخوای بیرونش کنی،‬ ‫منم همه‌چی رو به سرهات می‌گم.‬
‫مرتیکه‌ی حلبی!‬
‫تموم شد، بحث بسته شد. تموم.‬ ‫یالا بریم.‬
‫ممنونم.‬
‫برم آماده شم.‬
‫راستی...‬
‫.. تو حرفاتون یه نکته‌ای بود که‬ ‫می‌خواستم بهش اشاره کنم آقا آشیر.‬
‫به چی می‌خوای اشاره کنی؟ چی شده؟‬
‫«تحت حمایت من»، یعنی به نظرتون حرف قشنگی بود؟‬
‫قشنگه دیگه، «تحت حمایت من»‬ ‫حرف قشنگیه. پس چی می‌گفتم؟‬
‫قشنگه.‬
‫با توجه به اینکه فردا دادگاه طلاقه...‬
‫.. احتمالاً دیگه می‌تونی بهم بگی «عشقم».‬
‫می‌دونی جوونای اورفا در واقع‬ ‫به عشقشون چی می‌گن؟‬
‫نمی‌دونم ای جوون اورفایی،‬ ‫بگو، از کجا بدونم؟‬
‫مرد اورفایی انقدر قشنگ عاشق می‌شه که...‬
‫.. به عشقش می‌گه «دلیل زندگیم».‬
‫عشقشو مثل دلیل زنده بودنش می‌بینه.‬ ‫همه‌جا ازش محافظت می‌کنه و هواشو داره.‬
‫تو این سرزمین واسه عشق باید بجنگی‬ ‫هجران. واسه همینه.‬
‫اول بیا روی دادگاه فردامون تمرکز کنیم.‬
‫به خیر و خوشی این کار تموم شه.‬
‫بعدش دیگه هر چی دوست داشتی بگو،‬ ‫چه «دلیل زندگیم»، چه «عشقم».‬
‫هر چی ته دلته همونو بگو.‬
‫می‌گیم بابا.‬ ‫اونم می‌گیم، مگه چی می‌شه؟‬
‫- خب، یالا.‬ ‫- باشه. پشت رو جمع‌وجور کنم میام.‬
‫باشه.‬
‫عشقم.‬
‫عزیز دلم. این دیگه خیلی شد.‬
‫خانم هجران آرایشگر عزیزم، عشقم.‬
‫- هجران، یالا دیگه!‬ ‫- اومدم، اومدم.‬
‫- بریم دیگه.‬ ‫- بریم.‬
‫گوشیت کجاست؟‬
‫- یالا، بیا ببینم.‬ ‫- بریم.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫می‌شه ما رو تنها بذاری؟‬
‫فقط کوتاه باشه، دخترم هنوز کاملاً خوب نشده.‬
‫یالا مامان.‬
‫بلا به دور!
‫ممنون.‬
‫بفرما بشین.‬
‫واسه نجات جون سرهات‬ ‫رفتی تو اون غار.‬
‫ازت ممنونم.‬
‫اگه بازم پیش میومد، همین کار رو می‌کردم.‬
‫حقش به گردنم ادا نمی‌شه. خیلی بهش مدیونم.‬
‫اگه می‌دونستم اون بمب قراره منفجر شه‬ ‫بازم می‌رفتم.‬
‫نه از روی عشق ملک، از روی انسانیت این کار رو می‌کردم.‬
‫حالا بگو ببینم، تو واسه چی اومدی اینجا؟‬
‫این موضوع خواهری...‬
‫.. واسه من خیلی تازه‌ست.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.‬
‫بعد این همه اتفاق، نمی‌دونم چی حس کنم‬ ‫یا چی فکر کنم.‬
‫حق داری، حق داری.‬
‫نمی‌خوای سرهات چیزی بفهمه، مگه نه؟‬
‫اگه بفهمه به خاطر همین دارم‬ ‫ازش دوری می‌کنم...‬
‫.. خودت می‌دونی که همه‌چی عوض می‌شه.‬
‫بهم اعتماد هم نداری.‬
‫با هم خواهریم ولی همدیگه رو نمی‌شناسیم.‬
‫ببین ملک...‬
‫.. من تا الان هر کاری کردم...‬
‫.. واسه این بود که شوهرمو با یه زن دیگه‬ ‫شریک نشم.‬
‫روتو برنگردون، تو هم همین کار رو کردی،‬ ‫الانم داری می‌کنی.‬
‫اما من از لحظه‌ای که فهمیدم با هم خواهریم...‬
‫.. به خدا قسم از سرهات دوری کردم.‬ ‫به خاطر تو.‬
‫به خاطر اون بچه‌ی تو شکمت این کار رو کردم.‬
‫واسه اینکه اون بچه با پدر و مادرش...‬
‫.. تو خانواده‌اش به خوبی و خوشی‬ ‫بزرگ شه.‬
‫واسه اینکه آرامشت به هم نخوره.‬
‫از این به بعد هم دقیقاً همینطوری ادامه‬ ‫پیدا می‌کنه، هیچی عوض نشده.‬
‫ببین تو...‬
‫.. چی هستی، کی هستی...‬
‫.. نمی‌دونم از کجا پیدات شده ولی‬ ‫طرف حساب من تو نیستی.‬
‫خیر باشه، تو مگه نمی‌خواستی بری؟‬
‫- باید به تو جواب پس بدم؟‬ ‫- معلومه که باید بدی. اینجا عمارت منه.‬
‫باشه، تو عمارتت خوش باشی.‬ ‫من شوهرمو برمی‌دارم و می‌رم.‬
‫سرهات اگه بخواد هم هیچ‌جا نمی‌تونه بره.‬
‫حالا هر جهنمی که می‌خوای بری برو،‬ ‫دست از سرمون بردار.‬
‫باز کنین اون در لعنتی رو، باز کنین! زود باشین!‬
‫اون انگشتر باید تو دست من بره!‬ ‫حق منه که اون انگشتر رو دستم کنم!‬
‫سرهات اون انگشتر رو دست من می‌کنه!‬
‫تو دیگه رسماً پاک دیوونه شدی!‬ ‫واقعاً فکر می‌کنی سرهات شوهرته!‬
‫ولم کن!
