‫بامابین تقدیم می‌کند .:: Bamabin.com ::.
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫کلیه حقوق این زیرنویس متعلق به سایت بامابین است و دریافت آن از سایت‌های دیگر غیرمجاز و حرام می‌باشد
‫برای تهیه‌‌ی این زیرنویس زحمت زیادی کشیده شده است و مجموعه‌ی بامابین به هیچ عنوان راضی به تماشای رایگان آن نیست Bamabin.com
‫من هم از روحم...‬
‫.. هم از قلبم پاکت کردم.‬
‫اگه یه ذره شرف...‬
‫.. یه ذره غرور داشته باشی...‬
‫.. می‌ذاری می‌ری و دست از سرمون برمی‌داری!‬
‫سرِ حرفت موندی ییلدیز.‬
‫سرهات دیگه تا حد مرگ‬ ‫ازت متنفر می‌شه.‬
‫دیگه نمی‌تونی به خانواده‌مون آسیب بزنی.‬
‫دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه به خانواده‌مون آسیب بزنه.‬
‫دست از سرتون بردارم، آره ییلدیز؟‬
‫باشه.‬
‫دیگه باعث بدبختیِ‬ ‫هیچ زنی نمی‌شم.‬
‫اگه می‌گی با این مرد‬ ‫خوشبخت می‌شم...‬
‫.. من چی بهت بگم؟‬
‫من چی بهت بگم؟‬
‫- ولی ممنون.‬ ‫- بابت چی؟‬
‫فهمیدم «دوستت دارم» گفتنات دروغ بوده.‬
‫به لطف تو فهمیدم.‬
‫ممنون.‬
‫فقط وایستا سرهات.
‫منتظر باش.
‫همونطور که ییلدیز رو از تحت حمایتت‬ ‫درآوردم...‬
‫.. کل اورفا رو هم همونطوری از چنگت درمیارم،‬ ‫حالا ببین.‬
‫هر کاری از دستت برمیاد بکن.‬
‫ولی اینو بدون. واسه یکی مثلِ تو...‬
‫.. تو اورفا دیگه کسی رو پیدا نمی‌کنی که‬ ‫خودش رو جلوی گلوله بندازه.‬
‫دیگه نمی‌دونم از روی عشقه...‬
‫.. یا وجدان.‬
‫ولی قدر امروز رو بدون.‬
‫چون دیگه فرصت دومی نداری.‬
‫نه بابا؟‬
‫اگه به تو بود که من امروز زندان بودم.‬
‫تو برو دعای خیر به جون آشیر کن.‬
‫دفعه‌ی بعد جلوی این لوله‌ی تفنگ...‬
‫.. ییلدیز که هیچی...‬
‫.. اگه کل طایفه‌ت هم بیان...‬
‫.. رحم نمی‌کنم...‬
‫.. جونِت رو می‌گیرم!‬
‫می‌بینیم.‬
‫می‌بینیم سرهات خان، می‌بینیم.‬
‫ممنون.‬
‫حالیتون می‌کنم کثافتا!‬
‫سلطان خانم بهت گفته بود‬ ‫از شرش خلاص شو.‬
‫تو ورداشتی آوردیش‬ ‫بیخ گوش ما.‬
‫اگه به گوش سلطان خانم برسه چی؟‬
‫همه‌مون رو تیکه‌تیکه می‌کنه.‬
‫گلزار تو رو خدا یه لحظه ساکت شو.‬
‫اگه تو نگی، به گوشش نمی‌رسه.‬
‫چی می‌گی؟‬ ‫یعنی من دهن‌لقم؟‬
‫- این چه طرز حرف زدنه؟‬ ‫- می‌گم به کسی نباید بگی!‬
‫- ببین، نباید بگیا!‬ ‫- نه، نه، چیزی نیست!‬
‫عاکف پسرم.‬
‫هی من‌من نکن، همه‌چی رو شنیدم.‬
‫اونا رو بده من.‬
‫از چیزایی که شنیدی به هیچ‌کس‬ ‫حرفی نمی‌زنی آبجی گلزار.‬
‫وگرنه تاوان چیزایی که می‌دونی رو...‬
‫.. شوهر و بچه‌ت پس می‌دن.‬
‫البته، البته، البته‬ ‫عاکف پسرم.‬
‫ما هم همین فکر رو می‌کردیم،‬ ‫مگه نه آقا کادی؟‬
‫- خوبه، پس برین بیرون.‬ ‫- باشه.‬
‫مبادا آبجی گلزار، مبادا!‬
‫کل قضیه رو از اول واسم تعریف کن ببینم.‬
‫دو سه سالی از به دنیا اومدن‬ ‫آقا سرهات گذشته بود.‬
‫یه روز سلطان خانم صدام کرد.‬
‫منم اولین بار همون موقع فهمیدم.‬
‫چی رو؟‬
‫مروت رو یادت هست؟‬ ‫یکی از خدمتکارهای عمارت بود.‬
‫همونی که مخصوصاً به چای و قهوه و‬ ‫غذای آقا بکیر رسیدگی می‌کرد.‬
‫یادمه. همونی که مادرم‬ ‫موهاشو گرفت و...‬
‫.. کِشون‌کِشون از اینجا‬ ‫بیرونش کرد.‬
‫آره.‬
‫اون موقع کسی دلیلش رو نمی‌دونست،‬ ‫مخفیش کردیم.‬
‫نگو با آقا‬ بکیر ‫عاشق و معشوق بودن.‬
‫سلطان خانم هم وقتی مچشون رو گرفت،‬ ‫از عمارت بیرونش کرد.‬
‫ولی دیر فهمید، مروت حامله بود.‬
‫بعد از اینکه بچه رو به دنیا آورد،‬ ‫طاقت نیاورد و مُرد.‬
‫بچه هم بی‌کس و کار موند.‬
‫بابام از بچه خبر داشت؟‬
‫فکر نمی‌کنم.‬
‫اگه خبر داشت میاوردش عمارت،‬ ‫ولش نمی‌کرد.‬
‫مادرم چی؟‬
‫- بهت گفت از شر این بچه خلاص شو، نه؟‬ ‫- آره.‬
‫منم دادمش به یکی از دوستای دوران‬ ‫سربازیم تو ازمیر.‬
‫وقتی دادمش هنوز قنداقی بود.‬
‫وقتی ناپدریش مُرد، ارتباطمون قطع شد.‬
‫خودش پیدام کرد.‬
‫انگار تو ازمیر یه سری مشکلات پیش اومده بود.‬
‫امانتی آقا بکیر بود،‬ ‫نمی‌تونستم به امون خدا ولش کنم.‬
‫منم صداش کردم بیاد اورفا.‬
‫یعنی هجران خواهر ناتنی منه.‬
‫اینطوریه؟‬
‫حالا این آشیر کورداعلی که دنبالته...‬
‫.. دشمنِ منه.‬ ‫تو بهش نزدیک می‌شی و...‬
‫.. می‌شی عشقش...‬
‫.. و زندگیشو از هم می‌پاشونی.‬
‫نمی‌گم برو با آشیر هم‌خواب بشو.‬
‫فقط فکرشو مشغول کن، باشه؟‬
‫من مال هیچ‌کسی نمی‌شم.‬
‫ببین کادی، هیچ‌کس از اتفاقایی که افتاده باخبر نمی‌شه.‬
‫من نمی‌ذارم بگن یلدوران‌ها...‬
‫.. دختری دارن که از کاباره اومده بیرون.‬
‫گلزار ساکت می‌مونه.‬
‫تو هم ساکت می‌مونی.‬
‫هیچ‌کس، حتی سرهات هم نباید چیزی بفهمه.‬
‫وگرنه...‬
‫.. همه رو آتیش می‌زنم، حتی خانواده‌ت رو.‬
‫اینا رو بسوزون، نباید چیزی باقی بمونه.‬
‫آخ عاکف...‬
‫.. آخ عاکف، تو کلِ اورفا اون زنی که تهدیدش کردی...‬
‫.. و انداختیش سر راه آشیر، از آب دراومد خواهرت!‬
‫آدم باید یکم شانس داشته باشه، شانس!‬
‫باید شانس داشته باشی!‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬ ‫این چه کاریه که کردی؟‬
‫اتفاقاً کار تو درست نبود.‬
‫یعنی چی آخه، طلاق دادن زنت؟‬
‫رسم و رسوم جدید درآوردی.‬
‫من کاری که لازم بود رو کردم.‬ ‫زنت رو برداشتم آوردم خونه...‬
‫.. آوردمش پیش خودت.‬
‫تو هم اینو قبول می‌کنی و صدات درنمیاد، آشیر خان!‬
‫قبول نمی‌کنم!‬
‫ببین، من اون زنو طلاق می‌دم!‬
‫این قضیه هم همینجا تموم شد!‬
‫تموم نشده.‬
‫ارباب این عمارت منم.‬
‫من هنوز نَمُردم.‬
‫وقتی گفتم ندا تو این عمارت می‌مونه، یعنی می‌مونه.‬
‫دوران رو حرف من حرف زدن تموم شده، آشیر خان!‬
‫می‌فهمی؟‬
‫تو هم دیگه باید حد و حدودت رو بدونی.‬
‫اگه به فکرِ خودت، خانواده‌ت و آبروت نیستی...‬
‫.. حداقل به فکر اون بچه‌هات باش.‬
‫مگه قراره هر شب عمه‌شون بچه‌هات رو بخوابونه؟‬
‫بذار تو عمارت بمونه.‬
‫ولی اینو بدون.‬
‫اون زن دیگه زن من نیست.‬
‫فقط مادر اون بچه‌هاست.‬
‫ببین ضیان خان، من اون زنو طلاق می‌دم.‬
‫- می‌فهمی؟‬ ‫- من بهت...‬
‫.. نگفتم حرفی از طلاق نباشه؟‬
‫تو تصمیم گرفتی با کی ازدواج کنم...‬
‫.. ولی نمی‌تونی تصمیم بگیری از کی طلاق بگیرم.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫مامان، دیگه نمی‌ری، نه؟‬ ‫خیلی دلتنگت شدیم.‬
‫ای قربون اون چشمای سیاهت برم.‬
‫نمی‌رم عزیزم.‬ ‫کجا برم شما رو ول کنم؟‬
‫پدربزرگ یکم حالش بد بود،‬ ‫رفتم دیدنش و برگشتم.‬
‫آبجی می‌دونی؟‬
‫وقتی نبودی نه درست غذا خوردن، نه خوابیدن.‬
‫اگه آبجی ییلدیز نبود، کارمون خیلی سخت می‌شد.‬
‫ای جانم.‬ ‫مامانت اومد عزیزم، اومد.‬
‫- آسیه.‬ ‫- بله خانم‌جان؟‬
‫نوه‌هام رو بفرست مدرسه.‬
‫وقتش شده، یالا.‬
‫- یالا عزیزم، یالا.‬ ‫- یالا بچه‌ها.‬
‫خیلی دلتنگ مامان شدیم، بذار یکم دیگه بمونیم.‬
‫عزیزم، من اومدم.‬
‫یالا شما الان قشنگ‬ ‫برین مدرسه‌تون.‬
‫وقتی از مدرسه برگشتین براتون‬ ‫نون کنجدی درست می‌کنم، باشه؟‬
‫بعدش هم با هم‬ ‫نقاشی می‌کنیم.‬
‫آسیه، مگه بهت نگفتم؟‬ ‫یالا بچه‌ها رو ببر، ببر!‬
‫- یالا بچه‌ها، یالا.‬ ‫- یالا، من خونه‌م عزیزم.‬
‫منتظرتون می‌مونم، باشه؟‬
‫زود برین و زود برگردین، باشه؟‬ ‫یالا ببینم.‬
‫آفرین. مادر!‬
‫مادر، مادر! کدوم مادر؟‬
‫- مبادا به من بگی مادر!‬ ‫- مادر!‬
‫اصلاً اسم مادر رو نیار،‬ ‫ای بی‌ناموس!‬
‫تو با چه حق و رویی پا به این عمارت‬ ‫می‌ذاری؟‬
‫تو حق نداری تو این عمارت زندگی کنی!‬
‫ای وقیح!‬ ‫با چه رویی اومدی اینجا؟‬
‫حرف نزن!‬
‫مادر!‬
‫ولش کن، ولش کن.‬
‫همه‌ی اینا تقصیر توئه،‬ ‫خودت هم می‌دونی، نه؟‬
‫ما رو با این لکه‌ی ننگ...‬
‫.. مجبور به زندگی کردی.‬
‫این وقیح...‬
‫.. این وقیح اومده اینجا و واسه خودش‬ ‫خوش‌نشین شده!‬
‫آقا ضیان رو هم خام کرده.
‫- آخ!‬ ‫- مادر، بسه دیگه.‬
‫ولش کن.‬
‫- اینا رو بده به من!‬ ‫- مامان، داری چیکار می‌کنی؟‬
‫- ول کن!‬ ‫- مامان!‬
‫تو دیگه با اینا...‬
‫.. کاری نداری!‬
‫هر چی هم سرت بیاد...‬
‫.. به خاطر همین دلسوزی بی‌خودته.‬
‫مامان، برو بیرون.‬
‫ببین، این بحث اینجا تموم نشد.‬
‫تموم هم نمی‌شه!‬
‫حالا که بابا ضیان رو هم با خودت همراه کردی...‬
‫.. اونم خام کردی.‬
‫به خاطر بچه‌هات اینجایی.‬
‫اما از این ساعت به بعد...‬
‫.. نه من دیگه شوهرتم...‬
‫.. نه تو دیگه زنمی.‬
‫تموم شد.‬
‫آشیر...‬
‫.. تو رو خدا منو ببخش.‬
‫من با هیچ‌کس قرار نذاشتم.
