‫یه‌ذره طول کشید، ولی بالأخره رسیدیم.
‫فکر نمی‌کردم همچین اتفاقی برامون بیفته.
‫داستان سر گاو: داستان ژاپنی مرموز و بسیار وحشتناک که هرکس آن را بشنود یا بازگو کند می‌میمیرد
‫مثل داستان «سر گاو» می‌مونه.
‫تقصیر خودته، اوتسورو. دوباره سرخود واسه خودت رفتی جلو...
‫برای همین بهت گفتم...
‫یه احمق کله‌شق نباش!
‫سـ ـ ساکت شو!
‫من می‌خواستم تو رو...
‫منو چی؟
‫بسه دیگه، تازه‌کارها.
‫مثل اینکه صحیح و سالم رسیدیم.
‫هدف بعدی تحقیقات‌مون.
‫پس همینجاست...
‫از اینجا باید خوب حواستونو جمع کنین.
‫معلوم نیست چی اینجا مخفی شده...
‫اوبورو!
‫حالت خوبه؟
‫بهم دست نزن.
‫خوبم.
‫یهو چی شد؟
‫نمی‌دونم.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫اورون
‫میراژ
‫اورون
‫میراژ
‫قسمت 19: «شکار فاژی‌ها، بخش 4»
‫نمی‌دونم.
‫حفاظ پوچم فعال بود. ولی خیلی سریع از پشت‌سرم اومد...
‫تچ، گاردمو پایین آوردم.
‫هاه، ناامیدم کردی.
‫چی؟
‫دارم می‌گم بهت نمیاد که وسط میدون نبرد بی‌دقتی کنی.
‫چی گفتی؟ اصلاً تو چی حالیته؟
‫اگر اژدها و ببر سکان هدایت رو در دست داشتن، ‫جشنواره‌ای از تایکو برپا می‌شد.
‫بحث و جدال کافیه.
‫درست همونطور که فرمانده فووا پیش‌بینی کرد.
‫فاژی‌ها یقیناً داخل این ساختمون خرابه پنهان شدن.
‫اصلاً اینجا کجاست؟
‫تابلوش پوسیده شده و خیلی خوانا نیست.
‫مرکز تحقیقاتی
‫امم، مرکز تحقیقاتی... نیر.
‫ظاهراً یه تأسیساته که روی یه‌چیز تحقیق می‌کرده.
‫زودباشین بریم!
‫نمی‌تونیم بذاریم مثل فاجعه‌ی بازپس‌گیری آشوب فرار کنن.
‫صبر کن!
‫حرکات عجولانه‌ی پا، اجازه‌ی پخت غذای دلچسبی رو نمی‌دن.
‫تازه‌کارهای جوان همیشه وحشت و اشتباه می‌کنن. ‫از دستورات من پیروی کنین.
‫من به شرق می‌رم، و ساگیری از ساختمان غربی نفوذ می‌کنه.
‫اوتسورو و اوبورو، شما هردو اینجا می‌مونین.
‫صبر کنین تا یکی از ما درخواست نیروی کمکی کنه.
‫تا کِی می‌خواین باهامون مثل تازه‌کارها رفتار کنین، سنپای؟
‫ما هم الان فینت هستیم! ‫ پس به قدری خوب هستیم که هواتونو داشته باشیم.
‫اوبورو.
‫انگار امروز خیلی پرحرف شدی.
‫پس یه‌چیز بهت یاد می‌دم.
‫می‌دونی درباره‌ی شیرهای پرحرف در میدون نبرد چی می‌گن...؟
‫زک-سان! پشت‌سرت!
‫بی‌تأثیره.
‫عقب وایسین.
‫اینجا رو ببین، زک می‌خواد «اون» رو انجام بده.
‫«اون»؟
‫حرکت خیلی سریعیه، پس هیچ‌کس واقعاً ندیدتش.
‫حرکت نهاییِ زک بالان!
‫زک-ســـــــــــــان!
‫عه؟ زک-سان رو خورد!
‫و می‌خواست حرکت نهایی‌شو بزنه!
‫اشکالی نداره، لازم نیست نگرانش باشین.
‫پس می‌گی زک-سان زنده‌ست؟
‫نصف حرفت درسته.
