« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫رئیس، لطفا داروتونُ بخورید
‫باشه
‫حالا که یه کم قرص خواب آور خوردم،
‫امشب باید بتونم بخوابم
‫پسرِتون امروز نمیاد؟
‫بهش گفتم نیاد، ‫اما اون اصرار میکرد که باید بیاد
‫خدارو شکر ‫حالا که دارین قرص خواب آور مصرف می کنین،
‫سعی کنین برای یه مدت تنها نخوابین
‫الان حالم بهتر شده
‫یعنی هنوز برام خطرناکه که تنها باشم؟
‫نه، منظورم این نیس
‫به هر حال مواظب باشین
‫لطفا چراغا رو برام خاموش کن
‫باشه
‫کوین میلر، اتاق 1303 ‫مجموعه وی آی پی، بیمارستان دانشگاه کره
‫الان کجایی؟
‫تو دفترم
‫الان دیر وقته ‫چرا هنوز سَرِ کاری؟
‫دارم کارِ فروش بسته های پیشنهادی ‫رو تموم می کنم
‫رئیس ازم خوشش نمیاد
‫حداقل باید یه کارِ خوب انجام بدم ‫که ازم خوشش بیاد
‫نگران پدر نباش
‫میخوام یه کار خوب بکنم، ‫اینطوری صدمه نمی بینی
‫به هر حال باهاش مهربون باش
‫بالاخره بعد از 30 سال تونستی باباتُ ببینی
‫امیدوارم بدونه چقدر خوب و مهربونی
‫آره
‫میخوام واسه یه مدت ‫شبا برم بیمارستان
‫خسته نیستم
‫همونطور که خودت گفتی، اون پدرمه
‫باشه، فردا می بینمت
‫اومدین اینجا که کُلِ شب کنار رئیس باشین؟
‫بله. ممنون که مواظب پدرم بودین
‫نمیدونم باید اینو بگم یا نه
‫چی رو؟
‫اون روزی که داشتیم به رئیس شوک قلبی میدادیم، ‫یه چیزی عجیب به نظر میومد
‫چی؟
‫بعد از اینکه زنگ هشدار زده شد ‫و رفتیم که وضعیت رئیس رو چک کنیم،
‫ماسک اکسیژنِ ـش برداشته شده بود
‫وضعیت انقدر بد بود که ‫که فراموشش کردیم
‫اما خیلی عجیبه
‫شاید پدر به هوش اومده...
‫و خودش اونُ برداشته؟
‫امکان نداره ‫اون موقع بی هوش بود
‫پس منظورتون اینه ‫یه نفر ماسک اکسیژنِ پدرم رو برداشته...
‫تا اونُ بُکشه؟
‫تو کی هستی؟
‫وایسا
‫بیا بیرون
‫همین الان بیا بیرون
‫وقتی پدر هفته بعد از بیمارستان مرخص بشه،
‫ته یانگ رو جانشینِ خودش میکنه
‫بعدش وصیتشو تغییر میده
‫اون قبلا با وکیل صحبت کرده
‫اونا میخوان تا هفته بعد ‫وصیت رو به حالت اول برگردونن
‫جونگ هوا یونگ چی شد؟
‫بخاطر اینکه دیده با جو اِری با خشونت رفتار شده ‫خیلی تحت تاثیر قرار گرفته
‫واکنش نشون داد
‫فکر کنم صد در صد بتونیم متقاعدش کنیم
‫مشکلِ ـمون باباس
‫حتی اگه بخاطر پدرِ لی رو ری، ‫ازش متنفر باشه،
‫اگه ته یانگ مُدام بهش اصرار کنه، ‫نظرشو عوض میکنه
‫واسه همین دارم راجب خانواده ـش تحقیق می کنم
‫بالاخره به نتیجه میرسیم
‫اگه این کافی نباشه،
‫آخرین کارت برامون باقی می مونه
‫آخرین کارت؟
‫اون چیه؟
‫اِری، باید یه کم بِهمون کمک کنی
‫ مدیر جونگ
‫مدیر جونگ، چی شده؟
‫میخوام راجب یه چیزی باهاتون حرف بزنم ‫لطفا بیاین بیمارستان
‫اتفاقی برای رئیس افتاده؟
‫فعلا بیاین با هم حرف بزنیم ‫منتظرتون می مونم
‫چی شده؟
‫وضعیت بابا بدتر شده؟
‫فکر نکنم
‫وقتی برگشتم ‫دوباره با هم حرف میزنیم
‫منم باهات میام
‫نه
‫اینطوری می فهمه با همدیگه بودیم ‫خودم تنها میرم
‫به محض اینکه کارِت تموم شد، ‫بهم زنگ بزن
‫چی شده؟
‫برای رئیس اتفاقی افتاده؟
‫چی شده؟
‫میدونم دیر وقته،
‫اما شما تنها کسی هستین که ‫میتونم بهش اعتماد کنم
‫پدر به شما بیشتر اعتماد داره
‫البته، تا وقتی که مربوط به رئیس باشه ‫زمان اهمیت نداره
‫برام فرقی نمیکنه ‫هر موقع خواستی باهام تماس بگیر
‫شنیدم پدر برای رسیدن به این موقعیت ‫خیلی سختی کشیده
‫واسه همین میخواستم بدونم ‫دشمن داره یا نه
‫دشمن؟ داری راجب چی حرف میزنی؟
‫اون روزی که پدر به هوش اومد...
‫یه نفر وارد اتاقش شده ‫و ماسکِ اکسیژنش رو برداشته
‫اینو از کجا شنیدی؟
‫پرستار گفت بعد از اینکه ‫صدای زنگ هشدار رو شنیده و رفته پیش پدرم
‫دیده ماسک اکسیژنِ ـش برداشته شده...
‫و بخاطر اون نزدیک بوده بمیره
‫چی؟
‫پس معنیش اینه که ‫یه نفر وارد اتاق شده
‫احیانا...
‫شاهدی هم هست؟
‫متاسفانه نه
‫اما چند لحظه قبل ‫دوباره یه نفر مخفیانه وارد اتاقش شد
‫خوشبختانه من اونجا بودم ‫و مجبور شد فرار کنه
‫اما ما باید یه کاری کنیم
‫چند لحظه پیش این اتفاق افتاد؟
‫صورتش رو دیدی؟
‫نه، ماسک داشت ‫واسه همین نتونستم صورتشو ببینم
‫قضیه جدیه
‫از اونجایی که زندگی رئیس در خطره،
‫باید یه کاری کنیم. ‫نباید دست رو دست بذاریم
‫میخواستم به پلیس گزارش بدم ‫واسه همین ازتون خواستم بیاین اینجا
‫نباید اینکارو کنی
‫امنیتِ رئیس، شرکت رو تحت تاثیر قرار میده
‫باید مراقب باشیم
‫مخفیانه بهش رسیدگی میکنم ‫وانمود کن چیزی نمیدونی
‫پس من میرم فیلم دوربین مداربسته رو چک کنم
‫یه لحظه صبر کن
‫حتما کارمندا تا الان رفتن خونه
‫من بهش رسیدگی می کنم، ‫پس، فردا میتونی چِکش کنی
‫ممنون
‫شما تنها کسی هستین که ‫میتونم بهش اعتماد کنم
‫ممنون
‫عوضی
‫پدر
‫تو این مدت چطور زندگی میکردی؟
‫چون پولدار و موفقی ‫مردم بهت حسادت می کنن
‫اما برات ناراحتم ‫چون هیج جایی برای استراحت کردن نداری...
