‫فــاطمـه -❤ Hakime, Soma:ترجمه و زیر نویس از مون ریور ❤- @moonriverteam _sns .::9Movie.Wiki::.
‫وقتی همه جا دنبال ظفر می‌گشتم
‫ظفر با پول خون پسرش ناپدید شد
‫به نظر نمی رسه ظفر برگرده ‫باید به زادگاهت برگردی
‫یه مدت هست دارم بهش فکر می کنم ‫همش خواب روستامون رو می بینم
‫اگه تفنگ رو پیدا کنن، همه چی به ما ‫اشاره داره از ظفر هم شروع میشه
‫فقط بهم بگو این تفنگ لعنتی کجاست!
‫-جایی قایم شده؟ ‫-چرا باید این کارو بکنه؟
‫-برگرده کجا، ها؟ کدوم روستا؟ ‫-ظفر تو روستای شماست
‫ظفر!
‫فـاطـمـه
‫«سمت پنجره»
‫ازم خواست اگر میتونم سوار یکی از اون اتوبوس ها بشه
‫گفتم نمی تونستم این کارو بکنم
‫معلومه باز مرده گرفته اینو زده ‫و کنار جاده ولش کرده
‫انگار نمی ترسید که مرده ممکنه بیاد دنبالش
‫به زور قانعش کردم که سوار شه
‫هیچ پولی هم نداشت ‫خیلی مغروره
‫به زور یکم پول دادم دستش
‫یه جای امن می بریمش
‫اشتباه کردی، میدونی که؟ ‫چرا گذاشتی باهاش بره؟
‫ترسیده، بهش نگاه کن
‫به هیچکس اعتماد نداره ‫جرات نداره ترکش کنه
‫احتمالا اون مرده تهدیدش کرده
‫به حرکات بدنش نگاه کن
‫انگار داره رو به دنیا فریاد میزنه ‫«دارم تو ترس زندگی میکنم»
‫پنجاه و چهار ، یک هفتاد ، اعزام
‫چهل-چهار، یک- هفتاد، اعزام ‫به گوشم
‫وسیله نقلیه مشکوک در منطقه شما گزارش شده، ۵۴_۱۷۰
‫وسیله نقلیه متروکه در جاده جنگلی گزارش شده
‫وانت سفید آبی
‫تکرار میکنم ‫ماشین متروکه در جاده جنگلی
‫وانت سفید آبی
‫34 بورسا ‫ کوئکیلی، یورگات 495
‫آروم! این خونه عزاداره
‫آروم باش، چی شده؟
‫عذرمیخوام که مزاحم شدم
‫نه شما ببخشید
‫-فکر کردم شما یکی از همسایه هایی ‫-نیستم
‫خب...
‫پس وکیلی؟
‫نیستم...نیستم
‫منظورم اینه که ‫بهم گفتن این آدرس بوده پس من...
‫اوه، شما املاکی هستین
‫جاش اینجاست ‫خونه سه به اضافه یک
‫بیا تو، اطراف و نشونت میدم ‫حیاطش هم‌ مال منه
‫-صبر کن پس، پس خونه ات اینجاست ؟ ‫-اوهوم
‫فکر کردم صاحبِ واقعی خونه فاطمه ست
‫کی بهت گفت فاطمه صاحب‌ خونه‌ست؟
‫اونجا، جاییه که فاطمه زندگی می کنه ‫ولی اونم مال منه
‫منظورم اینه که ، اشتباه نکن ‫هیچ چیز غیرقانونی اینجا وجود نداره
‫مجبورشون نمی‌کنیم اجاره بدن ‫موقتی اونجا میمونه
‫هر کسی خونه رو بخره میتونه ‫اونجا رو خراب کنه، یا انبار ذغال بکندش
‫شوهرش فرار کرده، پسرش مرده ‫دختر بیچاره هیچکس رو نداره
‫ولی خیلی نگرانش نباش عزیزم ‫شغل داره
‫تو مرکز خرید بزرگ مرکز شهر، نظافتچیه
‫اگه مجبور نبودم نمیفروختمش...
‫اوه...آه... ‫یه لحظه صبر کن، تو خونه رو ندیدین...
‫اوه، خونه ‫فکر‌میکنی چقدر فروش میره...
‫با یه نگاه سریع همش رو فهمیدی؟
‫ظفر؟
‫دختر، این چند روز کجا بودی؟
‫-کار داشتم ‫-چه کاری فاطمه؟
‫وای ، دیشب یهو خوابم برد
‫آه، اسماعیل...