‫مشخص نیست، ولی خیلی مبهم یه‌چیز درمورد فاژی‌ها شنیدم،
‫که چقدر خواستارِ قدرت فینت‌ها هستن.
‫از روی همین، شاید بشه با کمی قطعیت پیش‌بینی کرد...
‫که احتمالاً بخوان قدرتِ زک رو جذب کنن.
‫اوهو، وقتی داشتم حرف می‌زدم...
‫یه گله ازشون ظاهر شدن!
‫ساگی-سان! قرار بود این‌همه فاژی اینجا باشه؟
‫خدا می‌دونه!
‫لعنت به اون پیرهای خرفت. اون تله، قلابی بود.
‫پس یعنی با طعمه‌شون بلوف زدن.
‫اوتسورو! اوبورو! من می‌رم زک رو نجات بدم.
‫منظورم اینه که اینجا رو می‌سپارم به شما!
‫بادی فینت‌های شما هنوز ناشناخته‌ان، نه؟
‫پس راحت می‌تونین این چالش رو پشت‌سر بذارین!
‫بله، قربان!
‫جلو دست‌وپام نباش.
‫خودتم همینطور!
‫بهم گفتن هدفم قله باشه، و این آتیشِ درونمو شعله‌ور کرد!
‫فرمانده فووا، چه نقشه‌ای دارید؟
‫هونوکا، خیلی بزرگ شدی.
‫اشاره به سن یه زن، آزار جنسی محسوب می‌شه.
‫نه.
‫منظورم ابعادت بود.
‫دیوونه شدید؟
‫بزرگان درمورد روش‌های نامتعارف‌تون ساکت نمی‌مونن.
‫صبر کنین!
‫نمی‌خوایم شما رو هم دخیل کنیم!
‫گاردتو پایین آوردیا، سنسه.
‫ولی...
‫ما اصلاً نمی‌دونیم...
‫اون بیرون قراره چه اتفاقی بیفته!
‫حتی اگه بهش فکر کنی، جواب توی بیشه‌ست.
‫ما همراه ساگیری-سان و زک-سنپای می‌ریم!
‫فرمانده، قصد دارید یه کودتا آغاز کنید؟
‫یا نکنه می‌خواید...
‫هیچ‌کدوم.
‫بلکه...
‫هردوشم می‌تونه باشه.
‫خوب نیست.
‫ضربه‌هامون اثر ندارن. مگه فاژی‌ها نامیران؟
‫من از کجا بدونم؟
‫هیچ نقطه‌ضعفی ندارن؟
‫از من نپرس!
‫اصلاً فاژی‌ها چی هستن؟
‫ولی یه‌چیز رو متوجه شدم.
‫حرکات‌شون خیلی ساده‌ست.
‫انگار بدون فکر عمل می‌کنن.
‫اونا فاژی نیستن، فنتوم هستن!
‫صرفاً یه‌مشت عروسکن که از بدن اصلی دستور می‌گیرن.
‫پس فقط یکی‌شون واقعیه؟
‫پس بگو چرا نمی‌تونستم شقه‌شون کنم.
‫فنتوم‌ها فقط می‌تونن مطابق دستورات‌شون حرکت کنن.
‫و اون دستورات احتمالاً اینن که...
‫«از پشت حمله کنید»،
‫و «هنگام رویارویی با یه شمشیرزن، حرکت نکنید.»
‫به عبارت دیگه!
‫حتی اگه محاصره شدی هم بهشون پشت نکن!
‫چرا پشت‌سر من وایسادی؟
‫خودتم همینطور.
‫بدن اصلی رو پیدا می‌کنیم. بپر!
‫بهم دستور نده!
‫انعکاس گذرا!
‫خودشه!
‫این دفعه، بهت نشون می‌دم کی قوی‌تره.
‫مگه مهمه؟ همینکه ندونیم بهتره.
‫بیا مبهم بمونیم!
‫زک!
‫بیا مبهم بمونیم!
‫پس این اورون میراژـه؟
‫درسته، مویی-چان!
‫الان خیلی پرطرفداره، و کوکو خیلی دوستش داره!
‫آره، ولی چرا «بیا مبهم بمونیم.» جمله‌ی معروفشه؟
‫خودمم مطمئن نیستم، ولی همینه که باحالش کرده.