‫و هیچ کسی رو نداری که بهش اعتماد کنی
‫از این به بعد میخوام طرفِ تو باشم
‫پشتِت رو خالی نمی کنم،
‫تا تنها نباشی و نترسی
‫هوا سرده ‫چرا اومدی بیرون؟
‫صورتِت یخ زده
‫چون هیچی سفارش نمیدادم،
‫کارکنِ اونجا یه جوری نگام میکرد که معذب شدم
‫حتما گُشنه ای ‫دست بکن تو جیبم
‫اینو از کجا آوردی؟
‫خانمِ هونگ اینو به عنوان ‫میان وعده آورده بود
‫منم آوردمِش برای تو
‫چرا نمیخوریش؟
‫چی شده، اون بیول؟
‫واقعا...
‫مامان و بابا میخوان از هم جدا بشن؟
‫چرا باید بخاطرِ بابای ته یانگ ‫از هم جدا بشیم؟
‫چرا سَر و کله یِ اون آجوشی پیدا شد؟
‫اون بیول
‫نمیخوام ازت جدا بشم، وو جو
‫وقتی مامان و بابا از هم جدا بشن
‫ما دیگه هیچوقت همدیگه رو نمی بینیم
‫بدونِ تو...
‫نگران نباش
‫وقتی یه بار برادر باشم، برای همیشه برادرم
‫حتی اگه راهِمون از هم جدا بشه، ‫کُلی پول خرج میکنم
‫و پیدات می کنم
‫پیدام میکنی؟
‫بهم قول میدی؟
‫بیا بریم ‫وگرنه سرما میخوری
‫راجب آدما اینطور فکر میکنی؟
‫نمیدونستم انقدر بی شرم و حیایی
‫انقدر خیلی خجالت میکشم تو شوهرمی
‫که دلم میخواد خودمُ بکشم
‫پدربزرگ
‫چیه؟ چی میخوای؟
‫زنگ بزن مادربزرگ
‫چرا باید زنگ بزنم
‫سَرِ مادربزرگ داد کشیدی
‫"ببخشید، عزیزم"
‫"شب بخیر" ‫زنگ بزن بهش
‫ای خدا
‫تو نباید تو کارِ بزرگترا دخالت کنی ‫برو بخواب
‫مادربزرگ بهم گفت هر روز دست و صورتمُ بشورم
‫ببین. خوب گوش کن
‫آدمای فقیر هیچوقت مریضی پوستی نمیگیرن
‫کَسایی که خیلی دست و صورتِشونُ میشورن،
‫پوستشون میخاره، خشک میشه و ترک میخوره
‫مشکل اینه
‫فعلا برو بخواب
‫پدربزرگ، تو بهترینی
‫فسقلی، تو این مورد به خودم رفتی
‫ما خوب با هم کنار میایم
‫پدربزرگ، امروز خیلی سَرِحالی، نه؟
‫چرا، چرا، چرا، چرا؟
‫همین الان زنگ بزن مادربزرگ ‫زود باش
‫ای بابا، بیخیال
‫تو این موقعیت، ‫توپ رو به طور مورب بچرخونید
‫از پَهلوتون... ‫توپ رو بچرخونید
‫هی، خیلی سخته ‫یه زن شاغل باشی...
‫و به خودت برسی
‫اما نسبت به اون موقع که خونه دار بودی ‫جوون تر به نظر میای
‫یعنی بخاطرِ اینه که ‫دیگه بابا نیست بهت استرس بده؟
‫هی، واقعا فکر می کنی بابات ‫بهم استرس نمیده؟
‫هیچ میدونی امشب چه اتفاقی افتاد؟
‫چی شده؟ بابا دوباره اشتباهی کرده؟
‫نمیدونی چرا دارم اینکارو میکنم؟
‫این وقت شب تو ماشین...
‫زَنمو بغل کردی
‫و بازم میگی نمیدونی چرا اینکارو میکنم؟
‫اوه خدای من! ‫امکان نداره!
‫اوه، واقعا که ‫ای خدا، لی شین مو
‫درست مثل همون موقعیه که...
‫اومد سَرِ کارم ‫و قِشقرق راه انداخت
‫هر وقت به اون روز فکر میکنم ‫خجالت میکشم
‫این یه مریضیه که بابات بخاطرش زجر میکشه
‫فقط هم یه مریضی نیست، ‫یه درد بی درمونه
‫مامان، مامان
‫نمیخواد. جواب نمیدم ‫بهتره بخاطرِ اشتباهش توبه کنه
‫این رئیسِته
‫بله، خودمم
‫نگران بودم بخاطرِ ناراحتی ـتون ‫نتونین بخوابین
‫نه، نگران نباشین
‫بخاطر اتفاقی که امشب افتاد ‫واقعا معذرت میخوام
‫خواهش میکنم
‫وقتی دیدم همسرتون انقدر دوستتون داره ‫حسودیم شد
‫آه، چرا حسودیتون شد؟
‫حتی با شنیدنش بیشتر خجالت میکشم
‫مشترک مورد نظر در حال مکالمه ‫با فرد دیگری است
‫لطفا پس از شنیدن صدای بوق ‫پیغام خود را بگذارید. واقعا که
‫چرا جواب نمیده؟ ‫داره چیکار میکنه؟
‫بخاطرِ تو بهش زنگ زدم
‫حالا برو بخواب
‫پس برام یه داستان بخون
‫چی؟
‫باورم نمیشه ‫ازم خیلی توقع داری
‫بِدش به من
‫فقط یه صفحه میخونم
‫"افسانه یِ ایزوپ"
‫"ملخ به مورچه گفت ‫کی بیشتر کار میکنه"
‫"" ملخ گفت : مورچه، چرا تو روز آفتابی ‫انقدر سخت کار میکنی"؟
‫""مورچه گفت : باید برای زمستونی که میاد ‫آماده باشم"
‫چیه؟
‫باز چی شده؟
‫اصلا جالب نمیخونی
‫باید مثلِ مادربزرگ بخونیش
‫مثل یه بادام زمینیِ کوچیک می مونی
‫باشه
‫"افسانه یِ ایزوپ"
‫"ملخ به مورچه گفت..."
‫"کی بیشتر کار میکنه"
‫"" ملخ گفت : مورچه، چرا تو روز آفتابی..."
