‫شرمنده به زحمت انداختمتون.
‫نه بابا. همیشه دلم می‌خواست لباس میکو بپوشم.
‫پس اینا ریسه‌های «شیده»ان؟ ‫ درست کردنشون خیلی کِیف می‌ده!
‫کارا، پس بابات کشیشِ یه شینتو بود، ها؟
‫خانواده‌م برای نسل‌ها وظیفه‌ی کشیش اعظم رو به‌عهده گرفته.
‫نمی‌دونم به‌خاطر اینه که تو خونمه یا نه، ‫ولی حال و هوای معبدها رو دوست دارم.
‫توری‌ای که بلند و باوقار ایستاده.
‫صدای خش‌خشِ درخت‌ها.
‫و گهگاهی، خب...
‫یه گربـــــه؟
‫اون دیگه چیه؟
‫جادوئه.
‫بهتره که باشه!
‫طلسم آنی-قیچی که روش کار می‌کردمو ‫ روی این کاغذِ شیده اجرا کردم.
‫به شکل یه موجود بخصوص بریدمش و شبیهش تکون خورد.
‫انقدر عادی نگو «شبیهش تکون خورد!»
‫ترسناکه! یه موجود زنده ساختی!
‫بعد از یه‌مدت تکون خوردن، ناپدید می‌شه.
‫پس در واقع نمی‌شه به موجودی که ‫ از جادو ساخته شده زندگی داد، ها؟
‫خب، اگه اینطوره، منم یدونه درست می‌کنم.
‫مگه مخالفش نبودی؟
‫درست کردم!
‫چی هست؟
‫مـ ـ معلومه که یه پرنده‌ست، نه؟ قراره تو آسمون پرواز کنه!
‫اول فکر کردم پوست موزه.
‫کارا-چان خوب بلد نیست کاردستی درست کنه، پس...
‫بیاین پروازش بدیم!
‫برو!
‫کـ ـ کارا-چان، موفق شدی.
‫یه زندگی درست کردی!
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫کارا و شیکی
‫این یه شیکیگامی‌ـه.
‫آشنای افسونگرهای اونمیوجی هم محسوب می‌شه.
‫گفته می‌شه آبه نو سیمی انواع مختلفی از ‫ شیکیگامی‌ها رو استفاده و کنترل می‌کرد.
‫شکلش شبیه عروسک‌های کاغذی‌ایه که ‫ ارواح مقدس تسخیرشون می‌کنن.
‫پس به عبارت دیگه، می‌خواستی شبیه یه پرنده ببُریش،
‫ولی انقدر کارت افتضاح بود که تبدیل به یه شیکیگامی شد.
‫ولی اینم عجیبه که بعد این‌همه تکون خوردن هنوز ناپدید نشده.
‫طلسم نیکو، قدرت محل معبد، و خون خاندانِ کارا.
‫با ترکیب تمام این قدرت‌ها به‌طور همزمان،
‫ممکنه چیزی شبیه واکنش شیمیایی اتفاق افتاده باشه.
‫پس منظورت اینه که خودتم درست نمی‌فهمی چی شده.
‫نه، تعظیمِ «از آشنایی باهاتون خوشوقتم» نکن!
‫وایسا، یعنی باید ازش مراقبت کنم؟
‫نمی‌شه. خونه‌مون نمی‌تونم حیوون خونگی نگه دارم.
‫ولی باید قبلِ به‌دنیا آوردنش بهش فکر می‌کردی.
‫خودش خودبه‌خود زنده شد!
‫اصلاً تقصیرِ جادوی خودته، پس ببرش خونه‌ی اوتوگی!
‫اوه، شیفتم تمومه. امیدوارم همگی توی بقیه‌ی روز موفق باشین!
‫بعداً می‌بینمت، شیکی!
‫سرخود روش اسم نذار. اینطوری بیشتر زنده می‌شه!
‫فرار نکنین. آهای!
‫بیخیال، قیافه‌تو اون‌شکلی نکن.
‫شرمنده. راستش منم نمی‌دونم برای این وضعیت باید چیکار کرد.
‫«اوه نه، لطفاً نگران من نباشید.»
‫مطمئنی فقط یه تیکه کاغذی؟
‫خیلی شبیه انسان‌ها رفتار می‌کنی.
‫اوه، یه میکوی بانمک.
