..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏.:: www.ZarFilm.com ::.
باید بگیرمش
باید همین الان بگیرمش
بازم
بازم؟
(قسمت چهاردهم)
(شین جه یی، جوان ترین استاد روانشناسی دانشگاه هایانگ)
استاد شین، فهمیدید کی دنبالتون میگشت؟
بله
فهمیدم
اما دوباره غیبش زد
...فکر کردم با اینکه خیلی دیر فهمیدم
سرجوخه پارک بابامه، ولی بازم خدا رو شکر
دخترِ سرجوخه پارک بود؟
موک جین وو
این خاطره دیگه چیه؟
گفت زیاد طولش نمیده
یون سوکم
وای نه
بازم تنها گذاشتمش
کانگهو، نرو
یونسوکم من همینجام
کانگهو، بازم نمیخوای بری که؟
نه بابا، لازم نیست نگران باشی
یونسوکم، منو نگاه
واقعا زود برمیگردم
یونسوکم
بهش قول دادم زود برمیگردم
...برای اینکه میخواستم اون موک جین ووی حیوون رو بگیرم
...یونسوکم
یونسوکم
(دلت نخواد ما خوشحالیم برگشتی :) )
حتما اشتباه شده
چه یه بار خفه شده باشه، چه چند بار
آخرش به خاطر فشار زیاد میمرده
نمیشه با نگاه کردن به جای خفه گی چیزی رو فهمید
یعنی..چی؟
فهمش غیر ممکنه
تنها کسی که از این مورد خبر داره، خود قاتله
واقعا فکر میکنید کار جونگ هویونگه؟
اون مرد مکاریه
خوشش میاد با زندگی بقیه بازی کنه
یکی نقطه داره، یکی نداره
به عنوان یه کالبد شکاف، به نظرم قتل کار یه نفر نیست
درست میگفتم
وقتی جونگ هویونگ لی سه یون رو کشت، چندین بار خفه اش کرد
...پس درست گفتم که
دو تا قاتل داریم
فکر کردم شما زخمی شدی ستوان کیم، برای همین اومدم
خدا رو شکر که سالمی
حتما حالتون خیلی خوبه
بله، هوا خیلی قشنگه
میخواستید بدونید برای چی اینقدر دلم میخواد این قاتل رو بگیرم
درسته
...راستش، مادرم یکی از قربانی های
قتل های زنجیره ای سی سال پیش بودن
چطور ممکنه
من هنوز زنده و سر حالم
ستوان کیم، دستتون داره خون میاد
درد نمیکنه؟
تمام مدت جلوی چشمم بود و بهم نگاه میکرد
کاملا میدونست که من کی هستم
حتما فکر کرد که من چقدر احمقم
منی که تمام مدت نتونستم بشناسمش
واقعا حس میکنم بدبختم
خودت رو عذاب نده
این آدم، سی سال گیر نیوفتاده
مثل دیوونه ها اینور و اونور دنبال مجرم میگشتم
مثل دیوونه ها
متاسفم ستوان کیم
اگه من زودتر میفهمیدم، خیلی خوب میشد
دلم میخواست هر جور شده برات تکیه گاه باشم ستوان کیم
واقعا معذرت میخوام
واقعا مغزم خالی شده بود
دیگه نمیدونستم باید چی کار کنم و اومدم اینجا
منم که باید عذر خواهی کنم
...فکر میکنی کانگهو هم
فهمیده بود موک جین وو قاتله؟
اگه فهمیده باشه
حتما توی گذشته، سعی میکنه قاتل رو بگیره
صبر کن
چه جوری بازم اومدم آینده؟
حرومزاده
آره
کلیدش اینه که با موک جین وو توی تونل باشم
تنها راه برگشت اون مرتیکه ی کصافطه
آخه چه جوری بگیرمش؟
خودنویس رو داشت یادم میرفت
وقت ندارم یونسوک جان
ای وای
آخه برای چی اونجا گذاشتمش؟
صبر کن
تنها مدرکی که داشتم همون بود
نمیتونم همین حالا برگردم که، چی کار کنم؟
هیچکس نمیدونه موک جین وو قاتله
صبر کن، نباید همینجوری اینجا بشینم
نکنه
نکنه یه وقت برگشته باشه
آخه چرا گرفتنش اینقدر سخته؟
...انگار این مرتیکه ی قاتل روحه
سونگ شیک جان
چته؟
چیه؟-
مرتیکه چه مرگته؟
مگه نرفته بودی گذشته
چرا رفتم، اما دوباره سر از اینجا در آوردم
چی داری میگی؟
آخه چی شده؟
اون حرومزاده رفت سمت تونل، منم رفتم که بگیرمش
همین که میخواستم بگیرمش، برگشتم به گذشته
باید همونجا میگرفتمش