‫- با هیچ‌کسی رابطه‌ای نداشتم.‬ ‫- خفه شو کثافت!‬
‫تو دیگه شانس دومی نداری.‬
‫اگه مادری کردن یادت بره...‬
‫.. خودت بهتر از همه می‌دونی‬ ‫چه بلایی سرت میاد.‬
‫زلیها!‬
‫وسایل این زنو جمع کنین...‬
‫.. بذارین تو اتاق مهمون.‬
‫همونجا بمونه.‬
‫انگار پام شکسته.‬
‫- ارباب.‬ ‫- چیه سلو؟‬
‫باز چه گندی زدین؟
‫آدما دنبال اسلحه‌ها می‌گردن.‬
‫- تونستی با آشیر خان حرف بزنی؟‬ ‫- حرف زدم.‬
‫اسلحه‌ها رو نابود کرده.‬
‫ارباب، خوبی؟‬ ‫ببرمت بیمارستان؟‬
‫ردیف ردیفم سلو، نگاه کن.‬
‫منم می‌خواستم بهت زنگ بزنم.‬
‫اسلحه‌هام کجان ییلدیریم؟‬
‫یه مشکل کوچیک پیش اومد.‬
‫دارم ردیفش می‌کنم.‬
‫تو کار ما مشکل معنی نداره.‬
‫اسلحه‌ها باید خیلی وقت پیش می‌رسید دستم.‬ ‫خودت هم اینو می‌دونی.‬
‫سیوا، تو این مدت من اصلاً‬ ‫اشتباهی داشتم؟‬
‫نه، نداشتی.‬
‫وقتی می‌گم ردیفش می‌کنم، یعنی می‌کنم.‬
‫فکر کردی ما احمقیم؟‬
‫نمی‌دونیم اونجا چه خبره؟‬
‫ما با هم یه قراری گذاشتیم.‬
‫اگه اسلحه نباشه، چند برابر پولی که گرفتی رو‬ ‫پس می‌دی.‬
‫آره. اگه مشکلت پوله، می‌دیم، باشه؟‬
‫خب پس خوبه.‬ ‫پنج برابر پولی که بهت دادم رو...‬
‫.. تا فردا شب‬ ‫برام می‌فرستی.‬
‫وگرنه نه فقط تو اورفا، تو سوراخ موش هم بری‬ ‫می‌دونی که پیدات می‌کنیم.‬
‫اون وقت دیگه پول نه،‬ ‫اسلحه‌ها حرف می‌زنن.‬
‫پنج برابر یعنی چی آخه؟‬
‫پنج برابر واسه چی؟‬
‫- ولی ممنون.‬ ‫- واسه چی؟‬
‫فهمیدم «دوستت دارم» گفتنات دروغ بوده.‬
‫به لطف تو فهمیدم.‬
‫ییلدیز!‬
‫حرفاتون رو شنیدم.‬
‫سر حرفت بودی.‬
‫تنبلی نکردی و پاشدی اومدی.‬
‫واسه اینکه با چشم خودت ببینی و‬ ‫با گوشای خودت بشنوی، نه؟‬
‫بعد از اون همه اتفاقی که بینمون افتاد‬ ‫هر کس دیگه‌ای هم بود همین کار رو می‌کرد.‬
‫همونی شد که می‌خواستی.‬
‫سرهات از من متنفر می‌شه...‬
‫.. دیگه نمی‌خواد ریختم رو ببینه.‬
‫تو هم با بچه‌ات خوش باش.‬
‫ایشالا.‬
‫از این به بعد دیگه هیچ‌وقت‬ ‫همدیگه رو نمی‌بینیم.‬
‫راهمون برای همیشه از هم جدا می‌شه.‬
‫اما فقط یه چیزی هست که کنجکاوم کرده.‬
‫چی شد که از سرهات دست کشیدی و‬ ‫چسبیدی به ییلدیریم؟‬
‫اون ییلدیریمی که ازش بدت میومد...‬
‫.. اینکه به خاطر زندان نرفتنش‬ ‫همچین کاری کردی رو...‬
‫.. نمی‌تونی به خوردم بدی.‬
‫همونی شد که می‌خواستی؟‬
‫شد.‬
‫بقیه‌اش به خودم مربوطه.‬
‫«سحر شب‌های بی‌خوابی رو»‬
‫«از من بپرس»‬
‫«درد عشقِ نیمه‌کاره‌ام رو»‬
‫«از من بپرس»‬
‫«سحر شب‌های بی‌خوابی رو»‬
‫«از من بپرس»‬
‫«درد عشق نیمه‌کاره‌ام رو»‬
‫«از من بپرس»‬
‫«تنهایی رو از من بپرس»‬
‫«جدایی رو از من بپرس»‬
‫«تو که خوشبختی رو می‌شناسی»‬
‫«غم و غصه رو از من بپرس»‬
‫«تنهایی رو از من بپرس»‬
‫«جدایی رو از من بپرس»‬
‫«تو خوشبختی رو می‌شناسی»‬
‫«غم و غصه رو از من بپرس»‬
‫یه مرد،‬ ‫واسه یه زن دو بار زانو می‌زنه.‬
‫اولیش؛ اولین قدم برای شروع یه زندگی جدیده.‬
‫یعنی پیشنهاد ازدواج.‬
‫دومیش هم تو بی‌رحمانه‌ترین خداحافظی‌هاست.‬
‫خداحافظی‌های بی‌رحمانه...‬
‫.. زانوهایی رو که هیچ‌کس نتونسته بود خم کنه،‬ ‫با خاک یکسان می‌کنه.‬
‫چیزی که از چشم‌ها جاری می‌شه اشک نیست...‬
‫.. قطره‌های خون روح تکه‌تکه‌شده‌ست.‬
‫آدم با هر تیکه‌اش، ذره‌ذره آب می‌شه.‬
‫و از پا درمیاد.‬
‫انگار که دیگه هیچ‌وقت قرار نیست بلند شه.‬
‫«جاده‌های بی‌پایان»‬
‫«زندگی‌نشده...»‬
‫وقتی می‌فهمه که باید با این درد‬ ‫خداحافظی کنه...‬
‫.. اونوقته که آدم دوباره‬ ‫شروع می‌کنه روی پاهای خودش ایستادن.‬
‫گاهی...‬
‫.. گاهی انتقام هم...‬
‫.. یه راهی واسه خداحافظی کردنه.‬
‫«تنهایی رو از من بپرس»‬
‫«جدایی رو از من بپرس»‬
‫«تو خوشبختی رو می‌شناسی»‬
‫«غم و غصه رو از من بپرس»‬
‫«درد عشق بی‌فرجام رو»‬
‫«درد یار بی‌وفا رو»‬
‫«درد دست‌های خالی رو»‬
‫«از من بپرس»‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫- الو؟‬ ‫- کجایی تو؟‬
‫قضیه‌ی اسلحه رو شنیدی دیگه؟‬
‫بیا یه بار دیگه با هم حرف بزنیم شریک.‬
‫باشه، حرف می‌زنیم.‬
‫لوکیشن می‌فرستم، بیا همونجا.‬
‫موفق باشی.‬
‫تو اورفا کسی رو پیدا نمی‌کنی که‬ ‫جلوی این گلوله سینه سپر کنه.‬
‫دیگه نمی‌دونم از روی عشقه...‬
‫.. یا وجدان.‬
‫اگه بخوای می‌تونی بری.‬
‫نمره‌هات که خیلی خوبه.‬
‫یه امتحان چیزی ازت کم نمی‌کنه‬ ‫عزیزم.‬
‫وقت امتحان هم که تموم شد.‬
‫- هاجیک.‬ ‫- آبجی.‬
‫می‌شه برام غذا گرم کنی؟ خواهش می‌کنم.‬
‫هوای آزاد گشنه‌ام کرد.‬ ‫بچه هم دیگه گشنه‌اش شده.‬
‫- باشه آبجی.‬ ‫- ممنونم.‬
‫آخیش، بذار یه بار هم من‬ ‫از اینجا لذت ببرم.‬
‫مامان!‬
‫خوش اومدی. این چه زیبایی‌ایه؟ بیا اینجا.‬
‫خوش باشی، خوش باشی.‬
‫راستش اولین باره تو این عمارت تو رو‬ ‫اینقدر شاد و شنگول می‌بینم.‬
‫از این به بعد هر روز همینطوریه.‬
‫- اینطور می‌گی، آره؟‬ ‫- آره آره، همینطوره.‬
‫با چشم‌های خودم دیدم،‬ ‫با گوش‌های خودم شنیدم.‬
‫ییلدیز و سرهات دیگه واسه همیشه‬ ‫از هم جدا شدن.‬
‫فهمیدم.‬
‫پس واسه اون بوده.‬
‫چی واسه اون بوده؟‬
‫هیچی، می‌گم این حال خوشت‬ ‫واسه اون بوده.‬
‫سرهات از این به بعد فقط‬ ‫به فکر خانواده‌مون می‌مونه.‬
‫به فکر من و بچه‌مون.‬
‫ان‌شاءالله، ان‌شاءالله.‬
‫حالا که حرف بچه شد، برات ریحان کوهی‬ ‫چیدم.‬
‫اینو بذار تو اتاقت...‬
‫.. بوش آدم رو آروم می‌کنه، می‌دونی؟‬
‫استرس و ناراحتی رو از آدم دور می‌کنه.‬
‫این مثل عود و اینجور چیزاست؟‬
‫نه نه، ما این طفلک‌ها رو اونطوری نمی‌سوزونیم.‬
‫دستت رو بذار روش، آفرین همینطوری.‬
‫این عطرش مستت می‌کنه.‬
‫واسه درد همه درمون داری،‬ ‫فقط واسه درد من نداری.‬
‫باز چی می‌گی نورگل؟‬
‫هر کی باید می‌فهمید، فهمید.‬
‫خدایا، اولش حرکات این دختر‬ ‫برام عجیب بود...‬
‫.. ولی دیگه عادت کردیم، چیکار کنیم؟‬
‫قبول، زن بودن سخته.‬
‫قبول، زن عاکف بودن هم سخته اما...‬
‫.. بی‌خیال، طفلکی گناه داره.‬
‫- قشنگه، نه؟‬ ‫- عالیه.‬
‫- دستات رو بیار، ببین.‬ ‫- ممنونم.‬
‫خیر باشه ان‌شاءالله.‬
‫نه، تو رو خدا باز اتفاقی‬ ‫نیفتاده باشه.‬
‫- داداش کادی؟‬ ‫- چیزی نیست زن‌داداش، خیالت راحت.‬
‫چیزی واسه نگرانی نیست.‬
‫دوستان اومدن یه امانتی رو‬ ‫تحویل بدن.‬
‫ملک خانم اینجاست.
‫- ملک یلدوران؟‬ ‫- خودمم.‬
‫تحقیقات در مورد تصادف پدر و مادرتون‬ ‫تموم شده.‬
‫وسایلشون اینجاست.‬
‫دوباره بهتون تسلیت می‌گم.‬
‫می‌تونین اینجا رو امضا کنین و تحویلشون بگیرین.‬
‫- بفرمایین بچه‌ها.‬ ‫- ممنون.‬
‫من الان چطوری اینو باز کنم؟‬
‫آبجی ملک...
‫.. من غذا رو گرم کردم، غذا حاضره.‬
‫باشه، خوبه. خوبه.‬
‫اول غذات رو بخور.‬
‫بعداً با هم بازش می‌کنیم دخترم، باشه؟‬
‫- چیکار کردین ایسو؟‬ ‫- ارباب، کاری که گفتی سخته.‬
‫کاسب‌های ما درسته که یکم کله‌خرن ولی...‬
‫.. همینطوری بی‌دلیل به یه زنی که داره‬ ‫نون بازوش رو می‌خوره...‬
‫.. به مغازه‌اش حمله نمی‌کنن دیگه.‬
‫پسر، اگه نمی‌تونی تحریکشون کنی...‬
‫.. پس با پول چند تا اراذل و اوباش اجیر کن...‬
‫.. اونا کارشون رو بکنن.‬ ‫اینم من باید بهت یاد بدم؟‬
‫ببین، این همه مدت پیشم بودی‬ ‫هیچی ازم یاد نگرفتی.‬
‫ارباب، اصلاً نمی‌ذاری حرفم تموم شه که.‬
‫همین کار رو کردم دیگه. الان داریم می‌ریم.‬
‫کارگرهای فصلی‌مون رو جمع کردم،‬ ‫داریم می‌ریم سمت مغازه.‬
‫تو نگران نباش ارباب.‬
‫قشنگ بهشون رسیدیم و تیپ زدن.‬ ‫الان دیگه همه‌شون شبیه کاسب‌ها شدن.‬
‫آفرین ایسو.‬
‫آفرین، خیلی خوب کاری می‌کنی. بهم خبر بده.‬
‫در ضمن تو خودت رو عقب نگه دار، باشه؟‬
‫اصلاً جلو نرو، باشه؟‬ ‫نباید بفهمن کار ماست.‬
‫هجران نباید تو رو ببینه و بشناسه.‬ ‫باشه؟‬
‫- هجران؟‬ ‫- ای کثافت!‬
‫- کدوم هجران؟‬ ‫- تو از کجا پیدات شد؟‬
‫ببین اون روز که مچت رو گرفتم،‬ ‫گفتی بحث اجاره و این حرفاست!‬
‫بعدش دیگه چیزی نگفتیم و باور کردیم.‬
‫- عاکف خان، چه خبره؟‬ ‫- هیچی، چیزی نیست.‬
‫جل‌الخالق! یه مشتری پولدارتر پیدا شده.‬
‫من هم می‌خوام هجران رو از مغازه‬ ‫بیرون کنم.‬
‫آخ عاکف!‬
‫اون نورگل احمق دیگه مرده.‬
‫تو و اون دوست‌دخترهای رنگ و وارنگت، ‫اون دختر معصوم و پاک و...
‫.. زیبا رو کشتین. دیگه تموم شد!‬
‫دیگه نورگل احمق روبه‌روت نیست!‬
‫واسه همین هر نقشه‌ای واسه اون هجران‬ ‫کشیدی...‬
‫.. همین الان بگو وگرنه...‬
‫- وگرنه چی؟‬ ‫- وگرنه‌اش رو دیگه من بهت نمی‌گم.‬
‫وقتی سرت اومد می‌فهمی.‬
‫چون نمی‌خوام با لو دادن داستان‬ ‫سورپرایزت رو خراب کنم.‬
‫گندکاری‌هات از حد گذشته،‬ ‫یکی‌شون رو لو می‌دم تا به روز سیاه بشینی!‬
‫باشه، خودت می‌دونی.‬
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن!‬
‫لعنتی، وایسا!‬
‫هجران...‬
‫.. خواهر منه.‬
‫به چی می‌خندی؟‬
‫تو منو خندوندی،‬ ‫خدا هم تو رو بخندونه.‬
‫ببین، هرچی من عاقل‌تر می‌شم...‬
‫.. سطح دروغ‌هات پایین‌تر میاد،‬ ‫در جریان باش.‬
‫داری از رده خارج می‌شی. نه، وقتم رو نگیر.‬
‫تازه می‌گه خواهرمه.‬ ‫می‌رم و بیشتر از این رسوات می‌کنم.‬
‫بیا، بیا اینجا، بیا اینجا!‬
‫به ولله قسم، جفت چشمام کور شه که‬ ‫خواهر منه.‬
‫تو عمارت ما یه زنی به اسم مروت خانم‬ ‫کار می‌کرد، خب؟‬
‫نگو با بابام رابطه داشته.‬
‫هجران هم دختر اوناست.‬
‫مادرم هم وقتی قضیه رو فهمید...‬
‫.. این زن رو با همون شکم حامله...‬
‫.. کِشون‌کِشون از موهاش گرفت و‬ ‫از این عمارت بیرون کرد.‬
‫معلوم شد تو به کی رفتی.‬
‫حالا یه خواهرشوهر هم واسه‌مون پیدا شد.‬
‫خب، که چی؟‬
‫یه نون‌خور دیگه به ارث و میراث اضافه شد، اه!‬
‫قرار نیست اتفاقی بیفته.‬
‫هجران نمی‌دونه که یه یلدورانـه.‬
‫عمراً، قبل از اینکه کسی بفهمه این قضیه رو‬ ‫حلش می‌کنم.‬
‫چطوری؟‬
‫هجران رو از اورفا بیرون می‌کنم.‬
‫همین. به اسم کاسب‌های محل، چند تا لات رو‬ ‫اجیر کردم.‬
‫فرستادمشون سراغ هجران.‬
‫اونا هجران رو طوری می‌ترسونن که...‬
‫.. کل زندگی و وسیله‌هاش رو جمع کنه و...‬
‫.. از اینجا بره و دیگه هیچ‌وقت به اورفا‬ ‫برنگرده.‬
‫کاری می‌کنم اورفا رو از روی نقشه‌اش پاک کنه.‬
‫شهر اورفا رو کلاً فراموش می‌کنه.‬
‫- چه خبره؟‬ ‫- همچین چیزی نیست.‬
‫من حتی یه ذره از آشغالم رو هم‬ ‫به اون زن کاباره‌ای نمی‌دم.‬
‫چه خبره آقایون؟ چی شده؟‬
‫باید گورت رو گم کنی!‬
‫زن‌های کاباره‌ای مثل تو‬ ‫برکت رو از مغازه‌مون می‌برن!‬
‫شنیدی که! زود وسیله‌هات رو جمع کن و‬ ‫از شهر ما برو!‬
‫شنیدی چی گفتیم، ما جایی نمی‌ریم!‬ ‫تو گورت رو از اینجا گم کن!‬
‫شما کی هستین که تصمیم می‌گیرین‬ ‫کی کار کنه و کی کار نکنه؟‬
‫زن‌های کاباره‌ای تو بازار ما جایی ندارن!‬
‫با سنگ و چوب که نمیشه! به خودتون بیاین!‬
‫اینجا رو خالی کنین! خانم!‬
‫- تو با چه رویی...‬ ‫- ببین، به پلیس زنگ می‌زنم!‬
‫ببینین آروم باشین،‬ ‫وگرنه زنگ می‌زنم پلیس!‬
‫همین الان جلوی مغازه‌ام رو‬ ‫خالی کنین!‬
‫اونایی که دستتونه رو بذارین زمین، بیاین حرف بزنیم!‬
‫هر چی هست حلش می‌کنیم، یه لحظه صبر کنین!‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫نگاه کن! هوی، یواش‌تر بابا!‬
‫شریک، پسر یواش! این چه طرز اومدنه؟‬
‫- چطور اون اسلحه‌ها رو برمی‌داری؟‬ ‫- مرتیکه!‬
‫- چطور اون اسلحه‌ها رو برمی‌داری آخه؟‬
‫- برداشتم دیگه لعنتی!‬ ‫- یعنی چی که برداشتم؟‬
‫من نمی‌ذارم تو اورفا قاچاق اسلحه راه بیفته!‬
‫تو الان اون اسلحه‌ها رو می‌دی به من،‬ ‫ییلدیریم هم می‌ره زندان!‬
‫- اسلحه‌ها رو نمی‌دم بهت!‬ ‫- یعنی چی که نمی‌دم؟‬
‫ببین، به اون ییلدیریم هم گفتم،‬ ‫اسلحه‌ها رو نمی‌دم پسر!‬
‫ببین، من اون اسلحه‌ها رو گرفتم و‬ ‫تیکه‌تیکه‌شون کردم!‬
‫- دیگه اسلحه‌ای در کار نیست!‬ ‫- یعنی چی که نیست، آشیر؟‬
‫باید اسلحه‌ها رو پس بدی!‬
‫- من می‌دونم درد تو چیه.‬ ‫- دردم چیه مثلاً؟‬
‫به خدا قسم که من درد تو رو‬ ‫می‌دونم.‬
‫درد تو اسلحه و این چیزا نیست.‬
‫درد تو، گوش کن به من،‬ ‫درد تو ییلدیریمه!‬
‫ولی اینو بدون، ما کسی رو نداریم که بخوایم‬ ‫به رحم و مروت تو بسپاریمش.‬
‫من چطوری رفتم و خواهرم رو‬ ‫بهش دادم؟‬
‫همونطور هم بلدم پشتش رو داشته باشم!‬ ‫ما اصلاً...‬
‫.. دامادی نداریم که بخوایم‬ ‫لقمه‌ی چپ تو بکنیمش!‬
‫مگه من دامادت نبودم؟‬ ‫رفتی سه تا گلوله بهم شلیک کردی!‬
‫- نبودی مرتیکه، دامادم نبودی!‬ ‫- یعنی چی که نبودم؟‬
‫مگه تو برای خواهر من‬ ‫درست و حسابی شوهری کردی؟‬
‫اگه تو برای خواهرم شوهری‬ ‫می‌کردی...‬
‫.. من مثل کوه پشتت‬ ‫وایمیستادم!‬
‫می‌گفتم این آدم داماد منه!‬
‫- ببین!‬ ‫- ببین، ببین سرهات!‬
‫ببین، اون شغال قراره دامادی کنه!‬ ‫جرئت داره نکنه!‬
‫تو هم باید دست از سر ییلدیز برداری پسر!‬
