‫پس اینطوریاست... من و سنپای، سازگار...
‫به طرز بهت‌آوری خوبه!
‫چرا با هم قرار نمی‌ذارید؟
‫مامان! هانا داره غرق می‌شه!
‫چی؟! هانا! با من بمون، حالا!
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫اوزاکی‌چان می‌خواد وقت بگذرونه!
کافه آسیا
قسمت 4
اوزاکی‌-چان می‌خواد
‫نفر اول باشه!
‫پس اساساً، به نظر سنپای منو دوست داره.
‫دارم می‌گم، من یه زن افسونگرم، یه زن افسونگر!
‫اوه... البته.
‫اون اتفاقی بود که بعد جشنواره مدرسه‌ای افتاد؟
‫درسته، مدتی هست که می‌دونی، متعجب بودم.
‫ولی با یه واکنش اونطوری؟
‫درست به هدف!
‫چی؟ انقدر دیر فهمیدی؟
‫هنوز تو همون مرحله‌ای؟
‫پس برای همینه امروز همش لبخند می‌زنه.
‫نگاهش کن، با لذت می‌درخشه.
‫میگم، اوزاکی، اخیراً خودتُ تو آینه دیدی؟
‫ها؟ منظورم اینه صورتم رو می‌شورم و مسواک می‌زنم، ‫برای همین آره.
‫تو شرایطی نیست که کنایه بشنوه.
‫هنوز با این حال...
‫از منطق اوزاکی که بگذریم،
‫این تقریباً آخرین چیزی بود که توقع داشتیم اتفاق بیفته!
‫ولی...
‫نمی‌تونم باور کنم اون دوتا اُسگلِ بی‌مصرف انقدر پیش رفتن!
‫ولی...
‫خیلی نزدیکیم... تقریباً رسیدیم...
‫و هنوز... با این حال، جلوی چشممونه...
‫امکان نداره به خط پایان برسن.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫به اون دوتا بستگی داره، قبول نداری؟
‫کار زیادی از پشت پرده از دستمون بر نمیاد.
‫اخیراً به اینکه بذاریم با سرعت خودشون پیشرفت کنن فکر کردم...
‫دخترت خیلی خوب به نظر نمیاد.
‫شاید به خاطر اینه که هدف ناتموم در معرض دیده؟
‫وقتی که کشتار تموم شد می‌تونه به شکنجه جدیدی تبدیل شه.
‫برای همین این دفه...
‫باید به کمکشون بیایم.
‫راستی، ساکو کجاست؟
‫هممم؟ اوه، ساکورای-کون امروز مرخصیه.
‫سنپای؟ یه بازی جدید خرید و سریع برگشت خونه!
‫و کلی بازی تلنبار شده هم داره.
‫ای ناقلا!
‫وای، سریع حمله کرد.
‫باهاش بازی نمی‌کنی؟
‫گمونم خودش می‌خواد از اولین تجربه بازی لذت ببره.
‫از اینکه مانع خوش‌گذرونیش شم متنفرم.
‫به طرز شگفت‌انگیزی باملاحظه‌ست.
‫معمولاً بی دعوت سرزده می‌رفت اونجا.
‫منظورم اینه... منو دوست داره، درسته؟
‫با اطمینان کامل گفت!
‫برای همین... اگه تنها برم خونه‌شون...
‫خب... می‌دونی.
‫چی؟!
‫پس باملاحظه نیست... اوه نه.
‫اوزاکی فقط ترسیده!
‫چه عذابی...
‫این مراحل رو یه جورایی رد نکردی؟
‫همین الانشم چند باری خونه‌ی ساکو رفتی.
‫حتی شب رو اونجا گذروندی.
‫خودت نگفتی اون ایمن‌ترین موجود کل جهانه؟
‫خـ- خب، آره، ولی...
‫بعد از اون طالع-بینی...
‫فکر کردم شاید نظرش عوض شده.
‫شوخیت گـــــــــ
‫آمی رد داده!
‫نمی‌دونم... آدم به اون خشکی به راحتی عوض نمی‌شه.
‫ولی نمی‌تونیم مطمئن باشیم-- اون یه مرد بالغه.
‫چطور جرئت می‌کنی چنین حرفی بزنی؟
‫از کوره در رفتن نتیجه‌ای نداره.
‫شرمنده...
‫ولی با همه اتفاقاتی که تا الان افتاده،
‫فقط... اذیت شدم.