نه، اگه تو گذشته میگرفتمش بهتر بود
اونوقت دیگه برنمیگشتم آینده
اون حیوون رو میگی؟ دوباره دیدیش؟
آره
...به نظرم همین که اون آشغال رو
توی تونل میبینم، تو زمان سفر میکنم
باورم نمیشه خدا
صبر کن، زن داداش، زن داداش رو دیدی؟
زن داداش میدونه بازم برگشتی اینجا؟
نه نمیدونه- ای خدا-
این همه تلاش کردی برگردی پیشش
چطور تونستی دوباره بیای اینجا؟ حالا میخوای چی کار کنی؟
دیوونه شدم ای خدا
اون کصافطو میگیرم و بعدش برمیگردم
ایندفعه هیچ جوره از دستش نمیدم
کیم سونجه رو خبر کن، باهاش حرف دارم
چی؟ کانگهو برگشته؟
همین الان میام
ستوان کیم، چی گفتید؟
نمیدونم، بهم گفتن کانگهو اومده
نمیدونم چی شده
باید برم استاد شین
منم میخوام بیام
مشکلی برات پیش نمیاد؟
راستی سونبه نیم
...استاد شین
خوب، یونهو چی؟
نکنه چیزیش شده؟
نه اینجوری نیست
پارک کانگهو، یه هو چی شد؟
سلام- میدونی چقدر دنبالت گشتم؟-
فکر کردم یه چیزیت شده
واقعا برگشتی گذشته؟
...خوب
یونهو؟ خانم جوون
خانم جوون چت شده؟
هان؟
...استاد شین هم
همه چیزو میدونه
چی رو میدونه؟
...نکنه
یونهوی من
همیشه تنها بودم
فکر میکردم هیچکس رو ندارم
منو ببخش یونهو
سعی کردم همه چیز رو درست کنم
سعی کردم
کانگهو، بازم رفتی
مجرم رو بگیر و برگرد
من باورت دارم کانگهو، منتظرتم
حتما دوباره برمیگردی، مگه نه؟
میدونی که من منتظرتم
خیلی چیزا بود که میخواستم بپرسم
اما نمیدونم از کجا باید شروع کنم
منم نمیدونم
خیلی حرفا داشتم، که بهت بزنم
آخه چطوری دوباره برگشتی؟
برگشته گذشته
دیگه همه چی تموم شده
منم برمیگردم به زندگی روزمره ام
برای همین گفتم خطرناکه و نمیشه
آخه فقط وقتی بگیریش میتونی برگردی
میدونم، اما نمیتونم، به هیچ وجه نمیذارم
...فکر میکردم هنوزم همدیگه رو بغل کردید و گریه میکنید
به این زودی دعواتون شد
این بچه به حرفم گوش نمیده، هی میگه خودمون میتونیم قاتل رو بگیریم
آخه این دختر کیه، ای بابا
یعنی چی که دختر کیه؟ دختر توئه سونبه نیم دیگه
قبلا هم هیچوقت به حرفای رئیس اوه گوش نمیکردی ای لعنت
چی گفتی مرتیکه؟
ای لعنت؟
من هم فکر میکنم، اگر استاد شین تو تحقیق کمک کنه خوبه
تو دیگه چِت شده مرتیکه؟
شاید چون نمیدونید مجرم کیه، همچین میکنید
میدونیم، کیه
منم میدونم
فکر میکردم شما ها خبر ندارید خودمو کشتم بیام اینجا
تو خوبی؟
ای خدا
ببخشید- برای چی؟-
...خودنویس رو
جا گذاشتم
خودنویس؟
همون جوهری که تو لیست بود؟
آره
اون مرتیکه ی کثافط موک جین وو، رو بدن قربانی ها با اون نقطه میذاشته
...روی اون خودنویسه
نوشته شده بود نوئل
اون مدرک خیلی محکم بود
اگه لباسم رو عوض نمیکردم
میتونستم اون آشغال موک جین وو رو همین الان دستگیر کنم
الان هم حتما داره دنبالش میگرده
...دی ان ای قربانی ها روشه
با اینکه ابزار قتل نبوده اما
حتما براش معنای خاصی داره
حتما تا الان، خیلی عصبی شده
...چون نمیدونه، گمش کرده
یا اینکه نه یکی برش داشته
شاید هم مشکوک شده باشه که کانگهو برش داشته
پس باید از اینکه برگشتم خبر دارش کنم
نه نباید
سرجوخه پارک
...خوب
استاد شین
بابا، بابا
آخه یه شبه که براش راحت نیست اینجوری صدام کنه
هر جور راحتی صدام کن یونهو جان
...خوب
پس منظورتون اینه که، فقط کانگهو نیست که از موک جین وو با خبره
موک جین وو هم از کانگهو خبر داره؟
بله
مجرم جلوی چشممونه، این دیگه چه وضعیه؟
خودت چی فکر کردی؟ باید بگیریمش دیگه