‫بهت گفتم همچین خبری نیست! نیست!‬
‫باز شروع شد، به خدا باز شروع شد!‬
‫پسر، من بهت گفتم!‬ ‫من بهت گفتم!‬
‫خسته شدم از دستت!‬ ‫به خدا دیگه ازت خسته شدم!‬
‫من بهت گفتم!‬
‫هوی، هوی، هوی!‬
‫ببین، بلایی سرت بیارم که... نگاه کن حالا!‬
‫هوی، هوی!‬
‫از آموزشگاه اومدم بیرون،‬ ‫تو بازار کار دارم، خودم میام.‬
‫به آقا ییلدیریم هم دقیقاً همین رو بگو.‬
‫اون می‌خواد واسه من تصمیم بگیره که‬ ‫چیکار کنم؟ قطع کن!‬
‫اونجا چه خبره؟‬
‫ما تو رو نمی‌خوایم، از اینجا برو!‬
‫ببینین، دارم می‌گم آروم باشین! آروم!‬
‫زن کاباره‌ای، ما تو رو نمی‌خوایم!‬
‫حالا می‌بینین، دارم به پلیس زنگ می‌زنم!‬
‫تو رو نمی‌خوایم، از اینجا برو!‬ ‫راهت رو بکش برو!‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫- راهت رو بکش برو!‬ ‫-! به هیچ‌کس زنگ نمی‌زنی!‬
‫- از اینجا گمشو برو!‬ ‫- برو کنار، برو کنار ببینم!‬
‫چه خبره؟ برین کنار!‬ ‫این زن مگه چیکارتون کرده؟‬
‫برکت رو از بازارمون برده!‬ ‫خودش می‌دونه چه غلطی کرده!‬
‫مگه شما اهل اورفا نیستین؟‬
‫ما از کی تا حالا‬ ‫به کسی که پناه آورده بهمون پشت می‌کنیم؟‬
‫شما تو ماه رمضون‬ ‫به جای اینکه به این زن افطاری بدین...‬
‫.. دارین مغازه‌اش رو رو سرش خراب می‌کنین؟‬
‫- این مغازه رو رو سرش خراب می‌کنیم!‬ ‫- یالا، یالا، برین پی کارتون!‬
‫- اه، بسه دیگه! چه خبرتونه؟‬ ‫- گمشو برو!‬
‫یا با زبون خوش از اینجا گمشین‬ ‫برین...‬
‫.. یا اینکه می‌گم آشیر کورداعلی بیاد اینجا!‬
‫- برو پی کارت ضعیفه، برو!‬ ‫- حواست رو جمع کن!‬
‫برو!‬
‫- خوبی؟‬ ‫- خوبم. تو چی؟‬
‫- خوبم، خوبم.‬ ‫- این راسته؟‬
‫باشه دوستان، باشه،‬ ‫همینقدر ترس براشون کافیه!‬
‫باشه دوستان.‬
‫آتیش هم باشن فقط‬ ‫جای خودشون رو می‌سوزونن!‬
‫این زن باید از اورفا بره!‬
‫ما زن و بچه داریم!‬ ‫اگه شما کوتاه بیاین، من کوتاه نمیام!‬
‫ییلدیز فرار کن!‬
‫بیا! ییلدیز بیا، قایم شو!‬
‫بالا، بالا، بالا! برو بالا!‬
‫برو! برو!‬
‫بدو! بدو ییلدیز، بدو!‬
‫- بدو!‬ ‫- ببند، در رو ببند!‬
‫در رو باز کن! در رو باز کنین لعنتیا!‬
‫بکش.‬
‫ما باید چیکار کنیم؟‬
‫چیکار کنیم؟ اومدن.‬ ‫ییلدیز چیکار کنیم؟‬
‫اینا ما رو همینجا می‌کشن.‬
‫- باید بریم بیرون ولی...‬ ‫- چطوری بریم بیرون؟‬
‫نمی‌دونم. چیکار کنیم؟ می‌ریم بیرون.‬ ‫اینجا که نمی‌تونیم بمونیم!‬
‫باشه، آروم باش. تو خوبی؟‬
‫- خوبم. باشه باشه.‬ ‫- دردت میاد؟‬
‫خوبم، خوبم، خوبم.‬
‫- باید آروم باشیم.‬ ‫- آره. باشه، آروم.‬
‫باشه. آروم باش.‬
‫خوبی؟‬
‫- آره.‬ ‫- بریم بیمارستانی جایی؟‬
‫نه. تو بعد از من دیگه به بیمارستان رفتن‬ ‫عادت کردی، شریک.‬
‫پسر به خدا خوب شد شریک.‬
‫هر از گاهی باید این کار رو بکنیم.‬ ‫ببین چه خوب عرق ریختیم.‬
‫به خدا دعوا کردن با تو‬ ‫یه مزه‌ی دیگه‌ای داره شریک.‬
‫راه بیفت.‬
‫اگه همینطوری دماغتو تو هر چیزی بکنی‬ ‫ما با هم خیلی بیشتر دعوا می‌کنیم.‬
‫- من دعوا کردن با تو رو دوست دارم.‬ ‫- جدی؟‬
‫اما در مورد این مسئله‌ی فضولی و‬ ‫دخالت کردن هم که بخوای بگی...‬
‫.. عادتمه. به خدا من‬ ‫از بچگی همینطوری بودم.‬
‫تو هر چیزی که به من مربوط بشه‬ ‫دخالت می‌کنم.‬
‫- خوبه.‬ ‫- اما شریک، رفیق من...‬
‫.. من تو رو می‌شناسم پسر.‬ ‫خیلی خوب می‌شناسمت.‬
‫من می‌دونم دردت چیه.‬
‫درد تو اسلحه و ییلدیریم و‬ ‫این چیزا نیست.‬
‫درد تو ییلدیزه. ببین،‬ ‫درمون اون دردت هم...‬
‫.. زنِت ملک و اون بچه‌ی‬ ‫تو شکمِ اون دختره‌ست.‬
‫باید ییلدیز رو ول کنی شریک.‬ ‫مجبوری ولش کنی.‬
‫ببین یه چیز دیگه هم بهت بگم،‬ ‫فکر نکن یادم رفته.‬
‫من سر اون قضیه‌ی بوسه‬ ‫به پیر به پیغمبر می‌خواستم بزنمت.‬
‫می‌زدی. تو که می‌زنی‬ ‫بلایی سر من نمیاد که.‬
‫می‌زدی.‬
‫- قضیه‌ی ییلدیز تموم شد شریک.‬ ‫- برو بابا تو رو خدا! برو خودتو گول بزن!‬
‫- وقتی می‌گم تموم شد یعنی تموم شد، تمام.‬ ‫- چی‌چی تموم شده!‬
‫- کشش نده. ای بابا! تموم شد.‬ ‫- تموم شد.‬
‫اما قضیه‌ی ییلدیریم فرق می‌کنه.‬ ‫طرف اسلحه قاچاق کرد شریک.‬
‫جلوی چشممون اسلحه قاچاق کرد.‬ ‫تو هم دیدی.‬
‫من تو اورفا اجازه نمی‌دم همچین اتفاقی بیفته.‬
‫از اونی که این کار رو کرده و اونی که توش دست داشته‬ ‫حساب پس می‌گیرم.‬
‫برو، به بابات دقیقاً همین رو بگو.‬
‫- برو خودت به بابام بگو.‬ ‫- چرا؟‬
‫ما این روزا رابطه‌مون با هم‬ ‫یکم شکرآبه.‬
‫- شکرآب دیگه چه صیغه‌ایه؟‬ ‫- یعنی رابطه‌مون یکم خرابه.‬
‫- فهمیدم. لیمویی (شکرآب) .‬ ‫- سرهات، رو اعصابم نرو!‬
‫- باشه، درستش همون لیموییه پسر.‬ ‫- مسخره نکن دیگه!‬
‫- ای بابا!‬ ‫- سرِ همون قضیه‌ی جانشینیه؟‬
‫برو! وایسا ببینم.‬
‫- قضیه‌ی جانشینیه؟‬ ‫- یه لحظه وایسا.‬
‫نگران نباش، من هستم.‬
‫- وایسا. جانم مصطفی، بگو.‬ ‫- آقا.‬
‫- بله.‬ ‫- اون آرایشگاه هجران هست...‬
‫.. کسبه جمع شدن، رفتن دم آرایشگاه.‬ ‫شیشه‌ها رو آوردن پایین.‬
‫هجران خانم هم داخل بوده. ‫گفتم شاید بخوای بدونی.
‫باشه مصطفی. باشه، قطع کن.‬
‫خوبه، باشه شریک. یالا، پشت سر هم.‬
‫- پسر تو چته؟‬ ‫- چیه مگه؟ تو چته!‬
‫- قضیه‌ی اورفا مسئله‌ی منه. چی؟‬ ‫- کدوم قضیه‌ی اورفا؟ این مسئله‌ی منه.‬
‫مسئله‌ی تو یعنی چی آخه؟‬
‫بین تو و هجران چی می‌گذره؟‬
‫- بعداً حرف می‌زنیم.‬ ‫- بیا، بیا اینجا.‬
‫نه، به خدا بعداً برات تعریف می‌کنم.‬ ‫باشه، یالا.‬
‫- خوبه، یالا. کمک کن.‬ ‫- باید تعریف کنی‌ها.‬
‫باشه، تعریف می‌کنم.‬
‫- ببین، باید تعریف کنی.‬ ‫- باشه. ای بابا!‬
‫عمو، این آشیر‬ ‫واقعاً بچه‌ی عجیبیه.‬
‫ببین رفته از دست سرهات‬ ‫اون اسلحه‌های ییلدیریم رو گرفته.‬
‫اما اگه این کار رو نمی‌کرد‬ ‫اون ییلدیریم...‬
‫.. تا صد سال سیاه هم از زندان بیرون نمیومد،‬ ‫حالا ببین کی بهت گفتم.‬
‫شنیدم.‬
‫خوب کاری کرده.‬
‫زندان بودن ییلدیریم‬ ‫به نفع ما نیست دالیان.‬
‫عمو، ول کن تو رو خدا. تو‬ ‫این یارو رو خیلی بزرگش می‌کنی.‬
‫بفرما!‬
‫قاچاقچی دست و پاچلفتی اومد.‬
‫عمو، چماق رو آماده کردی؟‬ ‫داشتیم یادت می‌کردیم. بیا.‬
‫پسر کی تو رو به این روز انداخته؟‬
‫بذار حدس بزنم.‬
‫این حتماً کار سرهات یلدوران خودمونه.‬
‫طرف فوق‌العاده بااستعداده.‬ ‫هر کی جلوش میاد رو مثل کوفته ورز می‌ده.‬
‫ببین، همینطوری هم بدجوری اعصابم خورده.‬
‫یه ذره مونده تا‬ ‫صبرم تموم بشه.‬
‫منو دیوونه نکن. راهتو بکش برو.‬ ‫بزرگترا می‌خوان حرف بزنن. یالا.‬
‫حالا مثلاً دیوونه بشی چی می‌شه؟‬ ‫حالا یه دیوونه شو ببینم.‬
‫تو رو خدا یه دیوونه شو ببینم،‬ ‫یالا. یالا!‬
‫دیوونه شو! ای بابا!‬
‫کاری نکن به اون یکی دستت هم من عصا بدم.
‫ای بابا پسر! خدایا توبه!‬ ‫دست آشیر رو از پشت بستین!‬
‫- برو بیرون!‬ ‫- دارم می‌رم.‬
‫بلا دور باشه.‬
‫ایوالله بابا، ولی هنوز نگذشته.‬
‫- یعنی چی؟‬ ‫- یعنی این.‬
‫اسلحه‌ها رو آشیر برداشته.‬ ‫باهاش حرف زدم، گفت نابودشون کردم.‬
‫اما من برای این اسلحه‌ها‬ ‫با روس‌ها توافق کرده بودم.‬
‫تو این کارا توافق خیلی مهمه بابا.‬
‫الان سفارش دیر شده‬ ‫و این یه تاوانی داره.‬
‫مثلاً می‌خواسته من راحت باشم.‬
‫ولی الان باید من و شما تاوانش رو بدیم.
‫من یه قرون هم به کسی نمی‌دم.
‫اگه آشیر اسلحه‌ها رو جمع نمی‌کرد، الان زندان بودی.
‫بهای آزادیت در نظرش بگیر ‫و تاوانش رو بده.
‫حالا خواستی اموالت رو هم بفرشی یا نه...
‫- .. اینش دیگه به من ربطی نداره. ‫- بابا ضیان.
‫ببینین، ما باهم وارد یه مسیری شدیم...
‫.. پس سود و ضررش، هر دو تقسیم می‌شه.
‫ییلدیریم!
‫ما باهم وارد یه مسیری نشدیم ‫تو منو به زور وارد کردی.
‫حالا هم تو این مسیر به مشکل خوردی.
‫ماشین رو برداشتی و رفتی ‫الان هم تصادف کردی.
‫نذار چیزی بهت بگم که دلت بشکنه.
‫دمت گرم.
‫ارباب.
‫- یه مشکلی پیش اومده. ‫- بگو خلیل.
‫ییلدیریم غریبه نیست.
‫می‌دونین که هجران یه آرایشگاه تو بازار باز کرده؟
‫- خب؟ ‫- کسبه بهش حمله کردن.
‫مثل اینکه قبلا تو کاباره کار می‌کرده. ‫زدن مغازه رو داغون کردن.
‫الان هم می‌خوان هجران رو بیرون کنن.
‫- به ما چه، خیلیل؟ ‫- ییلدیز خانم هم اونجا بوده.
‫- ییلدیز؟
‫منظورت چیه؟
‫بابا، این کار رو به من بسپار. نگران نباش.
‫ییلدیز اونجا چی کار می‌کرده؟
‫نمی‌دونم خان، من اینطوری شنیدم.
‫ای بابا!
‫ببین ییلدیز، اینا تا من نرم بی‌خیال نمی‌شن.
‫من الان می‌رم بیرون. ‫نمی‌خوام تو رو هم تو خطر بندازم.
‫می‌رم باهاشون حرف می‌زنم تا آروم بشن.
‫دیوونه‌بازی درنیار. ‫مگه من می‌ذارم تنهایی بری؟
‫- چی کار کنیم پس؟ ‫- باهم می‌ریم.
‫- مطمئنی؟ ‫- مطمئنم
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، زود باش یه چیزی بردار.
‫خودمون حسابشون می‌رسیم.
‫مراقب خودت باش، ازت خواهش می‌کنم.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آماده‌ام.
‫سرهات؟
‫سرهات!
‫بالاخره اومدی!
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫ییلدیز.
‫داداشی...
‫.. تو اینجا چی کار می‌کنی ییلدیز؟
‫- چیزه داداش...
‫آشیر، تو رو خدا اینطوری نکن. ‫این سوال و جواب‌ها چیه دیگه؟
‫منو دیده بود، اومد منو نجات بده.
‫هجران تو حالت خوبه؟ ‫داره از سرت خون میاد.
‫خوبم من؛ نگران نباش.
‫عزیزم، تو که مشکلی نداری؟ ‫خوب خوبی؟
‫داداش، سر شماها چه بلایی اومده؟
‫- کار اون عوضی‌هاست؟ ‫- اون عوضی‌ها فرار کرده بودن.
‫- ببین چی می‌گه ها! ‫- پس چی شده؟
‫باهمدیگه دعوا کردین؟
‫آره، باهم دعوا کردیم ‫یکم مثل همیشه کتک‌کاری کردیم.
‫به جز خودمون، کسی جرئت نداره ما رو بزنه مگه نه؟
‫- خوبه پس آروم گرفتین. ‫- مثل اینکه حالت خوبه، داداشی.
‫- آره داداش جون، خوبم. ممنون. ‫- از دست این.
‫آه... عزیزهای دلم.
‫اونقدر دلم براشون تنگ می‌شه که نمی‌دونی.
‫این کار رو با خودت نکن، ملک. ‫تو الان بارداری.
‫دست خودم نیست.
‫راستش، من همیشه از دست مامانم عصبانی می‌شدم.
‫بهش می‌گفتم خیلی عکس می‌گیری.
‫می‌گم به جای این کارها، از لحظه لذت ببر.
‫حالا اینجا رو ببین.
‫فقط همون عکس‌هاشون برام مونده.
‫اون عکس‌ها کجا هستن؟ ‫تا حالا بهم نشون ندادی.
‫اینجا تو گوشی مامانم‌ان.
‫خب پس بازشون کن، ببینیم باهم.
‫بیا ببینم کجاها رفتین، چی کارها کردین.
‫به جای گریه، با خنده ازشون ‫یاد کنیم، ملک.
‫شارژش تموم شده.
‫من می‌رم بیرون یه هوایی تازه کنم.
‫- بعد یه شارژر پیدا می‌کنم و برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫هجران، شماها دیدین کار کیا بود؟
‫می‌شناختینشون؟
‫من کسی رو نمی‌شناسم. ‫تازه اومدم به این شهر.
‫- هجران. ‫- مراقب باش.
‫- خوبم. ‫- خوبی؟
‫- بریم بیمارستان؟ ‫- نه، خوبم من.
‫- بیا بشین اینجا. ‫- بیا بشین.
‫- بشین. ‫- کلونیایی چیزی نداری؟
‫خوبی؟
‫منم تا حالا همچین چیزی ندیدم ‫کسبه‌ی اورفا همچین آدمایی نیستن.
‫- همه بلند شدن اومدن. ‫- بده ببینم.
‫یعنی چی آخه؟
‫باشه، شماها نگران نباشین.
‫ما اونایی رو که این کار رو کردن پیدا می‌کنیم و حسابشون رو می‌رسیم.
‫ضرری که کردین هم پرداخت می‌کنیم.
‫این حرفا چیه آقا سرهات.‬ ‫بالاخره مغازه مال منه.‬
‫- براش زحمت کشیدم، بازم می‌کشم.‬ ‫- نه، اینطوری نمی‌شه.‬
‫اینجا کسبه و بازار،‬ ‫همه‌اش مسئولیتش با منه.‬
‫اگه خطایی شده باشه، تاوانش رو من می‌دم...‬
‫.. اگه لازم باشه هم از بقیه می‌گیرم.‬
‫- شریک.‬ ‫- جانم؟‬
‫باشه، دستت درد نکنه.‬
‫- تو غصه نخور.‬ ‫- به من نگاه کن، بیا بریم.‬
‫لازم نیست آشیر. خوبم.‬
‫بفرما اومد!‬
‫بلا دور باشه. همه خوبن؟‬
‫خوبیم خوبیم، سلامت باشین. ممنون.‬
‫- ییلدیز تو خوبی؟‬ ‫- خوبم، خوبم.‬
‫اینجا دیگه کاری نداریم.‬ ‫بیا بریم دیگه؟ یالا...‬
‫خیر باشه، تو اینجا چیکار می‌کنی؟‬
‫ییلدیریم، خبردار شدیم و خودمون رو رسوندیم. کشش نده.‬
‫من با آدمامون حرف زدم.‬ ‫همه‌جا دنبال اونایی که این کار رو کردن می‌گردن.‬
‫تا شب پیداشون می‌کنن.‬ ‫خیالتون راحت باشه.‬
‫واقعاً خیلی ممنونم‬ ‫آقا سرهات.‬
‫از هر دوتون خیلی ممنونم.‬
‫- اگه نبودی خدا می‌دونه می‌خواستم چیکار کنم!‬ ‫- نه بابا. مگه من چیکار کردم؟‬
‫هر کسی بود همین کار رو می‌کرد.‬ ‫تازه، مگه تو به من کمک نکردی؟ کردی دیگه.‬
‫بی‌حساب شدیم.‬
‫یالا ما دیگه بریم.‬ ‫داداش، مگه نمی‌ریم؟‬
‫عزیزِدلم، من یکم دیگه می‌مونم.‬
‫- به مصطفی زنگ زدم، اون میاد دنبالت.‬ ‫- لازم نیست ییلدیز، من می‌رسونمت.‬
‫یالا.‬
‫ییلدیز، ببین کاپشنم اونجاست.‬ ‫تو رو خدا بپوشش.‬
‫- سرما می‌خوری مریض می‌شی.‬ ‫- نه بابا، تو نگران من نباش.‬
‫من که سوار ماشین می‌شم و پیاده می‌شم.‬ ‫تو مواظب خودت باش.‬
‫- فعلا.‬ ‫- فعلا.‬
‫- هی!‬ ‫- شریک! شریک.‬
‫شریک.‬
‫هجران خانم.