‫پیش میاد.
‫اولش مشکلی نداشتن، ولی با گذشت زمان همه‌چیز بحرانی می‌شه.
‫فکر کردم اوزاکی تخت گاز جلو میره--
‫کی فکرشو می‌کرد وقتی تو مخمصه بیفته ‫انقدر منفعل میشه؟
‫که یعنی--
‫اون ساکو و این اوزاکی...
‫می‌تونم اینکه تا ابد جلوی خط پایان ول می‌چرخن رو تصور کنم.
‫فایده نداره.
‫نمی‌تونم بعد از اینکه این جرقه تو ذهنشون ‫زده شده نگاهشون کنم!
‫دارم می‌میرم که بدونم چطور تموم می‌شه!
‫ولی...
‫ولی اینطور که هستن قطعاً نمی‌تونیم ادامه بدیم.
‫چه تصور بی‌ادبانه‌ای.
‫سنپای ‫(درونگرا)
‫چه خبر سنپای؟
‫تنهایی می‌برم، ولی یجورایی دارم علاقه‌ام رو از دست میدم.
‫اگه تو هم یه کپی بخری، باهات دوتایی بازی می‌کنم.
‫جداً؟! می‌خوام بدونی اینجا خیلی سرم شلوغه!
‫--که اینطور. باشه برای بعدا... ‫--نه، اشکال نداره!
‫حالا که اصرار می‌کنی کمکت می‌کنم.
‫منظورم اینه، فکر کنم-- اگه لازمه!
‫پسر، درخواستش رو رد کردم و اینجور حرفا،
‫ولی فقط خیلی اصرار کرد!
‫خب، من رفتم!
‫پس وقتی که دعوت شدی می‌ری؟!
‫نظرت چیه؟
‫خب، با این اتفاق‌ها فقط عصبانیتم بیشتر و بیشتر می‌شه!
‫درکت می‌کنم. یه استراتژی جدید مطرح می‌کنم.
‫وقتش رسیده جون تازه‌ای بهشون بدیم.
‫باید همین‌کارُ بکنیم.
‫و اینطوری همکاری‌شون شروع شد.
‫درباره این نمی‌دونم...
‫اوزاکی مخصوصاً دنبال یه نقطه بحرانیه.
‫باید اونقدر بهش بگیم.
‫اگه اینطوری باشه...
‫می‌تونیم چند روزی بندازیمشون تو یه اتاق در بسته؟ ‫یا یه جزیره‌ی متروکه؟
‫نه-- یه کوه برفی. تقریباً زمستونه.
‫اگه بتونیم تو یه شرایط غیرمعمول با هم گیرشون بندازیم...
‫شاید یه چیزی که کمتر... غیرمعمول باشه.
کافه آسیا
‫چند روز بعد...
‫خوش اومدی!
‫سلام بروبچ.
‫ساکاکی-سان! اخیراً زیاد میای اینجا.
‫سنپای امروز مرخصیه.
‫به نظر اینطور میاد.
‫اوه، می‌دونم.
‫اینطور برنامه ریزی کردیم.
‫برق.
‫شیفت ساکورای و اوزاکی رو طوری تنظیم کردن که جدا از هم بیان
‫و یکی یکی بهشون حمله کنن:
‫به اصطلاح «محاصره اوزاکی».
‫بعد، منم اینو بهش گفتم!
بسته
‫و بعدش سنپای، می‌دونی چی‌کار کرد؟
‫تا موقع بسته شدن یه کله حرف زد. مثل همیشه بی‌ملاحظه.
‫یه هفته از جشواره گذشته و هنوز هیچ حرکتی نمی‌کنه، فقط خوشحالی.
‫چیزی تا خط پایان نمونده و تو همین مرحله متوقف شدیم.
‫نه آمی، آروم باش.
‫امروز روزیه که یه تلنگری به اوزاکی می‌زنیم!
‫ولی چطوری، وقتی که اینطوری تخت گاز شاده؟
‫آره، ولی اوزاکی...
‫اینکه خوشحال باشی و غیره خوبه، ولی مطمئنی می‌تونی بی‌خیال باشی؟
‫بیخیال؟
‫داشتم فکر می‌کردم. این «ساکو اوزاکی رو دوست داره»...
‫فقط داری این حرفو می‌زنی، درسته؟
‫ایـ- این یارو...!
‫یا خدا. واقعاً رفت تو کارش.