‫دخترهای دنیای واقعی هم بد نیستنا.
‫هوی، انقدر بی‌اجازه عکس نگیرین!
‫بچه پرروها...
‫ها؟ چیه؟
‫یـ ـ یه هیولاست!
‫محشر بود. و انگار خودتم بهش افتخار می‌کنی.
‫که اینطور. شیکیگامی‌ها شبیه آشناها هستن.
‫همونطور که موریهیتو از نیکو محافظت می‌کنه، ‫ تو از من محافظت می‌کنی.
‫«نه، قابل‌تونو نداشت.»
‫چقدر ادا و اصول داریا، شیکی.
‫و بدین ترتیب، زندگی روزمره‌ی کارا و شیکی آغاز شد.
‫عه؟ باهام مدرسه هم میای؟
‫اصلاً شیکیگامی‌ها چی می‌خورن؟
‫ببینیم پرک بونیتو می‌خوره یا نه.
‫فقط داشت آدرس می‌پرسید.
‫می‌خوای باهام بیای حموم؟
‫ولی از کاغذ ساخته شدی، ‫پس اگه خیس بشی، ممکنه پاره بشی و بمیری.
‫کلاس 3 پایه 1
‫هی. این ژست برای چیه؟
‫مثلا‌ً یه‌چیزی مثل «از پسش برمیام»؟ ‫وقتی انقدر روش تاکید می‌کنی رو مخه.
‫ای بابا.
‫آشغال‌ها رو می‌برم بیرون.
‫وایسا، تصادفی ادای تو رو در آوردم.
‫مگه یه‌جور دخترِ پرانرژی و سرخوشم؟
‫مگه همینطوری نیستی؟
‫اوه، هی، وایسا ببینم.
‫بیخیال، فرار نکن دیگه.
‫می‌گم، به‌نظرت اون چیه؟
‫یه‌چیز سفید رو هوا معلقه.
‫شاید یه تیکه پارچه‌ست؟
‫گمونم وقتی رو هوا معلق باشی، توجه‌ها رو جلب می‌کنی، نه؟
‫کاش یه‌جا رو داشتی که روش می‌شستی.
‫ها؟ سرم؟ «گیره‌ی موت می‌شم، پس بذار برش دارم»؟
‫شرمنده، شیکی.
‫این گیره رو خیلی دوست دارم، پس نمی‌خوام برش دارم.
‫باز «از پسش برمیام.» نکن برام.
‫هی! گفتم برش ندار!
‫اون یادگاری باارزشم بود.
‫مامانم اون گیره‌ی مو رو برام خریده بود!
‫و به‌خاطر بارونِ دیروز آب بیشتر از معموله.
‫آره، گیره‌ی موی نازیه.
‫عیبی نداره.
‫فراموشش می‌کنم.
‫نه! وایسا!
‫شیکی!
‫شیکـــــــی!
‫شیکــــــــــــــــــی!
‫مگه نمردی؟
‫قشنگ انگار مرده بودی!
‫داشتی تو اسلوموشن توسط آب له می‌شدی و بعدش مردی!
‫درسته، کاغذهای شیده برای بیرون گذاشتن درست شدن،
‫پس در واقع ضدآب هستی.
‫شیکی.
‫و اینطوری، چون شکل‌شون خیلی شبیه همدیگه‌ست، روش نشسته.
‫عــــــه، چه بانمک.
‫آره، ترکیب گیره مو و گیره کاغذ!
‫گیره موی مقدس
‫بنده در شیباماتای خوش آب‌وهوا، در شهر کاتسوشیکا متولد شدم.
‫کان-چان، انگار عاشق تورا-سان هستیا.
‫آره، تورا-سان الهام‌بخش بزرگی توی زندگیم بوده.
‫آشوب فوق ابر تیله‌ای
‫حس می‌کنم فروشنده‌ی خوبی ازت درمیاد.
‫معلومه. با زبون چربی که دارم، ‫مطمئنم می‌تونم قانعت کنم این تیله هم بخری.
‫نه، من تیله می‌خوام چیکار؟
‫راست می‌گی.
‫موریهیتو و میهارو هم باهوشن، ‫ و انقدر هم خسیسن که هرجایی پولشونو خرج نمی‌کنن.
‫تنها کسی که از پول خرج کردن ‫ خوشش میاد خودتی، کان-چان. و البته...