‫قند خونم خیلی بالا رفته
‫قسم میخورم ، قراره بمیرم
‫بیا ایو ببین
‫-این پاکت ها برای توئه، ببینشون ‫-اوم، لازم نیست
‫مطمئنم چیزی درمورد محاکمه اوزه
‫بازش کن و ببین چی نوشته دختر
‫گفتم نمیخوام قدریه ‫پرونده بسته شده، دیگه تمومه
‫انقدر داد نزن
‫قند خونم منو میکشه، به خدا
‫بیا اینو ببین ‫چشمت میبینه ؟
‫بیا اینو برام رو سه بزارش
‫دست‌ و پاهام بی‌حس شدن ‫دهنم مثل سنباده خشک شده
‫-واقعا وحشتناکه، بهت میگم ‫-کلی کار دارم، خودت انجام بده
‫چیکار داری؟ ‫جدی میگم ، دست و پاهام بی حسن
‫بیا دیگه
‫بیا قربونت برم، بسم الله
‫زودباش
‫از اینجا تزریقش کن
‫فاطمه داری چیکار میکنی؟ها؟
‫شب و روز بیرونی ‫چیکار میکنی؟
‫ما هردو تنهاییم ، میدونی ‫باید باهم..
‫هی، آروم باش باشه؟
‫به خدا این بیماری منو میکشه ‫به خدا
‫فکر کنم به زودی برم پیش اسماعیل
‫توبه ...خدایا
‫بزنم به تخته
‫فاطمه، الان هردو بیوه ایم، ها؟
‫ظفر تو روستا بود
‫چی؟ چی داری میگی؟
‫یکی از روستای اطراف بهم خبر داد
‫-برگشتم تا یکم پول بگیرم ‫-من که هیچ پولی ندارم
‫من دارم
‫میخوام برم بلیط بگیرم
‫از کجا پول آوردی؟
‫خیلی خب فاطمه
‫-ولی ظفر کجای روستائه؟ ‫-نمی‌دونم
‫فقط فهمیدم کجاست ‫هنوز باهاش حرف نزدم
‫-پس میخوای باهاش حرف بزنی ؟ ‫-البته که باهاش حرف میزنم
‫-میخوای چی بگی؟ ‫-مطمئن میشم همه چیز رو بهم بگه
‫منم میام
‫-کجا؟ ‫-روستا
‫چرا؟
‫نمیخوام پشت سر اسماعیل ‫چرت و پرت بگه
‫- در مورد چی حرف میزنی؟ قدریه ‫-باشه؟
‫تو چرا میخوای بیای؟
‫نسخه اصلیش کو؟
‫داداش، آخه این دیگه چه جور فتوکپی گرفتنه؟
‫عکس شناسنامه این خانم کو؟
‫آخه خودت ببینش
‫قربان، بخاطر اینه بعضی ‫شناسنامه ها خیلی قدیمین
‫ما شناسنامه همه رو می گیریم ‫و درست حسابی همشون رو ثبت نام می کنیم
‫همه چیز اینجا مستند شده ‫غیر قانونی نیست
‫من که شهردار نیستم ‫به نظرت به ثبت نام اهمیت میدم؟
‫روزی که اکبر کشته شد ‫ کیا شیفت بودن؟
‫لیستش کجاست؟
‫اون، اوه، یه جایی همین جاها باید باشه ‫یه لحظه فقط
‫بفرمایین
‫-این افراد امروز اینجان؟ ‫-به صورت چرخشی کار میکنن
‫-کسی غایب هست؟ گمشده چی؟ ‫-فقط یکی
‫کی؟
‫فاطمه یلیماز
‫شناسنامه جمهوری ترکیه
‫الو؟ستوان امراء هستم
‫فاطمه یلیماز
‫-صندلی کنار پنجره میخوام ‫-حتما خانم
‫-شماره ۲۳ و ۲۴ ‫-خوبه
‫تو پول بلیط رو بده ‫بعدا بهت پس میدم پولتو
‫یه دقیقه صبر کن ‫لاتاری ای چیزی بردی؟
‫بین تو و ظفر چه خبره؟
‫قدریه ، چی داری میگی؟ ‫توبه، استغفرالله
‫بفرمایید
‫-برای دو نفره درسته؟ ‫-بله دو نفر
‫بفرمایید
‫-صندلی کنار پنجره ست؟ ‫-آره
‫من صندلی کنار پنجره میشینم
‫من قند دارم فاطمه ‫تو راهرو حالم بهم میخوره
‫و از کجا این همه پول آوردی؟
‫-به شناسنامه ات هم نیاز دارم ‫-اوه صبر کن
‫بفرما
‫به نظرت تو سفر، این همه ‫پول باید با خودت ببری؟
‫ببین، ما دو تا زن تنهاییم
‫کلی دزد واراذل اوباش اون بیرون هست
‫تو خل شدی
‫چیکار میکردم؟ ‫میزاشتمش خونه؟