‫اگه ولت نکنم چی‌کار می‌کنی؟‬
‫تو با دالیان‬ ‫دستت تو یه کاسه بود، نه؟‬
‫پس قضیه‌ی دالیان رو تو به سرهات گفتی.‬
‫معلومه که من گفتم.‬
‫می‌خواستم بدونه چه ماری تو آستینش پرورش داده.‬
‫من هر کاری کردم‬ ‫برای نجات دادن تو بود.‬
‫آه، بی‌خیال، اگه یه کلمه‌ی دیگه بگی‬ ‫تحت‌تاثیر قرار می‌گیرم و باورم می‌شه.‬
‫اصلاً فکرشم نکن.‬
‫خیالت راحت باشه.‬
‫شاید اگه تو یه زندگی دیگه بود...‬
‫.. خواهرهای خیلی خوبی برای هم می‌شدیم.‬
‫ولی بعد از این همه اتفاق...‬
‫.. تو این دنیا شدنی نیست.‬
‫ما نمی‌تونیم برای هم خواهر باشیم، ییلدیز.‬
‫درسته.‬
‫نمی‌شه، ملک.‬
‫خدا رو شکر عزیزم خیلی بهتر شده.‬
‫هنوز یکم تیر می‌کشه ولی خوبه.‬
‫آخه وقتی انگشتر یه مرد دیگه‬ ‫تو دستته...‬
‫.. چطور می‌تونی با یه مرد متاهل لب بگیری؟‬
‫- بابا!‬ ‫- کدوم بابا؟ آخه این چه کاریه مرتیکه؟‬
‫نه، اون قضیه تموم شد آقا ضیان.‬
‫زن، تو نمی‌دونی.‬
‫تا وقتی من نگم تمومه،‬ ‫اون قضیه تموم نمی‌شه.‬
‫تموم شد!‬
‫من یه اشتباهی کردم و تاوانش رو هم دادم! تو چی؟‬
‫تو تاوان کاری که سال‌ها پیش کردی رو‬ ‫دادی، ضیان خان؟‬
‫- بی‌حیا داره حرفم می‌زنه! بیا اینجا ببینم!‬ ‫- نه! اجازه نمی‌دم!‬
‫- مرتیکه!‬ ‫- بهت اجازه نمی‌دم جون دخترم رو...‬
‫- .. بگیری ضیان خان! ‫- دستت رو بکش!
‫- ولش کن، اگه می‌خواد بزنه بذار بزنه، ولش کن!‬ ‫- بیا اینجا!‬
‫- تو رو خدا!‬ ‫- آقا!‬
‫- بابا، دردم میاد!‬ ‫- بیا اینجا!‬
‫آقا قربونت برم.‬
‫ضیان خان!‬
‫- تو اصلاً وجدان نداری؟‬ ‫- بیا!‬
‫- تو اصلاً وجدان نداری؟ ولم کن!‬ ‫- برو اونجا!‬
‫کسی دخالت نکنه! در رو باز کنین!‬
‫بیا دخترم!‬
‫دخترم بلند شو.‬
‫چرا هیچ‌وقت منو دوست نداشتی؟‬
‫آخه چرا حتی یه روز هم‬ ‫برام پدری نکردی؟‬
‫چرا مثل بچه‌ی سر راهی باهام رفتار کردی؟‬
‫بابا، من که به دنیا نیومدم تا تو منو بکشی؟‬
‫مگه بهت نگفتم به من نگو بابا؟‬ ‫بی‌حیا!‬
‫کاش اصلاً دختری مثل تو نداشتم!‬
‫- بیا اینجا!‬ ‫- بابا نکن!‬
‫آدم با دختر خودش این کار رو می‌کنه؟‬
‫ییلدیز از اینجا بیرون نمی‌ره!‬
‫یه قطره آب و یه لقمه نون من‬ ‫براش حرام باشه!‬
‫- بابا!‬ ‫- داری چی‌کار می‌کنی؟ ولش کن!‬
‫داداش!‬
‫داداش اصلاً این کار رو نکن!‬
‫- بس نیست این همه سختی که این دختر از دستت کشیده؟‬ ‫- داداش، نکن!‬
‫بس نیست این همه سختی که این دختر از دستت کشیده؟‬
‫ماشاالله. تو روی من اسلحه می‌کشی؟‬
‫مرتیکه‌ها به چی زل زدین؟ شلیک کنین دیگه!‬
‫دخترو ول کن مرتیکه، ولش کن!‬
‫- آقا!‬ ‫- ولش کن!‬
‫داداش!‬
‫بیا عزیزم.‬
‫به خدا قسم همینجا می‌کشمت!‬
‫همینجا خودم می‌میرم‬ ‫ولی این دخترو دست تو نمی‌دم!‬
‫نکن داداش، نکن!‬ ‫به من نگاه کن، قربونت برم.‬
‫تو دلت نمیاد بلایی سر من بیاری! من نمی‌ذارم پشت سرت حرف بزنن.‬
‫- ییلدیز، ولت نمی‌کنم.‬ ‫- من نمی‌ذارم بگن.‬
‫نمی‌ذارم بگن قاتل پدرش شده. نکن.‬
‫- ییلدیز، ولت نمی‌کنم!‬ ‫- داداش، ول کن!‬
‫من طاقت آوردم، خیلی طاقت آوردم.‬ ‫بازم تحمل می‌کنم قربونت برم، نکن.‬
‫بیا اینجا، بیا!‬
‫- باشه آقا.‬ ‫- ولم کن مرتیکه!‬
‫- برو تو، برو عقب!‬ ‫- داداش!‬
‫همینجا با لب تشنه و شکم گرسنه منتظر مرگ می‌مونی!‬
‫اگه می‌بینی اونقدر صبر نداری،‬ ‫بیا این طناب رو بگیر و خودت کار رو تموم کن!‬
‫- ضیان خان داری چی‌کار می‌کنی؟‬ ‫- برو عقب.‬
‫نکن نکن نکن!‬ ‫نکن نکن نکن!‬
‫نکن، در رو نبند بابا، نبند!‬
‫تو می‌خوای بچه‌ی خودت رو‬ ‫بفرستی به پیشواز مرگ؟‬
‫حکم منه، از این به بعد حرف، حرف منه.‬
‫اگه اون آشیر بخواد این در رو باز کنه...‬
‫.. بزنینش، حتی اگه پسرم باشه هم بهش شلیک کنین.‬
‫آخه تو چه جور آدمیی هستی؟‬ ‫تو چه جور پدری هستی؟‬
‫لابد می‌خوای از تو آدمیت یاد بگیرم، آره؟‬
‫- مرتیکه!‬ ‫- این کاری که داری می‌کنی...‬
‫.. این کارت عین ظلم و ستمه.‬
‫دخترم تازه از بیمارستان مرخص شده.‬
‫هر کی با آبروی من بازی کنه،‬ ‫منم با جونش بازی می‌کنم.‬