‫اون...
‫اون... یه جورایی... درست نیست.
‫دیدی ساکو چه حسی داره؟
‫به نظرم باید مطمئن شی.
‫مطـ- مطمئن شم؟
‫شاید اینو ندونی ولی ساکو پیش همکلاسی‌هاش خیلی محبوبه.
‫چیه؟!
‫کلی از طرفدار‌های ساکورای رو تو مشتری‌هامون هم داشتیم.
‫پسر خوبیه.
‫می‌دونی، درسته؟
‫چـ- چی؟
‫ساکورای؟
‫اولین برداشتت ازش ترسناکه و به نظر نزدیک شدن بهش سخته.
‫ولی وقتی بهش نزدیک شدی، جدی و مهربونه!
‫آره؟
‫ممکنه دختر‌هایی از کلاس‌های کوچک‌تر از ما باشن که ‫چشمشون دنبال ساکورای‌ـه.
‫یا خدا، گفتم!
‫کار خودشو به درستی و همه چیز تموم انجام میده. ‫واقعاً پسر خوبیه!
‫اگه یکم کوچک‌تر بودم خودمم می رفتم دنبالش!
‫یهویی چرا... کمرم شروع به... عرق کردن کرد...
‫با اینکه همیشه با اوزاکی می‌چرخه، می‌دونن با هم نیستن.
‫خلاصه،
‫ساکو وقتی پسر خوبیه که به دیدنش عادت کنی.
‫یه مرد هیکلی معمولی با شرایط!
‫یه هیکلی-- با شرایط؟!
‫بیشترین تصدیق با سری که پدر و دختر تو سال انجام دادن.
‫وقتی درباره‌ی بیخیال شدن گفتم منظورم این بود.
‫اون یه ظرف سیب‌زمینی سرخ کرده بین گله ‫مرغ‌دریایی های گرسنه‌ست.
‫دیر یا زود باید نشون بدی که صاحبش خودتی.
‫حتی آسای-سان هم به ساکو نگاه‌های منحرفانه می‌کرده.
‫--درسته آمی-سان؟ ‫--نـ- نـ- نه اصلا!
‫چی؟ تموم مدت بهش نگاه می‌کنی.
‫لطفاً دروغ نگو.
‫خیلی کم میام اینجا با این حال متوجه شدم.
‫خـ- خفه شو!
‫منظورم اینه، بدنش خیلی خوبه.
‫پس بهش زُل می‌زنی!
‫اونطوری نه، نمی‌زنم! بی‌ادبیه!
‫آره، می‌زنی.
‫بابا!
‫جلوی مشتری‌ها کمترش می‌کنی.
‫با-با! من بهش نگاه‌های منحرفانه نمی‌کنم!
‫کاکاکی-سان، امکانش هست؟
‫دیدی؟ اینم یکیش.
‫قبلاً این نگاه رو دیدم!
‫نـ- نه!
‫دست خودم نیست هانا-چان! فقط چشمم افتاد!
‫پس یواش تاییدش هم می‌کنه.
‫اینطوری نیست که ساکورای رو دوست داشته باشم یا چیزی!
‫اوه، ولی ازش متنفر هم نیستم...
‫فکر کردم دوست داشتنیه، ولی چطور بگم...
‫اون... درخششِ...؟ نه، اون نه...
‫امم، بذار ببینم...
‫می‌دونم:
‫من فقط دنبال بدنشم!
‫اونطوری نیست!
‫حالا فهمیدی، درسته اوزاکی؟
‫حتی شاید دور ساکو حیوون‌های جنسی بیشتری هم باشن.
جنسی
حیوان
‫اونطوری صدام نکن!
‫خوبه گیج باشی، ولی اگه فکر می‌کنی می‌خوای ‫اونطوری با ساکو باشی...
‫...شاید باید یکم بجنبی.
‫آره، ولی...
‫...بازم...
‫سلام به همگی.
‫اوه، ساکورای-کون.
‫امروز مرخصی نبودی ساکو؟
‫اوزاکی گفت وقتی کارش تموم شد خونه‌ی ما شام بخوریم،
‫ولی این روزا خیلی زود هوا تاریک میشه
‫برای همین فکر کردم بیام دنبالش.
‫دقیقاً همچین چیزی.
‫بـ- بذار لباسم رو عوض کنم.
‫حتماً.