اون حرومزاده بازم آدم میکشه
بیاید اول زندانیش کنیم، بعد اعتراف میگیریم
ما مدرک نداریم
فکر میکنی اعتراف میکنه؟
نمیشه دست رو دست بذاریم
شاید موک جین وو فکر کنه خودنویس هنوز با منه
همونجوری که یونهو گفت، ممکنه اون خودنویس براش مهم باشه
ما هم باید به همین بچسبیم
بریم
مرتیکه ی زباله کجاست؟
بعدش فهمیدم همش خواب بوده
ای بابا فکر کردم واقعیه
باورم نمیشه- یه بار منم یه همچین خوابی دیدم-
جدا؟- بله-
فکر کردم واقعیه- میدونم-
برای منم واقعی بود
...منم یه همچین خوابی دیدم
چند نفر هم توش بودن
واقعا عجیبه
این کیه؟- یعنی چی؟-
چی کار میکنی
یعنی چی
میبینم که بازم داری میخندی
دوباره همدیگه رو دیدیم
تو، چه جوری؟
حتما بعد از اینکه غیب شدم، خیالت راحت شد
شرط میبندم با خودت فکر کردی همه چی تموم شده
نخیر، تازه شروعشه ای حرومزاده
بیا ببینم
چی کار میکنی؟- چی کار دکتر موک داری؟-
ما پلیس هستیم
باهامون بیا
فکر میکنم سوتفاهمی شده
من خوبم، لازم نیست نگرانم باشید
ستوان کیم، جریان چیه؟
سوتفاهم؟
فکر میکنی اگه اینا بفهمن تو چه جور جونوری هستی، چی کار میکنن؟
آقای موک جین وو
شما به اتهام قتل یون دایونگ و نام جو هی بازداشت هستید
حق این رو دارید که سکوت اختیار کنید
همچنین میتونید وکیل بگیرید
...هر حرفی که بزنید
ممکنه در دادگاه بر علیهتون استفاده بشه
بازم خندیدی؟
بیا اینجا ببینم حرومزاده
دکتر
با این قیافه ی بی گناه، بین مردم بوده
باید هر جوری شده، یه کاری کنیم این آشغال روانش به هم بریزه
بریم داخل
چیزیت نمیشه؟
خودم تنها هم میتونم
نه
میخوام خودم ازش بشنوم
باشه، بریم داخل
اینقدر نزدیکمون بودی
مثل یه موش کثیف خوب قایم شده بودی، مگه نه
(پنجمین مقتول، یون دایونگ، هفتمین مقتول، نام جو هی)
آقای موک جین وو
شما به جرم قتل یون دایونگ و نام جو هی بازداشت شدید
...تاییدش
میکنید؟
...واقعا فکر کردی
من مجرم هستم، ستوان کیم؟
الان شما، مظنون به قتل هستید
من هم افسر بازپرس هستم
لطفا درست صحبت کنید
تاییدش نمیکنم
نوئل؟
بیست و پنجم دسامبر که به دنیا اومدی، این اسم مسیحی رو برات گذاشتن؟
در مورد اسم مسیحیم کنجکاو بودی که تا اینجا کشوندیم؟
آخه برای چی باید کنجکاو باشم؟
اون اسم رو، روی اون خودنویس حک کردی
اینجور نیست؟
همیشه هم همراهته
امروز خودنویسه رو باهات نمیبینم
گمش کردی؟ یعنی کجا گمش کردی؟
...یا اینکه
یه نفر برش داشته؟
بعد از اینکه این دخترا رو کشتی، با اون خود نویس
روشون نقطه گذاشتی، مگه نه؟
نمیدونم دارید در مورد چی حرف میزنید
البته که نمیدونی
پس اینکه منو توی تونل دیدی رو هم یادت نیست؟
...تو
همه ی اون خانما رو کشتی
میدونم مقتول های دیگه ای هم از سی سال پیش هستن
تو کشتیشون، لی جون سوک، کیم کیونگ سون، هوانگ چونهی، سو ای سو
کیم یونگجا، جون سون می
...من
هیچی در این مورد نمیدونم
تا آخر میخوای انکارش کنی
باشه
پس تنها چیزی که میخوایم، دی ان ای قربانی هاست که روی اون خودنویسه
اونوقت کارت تمومه، حرومزاده
هر کار دلت میخواد کن
...فکر میکنم احتمالا، الان میخواد بفهمه
ما مدرک تو دستمون داریم یا نه
باید تا چهل و هشت ساعت دیگه آزادش کنیم
باید تا قبلش یه چیزی پیدا کنیم
واقعا دلم میخواست میشد اون خودنویس رو داشته باشیم
خونه ی موک جین وو کجاست؟
نمیتونیم حکم تفتیش بگیریم سونبه نیم
حکم مکم حالیم نمیشه، فعلا باید بریم یه چیزی پیدا کنیم مردک