‫من دختری به اسم ییلدیز ندارم.‬
‫- برو.‬ ‫- ول کن لعنتی.‬
‫ییلدیز! اون اسلحه رو بیار پایین،‬ ‫وگرنه مغزتو می‌ترکونم.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- داداشم، داداشم، داداشم!‬
‫می‌برمت داداش،‬ ‫می‌برمت خوشگلم، باشه؟‬
‫- داداش، داداش!‬ ‫- می‌برمت.‬
‫آشیر چی می‌شه؟ آخر این کار چی می‌شه؟‬
‫- خودم ردیفش می‌کنم، ردیفش می‌کنم.‬ ‫- آشیر ردیفش کن، تمومش کن این قضیه رو.‬
‫بیا بگیر.‬
‫جاتم که خیلی قشنگ و دلبازه،‬ ‫ماشاالله.‬
‫همینطوره.‬
‫- تو سوده رو می‌شناسی؟‬ ‫- می‌شناسم.‬
‫اول رفتم پیش اون، بهم کمک نکرد.‬ ‫تازه راهش هم دوره.‬
‫جای تو خوبه اینطوری، نزدیکه.‬ ‫سوده‌ی محلی.‬
‫- دستبند طلای مدل اورفا، آره؟‬ ‫- البته، البته.‬
‫اگه این گیاهایی که دادی جواب بده‬ ‫و من حامله بشم...‬
‫.. از مچ تا آرنجت رو پر از دستبند طلا می‌کنم،‬ ‫کادوی من به تو.‬
‫- تو حامله نیستی، نه؟‬ ‫- نه، نیستم.‬
‫اگه حامله بودم اینجا چیکار می‌کردم؟‬ ‫این‌همه دکتر رفتم...‬
‫.. دکتر گفت اگه وزن کم کنی شاید بشه.‬ ‫گفتم باشه.‬
‫شروع کردم به خوردن آب سم‌زدا.‬
‫لعنت بهش، هر روز‬ ‫از اون آب‌های کثیف خوردم.‬
‫تازه سه کیلو هم چاق‌تر شدم. دیگه اصلاً‬ ‫به طب مدرن اعتقادی ندارم.‬
‫- اومدم دم در.‬ ‫- حامله نیستی دیگه، درسته؟‬
‫- نه دیگه، نیستم.‬ ‫- خوبه، پس خوبه. حالا ببین...‬
‫.. این گیاه خیلی موثره، باید اینو بخوری.‬
‫یعنی این گیاها از عاکف ما‬ ‫عرضه‌شون بیشتره؟‬
‫- همینطوره.‬ ‫- خب، چطوری باید بخورمش؟‬
‫- حالا اینو قشنگ می‌جوشونی.‬ ‫- می‌جوشونم.‬
‫عصاره‌شو می‌کشی.‬ ‫وقتی قشنگ بخار ازش بلند شد، آماده‌ست.‬
‫بعدش به هر چی خواستی اضافه‌ش کن.‬ ‫ولی یادت نره، فقط...‬
‫.. یه قاشق چای‌خوری می‌ریزی.‬ ‫فقط یه قاشق چای‌خوری.‬
‫فقط یه قاشق چای‌خوری؟ باشه.‬ ‫بجوشون، صاف کن، یه قاشق چای‌خوری.‬
‫باشه، راحته، خودم انجامش می‌دم.‬
‫آمین، آمین.‬
‫اینم دعاشه؟‬
‫می‌گم هر چقدر پول بدی همونقدر آش می‌خوری.‬
‫عجب زن زرنگی هستی.‬ ‫تو هم کم نیستی‌ها، بیا بگیر.‬
‫- ازت خوشم اومد.‬ ‫- سلامت باشی.‬
‫تو هم مثل من عاشق طلایی.‬
‫اگه این گیاها جواب بده و حامله بشم...‬
‫.. اگه بچه‌ام دختر بشه،‬ ‫اسم تو رو روش می‌ذارم. اسمت چیه؟‬
‫- میرو.‬ ‫- میرو؟‬
‫- آره، میرو.‬ ‫- میرو چی؟‬
‫- میرو، فقط میرو.‬ ‫- مخفف چیزیه؟‬
‫- نه، کوتاه و بلندش همون میروئه.‬ ‫- فهمیدم.‬
‫نه بابا، من تو فکر اسم‌های مدرن‌تر بودم.‬
‫مثلاً ملیساسو، ادا‌سو، لعل‌سو.‬
‫میروسو رو دیگه نمی‌دونم.‬
‫حالا، کاش درد آدم فقط همین باشه...‬
‫.. میرو.‬
‫خب دستت درد نکنه،‬ ‫بهت خبر می‌دم.‬
‫- به سلامت.‬ ‫- خدا درد دیگه‌ای بهت نده.‬
‫- سلام.‬ ‫- سلام.‬
‫عمه، هنوز داری گیاه می‌فروشی؟‬
‫یه روز یه نفرو مسموم می‌کنی.‬ ‫این گیاه تیغ‌داری که توش له کردی...‬
‫- هیچ‌کی هم با اینا حامله نمی‌شه.‬ ‫- حرف نزن دختر.‬
‫من می‌دونم.‬
‫اگه حامله نباشی، به هیچ‌کس ضرری نمی‌رسونه.‬
‫- صبر ایوب بده.‬ ‫- دختر یه نگاه بنداز ببین...‬
‫.. قیمت گرم طلا چقدر شده. زود باش.‬
‫این نسل زد از هیچی سر در نمیارن.‬ ‫ولی من می‌دونم.‬
‫- سلو، کیف‌ها رو برداشتیم؟‬ ‫- آره آقا، برداشتیم.‬
‫خوبه.‬
‫کاظم خان، بابت همه‌چی ممنون.‬
‫تو هم سلامت باشی ییلدیریم. همونطور که گفتم...‬
‫.. تریلی من تو رو تا سوریه می‌بره.‬
‫- از اونجا به بعدش دیگه با خودته.‬ ‫- نگران نباش.‬
‫من به جاهای لازم خبر دادم،‬ ‫میان استقبالمون.‬
‫حلال کن.‬
‫- حلالت باشه. تو هم حلال کن.‬ ‫- حلالت باشه.‬
‫خب، یا علی.‬
‫- پول‌ها رو گرفتین؟‬ ‫- ردیفش کردیم آقا.‬
‫خیالتون راحت باشه،‬ ‫آقا ییلدیریم هم حلال کرد.‬
‫این دلقک در ازای یه قرون دوزار،‬ ‫صندوق صندوق اسلحه داد ما جابه‌جا کنیم.‬
‫- باید تاوانشو پس می‌داد.‬ ‫- آقا، نکنه بیفته دنبال این قضیه؟‬
‫نمی‌تونه، نگران نباش.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫- برو کنار، وقت داروشه.‬ ‫- مادر، نمی‌تونیم در رو باز کنیم.‬
