‫ساکورای بعد از دو سال پدر و مادرش رو دید،
‫و با پیشرفت غیرمنتظره‌ای مواجه شد.
‫من یه خواهر بچه دارم؟!
‫و دلیل پشت زندگی مجردی ساکورای ‫مشخص شد.
‫من و مامانت می‌خواستیم به دوران خوش و خرمی برگردیم.
‫ریدی.
‫در همین‌حال آمی و ساساکی اوزاکی ‫رو برای نوشیدن دعوت کرده بودن.
‫می‌دونی، می‌خوام بیشتر راجع به شما دوتا ‫زمان دبیرستان بدونم.
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫اوزاکی-چان می‌خواد وقت بگذرونه!
‫قسمت ۱۱
‫یجورایی می‌خوام
‫کارها رو درست انجام بدم!
‫موقع تمرینات بعد از کلاب...
‫ساکورای-سنپای تاحلا چندتا آموزش بهم داده؟
‫چطور بود سنپای؟
‫هممم. بهتر از وقتی که شروع کردی، ولی...
‫بهرحال دیگه غرق نمی‌شی.
‫ببین، کرال اینجوریه که،
‫یجورایی باید «پاشیدن» باشه.
‫پاشیدن؟
‫آره، «پاشیدن».
‫ها؟ من نمیـ«پاشیدم»؟
‫مال تو «ضربه» بود.
‫ضربه؟ و با «پاشیدن» فرق داره؟
‫خیلی.
‫این پاشیدنه.
‫و این ضربه‌ست.
‫فرقشو نمی‌تونی بفهمی؟
‫ببخشید--اصلاً نمی‌فهمم!
‫هوم... چطوری بگمش...؟
‫سنپای؟
‫چیه؟
‫اوه، هیچی ببخشید.
‫نه، بگو.
‫خب... حس می‌کنم عجیبه بگمش...
‫مشکلی نیست بگو.
‫قول بده عصبانی نشی.
‫قول می‌دم.
‫خب، یه مدته تو فکرشم...
‫این سومین باریه که شنا کردن منو دیدی.
‫تو سریعی، و حالتت هم قشنگه...
‫ولی اصلاً معلم خوبی نیستی نه؟
‫بـ- ببخشید! خیلی حرف بدی--
‫تو داری بهم یاد می‌دی!
‫نه... مشکلی نداره. منم ببخشید.
‫یه حسی داشتم.
‫ببخشید، دوست داشتم بهتر یادت بدم.
‫ولی تاحلا به کسی یاد ندادم.
‫واقعاً؟ به سال‌ اولی‌های دیگه چی؟
‫من یادشون ندادم.
‫به هر حال، امسال همه تجربه شنا کردنُ دارن.
‫الان که گفتی...
‫منم تا سال اولم شنا رو شروع نکرده بودم.
‫با اینکه انقدر سریعی؟
‫منم اولش افتضاح بودم.
‫و الانه که می‌بینم سال بالایی‌هام چقدر ‫خوب بهم آموزش دادن.
‫سخته به بقیه آموزش بدی...
‫من چی؟
‫چرا داری بهم یاد می‌دی؟
‫برای اینکه تنها ولت کنم زیادی خطرناکی.
‫انگار...
‫نمی‌تونم کنار وایسم و هیچکاری نکم؟
‫ببین،
‫حتی کسی که فقط تجربه یک سال شنا رو داره ‫می‌تونه مراقبت باشه.
‫می‌دونم حداقل غرق نمی‌شی، ‫پس می‌تونی با خیال راحت تمرین کنی.
‫سنپای تو واقعاً آدم مهربونی هستی؟
‫هستم؟
‫فکر می‌کردم ترسناک‌تر باشی. ‫بخاطر چشماته.
‫عه، نه! دوباره انجامش دادم!
‫ببخشید! نقطه ضعفت بود؟
‫خب، آره... یجورایی.
‫ولی مشکلی نیست.
‫ساکورای سنپای؟
‫اگه تو دبیرستان شنا کردن رو شروع کردی،
‫کلاب راهنمایی‌ت چی بود؟
‫اولش بیسبال بود ولی بعد از یه سال ‫بیخیال شدم.
‫بعدشم تو کلابی نبودم.
‫چرا؟
‫مناسب‌شون نبودم.
‫پس اینجوری یعنی من اولین ‫سال پایینی‌ت هستم؟
‫آره... درسته.