‫اوهوم، میتونستی یه جا تو خونه قایمش کنی
‫من دیگه برنمیگردم خونه
‫تو و ظفر دارین یه کاری می کنین
‫مطمئنم دارین یه کاری می کنین
‫منو ببین
‫ماه ها، بهت اجازه دادیم ‫تو خونمون زندگی کنی
‫ولی ...شما دوتا میخواین من رو ‫یه جا ول کنین برین، درسته ؟
‫-بفرمایید، بلیط شما ‫- ممنون
‫کجا میتونیم بریم قدریه ؟
‫به هر حال کی می‌تونه از شرت خلاص بشه؟
‫داری باهام شوخی می‌کنی دیگه ؟ ‫کجا میری؟ اتوبوس اینجاست
‫میرم دستشویی ‫تو هم میخوای باهام بیای؟
‫برو
‫-میرم صندلی هامون رو چک کنم ‫-باشه پس برو
‫باشه، زود بیای ها ‫جایی نرو که نتونم پیدات کنم
‫بهتره مجبورم نکنی دنبالت بیام ها
‫ببخشین...خسته نباشین
‫ممنون خواهرم
‫دارم دنبال فاطمه میگردم ‫فاطمه یلیماز
‫با فاطمه چیکار داری؟
‫من خواهرشم، نمیتونم پیداش کنم ‫بهم زنگ زده بود، یه چیزایی گفت
‫-میدونی ممکنه کجا باشه ؟ ‫-خواهر، خدا فرستادت
‫چرا؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫خواهر، پلیس ها اینجان ‫دارن درموردش می پرسن
‫درمورد ظفر ؟
‫نه، بهت یه چیزی میگم، ولی نترس باشه؟
‫یکی تو پارکینگ اینجا کشته شده
‫پلیس از همه ماها که اینجا کار میکنیم پرس و جو کرده ‫که چیزی دیدیم یا چیزی میدونیم
‫پلیس درمورد فاطمه هم پرس و جو کرده
‫میخواستن بدونن چیزی درموردش میدونیم یا نه
‫ولی من ترسیده بودم ‫و نمیتونستم چیزی بگم
‫چیو نتونستی بگی؟
‫فاطمه برای نظافت خونه ‫یه نویسنده می رفت
‫آدرسش رو بهت بدم؟
‫ها؟
‫ای خدا!
‫میخوای ماشین رو همینجا ول کنی؟ ‫باید از روت بپرم؟
‫هنوز ماشین پرنده اختراع نشده ها!
‫پنجره رو باز کن
‫بازش کن،بازش کن، می‌خوام چیزی بگم ‫پنجره رو باز کن، می‌خوام یه چیزی بگم
‫آروم باش ‫ماشین رو پارک نکردم، زود میام
‫بیا کارتم، نگاه کن
‫نگاهش کن دیگه
‫من بایرام کارادغ ‫خواهرت، فاطمه، برای من کار میکنه
‫میشنوی؟ یه امانتی دستش دارم
‫بهش بگو پسش بده همین ‫حالا هرجا میخوای میتونی بری
‫چه امانتی؟
‫فاطمه می‌دونه چیه ‫باشه خانم؟ فقط بگو پسش بده
‫از اونجایی که خودت فاطمه رو میشناسی
‫بهش زنگ بزن و ازش بخواه
‫من خدمتکار تو نیستم ‫دستور میدی
‫این چی بود؟ ببخشید ‫نتونستم صدات رو بشنوم، دوباره میگی؟
‫خدمتکارم؟ منظورت چیه؟
‫این دستور نیست ‫هشداره
‫این مهر رسمی هشداره ‫کجا رو باید مهر بزنم؟
‫شاید اینجا خانم؟‌ها؟
‫-با اینجا؟میخوای کجا باشه؟ ‫-چیکار میکنی؟
‫-مسخره بازی درنیار ‫- نه، در نمیارم
‫-چیکار میکنی؟ ‫-اینجا؟
‫چیکار می‌کنی؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫چی؟ دیوونه شدی؟ ‫تو کی هستی؟
‫کمک!‌ یکی کمک کنه!
‫-یکی دیگه اینجا میخوای؟ ‫-به شیشه جلو دست نزن !
‫به ماشین دست نزن! ‫بهش دست نزن! لطفا!
‫-کمک! یکی کمک کنه ‫-جیغ بزن، ممکنه یکی بشنوه
‫لطفا! کسی نیست؟ ‫کسی نیست؟ لطفا! کمک! بس کن!
‫بس کن! بس کن!
‫برو‌ و به خواهرت بگو... ‫امانتی من رو پس بده
‫همین
‫اول، شوهرش گم شده و ‫الان خودشم گم شده؟
‫هوم!