‫این چیزهای مبهم و ناشناخته‌ش خیلی جذابش می‌کنن!
‫اصلاً درکش نمی‌کنم.
‫خاطرات آرتیست موردعلاقه‌ام
‫دست راستم به‌خاطر کُتش سفید، و به‌خاطر موش نارنجی‌ـه.
‫دست چپم رنگ نیروی دریاییِ یونیفرمش، ‫ و قرمز هم مشخصاً برای شالشه.
‫ناخن‌های الهام‌گرفته از شخصیت‌های موردعلاقه‌ی اورون میراژم.
‫یه‌لحظه وایسا.
‫قشنگ روی دستمای خودمن. ‫اوتسورو-کون روی دست راستم، و اوبورو-کون روی دست چپم!
‫حالا هرکاری می‌تونم بکنم.
‫باعث می‌شه دست به دعا بشم.
‫وقتشه توی چیتر پست کنم.
‫فکر کنم از این‌یکی یه‌عالمه لایک می‌گیرم.
‫دنگکی ملون
‫اواخر تأخیرهاتون داره زیاد می‌شه ها.
‫این دفعه شاید حس تنبلی کردین، ‫ ولی لطفاً از دفعه بعد دقت کنین.
‫خسته نباشین.
‫برپا. تعظیم.
‫نیکو، بریم پارفه بخوریم؟
‫بریم!
‫یادم نمیاد شما رو دعوت کرده باشم!
‫و بعدش اوبورو اون جمله‌ی معروفشو گفت!
‫«‫بهم گفتن هدفم قله باشه، و این آتیشِ درونمو شعله‌ور کرد!»
‫من به‌نظرم صحنه‌ای که اوتسورو-کون ‫ و هونوکا-سنسه توش بودن بانمک بود.
‫وقتی گفت «گاردتو پایین آوردیا، سنسه.»
‫و بعد ساگیری گفت ور ور ور.
‫و زک هم ور ور ور.
‫ور ور ور ور ور ور ور ور، بعد یهو ور ور ور. خیلی خنده‌دار بود!
‫دقیقاً ور ور شد. ور وور وور وو و رر رر. ‫بخش موردعلاقه‌م ور ور شدن وووررر ور بود!
‫ور ور!
‫معلم کلاس 1-3؛ ماکووا یوری، و کوکو ملقب به اورشینو کوکومی،
‫دوست‌های اوتاکویی‌ای هستند که به مانگای شونن پرطرفدار ‫درحال پخشِ «اورون میراژ» علاقه‌ی مشترکی دارند.
‫دیروز هایمی-سان... یعنی، تو یه طراحی فوق‌العاده پست کردی.
‫یه نگاه چپ چپ بهمون کرده! ‫انقدر ذوق کردم که مجبور شدم دهنمو بپوشونم.
‫و این فقط حدس منه، ولی اوبورو-کون داره یه‌کوچولو... لبخند... می‌زنه؟
‫هایمی-سان، این اولین‌بار نیست که ‫ داری لبخند اوبورو رو می‌کشی؟ واقعاً بی‌نظیره!
‫و وقتی کارت اطلاعاتِ این هفته اونو یه آدم سگ‌دوست معرفی کرد،
‫اگه اوتسورو بود یه‌چیزی، ولی اوبورو؟
‫تمام پست‌های فیدم ذوق کرده بودن.
‫و عاشق انتخاب رنگ‌هات هستم.
‫این ترکیب رنگ خیلی خوب روش نشسته. اوه...
‫خیلی ببخشید.
‫نباید نظراتمو جلوی کسی که طراحیش کرده بگم، نه؟
‫نه، خوشحالم می‌کنه.
‫این خودمم خوشحال می‌کنه.
‫وقتی تو رو به‌عنوان خدا می‌پرستیدم، ‫گذاشتی باهات دوست بشم.
‫در حالت عادی، بدون اینکه باهات ‫ چشم تو چشم بشم، جلوت سجده می‌کردم.
‫آه، لطفاً بهش عادت کنید، سنسه.
‫من و اورشینو-سان جفت‌مون اوتاکو هستیم، ‫ولی موضع‌هامون کاملاً باهم متفاوته.