‫خب، تا وقتی که راجع به کلاب باشه.
‫هومم، که اینطور!
‫خب، من می‌رم یکم بیشتر تمرین کنم.
‫مواظب باش.
‫که اینطور...
‫به ذهنم رسید که:
‫سنپای توی استفاده از چیزی که بدن ‫خودش نیست خوب نیست.
‫هرچی بیشتر ورزش از بدنش جدا ‫باشه، افتضاح تره،
‫ولی عضله‌هاش و استقامتش باعث می‌شه توی
‫دویدن، شنا کردن و سخره نوردی عالی باشه.
‫نه، وقتی گفتم «که اینطور» منظورم--
‫و شایدم به دلیل تمایلات طبیعی منزویشه،
‫ولی اصلاً توی ورزش گروهی خوب نیست.
‫گفت اینکه توی راهنمایی بیسبال رو انتخاب ‫کرد یه اشتباه بود.
‫حالا که مست شده باید کاری کنیم ‫بیشتر حرف بزنه.
‫هر صدای عجیبی می‌تونه باعث بشه ‫این جریان قطع بشه، پس آمی...
‫اوزاکی متوجه اون قیافه ترسناک می‌شه! ‫لطفاً عادی جلوه بده!
‫و آب‌ دهنت رو پاک کن!
‫هانا-چان...
‫نوشیدنی امروز به حساب من، ‫پس برو بالا!!
‫یه پارچ آبجو لطفاً!
‫هورا!
‫چقد بی‌ملاحظه...
‫بس کن.
‫درد نداره ولی بس کن.
‫ام... نودوکا؟
‫خب، ببین چقدر به هم نزدیک شدن!
‫واقعاً خواهر برادرید.
‫ایول به این پرستاری!
‫این پرستاری حساب می‌شه؟
‫نودوکا خوشحالی؟
‫چه برادر خوبی که باهات بازی می‌کنه!
‫خیلی داری عکس می‌گیری!
‫یکم بچرخ اینوری. ‫بعداً برای تو هم می‌فرستم‌شون.
‫نمی‌خوام.
‫اوه، نگران نباش--اینبار ‫با تو هم وقت می‌گذرونم.
‫ها؟
‫ممکنه عرق کنی؛ بهتره قبل از ‫حموم رفتن باشه.
‫خب...
‫چند وقتی شده--
‫بیا ببینیم چقدر کند شدی.
‫با تمام قدرت بیا!
‫آفرین!
‫امیدوارم قبل از سرد شدن غذا تمومش کنن.
‫بلأخره گرفتمش. الان باید بندازمش--
‫گارد گرفتن بالای یقه!
‫هوووف. جونم در اومد.
‫از دبیرستان فرقی نکرده،
‫ولی قدرت دستاش بیشتره.
‫خوب تکون می‌خوره. ‫حتما خودشو با تمرین خفه کرده.
‫خب...
‫تف بهش!
‫اوف!
‫مضطرب شدی و دستت رو گذاشتی جلو.
‫باید این عادت بد رو ترک کنی.
‫یه قدم از حرکت بعدی...
‫جلو‌تر باش. ‫دست‌پاچه بشی باختی.
‫قدرت بدنیت کم نشده،
‫و اوکمی خوبی زدی، اینو گفته باشم.
اوکمی: تکنیک‌های اُفت در جودو که موقع زمین‌ خوردن مانع آسیب‌دیدگی می‌شن!
‫ولی بدون داشتن غریزه برای ورزش به جایی نمی‌رسی.
‫هر وقت خواستی برگرد، حریفت می‌شم.
‫فکر کردی کی بود سعی کرد منو دور نگه داره؟
‫عهه، کسی این کارو کرد؟ عجب آدم بدی.
‫از دست تو، بابای عوضی.
‫می‌دونی، یه مدته برام سواله...
‫چرا داری هاکاما می‌پوشی با اینکه این جودوئه؟
‫باحال نیست؟
‫فقط برای مده؟
‫منو بگو فکر می‌کردم آیکیدو هم کنار گذاشتی.
‫امسال داخل دوجوی خانوادگی‌مون این ‫رو می‌پوشیم.
‫مال من کو؟
‫نداری، حسودیت می‌شه؟
‫اه، یجورایی.
‫بیخیال، پاشو پاشو--استراحت نداریم.