‫یکم چای میخوای؟
‫نه، خوبه، ممنون
‫برای اتاق یک ‫دوتا چای لطفا
‫تو خواهر فاطمه یلیمازی؟
‫آره، فاطمه خواهر بزرگمه
‫میدونی خواهر بزرگت کجاست؟
‫نمیدونم، منم رفتم مرکز خریدی که ‫ کار میکنه، تا پیداش کنم
‫فهمیدم دنبالش می گردین
‫ولی...این همون فاطمه ییلمازه ‫که برای بایرام کارداغ کار میکنه؟
‫-درسته قربان ‫-پس اون فاطمه یلیمازه
‫چیزی هست که فکر کنی به ناپدید شدن ‫خواهرت مربوط باشه؟
‫«اینجا یه تصادف داریم»
‫امینه خانم، بزارین براتون توضیح بدم ‫فکر می کنیم، خواهرتون درگیر یه جنایت شده
‫و اگه از شما چیزی بشنویم ‫ممکنه بهمون کمک کنه
‫بله؟
‫قربان اینا...
‫تصاویر دوربین امنیتی هستن
‫اوه ممنون
‫زنی که تو این عکس هست ‫رو می شناسین؟
‫به نظرت آشناست؟
‫و این زنی که تو ایستگاه قطار ‫از پشت دیده میشه چی؟
‫می شناسیش امینه خانم؟
‫ببخشید؟
‫ممکنه یکی از زنهای تو ‫این عکسا، خواهرتون باشه ؟
‫دو تا عکس دادین که داره ‫ پشت یه زن رو نشون میده
‫نمیتونم بگم اینها کی هستن
‫هرکسی می‌تونه خواهر برادرش رو بشناسه
‫185مرکز77
‫ به گوشم
‫35ساله، زن،فاطمه یلیماز ‫ داره از استانبول به ایسکیشهر میره
‫شماره پلاک اتوبوس ‫ 34یوزگات ، وان626
‫34یوزگات ، وان626 ‫فاطمه یلیلماز
‫185مرکز77 ‫دریافت شد
تلگرام و اینستاگرام -❤@moonriverteam_sns ❤-
‫چقدر کنار پنجره نشستن مهم بود واست
‫قیافشو ببین
‫من قند دارم فاطمه
‫کنار راهرو نمیتونم بشینم
‫راه هم خیلی طولانیه
‫دهنم مثل بیابون خشک شده
‫پسرم، یه آبی بده، یه پذیرایی چیزی بکن
‫بیا دیگه
‫ببین، الان اینو دارم بهت میگم
‫خونه و حیاط جفتش مال اسماعیله
‫پولی که ظفر قرض داده رو به عنوان ‫اجاره خونه در نظر می گیرم
‫الان فقط یه بیوه تنهام
‫تو پیدات شد و اونجا رو خونه خودت کردی و حیاطمون رو ماه ها اشغال کردی
‫دروغ میگم؟ ‫پول رو به عنوان اجاره ات نگه می دارم
‫-کدوم پول ؟ ‫- همه اینا ارث اسماعیله واسه من
‫هیچ درآمد دیگه ای ندارم
‫نمیتونم پولی که ظفر به ‫اسماعیل داد رو پس بدم
‫پس لطفا ازم نخواه
‫ظفر بهتون پول داده؟
‫ببین... ‫ اه، آره داد، اسماعیل گفت پول داده
‫کِی اینکار رو کرد؟ ‫منظورم اینه، اون که تو زندان بود
‫کِی بود پول داد، قدریه؟
‫ظفر پول خونبهاین اوز رو گرفت
‫من این همه مدت داشتم دنبال ظفر ‫میگشتم، تو دیده بودیش؟
‫همه این مدت داشتم دنبال ظفر می‌گشتم ‫و تو دیدیش؟
‫نه ندیدم فاطمه فقط...