‫می‌گم.
‫درمورد چی حرف می‌زنین؟
‫خیلی‌خب، بیا اینورِ بازار و به این یه نگاه بنداز!
‫چیزی که اینجاست، صرفاً یه گوی شیشه‌ایِ معمولی نیست.
‫یه تیله‌ست.
‫درسته، یه تیله!
‫تو دورانی که هنوز دختر و پسرهای جوون بودیم،
‫باهاشون تیله‌بازی می‌کردیم، توی جعبه می‌ذاشتیمشون، ‫ و به گوی‌های دراگون بال می‌شدن.
‫بله، همین تیله!
‫ولی اگه فکر می‌کنی صرفاً یه تیله‌ی ‫قدیمی و ساده‌ست، سخت در اشتباهی!
‫چطوره اون صورت قشنگتو بیاری جلوتر و خوب بهش نگاه کنی.
‫اوه، باشه.
‫چطوره؟ قشنگ‌ترین چیزی نیست که تو زندگیت دیدی؟
‫اوه، آره.
‫این پیچ و تابی که توش می‌بینی، برای اهل صنعت به «شعله» معروفه.
‫× این دروغ محضه
‫معمولاً آبی و قرمزه، مگه نه؟ ولی این‌یکی شعله‌ی رنگین‌کمونی‌ـه!
‫× داره عین سگ دروغ می‌گه
‫و همچین چیزی خیلی کمیابه.
‫وای!
‫باورش کرد.
‫و همه‌ش این نیست!
‫اصولاً درحین ساخت تیله‌ها، ‫داخل‌شون حباب هوا ایجاد می‌شه، ولی این‌یکی...
‫هیچ حبابی نداره!
‫خیلی کمیابه!
‫بدون هیچ ناخالصی، زیبا و شفافه.
‫× دروغ پشت دروغ
‫کیگو-کون، یکم زیادی ساده‌لوح نیستی؟
‫احتمالاً تیله‌ای با شعله‌ی رنگین‌کمونی که ‫ بی‌حباب باشه رو هیچ‌جا پیدا نکنی.
‫عــــــه، چه خفن.
‫و همه‌مون از بازارِ عرضه و تقاضا خبر داریم، مگه نه؟
‫پس قیمت چیزی مثل این احتمالاً...
‫حدود 3,000 ین باشه.
‫خدایی؟ فقط واسه یه تیله؟
‫ولی هنوز خیلی می‌خوامش.
‫خداوکیلی؟
‫هیچ علاقه‌ای بهش نداشتم، ولی حالا حتماً باید بگیرمش.
‫بس کن، طمع مادیِ وجودمو تحریک نکن!
‫کان-چان، می‌شه خواهشاً اون تیله رو بدی کیگو-کون؟
‫باشه، باشه. مال خودت.
‫عه؟ واقعاً؟ ولی چیزی به این ارزشمندی...
‫چقدر مهربونی.
‫چه‌خبر بچه‌ها، کیگو هستم.
‫خب، امروز می‌خواستم یه شیء بخصوص رو معرفی کنم.
‫[شیء کمیاب] پز دادن نمونه کمیابی که بالأخره به‌دست آوردم
‫اینو ببینین!
‫شبیه یه تیله‌ی معمولیه، مگه نه؟
‫ولی اشتباه می‌کنین.
‫این پیچ و تابِ داخلشو می‌بینین؟
‫بهش می‌گن «شعله»، ‫ و معمولاً آبی و قرمزه، ولی این نمونه‌های کمیاب...
‫ولی فقط یه تیله‌ست که
‫تا حالا همچین چیزی نشنیده بودم، واقعیه؟
‫چی؟ این چیه؟ می‌خوام بیشتر درباره‌ش بدونم!!
‫ماگامی-کون. ویدئوت درمورد اون تیله رو دیدم.
‫ا ـ اوه.
‫کسی معمولاً ویدئوهامو نمی‌بینه، ‫پس هرچی دلم بخواد آپلود می‌کنم.
‫ولی آخرین‌بار که شنیدم، ویدئوهات دارن معروف می‌شن، نه؟
‫نه، ویدئوهای من هنوز خیلی جای کار دارن.
‫راستش، منم می‌خواستم توی کانالم تیله‌ها رو معرفی کنم.