‫اگه نتونی قبل از اینکه ۱۰ بار ‫بندازمت منو بندازی،
‫مجبورت می‌کنم راجع به دوست‌دخترت همه چی رو بگی.
‫۳ تا دیگه مونده ها!
‫ببین، گفتم که دوست‌دخترم نیست!
‫اوه، نیست؟
‫پس یه «دوست‌دختر نیست» دیشب تو خونه‌ت چی کار می‌کرد؟
‫شب موند؟
‫آره، ولی...
‫یه سری مراحل هست که قبل از ‫این بازی‌ گوشی‌ها باید طی کنی.
‫هیچ مراحلی نیست، باور کن!
‫نه.
‫دارم می‌گم اون کسیه که تو خونه
‫پسری که دوست‌پسرش نیست حموم می‌کنه.
‫نخیر! یه سری چیزای مشکوک راجع بهش هست، ‫ولی اونجوری نیست!
‫به تو هم ربطی نداره،
‫ولی میاد تا با من وقت بگذرونه چون نگرانمه!
‫به عنوان سنپایش بهم اعتماد داره!
‫آبه‌شی!
‫احمق!
‫چطور پسر من می‌تونه به طرز وحشتناکی بدرد نخور باشه؟
‫یه حـ- حمله ناگهانی...
‫راجع بهش فکر کن.
‫اگه تو درست کارا رو انجام ندی، ‫مردم پشت اون دختر حرف درمیارن!
‫بلأخره داره می‌فهمه. ولی نمی‌تونم الان بیخیال بشم.
‫دو بار دیگه می‌ندازمت، و مجبور می‌شی ‫همه چی رو بگی.
‫آماده باش!
‫وقت شامه!
‫چیکار می‌کنید؟!
‫بوی عرق می‌دید. دوتاتون اول برید حموم!
‫الان مجبورم شام رو دوباره گرم کنم.
‫ای بابا!
‫برای امروز ولت می‌کنم بری دیگه.
‫می‌دونی، مادرت شاید یه بچه آورده باشه، ‫ولی هنوزم از من قوی‌تره.
‫خیلی عصبی یا نگرانش نکن، حله؟
‫آمی-سان...
‫متوجه یه چیزی شدم:
‫بعد بیرون نوشیدنی خوردن، آب خوردن بخش مهمیه.
‫می‌فهمم!
‫این دخترُ ببین...
‫چه حرف‌های پیرمردی‌ای.
‫مرسی که آوردیش خونه آمی-سان. ‫می‌تونی به سلامت بری خونه؟
‫مشکلی نیست. یه تاکسی منتظرمه.
‫و من عاشق تاکسی‌ گرفتن با پول دیگرانم!
‫ایــــ- اینطوریاس...؟
‫خب... شبت بخیر.
‫آمی-سان! آمی-سان!
‫اووه، یاناگی-چان؟
‫امروز بین هانا و سنپایش پیشرفتی اتفاق افتاد؟
‫نه... حیف شد ساکورای-کون باهامون نیومد.
‫اه، خیلی بد شد.
‫آخرش، فقط یکمی لذت یک طرفه ازش بردم...
‫ایکاش وقتی می‌اومد اینجا اون نگاه‌های عجیبشُ نمی‌آورد.
‫چرا می‌پرسی؟
‫خب...‍
‫یه چیزی هست که دوست دارم امتحان کنم.
‫چه آب خوبی...
‫آخ، آخ، آخ...
‫اوزاکی...
‫اگه کارها رو درست انجام ندی، مردم درباره اون دختر حرف می‌زنن!
‫می‌تونم... شاید...
‫...باهات همراه شم؟
‫تو و بابات، شینیچی؟ به یاد اون قدیما...
‫این «بابا» دیگه کیه؟! ‫
‫بیا، حالا!
‫نزدیک دو سالی شده خون نیومدی، پس بخور!
‫ولی این دیگه خیلی زیاده!
‫اون مِهر مادریه.
‫خفه شو بگیرش.
کافه آسیا
‫پس تو و ساکورای-کون یه باشگاه می‌رین!
‫و وقتی اسم کافه رو شنیدم، معلوم شد مال توئه!
‫دنیای کوچیکیه، نه؟
‫خیلی وقته همُ می‌شناسین؟
‫من و ایمورا-کون تو یه سال وارد مدرسه شدیم.
‫و ساندویچ‌های اینجا با نون ما درست می‌شه.