کیم سونجه، بریم
و تو یونهو، میری خونه
منم میخوام باهاتون بیام
واقعا میخوای به حرف گوش ندی؟ هان؟
اگه چیزیت بشه من نمیتونم وقتی برگشتم تو روی یونسوک نگاه کنم
پس برو خونه، میفهمی چی میگم دیگه؟
سونگ شیک جان، تو ببرش خونه
پس سعی میکنم در مورد موک جین وو یه چیزایی بفهمم
چه جوری این روش کار رو شروع کرده
اگه بتونیم سر نخی پیدا کنیم
...ممکنه بتونیم مجبورش کنیم
حفاظش رو بیاره پایین و به حرف بیاد
واقعا به حرف گوش نمیدی
آخه تو به کی رفتی؟
بازم شروع کردی، گفتم که به خودت رفته سونبه نیم
همین که یه چیزی رو شروع کردی تا تهش میری، دقیقا عین خودته سونبه نیم
درسته، فکر میکنم به خودم رفتی
به هر حال، خوب درو قفل کن، فهمیدی؟
بله
بریم
یعنی چی؟ آخه اینم خونه ی آدمیزاده؟
همون چون آدمیزاد نیست میتونه چنین جایی زندگی کنه
من از این سمت میرم
چیزی پیدا کردی؟
نه
عادت داره هیچ ردی به جا نذاره
روش قتلش هم همینه
هیچوقت ردی به جا نمیذاره
اینا چیه؟
(کیم پیل سو)
(کیم بوک سون)
اینا عکس ترحیم نیست که نه؟
آره عکس ترحیمه
چی؟- حتما عکس کسایی که میکشته رو-
اینجوری نگه میداشته
موک جین وو، هیچوقت دست از قتل برنداشته
مرتیکه ی روانیِ بی پدر مادر
(مادر: فوت 1985، مادربزرگ: فوت 1987)
مادر و مادربزرگش هر دو فوت شدن
هیچوقت هم ازدواج نکرده
یعنی انگیزه اش برای قتل چی بوده؟
مطمئنم یه ربطی به گذشته اش داره
(سرجوخه پارک)
تلفن مشترک مورد نظر خاموش میباشد
اهان گوشیش رو گم کرده
آخه یه شبه این چه وضعیه درست شد؟
یعنی چی که دکتر قاتله؟
آخه کانگهو از کجا برگشته؟
بیاید راستش رو بهشون بگیم
نمیتونیم خودمون دست تنها بندازیمش تو زندان
سونبه نیم
خودت میدونی که آدمای قابل اعتمادی هستن
سونبه نیم؟
آره...الان چی گفتید؟
مینها جان، الان چی شنیدم؟ این از کجا سفر کرده؟
زمان، تو زمان سفر کرده کانگهو
شِکَر نیاز شدم
دارید داستان مینویسید؟
اصلا با عقل جور در نمیاد
بیا- این چیه؟-
این دیگه چیه؟
نه بابا، ممکن نیست، ممکن نیست
ببخشید که دیر بهتون گفتم بچه ها
...درسته که قیافشون عین همه، اما
کانگهو واقعا از گذشته اومده
اون بوده که روی پرونده ی مادرم تحقیق میکرده
ستوان کیم یعنی تو اینا رو باور میکنی؟
نه یعنی تمام این مدت خبر داشتی؟
واقعا از گذشته اومده؟
بله
...اگه سال 1958 به دنیا اومدی
یعنی بیست و پنج سال از من بزرگتری
اَه حال به هم زن
میگم نخودی، یعنی نه پارک کانگهو، نه
استاد پارک، نه، جناب پارک کانگهو؟
یه چیز دیگه هم هست
استاد شین جه هی رو که میشناسید؟
دخترِ سونبه نیمه
مینها جان، تو رو خدا منو بگیر
نه، شما منو بگیر خواهشا
ببخشید، براتون ساندویچ خریدم
صبحونه نخوردید، نه؟
اومدی استاد شین
لازم نبود اینا رو بخری، خودت چیزی خوردی؟
بله خوردم
واقعا خوردی؟- بله-
استاد شین، از اون آدمایی نیست که از این کارا کنه
به نظر هم پدر و دختر میان
پس برای همین بود که تو بیمارستان؟
خوب پس شما دو تا ردیف شدید دیگه؟- یه لحظه-
پس اون پارک کانگهویی که قرار بود بیاد اینجا چی شد
اون رو هم موک جین وو کشته
...اما آخه پارک کانگهوی مرحوم
چه جوری در مورد قتلای سی سال پیش اطلاع داشته؟
به هر حال، میدونید که موک جین وو رو نمیشه دست کم گرفت
‫اون نه تنها 30 سال پیش آدم میکُشته
‫بلکه مسئول قتل یون دا یونگ، نام جو هی ‫و پارک کانگهو هم هست