‫ای بابا، می‌گم وقت داروشه.‬
‫- نمی‌شنوین؟‬ ‫- یعنی چی که باز نمی‌کنیم؟‬
‫پسرم، شماها کی اینقدر بی‌انصاف شدین؟‬
‫یه ذره دختره کلاً.‬ ‫اون تو داغون شد.‬
‫تازه از تخت بیمارستان بلند شده.‬ ‫شما دارین چیکار می‌کنین؟‬
‫ضیان خان ما رو می‌کشه مامان مریم.‬
‫تو زندان هم با زندانی‌ها‬ ‫اینطوری رفتار نمی‌کنن.‬
‫ول کن بابا، ول کن.‬ ‫برو کنار، من می‌خوام برم تو.‬
‫- ما هم مأموریم و معذور.‬ ‫- ول کن، می‌خوام دخترمو ببینم.‬
‫- ای بابا، ولم کنین دیگه.‬ ‫- نکن مادر، دست ما نیست.‬
‫- برو کنار.‬ ‫- ول کن، ول کن.‬
‫- ییلدیز؟‬ ‫- ولشون کن، اینا مأمورن و معذور.‬
‫آدمی که به مرگ محکوم شده...‬
‫.. مگه با دارو خوردن خوب می‌شه؟‬
‫ول کن مادر.‬
‫عبدالله.‬
‫- آقا ییلدیریم.‬ ‫- سلامت باشی.‬
‫- سلو.‬ ‫- جونم آقا؟‬
‫یکی از این کیف‌ها رو باز کن،‬ ‫۱۰۰ هزار دلار ازش جدا کن.‬
‫- وقتی از مرز رد شدیم می‌دیم به عبدالله.‬ ‫- به روی چشم آقا.‬
‫- آقا!‬ ‫- بله؟‬
‫پول‌ها نیست!‬
‫یعنی چی پول‌ها نیست لامصب؟‬
‫نکنه... نکنه...‬
‫کاظم عوضی!‬
‫ای پست‌فطرت، ای عوضی!‬
‫می‌کُشمت.‬ ‫تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم کثافت.‬
‫جرت می‌دم، تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم.‬
‫بزن کنار، بزن کنار، بزن کنار.‬
‫- آقا انگار ایست‌بازرسیه.‬ ‫- خب که چی پسرم؟‬
‫نه حکم بازداشتی داریم، نه چیزی.‬ ‫خبری نیست.‬
‫- تو زود این کاغذها رو جمع‌وجور کن.‬ ‫- به روی چشم آقا.‬
‫به هیچی دست نزنید،‬ ‫زود بیاین پایین.‬
‫- باشه.‬ ‫- زود باش، زود باش. سرباز یالا.‬
‫بیا پایین، بیا پایین.‬
‫- یالا یالا یالا.‬ ‫- باشه جناب سروان، آروم باش.‬
‫- یالا سلو، باشه.‬ ‫- تندتر، یکم سریع‌تر.‬
‫- یالا.‬ ‫- راه بیفت، راه بیفت دیگه.‬
‫راه بیفت، برو اونور، یالا.‬ ‫تکیه بدین به اینجا.‬
‫جیب و بغل اینو بگردین،‬ ‫زود باشین.‬
‫بگردش، اسلحه داره، بگیرش، بگیر.‬
‫- اسلحه‌اش رو بگیر.‬ ‫- مجوز داره جناب سروان.‬
‫مجوز و اینا‬ ‫به ما ربطی نداره، یالا.‬
‫یالا، راه بیفت برو اون‌ور.‬
‫جناب سروان دارین اشتباه می‌کنین.‬
‫من ییلدیریم تاشکسن،‬ ‫جانشینِ خانواده‌ی تاشکسنم.‬
‫- تو اورفا همه منو می‌شناسن.‬ ‫- حرفت رو تو کلانتری می‌زنی.‬
‫وقتی فرمانده‌ هست دیگه‬ ‫نپر وسط حرفش، سرباز.‬
‫- نپر وسط حرف.‬ ‫- جناب سروان، این قضیه بعداً تو لباس شخصی هم ادامه داره.‬
‫- واسه من فرقی نمی‌کنه سرباز.‬ ‫- تو لباس شخصی حالیت می‌کنم.‬
‫- می‌بینمت سرباز.‬ ‫- باشه، ولش کن، ولش کن.‬
‫- بیا اینور، بیا اینور.‬ ‫- فرمانده رو صدا بزنین.‬
‫- فرمانده‌ی بزرگ داره میاد.‬
‫باشه، بذار فرمانده‌ی بزرگ بیاد‬ ‫واسه اونم توضیح می‌دم کی هستم.‬
‫دالی!‬
‫سلام‌علیکم ییلدیریم.‬
‫سرهات؟‬
‫دست آقا کاظم درد نکنه، زنگ زد.‬
‫حتی پلاک تریلی رو هم داد.‬
‫تازه می‌گه‬ ‫تو اورفا همه ما رو می‌شناسن.‬
‫مرتیکه، قراره تو همین اورفا خاکت کنیم،‬ ‫روحت هم خبر نداره.‬
‫آقا سرهات گفت راه تریلی رو‬ ‫ببندین ولی ما نمی‌دونستیم...‬
‫که اگه این یارو خودش رو بکشه‬ ‫یا تریلی رو زیرمون بگیره چی می‌شه.‬
‫خیلی خوب فکر کردین...‬
‫.. آبکی.‬
‫- کوچولو.‬ ‫- بله.‬
‫اگه شوآفتون تموم شده...‬
‫.. هر غلطی می‌خوای بکنی بکن.‬
‫- اسلحه رو بکش و خلاصم کن.‬ ‫- نه بابا.‬
‫به همین راحتی‌ها نیست.‬
‫من با لذت تمام‬ ‫حسابت رو کف دستت می‌ذارم.‬
‫در ضمن، بار آخرت باشه...‬
‫.. به برادر من...‬
‫.. می‌گی آبکی.‬
‫خب عمو، دیگه ییلدیز رو‬ ‫نمی‌تونی به سرهات هم بدی.‬
‫ییلدیریم هم که وضعش معلومه.‬
‫چی می‌گی؟‬
‫ببین...‬
‫.. یه خواستگار عالی سراغ دارم.‬
‫هم خوش‌تیپه، هم کاریزماتیک...‬
‫.. هم تو سیاست دست داره.‬ ‫خودم هم از نزدیک می‌شناسمش.‬
‫ییلدیز رو مُرده فرض کن دالیان.‬
‫دیگه اون واسه کسی زن نمی‌شه.‬
‫- آقا اجازه هست؟‬ ‫- بیا، بیا جلو.‬