‫اگه به چیزی احتیاج داشتین‬ ‫هر چی که باشه، می‌تونین به من زنگ بزنین.‬
‫- آشیر هم که اینجاست.‬ ‫- سلامت باشین. ممنونم.‬
‫- ای‌والله.‬ ‫- فعلا.‬
‫یالا شریک. فعلا.‬
‫گوشیم هم مثل خودم تیکه‌تیکه شده.‬
‫با آخرین پولی که تو جیبم بود،‬ ‫این مغازه رو با خون دل راه انداختم.‬
‫به این امید که شاید یه زندگیِ جدید شروع کنم.‬
‫اما حتی همون رو هم ازم دریغ کردن.‬
‫چشم دیدنش رو نداشتن.‬
‫دارم درباره‌ی این مغازه حرف می‌زنم،‬ ‫دیگه بازش نمی‌کنی.‬
‫امروز وسایلت رو جمع می‌کنی،‬ ‫مغازه رو خالی می‌کنی و...‬
‫.. از اورفا می‌ری.‬
‫زن‌های کاباره‌ای که‬ ‫دنبال مردهای متأهل میفتن...‬
‫.. جایی تو اورفا ندارن.‬
‫نمی‌ذاریم بمونی، خانم چشم آبی.‬
‫هجران، ببین... تو خوبی؟‬ ‫یعنی می‌تونیم بریم.‬
‫- می‌شه یکم تنهام بذاری؟‬ ‫- تو این وضعیت تنهات بذارم؟‬
‫- یکم پیشت بمونم.‬ ‫- آشیر بسه دیگه، مگه نگفتین خطر رفع شده؟‬
‫تموم شد رفت دیگه. چیزی نشده که.‬
‫می‌خوام یکم تنها باشم.‬ ‫تو رو خدا درکم کن.‬
‫تو هم خانواده داری. برو‬ ‫یکم به اونا برس، یه کاری کن.‬
‫باشه. باشه ببین می‌رم‬ ‫ولی...‬
‫.. اگه چیزی لازم داشتی بهم زنگ بزن.‬ ‫اگه کسی چیزی گفت باز بهم زنگ بزن.‬
‫- ببین اگه یکی از تو خیابون بهت چپ نگاه کرد...‬ ‫- باشه آشیر.‬
‫- .. بهم زنگ بزن.‬ ‫- باشه، فهمیدم.‬
‫- نگران نباش، به زودی می‌بینمت.‬ ‫- خوبه.‬
‫تاکسی!‬
‫عمارت کورداعلی.‬
‫اوف! یعنی چی که نتونستیم بیرونش کنیم؟‬
‫یه وجب زنه، کلاً یه لقمه‌ست!‬
‫نتونستین از پسش بربیاین!‬ ‫تف به روتون!‬
‫وقتی آقا سرهات و آقا آشیر اومدن‬ ‫اوضاع عوض شد. مجبور شدیم فرار کنیم.‬
‫وگرنه‬ ‫قشنگ گیرش انداخته بودیم.‬
‫- اونا از کجا باخبر شدن؟‬ ‫- ییلدیز هم اون تو بود.‬
‫ییلدیز، خواهرِ آشیر.‬ ‫معلومه اون خبر داده.‬
‫قطع کن! قطع کن، بی‌عرضه!‬
‫هر کاری کردم تنم نشد.‬ ‫این همه هم رژیم می‌گیرم.‬
‫آب می‌خورم چاق می‌شم.‬
‫یعنی آب خوردن رو هم ول کنم؟‬
‫یعنی به غذا خوردن ادامه بدم‬ ‫ولی آب نخورم.‬
‫فایده‌ای داره عاکف، چی می‌گی؟‬
‫نورگل، بعضی وقتا بهت غبطه می‌خورم.‬
‫جز گل‌سر، هیچ‌چیزی‬ ‫به اون کله‌ت نمی‌زنی.‬
‫از تو راحت‌تر فقط مرده‌ها هستن.‬
‫چی داری می‌گی؟ حرف‌های چرت‌وپرت نزن.‬
‫ببین عاکف.‬
‫تو این دنیا به جای اینکه عاقل باشی و‬ ‫غصه‌ی بقیه رو بخوری...‬
‫.. دیوونه باش تا بقیه غصه‌ی تو رو بخورن.‬ ‫شعار من تو زندگی اینه.‬
‫تو رو هم به این راه دعوت می‌کنم و از حالم هم‬ ‫خیلی راضی‌ام.‬
‫اما تو انگار زیاد‬ ‫راضی نیستی.‬
‫وا رفتی. چی شده؟‬
‫به زن دیوونه‌ت بگو.‬ ‫شاید یه راهی پیدا کرد.‬
‫واسه اینکه این هجران رو از مغازه بیرون کنم‬ ‫نقشه کشیدم دیگه...‬
‫- آره.‬ ‫- .. اون نقشه نقش‌برآب شد.‬
‫سرهات و آشیر لحظه‌ی آخر‬ ‫جلوش رو گرفتن.‬
‫آخ عاکف.‬
‫اگه سرهات از این قضیه بو ببره‬ ‫خیلی بد می‌شه.‬
‫باید هر چه زودتر از شرِ اون دختر‬ ‫خلاص بشی.‬
‫مخصوصاً اگه سرهات بفهمه‬ ‫اون دختر خواهرشه...‬
‫.. ببین، حتی ممکنه بیارتش به این عمارت،‬ ‫حالا ببین کی بهت گفتم.‬
‫تو چقدر زن دوراندیشی هستی!‬ ‫واقعاً اصلاً نمی‌دونستم!‬
‫مگه قرار نبود راهنماییم کنی؟‬ ‫یه چیزی بگو که ندونم.‬
‫فقط یه چیز نیست که نمی‌دونی،‬ ‫خیلی چیزا هست.‬
‫اولیش هم اینه که نمی‌دونی چطوری‬ ‫باید با یه زن حرف بزنی!‬
‫قشنگ شبیه یه آدم... شدی!‬ ‫بی‌نزاکت!‬
‫ببین، به عنوان یه دوست دارم بهت می‌گم.‬ ‫اون زن‌هایی که دنبالتن...‬
‫.. اونا دنبال پولتن.‬
‫چون تو هم فلان‌جوری هستی‬ ‫و هم اصلاً خوش‌تیپ نیستی.‬
‫عاکف.‬
‫تازه، تو این دنیا...‬
‫.. حتی از مادر خودت هم‬ ‫بیشتر دوستت دارم.‬
‫مثلاً اینم یه چیزیه که نمی‌دونستی.‬
‫- اینطوری خوبه؟‬ ‫- دستت درد نکنه.‬
‫ییلدیز، حالا بهم بگو ببینم‬ ‫تو تو اون مغازه چیکار داشتی؟‬
‫از آموزشگاه اومدم بیرون،‬ ‫اون طرفا کار داشتم.‬
‫یهو دیدم یه مشت آدم ریختن‬ ‫سر مغازه‌ی هجران.‬
‫رفتم میانجی‌گری کنم،‬ ‫ولی باز نتونستم کاری بکنم.‬
‫اگه لحظه‌ی آخر داداشم، سرهات نمی‌رسید‬ ‫کارمون تموم بود.‬
‫خب باشه ولی...‬
‫.. تو چه ربطی به هجران داری،‬ ‫تو چه ربطی به آرایشگاهش داری؟‬
‫این زن، زن کاباره‌ایه.‬
‫مردم هم یه جورایی حق دارن.‬ ‫اینجا اورفاست.‬
‫مگه زن کاباره‌ای باشه چی می‌شه؟‬ ‫اونم یه زنه دیگه!‬
‫اون همه مَرد ریختن سر یه زن...‬
‫- .. اونا کارشون درسته و من اشتباه می‌کنم، آره؟ ‫- دقیقاً همینطوره.
‫گذشته‌ی این زن معلومه چیه.‬
‫تو هم برمی‌داری می‌ری‬ ‫ازش حمایت می‌کنی.‬
‫جل‌الخالق! اصلاً تو کَتَم نمی‌ره.‬
‫تو الان رفتی ازش حمایت کردی...‬
‫- .. باهات دیده شده، به لطف تو... ‫- بسه دیگه ییلدیریم.
‫- .. اون زن می‌ره مغازه‌شو باز می‌کنه...‬ ‫- خب؟‬
‫.. فهمیدی؟ این زن به همون روال قبل ‫ادامه می‌ده...
‫- .. پول درمیاره، آره؟ ‫- نگه دار.
‫- چی رو نگه دارم؟‬ ‫- ماشینو نگه دار. می‌خوام پیاده شم.‬
‫- چرا نگه دارم؟‬ ‫- نگه دار، پیاده می‌شم!‬
‫ببین ییلدیریم، تو خیلی آدمِ پوچی هستی.‬
‫یه آدمِ توخالی. تو درس خوندی‬ ‫ولی یه تحصیل‌کرده‌ی جاهلی.‬
‫- عجب بابا.‬ ‫- به من نگاه کن.‬
‫من درس نخوندم ولی حداقل‬ ‫انسانیتم رو از دست ندادم. نگه دار.‬
‫نگه دار، می‌خوام پیاده شم! نگه دار!‬
‫اگه پیاده شی، تو این سرما‬ ‫باید تا خونه پیاده بری.‬
‫- ببین...‬ ‫- چیکار داری می‌کنی؟‬
‫- دختر مگه مریضی؟‬ ‫- بکش کنار! در رو باز کن!‬
‫باز کن می‌خوام پیاده شم!‬
‫آدمِ پوچ، آره؟‬ ‫آدمِ پوچ!‬
‫تا خونه پیاده برو تا‬ ‫عقلت بیاد سرِ جاش.‬
‫خیلی آدمِ توخالی‌ای هستی ییلدیریم. توخالی!‬
‫- یالله برو دیگه، یالله!‬ ‫- اصلاً نباید بهت رو داد.‬
‫واقعاً که عجیبه!‬
‫الو سلو.‬
‫ببین، بگرد اونایی که به آرایشگاه حمله کردن رو پیدا کن...‬
‫.. همه‌شون رو به هتلمون دعوت کن، باشه؟‬ ‫بگو با خانواده‌هاشون بیان...‬
‫- .. یه پذیرایی مفصل ازشون بکنیم، باشه؟‬ ‫- به روی چشم آقا.‬
‫نه سرهات خان، این خبرا نیست.‬
‫نمی‌تونی اورفا رو شبیه خودت کنی.‬
‫من اجازه نمی‌دم همچین اتفاقی بیفته.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫خیر باشه؟‬
‫باید باهم حرف بزنیم.‬
‫راستش می‌خواستم با سرهات حرف بزنم ولی...‬
‫.. ندیدمش.‬
‫واسه همین منتظر تو موندم.‬
‫صبح که زد بیرون، دیگه برنگشت.‬ ‫کجاست، منم نمی‌دونم.‬
‫تو به سرهات چی می‌خوای بگی؟‬
‫من دیدمش.‬
‫داشتم ریحون کوهی جمع می‌کردم.‬
‫سلطان...‬
‫.. حالش خیلی بد بود.‬
‫من تو کل عمرم...‬
‫.. اولین باره که یه مَرد رو تو اون حال و روز می‌بینم.‬
‫- چطوری بود؟‬ ‫- آقایی که مثل کوه استوار بود...‬
‫.. زانو زد و...‬
‫.. های‌های گریه کرد.‬
‫دلم واسه اون حالش کباب شد.‬
‫سرهات... سرهات گریه کرد؟‬
‫آره. تو بگو گریه کرد...‬
‫.. من می‌گم انگار جونش به لبش رسیده بود.‬
‫خیلی ترسیدم بلایی سر خودش بیاره.‬
‫بعدش هم که اومدم اینجا.‬
‫وقتی با مَلک حرف زدم، فهمیدم دردش چیه.‬
‫دردش چی بود؟‬
‫عشق.‬
‫مگه جز عشق، چی می‌تونه آدم رو‬ ‫به این روز بندازه؟‬
‫مَلک گفت که رابطه‌اش با ییلدیز‬ ‫قطع شده ولی...‬
‫.. قضیه اینطوری نیست، سلطان.‬
‫قضیه اینطوری نیست.‬
‫دیدم.‬
‫اول فکر کردم مال ملکه ولی...‬
‫.. گیره‌سر ییلدیز بود.‬
‫گیره‌سر‬ ‫دست سرهات چیکار می‌کرد؟‬
‫سلطان، آدم گاهی اونقدر عاشق می‌شه که...‬
‫.. حتی دلش نمیاد یه تارِ موی طرفو اذیت کنه.‬
‫دختر این دیگه چه جور جدایی‌ایه؟ به خدا عقلم قد نمی‌ده.‬
‫قد نمی‌ده دیگه.‬
‫عقل سرهات هم قد نمی‌ده.‬
‫نه عقلش می‌کشه...‬
‫.. نه دلش قبول می‌کنه.‬
‫درد و غمش هم همه‌اش واسه همینه.‬
‫آدم رو باید...‬
‫.. موقعِ جدایی شناخت.‬
‫کنار اومدن با اون درد...‬
‫.. کار هر کسی نیست...‬
‫.. کار آدمای بزرگه.‬
‫بعضی جدایی‌ها...‬
‫.. آدم رو تبدیل به هیولا می‌کنه.‬
‫اگه بتونی اون هیولا رو سرکوب کنی و...‬
‫.. هنوز از عشق و مهربونی‌ت دست نکشی...‬
‫.. اونوقت یعنی با قلبت نه،‬ ‫بلکه با روحت عاشق شدی.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- بله سرهات؟‬
‫هوا خیلی سرده. بیا، خودم می‌رسونمت عمارت.‬ ‫اینطوری پیاده نرو، بیا.‬
‫نمی‌خواد. خودم می‌رم.‬
‫آهای! وایسا!‬
‫سوار این ماشین شو.‬
‫- تو حرف تو کله‌ت نمی‌ره؟‬ ‫- ییلدیز.‬
‫گفتم خودم می‌رم، یعنی خودم می‌رم.‬
‫- سرهات!‬ ‫- من فقط واسه این گفتم که...‬
‫.. مریض نشی و عقدت رو از دست ندی.‬
‫سوار شو، می‌رسونمت.‬
‫سرهات ولم کن.‬
‫فهمیدم چرا نمی‌خوای با من بیای.‬
‫چی فهمیدی سرهات؟ چی؟‬
‫می‌ترسی با من وقت بگذرونی و دوباره روت اثر بذارم.‬
‫تو آرایشگاه همدیگه رو بغل کردیم، اون روت اثر گذاشت؟‬
‫اینقدر به عشقت به ییلدیریم اطمینان نداری؟‬
‫چه ربطی داره؟ یعنی من به حسم...‬
‫.. من هم به حسم، هم به خودم و هم به عشقم ‫اطمینان دارم. همین و بس. تموم شد.
‫پس سوار شو.‬
‫نه فقط تا عمارت، اگه تا ایغدیر هم بریم...‬
‫.. نمی‌تونی ذهنِ منو به هم بریزی.‬ ‫برو کنار.‬
‫معلومه.
‫ولی ببین، زیر سنگ بمون ولی زیرِ حرفت نزن.‬
‫خدایا شکرت.‬
‫کجاست اون ییلدیریمی که جلو گلوله‌ها واسش می‌پریدی؟‬
‫به تو چه؟‬
‫یالا برو.‬
‫روح اینا به هم گره خورده؟‬
‫همینطوره.‬
‫پس بگو درست بوده.‬
‫آدما واقعاً با طناب‌های نامرئی به هم وصلن.‬
‫چه زنده باشن، چه مرده.‬
‫هر کاری کردم نتونستم اون طناب‌ها رو پاره کنم.‬
‫چیزی به عقد ییلدیریم و ییلدیز نمونده.‬
‫سرهات هم باید خون جگر بخوره و بگه شربت زغال‌اخته خوردم.‬
‫بعد از اون دیگه نه طنابی می‌مونه و نه چیز دیگه‌ای.‬
‫چیزی که من نمی‌فهمم...‬
‫.. این دوتا، یعنی ییلدیز و سرهات...‬
‫.. چطور اینقدر دشمن هم شدن؟‬
‫یعنی اون ییلدیزی که واسه آزادی سرهات...‬
‫.. از خودش گذشت...‬
‫.. چی شد که اون کارت دعوت رو آورد و گذاشت کف دست سرهات؟‬
‫آشیر گفته!‬
‫چی رو گفته سلطان؟‬
‫دختر، اینکه ییلدیز و ملک با هم خواهرن!‬
‫خب تو بهش گفتی؟‬
‫مجبور شدم. وگرنه ییلدیز رو به ییلدیریم نمی‌داد.‬
‫پس حتماً اون گفته.‬
‫ببین، اگه سرهات...‬
‫.. بفهمه ییلدیز به‌خاطر این راز از خودش گذشته...‬
‫نه. سرهات نباید اینو بفهمه.‬
‫اصلاً نباید بفهمه.‬
‫حتی این راز رو هیچ‌کس نباید بفهمه.‬
‫ببین، اگه ملک هم بفهمه، نمی‌تونه تو خودش نگه داره.‬
‫سوده، سکوت می‌کنیم. مجبوریم سکوت کنیم.‬
‫اگه سرهات...‬
‫.. بین دوتا خواهر گیر کنه...‬
‫.. ییلدیز رو انتخاب می‌کنه.