‫سعی کرد رئیس پارک رو هم بُکُشه
‫همینطور باعث شد جونگ هو یونگ ‫خودکشی کنه
‫نباید بذاریم قسر در بره
‫- بیاین ازش بازجویی کنیم ‫- بله
‫چرا کشتیشون؟
‫سوال اشتباهی پرسیدی ستوان کیم
‫اگه جواب درست میخوای ‫باید سوال درست رو بپرسی
‫فکر کنم قرار بود نتیجه ی DNA خودنویسم رو بگیرین
‫هنوز نیومده؟
‫بزودی میاد، نگران نباش
‫اونقدری وقت نداری که بخوای ‫اینجوری ادای بی گناها رو دربیاری
‫به نظرم وقت شما کَمه ‫نه من
‫به جای اینکه بپرسم چرا، باید بگم ‫چجوری کشتیشون؟
‫روش قتلت با جونگ هو یونگ یکیه
‫برای همین سوالی نمیمونه
‫چرا؟
‫میخوای بگی که برخلاف جونگ هو یونگ
‫تو فقط یکبار خفه شون میکردی؟
‫ستوان کیم، من بهت کمک کردم ‫جون استاد شین رو نجات بدی
‫عوضش الآن داری بهم تهمت قتل میزنی؟
‫دهنتو ببند
‫من خوب میدونم کی هستی
‫خب تو کی هستی؟
‫چی؟
‫ستوان کیم، این شخص کیه؟
‫گفتی برام توضیح میدی که اون کیه
‫ولی هنوز چیزی نشنیدم
‫من حتی جسد پارک کانگهوی مُرده ‫رو کالبدشکافی کردم
‫تو داری از هویت کسی ‫برای خودت استفاده میکنی
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫میخوای منو تهدید کنی؟
‫نه. چی میگی؟
‫فقط دارم یه حقیقت رو میگم
‫چیکار کنم، قرار بود امروز ‫صبح یه کالبدشکافی انجام بدم
‫ولی فکر نکنم بهش برسم
‫میشه یه تماس بگیرم؟
‫اون خیلی ترسناکه
‫چطور یه آدم میتونه اینجوری باشه؟
‫اون آدم نیست
‫اون یه هیولاست
‫آره، جین وو ــه
‫میشناسینش؟
‫البته، خیلی خوب هم میشناسم
‫حتی میدونم که پاستای سویا و فلفل قرمزشون ‫رو کجا نگه میداشتن
‫مادربزرگش تنهایی بزرگش کرد ‫خیلی سختی کشید
‫تنهایی بزرگش کرده؟
‫مادرش چی؟
‫وقتی جین وو 11 یا 12 سالش بود
‫مادرش اونو سپرد به مادربزرگش ‫تا خودش بره پول دربیاره
‫هردفعه که می یومد خونه ‫یه کیف پر از هدایا می آورد
‫منم هرازگاهی یه جفت جوراب ‫شلواری هدیه میگرفتم
‫اون زمان جوراب شلواری خیلی گرون بود
‫جوراب شلواری؟
‫فکر کنم یه جایی به اسم "شهر" ‫یا همچین چیزی کار میکرد
‫مادرش میگفت که اون لباسای فاحشه ها ‫رو میشوره ولی هیشکی حرفشو باور نمیکرد
‫خیلی ضایع بود
‫هردفعه که می یومد، بوی ‫عطرش هم حس میشد
‫مادرش بخاطر اینکه اون جلوی بچه ش ‫جین وو، بد حرف میزد، سرزنشش میکرد
‫ولی خداروشکر جین وو ‫خوب بزرگ شده
‫تو مدرسه هم نمرات خوبی میگرفت
‫روز تشییع مادربزرگش بود که
‫آخرین بار جین وو رو دیدم
‫خب مادرش چطور فوت کرد؟
‫تو بیمارستان
‫شنیدم بخاطر مصرف بیش ‫از حد الکل بوده
‫من حرفای مادربزرگش رو یواشکی شنیدم
‫به جای فروختن الکل، همشو ‫خودش خورده بوده
‫یعنی مرگ مادرش تحریکش کرده؟
‫راستی
‫- چی؟ ‫- کانگهو
‫اگه هویتش رو بفهمن چی؟
‫خودمونو میزنیم به نفهمی
‫باید یه چیزی پیدا کنن تا بتونیم پیش بریم
‫نتیجه ی DNA جعلی بهشون بدیم؟
‫احمقا. معلوم هست دارین چیکار میکنین؟
‫کی رو گرفتین؟ میگین ‫که پروفسور موک قاتله؟
‫قربان من همه چی رو توضیح میدم
‫بهتون گفتم دست بکشین
‫گفتم که پرونده ی جونگ هو یونگ بسته شد
‫ولی حالا دارین میگین که ‫دکتر کالبدشکاف مون، قاتله؟
‫سعی کردم با زبون خوش بهتون بگم ‫ولی ظاهراً حالیتون نشده
‫اینطور نیست
‫آزادش کنین
‫بله؟
‫هنوز 48 ساعت نشده قربان
‫چی؟
‫داری ازم نافرمانی میکنی؟
‫خیلی خب. اگه شما اینکارو ‫نمیکنین، خودم میکنم
‫خودم آزادش میکنم
‫نه. نمیتونی!