‫عقیده‌ی من اینه که «اوتاکوها برای همیشه ‫در سایه‌ها پنهان می‌شن.» ولی...
‫حتی با اینکه دوست اوتاکوییِ اورشینو-سان شدم،
‫براش فاش نکردم که اکانت چیترِ من اسمش دنگکی ملون‌ـه.
‫هنوز خیلی خجالت می‌کشم که ‫هویت آنلاین خودمو بهش نشون بدم.
‫از طرف دیگه، اون داره از به‌طور آشکارا ‫از سرگرمیِ خودش نهایت لذت رو می‌بره.
‫با وجود اینکه هردومون اوتاکو هستیم، ‫می‌تونیم اختلاف نسلیِ بین‌مونو حس کنم.
‫ما یه رابطه‌ی معلم-دانش‌آموزی داریم،
‫ولی اون همچنین دوست عزیزم ‫و یه طراحِ خدا-گونه‌ست که اثرهای بی‌نظیری می‌کشه.
‫نمی‌خوام با واکنش‌هایی که توی ذهنم عجین‌شده، دلسردش کنم.
‫واقعاً دلم نمی‌خواد الهه‌م ازم متنفر بشه.
‫باید حواسمو جمع کنم.
‫سنسه، راستش می‌خواستم درمورد یه‌چیز باهاتون صحبت کنم.
‫من طراحی می‌کنم و عاشق اینم که مردم آنلاین ببیننشون.
‫ولی تازگی‌ها، حس می‌کنم این کافی نیست.
‫پس اگه ‫اینطوره ‫ اون قضیه‌ی ‫ دیروز ‫چی بود؟
‫اورو میرا دیالوگ‌های منحصربه‌فردی داره، مگه نه؟
‫پس اگه ‫اینطوره ‫ اون قضیه‌ی ‫ دیروز ‫چی بود؟
‫انگار که ‫یه جشن ‫حموم آب‌گرمِ ‫تاریک ‫توی بیشه ‫داشتیم.
‫پس اگه ‫اینطوره ‫ اون قضیه‌ی ‫ دیروز ‫چی بود؟
‫انگار که ‫یه جشن ‫حموم آب‌گرمِ ‫تاریک ‫توی بیشه ‫داشتیم.
‫پس اگه ‫اینطوره ‫ اون قضیه‌ی ‫ دیروز ‫چی بود؟
‫انگار که ‫یه جشن ‫حموم آب‌گرمِ ‫تاریک ‫توی بیشه ‫داشتیم.
‫پس اگه ‫اینطوره ‫ اون قضیه‌ی ‫ دیروز ‫چی بود؟
‫انگار که ‫یه جشن ‫حموم آب‌گرمِ ‫تاریک ‫توی بیشه ‫داشتیم.
‫پس موقع طراحی تمام تلاشمو می‌کنم، ‫ولی جمله‌های تک‌خطی‌م به پای مانگا نمی‌رسه.
‫که اینطور.
‫یه‌لحظه وایسا، هایمی-سان.
‫پس یه‌بار، یه حباب نوشته توی یکی از طراحی‌هام گذاشتم،
‫و با یه جمله پرش کردم.
‫تو فکر نکنم ‫به همچین آدمی ‫ببازی.
‫و بعد نمی‌تونستم جلوی تپش قلبمو بگیرم.
‫نه. لطفاً بیشتر از این نگو.
‫اگه چیزی که فکر می‌کنمو بگی، ممکنه از حال برم.
‫و خب... فکر کردم منم می‌خوام امتحانش کنم.
‫البته یه‌ذره خجالت‌آوره.
‫خواهش می‌کنم! دیگه چیزی نگو!
‫طراحی مانگا رو شروع کردم.
‫عـ ـ عــــــــه.
‫این واقعاً برات چالش جدیدیه.
‫یا خدای پشم!
‫آرتیست موردعلاقه‌م می‌خواد یه مانگا بکشه!
‫یعنی مُردم و رفتم بهشت؟ آره، معلومه!
‫خداوندا.
‫خب، امم... هنوز در حد پیش‌نویسه، ولی با خودم آوردمش.
‫چشمام! وای نه!
‫سنسه؟
‫داره می‌درخشه! درست مثل اون زمان که ‫ ماگا میچیو پیش‌نویسِ تزوکا-سان رو به‌دست گرفت.