‫انقدر سخت کار میکنی؟"
‫""مورچه گفت : باید برای زمستونی که میاد ‫آماده باشم"
‫حالا راضی شدی؟
‫واقعا تو کتاب همینو نوشته؟
‫چی؟
‫هی، مگه بلد نیستی کره ای بخونی؟
‫"کره ای" چیه؟
‫ای وای. آدمایی هستن که هیچ سوادی ندارن
‫و تو هم یکی از اونایی
‫یه لحظه صبر کن
‫باید از کجا باهات شروع کنم؟
‫از اونجایی که متعلق به خانواده لی هستی،
‫اصلا نباید بی سواد باشی
‫از این به بعد میخوام به شدت بهت آموزش بدم ‫پس درست بشین
‫ای خدا
‫از این لحاظ به من نرفته
‫چرا باید به مادربزرگِ احمقش بره؟
‫ای خدا
‫حالا که خوابیده، ‫باید تمامِ پنکیکی که...
‫قایم کرده بودم رو خودم بخورم. ‫باید خوشمزه باشه
‫پنکیک؟
‫نگاش کن. سنجاب کوچولو
‫انقدر پنکیک دوست داری؟
‫پدربزرگ، عجیب شدی
‫منظورت چیه؟
‫وقتی میخندی، ‫خیلی خوشکل تر میشی
‫چرا همیشه عصبانی میشی؟
‫"این یه دستوره! ساکت شو!"
‫"زانو بزن!"
‫همیشه داد میکشی
‫وقتی داد میکشیدی،
‫مادربزرگ تو اتاقش گریه میکرد
‫گریه میکرد؟
‫اینجوری
‫دیگه بخواب
‫فردا دیر میرسی مهد کودکِت
‫خیلی خب. دراز بکش ‫بخواب
‫همینجا. خوبه
‫خوب بخوابی
‫کُنگ کُنگ، اگه پدربزرگ همیشه بخنده،
‫مادربزرگ برمیگرده خونه
‫مگه نه؟
‫مامان، رئیسِت واقعا عالیه
‫آره، همینطوره
‫هر چی بیشتر می بینمش، بهتر به نظر میاد ‫اون مهربون، بامحبت،
‫و با ملاحظه ـس
‫بعد از زندگی کردن با مردی مثل پدرت،
‫هر روز با دیدنِ همچین مردی شوکه میشم
‫فکر کنم وقتی مدیر جونگ رو دیدم ‫همین حسُ داشتم
‫"اون خیلی با بابام فرق داره"
‫"اونا هردوشون مَردن، ‫اما اون چطور میتونه انقدر با ملاحظه باشه"
‫خوشحالم که با مَردی مثل پدرت آشنا نشدی
‫منم خوشحالم...
‫که با یه رئیسِ خوب آشنا شدی
‫راستی. تو گفتی...
‫میخوای یه چیزی بهم بگی. ‫چی میخواستی بگی؟
‫چون این شنبه تولدِ باباس،
‫میخوام همه چی رو بهت بگم
‫چی شده؟ ‫چرا انقدر کِشش میدی؟
‫شنبه،
‫کُل خانواده باید بیان اونجا
‫ازش میخوام خودش همه چی رو بگه
‫ازش؟
‫مدیر جونگ...
‫میخواد اون روز خودشو ‫به خانواده ـمون معرفی کنه
‫ای وای، ای وای
‫جدی داری میگی؟ ‫هی، لی رو ری!
‫میخوای چیکار کنی؟
‫وقتی به این فکر می کنم که ‫بابات چه واکنشی نشون میده،
‫باعث میشه کُلی عرق کنم
‫خودت که بهتر میدونی چه اتفاقی میفته
‫واسه همین یه نقشه دارم
‫باید بهم کمک کنی، مامان
‫وقتی میخندی، ‫خیلی خوشکل تر میشی
‫چرا همیشه عصبانی میشی؟
‫باشه، هونگ یونگ هه
‫تو روز تولدم،
‫تمام عشقم رو بهت ابراز میکنم
‫میخوام بفهمی که...
‫تنها جایی که باید برگردی ‫قلبِ این مَرده
‫پس مشتاقانه منتظرتم
‫تو روز تولدم می بینمت، یونگ هه
‫صبح بخیر
‫یون جو، بهش سلام کن
‫قراره اون از امروز برامون کار کنه
‫سلام، آجوما
‫میتونین منو خانم چه صدا بزنین
‫آها، باشه ‫خانم چه
‫خیلی طولانیه
‫فقط بیا کوتاه ترش کنیم و بگیم خاچه
‫خاچه بهتره
‫پس، باید غذایی که خاچه برامون درست کرده رو بخوریم؟
‫حالا که میخوای بری سر قرار از پیش تعیین شده ‫باید خوب غذا بخوری
‫این چیه؟
‫این کلم بریده و آب پز شده ـس؟
‫این چیه؟
‫ای وای، قبلا از این نخوردین؟
‫این اسمش میل فیو نابه ـس ‫میل فیو نابه = نویی غذای ژاپنی که با کلم درست میشه
‫لطفا امتحانش کنین
‫این واقعا چیه؟
‫این اصلا قابل خوردن نیس ‫نمیشه خوردش
‫تو بخورش
‫مزه ـش مثل آبیه که گاو پاشو توش گذاشته
‫این قابل خوردن نیس، آجوما
‫منظورم خاچه ـس
‫فشار خونِ شما بالاس
‫و نمیخواین وزنِ ـتون بالا بره
‫بهتره از امروز غذای کم نمک بخورین
‫پس نوش جونتون باشه
‫برام مهم نیست کم نمکه یا نه ‫اما این خیلی بی مزه ـس
‫فقط نمیدونم این چیه
‫به نظرم اون آجوما یه کم عجیب غریبه
‫خدمتکار قبلی خیلی نادون و بددَهن بود
‫واسه همین ازشون خواستم یه نفر که ‫سوادش بیشتر باشه رو بفرستن
‫اما به نظرم بیش از حد تحصیلکرده باشه
‫نمیتونم اینو بخورم
‫وضعیت مریض نا کیونگ سو رو چِک کن ‫چشم
‫باید از بقیه مهربون تر باشی ‫که بتونی مریض های دائمی رو جذب کنی
‫متوجه شدم
‫صبر کن
‫سلام، دکتر
‫آه، چی شده اومدین اینجا؟
‫فقط کنجکاو بودم...
‫که اوضاع کلینیکِ ـتون خوب پیش میره یا نه
‫امروز وب سایتتون باز شد ‫هنوز ندیدینِش؟
‫آه، تو عکس فوق العاده به نظر میاین
‫آه، واقعا؟
‫خیلی سرم شلوغ بود ‫ واسه همین نتونستم چِکش کنم
‫آه، که اینطور
‫خیلی مریض دارین، نه؟
‫رقابت یه کم شدیده...
‫چون این اطراف دکتر ارتوپد خیلی زیاده
‫میدونین که من...