‫آره، ییلدیز رو انتخاب می‌کنه.‬
‫جفتمون عاشق مصطفی بودیم سلطان.‬
‫ولی اون قسمت هیچ‌کدوممون نشد.‬
‫می‌گن دخترا سرنوشت مادراشون رو زندگی می‌کنن.‬
‫خدایا، ایشالا...‬
‫.. ایشالا ملک هم به سرنوشت من دچار نشه.‬
‫خوشبختیش با سرهات نیمه‌کاره نمونه.‬
‫مثلِ من.‬
‫آمین.‬
‫«سوده و سلطان دارن بهت دروغ می‌گن دخترم.‬
‫بابات مصطفی نیست.‬ ‫بابات...‬
‫اگه یادت باشه دفعه‌ی قبل که اومدی،‬ ‫نتونستم کارتمو بگیرم.‬
‫اما دلم می‌خواد تو این روز قشنگ‬ ‫کنارت باشم.‬
‫به نمایندگی از خانواده‌ی یلدوران.‬
‫به ییلدیریم می‌گم برات کارت بذاره.‬
‫هرچند تو کارِت معلوم نیست.‬ ‫عادت داری عروسی بهم بزنی.‬
‫نه، اون روزا دیگه تموم شده ییلدیز.‬
‫دیگه از این خبرا نیست، نگران نباش.‬
‫وقتی اینقدر دوستت دارم‬ ‫رفتن دیگه چیه؟‬
‫دست کشیدن دیگه چیه؟‬
‫من هیچ‌وقت‬ ‫ازت دست نکشیدم.‬
‫چون‬ ‫تو هم نیمه‌ی روح منی.‬
‫ملک، چی شده؟‬
‫دخترم، عکسا رو پیدا کردی؟‬ ‫اگه می‌خوای بیا با هم ببینیم.‬
‫ببینیم. معلومه که ببینیم.‬
‫مامانم می‌خواسته بهم پیام بده...‬
‫.. اما خب وقت نکرده،‬ ‫بعدش تصادف شده.‬
‫چه پیامی؟‬
‫گفته سلطان و سوده دارن بهت‬ ‫دروغ می‌گن.‬
‫گفته بابات مصطفی نیست.‬
‫اما حیف که وقت نکرده.‬
‫پیامش نصفه مونده،‬ ‫نتونسته بنویسه کیه.‬
‫ببین.‬
‫ببین! بابای من کیه؟‬
‫بابای من کیه؟‬
‫دخترم، این چه سوالیه؟ زشته!‬
‫آخه کی بهتر از مادرت می‌دونه‬ ‫بابات کیه؟‬
‫بگو. بگو دیگه!‬ ‫یه چیزی بگو، حرف بزن!‬
‫من اگه گفتم مصطفی‌ست، یعنی مصطفی‌ست.‬
‫- چی؟‬ ‫- پس چرا همچین چیزی نوشته؟‬
‫- چرا اینو نوشته؟‬ ‫- من از کجا بدونم؟‬
‫من اهل دروغ نیستم.‬ ‫خودت بهتر از همه می‌دونی.‬
‫دخترم، ببین.‬
‫مادر خدابیامرزت...‬
‫.. نمی‌خواست ازدواجت با سرهات ادامه پیدا کنه.‬
‫معلومه می‌خواسته از من و سوده هم متنفر بشی.‬
‫بعد اونا هم برای اینکه تو بری استانبول...‬
‫.. همچین چیزی نوشته.‬
‫- خدا منو ببخشه.‬ ‫- دخترم.‬
‫نکن، به خدا ببین.‬ ‫بی‌خودی خودتو ناراحت نکن.‬
‫خیالت راحت باشه.‬
‫گناه داری.‬
‫این بچه همه چیزو حس می‌کنه، نکن.‬
‫هجران، خیر باشه؟‬
‫قبل اینکه بپرسی بگم.‬ ‫آره، تعقیبت کردم.‬
‫- اون که معلومه، ولی واسه چی تعقیب کردی؟‬ ‫- اونم تا چند لحظه‌ی دیگه می‌فهمی.‬
‫هجران.‬
‫مریم خانم!‬
‫برای اینکه... برای اینکه منو از مغازه بیرون کنی...‬
‫.. مردمو تحریک کردی.‬
‫اما اینو یادت نره که...‬
‫.. من با کلی سختی و بدبختی اومدم این اورفا.‬
‫همچین لقمه‌ی راحتی هم نیستم.‬
‫اون زن‌های کاباره‌ای که تحقیرشون می‌کنین رو می‌بینی؟‬
‫از شماهایی که مغازه‌ی یه آدم بی‌گناه رو رو سرش خراب می‌کنین، با شرف‌ترن.‬
‫هوی زن، یواش!‬
‫تو کی هستی که پاشدی اومدی تو حیاط من و واسم خط و نشون می‌کشی؟‬
‫مادر، مادر.
‫تو به مغازه‌ی هجران حمله کردی؟‬
‫داره تهمت می‌زنه.‬
‫تهمته، آره؟‬
‫باز اینجا چه خبره؟‬
‫این زن شما...‬
‫.. این زن...‬
‫.. مردمو تحریک کرد و انداخت به جون من.‬
‫مغازه‌مو سنگ‌بارون کردن، با نونم بازی کرد، با نونم!‬
‫همینطوری چرت و پرت نگو.‬
‫من هیچ کاری با مغازه‌ی تو نداشتم.‬
‫آره، با اون گذشته‌ی کثیفت...‬
‫گفتم تو اورفا نمی‌تونی کار کنی، آره.‬
‫گفتم، درسته، آره.‬
‫اما بیشتر از این نبوده.‬
‫در هر صورت هر کی این کار رو کرده دستش درد نکنه.‬
‫کاش من می‌گفتم بکنن.‬
‫ببین دخترم.‬
‫رسم و رسوم ما مثل شماها نیست.‬
‫زن‌هایی مثل تو...‬
‫.. اینجا، واسه دخترای جوونی مثل آسیه‌ی ما...‬
‫.. و بچه‌ها، الگوی بدی هستن.‬
‫مردم اگه چیزی گفتن، حتماً درسته.‬
‫واسه همین زیاد کشش نده. برو پی کارت.‬
‫شماها پاکین.‬
‫منم سیاهم، آره؟‬
‫هر کاری من می‌کنم اشتباهه.‬
‫اینکه دخترتونو بدین به مردی که دوستش نداره درسته، آره؟‬
‫همه‌ی ما تو گذشته‌مون اشتباهاتی داشتیم.‬
‫همه‌مون پشیمونی‌هایی داریم، مگه نه؟‬
‫اما من...‬
‫.. من خجالت نمی‌کشم.
‫چون کار خجالت‌آوری نکردم.‬
‫بهتره بهم عادت کنین سرکار خانم.‬
‫چون قصد ندارم از اورفا‬ ‫جایی برم.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫ببین داره چی کار می‌کنه!‬
‫اون چی بود؟‬
‫- هجران چی شد؟‬ ‫- اونو از مامانت بپرس ییلدیز.‬
‫چه خبره؟ هجران اینجا چیکار می‌کنه؟‬
‫پسرم برین این رسوایی رو از اونجا بیارین،‬ ‫بیاریدش پایین لعنتی‌ها.‬
‫دست نزن کثافت! ولش کن!‬
‫شما هم زیاد کشش ندین.‬ ‫افطار نزدیکه، یالا میز رو بچینین.‬
‫یالا یالا، برین سر کارتون.‬
‫دخترِ قرص و محکمیه.‬
‫بذار واسه دخترایی مثلِ آسیه‌ی ما‬ ‫الگو بشه.‬
‫یالا، هرکی بره سر کارش. یالا.‬
‫یالا.‬
‫جل‌الخالق! جل‌الخالق!‬
‫حمزه، دارم از قرض حرف می‌زنم، قرض.‬
‫اگه اونقدر پول نقد داشتم حرفی نبود‬ ‫ولی به خدا منم ندارم.‬
‫- تو حران یه زمین جدید خریدم.‬ ‫- خوبه.‬
‫باشه، اینم بگذره.‬
‫مردک دروغگو!‬
‫آقا، اونایی که به آرایشگاه حمله کردن رو پیدا کردیم.‬
‫همونطور که دستور دادین‬ ‫با خانواده‌هاشون بردیمشون هتل.‬
‫خوبه.‬
‫ببین، تا وقتی این قضایا بخوابه‬ ‫همه‌شون مهمون ما هستن.‬
‫اطاعت می‌شه آقا.‬
‫بیا وکیل، بیا.‬
‫- تو برو.‬ ‫- حالتون چطوره؟ فوری صدام کردین.‬
‫وکیل، تو باتلاقم.‬
‫فوری به پول احتیاج دارم.‬
‫یه بخشی از اموال تاشکسن‌ها که به نامِ منه رو‬ ‫بذار برای فروش.‬
‫پول نقد لازم دارم.‬
‫زمین‌ها و سرمایه‌گذاری‌های خیلی باارزشی هستن،‬ ‫قیمتشون هم خیلی بالاست.‬
‫نمی‌دونم سریع براشون مشتری پیدا می‌شه یا نه.‬
‫تو هم دیگه چونه نزن.‬
‫پول از جونم که عزیزتر نیست.‬
‫راستش واسه هتل چندتا مشتری هست.‬ ‫هتل هم جزوشونه؟‬
‫هر کاری لازمه بکن. باشه؟‬
‫هرچه زودتر واسم پول جور کن.‬
‫وای سرم!‬
‫امروز چی کشیدم من؟ این چه روزی بود؟‬
‫بیا مامان، بیا.‬
‫با ییلدیریم بحثت شده.‬
‫- چی شده دخترم؟‬ ‫- هی می‌خوام هیچی نگم و ساکت بمونم.‬
‫این هی میاد پیشت چغلی می‌کنه،‬ ‫بعد به خودش می‌گه مرد.‬
‫همه‌اش پشت قدرت تو قایم می‌شه.‬
‫ببین، با ییلدیریم رابطه‌ت رو درست کن.‬
‫تو یه زن بیوه‌ای.‬
‫اونم یه مرد مجرده.‬
‫- خب که چی؟‬ ‫- در هر صورت تو رو قبول کرده و گرفته.‬
‫ییلدیز، به جای اینکه ممنون باشی‬ ‫ببین چیکار می‌کنی.‬
‫اگه خبر این دعواهاتون بپیچه...‬
‫.. پشت سرت حرف درمیارن.‬
‫من حالم از این اخلاقت به هم می‌خوره!‬
‫همه‌اش فکر و ذکرت اینه که مردم چی می‌گن.‬
‫همه‌اش نگران اینی که بقیه‬ ‫درباره‌مون چی فکر می‌کنن.‬
‫دست بردار!‬
‫چیزایی که واسه آبروی این خانواده فدا کردم‬ ‫و تو دلم ریختم کافی نبود؟‬
‫خسته نشدین؟‬
‫- ببین هنوز داره حرف می‌زنه...‬ ‫- چون ازم سوءاستفاده کردین!‬
‫پاشو یالا پاشو.‬ ‫زنگ بزن به اون مرد و از دلش...‬
‫من چرا باید از دلش دربیارم؟‬ ‫من کاری نکردم.‬
‫دختر؟‬
‫نکنه داری واسه این مرد ناز می‌کنی؟‬
‫ببین مامان.‬
‫ببین، همینطوری هم‬ ‫پیشونیم داره از درد می‌ترکه.‬
‫دیگه با این حرفای ناز و نیاز‬ ‫اعصابم رو خرد نکن.‬
‫ییلدیز.‬
‫تو وقتی با سرهات لب گرفتی‬ ‫تمام حق ناز کردنت رو از دست دادی.‬
‫اون تموم شد و رفت. تو دعا کن.‬
‫طرف بخشیدت، دستت رو گرفت...‬
‫.. میاردت بین مردم و می‌گردونتت.‬
‫اگه یکی دیگه بود...‬
‫.. خیلی وقت پیش انگشتر رو پرت کرده بود.‬ ‫تو از این چیزا خبر نداری.‬
‫اصلاً مگه کی...
‫.. کی دلش می‌خواد با دختری که با یه مرد متأهل لب گرفته ‫ازدواج کنه؟
‫ازدواج نکنه! اصلاً نکنه!‬
‫مگه من بهش می‌گم‬ ‫بیا با من ازدواج کن؟‬
‫- تازه سرهات دشمن اون مرده!‬ ‫- به من چه که دشمنشه؟ به من چه؟‬
‫به به!‬
‫ییلدیز خانم، با اینکه نامزد داری‬ ‫با مردهای متأهل لب می‌گیری، آره؟‬
‫شما دخترتون رو که با مردهای متأهل می‌پره...‬
‫.. میارین و اینطوری بالای مجلس‬ ‫می‌نشونین.‬
‫اونوقت من به‌خاطر یه پیام‬ ‫از خونه پرت بشم بیرون.‬
‫چه عدالت قشنگی، مریم خانم.‬
‫- مگه نه؟‬ ‫- این بی‌ادب رو ببین چی می‌گه!‬
‫- تو دخالت نکن.‬ ‫- این بی‌چشم و رو رو ببین، تو چی می‌گی؟‬
‫مگه اینا مثل همن؟ ندا، اینا یکی‌ان؟‬
‫تو دوتا بچه داری.‬
‫مثل روز روشنه که جفتش یکیه.‬
‫از این به بعد...‬
‫.. تو این عمارت خدمتکاری نمی‌کنم.‬
‫مثل قدیما می‌شم ندا خانم.‬
‫مثل قدیما هم بهم احترام می‌ذارن.‬
‫سر سفره‌ی افطار امشب هم می‌شینم.‬
‫وگرنه...‬
‫.. آقا ضیان می‌فهمه که ییلدیز و سرهات همدیگه رو بوسیدن.‬
‫بعدش دیگه نمی‌دونم دخترتونو می‌کشه یا چیکار می‌کنه، اونش با من نیست.‬
‫تو وایسا، یه لحظه وایسا، صبر کن.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟ چی داری می‌گی؟‬
‫داری مادرم رو با جون من تهدید می‌کنی؟‬
‫تو...‬
‫.. اگه از اون زن کاباره‌ای که برادرت بوسیدتش دفاع کنی...‬
‫.. ییلدیز...‬
‫.. منم این کار رو می‌کنم.‬
‫از آشیر طلاق نمی‌گیرم.‬
‫تو این عمارت نه فقط به عنوان مادر بچه‌هام...‬
‫.. بلکه به عنوان زن آشیر هم می‌مونم.‬
‫اگه بخوای پشت سرم نقشه بکشی...‬
‫.. یا بخوای منو بسوزونی مریم خانم...‬
‫.. منم ییلدیز رو می‌سوزونم.‬
‫متأسفم.‬
‫این چِش شده؟‬
‫بی‌حیای از جون گذشته!‬
‫دختره رو هم دیوونه کردیم.‬
‫چیکار کردم من؟ من چیکار کردم؟‬
‫من چی؟ چی داره می‌شه؟‬
‫خیلی معذرت می‌خوام، خیلی معذرت می‌خوام.‬
‫ییلدیز، حرفامو باور نکردی عزیزم، نه؟‬
‫خیلی بیچاره شدم، مادرت اینجا زندگی رو واسم جهنم کرده ییلدیز.‬
‫من حتی به یه تار موت هم نمی‌تونم آسیب بزنم عزیزم.‬
‫- باشه.‬ ‫- ییلدیز.‬
‫- باشه حالا بیا.‬ ‫- ییلدیز من تو رو...‬
‫باشه، بیا.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- چی؟‬
‫- من عمراً بهت آسیب نمی‌زنم عزیزم.‬ ‫- باشه.‬
‫- حتی نمی‌ذارم یه تار موت هم کم بشه.‬ ‫- می‌دونم.‬
‫- می‌دونی دیگه، نه؟‬ ‫- می‌دونم.‬
‫- باور نکردی که، نه؟‬ ‫- باور نکردم. تو، وایسا.‬
‫یه توضیح بده ببینم. این قضیه‌ی خیانت چیه؟‬
‫الان من اونو... یعنی چی رو...‬
‫راستش اونقدرا هم چیزی واسه تعریف کردن نیست ییلدیز.‬
‫یه چیز بی‌اهمیتی بود. اومد و رفت.‬
‫بریز بیرون. حرف دلتو بزن.‬
‫ییلدیز، ما...‬
‫.. تازه داریم طعم دوست داشته شدن رو می‌چشیم.‬
‫تازه داریم دوست داشتن رو یاد می‌گیریم.
‫یعنی همه‌اش تقصیر ماست گل من؟‬
‫همه‌اش تقصیر ماست؟ ها؟‬
‫تو بگو.‬
‫ما که با تقدیر نمی‌جنگیم.‬
‫فقط جلوی اونایی که می‌خوان تقدیرمون رو بنویسن سر خم نمی‌کنیم.‬
‫این جرمه؟ معلومه که نه.‬
‫ولی چون زنیم...‬
‫.. همه‌ی اینا واسه همینه.‬
‫زبونایی که حکم می‌دن...‬
‫.. و دستایی که مجازات می‌کنن، بشکنن.‬
‫تو به اونا نگاه نکن.‬
‫این اشکای مرواریدیت رو پاک کن، ولش کن.‬
‫تو هر چی دلت می‌خواد بهم بگو. من قلبت رو می‌شناسم.‬
‫بین خودمون می‌مونه. من هیچی نمی‌دونم، چیزی هم نشنیدم.‬
‫من حرفی نمی‌زنم. باشه؟‬
‫خوبه که هستی.‬
‫عزیز من، طالع‌برگشته‌ی من!‬
‫اگه خواهرم بودی، یعنی می‌تونستم انقدر دوستت داشته باشم؟‬
‫- باور نکردی دیگه، نه؟‬ ‫- نه، باور نکردم.‬
‫به خدا قسم که باور نکردم، نه.‬
‫ملک؟‬
‫خوبی؟‬
‫باشه، باشه.‬
‫خوب شد اومدی.‬
‫چی شده؟‬
‫می‌خوای تعریف کنی؟‬
‫- امروز ژاندارمری اومد.‬ ‫- بعدش؟‬
‫وسایل مامان و بابام رو آوردن.‬
‫تحقیقاتشون تموم شده.‬
‫دلت واسشون تنگ شده، نه؟‬
‫خیلی دلم تنگ شده.‬
‫آروم باش.