‫اسماعیل گفت ظفر بهش یکم پول داده
‫و من هم دیگه سوال نپرسیدم
‫چرا نپرسیدی؟ ‫اون پول از کجا اومده؟
‫چرا از من می پرسی؟ ‫از کجا بدونم ؟
‫میدونی اوضاعمون سخت بوده ‫از کسی مخفی نبود
‫واقعا نپرسیدی از اسماعیل ‫این پول از کدوم گوری اومده ؟
‫من چه میدونم چی بینشون بود، فاطمه ‫نپرسیدم، نمیدونم
‫ازش نپرسیدی؟
‫یا نمیخواستی بپرسی ‫چون میدونستی پول خون اوز بود؟
‫راستشو بگو ببینم
‫کسی که زده به اوز، صاحب ‫ساختمون شماست ؟
‫- خانواده آرگاه؟ ‫-آها، اها، اینطور شنیدم
‫یه وکیل فرستادن اینجا
‫پس ماشین نزده به بچه ‫با یه کامیون پول تصادف کردن
‫چی ؟
‫منظورم اینه که ظفر راحت میتونه بدهیش رو صاف کنه
‫حتی بیشتر از چیزی که بهمون بدهکاره
‫خانواده آرگاه فاطمه رو ول نمیکنن
‫ظفر که کلا نیست، از کجا راجع به ‫پسرش خبردار بشه؟
‫باور کن
‫وقتی بوی پول به مشامش بخوره ‫پیداش میشه، حالا میبینی
‫اسماعیل، داری میگی تو ازش خبر داری؟
‫من همه جا دنبال ظفر گشتم
‫بازم ازش پول گرفتین، قدریه ؟
‫-کی ازش پول رو گرفتین... ‫-بس کن
‫فاطمه تو کیفت پر پوله ‫از کجا آوردی پول رو؟
‫این پول خونِ اوز نیست
‫ببین میدونی که من قند دارم، ها؟
‫-بس کن، دیگه ادامه نده ‫- چطور تونستی از من قایمش کنی؟
‫- چرا بهم نگفتی؟ ‫-من قند دارم، بس کن
‫-ولی.. قدریه ‫-راست میگم فاطمه
‫-راستشو بهم بگو ‫-صبرکن، کجا گذاشتم انسولینم رو
‫تو می دونستی ظفر پول دیه رو برداشته؟
‫قدریه، بس کن، جوابم رو بده
‫تو می دونستی ظفر پول دیه رو برداشته؟
‫بسه دیگه ازت خسته شدم ‫خسته شدم از اون ظفر و اوز
‫-دیگه از دست شماها جونم به لبم رسیده ‫-باید بهم توضیح بدی
‫تو می دونستی ظفر پولِ دیه رو گرفته، آره؟
‫بدش به من، بسه، حالم داره بد میشه
‫-اینجا مردم نشستن، بس کن بدش بهم ‫-جوابم رو بده
‫چطور تونستی این همه مدت تو چشمام نگاه کنی؟
‫دارم عرق میکنم، فاطمه بدش به من
‫-زود باش بدش به من ‫- چطور این همه مدت تونستی تو چشام نگاه کنی؟
‫تو داری غر میزنی چون یه سکه از ‫اون پول هم به دستت نرسید
‫زود باش، بدجنس نباش
‫فاطمه، آمپولمو بده فاطمه
‫حالم داره بد میشه ‫پاهام بی حس شدن، بدش بهم فاطمه
‫میشه دفعه بعدی یکم آرومتر بزنی؟
‫میشه فقط یه بار هم مثل آدم بزنی؟
‫اتوبوس استانبول-ایسکیشهر
‫شماره پلاک اتوبوس ‫ 34یوزگات ، وان626
‫خب، بزار اسامی رو ببینم
‫35ساله، زن، فاطمه ییلماز
‫مسافر استانبول به ایسکیشهر
‫لیست مسافرا رو بده بهم
‫قدریه
‫اگه ظفر رو پیداش کردی بهش بگو ...
‫قدریه؟
‫قدریه بلند شو
‫فاطمه ییلماز
‫صندلی 24، کنار شیشه، فاطمه ییلماز
‫شما باهم هستین؟
‫نه من نمیشناسمش
‫فاطمه ییلماز؟
‫اسم :فاطمه ‫فامیلی:ییلماز
‫ماشینو خاموش کن
‫نه، تا وقتی که از پلیس تاییدیه بگیریم ‫صبر می کنیم
‫من بهشون زنگ میزنم ‫میگم دست نگه دارن
‫میخوای بهم کمک کنی؟
‫باید مسیر باز بشه
‫خانوم کنار بایستید، زودباش بریم
‫-خسته نباشید آقا ‫-ممنون، خواهر! بفرما
‫- بارتون چیه؟ ‫- چطور مگه؟
‫منظورم اینه که چی توی بارتون دارید؟
‫همه چی؟ شما چی احتیاج دارین آبجی؟
‫خواهر، اگه صبر میکردی ‫شاید با اتوبوس بعدی راهی میکردنت