‫ماگامی-کون، به‌نظرت می‌تونی درباره‌شون بهم یاد بدی؟
‫عه، چی؟ به تله‌ها علاقه داری؟
‫کانال فووا رین!
‫کانال فووا رین
‫فووا
‫رین
‫سلام، عسلا! فووا رین هستم.
‫چیزی که امروز می‌خوام معرفی کنم، لوازم آرایش نیست.
‫تا-دا! یه تیله! دست، دست.
‫چند وقت پیش هم‌کلاسیم یه ویدئو درمورد تیله‌ها آپلود کرد.
‫اوه، لینک ویدئوشو توی پایین می‌ذارم.
‫ایول، همینه. رنگ رنگین‌کمونیش خیلی کمیابه.
‫عه.
‫وای.
‫تیله‌ها چه بانمکن.
‫سلام دوستان. امروز می‌خواستم...
‫سلام! شیء پیشنهادی امروزمون...
‫ببینین. تقریباً هیچ حبابی توش نداره.
‫تیله!
‫شعله!
‫اینو ببینین!
‫خیلی کمیابه!
‫می‌خوای با کانال کان و نیکو یه ویدئوی مشترک درست کنی؟
‫آخه کی میاد ویدئوی مشترکِ دوتا کانالی که هیچ‌کس نمی‌بینه رو ببینه؟
‫کیگو-کون، فقط یه ویدئوی مشترکِ «اینا کی‌ان؟» می‌شه.
‫واقعاً انگیزه‌تونو برای ویدئوهای اینترنتی از دست دادین، ها؟
‫یه‌کاری هست که می‌خوام انجام بدم.
‫احتمالاً یه ویدئوی دوربین مخفیِ دیگه‌ست، مگه نه؟
‫اون ویدئوها از مد افتادن، پس عمراً.
‫اگه کنار دوستات زیاده‌روی کنی، آبروی خودتو می‌بری.
‫آخرش باید کت و شلوار تنت کنی و ویدئوی عذرخواهی بسازی.
‫شعله‌های رنگین‌کمونی‌ای مثل این خیلی کمیابن.
‫[شیء کمیاب] پز دادن نمونه کمیابی که بالأخره به‌دست آوردم
‫وایسا، این چیه؟
‫واقعاً اینو آپلود کردی؟
‫آره، پس می‌خواستم به‌عنوان متخصص تیله‌ها باهام ویدئو بسازی.
‫160,000 بازدید
‫تعداد بازدیدهاشو ببین!
‫ ویدئوهای پیشنهادی هم همه درمورد تیله‌هان!
‫از کِی تیله‌ها انقدر معروف شدن؟
‫نمی‌دونستین؟
‫یه ویدئو از اطلاعاتی که بهم دادی ساختم،
‫و بعدش به فووا رین رسید، و به مرور پخش شد.
‫فالوورهای فووا رین
‫تا الان، به اینفلوئنسرهای زیادی توی فضای مجازی رسیده.
‫ای بابا، کل مغازه‌های 100 ینی رو خالی کردن.
‫عه؟ با مغازه‌های 100 چیکار داری؟
‫تیله‌ها! مگه نمی‌دونستین؟
‫الان بین بچه‌های راهنمایی خیلی محبوب شدن!
‫اینا رو ببینین. خیلی قشنگن، نه؟
‫دنبال یه مدل به اسم «دوزخ» می‌گردم.
‫که شعله‌های نارنجی و زرد داره و بدون حبابه.
‫ولی تیله‌های اسم‌دار کمیابن، پس خیلی سخت گیر میان.
‫نمی‌دونم کِی دوباره بارشو میارن.
‫به‌نظرت قضیه زیادی افسار پاره نکرده؟
‫معلومه که کرده! یه‌عالمه جزئیات نامعلوم ‫ و اطلاعات الکی هم اضافه شده.
‫جزئیات... اطلاعات الکی...
‫وایسا، نکنه اونم...
‫تموم کرده بودن!
‫مویی-چــــــــــان!
‫ژاپن چه مرگش شده؟
‫یه‌جوری تیله‌ها رو بردن انگار قحطی اومده.
‫حالا تنها راهم اینه که از یه کشور دیگه پیداش کنم.
‫پادشاه اطلاعات الکی، مجنونِ ریزبین، توجه‌ش به تیله‌ها جلب شده!