‫اشاره به مانگای MW در سال 1976 که از مانگاهای پرطرفدار بود
‫اولین مانگاییه که می‌کشم،
‫ولی تونستم صفحه رو مثل کیک بریدن ‫ به پنل‌های مختلف تقسیم کنم.
‫یه نابغه‌ست؟
‫ولی اصلاً نمی‌دونم جالب هست یا نه.
‫سنسه، شما بیشتر از من در رابطه با مانگا می‌دونین، ‫ پس می‌شه یه نگاه بندازین؟
‫و ـ وای! حس منحصربه‌فردی که قلمِ هایمی-سان ‫به بانمکی و جذابیتِ صفحه اضافه می‌کنه.
‫به‌لطفت تو،
‫تونستم
‫یه‌جور
‫مهارت جدید
‫یاد بگیرم.
‫زیاد نیست
‫ولی برش دار.
‫چیز خوبیه.
‫ممنون.
‫کاراکترها دارن تکون می‌خورن! حرف می‌زنن!
‫به‌لطفت تو،
‫تونستم
‫یه‌جور
‫مهارت جدید
‫یاد بگیرم.
‫زیاد نیست
‫ولی برش دار.
‫چیز خوبیه.
‫ممنون.
‫فقط شانس بود.
‫اینطوری نیست که
‫کسی برنده
‫شده باشه.
‫گمونم همینطوره.
‫هه هه.
‫اوه! این...
‫بدجوری معمولیه.
‫عه؟ من دیگه به خوبیِ سابق نیستم؟
‫نه، این از شخصیت‌پردازی‌های منحصربه‌فرد ‫ و واضحِ هایمی-سان بویی نبرده.
‫اشکال نداره که با کمبود اطلاعات، فهمیدنِ موقعیت‌ها سخت باشه.
‫هرچند، پنل‌ها خیلی باریک تقسیم شدن،
‫و چون صورت‌ها توی تمام پنل‌ها یه اندازه‌ان، احساس یکنواختی داره.
‫خیلی سخته که احساساتِ شخصیت‌ها رو درک کرد، ‫که درواقع مهمترین چیزه.
‫هایمی-سان خیلی خوب می‌تونه ‫احساسات رو توی نقاشی‌ش نشون بده.
‫همینو کم‌کم داره توی طراحی‌های تک‌صفحه‌ایش نشون می‌ده.
‫این موضوع از اینکه هایمی-سان مانگای زیادی نمی‌خونه نشأت می‌گیره،
‫سر همین خوب نمی‌دونه چطوری درستشون کنه.
‫وقتی بحث ساختن یه محیطِ 2 بعدی باشه،
‫مخاطب‌ها دنبال «کاراکتری شبیه خودشون توی اون دنیا» می‌گردن،
‫و «احساسی که داشتم به‌صورت 2 بعدی به تصویر کشیده می‌شه.»
‫هایمی-سان با استفاده از طرز بیان و مهارت پر اشتیاقِ بی‌نظیرش،
‫توی سطح بالایی به این دست پیدا کرده بود.
‫ولی توی این پنل‌های کوچیک، اون توانایی‌ها خودی نشون نمی‌دن.
‫اگه یه اوتاکوی زنِ حرفه‌ای باشی، اون‌وقت تازه می‌تونی ‫ اون «چیز» رو از این سیلِ اطلاعات درک کنی.
‫ولی این طرفدارهای جدید به‌شدت روی ابراز احساسات حساسن.
‫واقعاً می‌تونیم از اوتاکوهای تازه‌وارد انتظار داشته باشیم ‫ همچین چیزی رو کامل درک کنن؟
‫جوابش معلومه «نه» می‌شه!
‫هایمی-سان استعداد و ابتکار خاص، و عشق عمیقی نسبت به مانگا داره.
‫ولی فندومِ اورو میرا پر از طراح‌های پراستعداده که توی اوج کارشوننن.
‫طرفدارهای زیادی نیستن که وقت یا صبوریِ کافی رو ‫ برای پیدا کردن اثرهای زیرخاکی داشته باشن.
‫اوتاکوهای الان خیلی مشغله دارن!