‫ملکه بازاریابی ام
‫راجبِ جذب مشتری های دائمی...
‫خیلی چیزا بلدم
‫آها، پس اگه یادش بگیرم خیلی خوب میشه
‫پنج سال طول کشید تا تونستم بفهمم
‫میخواین مجانی بهتون یاد بدم؟
‫فکر کنم نه
‫اگه موافق بودی دوباره با هم زندگی کنیم،
‫بیا به کافی شاپی که ‫همیشه بعد از ظهرا میرفتیم
‫بهت چی گفتم؟
‫اون نمیخواد دوباره باهات زندگی کنه
‫از اولشم عشق یه طرفه بوده
‫میخوام کُلا فراموشت کنم، لی سو وون
‫آماده ای؟
‫آره
‫ورپریده، مگه دیوونه ای؟
‫چرا انقدر بد لباس پوشیدی؟ ‫داری میری سر قرار
‫لباسای ارزون قیمت پوشیدی
‫لباس شیک بپوش ‫تا باهوش و باکلاس به نظر بیای
‫یه مقدار خز بذار روش ‫ای خدا
‫باشه
‫باهوش باش
‫قبل از رفتنت، ‫یه سری حرف برای خودت آماده کن
‫اینطوری از خودت خجالت نمیکشی
‫مگه تو نمیای، مامان؟
‫همیشه باهام میومدی سر قرارام
‫میخوام جداگونه برم دیدن مادرِ هاروارد
‫برو خودت ببینِش
‫و دو نفری باهم سَنگاتونو وا بکنید
‫صحبت کردن با غریبه یه کم سخته
‫واسه همین بهت میگم ‫از قبل خودتُ آماده کن
‫اگه یهو...
‫ازت راجب سرگرمیت پرسید ‫میخوای چی بگی؟
‫اون همشهری ـته؟
‫ای بابا
‫بیا دوباره تمرین کنیم ‫من مردِ هارواردی ام
‫سرگرمیت چیه، یون جو؟
‫معلومه، خرید کردن
‫مخصوصا از مغازه هایی که مارکای لوکس میفروشن
‫ای خدا، ای خدا ‫واسه همین میگم باید خودتُ آماده کنی
‫گفتن همچین حرفی احمقانه ـس
‫با وقار باش...
‫و بگو مطالعه کردن رو دوست داری
‫خانم پارک بهم گفت...
‫اون بارها کتاب هانتان کانگ ‫که بهش میگن "گوشتخوار" رو میخونه
‫و همه ـش رو از حفظه
‫اینطوری بگو...
‫من عاشق مطالعه ام و دوست دارم ‫کتاب گوشتخوار که اثر هانتان کانگه رو بخونم
‫پس بیا دوباره تمرین کنیم ‫یون جو، سرگرمیت چیه؟
‫من عاشق مطالعه ام
‫و این روزا دارم...
‫کتاب "گوشتخوار" که اثر ناکدان کانگه رو میخونم
‫دلت میخواد بمیری؟
‫من کِی گفتم ناکدان کانگ؟
‫هانتان کانگه
‫دردم اومد ‫خیلی احمقی
‫بیا یه چیز سخت تر رو امتحان کنیم
‫یون جو، اگه نامرئی بشی...
‫اولین کاری که میکنی چیه؟
‫نامرئی؟
‫دلم میخواد برم حموم عمومی مردونه
‫آیگو! آیگو!
‫چرا باید دوست داشته باشی ‫بدن لختِ مردا رو نگاه کنی
‫اینطوری فکر میکنه هرزه ای
‫چرا میخوای همچین چیزی رو ببینی؟
‫قبلا تو تلویزیون دیدم
‫چیزی برای دیدن وجود نداره
‫کثیفه
‫پس خودت تنهایی دیدیش؟
‫واقعا اون مَردا...
‫لخت اومده بودن تو تلویزیون؟
‫همینطوره...
‫اما قسمت های حساس رو با زیرنویس پوشونده بودن
‫اسمش "اشک های آمازون" بود
‫باشه. الان دیگه باید برم
‫یادت باشه، هانتان کانگه
‫سرگرمیت چیه؟
‫چی؟
‫سرگرمیم؟
‫مطالعه کردنه
‫این روزا دارم... هان...
‫آها، درسته ‫کتاب "همه چیز خوار" از هانتان کانگ رو میخونم
‫همه چیز خوار؟
‫آره ‫کتاب جالبیه، نه؟
‫هه هه...
‫نمیخوای ازم چیزی بپرسی؟
‫خب منم میخوام یه چیزی بپرسم
‫اگه نامرئی بشی...
‫اولین کاری که میکنی، چیه؟
‫نمیخوام نامرئی بشم
‫چون اگه نامرئی بشم، ‫دیگه نمیتونی منو ببینی
‫خیلی بی خاصیته
‫خیلی دردناکه و نمیتونم تحملش کنم
‫یون جو
‫فردا میخوای چیکار کنی؟
‫چطور مگه؟
‫دوست داری بریم با ماشین یه دوری بزنیم ‫و برفا رو ببینیم؟
‫حتی درکشم پایینه
‫نمیخوام رو یه جاده یخی لیز بخورم و بمیرم
‫خب، مطمئن نیستم ‫دور زدن با ماشین…
‫خوش اومدین
‫چی میخوای؟
‫یه چیزی برام انتخاب کن
‫پس بیا یه چیز ساده بخوریم ‫اینو برای ناهار میخوایم
‫چشم
‫اینجا جایِ خیلی خوبیه، سو وون
‫آره
‫مین وو، میخوای املتِ منو بخوری؟
‫واقعا؟ ‫پس بذارش تو این
‫نه
‫خودم بهت میدم ‫دهنتو باز کن
‫بفرمایین نونِ ـتون آماده ـس
‫میرا
‫نون دوست داری؟
‫میخوای تا وقتی داغه ‫یه کم ازش بخوری؟
‫نون؟
‫از کجا فهمیدی که نون خیلی دوست دارم؟
‫داغه. من بهت میدم بخوری
‫مین وو، میخواستی الان بریم ‫برف رو ببینیم، نه؟
‫بیا برای یه شب و دو روز بریم یه جایی
‫واقعا؟ ‫آره
‫میرا
‫مگه دفعه قبل نمیخواستی ‫باهم بریم مشروب بخوریم؟
‫بیا یه روزی رو مشخص کنیم
‫بیا تمام شبُ بیدار بمونیم ‫و مشروب بخوریم
‫جدی داری میگی؟
‫پس یه روزی رو مشخص میکنم
‫خیلی هیجان زده ام
‫خوش اومدین
‫چیز مد نظرتونه؟
‫مساحت اینجا چقدره؟
‫احتمالا بیشتر از 660 متر باشه
‫کار و بار چطوره؟
‫برای اجاره اینجا ماهیانه چقدر میدین؟
‫چی؟ چرا اینو می پُرسین؟
‫بیخیال. یه نگاهی به دور و بر میندازم
‫عصر بخیر ‫سلام
‫ای وای. رئيس
‫همونطور که مردم میگن ‫شما با کلاه خیلی خوب به نظر میاین
‫یه لحظه فکر کردم آدری هِپبورن هستین ‫ هنرپیشه مشهور بریتانیایی
‫آه، خیلی ممنونم
‫شما مادر مین وو هستین، درسته؟
‫متاسفم که دير رسيدم
‫اشکالی نداره ‫چون خیلی خوشحال بودم زودتر اومدم اینجا
‫پسرم همین الان بهم اس ام اس داد
‫گفت خیلی از دخترتون خوشش اومده
‫همیشه به دخترایی که میومدن سراغش ‫بی محلی میکرد
‫فکر کنم بالاخره جفتِ خودشُ پیدا کرد
‫دخترِ عزیزم ‫تا حالا هیچ گناهی نکرده...