‫-اونطور راحت تر بودی ‫-نمی تونستم صبر کنم
‫کجا میری، آبجی؟
‫میرم خونه
‫خونه؟
‫خونتون کجاست؟
‫- دودورگا، بلدین کجاست؟ ‫-بله
‫چرا ندونم، من راننده مسافت طولانی هستم
‫و یه دوست هم تو اتحادیه دودورگا دارم
‫چیزی راجع به دفتر انجمن اتحادیه باری شنیدی؟
‫-نه نشنیدم ‫-چطور نمیدونی؟
‫جاده پشت دفتر ما، مستقیم میرسه به روستای شما
‫من کنار ساختمان اتحادیه پیاده ات میکنم
‫بقیه راهو هم با ون یا ماشین میری
‫خوبه، خدا ازت راضی باشه داداش
‫کاری نکردم، مشکلی نیست
‫اسمتون چی بود، آبجی؟
‫امینه
‫منم سردار هستم ‫آبجی امینه
‫-از آشناییت خوشبختم ‫-منم همینطور
‫اتحادیه حمل و نقل بار آکگون
‫آبجب امینه
‫بفرمایید چایی
‫قند؟
‫نه من با چاییم شکر نمی خورم
‫اوهوم، منم همینطور
‫سلام؟
‫کجایی تو فاطمه؟ از کی دارم بهت زنگ میزنم
‫خب، باتریم تموم شده بود
‫میتونی امروز یه سری بهم بزنی؟
‫نه نمیتونم، حتی اگه می خواستمم ‫نمی تونستم بیام
‫-دیگه از این به بعد نمیام ‫-جدی؟ چرا؟
‫من الان توی جاده ام
‫میدونم ظفر کجاست
‫از کجا فهمیدی؟الان کجاست؟
‫هی، یه چیزی میخوام بپرسم
‫داستان اون خانم نظافتچی به کجا رسید؟
‫می نویسم، می نویسم ‫آخرش رو دوباره می نویسم
‫- چطور قراره تموم بشه؟ ‫-اوه، هنوز نمی دونم
‫ببین اینجا آنتن نمیده، ولی باز ‫باهات تماس می گیرم، باشه؟
‫- هان؟ ‫- الو؟
‫- صداتو نمیشنوم؟
‫مواظب خودت باش
‫-بهت زنگ میزنم، ممنون، خداحافظ ‫-الو فاطمه
‫آبجی کسی خبر نداره ‫داری میری روستا ؟
‫نکنه داری فرار میکنی؟
‫توروخدا، منو توی دردسر ننداز
‫نه، نگران نباش
‫ظفر شرعی و قانونی شوهر منه
‫ماه هاست غیبش زده
‫شنیدم توی روستا قایم شده
‫اون من و پسرم رو ول کرد و تنهامون گذاشت
‫الان دیگه می دونم کجاست ‫و میرم پیداش کنم
‫خانم، میدونم که خودت صلاحت رو بهتر می دونی
‫ولی تو با شوهری که ولت کرده ‫چیکار می خوای بکنی؟
‫الان برمی گردم
‫الو؟
‫فاطمه از جاده بوزویوک، که از روستاش توی دودورگا...
‫تا استانبول می رسید، کلا سه بار ‫توی عمرش سفر کرده بود
‫اولیش زمانی بود که همراه شوهرش...
‫با امید و به دنبال راه درمان ‫برای بیماری اوتیسم پسرشون...
‫به یه شهر بزرگ رفتند
‫دومیش زمانی بود که به دنبال شوهرش می گشت
‫که خبر مرگ پسرشون رو بهش بده
‫و سومی، سفری بود که توی اون ‫فاطمه باید خودش رو پیدا میکرد
‫این داستان ‫ حکایت آخرین سفر فاطمه ست
‫-امینه، این دیگه چیه؟ ‫-لوکوم
‫- از کجا اومده؟ ‫-هدیه ست
‫می خوای ببرمت پیش گاو؟
‫- می خوای سوارش بشی؟ ‫-آبجی
‫اون کوچیکتر از خواهرشه
‫اون اصلا نمیدونه ازدواج یعنی چی؟
‫خیره،خبریه؟ با تاکسی میری اینور اونور
‫و از این عینک ها می زنی که ‫شبیه جاسوس ها به نظر بیای آره؟
‫ماشینت چیزیش شده هان؟
‫خب، نمی خوام دروغ بگم، من...
‫واقعا انتظار نداشتم انقدر زود بیای
‫منظورم اینه که آره خب
‫بعضی ها چقدر زندگی خوبی دارن، نه؟
‫فقط بعضی ها دارنش، عالیه
‫جای خوب و خوش منظره زندگی میکنن
‫پارک ها، باغچه ها، بچه هایی که می دونید اینور اونور...
‫حتما بچگی تو هم همینجوری بوده، آره؟!
‫چطوریه که فاطمه داره اونطوری زندگیش رو می گذرونه...