‫سخته.‬
‫می‌دونم خیلی سخته، ولی دیگه خودت رو اذیت نکن، خواهش می‌کنم.‬
‫- سرهات، ذهنم خیلی مشغوله.‬ ‫- چرا؟‬
‫این چیه؟‬
‫مامانم سعی کرده واسم یه پیام بنویسه.‬
‫گفته بابات مصطفی نیست، سوده و سلطان دارن بهت دروغ می‌گن.‬
‫تو از خاله سوده پرسیدی؟‬
‫پرسیدم.‬
‫گفت که دروغه.‬
‫بهم دروغ نمی‌گه، مگه نه؟‬
‫یعنی خاله سوده تو یه همچین موردی دروغ نمی‌گه.‬
‫مگه نه؟‬
‫بیا.‬
‫باشه.‬
‫دیگه خودتو ناراحت نکن.‬
‫خدا قبول کنه، نوش جان.‬
‫بفرمایین.‬
‫- بفرمایین.‬ ‫- خدا قبول کنه.‬
‫داداشم.‬
‫یه چیزایی شنیدم.‬
‫ییلدیریم...‬
‫.. می‌خواد چندتا از اموالش رو‬ ‫رد کنه بره.‬
‫لابد می‌خواد سرمایه‌گذاری چیزی بکنه.‬
‫اون بدهی سلاح‌هاییه که نتونسته تحویل بده.‬
‫آقا.‬
‫همونطور که دستور دادی، شیشه و چارچوب‬ ‫آرایشگاه هجران رو هم درست کردیم.‬
‫داخلش رو هم یه سر و سامونی دادیم،‬ ‫به خدا ماه شد.‬
‫- یکم بده.‬ ‫- خوبه.‬
‫فقط مونده کسایی که این کار رو کردن،‬ ‫و اگه محرکی داشتن، پیداشون کنیم و...‬
‫.. حسابشون رو بذاریم کف دستشون.‬
‫اون زن تو بازار چه کار داره؟‬
‫اگه جای تو بودم،‬ ‫بیخیال این قضیه می‌شدم.‬
‫ولی جای من نیستی.‬
‫سرهات درست می‌گه.‬
‫یعنی گذشته‌ی اون زن به ما چه؟‬ ‫اگه می‌خواد کار کنه، خب کار می‌کنه.‬
‫اگه لازم باشه پشتش هم وایمیستیم.‬ ‫کمکش هم می‌کنیم.‬
‫- اینطوری می‌گی مادر؟‬ ‫- آره، همینطوری می‌گم.‬
‫سرهات داره درست رفتار می‌کنه.‬
‫وقتی گفتم کسی بهش دست نزنه یعنی نزنه،‬ ‫مگه نه پسرم؟‬
‫بعد از اینکه حقیقت رو فهمیدی، ببینم...‬
‫.. می‌تونی دست بهش نزنی، یا نمی‌تونی؟
‫به خدا منم وقتی قضیه رو شنیدم‬ ‫وحشت کردم.‬
‫فقط چون یه زن تو کاباره کار کرده،‬ ‫ریختن تو مغازه‌اش چقدر وحشیانه‌ست!‬
‫- آخه تو چه دور و زمونه‌ای هستیم؟‬ ‫- هیچی دیگه.‬
‫عاکف خواهش می‌کنم اینطوری نخور.‬
‫تو روخدا ببین، قاشق داری.‬ ‫لطفاً بریز تو بشقابت.‬
‫خاصیتش به همینه، باید از وسط خورد.‬
‫- باشه عزیزم.‬ ‫- عزیزم؟‬
‫باشه.‬
‫خوشت اومد؟‬
‫- خوبه.‬ ‫- خوبه، مگه نه؟‬
‫آقا.‬
‫بچه‌ها کسایی که به مغازه حمله کردن رو پیدا کردن.‬
‫- کجا هستن؟‬ ‫- تو هتل ییلدیریم.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫خبردار شدی، آره شریک؟‬
‫آره شریک، خبردار شدم.‬
‫خیره، اسلحه نمی‌کشین؟‬
‫گفتم به ییلدیریم هم خبر بدم.‬
‫- بالاخره داماده دیگه، چیکار می‌شه کرد؟‬ ‫- به خدا من که باهاش نسبتی ندارم.‬
‫صبری هم برای منتظر موندن ندارم.‬
‫هر کسی این کار رو با هجران خانم کرده، تاوانش رو پس می‌ده.‬
‫حق با توئه.‬
‫یالا.‬
‫اوه اوه!‬
‫خوش اومدین بابا.‬
‫گفته بودن آشیر اومده.‬
‫ولی از دیدن تو هم خوشحال شدم سرهات.‬
‫ییلدیریم.‬
‫اون بچه رو ول کن، مثل آدم حرف بزنیم.‬
‫موضوع دقیقاً همین بچه‌ست برادرزن.‬
‫معرفی می‌کنم. فرهاد.‬
‫پسر یکی از همون آدمایی که اومدین ببریدشون.‬
‫بچه‌ها بهش می‌گن فرو.‬ ‫فرو، مگه نه؟‬
‫تازه فرو تنها نیست،‬ ‫زن و بچه‌ی بقیه هم اینجان.‬
‫منتظر شما هستن،‬ ‫همگی با هم افطار کردیم.‬
‫حالا...‬
‫.. بهم یه چیزی گفتن...‬
‫.. گفتن عمو آشیر و عمو سرهات‬ ‫بلایی سر ما میارن؟‬
‫منم گفتم «مگه می‌شه همچین چیزی؟»‬
‫جل‌الخالق.‬
‫گفتم اونا یه چیزی دارن که من ندارم.‬
‫رحم و مروت.‬
‫شریک.‬
‫اونا...‬
‫.. گفتم جلوی بچه‌ها‬ ‫کاری با باباشون ندارن.‬
‫مگه نه؟‬
‫خانواده‌ها رو عمداً آورده.‬ ‫در شأن ما نیست شریک.‬
‫- یالا پراکنده شیم.‬ ‫- بریم بریم ولی ماشاالله...‬
‫.. عجب دامادیه.‬
‫از سوءاستفاده کردن از زن و بچه‌ها‬ ‫اصلاً ابایی نداره.‬
‫شریک، شما ییلدیز رو‬ ‫به خاطر مردونگی به این دادین؟‬
‫هیس.‬
‫سرهات.‬
‫جلوی فرو داری تند می‌ری.‬ ‫فلفل می‌ریزم تو دهنت.‬
‫هوی پسر!‬
‫یه بار دیگه اسمِ نامزد منو بیاری...‬
‫.. ییلدیز هر چی لازم بود رو بهت گفت. ‫بس نبود؟
‫امروز رو فراموش نکن ییلدیریم.‬
‫امروز رو فراموش نکن.‬
‫- تو یکی فراموش نکن.‬ ‫- مرتیکه...‬
‫سرهات، بهت گفته بودم.‬
‫بهت گفته بودم نمی‌ذارم نظم اینجا رو...
‫.. به هم بزنی. نه تنها خان اورفا، اگه برادرزنش...
‫.. یا حتی هفت‌پشتش هم بیاد، من اجازه نمی‌دم.
‫نمی‌ذارم مردم اینجا رو به خاطر یه زن کاباره‌ای له کنی.‬
‫- مرتیکه‌ی...‬ ‫- هیس!‬
‫آروم باش. اسلحه رو آوردم پایین.‬ ‫دیوونه نشو، آروم.‬
‫- بچه اینجاست شریک.‬ ‫- شغال!‬
‫شریک، آروم باش، آروم.‬
‫بیا فرو، بیا بریم‬ ‫دسر بخوریم پسرم. بیا.‬
‫- عموهات هنوز افطار نکردن...‬ ‫- باشه، باشه.‬
‫همه‌شون رو می‌گیرم، آروم باش.‬
‫چطوری می‌خوای بگیری شریک؟‬
‫تو سرت چی می‌گذره؟ چی‌کار می‌خوای بکنی؟‬
‫خودشون با پای خودشون میان پیشم.‬
‫نگران نباش. یالا، یالا.‬
‫گوش کن، ببین چی می‌گم،‬ ‫یه وقت دست به کار احمقانه‌ای نزنی.‬
‫اصلاً. یوسف.‬
‫- بله خان.‬ ‫- یه چیزی ازت می‌خوام.‬
‫حتماً خان.‬
‫خانم من،‬ ‫شما چرا تا اینجا اومدین؟‬
‫اگه صدا می‌زدین، خودم‬ ‫داروهاتون رو میاوردم.‬
‫- نمی‌خواستم به زحمت بیفتی.‬ ‫- بیا، ان‌شاءالله که شفا باشه.‬
‫- یالا، یالا.‬ ‫- باشه مادر.‬
‫دختره واقعاً آرایشگر خوبی بود.‬ ‫کاش تعطیل نشه.‬
‫تازه می‌خواستم تو رو هم ببرم اونجا.‬
‫اون رو ول کن، چطور‬ ‫ییلدیز آبجی اون تو بوده؟‬
‫سرهات‌خان اونجا بوده و‬ ‫خدا رو شکر به موقع رسیده.‬
‫این آبجی تو هم‬ ‫از زیر هر سنگی درمیاد.‬
‫حالا چه حکمتیه، نمی‌دونم.‬
‫آره. یالا.‬
‫- برین بیرون.‬ ‫- چی رو نگاه می‌کنین؟ برین بیرون دیگه، یالا.‬
‫یالا.‬
‫- یالا، برو بیرون.‬ ‫- یالا خانم‌ها.‬
‫- سریع، سریع. یالا عزیزم.‬ ‫- یالا، یالا.‬
‫آبجی گلزار، تو بمون.
‫من رو صدا کردی عاکف؟‬
‫کادی، بیا این طرف.
‫آخه این وقت شب چه خبره؟ تو رو خدا.‬
‫لابد موقع افطار قندت زده بالا.‬
‫یکم داغ کردی.‬
‫قند من نه، ولی قند تو قراره بزنه بالا.‬
‫اوف!‬
‫عاکف، اصلاً حال ندارم.‬ ‫هر چی می‌خوای بگی رک و پوست‌کنده بگو.‬
‫یالا، بگو.‬
‫داشتین درباره‌ی اون زن آرایشگر حرف می‌زدین؟‬
‫چرا باید درباره‌ی اون آرایشگر حرف بزنیم؟‬ ‫دختر مردمه.‬
‫تازه سرهات هم‬ ‫هر چی لازم بود رو گفت.‬
‫گفت، آره؟‬
‫ولی اون چیزی رو که نمی‌دونست نگفت.‬
‫هجران...‬
‫.. اون دختر آرایشگر...‬
‫.. خواهر منه.‬
‫توبه!‬
‫تو واقعاً عقلت رو از دست دادی.‬
‫به خدا من یادم نمیاد همچین دختری‬ ‫زاییده باشم.‬
‫تو نزاییدی.‬
‫ولی آبجی مروت زایید.‬
‫عشق بابام...‬
‫.. آبجی مروت. همون که...‬
‫.. وقتی تو این عمارت کار می‌کرد...‬
‫.. حامله شد...‬
‫.. و تو بعدش...‬
‫.. موهاش رو گرفتی و روی زمین کشیدیش...‬
‫.. آبجی مروت.‬
‫اون دختر همون هجرانه.‬
‫دختر مروت آبجی.‬
‫خواهر ناتنی من از طرف پدرم.‬
‫این راسته کادی؟‬
‫خانم من، من...‬
‫کادی!
‫کادی، من بهت اعتماد کرده بودم.
‫تو به من نگفتی که اون دختر رو به جایی...‬
‫.. فرستادی که دیگه برنگرده؟‬
‫خانم من، به دوست قدیمی‌ام تو ازمیر‬ ‫سپرده بودمش...‬
‫.. اما بیچاره...‬
‫.. وقتی به مشکل خورد و آواره شد،‬ ‫نتونستم بهش پشت کنم.‬
‫حتی اگه خودش هم ندونه،‬ ‫امانت بکیرخان ماست، در شأن ما نبود.‬
‫مادر، دیگه...‬
‫.. وقت این نیست که به گذشته فکر کنیم...‬
‫.. باید به فکر آینده باشیم.‬
‫اون دختر باید از اورفا بره.‬
‫اگه سرهات بفهمه...‬
‫.. به خدا دستش رو می‌گیره میاره همینجا،‬ ‫اون دختر تو این عمارت موندگار می‌شه.‬
‫مال و اموال تقسیم می‌شه.‬
‫گند این که بابام...‬
‫.. بهت خیانت کرده درمیاد.‬
‫اول به فکر خانواده‌ات باش.‬
‫اول برای خانواده‌ی خودت مادری کن.‬
‫بعداً برای کل اورفا مادری کن.‬
‫باشه؟‬
‫وگرنه اون...‬
‫.. خانواده‌ای که نتونستی براشون مادری کنی...‬
‫.. سر دعوای ملک و املاک از هم می‌پاشه.‬
‫فهمیدی؟‬
‫بیا مادر.‬
‫بخور.‬
‫قرصاتو بخور،‬ ‫تازه از بیمارستان مرخص شدی.‬
‫داداش، به این نگاه نکن که مادرم...‬
‫.. اینقدر ریزه‌میزه‌ست.‬
‫دستش سنگینه.‬
‫- اونجا یه تیکه یخ بذارین.‬ ‫- نورگل!‬
‫- بهم خبرای خوب بده وکیل.‬ ‫- واسه همین این موقع شب مزاحم شدم.‬
‫می‌تونیم چندتا زمین رو بفروشیم.‬
‫اما مبلغی که می‌خوای رو جور نمی‌کنه.‬
‫ولی واسه هتل مشتری هست.‬
‫پولی که می‌خوام از توش درمیاد؟‬
‫- خب این یارو کیه؟‬ ‫- از طریق وکیلش با ما تماس گرفت.‬
‫مثل اینکه یه تاجر مقیم خارجه.‬
‫می‌خواد تو اورفا سرمایه‌گذاری کنه.‬
‫من دارم بهت می‌گم کارمون عجله‌ایه.‬
‫اونوقت تو میری یه آدم از اون سر دنیا پیدا می‌کنی؟ ها؟‬
‫طرف باید از کشورش پاشه بیاد،‬ ‫تا این معامله جوش بخوره.‬
‫طول می‌کشه، خیلی طول می‌کشه.‬
‫بهش گفتم قربان، بهش گفتم.‬
‫به یه وکیل تو اورفا وکالت داده.‬
‫مراحل فروش از طریق اون انجام می‌شه.‬
‫اگه شما موافقت کنین،‬ ‫فردا صبح به محض اینکه محضر باز بشه...‬
‫.. تو محضر قرار می‌ذاریم و‬ ‫کارای فروش رو انجام می‌دیم.‬
‫باشه.‬
‫این کار رو تمومش کن.‬
‫بعدش هم اون وکیلو بردار بیار اینجا.‬
‫یه آشنایی بدیم. بعدش هم بفهمیم رئیسش کیه،‬ ‫بفهمیم که...‬
‫.. یه روز که اوضاعمون رو به راه شد...‬
‫.. چیزی که مال خودمون بوده رو پس بگیریم.‬
‫تا حرف و حدیثی پیش نیومده،‬ ‫اینطوری اعتبارمون رو برگردونیم.‬
‫تو هنوز نخوابیدی؟‬
‫خوابم نبرد.‬
‫قضیه‌ی اون پیامه‌؟‬
‫چشمامو که می‌بندم، مامان نرگس رو می‌بینم.‬
‫بهم می‌گه دارن بهت دروغ می‌گن.‬
‫اما نمی‌خوام باور کنم.‬
‫انگار طوری نگام می‌کنه که انگار‬ ‫می‌خواد یه راز خیلی بزرگ رو بهم بگه.‬
‫سرهات.‬
‫قبلاً هم دیده بودم اونطوری نگام کنه.‬
‫قبل از اینکه بهم بگه فرزندخوانده‌ام،‬ ‫همینطوری نگام کرده بود.‬
‫نمی‌دونم ملک. اگه پدرت یه قبری داشت...‬
‫.. اگه قبری داشت، بازش می‌کردیم و‬ ‫یه جوری تست دی‌ان‌ای می‌دادیم اما...‬
‫.. نمی‌دونم.
‫خیلی اتفاقی نیست؟‬
‫ببین، من یه پدر دارم ولی قبر نداره.‬
‫مادرم داره برام یه پیام می‌نویسه.‬
‫اما قبل از اینکه پیام رو تموم کنه...‬
‫.. تصادف می‌کنه و می‌میره.‬
‫بعدش مریم خانم بهم زنگ می‌زنه...‬
‫.. و می‌گه اگه نمی‌خوای سرنوشتت مثل پدر و مادرت بشه...‬
‫- .. اورفا رو ترک کن. ‫- یه لحظه صبر کن، یه لحظه. تو...