‫موریهیتو-سان، تو هم دنبال دوزخ می‌گردی؟
‫دوزخ؟ آه، همون شعله‌ی رنگِ ویتامین ‫ که بین بچه‌های راهنمایی محبوبه.
‫اگه هنوز دنبال مدل‌های بی‌حبابی،
‫بهتره تیله‌هاتو بذاری لب کوزه و آبشو بخوری.
‫الانشم به چشم حقارت به همه نگاه می‌کنه!
‫من در واقع مدل‌های پرحباب رو ترجیح می‌دم. یه حبابی‌ام.
‫حبابی؟
‫یه‌عالمه حباب، بدون شعله، و یه رنگ آبی قشنگ.
‫اسمش «آبی حبابی»ـه، و متعصب‌های زیادی دنبالشن.
‫واقعاً که یه سنگ قیمتیِ دست‌ساز انسان‌هاست!
‫ارزش‌های کاذب واسه خودش ساخته!
‫اگه دنبال آبی حبابی هستی، پس یه‌چیز خوب برات دارم.
‫سیاره‌ی لاپیس لازولی. قطعاً یه سنگ‌قیمتیِ دست‌ساز انسان‌هاست.
‫بسه دیگه!
‫لطفاً بهم بفروشش، کیگو. مگه باهم رفیق نیستیم؟
‫کیگو-سان، مدل دوزخ رو نداری؟ با «دنیای پریان» معاوضه‌ش می‌کنم.
‫بس کنین، بچه‌ها. دیگه تحملشو ندارم.
‫فایده نداره! همه شبیه شعله‌ی سیاهِ یه تیله شدن.
‫بچه‌ها، گوش کنین.
‫می‌گم... چیزه...
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫ای احمـــــــــــق!
‫حالا می‌خوای چیکارش کنی؟
‫تا الان انقدر پخش شده که نمی‌شه به مردم گفت دروغه.
‫نکنه به‌خاطر طلسم‌های توئه، نیکو؟
‫خـ ـ خب راستش...
‫طلسمی استفاده نکردم.
‫فقط داشتم مسخره‌بازی می‌کردم. ‫نمی‌خواستم تا این حد پیش بره.
‫به‌خاطر فضای مجازیه.
‫باعث ایجاد ترندهای قدرتمندی می‌شه که همه‌جا فراگیر می‌شن.
‫تأثیر تبلیغاتیِ اینفلوئنسرها هم بی‌رقیبه!
‫این جادوی فعلیِ این دنیاست.
‫این همون یاروئه که داشت به تیله‌ها می‌گفت سنگ‌قیمتی، مگه نه؟
‫مویی-چان، چه خاکی سرمون کنیم؟
‫نگران نباش. مطمئنم خیلی زود از تب و تاب میفته.
‫تیله‌هایی که با قیمت‌های بالا توی برنامه‌های بازار آزاد ‫ و وبسایت‌های مزایده گذاشتن رو ببینین.
‫هیچ‌کس ازشون نمی‌خره، نه؟
‫راست می‌گی.
‫اگه خریداری نباشه، قیمت‌ها پایین میاد.
‫عالی شد!
‫عا، حق با توئه.
‫انگاری همه دارن از تب و تابش میفتن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫کانال کیگو-سان داره تیربارون می‌شه.
‫عــــــــــــه؟!
‫چه‌خبر بچه‌ها، کیگو هستم.
‫خب، این یه ویدئوی اضطراریه.
‫من یه ویدئو مربوط به تیله‌ها توی این کانال گذاشتم،
‫و بعدش متوجه شدم که بعضی از اطلاعات حقیقت نداشت.
‫واقعاً...
‫[عذرخواهی] اعتراف به همه‌چیز درمورد حادثه‌ تیله‌ای
‫بابت همه‌چیز معذرت می‌خوام.
‫و خب، دوستانی که درمورد اون اطلاعات بهم گفته بودن هم...
‫اینجا اومدن، و می‌خوان خودشونم عذرخواهی کنه.
‫بیاین اینجا، لطفاً.
‫کانشی از کانال کان و نیکو هستم.
‫نیکو هستم.
‫بابت اتفاقی که افتاد واقعاً معذرت می‌خوایم.
‫یه شوخی انقدر کشدار شد که مجبور شدیم ‫ با کت و شلوار عذرخواهی کنیم.
‫حتی یه ویدئوی مشترکِ «اینا کی‌ان؟» ساختیم.