‫با اینکه خیلی ساله دیگه انجامش نمی‌دم.
‫پس اونطور رابطه‌ایه.
‫که اینطور.
‫ساکاکی-کون، تو دوست ساکورای-کونی، درسته؟ ‫چطوره باهاش بیای باشگاه؟
‫هممم، خب...
‫و شنیدم کمرت به دردسر انداختت رئیس.
‫هیچی بهتر از تمرین برای درست کردنش نیست!
‫تمرین با کسایی که می‌شناسم باید باحال باشه.
‫منتظرت هستیم. ساکورای که دوسوت عادت کرد.
‫همیشه با اون تکنیک‌های بازاریابی هیجانیش...
‫راستی، حرف از ساکورای-کون شد...
‫تموم این مدت همونجا رو پاک می‌کنه.
‫خوبه. اخیراً زیاد همچین کاری می‌کنه.
‫تو همچین سنیه دیگه. کلی چیز برای نگرانی داره.
‫ولی امروز جدی تره.
‫خب، دارم برمیگردم. امروز باید برم سر کار.
‫فقط مریض نشو، باشه؟
‫باشه. مراقبم.
‫و از الان بیشتر برمیگردم.
‫واقعاً می‌خوام بابای فاسدمُ یه بارم شده ‫قبل از فارغ‌التحصیلی پرتابش کنم.
‫آره! همه زورتُ بزن!
‫بعدا می‌بینمت نودوکا.
‫شینیچی؟
‫درست انجامش بده.
‫اوه، خفه.
‫اون دیگه درباره چی بود؟
‫بینمون رازه.
‫بلاتکلیفی من براش دردسر درست می‌کنه، نه؟
‫هیچوقت درنظر نگرفتمش.
‫لعنت. نفهمیده بودم شاید همین الانشم همه چیزُ ‫براش خراب کرده باشم.
‫«کار‌ها رو درست انجام بده.» ها؟
‫ولی روحمم خبر نداره برای اتفاق افتادنش لازمه چی‌کار کنم.
‫ساکورای-کون؟
‫فوجی-سان...
‫کل روز اون نگاه دردناکُ رو صورتت داشتی.
‫شرمنده. زیادی بهش فکر می‌کنم و حسابی خودمُ گیج کردم.
‫درباره اون دختره‌ست که قبلاً گفتی؟
‫وای، ساکورای-کون...
‫از کسی که تازه باهاش آشنا شدی راهنمایی می‌خوای؟
‫ما رو برای مدت خیلی بیشتری می‌شناختی...
‫و اونوقت مشکلش چیه؟!
‫بعلاوه، اونطوری نیست.
‫راهنمایی نخواستم-- یا چیزی درباره‌اش نگفتم، واقعا.
‫بیشتر اینطوری بود که فوجی‌-سان حدس زد چه خبره.
‫اینطوری نیست که شما دوتا رو تو جریان نذارم...
‫شوخی کردیم. تا حدودی.
‫خب، اگه اینجوریه...
‫ساکورای-کون، راستشو بگو: ‫از این دختر چی می‌خوای؟
‫چی می‌خوام؟
‫دوست دختر؟ معشوق؟ کسی که باهاته؟
‫اساساً اینا همه‌شون یه چیز نیستن؟
‫از اونجایی که شرایط فعلی به اندازه کافی خوب نیست ناراحتی؟
‫چونکه می‌خوای یه جورایی اینُ حلش کنی؟
‫این فکریه که کردم، به هر حال.
‫وضعیت الان خوب نیست... این چیزیه که فکر می‌کنم؟
‫مشکلُ حل کن.
‫ها؟
‫اینکه چطوری حلش کنی به خودت بستگی داره.
‫ولی شاید بتونی با کنار گذاشتن نگرانی‌هات و
‫تعیین اهدافت به اونجا برسی.
‫اهــــدافم؟
‫درسته. به نظرت بهترین نتیجه ممکن چیه؟
‫سعی کن یه مدتی عمیقاً بهش فکر کنی.
‫بعد، اگه مشکل برای تنهایی حل کردن خیلی سخته،
‫می‌تونی به اطرافیانت تکیه کنی.
‫دوست‌هایی داری که یکم کمکُ ازت دریغ نمی‌کنن، درسته؟
‫همه می‌دونن پسر خوبی هستی.