‫- علیک‌سلام عزیزم.‬ ‫- سلام‌علیکم.‬
‫- آقا، ملک یلدوران اومده.‬ ‫- ملک؟‬
‫بله، می‌خواد باهاتون صحبت کنه.‬
‫- بگو بیاد تو پسرم.‬ ‫- اطاعت.‬
‫- ملک یلدوران؟‬ ‫- بله.‬
‫جل‌الخالق!‬
‫شما با ملک خانم‬ ‫چه صنمی دارین عمو؟‬
‫امان از دستش. اون دختر ظالمیه.‬
‫من یه بار باهاش همکاری کردم،‬ ‫وسط راه ولم کرد، به پیر به پیغمبر.‬
‫بابا اصلاً نمی‌شه بهش اعتماد کرد.‬ ‫هم لجبازه...‬
‫.. هم اینطوری بگم که‬ ‫مثلِ یه نینجای فسقلیه. اینجوری تصورش کن.‬
‫دیوونگی رو از مامانش به ارث برده،‬ ‫از باباش هم اینطوری بداخلاقی رو.‬
‫خدا شاهده، اصلاً بهش اعتماد نکن.‬
‫خلاصه، من تنهاتون بذارم، اومد.‬
‫خب، خسته نباشین.‬
‫دست از سر عموم بردار، نینجای فسقلی.‬
‫خوش اومدی دخترم. بیا بشین، بیا.‬
‫اول از همه، من دختر تو نیستم.‬
‫دوم اینکه؛ من اینجا نیومدم که درباره‌ی خودمون حرف بزنم...‬
‫- .. اومدم درباره‌ی ییلدیز حرف بزنم. ‫- ییلدیز؟
‫ییلدیز.‬
‫شنیدم‬ ‫ییلدیزو تو انباری حبس کردی.‬
‫این کارای مسخره و عهد بوقی دیگه چیه؟‬
‫تو تو این مسئله دخالت نکن.‬
‫خیر باشه...‬
‫.. چی شده این روزا‬ ‫به فکر ییلدیز افتادی؟‬
‫تو اینو به ییلدیز مدیونی آبجی.‬
‫یعنی...‬
‫.. واسه اینکه بچه‌ی تو شکمتو‬ ‫نجات بده...‬
‫.. ییلدیز بود که به بابا خبر داد.‬
‫می‌دونم.‬
‫ولی بذارش به حساب کارایی که باهام کردین.‬
‫من دیگه هیچ دِینی به‬ ‫کورداعلی‌ها ندارم.‬
‫دعا کن که باباتو به گلوله نبستم.‬
‫ببین ییلدیز...‬
‫.. ییلدیز من، واسه اینکه تو خوشحال باشی‬ ‫واسه اینکه آرامش داشته باشی...‬
‫.. از هیچ فداکاری‌ای دریغ نکرد،‬ ‫به خدا که نکرد.‬
‫همه‌ی ما، یه تیکه‌ای از زندگی ییلدیزو‬ ‫دزدیدیم.‬
‫خود منم همینطور،‬ ‫ما نور ییلدیزو خاموش کردیم.‬
‫ملک...‬
‫.. تو هم که الان با مرد مورد علاقه‌ات‬ ‫ازدواج کردی، تو این کار دست داشتی عزیزم.‬
‫تو نمی‌تونی به ییلدیز پشت کنی.‬
‫ییلدیز اصلاً خواهرت نه‬ ‫ییلدیز اصلاً دشمنت باشه...‬
‫.. بازم نمی‌تونی این کار رو بکنی عزیزم.‬ ‫از همه چی که بگذریم...‬
‫.. تو اجازه می‌دی یه دختر جوون بی‌گناه...‬
‫.. تو یه انباری کوفتی‬ ‫جون بده؟‬
‫تو واقعاً همچین کاری می‌کنی؟‬
‫اگه بگی که من می‌تونم‬ ‫با عذاب وجدانش کنار بیام...‬
‫.. اون موقع دیگه حرفی ندارم.‬
‫همین الانشم دخالت کردم.‬
‫ییلدیزو از اونجا میاری بیرون،‬ ‫از جونش می‌گذری.‬
‫اون غیرممکنه.‬
‫ممکنه.‬
‫خیلی هم ممکنه. اومدم اینجا...‬
‫.. دارم زل می‌زنم تو چشات و باهات حرف می‌زنم.‬ ‫تو هم مثل آدم ییلدیزو...‬
‫.. از اون انباری‌ای که توش تپوندیش میاری بیرون.‬
‫منم...‬
‫.. منم در عوضش...‬
‫.. تو رو می‌بخشم.‬
‫اگه بهم بگی بابا...‬
‫.. بقیه‌اش راحته.‬
‫یعنی، به امید خدا به مرور زمان.‬
‫حالا تو فعلاً ببخش...‬
‫.. می‌گم که بقیه‌اش راحته.‬
‫ییلدیزو از اونجا میاری بیرون.‬
‫بعدشم از اورفا‬ ‫می‌فرستیش یه جای دیگه.‬
‫همونجایی که فرستادیش، درسشو‬ ‫از همونجا ادامه می‌ده.‬
‫اینطوری دیگه نمی‌تونه مثل بختک‬ ‫روی زندگی من آوار بشه.‬
‫ییلدیزو از اورفا می‌فرستم بره.‬
‫تو هم دیگه ریختشو نمی‌بینی.‬
‫- خلیل.‬ ‫- بله آقا؟‬
‫در خدمتم آقا.‬
‫تو سوریه یه خونه واسه ییلدیز ردیف کنین.‬
‫شبم بفرستینش بره.‬
‫- دیگه هم برنمی‌گرده.‬ ‫- آقا...‬
‫- .. پس مدرسه‌ی دختره چی؟ ‫- چه مدرسه‌ای آخه؟
‫مدرسه و اینا دیگه تموم شد.‬
‫تو سوریه با اولین خواستگارش ازدواج می‌کنه.‬
‫اینطوری خیال همه هم راحت می‌شه.‬
‫امر، امر شماست آقا. با اجازه‌تون.‬
‫پاشو، پاشو دیگه. هوی.‬
‫هوی، پاشو دیگه.‬
‫الو؟ رسیدیم دیگه، پاشو.‬
‫پاشو می‌گم، پاشو.‬
‫می‌گم پاشو.‬
‫پسر وایسا، وایسا دیگه.‬
‫وایسا پسر کینه‌ای وحشی.‬ ‫حالا تو برو، یه سری به هاجیک بزن، یالا.‬
‫یالا.‬
‫یالا پسرم.‬
‫می‌خواد بکشه ها.‬
‫پاشو دیگه!‬
‫این مکان واست آشنا نیست ییلدیریم؟‬
‫می‌خوای چیکار کنی...‬
‫- .. می‌خوای منو اینجا بترکونی؟ ‫- حالا می‌بینیم.