‫آخیش.
‫گروه تیکه پاره
‫این جعبه چیه؟
‫داشتم انبار رو مرتب می‌کردم و چندتا از وسایل قدیمی‌مو پیدا کردم.
‫کاردستی‌های دوران دبستانمه.
‫نقاشی، خطاطی، شعر هایکو هم هست.
‫همچین چیزایی رو نگه داشتی؟ چه منظم.
‫این چیه؟
‫نه، نگاهش نکن!
‫چیه؟ مطمئنم یه‌چیز منحرفانه‌ست.
‫شاید یه مانگای افتضاحه که وقتی بچه بودی کشیدی.
‫نکنه یه نامه‌ی عاشقانه‌ست؟
‫چی قایم کردی؟
‫یه مانگای افتضاح بود که وقتی بچه بودی کشیدی!
‫آره، یه زمان بود که شیفته‌ی نقاشی‌کردن بودم.
‫هر چپتر ده صفحه داره، و 72 چپتر کشیدم. ‫ولی به هیچ‌کس نشونش ندادم.
‫عجب پشتکاری.
‫خجالت‌آوره، پس نخونیدش!
‫فقط یه‌ذره! بذار ببینم...
‫«بجنگید! جنگجویان رزمیِ مبارز میدان!»
‫تاکید خاصی روی جنگیدن داره.
‫نخونش.
‫نقاشی و دیالوگ‌ها خیلی بانمکن.
‫لطفاً نخونین.
‫حمله‌ی ترکیبی صلیب جنوبی که ‫ توی مبارزه‌ی بدمن استفاده کردن محشر بود!
‫اکشنِ بخش اولش خیلی خوبه.
‫درس اخلاقی پشتِ «مونچاک» خیلی واضحه.
‫تا کجاشو خوندین؟
‫ولی به‌نظرم خیلی خوبه. البته نقاشی‌ها ریده.
‫بچه که بودم، خیلی غرق کشیدنش شده بودم.
‫اون زمان، خیلی دلم می‌خواست توی اون دنیا باشم.
‫فهمیدم!
‫یه طلسم هست که آرزوتو برآورده می‌کنه.
‫وایسا، منظورت چیه؟ یعنی می‌تونیم بریم تو دنیای این مانگا؟
‫آره، یا می‌شه گفت...
‫ایده‌ی محشریه!
‫به‌نظر باحال میاد!
‫منم ببرین!
‫خوب نیست، پسرها می‌خوان وارد دنیای مانگا بشن.
‫باشه، طلسم رو اجرا می‌کنم، پس تکون نخورین.
‫این‌یکی خطرناک نیست؟
‫گرا-فیک!
‫بچه‌ها، درِ ورودی باز بودا.
‫همین اطراف بودم، پس گفتم یه سری بزنم.
‫عه؟ ععه؟ عهــــه؟ عــــــــــــــــه؟
‫اوه، کارا-چان.
‫چه‌خبر شده؟
‫از یه طلسم استفاده کردم.
‫نه بابا!
‫همه‌تون شبیه نقاشی‌های افتضاحِ یه بچه شدین.
‫افتضاح؟ خیلی هم خوبه!
‫شبیه بچه‌ها هم حرف می‌زنه.
‫می‌خواستیم وارد مانگایی بشیم که ‫ موریهیتو وقتی بچه بود کشیده، ولی...
‫...طلسم ما رو به خود نقاشی‌های مانگا تبدیل کرد.
‫مثل همیشه دارین کل زندگی رو لب تیغ می‌گذرونین، ها؟
‫وایسا، کانشی-کون کجاست؟
‫اینجام.
‫چرا فقط منم که تصویرسازی خشن و زننده‌ی طرح چوب رو داره؟
‫نــــــــــه!
‫ترسناکه! با دیدنش چشمام درد می‌گیره!
‫فرار نکن!
‫مثل اینکه کان-چان شبیه مدل طرح چوبی ‫ که کنار مانگاها بوده شده.
‫اسمشو «دوست عصبانی» گذاشتم و باهاش مقام اول رو گرفتم.
‫نقش و نگار خشنی داره.
‫وقتی به این وضع افتادم از خودت تعریف نکن!
‫ها؟ یه ورق کاغذ رو باد برد بیرون.