‫می‌خوای باهامون بیای ایتسوهیتو؟
‫اوه ببخشید. کار‌های خیلی مهمی برای انجام دارم.
‫که اینطور.
‫بگو آمی-سان.
‫خوبی؟ تموم این مدت به سقف خیره بودی.
‫ببخشید ساکورای-کون. برای امروز باید اینو انجام بدم.
‫منظورشون از اینکه «نمی‌تونم باهاش رو به رو بشم.» همچین چیزی بود...
‫چی؟
‫خب، اون آتیش رو روشن کردیم. کنجکاوم بدونم آخرش چی میشه.
‫خیلی احساس بهتری دارم!
‫به قیمتِ گرونِ آبروی تو، ولی بازم!
‫ازت متنفرم!
‫می‌دونم.
‫امروز خیلی ساکتی اوزاکی.
‫مـ- من که اینو نمی‌گم.
‫حالا، باید برای شام امشب چی درست کنم؟
‫برای شروعش دل تو دلم نیست!
‫خوب.
پودر سوخاری
‫بعد، آرد سوخاری.
‫نباید انقدر با دقت اندازه‌شون بگیری ساکورای-کون.
‫رو مُخمی!
‫برای همچین چیز‌هایی تخمین‌های تخریبی هم خوبه!
‫ولی کراکت اولین غذای سرخ‌شده‌ منه.
‫اگه یه جوری خرابشون بکنم...
‫ولی اینکه هر دفه انقدر دقیق اندازه‌گیری کنی خیلی خسته‌کننده‌ست...
‫پس باید چیکار کنم؟
‫خب...
‫بذار نشونت بدم چطور چشمی اندازه بگیری.
‫چشمی؟!
‫مطمئنی یه تازه‌کار می‌تونه از چنین مهارت سطح‌بالایی استفاده کنه؟
‫انقدر هم سطح بالا نیست...
‫همونطور که از اسمش مشخصه،
‫از چشمت برای به خاطر سپردن مقدار درست استفاده کن.
‫این ده گرمه که قبلاً اندازه گرفتیش.
‫گرفتی؟
‫فکر کنم.
‫حالا تقریباً همین مقدار نمک رو بریز.
‫چشم.
‫خوبه!
‫واقعاً؟
‫البته. نیازی نیست که حتماً همونقدر باشه.
‫ساکورای-کون واقعاً خیلی جدیه، نه؟
‫سنپای همینجوریه دیگه.
‫دیر یا زود باید نشون بدی که صاحبش خودتی.
‫هانا؟!
‫ها؟ اوه! چیزی نیست. اصلاً چیزی نیست.
‫وقت استراحته.
‫ممنون.
‫سنپای می‌تونه وسواسی باشه،
‫برای همین تا وقتی که تسلط پیدا کنه ادامه می‌ده.
‫اشکالی نداره مامان؟
‫اوه، از نظر من که مشکلی نیست.
‫منظورم اینه، کمک می‌کنه شاممون آماده شه.
‫خب، خوشحالم که باهاش مشکلی نداری.
‫با این حال، این تنها دلیلش برای اومدن به اینجا نیست.
‫مامان، نظرت درباره ساکورای چیه؟
‫این همونه؟ بالاخره اتفاق می‌افته؟
‫نمی‌افته.
‫چـ- چرا می‌پرسی؟
‫خب، ام... بعضیا می‌گن
‫که بین دختر‌ها خیلی محبوبه.
‫ها؟
‫برای همین گفتم... نظرت رو بپرسم.
‫اوه؟ اون یعنی...؟
‫بذار برم بهشون غذا بدم.
‫بیا ببینم.
‫هانا؟
‫شاید اینُ ندونی، ولی ساکو پیش همکلاسی‌هاش خیلی محبوبه.
‫نه، امکان نداره! اصلاً نیست!
‫ولی... اگه...
توهمِ اوزاکی
‫بفرما.
‫ساکورای-کون...
‫خوبی؟
‫یه مهمونیِ مشروب‌خوریِ کلاسی دلیل نمی‌شه زیاده‌روی کنی.
‫خیلی مهربونی ساکورای-کون.
‫البته. همکلاسی‌ هستیما.
‫همکلاسی، ها؟
‫هـ- هی، خودتو کنترل کن...
‫مـ- من دوستت دارم ساکورای-کون.
‫منم!
‫--و من! ‫--منم همینطور! ‫--منم! ‫--و من!