‫یکم صبر داشته باش.‬
‫ییلدیریم...‬
‫.. تو داشتی ییلدیزو می‌کشتی.‬
‫تو، ییلدیزو...‬
‫.. داشتی می‌کشتی.‬
‫- ببین، دقیقاً همینجا.‬ ‫- پاشو دیگه.‬
‫ببین، دقیقاً همینجا، همینجا...‬
‫«ملک خواهرمه».‬
‫پاشو، پاشو می‌گم.‬ ‫پاشو پاشو.‬
‫پاشو دیگه.‬
‫می‌گم پاشو، پاشو.‬
‫- داداش، من باید برم.‬ ‫- این چی می‌شه داداش؟‬
‫اینو همینجا حبسش کنین،‬ ‫اگه می‌تونه بیاد بیرون.‬
‫جل‌الخالق!‬
‫هاسو، آمو...‬
‫.. بیاین دیگه لعنتیا.‬
‫این سنگ‌ها رو دوباره می‌ذارین اونجا...‬
‫- .. این اینجا تنها می‌مونه. ‫- چشم ارباب.
‫یالا.‬
‫خداحافظ.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫می‌دونی داخل باید چی بگی،‬ ‫مگه نه ندا؟‬
‫آشیر...‬
‫ندا ببین...‬
‫.. شنیدم داشتی با ییلدیز حرف می‌زدی.‬
‫من نمی‌خوام طلاق بگیرم...‬
‫.. من شوهرمو دوست دارم...‬
‫.. نمی‌ذارم آشیر مال اون هجران بشه.‬
‫اینجور چیزا گفتی.‬
‫آشیر...‬
‫.. من نمی‌خوام طلاق بگیرم.‬
‫آدمیزاد جایزالخطاست، مگه نه؟‬
‫قربونت برم، یه فرصت دیگه بهم بده.‬
‫من بهت فرصت دادم ندا.‬
‫من برای زندگی کردن،‬ ‫یه فرصت خیلی خوب بهت دادم.‬
‫کم‌کم می‌ریم داخل...‬
‫.. می‌گی که می‌خوام طلاق بگیرم.‬
‫وگرنه به خدا قسم،‬ ‫می‌رم اون غلطی که کردی رو به بابا می‌گم.‬
‫قسم می‌خورم که می‌گم.‬
‫اون مثل من‬ ‫دل‌رحم نیست، خودت که می‌دونی.‬
‫دیدی با دختر خودش چیکار کرد.‬
‫دختر تنی خودشو، یارو تشنه و گشنه نگه داشت.‬
‫کسی که با اون این کار رو کرد، خدا می‌دونه با تو چیکار می‌کنه.‬
‫اونوقت دیگه دیدن بچه‌ها رو که‬ ‫باید خوابشو ببینی...‬
‫.. به خدا قسم،‬ ‫دیگه رنگ خوشی رو نمی‌بینی.‬
‫حالا می‌دونی،‬ ‫داخل باید چی بگی؟‬
‫فهمیدم آشیر، فهمیدم.‬
‫خوبه، عالیه.‬
‫این قضیه‌ی طلاق که تموم بشه...‬
‫.. بعدش می‌دم از بچه‌ها تست بگیرن.‬
‫تست دی‌ان‌ای.‬
‫آشیر داری چی می‌گی؟‬
‫این دیگه خیلی زشته،‬ ‫اونا بچه‌های خودتن.‬
‫زشته؟‬
‫ببین ندا،‬ ‫من از این به بعد...‬
‫.. فقط اگه بگی خدا یکیه،‬ ‫باورت می‌کنم.‬
‫اونم چون خودم می‌دونم خدا یکیه.‬
‫به‌جای اینکه تو دلم شک بمونه...‬
‫.. بذار مدرک دستم باشه.‬
‫در ضمن ندا...‬
‫.. اگه چیز دیگه‌ای بفهمم...‬
‫.. اوضاع خیلی فرق می‌کنه.‬
‫ندا یالا...‬
‫.. راه بیفت.‬
‫بیا ببینم داماد، بیا.‬
‫بیا با هم این گندی که بالا اومده رو جمع کنیم.‬
‫بیا بشین.‬
‫بشین، بشین.‬
‫فهمیدی که با هم خواهرن.‬
‫کی می‌دونه؟‬
‫ننت...‬
‫.. کورداعلی‌ها...‬
‫.. یه نفر دیگه هم...‬
‫.. اونم ملک.‬
‫ملک می‌دونه؟‬
‫تازه فهمیده.‬
‫با عصبانیت از پیشم پاشد رفت‬ ‫پیش کورداعلی‌ها.‬
‫منم خب طاقت نیاوردم،‬ ‫دنبالش رفتم.‬
‫صدای یه تیر شنیدم...‬
‫.. اول فکر کردم ضیان رو زده...‬
‫.. اما دیدم نتونسته بزنه.‬
‫بچه‌ی تو شکمشو نجات داد دیگه...‬
‫.. احتمالاً وجدانش بیدار شده.‬
‫هر چی باشه...‬
‫.. دختر من مثل من دیوونه نیست.‬
‫اصلاً اون سرش از اینجور‬ ‫کارای هفت‌تیرکشی درنمیاد.‬
‫اما یه چیزی بهت بگم سرهات؟‬
‫اگه می‌زد هم حقش بود.‬
‫چرا؟‬
‫خودت بگو سرهات.‬
‫با یه زن...‬
‫.. بدون...‬
‫- .. رضایتش... ‫- خاله سوده.