‫با این وضع، این جوونکی که پا به این عرصه گذاشته ‫زود بین همه‌شون گم می‌شه.
‫اگه هم مثل طراحی‌هاش پرطرفدار نباشه، ‫با خودش فکر می‌کنه «شاید مانگا کشیدن به من نیومده.»
‫یا اینکه «آدمی مثل من باید به همون نقاشی‌های تک‌صفحه‌ای بچسبه.»
‫ممکنه به این نتایج برسه.
‫بنابراین، اثرهای مقدسی که می‌تونن ساخته بشن ‫ تاابد یه سراب باقی می‌مونن.
‫یعنی باید همینطوری رهاش کنم؟
‫آهای دنگکی ملون، می‌خوای شاهد دور ریخته شدنِ ‫ یه الماس تراش‌نخورده‌ی بزرگ باشی؟
‫یعنی می‌تونی چنین کار خودخواهانه‌ای کنی؟ ‫خب، ملون؟ قراره چی باشه؟
‫واقعاً زیبا بود-ملون.
‫جداً؟ عه، ملون؟
‫اول از همه، احساساتی که کاراکترها ابراز می‌کنن عالی‌ان.
‫به این فکر افتادم که این مانگا چقدر محشره.
‫واقعاً خوشم میاد وقتی می‌تونم ‫ چهره‌ی کاراکتر موردعلاقه‌مو زیاد ببینم.
‫نمی‌تونم اینطوری ادامه بدم.
‫داستان هم خیلی عالیه.
‫جلوی ماشین فروش خودکار ‫درست از بغل همدیگه رد می‌شن. ‫چقدر هیجان‌انگیز.
‫اینکه اوتسورو کلی یوبیک خرید هم خیلی دوست‌داشتنی بود.
‫وای، می‌دونستم شما درک می‌کنید، سنسه! خیلی خوشحالم!
‫و بعدش این زاویه‌ی زیبای تخریبگر.
‫ترکیبی از چشم‌های معصوم که از بالا نگاهت می‌کنن، ‫از نور پس‌زمینه هم که نگم!
‫جای تحسین هم داره که بین تمام کاراکترها، این ایده رو با اوتسورو جلو بردی.
‫خب البته، افتضاح نیست.
‫یه آدم معمولی نمی‌تونه چیزی در این حد بکشه.
‫گرچه، اگه هدف اینه که جذابیت‌های هایمی-سان رو ‫ به مخاطبان بیشتری نشون بدم،
‫چندین نکته هست که باید گوش‌زد بشه.
‫ولی خب نمی‌دونم.
‫به‌جای اینکه به یه آماتور اینو نشون بدی،
‫چرا از فالوورهای آنلاینت نمی‌پرسی؟
‫فکر می‌کنم تعداد زیادی داشته باشی.
‫امم، ولی...
‫فکر کنم خجالت‌آور باشه که ‫همچین پیش‌نویسی رو توی اینترنت آپلود کنم.
‫اینطوری هم نمی‌شه گفت.
‫مطمئنم تشویقت می‌کنن که داری خودتو به چالش می‌کشی.
‫درسته. پس گمونم امشب پستش کنم.
‫احتمالاً اگه نظرات مختلفی بشنوم بهتره.
‫این یکم خجالت‌آوره، ولی من یه مانگا کشیدم و آپلودش کردم. ‫فقط یه پیش‌نویسه. بـ ـ به‌نظرتون چطور شده؟
‫خیلی‌خب پس. اینم آپلود.
‫وای، چقدر خجالت‌آوره. اگه کسی جوابی نده چی؟
‫عه، الان رؤیاپردازی‌هایی که دارمو توی کل دنیا پخش کردم؟
‫این مگه مثل این نیست که بقیه لخت ببیننت؟
‫باید زودتر پاکش کنم!
‫عـــــــــه؟!
‫یکی پیام داد. چه سریع! وایسا، انقدر سریع؟
‫دنگکی ملون-سان؟
‫دنگکی ملون
‫همون فالوور دوآتیشه‌مه که همیشه پستامو لایک می‌کنه.
‫و ـ وای، چه زیاد!
‫عجب پیام بلندبالایی! چی؟ واقعاً خیلی زیاد نوشته.
‫خط پایین نرفته، می‌خواسته همه رو تو یه بند بنویسه!