‫.. فکر می‌کنی این پیام به اون تهدید ربطی داره؟
‫نمی‌دونم سرهات. ذهنم اینقدر درگیره و‬ ‫اینقدر به هم ریخته‌ام که نگو، اما...‬
‫- باشه.‬ ‫- سوده هم که لابد بهم دروغ نمی‌گه.‬
‫چون یه مادر چرا باید واسه همچین چیزی‬ ‫به بچه‌اش دروغ بگه؟‬
‫خاله سوده همچین کاری نمی‌کنه.‬
‫من اینجام.‬
‫تو این مورد، هر جا و هر طور که‬ ‫بهم احتیاج داشته باشی، من هستم.‬
‫من اینجام، کنارتم.‬
‫ممنونم.‬
‫سرهات!‬
‫- خوبه که هستی.‬ ‫- باشه، تو خودتو ناراحت نکن.‬
‫خوبه که هستی.‬
‫بگو وکیل.‬
‫فروش انجام شد.‬
‫- انتقال پول انجام شد آقا ییلدیریم.‬ ‫- خوبه، خوبه.‬
‫این دومین باره که خبرای خوب می‌دی. آفرین.‬
‫خب، با وکیل طرف مقابل حرف زدی؟‬ ‫میاد به دیدنم؟‬
‫میاد هتلتون.‬
‫بیاد. بیاد تا بفهمیم رئیسش کیه.‬
‫خوبه.‬
‫سرهات تو هم اینجا رو پاتوق کردی واسه خودت.‬ ‫شب و روز اینجایی.‬
‫خبریه؟‬
‫چی می‌گی یوسف؟ بد نیست، نه؟‬
‫نه، نیست. ولی اگه این تابلو رو عوض کنیم من...‬
‫.. زیاد اهل نقاشی نیستم.‬
‫- منم اینجاها رو زدم داغون کردم.‬ ‫- اونو به کِتو می‌گم، شب درستش می‌کنیم.‬
‫- چه خبره؟ چیزی شده؟‬ ‫- حالا یه لحظه بشین ببینم.‬
‫- امر، امر شماست آقا.‬ ‫- بیا.‬
‫کجا می‌شینه؟ چه خبره؟‬
‫چطوره؟‬
‫یکم جیرجیر می‌کنه. تو بیا یه نگاه بنداز.‬
‫استغفرالله، استغفرالله پسرم. بشین.‬
‫پاشو از اونجا، الان خودم جیرجیرتو درمیارم.‬
‫به خدا ببین، صندلی مال توئه.‬
‫می‌خوای نگهش دار، می‌خوای عوضش کن.‬
‫مطمئنم بهتر از این از پسش برمیای.‬
‫حداقل از قبلی بهتر مدیریت می‌کنی.‬
‫ای‌والله آقا، به خدا منم همین حسو دارم. می‌دونی؟‬
‫نکنه...؟‬
‫به خدا اون آدمی که منتظر بودی باهاش آشنا بشی...‬
‫.. سرهات یلدورانه.‬
‫دیگه این هتل مال اونه.‬
‫همین الان وکیل با دستای خودش هتل رو داد به یوسف.‬
‫نه. همچین چیزی نمی‌شه سرهات.‬
‫آقا، می‌دونی که من به همه می‌گم هویج،‬ ‫ولی این دیگه رئیس هویج‌هاست.‬
‫اگه دیروز که اومدیم اون کاسب‌ها رو‬ ‫تحویل می‌داد...‬
‫.. حالا با آدما، هتل رو هم گرفتیم. ‫بفرمایین، حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫- بفرما.‬ ‫- یه روز می‌خواست اورفا رو ازم بگیره.‬
‫اول باید صندلی‌ای که روش نشسته رو‬ ‫بگیره آقا.‬
‫اونم که نمی‌تونه بگیره.‬
‫سرهات، ببین اینطوری نمی‌شه.‬
‫- هر چیزی یه راه و رسمی داره.‬ ‫- مگه نه؟‬
‫جایی که زن‌ها و بچه‌ها میان جلوی تفنگ‌ها،‬ ‫دیگه چه راه و رسمی ییلدیریم؟‬
‫دوران این حرفا تموم شد.‬
‫- حالا تا فردا بهت مهلت می‌دم.‬ ‫- آقا.‬
‫تا عصر بره بیرون.‬
‫تا عصر بهت مهلت می‌دم.‬
‫کاسه کوزه‌ت رو جمع کن.‬
‫از هتلمون گمشو بیرون. یالا یوسف.‬
‫- یوسف؟‬ ‫- بله آقا.‬
‫به آدمای اینم بگو...‬
‫.. از هجران خانم درست و حسابی‬ ‫معذرت‌خواهی کنن.‬
‫می‌گیم معذرت بخوان آقا، حتماً.‬
‫ای وکیل فلان‌فلان‌شده!‬
‫وکیل، من الان با تو چیکار کنم؟‬
‫برو اونور،‬ ‫برو پشت من.‬
‫خجالت داره!‬ ‫ببین پسرم، هم حرف سرهات رو...‬
‫.. هم حرف من رو نباید فراموش کنی.‬
‫خانم میاد اینجا، باید معذرت‌خواهی کنین.‬ ‫شنیدین چی گفتم؟‬
‫- آشیر.‬ ‫- بله.‬
‫- صبح بخیر.‬ ‫- اینجا چه خبره؟‬
‫شریکم، سرهات،‬ ‫دستش درد نکنه زنگ زد خبر داد.‬
‫منم گفتم این دوستا رو همراهی کنم.‬
‫چون این شغال‌ها...‬
‫.. یه حماقتی کردن که‬ ‫حالا باید ازت معذرت بخوان.‬
‫حرف بزن دیگه مرتیکه‌ی مفت‌خور!‬
‫سنگ برمی‌داری،‬ ‫شیشه و پنجره رو میاری پایین.‬
‫حرف بزن، از خانم معذرت بخواه. بنال.‬
‫- حالا هجران...‬ ‫- مرتیکه... هیس! هی!‬
‫هجران مگه رفیق دوران سربازیته؟‬
‫باید بگی سرکار خانم هجران آرایشگر.‬ ‫بهش بگو، یالا.‬
‫ببخشید آقا.‬ ‫سرکار خانم هجران آرایشگر.‬
‫همونطور که آقا آشیر گفت،‬ ‫ما یه غلطی کردیم.‬
‫پشیمونیم، ما رو ببخش.‬
‫ببخش ما رو.‬
‫- ببخش ما رو.‬ ‫- ما رو ببخش.‬
‫- چی بگم آخه بهتون؟‬ ‫- ببخش.‬
‫اگه نبخشی، آقا سرهات گفت دیگه‬ ‫نمی‌ذارم تو اورفا بمونین.‬
‫تو رو خدا، من زن و بچه دارم،‬ ‫گول شیطون رو خوردیم. ببخش ما رو.‬
‫خیلی پشیمونیم.‬
‫- ببخش.‬ ‫- باشه.‬
‫باشه، می‌بخشم.‬
‫چقدر زود بخشیدی.‬ ‫اگه نمی‌تونی بگی، به من بگو.‬
‫بریم بالا، یه مانیکور پدیکوری،‬ ‫یه بلایی سر اینا بیارم.‬
‫ولشون کن، بذار برن.‬
‫ببین، ببین. به من نگاه کنین.‬
‫ببینین، اگه به فکر زن و بچه‌این...‬
‫.. نه حرف سرهات رو، نه حرف من رو‬ ‫نباید فراموش کنین، فهمیدین؟‬
‫- یالا.‬ ‫- خدا خیرت بده.‬
‫- هیس، یالا. برو.‬
‫به چی زل زدی؟ راهت رو بکش برو. نگاهش کن تو رو خدا.‬
‫دمت گرم. مغازه رو هم که ردیف کردی.‬
‫خدا خیرت بده، ولی کار اصلی رو سرهات کرد.‬
‫من که کاری نکردم.‬ ‫فقط اومدم واسطه‌گری کردم.‬
‫اونم دستش درد نکنه.‬
‫یه برادری‌ای در حقم کرد که‬ ‫هیچ‌کس نمی‌کرد.‬
‫خیلی اخلاق‌ها داره که ازشون خوشم نمیاد ولی...‬
‫.. در واقع ذاتش خوبه،‬ ‫بچه‌ی باگذشتیه.‬
‫تو زیاد به این قضایا فکر نکن.‬
‫من آمار گرفتم، مادرم با اینا‬ ‫هیچ ارتباطی نداشته.‬
‫هر کی شایعه رو شنیده، دویده اومده اینجا‬ ‫ولی تو خوب کاری کردی، بیخیال.‬
‫چون کارهای مادرم اصلاً قابل هضم‬ ‫نیست.‬
‫ای‌والله.‬
‫ولی دیگه اصلاً به این موضوع فکر نکن،‬ ‫باشه؟‬
‫من به همه گفتم، گفتم که تو تو کاباره‬ ‫ظرف‌شور بودی.‬
‫دیگه حرف و حدیثی پیش نمیاد، نگران نباش.‬
‫چی گفتی؟‬
‫گفتم تو کاباره ظرف‌شوری می‌کردی.‬
‫آشیر.‬
‫تو کلاً موضوع رو اشتباه متوجه شدی.‬
‫آشیر، تو نمی‌بینی‬ ‫من دارم چی می‌کشم؟‬
‫من برای اینکه به مردم بفهمونم‬ ‫با نون بازوم پول درمیارم...‬
‫.. داشتم جونم رو از دست می‌دادم.‬
‫تو الان فکر می‌کنی با این دروغ‬ ‫من رو نجات دادی؟‬
‫هجران، من برای اینکه تو راحت باشی،‬ ‫برای اینکه خجالت نکشی...‬
‫چه خجالتی؟‬
‫آشیر، چه خجالتی؟ من چرا باید خجالت بکشم،‬ ‫از چی خجالت بکشم؟‬
‫واسه اینکه با صدام آواز می‌خونم و‬ ‫پول درمیارم باید خجالت بکشم؟‬
‫اینو می‌خواین؟‬
‫من خجالت نمی‌کشم.‬ ‫کار خجالت‌آوری نکردم.‬
‫دیگه هیچ‌وقت تو کارم دخالت نکن.‬
‫- هجران.‬ ‫- ولم کن! ولم کن آشیر!‬
‫ولم کن، می‌خوام تنها باشم.‬
‫دیگه هم هیچ‌وقت از زبون من‬ ‫درباره‌ی من با کسی حرف نزن.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫مثلاً می‌خواسته من راحت باشم.‬
‫وقتشه که کاسه‌کوزه‌مو جمع کنم و برم.‬
‫من بهت گفتم مزاحمم نشو...‬
‫خیلی ببخشید. ببخشید، معذرت می‌خوام.‬
‫خوش اومدین. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟‬
‫اصلاً هم خوش نیومدم.‬
‫من سلطان یلدوران هستم.‬
‫مادر این اورفام.‬
‫مردم ما، زیر سایه‌ی پسرم...‬
‫.. و تو پناه من آرامش پیدا می‌کنن.‬
‫شنیدم که کاسب‌های اینجا‬ ‫نمی‌خوان تو اینجا مغازه باز کنی.‬
‫و باز شنیدم که‬ ‫تو هم برای نرفتن داری مقاومت می‌کنی.‬
‫نگران نباشین،‬ ‫منم قصد موندن ندارم.‬
‫تا چند ماه دیگه جمع می‌کنم و می‌رم.‬ ‫لازم نیست آرامشِ کسی به هم بخوره.‬
‫نه، چند ماه خیلی طولانیه.‬
‫همین الان باید بری. همین ساعت.‬
‫بچه‌ها، هجران خانم امانت دست شما.‬
‫با دست‌های خودتون‬ ‫براش بلیت می‌گیرین...‬
‫.. و با دست‌های خودتون‬ ‫سوار اتوبوسش می‌کنین.‬
‫از اینکه از مرز اورفا خارج شده...‬
‫- .. مطمئن می‌شین. ‫- اطاعت می‌شه خانم‌بزرگ.
‫ببخشید ولی این یعنی چی؟‬
‫شما کی هستین اصلاً؟‬
‫که با اینجور دستورها آدم‌ها رو‬ ‫از شهر بیرون می‌کنین.‬
‫خانم، یادآوری می‌کنم که این شهر‬ ‫ملک شخصی شما نیست.‬
‫من هر کاری دلم بخواد می‌کنم.‬
‫حتی از رفتن هم منصرف شدم.‬
‫اینطوریه؟‬
‫پس داری می‌گی که من آدم کله‌شقی هستم.‬
‫- بله.‬ ‫- که اینطور.‬
‫اون کادی که جای پدرت می‌دونیش کیه،‬ ‫می‌شناسی؟‬
‫کادی مباشرِ عمارت منه.
‫یعنی هم کادی، هم زن کادی...‬
‫.. هم پسر کادی و هم عروس کادی،‬ ‫همه‌شون زیردست‌های منن.‬
‫خب که چی؟‬
‫یعنی اگه برای موندن پافشاری کنی...‬
‫.. تو این چله‌ی زمستون، کادی و خونواده‌ش...‬
‫.. همینطوری بیکار و آواره می‌شن.‬
‫وای دختر، پسرش که تازه نامزد کرده بود.‬
‫طفلکی خونواده‌ی کادی.‬
‫- نشنیدم، چی می‌گی؟‬ ‫- چند ساعت.‬
‫بهم چند ساعت وقت بدین.‬
‫تا چند ساعت دیگه همه‌چیزمو جمع می‌کنم و‬ ‫می‌رم، نگران نباشین.‬
‫آفرین. ببین چقدر خوب شد.‬
‫ببین، هر کاری راه و چاهی داره.‬
‫من مثل اونایی نیستم که فقط بهت می‌گن برو.‬
‫فکر بازی دادن منم به سرت نزنه.‬
‫از کنارش تکون نخورین.‬ ‫با دست‌های خودتون سوارش کنین. یالا.‬
‫اونایی که این کار رو می‌کنن از ما نیستن آقا.‬
‫تو نگران نباش،‬ ‫ما مثل چشم‌هامون از اون مغازه هم مراقبت می‌کنیم.‬
‫تو اورفا کسی با نون کسی بازی نمی‌کنه.‬ ‫اینجا شهر پیامبرانه آقا.‬
‫ما مگه می‌ذاریم اسم شهرمون‬ ‫بد در بره؟‬
‫ای‌والله. من بهتون‬ ‫ایمان و اعتماد کامل دارم.‬
‫امر یا خواسته‌ای ندارین؟‬
‫خدا ازت راضی باشه آقا.‬ ‫خدا حفظت کنه آقا.‬
‫خدا از شما راضی باشه.‬ ‫رمضان مبارک.‬
‫- سلامت باشی.‬ ‫- رمضان مبارک.‬
‫«یار من اهل اورفاست»‬
‫«رنگم پریده و دلم تنگه»‬
‫«هر کی می‌بینه حالمو می‌پرسه»‬
‫«نمی‌دونه تو دلم چی می‌گذره»‬
‫«هر کی می‌بینه حالمو می‌پرسه»‬
‫«نمی‌دونه تو دلم چی می‌گذره»‬
‫«خدیجه‌م، خدیجه‌م»‬
‫«بدون تو تو این دنیا هیچم»‬
‫«خدیجه‌م، خدیجه‌م»‬
‫«بدون تو تو این دنیا هیچم»‬
‫«خدیجه‌م، خدیجه‌م»‬
‫«بدون تو تو این دنیا هیچم»‬
‫«خدیجه‌م، خدیجه‌م»‬
‫«بدون تو تو این دنیا هیچم»‬
‫«ابروهاش سیاهه»‬
‫«خدا ما رو آفریده»‬
‫«اونایی که عاقلن می‌دونن»‬
‫«این حرف‌ها از کجاست»‬
‫«اونایی که عاقلن می‌دونن»‬
‫«این حرف‌ها از کجاست»‬
‫«خدیجه‌م، خدیجه‌م»‬
‫«بدون تو تو این دنیا هیچم»‬
‫«خدیجه‌م، خدیجه‌م»‬
‫«بدون تو تو این دنیا هیچم»‬
‫«خدیجه‌م، خدیجه‌م»‬
‫«بدون تو تو این دنیا هیچم»‬
‫«خدیجه‌م، خدیجه‌م»‬
‫می‌گم که بیا امشب‬ ‫ببرمت افطاری.‬
‫اردال‌خان یه جا داره.‬ ‫بچه‌ها می‌گن جگرهاش مثل پنبه نرم و لذیذه.‬
‫باشه آقای مدیر.‬
‫هرچی شما بگین.‬
‫یوسف، من هنوز باورم نمی‌شه.‬ ‫تو مدیر شدی.‬
‫به خدا که شدم. دست آقا سرهات درد نکنه.‬
‫البته خودت هم می‌دونی، تو هم دیگه‬ ‫همسر آینده‌ی مدیری.‬
‫- همینطوره.‬ ‫- معلومه که همینطوره.‬
‫یوسف.‬
‫این اولین شام دونفره‌مون می‌شه.‬
‫من هیچ‌وقت اینو یادم نمی‌ره.‬
‫من تو رو چه رستوران‌هایی که نمی‌برم‬ ‫عسل من.‬
‫اما از صبح تا حالا دقت کردم،‬ ‫تو هنوز دستمو نمی‌گیری.‬
‫یوسف، یکی می‌بینه.‬
‫تو هنوز عادت نکردی‬ ‫که ما با هم نامزدیم.‬
‫بده دستتو.‬
‫از این به بعد همینه.‬
‫هرکی می‌خواد ببینه، ببینه؛ هرکی می‌خواد بشنوه، بشنوه.‬
‫- باشه.‬ ‫- باید عادت کنی.‬
‫یوسف، خیلی قشنگه.‬
‫بیا، برو تو ببین.‬
‫- نمی‌شه.‬ ‫- چرا آخه؟‬
‫نه، نمی‌شه. بدشگونی میاره.‬
‫می‌گه بدشگونی! باشه، تو امتحان کن،‬ ‫من نگاه نمی‌کنم.‬
‫- ولی باید بری بیرون.‬ ‫- می‌رم بیرون، باشه.‬
‫خوب، باشه.‬
‫سلام‌علیکم.‬
‫هجران!‬
‫به آشیر.‬
‫آشیر،‬ ‫بعضی خداحافظی‌ها تلخه.‬
‫بابا.‬
‫بابا کجایی؟‬
‫بابا.‬
‫بابا!‬
‫دنبال بابات می‌گردی؟‬
‫آره.‬
‫تو بابای منو می‌شناسی؟‬
‫ببین.‬
‫مگه بابام نمرده؟‬
‫- بابامون زنده‌ست.‬ ‫- بابامون؟‬
‫تو خواهر منی؟‬
‫اسمت چیه؟‬
‫بابام زنده‌ست؟‬
‫من یه خواهر دارم؟‬
‫- یوسف.‬ ‫- جانم؟‬
‫من الان میام بیرون،‬ ‫تو هم برو، باشه؟‬
‫باشه، من بیرونم، خیالت راحت.‬
‫- اما ببین، برو ها.‬ ‫- باشه.‬
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.
‫خیلی زیبا شدین.‬
‫- ممنونم.‬ ‫- خواهش می‌کنم.‬
‫یوسف، مگه بهت نگفتم برو بیرون؟‬ ‫بدشگونی میاره.‬
‫اینا همه‌اش خرافاته عسل من.‬
‫پایه و اساسی نداره.‬
‫اما این زیبایی با مدرک و سند‬ ‫جلو روم ایستاده. عسل من.‬
‫به خدا که ماه هم به زیبایی‌ت حسودی می‌کنه.‬
‫خسته نباشین، خسته نباشین.‬ ‫چطوری استاد؟‬
‫- ممنون آقا، خوبیم.‬ ‫- ای‌والله.‬
‫- امری، فرمایشی، چیزی نداری؟‬ ‫- خیلی ممنون آقا.‬
‫ای خدا.