‫فقط یه بار ازدواج کرده
‫فکر کنم اونم از پسرتون خوشش میاد
‫به نظر میاد دوسش داره
‫میخوام اگه موافق باشن ‫تو اولین فرصت با هم ازدواج کنن
‫نظرتون چیه قبل از اینکه پسرم برگرده آمریکا ‫یه مراسم بگیریم؟
‫بهتره عجله نکنیم
‫و خوب در موردش فکر کنیم
‫راستش، وضعیت سلامتی شوهرم خوب نیست
‫واسه همین میخوایم عجله کنیم
‫اوه خدای من. واقعا؟
‫پس اگه بچه ها موافق باشن...
‫بهتره زودتر اینکارو کنیم
‫ممنونم، رئیس
‫آه، راستی، حتما خبر دارین، نه؟
‫چون بچه ـم یه دختر شاغله،
‫برای اینکه بتونم تو کارای خونه کمکش کنم...
‫میخوام اونا با همدیگه...
‫تو خونه من زندگی کنن
‫البته
‫اگه پسرم با همچین مادرزنِ موفقی زندگی کنه...
‫حتما حمایت بزرگی ازش میشه
‫امیدوارم پسرم رو دوست داشته باشین
‫خدای من، خیلی خوشحالم که اتفاق نظر داريم
‫بیاین عجله کنیم و باهم فامیل بشیم
‫باشه، خانم
‫سوارِ ماشین شو ‫میرسونمت کلینیک
‫نه، تا همینجا کافیه
‫یواش یواش میرم
‫میدونی وقتی تو آمریکا بودم ‫و دوره آموزش زبان رو میگذروندم...
‫بیشتر حسرت چی رو میخوردم؟
‫نمیدونم
‫آمریکایی ها اینجوری به همدیگه سلام میکردن
‫پس بهت زنگ میزنم
‫بیا با هم مشروب بخوریم
‫تمامِ شبُ با هم باشیم
‫تمامِ شب
‫خدافظ
‫مین وو، لطفا بهم زنگ بزن
‫منتظرم با ماشین بریم دور بزنیم
‫باشه، برای یه شب و دو روز
‫باشه
‫چی؟
‫دیوونه شدی؟ ‫مواظب حرف زدنت باش
‫اون جونگ مین ووئه، دکترای هاروارد داره ‫و میخواد شوهرم بشه
‫شوهر؟
‫فقط همین چند لحظه پیش دیدیش. ‫واقعا میخوای باهاش ازدواج کنی؟
‫خیلی خوشحال به نظر میومدی
‫خودت چی؟
‫تو دَهنش نون گذاشتی
‫چرا خودت نخوردیش ‫و همه ـشو دادی اون خورد؟
‫بیا تمومِش کنیم
‫میتونی باهاش با ماشین بری دور بزنی ‫یا ازدواج کنی. برام مهم نیس
‫بخاطر اون دخترِ گستاخ اونکارو کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫یادت رفته؟
‫قرار بود تو دسامبر ‫ساعت 12 ظهر همدیگه رو ببینیم
‫گفتم اگه میخوای دوباره با هم زندگی کنیم، بیای ‫اما تو نیومدی
‫خودت چی؟
‫جواب بده، اونجا بودی؟
‫پس از کجا میدونستی نیومدم سَرِ قرار؟
‫چرا باید میومدم؟
‫مشغول قرار گذاشتن با مین وو بودم
‫گفتم شاید اومدی منتظرم موندی ‫واسه همین میخواستم بدونم
‫خدارو شکر
‫منم مشغول قرار گذاشتن با میرا بودم
‫کُلا قرارِمون رو فراموش کرده بودم
‫خیلی خوبه که هیچکدومِ ـمون نیومدیم
‫پس الان واقعا رابطه ـمون تموم میشه،
‫تو موافقی، نه؟
‫معلومه
‫هر دومون معشوقه جدید داریم ‫چرا باید تو گذشته زندگی کنیم؟
‫بهتر بذاریم گذشته...
‫تو گذشته ها بمونه
‫یون جو، تو راجب آدما بد قضاوت میکنی
‫ایندفعه مواظب باش
‫واقعا امیدوارم خوشبخت بشی
‫نگران من نباش ‫من خوشبخت میشم
‫بهت ثابت می کنم که ‫بدون تو هم میتونم خوشبخت باشم
‫باشه
‫باید همینکارو کنی
‫باید برم مریضام رو معاینه کنم
‫مدیر جونگ، پیش نویسِ منوی پیشنهادی رو چک کن
‫تمومِش کردی؟
‫عجله کردم که کاری کرده باشم ‫رئیس دوستم داشته باشه
‫پدرم حتما ازش خوشش میاد
‫بعدا چِکش می کنم
‫الان میخوای بری بیمارستان؟
‫چون استرس دارم نمیتونم کار کنم
‫فکر کنم بهتره الان کنارِ پدرم باشم
‫چرا؟
‫فکر میکردم حالش خیلی بهتر شده ‫مشکلی پیش اومده؟
‫راستش،
‫یه نفر میخواد پدر رو بُکشه
‫چی؟ چی داری میگی؟
‫یه دشمن ناشناس دوبار مخفیانه وارد اتاقش شده
‫حتی یه بار ماسک اکسیژنِ ـش رو برداشته
‫باورنکردنیه ‫کی همچین کاری کرده؟
‫نمیدونم
‫امروز فیلم دوربین مداربسته رو چک میکنم ‫اینطوری میتونم بفهمم
‫خیلی احمقی
‫باورم نمیشه تو همچین وضعیتی میتونی غذا بخوری
‫باز چی شده؟
‫واقعا که! ‫داری چیکار میکنی؟
‫بخاطرِ تو، تویِ دردسر افتادیم
‫چون تو ماسک اکسیژنِ بابام رو برداشتی ‫جونگ ته یانگ مشکوک شده
‫میخواد فیلم دوربین مداربسته رو چِک کنه
‫مسئله مُهمی نيست
‫نگران نباش ‫قبلا ترتیبشو دادم
‫منظورت چیه؟
‫چطوری ترتیبشو دادی؟
‫اگه میخوای بدونی، ‫خودت از مدیرعامل بپرس
‫به هر حال بهت هشدار میدم ‫کارتُ درست انجام بده
‫وگرنه میدم با لگد بندازنت بیرون
‫قرار نیست همچین اتفاقی بیفته
‫تو هیچوقت بدون من...