‫معلومه که اون آشغال قاتله
‫مدرک؟
‫اصلاً نیازی به پرسیدن نبود
‫قربان
‫حتماً یه سوء تفاهم بوده
‫ما رو ببخشین پروفسور ‫اونا خیلی حریص بودن
‫ولی آدمای بدی نیستن
‫میدونم
‫راستی
‫راجب سرجوخه پارک
‫کانگهو؟
‫امکان نداره
‫داره میره
‫قربان، چی شده؟
‫پروفسور موک چی گفت؟
‫حالا که یه مرد بی گناه رو گرفتین
‫میترسین بره رسانه ایش کنه؟
‫- گفت کانگهو... ‫- بله؟
‫حتماً خیلی نسبت به حل پرونده حریص ‫بوده برای همین ازش میگذرم
‫کارتونو درست انجام بدین
‫بله؟
‫نمیدونم چجوری برگشته ولی ‫ظاهراً هیچ مدرکی نداره
‫چی گفت؟
‫گفت که نمیخواد شلوغش کنه
‫واقعاً باورنکردنیه
‫سونگ شیک بیا زودتر بریم دنبالش
‫باید استراحت کنی
‫تو هم همینطور ستوان
‫شما دو تا برین دنبالش
‫شیفت شب با من
‫بریم مین ها
‫خب دیگه میریم
‫برو خونه
‫قبل از اینکه بگیریمش ‫پس می افتی ها
‫زودباش
‫هراتفاقی افتاد خبرم کن
‫تو هم؟
‫برو دیگه. خدای من
‫میری خونه؟ میرسونمت
‫برای چی؟
‫گفتم که اجازه نمیدم یون هو رو بگیری
‫باشه. فقط میخوام برسونمت ‫سوار شو
‫رفتارت عجیبه
‫به محض اینکه پیاده شم ‫میری
‫چیکار میکنی؟
‫(استاد شین)
‫اینو ببین
‫(حذف اطلاعات مخاطب؟ بله)
‫چیکار میکنی؟
‫میخوام از یون هو محافظت کنم
‫چی؟
‫هی. گفتم به محض اینکه رسیدیم، بری
‫- فقط میخوام همراهیت کنم ‫- یون هو، سوار شو
‫- بله؟ ‫- استاد شین
‫ستوان کیم
‫یه کاری دارم. زودباش سوار شو
‫برو
‫صبرکن. درو باز کن
‫کانگهو
‫نمیخوای بری؟ مگه کار و زندگی نداری؟
‫- بریم ‫- استاد شین، استاد شین
‫(شهر ممنوعه)
‫یون هو. جایی که الآن نشستی ‫جایی هستش که مادرت مینشست
‫سی سال پیش؟
‫تا حالا نیومدی اینجا، نه؟
‫مادرت از کوفته های اینجا خیلی خوشش می یومد
‫این رستوران رو یادمه
‫کوفته های اینجا رو خوردم
‫حتماً با یون سوک می یومدی
‫خب با هم به یه کشتی تفریحی رفته بودین؟
‫راستش
‫آره
‫(ششمین سالگردِ تکمیلِ توسعه ی هان گانگ)
‫سه تا بلیط لطفاً
‫- مامان ‫- بله؟
‫فقط ما دو تا هستیما
‫با بابات میشیم سه تا
‫مادرم چجور آدمی بود؟
‫زیباترین و مهربان ترین آدمِ دنیا
‫وقتی باهاش بودم، فکر میکردم ‫مثل اون میشم
‫مطمئنم اون تو رو خیلی دوست داشت
‫مثل خودم
‫خوب یادم نیست
‫اولین باری که عکسشو دیدم
‫میتونستم حس کنم
‫میدونستم که خیلی دوستم داشته
‫- از غذاتون لذت ببرین ‫- بله
‫بیا بخوریم
‫تو خیلی لاغری
‫تو خونه هم که آشپزی نمیکنی
‫بخاطر همینه که وزنت کَمه
‫برای اینکه تو کارت موفق ‫باشی، باید خوب بخوری
‫بیا. امتحانش کن
‫خوب بخور
‫واقعاً دوست داشتم همچین ‫شغلِ خطرناکی نداشته باشی
‫فهمیدم که چاقو دست گرفته بودی
‫بذار ببینم. این دستت بود؟
‫نگاه کن. چه زخمی برداشتی
‫و وقتی رو پرونده ی جونگ هو یونگ کار میکردی
‫اگه اتفاقی برات بیفته، من میمیرم ‫میدونی که؟
‫دیگه نذار همچین اتفاقی بیفته
‫نمیشه شغل دیگه ایی داشته باشی؟
‫و بذار مهم ترین بخش رو بگم
‫من تاییدش نمیکنم
‫اون حرفم که گفتم با کیم سونجه ‫قرار بذار رو فراموش کن. یه اشتباه بود
‫من نمیذارم
‫هرچی بیشتر بهش فکر میکنم ‫مصمم تر میشم
‫واقعاً سلیقه ت تو انتخاب مردا بده
‫بحث مرد که باشه باید مثل مادرت باشی ‫باید دنبال یه مرد قابل اعتمادی مثل من بگردی
‫اون شاید به نظر جذاب بیاد ‫ولی هیشکی از درون آدمی خبر نداره
‫همه ی مردا مثل هم ان ‫ممکنه شیاد باشن
‫چیه؟
‫غذا داره سرد میشه
‫بذار وقتی میخوریم صحبت کنیم
‫آخه خیلی چیزا تو ذهنمه
‫حرفای زیادی هست که قبل از ‫برگشتنم میخوام بهت بگم
‫هرطور شده من موک جین وو رو میگیرم
‫بعد برمیگردم پیش مادرت
‫خیلی منتظرش گذاشتم
‫باید برگردم
‫برمیگردم و همه چی رو به حالت عادی ‫برمیگردونم
‫امیدوارم مراقب باشی
‫گفتی که بعداً میخوای بری تحت نظر بگیریش
‫اونجوری میتونی سالم برگردی
‫باشه. مراقب هستم
‫آه داشت یادم میرفت
‫گفتی که گوشیت رو گُم کردی
‫فعالش کردم. میتونی ازش استفاده کنی
‫من هیچ کاری واست نکردم
‫ممنونم
‫(کیم سونجه)
‫شماره ام رو از کجا میدونه؟
‫واقعاً که عجب آدمیه
‫چجوری میتونه همچین وقتی، در حال خوندن باشه؟
‫گفتم که ترسناکه
‫چیه؟ میخوای باهاش مودبانه حرف بزنی؟
‫اون سال 1958 دنیا اومده. یعنی 60 سالشه
‫برام مهم نیست. اون همیشه برام یه بچه ست ‫خیلی خودتو خسته نکن بچه
‫موفق باشی قربان
‫هی یه چیزی عجیبه
‫کی هستی؟ موک جین وو کجاست؟
‫ایشون رفتن
‫چی؟
‫این ماشینشه؟
‫کجا رفت این آشغال؟
‫بذار اول خونه ش رو چک کنیم
‫رئیس، موک جین وو خونه نیست
‫رد موبایلش رو بزنین
‫آره تقریباً رسیدم. روبروی ساختمون ام
‫خسته شدم از بس با بچه ها بودم
‫دارم قدم میزنم تا بتونم باهات حرف بزنم
‫چی؟
‫به این زودی نصف شب شده
‫عزیزم من...