‫سال‌ها منتظر طرف بمون،‬ ‫حالا که اومده، بخوای فرار کنی.‬
‫- نماز روزه‌هاتون قبول.‬ ‫- ممنون آقا.‬
‫- عمر.‬ ‫- بفرما آقا.‬
‫- شما برین عمارت، منم میام.‬ ‫- اطاعت آقا.‬
‫سایه به سایه دنبالمه.‬
‫خسته نباشی. از آموزشگاه میای؟‬
‫اما اینبار ماشین دارم.‬ ‫یعنی لازم نیست منو برسونی.‬
‫خوبه. فکر کردم آموزشگاه رو‬ ‫ول کردی.‬
‫- چرا؟‬ ‫- نتایج امتحانت اومده، خیلی بد شده.‬
‫من بهشون گفتم شماره‌تو پاک کنن،‬ ‫پاک نکردن...‬
‫.. نه؟‬
‫ببخشید.‬
‫دارم می‌گم نتایج امتحانت خیلی بد شده.‬
‫ییلدیزی که من می‌شناسم‬ ‫از رویاهاش دست نمی‌کشه.‬
‫کی گفته چون از تو دست کشیدم‬ ‫از رویاهام هم دست کشیدم؟‬
‫ببین، با اینکه یه بخشی از وجودم خلافشو می‌گه...‬
‫.. یه بخش دیگه‌ام می‌گه بهت باور داشته باشم.‬ ‫من به کدومشون اعتماد کنم ییلدیز؟‬
‫برام مهم نیست به چی اعتماد می‌کنی.‬
‫اگه می‌خوای به چیزی باور داشته باشی،‬ ‫اون درس خوندن من باشه.‬
‫من هیچ‌وقت از باور داشتن بهت دست نکشیدم.‬
‫هیچ‌وقت هم دست نمی‌کشم.‬
‫قراره خوشگل‌ترین عروس اورفا بشی. قول می‌دم.‬
‫خوبه. تو بگو، خوشت اومد؟‬
‫آره، خوشم اومد.‬
‫- همینو برمی‌داریم.‬ ‫- حتماً قربان، من کمکتون می‌کنم.‬
‫یوسف.‬
‫تو لباستو عوض کن،‬ ‫منم یه زنگ بزنم.‬
‫وسیله‌های دفتر رو سفارش دادم.‬ ‫بیرون با هم حرف می‌زنیم، باشه؟‬
‫باشه.‬
‫عسل من.‬
‫من بیرونم.‬
‫- می‌تونم یه عکس بگیرم؟‬ ‫- البته.‬
‫چه خبر کتو؟‬
‫داداش اون مبل‌های اداری که گفتی رو‬ ‫خریدم، هر وقت بخوای می‌برم هتل.‬
‫باشه، منتظر خبر من باشین،‬ ‫خودم بهتون می‌گم.‬
‫هی وایسا!‬
‫مغز هر سه‌تاتونو می‌ترکونم!‬
‫راه بیفت!‬
‫یوسف.‬
‫- یوسف!‬ ‫- مغز هر سه‌تاتونو می‌ترکونم!‬
‫- ولش کن! هاحیک برو تو!‬ ‫- یوسف!‬
‫یوسف!‬
‫ولش کن! یوسف!‬
‫یوسف! یوسف!‬
‫اون هاجیک نیست؟‬
‫یوسف!‬
‫اینجا چه خبره؟‬
‫یوسف!‬
‫- یوسف!‬ ‫- هاجیک.‬
‫آقا، آقا! آقا، یوسف رو دزدیدن.‬
‫- چی؟‬ ‫- یوسف رو دزدیدن آقا.‬
‫تو رو خدا نجاتش بده، التماست می‌کنم.‬
‫باشه، آروم باش. آروم باش. هاجیک تموم شد.‬
‫باشه، باشه.‬
‫- یوسف رو دزدیدن.‬ ‫- باشه، آروم باش.‬
‫چی شد؟ تعریف کن ببینم چی شد؟‬
‫من از لباس‌عروس‌فروشی اومدم بیرون.‬ ‫انداختنش تو ماشین، دستشون اسلحه بود آقا.‬
‫تو رو خدا کمک کن.‬
‫مادر.‬
‫منتظرت بودم. چیکار کردی،‬ ‫اون کار رو ردیف کردی؟‬
‫ردیفش کردم. دیگه برامون‬ ‫دردسر نمی‌شه.‬
‫وقتی بخوای، خوب بلدی خانم‌بزرگ‌بازی دربیاری.‬
‫تو تموم کردن کارها شماره یکی.‬
‫عاکف لوس‌بازی رو بذار کنار.‬
‫لوسم دیگه، واسه همین لوس‌بازی درمیارم مادر.‬
‫تو هم یادت بیاد مادری و...‬
‫.. یکم بهم محبت نشون بده.‬
‫دخترم کجا می‌ری؟‬
‫پدرم زنده‌ست.‬ ‫سودا بهم دروغ گفت.‬
‫دیگه مطمئنم شما دوتا دارین‬ ‫یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه می‌کنین.‬
‫نه دخترم، همچین چیزی نیست.‬ ‫که با هم حرف زدیم.‬
‫خوبه. باشه، یه بار دیگه بگه.‬
‫مگه مادرم نیست؟ زل بزنه تو چشمام‬ ‫و یه بار دیگه بگه. چی می‌شه مگه؟‬
‫ای بابا تمومی نداره. هرچی حل می‌کنی باز یه دردسر جدید میاد.‬
‫عمارت نیست که، ماتم‌کده‌ست.‬
‫سودا، به خدا این دختره‬ ‫حتماً خواب دیده.‬
‫آتیش به دست گرفته و داره میاد سراغت.‬
‫ببین، تو رو خدا حواست به حرف زدنت باشه.‬ ‫اصلاً!‬
‫آقا تو رو خدا نجاتش بده، تو رو خدا.‬
‫باشه عزیزم، تو آروم باش.‬ ‫هنوز هیچی نمی‌دونیم، آروم باش. یه لحظه صبر کن.‬
‫- ییلدیز.‬ ‫- آروم باش، حواسم هست.‬
‫- گریه نکن، گریه نکن.‬ ‫- دزدیدنش.‬
‫هنوز هیچی نمی‌دونیم.‬ ‫درباره یوسف حرف می‌زنیم، یه لحظه صبر کن.‬
‫یوسف کجاست؟‬
‫منم منتظر همین زنگ بودم.‬ ‫خدایی آدم باهوشی هستی.‬
‫اون مدیر قلابیت دست منه.‬
‫منو عصبی نکن! یوسف کجاست؟‬
‫هیس، آروم سرهات، آروم.‬
‫آدمت رو من دزدیدم.‬
‫دزدیدمش تا بفهمی.‬
‫که منم هر وقت بخوام‬ ‫وارد لونه‌ت می‌شم و...‬
‫.. دست راستت رو می‌گیرم، فهمیدی؟‬
‫اما تو رحم کردی،‬ ‫منم رحم می‌کنم.‬
‫بردمش به اون غاری که نزدیک‬ ‫معدن‌های تاشکسنه.‬
‫دو ساعت وقت داری‬ ‫آدمت رو نجات بدی.‬
‫وگرنه بمبی که بهش وصله رو‬ ‫منفجر می‌کنم.‬
‫بوم! باشه؟‬ ‫تو ترافیک نمون، سریع بیا.‬
‫عجله کن، وقت زیادی نداری.‬
‫خب دیگه فعلاً. موفق باشی.‬
‫- چی شده؟‬ ‫- نامزدت!‬
‫یوسف رو دزدیده.‬ ‫برده به غاری که نزدیک معدن‌هاست.‬
‫- دو ساعت وقت دارم. اگه نرم...‬ ‫- برو، زود باش برو.‬
‫- هاجیک پیش تو باشه.‬ ‫- برو، پیش منه. زود باش برو.‬
‫آقا.‬
‫- ردیفش می‌کنم، باشه؟ ردیفش می‌کنم.‬ ‫- آقا.‬
‫یوسف، یوسف.‬
‫تو باعث نابودی اون آقایی می‌شی‬ ‫که خیلی دوسش داری، یوسف.‬
‫آخی.‬
‫حالا که اینقدر سگ وفاداری هستی...‬
‫.. وقتی اون بمیره، مال من می‌شی.‬
‫نظرت چیه؟ ببین، من نمی‌ذارم آواره‌ی پناهگاه‌های‬ ‫دیگه بشی، باشه؟ نگران نباش.‬
‫زن‌داداشت داره زنگ می‌زنه.‬
‫جانم ییلدیز؟‬
‫- کجایی تو؟‬ ‫- هتلم.‬
‫هاجیک بهم زنگ زد،‬ ‫می‌گه یوسف رو دزدیدی. راسته؟‬
‫این کارا مردونه‌ست ییلدیز، تو دخالت نکن.‬ ‫بشین سرِ درس و مشقت.‬
‫دهن منو وا نکن با این کارای مردونه‌ت!‬ ‫بگو دزدیدیش یا نه، همینو بگو!‬
‫- ببین ییلدیریم، داری تیشه به ریشه‌ت می‌زنی.‬ ‫- ییلدیز!‬
‫ییلدیز، تله‌ست...‬
‫- اون یوسفه؟‬ ‫- نه ییلدیز، بچه‌های ما...‬
‫.. دارن تلویزیون می‌بینن، یه فیلم پلیسیه.‬ ‫صدا از اونجا بود.‬
‫الان قطع می‌کنم، کلی کار دارم.‬
‫ییلدیریم قطع نکن. ببین، به من دروغ...‬
‫به من دروغ نگو!‬ ‫به من دروغ نگو ذلیل‌مرده!‬
‫آخ یوسف.‬
‫می‌خواستم بهت بگم سگ، ولی‬ ‫سگ از تو باشرف‌تره.‬
‫- هیس.‬ ‫- حالا می‌بینی پسره‌ی فلان‌فلان‌شده!‬
‫- هیس.‬ ‫- می‌بینی!‬
‫آروم پسر، آروم باش.‬
‫با یوسف کاری نداره.‬
‫اون سرهات رو می‌خواد.‬
‫سرهات رو می‌خواد. سرهات.‬
‫سرهات، سرهات! سرهات رو می‌کشه.‬
‫آنتن نمی‌ده، آنتن نمی‌ده! آنتن نمی‌ده.‬
‫لعنت بهش.‬
‫این که خاموش شد، من چطوری بهش خبر بدم؟‬
‫آبجی.‬
‫من به بچه‌ها زنگ می‌زنم،‬ ‫میان دنبالت.‬
‫- تا اون موقع لباساتو عوض کن.‬ ‫- آبجی نمی‌شه، منم بیام!‬
‫- منم بیام آبجی.‬ ‫- وایسا! منو عصبی نکن. باشه.‬
‫تو آروم باش. خودتو جمع و جور کن، بچه‌ها میان.‬
‫یوسف رو پیدا می‌کنیم. باشه؟ پیدا می‌کنیم.‬
‫- دست شما امانت!‬ ‫- آبجی.‬
‫هجران! هجران!‬
‫آشیر.‬
‫چه کار می‌کنی داداش؟ برو پی کارت دیگه.‬
‫بکش کنار لعنتی، بکش کنار!‬
‫داری چه کار می‌کنی؟‬
‫وایسا، آروم باش. وایسا، تصادف می‌کنیم.‬
‫کجا داری می‌ری، تو کجا داری می‌ری؟‬
‫- بکش کنار لعنتی!‬ ‫- چه کار می‌کنی داداش؟ راهزنی مگه؟‬
‫- باشه، وایسا. آروم باش، آروم.‬ ‫- داره راهمون رو می‌بنده. جل‌الخالق.‬
‫ببخشید، تو رو خدا ببخشید.‬
‫می‌شه یه لحظه اجازه بدین؟‬
‫آقای راننده، من این آقا رو می‌شناسم،‬ ‫اگه بشه پنج دقیقه باهاش حرف بزنم.‬
‫باشه آبجی، این آشیر خان ماست.‬
‫هجران!‬
‫دیوونه شدی تو؟ دیوونه شدی؟‬ ‫داری چه کار می‌کنی؟‬
‫ولم کن، بذار برم دیگه.‬
‫- نمی‌تونی بری. هجران، تو نمی‌تونی بری.‬ ‫- چرا؟‬
‫آشیر، اگه قراره باز از من خجالت بکشی‬ ‫واسه چی می‌خوای بمونم؟‬
‫عاشقت شدم لعنتی.‬
‫من مثل سگ عاشقت شدم.‬
‫چشم‌قشنگ من.‬
‫آشیر.‬
‫- محمد!‬ ‫- بله خان.‬
‫- چمدون هجران خانم رو بدین دیگه!‬ ‫- دارم می‌دم خان.‬
‫این چیه؟ بی‌انصاف این چیه، این چیه آخه؟‬ ‫این چیه؟‬
‫یادداشت می‌ذاری و می‌ری...‬
‫- کیفتون.‬ ‫- دستت درد نکنه آبجی.‬
‫یادداشت می‌ذاری و از اورفا می‌ری.‬
‫منو که می‌شناسی، نمی‌ذارم هیچ‌جا بری.‬
‫من هنوز قراره به‌خاطر تو‬ ‫جلوی یه مملکت وایستم.‬
‫به خدا که عشق تو اورفا یه چیز دیگه‌ست‬ ‫چشم‌قشنگ من.‬
‫- اینطور می‌گی؟‬ ‫- آره، همینطوره.‬
‫من هنوز کلی حرفا باهات دارم، یالا.‬ ‫دستت درد نکنه محمد.‬
‫- سلامت باشی خان.‬ ‫- خسته نباشی.‬
‫- بیا اینم بگیر.‬ ‫- وای!‬
‫بیا ببین، برات آب پرتقال گرفتم.‬
‫پدر من زنده‌ست...‬
‫.. و یه خواهر دارم، مگه نه؟‬
‫تو خواب دیدم.‬
‫نه بابا، این حرفا چیه؟‬ ‫دخترم، ما که قبلاً درباره‌ی همه‌ی اینا حرف زدیم.‬
‫سوده بلند شو، سوده خواهش می‌کنم.‬
‫خواهش می‌کنم حقیقت رو بهم بگو، خواهش می‌کنم!‬ ‫برام تعریف کن سوده، لطفاً!‬
‫همه جا کثیف شد! بذار جمعش کنم.‬
‫سوده! سوده خواهش می‌کنم.‬
‫خواهش می‌کنم برام بگو. ببین، وگرنه این شک‬ ‫منو از پا درمیاره.‬
‫یه فرزند حق نداره؟‬
‫بفهمه پدرش زنده‌ست، یا اینکه خواهر و برادری داره یا نه...‬
‫.. حق نداره اینا رو بدونه؟‬
‫من نیاز دارم حقیقت رو بدونم.‬
‫بهاش هر چی باشه، نتیجه‌ش هر چی باشه من حقیقت رو‬ ‫می‌خوام بدونم سوده، خواهش می‌کنم.‬
‫خواهش می‌کنم! اون مادری‌ای که سال‌ها در حقم نکردی رو‬ ‫یه بار...‬
‫.. فقط یه بار به‌خاطر من انجام بده!‬ ‫حقیقت رو بگو سوده، خواهش می‌کنم!‬
‫باشه. باشه، ولی حقیقت رو دلت...‬
‫.. و اون بچه‌ی تو شکمت که هنوز به دنیا نیومده‬ ‫می‌تونن تحمل کنن؟‬
‫از شک داشتن که بهتره.‬
‫بعضی وقتا ندونستن بهتر از دونستنه.‬
‫ندونستن بهتر از دونستنه، نکن!‬
‫نکن، نکن!‬
‫نمی‌خوای حرف بزنی، نه؟ نمی‌خوای چیزی بگی.‬
‫پس از این به بعد‬ ‫من مادری مثل تو ندارم!‬
‫من مادری که پدرم رو ازم مخفی کنه، ‫خواهرم رو ازم مخفی کنه، ندارم!
‫به خودت نگاه کن. همین حالت هم‬ ‫لو می‌ده که داری بهم دروغ می‌گی!‬
‫اما بهت قسم می‌خورم...‬
‫.. بهت قسم می‌خورم‬ ‫که این قضیه رو ول نمی‌کنم!‬
‫ضیان!
‫پدر تو ضیان خانه!‬
‫ییلدیز و آشیر هم خواهر و برادر پدری تو هستن!‬
‫پدر تو ضیان خانه!‬
‫ییلدیز و آشیر هم خواهر و برادر پدری تو هستن!‬
‫آخ یوسف.‬ ‫آخ، زندگی همینه دیگه...‬
‫چی شده سلو؟‬
‫آقا، آقا سرهات وارد غار شد.‬
‫پس مرغ وارد قفس شد. خوبه.‬
‫پس دیگه وقتشه پرونده‌ی این سرهات رو‬ ‫ببندیم سلو.‬
‫باشه، هیس.‬
‫- سلو، بمب رو منفجر کن.‬ ‫- اطاعت می‌شه آقا.‬
‫سرهات!‬
‫این از کجا اومد؟‬
‫تله‌ست.‬
‫- سرهات!‬ ‫- تله‌ست.‬
‫- سرهات! اونجایی سرهات؟‬ ‫- ییلدیز.‬
‫ییلدیز! ییلدیز، تله‌ست!‬
‫- سرهات!‬ ‫- تله‌ست.‬
‫- سرهات! سرهات!‬ ‫- ییلدیز، تله‌ست!‬
‫سرهات!‬
‫پس بگو که حقیقت داشته.‬
‫پس بگو که آدما واقعاً‬ ‫با نخ‌های نامرئی به هم وصلن.‬
‫چه زنده باشن، چه بمیرن.‬
‫..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بامابین ::.. .:: Telegram: @Bamabincom ::. .:: Instagram: @Bamabin_Com ::.
‫ب‍ام‍ا‌ب‍یـن‌‌؛ مرجع هرآنچه نمی‌یابید! .:: Bamabin.com ::.