‫ولی خیلی مؤدبانه حرف می‌زنه، و اصلاً ناراحتم نمی‌کنه.
‫همه‌شون انتقادهای سازنده‌ی خوبی هستن.
‫همه‌ی اون چیزایی که می‌خواستم بدونمو توش داره.
‫یعنی چقدر باید مانگا بخونی که به این سطح دانش برسی؟
‫این دنگکی ملون-سان واقعاً کیه؟
‫عجب.
‫پس این دنگکی ملون-سان اون پیام طولانی رو نوشت، ها؟
‫فاز اوتاکوییم تراوش کرده بود!
‫اورشینو-سان، بدت میاد وقتی کسی همچین نظری رو بهت می‌گه؟
‫البته که نه.
‫«بهم گفتن هدفم قله باشه، و این آتیشِ درونمو شعله‌ور کرد!»
‫نوشته ی دنگکی ملون-سان توش پر از مهربونی بود، ‫ درحالی که هنوز دیدگاهِ سختگیرانه‌ای داشت.
‫همینطور تشویقم کرد که دنبال احساساتی باشم ‫که روی بقیه‌ی آدما تأثیر می‌ذاره.
‫به این درک رسیدم که داستان درست کردن از نقطه‌قوتم نیست.
‫تصمیم دارم از اول بکشمش.
‫برای همین واقعاً حس قدردانی دارم.
‫شما دنگکی ملون-سان هستید، مگه نه؟
‫عــــه؟ ا ـ از کجا فهمیدی؟!
‫توی اکانتِ دنگکی ملون-سان رفتم و کامنت و پست‌های قبلی‌شو دیدم.
‫صرفاً کنجکاو شدم.
‫اون موقع بود که یه عکس از ناخن‌های اوتسو x اوبو دیدم.
‫دیروز همون ناخن‌ها رو داشتین، درسته؟
‫اوه. فاز اوتاکوییم زد بیرون.
‫«گاردتو پایین آوردیا، سنسه.»
‫فکر نکنم لازم باشه مخفیش کنین.
‫الان دیگه دوستایی هستیم که همه‌چیزو برای هم برملا کردیم.
‫نباید درباره‌ی هیچی خجالت بکشیم.
‫اورشینو-سان.
‫خداوندا.
‫خب پس، ممنون که بخشِ داستان رو درست می‌کنید، دنگکی ملون-سان.
‫وایسا، چی؟ من قراره داستانو بنویسم؟
‫من واقعاً داستانی که اون‌سری پست کردینو دوست داشتم.
‫تـ ـ تا کجا پایین رفتی؟
‫این چیزیه که واقعاً دوست دارم.
‫سنسه رو دوست دارم. ‫و دنگکی ملون-سان رو دوست دارم.
‫من فقط یه اوتاکوی زوار در رفته‌م.
‫یه بخشی ازم هست که از چیزمیز ساختن لذت می‌بره،
‫ولی اون داستان کوتاه همینطوری به ذهنم رسید.
‫ولی از اونجا که یه‌بار انجامش دادین، ‫این یعنی اشتیاقِ انجامشو دارین.
‫اون آتیش خلاقیت رو.
‫اوه، می‌شه از این حرفای احساسی و در عین‌حال عجیب نزنی؟
‫من رؤیای شما رو تبدیل به یه مانگا می‌کنم!
‫تازه‌شم، ما جفتمون کاراکترها رو یه‌جور تفسیر می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، امتحانش می‌کنم.
‫هورا! خیلی ازتون ممنونم!
‫بیاید تولد یک مانگای معلم-دانش‌آموزیِ دونفره رو جشن بگیریم!
‫به ما نرسید هیچ کاری کنیم!
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫زمانی که این مأموریت رو تکمیل کنیم، اونوقت اون راز برملا می‌شه.
‫اگه این اتفاق افتاد، اون اتفاق هم بدون شک...
‫اینطوری می‌گن که «سه ریو برای یک بطری ساکه مصرف شد.»
‫قسمت بعد در اورون میراژ: ‫ «سایه‌ای تاریک و ناشناس نزدیک می‌شود.»
‫قسمت بعد ‫شیطان تابستانی
‫چه چیزی فرای مه انتظارمان را می‌کشد؟