‫الو؟ بو می! بو می!
‫- چی شده؟ ‫- کمک!
‫(برنامه ریز درسی ــه معلم)
‫گیل را هی. یه دانش آموز پرانرژی ‫که با هم کلاسی هاش خوب جوره
‫کیم دا جین همیشه دوست داره به معلما ‫کمک کنه و خواننده ی عالی هستش
‫کیم کیون بیل. اخیراً مادرش فوت کرده
‫ولی خودشو قوی حفظ کرده ‫برای همین خیلی بهش افتخار میکنم
‫باید تو کلانتری نگه ش میداشتم حتی اگه...
‫تو دردسر بزرگی می افتادم
‫متاسفم
‫موک جین وو
‫عوضی
‫میکشمت
‫نقطه ایی نمی بینم
‫نقطه نذاشته چون خودنویسش پیشش نیست
‫هی پارک کانگهو
‫پارک کانگهو!
‫چطور میتونیم...
‫آه بشینین
‫میدونستم می یاین برای همین ‫از قبل چای آماده کردم
‫چی گفتی؟
‫چطور میتونی به خودت بگی آدم؟
‫حتماً فکر میکردی چون نقطه نذاشتی ‫نمیفهمم کار تو بوده
‫دیشب کجا بودی؟
‫درست بعد از اینکه ازمون قسر ‫در رفتی، کسی رو کشتی؟
‫حالا چون از قبل چای آماده کردم ‫اینقدر جوش کردی؟
‫چی گفتی؟
‫آه گمونم یه زن دیگه کُشته شده
‫مرتیکه ی...
‫عوضی
‫بمیر. باید بمیری
‫بمیر. تو مستحق مرگی
‫- چطور تونستی... ‫- بیرون! بیرون!
‫- ولم کن ‫- هی ولش کن!
‫- یالا ‫- ولم کنین! ول کنین!
‫- ولم کنین ‫- لعنتی
‫- تو! بیا اینجا! ‫- بریم
‫حرفی برام نداری؟
‫خب دیگه چی باید بگم؟
‫با وجود اینکه همه چی رو ‫میدونستی اومدی سراغم؟
‫هفت سال پیش، اولین باری که ‫تو صحنه ی جرم دیدمت...
‫منظورت رو متوجه نمیشم
‫اگه فکر میکنی مجرم منم ‫مدرک بیار
‫صبرکن
‫حتی اگه حرکت اشتباهی زده باشی ‫تسلیم نشو
‫تا وقتی شاه رو نگیری، بازی تموم نشده
‫(جسدِ زنی حدوداً 20 ساله در پارکی پیدا شد)
‫(جسدِ زنی حدوداً 20 ساله در پارکی در هایانگ پیدا شد)
‫هیولا ها همیشه تو تاریکی قایم میشن
‫برای همین تو پرونده های جنایی، پلیس اول از مجرمین ‫سابقی بازجویی میکنه که با این تاریکی آشنان
‫تو خیلی از پرونده ها، اونایی ‫که مقاومت میکنن مجرم هستن
‫ولی مشکل اصلی اونایی هستن ‫که مقاومت نمیکنن
‫اونا خودشونو بین ماها قایم میکنن
‫همونطور که تو صفحه میبینین
‫اونا میتونن همسایه هایی باشن ‫که کاملاً عادی به نظر میان
‫وقتی گزارشگرا بعد از حوادث قتل ‫از آدمای نزدیک به قاتل مصاحبه میکنن
‫خیلی هاشون میگن "غیرممکنه همچین کاری بکنه ‫اون آدم خوبیه."