‫نمیتونی جونگ ته یانگ رو بدست بیاری
‫همونطور که میدونین، ‫چون بهتون مجوز داده شده...
‫میتونم بهتون نشونِش بدم
‫ممنونم
‫بیاین از ساعت 10 شب 15 دسامبر ‫روزی که اون اتفاق افتاد، شروع کنیم
‫راهروی جلویِ اتاق وی آی پی 1303 رو ‫بهم نشون بدین
‫15...
‫گفتین شبِ 15 دسامبر؟
‫تو بایگانی نیس
‫منظورتون چیه که تو بایگانی نیس؟
‫برای بیمارستان ها اجباری نیست که ‫دوربین مداربسته نصب کنن
‫ما فیلم های ضبط شده رو ‫بعد از یه هفته پاک می کنیم
‫پس منظورتون اینه تمام فیلم ها ‫از جمله راهرو، اتاق و پارکینگ،
‫که 15 دسامبر ضبط شدن، پاک شدن؟
‫بله
‫اگه میخواستین ببینینِش، ‫باید زودتر میومدین
‫پس اگه از پلیس درخواست تحقیقات رسمی کنیم،
‫میشه فایل رو بازیابی کرد؟
‫بله. احتمالش وجود داره
‫پس بیاین برای تحقیقات رسمی درخواست کنیم
‫نه، بیاین چیزایی که از دیروز ضبط شده رو ببینم
‫مطمئنم دیروز همون مَرد ‫بعد از اینکه فهمیده...
‫حالِ رئیس خوبه، دوباره اومده اینجا
‫تو اینطور فکر میکنی؟ ‫مشخصه
‫امکان نداره دو تا متهم ‫با یه روش مشابه وجود داشته باشه
‫متهم فرار کرد و رفت طرفِ زیرزمین دوم
‫زیر زمین دوم رو نشونم بده ‫چه ساعتی؟
‫احتمالا ساعت 11 شب بود ‫چون هیچ کس اونجا نبود
‫حدود ساعت 11 شب. باشه
‫همینجا نگه دارین. این منم
‫متهم زودتر اومد بیرون
‫چند دِیقه برگردین عقب
‫خودشه؟
‫فکر کنم خودش باشه، ‫اما نمیتونم صورتشو ببینم
‫نتونستی بگیریش، ‫بخاطر همین برگشتی داخل
‫همینجا نگه دارین
‫رو پلاک ماشینِش زوم کنین
‫باشه یه لحظه صبر کنین
‫(51 اِم-آ 9378)
‫چی شده؟ اونُ میشناسی؟
‫اون کیه؟
‫اگه به پلیس گزارش بدیم ‫میتونیم اون ماشینُ پیدا کنیم
‫نه
‫مطمئن نیستم کارِ اون باشه
‫شاید هم اشتباه کردم
‫به هر حال، فعلا گزارش ندین
‫این صاحبِ ماشین 9378 ـه
‫حتما اون که کنارشه گو جونگ دوئه
‫انتظارشو نداشتم
‫گو جونگ دو بِهمون کمک کرد
‫حالا دیگه جونگ ته یانگ چیزی برای گفتن نداره
‫خنده داره
‫وقتی با من بودی، ‫هیچوقت ظرفا رو نمی شستی
‫اما حالا داری آشپزی می کنی
‫بذار امتحانش کنم
‫بذار ببینم این فرنی که با عشق درستش کردی...
‫چقدر خوشمزه ـس
‫چرا بچه بازی درمیاری؟
‫فکر میکنی خیلی نجیبی؟
‫انگار تنها چیزی که برات مُهمه، پوله
‫که اینجوری داری واسه شوهر سابقِت ‫آشپزی میکنی
‫اون ته یانگ رو نجات داد
‫من اینکارو برای هر کسی که ‫پسرمُ نجات داده باشه می کنم....
‫حتی اگه اون نباشه
‫آه، واقعا؟
‫مطمئنی دنبالِ چیز دیگه ای نیستی؟
‫فکر میکنی همه مثل خودتَن
‫فکر میکنی من مثل مامانتم؟
‫بحثِ اونُ وسط نکش
‫من هیچوقت نمیخواستم بچه اون باشم
‫تو آینه به خودت نگاه کن
‫داری مثلِ اون میشی
‫اگه اونُ دیدی، بهش بگو
‫از ته قلب آرزو میکنم که بمیره
‫ته یانگ
‫زود اومدی خونه ‫امروز کارِت زود تموم شد؟
‫نه. باید دوباره برم
‫میخوای بری بیمارستان؟
‫آره. میخوای منتظرت بمونم؟
‫نه، تو زودتر برو ‫یه کم طول میکشه تا بیام
‫باشه
‫پس اونجا می بینمت
‫میخوام ازت یه چیزی بپرسم
‫حرفی که الان زدی رو جدی گفتی؟
‫واقعی میخوای پدر واقعیم بمیره؟
‫اگه جدی گفته باشم میخوای چیکار کنی؟
‫پس واسه همین...
‫دیشب رفتی بیمارستان؟
‫دقیق تر بخوام بگم، ‫بین ساعت 10:30 تا 11 شب
‫رفتی تو اتاق 1303؟
‫رفتی یا نه؟
‫زود باش بهم بگو!
‫نه، نرفتم!
‫همونطور که خودت گفتی، ‫چرا باید برم اونجا؟
‫نرفتم اونجا، ‫پس راجبش حرف نزن
‫توضیح بده...
‫چرا اینجات کبوده؟
‫تو کی هستی؟
‫وقتی خودت میدونی چرا می پُرسی؟
‫میخوای مثل مامانت برگردی پیشِ اون؟
‫واسه همین داری منو تحت فشار میذاری،
‫که از اینجا بندازیم بیرون؟
‫پس موفق شدی
‫من گور خودم رو کَندم
‫چی؟
‫من رفتم!
‫من مخفیانه رفتم اونجا
‫میخواستم...
‫اون مَردی که...
‫همه چیزمو ازم گرفته رو بُکشم
‫حالا راضی شدی؟
‫شب 15 دسامبر
‫بازم تو بودی؟
‫تو ماسک اکسیژن رو برداشتی...
‫این قضیه چه اهمیتی داره؟
‫من کارِ خودمُ کردم
‫هر جور دوست داری فکر کن
‫خیلی وقته نیومده بودم بیرون
‫احساس می کنم دوباره میتونم نفس بکشم
‫هوا هنوز سرده
‫اگه سرما حالتُ بدتر کنه چی؟
‫من...