‫اون اسمش «بجنگید! جنگجویان رزمیِ مبارز میدان!»ـه!
‫چی گفتی؟
‫این همون صفحه‌ست که باهاش طلسمو اجرا کردم. ‫بدون اون نمی‌تونیم به حالت قبل برگردیم.
‫چی؟
‫اینکه خیلی بده.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫باید یه راه‌چاره پیدا کنیم.
‫انگار دارم یه مانگای کمدیِ بدون تنش می‌خونم.
‫خیلی‌خب، حالا که کار به اینجا کشیده. ‫بیاین بریم! وقتشه...
‫پخش بشین!
‫یه‌لحظه ترمز بگیرین.
‫همین‌شکلی هم خیلی مشکوک می‌زنین، ‫پس لطفاً پخش و پلا نشین.
‫منو یادتون نره.
‫طرح چوب؟
‫می‌تونم به حالت قبل برگردم! منو از این مصیبت دربیارین!
‫عصبانیتِ کانشی-کون کاملاً با طراحی چوبش جور درمیاد.
‫اه، انقدر وول نخورین، طرح‌های اولیه!
‫الان انگار کسی که از جادو استفاده کرده منم.
‫ای وای، آدم جلومونه! همه قایم شین.
‫ولی هیچ‌جا نمی‌شه قایم شد.
‫وای نه، کارمون تمومه!
‫نقاشی دیواری!
‫داریم خوب از خصوصیات دو بعدی‌مون استفاده می‌کنیم.
‫نه، جنابعالی بیشتر از همه تابلویی.
‫بیاین سریعتر پیداش کنیم.
‫طبق جهت حرکت باد، اون سمته.
‫امیدوارم زود پیداش کنیم.
‫فهمیدم! بسپریدش به من!
‫گرررر!
‫آره، واقعاً خیلی بانمکن.
‫بوش از اون سمت میاد! اونجا!
‫به‌خاطر باد روی دیوار مونده.
‫بیاین قبل از اینکه دوباره باد ببرتش، برش داریم.
‫تا فرصت هست باید بگیریمش.
‫وایسین.
‫داخل اتاق داره اتفاق عجیبی میفته.
‫یه دزد!
‫آدم بد؟
‫خیلی‌خب، بیاین بریم!
‫باشه!
‫حالا وقتشه!
‫ترکیب! صلیب جنوبی!
‫برید!
‫عه؟ چـ ـ چه‌خبر شده؟
‫دیگه جات امنه.
‫دخالت نکنین!
‫آدم بدا رو ادب می‌کنیم!
‫موفق شدیم!
‫آفرین، جنگجویان رزمیِ مبارز میدان.
‫بالأخره به حالت عادی برگشتیم.
‫بدنم سنگین شده.
‫شرمنده، بچه‌ها.
‫خب، تونستیم یه آدم بَده رو شکست بدیم، پس ختم به‌خیر شد.
‫آره، و آرزوم واقعاً برآورده شد.
‫یادم اومد چرا در وهله‌ی اول اون مانگا رو کشیدم.
‫وقتی بچه بودم...
‫هیچ دوستی نداشتم.
‫همکاری با دوست‌هات برای شکست دشمن.
‫و حمله‌ای که فقط می‌تونستم خوابشو ببینم واقعاً اتفاق افتاد.
‫بیاین به حرکت‌های دیگه هم فکر کنیم.
‫ولی به کارمون نمیاد، مگه نه؟
‫منم دلم می‌خواست عضوی از ترکیب باشم.
‫تغییرشکلِ من هم بهش اضافه کنیم.
‫نمی‌شه یه‌ذره درمورد چیزای معمولیِ دبیرستانی حرف بزنین؟
‫منو یادتون نره!
‫مقام ‫اول
‫«دوست عصبانی»
‫از اوتوگی موریهیتو
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫موریهیتو تنها به دیدن مزارِ مادرش می‌ره.
‫اون زمان، پیوندی که با نیکوی جوان داشت،
‫و خاطرات ارزشمندی رو به‌یاد آورد.
‫در همون حین، توی خونه‌ی اوتوگی، نمو از رازی خبردار می‌شه.
‫قسمت بعد ‫نامه‌ای از یک دوست
‫قسمت بعد: «نامه‌ای از یک دوست.»
‫خیلی‌خب، بعد از این، سرویس‌های بیشتری داریم.