‫اگه یکم هم طمع داشته باشی می‌بخشیمت.
‫رئیس...
‫ممنون.
‫واقعاً این دفه هرچی داشتیُ رو کردی!
‫فکر کردم سیاستت عدم دخالته.
‫فقط ساکورای‌ئه که تو همچین شرایط سختیه. ‫فهمیدم ضرر نداره.
‫«ضرر نداره»؟ همیشه باید همینقدر بهش فشار بیاری!
‫هرچقدرم اعتراف کردنش شرم‌آور باشه، تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫به تو می‌سپارمش.
‫عجب جای ناخوش‌آیندی برای کار کردنه.
‫اه، خدای من، کافیه.
‫اگرچه از دست کسی که از ناکجاآباد سر در آورد
‫و لحظه‌ای که مال من بودُ دزدید ناراحتم...
‫کاملاً می‌فهمم.
‫این دیگه چیه ساکورای-کون؟
‫حتی نیازی به باشگاه برای تخلیه خودت نداری...
‫همین الانشم آدم‌های خوبی دورت هستن.
‫چی شد؟! داره سعی می‌کنه خودشُ داخل بحث جا کنه
‫اونم با قیافه علامه دهر؟
‫ساکورای-کون،
‫وقتی می‌اومدی باشگاه همیشه غمگین به نظر می‌رسیدی.
‫حس می کنم دفه بعد خیلی کمتر اینطوری به نظر خواهی رسید.
‫فوجی-سان... امیدوارم دوباره حریف تمرینی من باشی.
‫البته
روز بعد
‫شاید به هیچ نتیجه‌ای نرسیده باشم...
‫ولی قطعاً خیلی احساس بهتری دارم.
‫باید دوباره بهش فکر کنم.
‫درسته.
‫اوزاکی شاید بد دهن باشه، ولی آدم خوبیه.
‫و برای من خیلی کارها کرده.
‫وقتی امروز ببینمش بابت همه کار‌هاش ازش تشکر می‌کنم.
‫و همه تلاشمُ می‌کنم نسبت بهش بد یا نمک‌نشناس نباشم...
‫سنپای!
‫هی.
‫خدا، چند وقتی میشه ندیدمت، انگار یه عمر شده.
‫اینطوریاست؟!
‫انگاری اونم تو فاز خوبیه.
‫همش لبخند می‌زنه... اگه می‌خوام تشکر کنم الان موقع‌شه.
‫اوزاکی، درباره همه‌چیز--
‫ببین، حوصله صغری کبری چیدن ندارم، میرم سر اصل مطلب:
‫می‌دونم هیچ برنامه‌ای برای کریسمس نداری.
‫درسته.
‫اوه، چقد بدبختی!
‫وقتی درحال گذروندن اون شب مقدس تو خونه‌ات، ‫تنها تصورت می‌کنم
‫درحال چیدن مرغ سوخاری و کیک،
‫می‌خوام برات همزمان بخندم و گریه کنم!
‫دوست‌های دخترم منُ به مهمونی کریسمس دعوت کردن،
‫ولی می‌تونم به خاطر تو روشونُ زمین بندازم سنپای.
‫و اگه واقعا، واقعا ازم می‌خوای...
‫می‌تونم به جاش با تو، توی شب کریسمس وقت بگذرونم.
‫بدون چنین سال پایینی مهربونی می‌خواستی چیکار کنی سنپای؟
‫کریسمس با یه دختر کاوایی!
‫شانس بهت رو کرده-- شاید دیگه تو زندگیت همچین شانسی نیاری!
‫برای یه عمر خاطره خواهی ساخت!
‫من برنده‌ام! قسمت سوم تمومه!
‫ها؟ نه: داره فشاریم می‌کنه.
‫درسته، سنپای؟
‫دیگه نیا خونه من!
‫چرا؟!
‫بلافاصله بعد از اینکه همُ دیدیم پشت سر هم بهم توهین می‌کنی؟
‫خوب که چی؟
‫لطفاً وایسا سنپای!
‫دنبالم نیا.
‫ولی سنپای...
‫ساکت!
‫چرا اینطوری‌ان؟
‫سنپای!
‫لطفاً بذار بیام داخل!
‫--اخراج پابرجاست. ‫--سنپای!
‫نتیجه کریسمس چی‌ میشه؟!
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫قسمت بعد: ‫می‌خوام تو شب کریسمس هم بازی کنم!