‫- می‌شه همچین کاری کرد سرهات؟‬ ‫- خاله سوده داری چی می‌گی؟‬
‫خاله سوده چی می‌گی؟ نمی‌شه.‬
‫- نمی‌شه.‬ ‫- هیس، باشه باشه.‬
‫- ببین نمی‌شه خاله سوده، نمی‌شه.‬ ‫- آروم باش.‬
‫بی‌خودی مشتاتو گره نکن.‬
‫خشم به کی خیر رسونده که‬ ‫حالا بخواد به تو برسونه.‬
‫تو الان به آرامش نیاز داری سرهات.‬
‫الان باید آروم باشی پسرم.‬
‫ببین حالا...‬
‫.. من دارم از تو این برنج...‬
‫.. این سنگ‌ها رو جدا می‌کنم...‬
‫.. دارم دونه‌دونه از توش‬ ‫سواشون می‌کنم...‬
‫.. حالا دیگه...‬
‫.. تو هم باید بالاخره انتخابت رو بکنی.‬
‫یا ملک رو...‬
‫.. یا ییلدیز رو باید انتخاب کنی.‬
‫اما اینو یادت نره...‬
‫.. هر کدوم رو که انتخاب کنی...‬
‫.. باید از اون یکی بگذری.‬
‫این دیگه آماده‌ست فکر کنم.‬
‫یه قاشق. بذار یکی دیگه هم بریزم،‬ ‫شاید دوقلو بشه.‬
‫امان.‬
‫آبجی این چیه؟ بوش خیلی تنده.‬
‫یکم اسطوخودوس و مریم‌گلی دود کردم.‬ ‫واسه میگرنم خوبه.‬
‫- بوی اونه.‬ ‫- میگرن؟‬
‫- آره.‬ ‫- من تا حالا نشنیده بودم...‬
‫.. که واسه میگرن خوب باشه.‬
‫دختر تو هنوز ازدواج نکردی.‬ ‫واسه همین میگرن نداری و نمی‌دونی.‬
‫- چی؟‬ ‫- میگرن تو زن‌ها...‬
‫.. بیشتر بعد از ازدواج‬ ‫خودشو نشون می‌ده.‬
‫یعنی اینطوری بگم که‬ ‫مردا باعث سردرد می‌شن.‬
‫نفهمیدم.‬
‫آبجی، مامان سلطان‌ صدات می‌کنه.‬
‫می‌فهمی، می‌فهمی.‬
‫بفرما، سردرد آینده‌ت هم اومد.‬
‫من دیگه تنهاتون بذارم با این درد.‬
‫- معذرت می‌خوام.‬ ‫- نه نه، مشکلی نیست گل من.‬
‫- تو خوبی؟‬ ‫- من خوبم، تو خودت خوبی؟‬
‫من خوبم. معلومه دیگه، اون عوضیا می‌دونن‬ ‫که پیش تو دست از پا خطا نمی‌کنم.‬
‫ولی اشکال نداره.‬ ‫به جای اینکه بلایی سر تو بیاد، بذار اینطوری بشه.‬
‫- درد می‌کنه؟‬ ‫- نه. ببین.‬
‫این چیه؟‬
‫بازش کن ببین، بازش کن.‬
‫فکر سرهات‌ خان بود، هدیه‌ی اونه.‬
‫یوسف!‬
‫این همون لباس عروسه.‬
‫آره والله. تو فکر منم بود...‬
‫.. اما سرهات‌ خان زودتر از من دست به کار شده. دستش درد نکنه.‬
‫- دستش درد نکنه.‬ ‫- وای، چقدر قشنگه.‬
‫ماشاءالله. دختر تو رو خدا‬ ‫یه بار بپوش ببینم تو تنت چطوره.‬
‫- نه، نه نمی‌شه.‬ ‫- چرا نمی‌شه دختر؟ کنجکاو شدم، یه بار بپوش.‬
‫نه، نمی‌شه. من دیگه تا قبل عروسی‬ ‫توبه کردم که عمراً بپوشمش.‬
‫نه نه، نپوشه. درکش می‌کنم.‬
‫- لابد می‌گه بدشگونی میاره.‬ ‫- باشه.‬
‫- درکش می‌کنم.‬ ‫- من ببرمش.‬
‫- تو می‌بریش؟‬ ‫- آره، خیلی قشنگه.‬
‫- آقا.‬ ‫- جانم؟‬
‫همونطور که گفتی‬ ‫کارای خونه‌ی سوریه رو ردیف کردم.‬
‫- منتظرمونن.‬ ‫- خوبه، عالیه.‬
‫بله آقا.‬
‫- آقا؟‬ ‫- چه خبره اینجا؟‬
‫پسر، آدما کجان؟‬
‫- ییلدیز کجاست خلیل؟‬ ‫- آقا!‬
‫بابام بفهمه منو فراری دادی،‬ ‫از دستت عصبانی می‌شه.‬
‫انگار کاری هست که ازش عصبانی نشه،‬ ‫بی‌خیالش شو.‬
‫ببخشید ولی من دختر خودمو...‬
‫.. نمی‌تونم همینطوری جلوی چشمم به کامِ مرگ بفرستم.‬
‫اینا رو چطوری راضی کردی؟‬
‫خب، قفلی نیست که با پول باز نشه...‬
‫.. و آدمی نیست که نشه با پول خریدش دخترم.‬
‫- دلت نیومد بلایی سرم بیاد، نه؟‬ ‫- معلومه که دلم نیومد، مگه می‌تونم؟‬
‫- مامان دستت درد نکنه.‬ ‫- عزیز دلم.‬
‫حالا چی می‌شه مامان؟‬
‫چی می‌شه؟ من که نمی‌تونم برم لب مرز مامان.‬
‫نمی‌تونم، الان وقتش نیست.‬ ‫من واسه کنکور ثبت‌نام کردم.‬
‫باید امتحان بدم.‬ ‫الان نمی‌تونم از اورفا برم.‬
‫نگران نباش. هم درس می‌خونی...‬
‫.. هم می‌برمت زیر سقفی که توش امنیت داشته باشی.‬
‫نخودا هنوز سفتن،‬ ‫بذار یکم دیگه بجوشن.‬
‫عروس‌خانم، دست‌پخت تو خوبه...‬
‫- .. همش بزن که ته نگیره. ‫- چشم مامان.