‫اون موقع ازت خواستم یه فرصت بهم بدی...
‫که برای تو و ته یانگ جبران کنم...
‫ازت خواهش میکنم...
‫بهم یه فرصت بدی
‫بابایِ ته یانگ! ‫نگو نمیشه
‫کار آدمیزاد عجیبه
‫من 30 ساله خواب همچین لحظه ای رو می دیدم
‫اما حالا که بالاخره این اتفاق افتاده،
‫نمیدونم چرا قلبم انقدر آشوبه
‫هر روز...
‫نه، هر لحظه برام ارزشمنده
‫میخوام همه چی رو برات جبران کنم
‫بخاطرِ من، تو و ته یانگ...
‫نتونستین از زندگی لذت ببرین
‫از نظر فیزیکی و روانی، ‫میخوام جبرانش کنم
‫راستش...
‫مطمئن نیستم
‫هیچوقت بهش اینطوری فکر نکرده بودم...
‫که بخوام یه روزی برگردم پیشِت
‫نمیخواد بهش فکر کنی ‫من مراقب همه چی هستم
‫همه چی رو بسپر به من
‫تو...
‫با مَردی که الان زندگی میکنی...
‫حتی ازدواج نکردی ‫فقط باید تصمیمتُ بگیری
‫هر کاری اون بخواد براش می کنم...
‫و تو رو برمیگردونم
‫انقدرا هم ساده نیس
‫هر چی پیچیده تر باشه، ‫راه حلش آسون تره
‫به آینده بچه ها فکر کن
‫من میتونم بیشتر از تو و اون مَرد...
‫زندگی بچه ها رو تامین کنم
‫ته یانگ باید به زودی ازدواج کنه
‫تو تمام این لحظه ها...
‫میخوام با تو باشم
‫میخوام برای پسرم...
‫ته یانگ، پدری کنم
‫متاسفم
‫نمیدونم وقتی رفتم اونجا...
‫به چی فکر میکردم
‫خیلی عصبانی بودم
‫دلخور بودم
‫نه
‫فکر کنم وقتی رفتم اونجا...
‫انسانیت رو کنار گذاشتم
‫مادرت بهم گفت...
‫که من باعث میشم یاد چویی سان یونگ بیفته
‫اگه نخوام تبدیل به همچین هیولایی بشم...
‫بهتره از اینجا برم
‫چیه؟
‫این وقتِ روز کی اومده؟
‫کیه؟
‫میونگ رانگ، وقتی از خواب بیدار شدم ‫دیدم تمومِ دنیا سفید شده
‫اما نباید بدون اینکه بهم خبر بدی ‫بیای اینجا
‫حتی آرایش نکردم
‫فعلا مشکلی نداره
‫بیرون داره برف میاد
‫یادته به همدیگه قول دادیم...
‫وقتی که اولین برف اومد ‫همدیگه رو ببوسیم
‫نه
‫نمیتونم اینکارو با صورت بدونِ آرایش کنم
‫یه ساعت صبر کن ‫تا اون موقع خوشکل و تو دل برو میشم
‫نه
‫میونگ رانگ
‫تو بدون آرایش سکسی تری
‫سکسی؟
‫من؟
‫وای، خدای من
‫فکر کردم مادرِ مرحومَم از تو قبر اومده بیرون
‫چطور میتونم انقدر بد به نظر بیام؟
‫حتی بوتاکس هم دیگه فایده ای نداره
‫آه، واقعا که
‫قبلا بهم میگفتن ملکه یِ بولگیو
‫کله سحر کی بهم پیام داده؟
‫من پرنده کوچولوتَم، وون بان
‫داشتم به خورشید درخشان نگاه میکردم ‫و به یادت افتادم
‫واسه همین برات پیام فرستادم
‫یه روز بیا دیدنم
‫وون بان؟
‫صبح بخیر
‫ای وای، ای وای... ‫عوضی، من هم سنِ مادربزرگتم
‫عجب بچه دیوونه ایه
‫ای خدا، واقعا که
‫رئيس ‫چیه؟
‫بفرمایید
‫چرا بدون اینکه ازم بپرسی ‫اینو گرفتی؟
‫اون عوضی میخواد باهام بازی کنه
‫چطوری آدرسمُ پیدا کرده؟
‫یه برنامه چیدم که باهم سفر یه شبه داشته باشیم
‫به زودی بهت زنگ میزنم
‫چقدر آب زیرکاه و حقه بازه
‫تو این 30 سال تو چونگدام دونگ ‫به عنوان یه بیوه نجیب زندگی کردم
‫اینو ببر آتیشِش بزن
‫واقعا باید اینکارو کنم؟
‫این مالِ شما نیس
‫پس مالِ کیه؟
‫مالِ دخترتونه
‫ای وای
‫باید زودتر بهم میگفتی ‫که از طرف خواستگار دخترمه
‫همون پسره که هاروارد درس خونده ‫ازش خواسته باهم برن سفر
‫چرا اینو اول آوردی واسه من؟
‫آدم اگه خیلی تحصیلکرده هم باشه، دردسرسازه
‫صبح بخیر، عزیزم
‫مامان
‫این گل برای چیه؟
‫فکر کنم الان پسر هارواردی ‫خیلی نگرانه
‫برات رشوه فرستاده
‫بخونِش
‫دلش میخواد ببرتِت سفر
‫و مادرش هم خیلی ازت خوشش میاد
‫مامان
‫واقعا میتونم با یه مَرد ‫یه مَردِ دیگه رو فراموش کنم؟
‫اگه با کَس دیگه ای قرار بذارم ‫واقعا میتونم سو وون رو فراموش کنم؟
‫معلومه که میتونی
‫از قدیم گفتن...
‫بهتره به یه زن عشق داده بشه...
‫تا اینکه عاشق باشه
‫چون تا حالا خیلی عشق دادی،
‫الان وقتشه که از مرد هارواردی...
‫عشق بگیری، فهمیدی؟
‫باشه
‫سعیمو می کنم
‫خوبه، عزیزِ دلم
‫بیا اینجا عزیزِ دلم
‫ تولد بابا
‫استرس داری؟
‫واقعا مشکلی باهاش نداری؟
‫نمیدونیم بابام چه واکنشی از خودش نشون میده
‫من آماده ام
‫امروز میخوام جواب بگیرم ‫مهم نیس که چقدر برام سخته باشه
‫ممنون، مدیر جونگ
‫و...
‫متاسفم
‫وقتی با همدیگه پیر بشیم ‫و یاد این لحظه بیفتیم...