‫درسته استاد. بیشترا اینو میگن
‫که قاتل آدم خوبی بوده
‫بخاطر اینه که خوب میتونن تظاهر کنن
‫یه آدم مهربون و عادی
‫کسی که هیشکی بهش شک نمیکنه
‫برای همین باید مراقب کسایی که ‫زیاد توجه مون رو جلب نمیکنن، باشیم
‫"ن"
‫"و"
‫"ئـ"
‫"ل"
‫- استاد ‫- کجا داره میره؟
‫الآن کجایی؟
‫منظورت چیه؟ خودنویس رو میشناسی؟
‫آره الآن یادم اومد
‫یه خاطره ی دیگه هست که عوض شده
‫"ن و ئـ ل"
‫یون هو
‫مامان
‫حروف اینجا "ن و ئـ ل" هستن، آره؟
‫یون هو
‫نباید بدون اجازه دست بزنی
‫چرا؟
‫اینا مال بابا هستن
‫بابا؟
‫نگفت کِی، ولی گفت که ‫یه روزی لازمش میشه
‫تمیشه داشته باشمش، مامان؟
‫میخوام نگه ش دارم
‫نمیشه. بهش قول دادم ‫که حواسم بهش باشه
‫خب، میای یه جا قایمش کنیم ‫که فقط من و خودت بدونیم؟
‫وقتی بابایی برگشت میتونیم ‫"شکار گنج" بازی کنیم
‫شکار گنج؟
‫اون خودنویس بود. روش کلمه ی نوئل حک شده بود
‫یون سوک نباید انداخته باشتش دور ‫پیش خودش نگه داشته بوده
‫خب الآن اون خودنویس کجاست؟
‫خب...
‫یادم نمیاد
‫فقط یادمه که قایمش کردم
‫سعی کردم تو راه به اینجا یادم بیاد ولی...
‫اگه یادم نیاد چی؟
‫نگران نباش. برمیگرده به ذهنت
‫تو که شهر ممنوعه و کشتی رو یادت اومد
‫حتی اگه یادت هم نیومد
‫به هرطریقی شده اون آشغال رو میگیرم
‫باشه
‫یه لحظه
‫(کیم سونجه)
‫یون هو تو برو ‫مواظب خودت باش
‫حتماً
‫تا شاه رو نگیری، بازی تموم نشده
‫چرا بهم زنگ زدی؟
‫از موسسه تحقیقات باهام تماس گرفتن
‫علت مرگ، خفگی از ناحیه گردنه
‫هیچ ردی از مجرم پیدا نشده
‫تیم پزشک قانونی چی گفت؟
‫چیزی پیدا نکردن
‫اون از قبل نقشه کشیده بوده ‫که نتونستیم رد گوشیش رو بزنیم
‫گوشیش رو خاموش کرده، ماشینش ‫رو جا گذاشته و پیاده رفته
‫مطمئنم یکی دیگه رو کشته ‫تا پیغامی بهمون برسونه
‫هیچ مدرکی نداریم. هیچی
‫شاید بتونیم مدرکی که میخوایم رو پیدا کنیم
‫یعنی چی؟
‫(دانشگاه هایانگ)
‫این آلبوم قدیمی رو یهویی میخوای چیکار؟
‫دنبال یه چیزی هستم
‫حالا که اینجایی، چرا همه ی وسایلات رو نمیبری؟
‫یا چرا برنمیگردی پیشم؟
‫اتاقت از همون روزی که رفتی، دست نخورده ست
‫بهش فکر میکنم
‫جلسه ام دیر میشه. باید برم
‫یون هو
‫اینجا قایمش کنیم؟
‫یادم اومد خودنویس کجاست
‫باشه. همین حالا میام کلانتری
‫خودنویس...
‫کجاست؟
‫مطمئنم یکی دیگه رو کشته ‫تا پیغامی رو بهمون برسونه
‫شاید بتونیم مدرکی که میخوایم رو پیدا کنیم
‫یعنی چی؟
‫فکر کنم خودنویس...
‫دست یون هو ــه
‫(کلانتری هایانگ)
‫باید تا الآن رسیده باشه
‫تاکسی
‫یون هو... استاد شین کجاست؟
‫رفتن
‫کِی؟
‫خیلی وقته
‫چی؟
‫(بابا)
‫نکنه...
‫(دخترم)
‫یه لحظه صبرکن
‫یون هو
‫یون هو!
‫یون هو
..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏.:: www.ZarFilm.com ::.
‫(تونل)
‫این منو یه قاتل سریالی میکنه
‫بعد از 30 سال بالاخره آرامش پیدا کردم
‫فکر میکردم هیشکی ندونه من کی ام
‫کسی جدیدی رو میبینم. معرفی نمیکنین؟
‫سرجوخه پارک کانگهو هستم
‫فکر نمیکردم این همه راه بیاد دنبالم
‫از قبل بهت نگفتم که بری؟
‫اون مُرد چون آدم کثیفی بود
‫او پسر اون زن ــه بود
‫درست مثل کاری که سرجوخه پارک باهام کرد
‫باید چیزی که خیلی براش عزیزه ‫رو ازش بگیرم
‫نفر بعدی تویی استاد شین