‫- حسودیش شد.‬ ‫- داره بهت تیکه می‌ندازه.‬
‫- خسته نباشین.‬ ‫- سلامت باشین.‬
‫- می‌تونم یه لیوان آب بخورم؟‬ ‫- الان برات میارم.‬
‫- شیربرنج درست کردین؟‬ ‫- آره.‬
‫امروز خیلی هوس کرده بودم.‬ ‫می‌تونم بخورم؟‬
‫البته، اگه هوس کردی بخور آبجی.‬ ‫تو یخچال بازم هست.‬
‫- بی زحمت یه قاشق بده.‬ ‫- بفرما.‬
‫ممنون.‬
‫- ممکنه این خراب شده باشه؟‬ ‫- نه بابا.‬
‫تو چون شهری هستی،‬ ‫به طعم شیربرنج‌های اونجا عادت کردی.‬
‫شیرهای ما از روستا میاد.‬ ‫واسه همین طعمش برات عجیب بوده.‬
‫لابد.‬
‫- ممنون، دستتون درد نکنه.‬ ‫- نوش جان.‬
‫- ای خدای من.‬ ‫- تو به این فلفل سیاه زدی؟‬
‫نه نزدم. یه چیزی بگم؟‬ ‫خیلی حرکت قشنگی براتون زد.‬
‫- خدایی لباس عروسه خیلی قشنگه.‬ ‫- آره، خدا از آقا سرهات‌ راضی باشه.‬
‫آره، سرهات من‬ ‫از این ظرافت‌ها بلده.‬
‫خب؟‬
‫دختر کوثر، من اینجا شیربرنج گذاشته بودم، کجاست؟‬
‫آبجی، ملک‌خانم دیدش...‬
‫.. دلش خواست، منم بهش دادم،‬ ‫داشت می‌خورد و می‌رفت.‬
‫- دادینش به ملک؟‬ ‫- آره.‬
‫چرا دادین به ملک؟‬ ‫اون مال من بود، واسه بعد افطار...‬
‫.. گذاشته بودمش کنار، مال من بود.‬
‫آبجی چه می‌دونم، حامله‌ست دیگه‬ ‫دلش خواست، منم دادم بهش.‬
‫حامله که نیستی، نه؟‬
‫- نه، نیستم.‬ ‫- خب پس خوبه. حالا ببین...‬
‫.. این گیاه خیلی قویه.‬ ‫باید خوب بجوشونیش...‬
‫.. بعدش تو هر چی خواستی بریز.‬ ‫اما یادت نره...‬
‫.. فقط یه قاشق چای‌خوری می‌ریزی.‬
‫- نمی‌شه!‬ ‫- آخه نورگل...‬
‫.. نگران نباش. واسه افطار گذاشتیم تو یخچال.‬
‫از اون می‌خوری. زن حامله‌ست،‬ ‫دلش خواسته، مگه چی شده؟‬
‫هر کسی قسمت خودشو می‌خوره، آبجی گلزار.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫- هم بزن، هم بزن.‬ ‫- اگه بلایی سر بچه‌ی ملک بیاد چی؟‬
‫اونوقت یعنی اون بچه‬ ‫قسمت ملک نبوده.‬
‫چطور این به فکر خودم نرسیده بود.‬
‫فکر نکن چون حامله‌ای کسی بهت‬ ‫باج می‌ده، ملک‌خانم.‬
‫بادِت خالی شد.‬
‫- مامان وایسا.‬ ‫- می‌گم وایسا.‬
‫تنها راه چاره عمارت یلدورانه.‬
‫یکی تموم می‌شه، یکی دیگه شروع می‌شه.‬
‫وگرنه مگه می‌ذارم بیفتی دست اون سلطان؟ یالا.‬
‫مامان نکن. ببین، ملک حامله‌ست...‬
‫.. من با اون دختر خواهرم، نکن.‬
‫حالا که زندگیتو نابود کرده...‬
‫.. باید مسئولیتشو قبول کنه،‬ ‫بهت گفتم که. راه بیفت.‬
‫مامان نکن، نکن، نکن.‬
‫باشه، ببرم لب مرز.‬ ‫ببر، اگه می‌خوان بکشن هم بکشن.‬
‫- منو اینجا ول نکن.‬ ‫- دخترم اونجا پیدات می‌کنن...‬
‫.. همه‌جا پیدات می‌کنن.‬ ‫تنها جای امن اینجاست.‬
‫جای تو زیر سایه‌ی آقا سرهاته.‬ ‫چاره‌ی دیگه‌ای نیست، راه بیفت.‬
‫- مامان.‬ ‫- دیگه باید اینجا زندگی کنی.‬
‫حرف اضافه نزن.‬
‫خیر باشه مریم‌خاتون؟‬
‫باز این قدم‌نحس رو واسه چی آوردی؟‬
‫دخترمو آوردم چون از این به بعد...‬
‫.. قراره زیر سایه‌ی سرهات زندگی کنه.‬
‫بسه دیگه، واقعاً دارین چرت می‌گین.‬
‫راه دیگه‌ای نیست سلطان، راه دیگه‌ای نیست.‬
‫وگرنه آقا ضیان دخترمو می‌کشه.‬
‫اونوقت دخترت باید قبل اینکه وقتی نامزد بود‬ ‫با سرهات لب بگیره، فکر اینجاشو می‌کرد.‬
‫چی؟ ییلدیز رو ببین.‬
‫- مامان بیا بریم، یالا.‬ ‫- نه، رفتن در کار نیست.‬
‫رفتن نداریم، همونجا وایسا.‬
‫از این به بعد خونه‌ت اینجاست،‬ ‫پیش سرهات.‬
‫حالا دیگه سرهات می‌خواد تو رو کلفتش کنه...‬
‫.. یا اینکه این گل شهری رو طلاق می‌ده و‬ ‫تو رو زنش می‌کنه، من دیگه نمی‌دونم.‬
‫- جای تو اینجاست.‬ ‫- بسه دیگه. یالا.‬
‫بیا، یالا گمشین دیگه‬ ‫یالا گمشین برین.‬
‫گفتم که رفتن در کار نیست.‬
‫همچین خبری نیست.‬
‫می‌گم دخترمو می‌کشه.
‫نمی‌شنوین؟‬ ‫تصمیم‌گیری در این مورد به شما ربطی نداره.‬
‫از آقا سرهات بپرسین.‬
‫که دخترم ییلدیز رو تحت حمایتش‬ ‫قبول می‌کنه...‬
‫.. یا نه؟‬
‫قبوله.‬
‫«دل با عشق جانشین سوخت»‬
‫سرهات، تو چطور می‌تونی‬ ‫همچین چیزی رو قبول کنی؟‬
‫تو چطور می‌تونی خواهرت رو تو کام مرگ رها کنی؟‬
‫خواهرش؟
‫خواهر؟
‫..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بامابین ::.. .:: Telegram: @Bamabincom ::. .:: Instagram: @Bamabin_Com ::.
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.