‫برامون خاطره خوبی میشه
‫میخوام تو روز تولد بابا ‫مدیر جونگ رو کاملا بهش معرفی کنم
‫خوش اومدین
‫چی شده اومدی اینجا؟
‫میخواستم بهت زنگ بزنم
‫واقعا؟
‫فکر کنم واقعا با هم زن و شوهریم
‫حتی وقتی که از هم جداییم ‫به یه چیز فکر میکنیم
‫چرا میخواستی بهم زنگ بزنی؟
‫امروز تولدته
‫میدونی که قول دادیم ‫یه بار در ماه همدیگه رو ببینیم
‫باید با بچه هامون شام بخوریم
‫چرا اونا رو میندازی دنبالِمون؟
‫این باید یه قرار بین ما دوتا باشه ‫بیا
‫این چیه؟
‫وقتی شبا با اتوبوس میری خونه ‫حتما هوا سرده
‫دیگه سوارِ اون ماشین قراضه ‫که کمربند ایمنیش خرابه، نشو
‫و وقتی داری راه میری ‫این دستکش رو بپوش
‫برای اولین بار خیلی جذاب شدی
‫جذاب؟
‫حتی اگه از هم جدا شده باشیم ‫بازم شوهرتم
‫پس بریم سَرِ قرار؟
‫باشه، اما من تصمیم میگیرم کجا بریم
‫باید تا قطره آخر بخوریش
‫خیلی براش زحمت کشیدم ‫و 6 ساعت جوشوندمش
‫مزه ـش یه کم تلخه ‫اما باعث میشه زودتر حالت خوب بشه
‫ممنون
‫این باعث شد دید بهتری نسبت بهت پیدا کنم
‫فکر میکردم بچه ای هستی که ‫فقط دلش میخواد خوشگذرونی کنه
‫نه
‫فکر میکردم دنیام داره به آخر میرسه
‫عشق برام مهم نیس
‫بابا
‫لطفا دیگه مریض نشو
‫بهم قول میدی؟
‫خیلی احمقانه ـس که دارم اشک میریزم
‫ببخشید
‫اون خیلی خوش قلبه
‫درسته
‫احساسِش نسبت به ته یانگ صادقانه ـس
‫خیلی خوب میشه اگه با اِری ازدواج کنه ‫اما نگرانم
‫خبر داشتی؟
‫راجبِ دختری که اسمش لی رو ریه؟
‫پس... اونُ دیدی؟
‫دیروز اتفاقی دیدم...
‫که داشت به اِری حمله میکرد
‫چی؟ حمله؟
‫فکر کنم معمولا اهل خشونت باشه
‫امکان نداره ‫بهش نمیخوره اینطوری باشه
‫بابایِ ته یانگ
‫جلوشو بگیر
‫اگه ته یانگ اصرار کنه، من مخالفت می کنم
‫اما هنوزم به کمکِت نیاز دارم
‫ظاهرا ته یانگ ‫لی رو ریُ خیلی دوست داره
‫فکر میکنی به حرفمون گوش میده؟
‫سلام
‫این چیزیه که دستورشُ داده بودین
‫نگاش کنین
‫بهش دستور دادم که ‫راجبِ خانواده لی رو ری تحقیق کنه
‫چیزی پیدا کردی؟
‫معذرت میخوام که اینو میگم
‫اما بهتره از این خانواده فاصله بگیرین
‫این همون رستورانیه که میخواستی بیای؟
‫آره، این روزا اینجا بین جوونا خیلی طرفدار داره
‫ازش خوشت میاد؟
‫آره
‫نکنه...
‫به همین خاطر منو آوردی اینجا؟
‫بشین
‫اگه الان اینطوری بری،
‫دیگه هیچوقت حاضر نمیشم ببینمت
‫نه، فقط بخاطر من نیس ‫بخاطر دخترتم هست
‫برای همیشه بهت پُشت میکنه
‫همینُ میخوای؟
‫باشه. غذا که هیچ اشتباهی نکرده
‫سلام
‫این مِنو ایده یِ رو ریه
‫نوش جونِ ـتون باشه
‫این سُس رو هم لی رو ری درست کرده
‫عزیزم. بخورش
‫دخترِمون که همیشه ‫بهش میگفتی احمق...
‫داره همچین کار فوق العاده ای میکنه
‫اگه دوسِش داشتی،
‫حداقل واسه یه بار ازش تعریف کن ‫واقعا اینکارو بکن
‫این چیزیه که رو ری تو تمومِ عمرش آرزشو داشته
‫بد نیس
‫چرا تا الان مهارتاش رو قایم کرده بود؟
‫بعضی گُلا دیر شکوفه می کنن
‫رو ریِ ما هم باید همینطور باشه
‫بعدا بهش بگو
‫خیلی خوشمزه ـس
‫خودت بهش بگو
‫این رو ریُ خیلی خوشحال میکنه
‫میونگ رانگ ‫بله؟
‫میتونی بری رو ریُ بیاری پیشم؟
‫چشم، پدر
‫عزیزم
‫ممنون
‫تو...
‫امروز بهتر از همیشه به نظر میرسی
‫نمیخواد تشکر کنی ‫داری دستم میندازی
‫رو ری اومد
‫بابا
‫چرا میترسی؟
‫تو یه غذای فوق العاده درست کردی
‫این خوشمزه ترین غذاییه که من...
‫تو دنیا خوردم
‫بابا
‫آره
‫از این به بعد، ‫دیگه بهت نمیگم احمق
‫کارِت عالیه
‫واقعا کارِت عالیه
‫تو بهترینی، دخترم
‫بابا
‫یه نفر هست که میخوام ببینیش
‫ببینم؟ کی رو؟
‫چی داری میگی؟
‫از این خانواده فاصله بگیریم؟
‫خودتون نگاش کنید
‫صبر کن
‫این...
‫واقعا حقیقت داره؟
‫واقعا پدرِ لی رو ری اینکارو کرده؟
‫همش حقیقت داره
‫میخوای کی رو ببینم؟
‫اون سَرآشپزیه که...
‫امروز این غذا رو براتون درست کرده
‫آها، سرآشپز میخواد خودشو بهم معرفی کنه؟
‫بله ‫باعث افتخاره
‫بهش بگو بیاد ‫اینطوری میتونیم با هم نوشیدنی بخوریم
‫پدر
‫تولدتون مبارک
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]
‫مردی که میزها رو می چینه
‫اون با یه دختر دیگه ای قرار میذاره ‫این معنیش اینه که دوباره از اول شروع کرده
‫یون جو، دیگه بیشتر از این نمیتونم برات صبر کنم
‫عجیب نیس؟
‫چرا کسی که انقدر باهوشه ‫آویزونِ من شده؟
‫ته یانگ انقدر لی رو ریُ دوست داره...
‫که روز به روز بیشتر ازم متنفر میشه
‫از این به بعد کمکِت میکنم
‫تو فقط دَهن داری ‫اما گوش نداری
‫دیگه از این به بعد نمیخوام ببینمت
‫پدربزرگ، مُردی؟
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫میخوایم از شَرِ هر چیزی که مانع ته یانگ میشه...
‫خلاص بشیم
‫نگران نباشین ‫منم حالم از اون خانواده بهم میخوره