‫--ساکورای-کون! ‫--ساکورای-کون!
‫نه نه نه نه نه!
‫من کسی هستم که سنپای رو دوست داره!
‫موندم هانا چی می‌خواست ازم بپرسه.
‫نگرانم...
‫اِم --
‫خیلی متاسفم! نمی‌خواستم بترسونمت.
‫نه نه، من متاسفم! چی شده؟
‫تموم کراکت‌ها رو به شکل گرد در آوردم.
‫حالا با پودر سوخاری می‌پوشونیمشون.
‫خوب.
‫رفتم ترسوندمش.
‫باید از آشپزخونه صداش می‌کردم.
‫ولی چی باید صداش کنم؟
‫سرکار خانم؟ خانم؟ اوزاکی-سان؟
‫میگم...
‫چی شده؟
‫میشه... اسمتون رو بهم بگید لطفاً؟
‫چرا؟ برای چی؟
‫این به طرز چشمگیری فاصله‌ی بینمون رو کم می‌کنه...
‫نگو که این پسر...؟
‫یه لطفی ازتون می‌خوام.
‫اجازه نمی‌دید که با اسم کوچک صداتون کنم؟
‫ولی... اونطوری...
‫ا- اسمت؟ نه... نمی‌تونی!
‫شوهر و بچه داری! نمی‌تونی دل به این بچه بدی!
‫خوبه.
‫اگه اجازه ندی با اسم صدات کنم،
‫نشون میده که چقدر تو ذهنت پُررنگم.
‫اینطوریه؟
‫تسوکی هستم. اوزاکی تسوکی.
‫هنوز در امانم.
‫فقط اسمم رو بهش گفتم... هنوز در امانم.
‫و اینطوری بازی عجیب غریبِ مرغش شروع شده بود.
‫پس می‌تونم تسوکی-سان صداتون کنم؟
‫بـ- بله لطفاً... اگه برات راحت تره...
‫رُخصت می‌دهم.
‫فیلم تاریخیه؟
‫وقتی بیرونش قهوه‌ای-طلاییِ اشتها‌آور شد آماده‌ان.
‫گـ- گرفتم.
‫هو- سنپای! تقریباً آماده‌ان؟
‫هنوز نه اوزاکی. نمی‌تونم حواسم رو پرت کنم.
‫اگه این بترکه، کل خونه می‌ره رو هوا!
‫انگار که!
‫تو دیگه خیلی از سرخ‌کردن می‌ترسی، حتی ‫به عنوان یه مبتدی!
‫راستشو بخوای...
‫نمی‌تونم از این دوتا سر در بیارم.
‫ولی...
‫یه چیزی هست که باید به عنوان یه مادر بگم، به عنوان یه آدم بالغ.
‫هانا؟ یه لحظه؟
‫وقتی پرسیدی درباره‌ ساکورای نظرم چیه...
‫حتماً یه جورایی درباره‌ش مطمئن نیستی.
‫الان درباره‌اش ازت نمی‌پرسم. ‫فقط خواستم یه چیزی بهت بگم:
‫درباره پسر‌ها، اولین و مهم‌ترین چیز،
‫اینه که صادق باشن.
‫صادق...
‫تموم شد!
‫فقط ببین چه خوب سُرخشون کردی!
‫اینطوری فکر می‌کنی؟
‫می‌خوای اولین کراکت‌هام رو امتحان کنی؟
‫اگه مجبور باشم. تست می‌کنم ببینم سمی‌ان یا نه.
‫چطوره اوزاکی؟
‫با دیدن اینکه از مامانم یاد گرفتی... خوشمزه‌ست!
‫از صادق بودن سنپای که برای الان بگذریم،
‫چیزی که الان بیشتر نگرانم می‌کنه...
حیوان
جنسی
‫بهتره بجنبی، اوزاکی.
‫...هر آدم دیگه‌ای.
‫این همه‌ش به لطف شماست تسوکی-سان!
‫این یه غذای دیگه تو کارنامه منه. خیلی ازتون ممنونم!
‫اصلاً!
‫سریع یاد می‌گیری. یه دانش‌آموزِ نمونه!
‫اوه، خدا!
‫بی‌صبرانه منتظر درس بعدیم هستم، تسوکی‌-سان!
‫هر کسی...
‫هر... کسی...
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫قسمت بعد ‫کُل خانواده اوزاکی می‌خوان دور هم جمع شن!