‫بعد تو اینجوری شیک و سطح بالا زندگی می کنی؟ هان؟
‫وقتی من و خواهرم کوچیک بودیم ‫یه بازی بود که باهم می کردیم
‫هروقت من می دویدم، خواهرم هم پشت سرم می دویید
‫ولی هروقت هم می ایستادم، اونم می ایستاد
‫ما کل راه برگشت به خونه رو می دویدیم
‫ولی فاصله ی بینمون تغییر نمی کرد
‫من هیچ وقت پشت سرم رو نگاه نمی کردم
‫چون مطمئن بودم که خواهرم پشت سرمه
‫چه داستان تکان دهنده ای بود
‫ولی روی من اثری نداشت
‫باشه، وقت قصه گویی تموم شد امینه خانم
‫امانتی رو بدش بهم امینه خانم
‫داری چیکار می کنی، همه دارن می بینن
‫-امینه ‫- چی؟
‫اسمم امینه ست
‫ولی امینه کوچولو ای که توی روستا ‫با خواهر بزرگترش بازی میکرد ...
‫همونجا توی روستا باقی موند
‫و الان امینه بدون کمک خواهر بزرگترش ‫هم می تونه از خودش محافظت کنه
‫تو نمی تونی با امینه، درگیر بشی
‫تو نمی تونی، اینجوری با امینه توی پارک و باغچه ‫و هرجای دیگه ای ملاقات کنی
‫من و تو کلا زندگی های متفاوتی داریم
‫ولی امینه نوع زندگی تو رو می شناسه
‫اون مردهایی مثل تو رو خوب می شناسه
‫الو پلیس...
‫درست همونقدر که خواهر بزرگترش ‫فاطمه مردهارو میشناسه
‫پلیس بفرمایید؟
‫-الو؟ الو؟ لطفا کمکم کنید ‫-بیا بریم!
‫-ماشینمو زدن! ‫-قطعش کن، بسه
‫-یه نفر از مافیای پارکینگ،ماشینم رو دزدید! ‫-قطعش کن!
‫-لطفا کمکم کنید! ‫-قطعش کن، خدا لعنتت کنه
‫چیزی نیست، همه چی رو به راهه
‫خیلی علاقه داشتی بدونی ‫سر ماشینم چه بلایی اومده
‫الانم که اثر انگشتت روی گوشیم هست
‫تو نمی تونی با امینه، درگیر بشی
‫آبجی فاطمه!
‫مشتاق دیدار آبجی، خوش اومدی
‫ممنون حوا
‫آی آی، اوه! ‫دختر
‫وای!
‫این یکی واقعا غافلگیرم کرد، آبجی
‫اوه، بزار کمکت کنم، اشکالی نداره ‫عزیزم بدشون به من
‫اوه، خدا ازت راضی باشه
‫آبجی!
‫یه چیزهایی به گوشمون رسیده، ولی ‫نمی دونستیم، حقیقت دارن یا نه
‫اوه
‫-غم آخرتون باشه ‫-ممنون عزیزم، ممنون
‫تازه رسیدی؟ ‫برای شام یه چیزی واست درست میکنم، ها؟
‫-نه ممنون ‫- اینجا می مونی آره؟
‫نخواستم مزاحم داداش ظفر ‫بشم و ازش بپرسم
‫برای همیشه برگشتین؟
‫تو ظفر رو کجا دیدی؟!
‫توی شهره
‫اما، داداش ظفر مثل غریبه ها ‫رفتار میکرد و اصلا نگاه هم نکرد
‫منم... نتونستم بهش تسلیت بگم
‫آبجی، یه لحظه صبر کن!
‫خواهر برای شام میاید؟
‫ظفر !
‫پسرت مرده ظفر!
‫هرچند، خودت اینو میدونستی، مگه نه؟
‫میدونی چند تا از این
‫و می دونی که این نامه ها...
‫برای چی هستن، ظفر؟
‫میگن تصادف همش تقصیر اوز بوده
‫پسرم با یه اشتباه به دنیا اومد ‫و با یه اشتباه از دنیا رفت
‫ولی من میدونم مقصر واقعی اینجا کیه
‫میدونم اینا همش تقصیر کیه ‫میدونم قاتل واقعی کیه
‫مقصر واقعی همون پدریه که تک و تنها ولمون کرد...
‫همش تقصیر توئه، قاتل اصلی ‫اوز، تویی ظفر
‫پول خونِ اوز رو گرفتی و خرج کردی
‫پول رو برداشتی فرار کردی؟
‫با فرارکردن، از دست پسر خودت ‫خلاص شدی ظفر؟
‫هان؟
‫نمی خواستم اینطوری بشه
‫تو گفتی بریم استانبول ‫شاید اوز درمان شد
‫من اینو نمی خواستم
‫حتی نمی خواستم برگردم اینجا
‫الان هم نمیتونم برگردم زندان
‫اصلا میدونی اون تو، چطوریه؟
‫تو میدونی این بیرون چطوریه؟!!
‫من این بیرون چی کشیدم ‫میدونی ظفر؟ میدونی؟!
‫من همه جارو دنبالت گشتم
‫سراغت رو از همه گرفتم، پلیس، همه...
‫می خواستم و می گفتم که ظفر ‫.الان میاد و نجاتمون میده
‫یه نگاه به خودت بنداز، محض رضای خدا ‫تو کسی هستی که میخواستی نجاتمون بدی؟
‫نجاتت ندادم؟
‫همه روستا دیدن چه بلایی سرت اومد ‫ولی من بازم باهات ازدواج کردم
‫تو هم راجع به من اینطوری فکر می کنی؟
‫باشه، ولی بهتره یه چیزی رو بدونی
‫اون گناه من نبود
‫میدونی این گناه کیه ظفر؟
‫گناه...
‫کسی گناهکار بود که ‫میدونست و هیچی نگفت، ظفر
‫گناه رو اون کسی کرد که دید ‫و دهنش رو بسته نگه داشت
‫برای همین، همه این کارها رو کردی؟
‫برای همین این همه مدت ازم فرار میکردی؟
‫فقط تا همین جا ازم بر می اومد
‫من میخوام توی زندگیم جلو برم فاطمه
‫-چی ازم خواستی و نکردم، فاطمه ‫-من هیچی از هیچکس نخواستم
‫فقط خواستم پسرم زنده بمونه
‫تو پول رو برداشتی،ها؟ ‫بعدشم فرار کردی
‫فکر کردی تو جیبت دو قرون پول گذاشتی ‫دیگه آدم شدی؟
‫با پول خونِ پسرت داری واسه ‫مردم روستا،فخرفروشی میکنی؟
‫بسه دیگه ولم کن ‫زندگیم رو تباه کردین
‫- چی دیگه از جونم می خوای؟ ‫-باید بهم حساب پس بدی
‫چی داری میگی؟ دیگه داری! ‫اعصابم رو خورد میکنی
‫-تو باید جواب کارهاتو بدی ظفر! ‫-خفه شو زنیکه!!
‫یه کاری نکن که دوباره بزنمت!
‫فکر کردی جواب تو رو میدم؟ هان؟ هان؟
‫فکر کردی کی هستی؟ ‫نمی ترسی؟ خجالت نمی کشی؟
‫من نمی ترسم ظفر، از ‫چیزی هم خجالت نمیکشم
‫دیگه نمیخوام سرمو پایین بندازم
‫تو ترسیدی
‫تو از کاری که کردی خجالت می کشی ظفر! تو!
‫اینو از کجا اوردی فاطمه؟
‫می خوای چیکار کنی فاطمه؟ ‫بهم شلیک کنی هان؟
‫خب من به شوکت شلیک کردم
‫من شوکت رو زدم، ظفر
‫اسلحه رو هم از گاوصندوق بایرام برداشتم
‫و بعدش رفتم، شوکت رو کشتم ‫من کشتمش ظفر
‫بعدش یکی دیگه اومد که ‫تهدیدم میکرد
‫اون رو هم هل دادم زیر قطار ‫اون رو هم کشتم
‫ولی میدونی چی شد ظفر؟
‫میدونی همون یارو که هلش دادم ‫زیر قطار چی بهم گفت؟
‫گفت اسلحه مال ظفر بود
‫اون اسلحه مال ظفر بود
‫معلوم شد، اسلحه مال توئه، ظفر
‫میخواستم یه جرمی رو گزارش بدم
‫راجع به اون اسلحه ای که توی قتل ‫استفاده شده، یه اطلاعاتی دارم
‫اون اسلحه مال ظفر ییلماز هست ‫من می دونم اون کجاست
‫خب حالا دیگه...
‫یا به پلیس میگی بایرام چیکار کرده ...
‫یا بهشون میگی خودت با ‫اسلحه چیکار کردی
‫کنار برید، از وسط راه برید کنار لطفا
‫حالا مراقب خودت باش
‫-بیا بریم ‫-من کاری نکردم
‫-فاطمه ! ‫-زودباش
‫فاطمه! فاطمه !
‫اتحادیه حمل و نقل بار آکگون
‫دادستانی کل استانبول
‫سردار، اونطرف یه خانومی هست ‫که سراغ تو رو میگیره
‫خواهر
‫چی بود؟ نامه از طرف همسرتون؟
‫سردار، یه کار دیگه هم هست ‫که باید انجام بدم
‫کی برمی گردی استانبول؟
‫فــاطمـه -❤ Hakime, Soma:ترجمه و زیر نویس از مون ریور ❤- @moonriverteam _sns