‫خیلی سرده، نه سنپای؟
‫ببخشیداً، طرف‌های دِی هستیم.
‫امروز خیلی کم حرفی.
‫خیلی سرده، سرمایی چیزی خوردی؟
‫نه نه. خوبم، همین!
‫فقط... امم...
‫خیلی با همدیگه گشتیم، من و تو،
‫ولی این اولین کریسمسه که با هم گذروندیم.
‫همینطوره.
‫اوزاکی...
‫سنــ...‌پای...
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
«اوزاکی‌چان می‌خواد وقت بگذرونه»
قسمت ۱
اوزاکی‌-چان می‌خواد
‫وقت بگذرونه، بسیار خوب!
‫پسر، هنوزم خیلی گرمه...
‫هی، اوزاکی. از وقتی از تعطیلات برگشتیم ندیدمت.
‫چی شده؟
‫تموم مدت فاز آدمای جن‌زده رو داری.
‫تعطیلات تابستونی خیلی یهویی تموم شدن...
‫اصلاً هم یهویی نبود.
‫چند روزی هست که رفته،
تابستون
‫ولی بعضی وقتا حس می‌کنم جای خالیش تو سینه‌مه...
‫الان تابستون رو مجسم می‌کنی؟
‫حدس می‌زنم براش هیجان هم داری.
‫ساکو هنوز اینجا نیست، ها؟
‫اوه، یعنی اون پشت همه‌ی این قضایاست؟
‫خب، ساکو هر لحظه ممکنه برسه.
‫چرا برنامه نمی‌کنی بری بچرخی؟
‫فقط تابستون که نمی‌چرخی، نه؟
‫نیازی نیست حتما تابستون باشه. می‌تونیم هروقتی بچرخیم.
‫همیشه با هم خواهیم بود.
‫آره. درست میگی.
‫یکم بهتر شد.
‫شما دوتا با هم دوستین نه؟
‫از دبیرستان، درسته؟
‫اوه، اون اول‌ها انقدر بهم نزدیک نبودیم.
‫نه؟
‫قیافه‌گرفتن‌های قدیمش رو دیدی؟
‫فکر می‌کردم خلافکاری چیزیه! منو می‌ترسوند!
‫ساکو ناراحت میشه اگه بشنوه گفتی.
‫نه، حتی اگه اینجا بود هم می‌گفتش.
‫قبلا درباره‌اش با آمی-سان حرف زدم ولی...
‫...برداشتم ازش بدترین چیز ممکن بود.
‫صبر کن، چی؟ برای من یه خبره!
‫آسای-سان خیلی نامرده. اصلاً بهم چیزی نمی‌گه!
‫ساده لوح!
‫پس چیزی بود که باعث دوستی‌تون شد؟
‫چیزِ... خاص؟
‫حتما چیزی بوده.
‫یه اتفاق که باعث شد سنپای ترسناکت اصلاً ترسناک نباشه.
‫یه اتفاق؟ خب شاید...
‫آروم باش. بدنت رو ریلکس کن.
‫همونطور که آب رو می‌شکافی فرم صحیح رو حفظ کن.
‫اوه، امم، درسته!
‫دیگه آخرشه. همین فرمون برو.
‫پس آره... یه چیزایی.
‫اوهو...
‫ادامه بده.
‫می‌‌دونی، شاید چشم‌هاش خشن باشن ولی واقعا آدم ملایمیه.
‫منظورم اینه، وقتی فهمیدم اینطور آدمیه،
‫مثل این بود تونستیم عادی صحبت کنیم،
‫و می‌تونستم ازش آموزش شنا بخوام، مشکلی نبود.
‫به.
‫سلام ساکو!
‫دیر کردی سنپای!
‫چیکار می‌کردی سنپای؟ خواب موندی سنپای؟
‫هنوزم با تنبلی تعطیلات تابستونی درگیری،
‫سنپایـــــــــی؟
‫بس کن!
‫لعنتی! برای انقدر سر و صدا خیلی زوده!
‫امروز حتی یک ساعت اول هم نداریم!!
‫فوق‌العاده‌ست. صحبت از ساکو از اون فاز بیرون آوردش.
‫حس می‌زنم تو چه مرحله‌ای هستن.
‫همین الانشم قرار گذاشتن.
‫هی، شما دوتا.
‫اگه دلتون برای تابستون لک زده و نیاز دارین بیشتر وقت بگذرونیدن،
‫این چطوره؟
‫تنها کسی که دلش برای تابستون لک زده اونه.
‫هرکسی، هر زمانی!
‫یه بار بازی مجانی!!
‫بولینگ؟
‫اوزاکی رو نمی‌دونم،
‫ولی ساکو، تنها کاری که بجز کار انجام دادی بازی بود، درسته؟
‫اوه امکان نداره! سنپای که بولینگش ریده!
‫مردم از خنده!
‫اون یه جورایی فقط توپ رو محکم سمت پین‌ها پرت می‌کنه!
‫ورزش دقیقی مثل بولینگ براش خیلی سطح بالاست!
‫ولی این پسره از خیلی جهات احمقه. کاریش نمی‌شه کرد.
‫پس می‌تونم فرض کنم می‌ری؟
‫آره. ممنون.
‫بفرمایید.
‫ممنون، یه لحظه لطفاً.
‫انقدر بده؟
‫بهت هشدار داده شده.
‫می‌خواید جالبش کنید؟
‫مثلاً، اخرین نفر باید کاری که بقیه میگن رو بکنه!
‫من نیستم. به تو و ساکو خوش بگذره.
‫خب، همه چیز ردیفه. برید به لاین ۱۲.
‫خیلی خب. بزن بریم!
‫برنده یا بازنده دلخوری پیش نیاد سنپای.
‫حالا، وقتی بردم چی‌کار باید بکنم؟
‫آره آره، به حرف زدن ادامه بده.
‫امروز خیلی خونسردی ساکو.
‫عصبی شدنم فقط به نفع اوزاکی‌ــه.
‫می‌خواد منو بهم ریخته ببینه.
‫که اینطور. پس واقعاً اینطور خلاصه میشه که ‫اوزاکی مزاحم بازیت میشه
‫یا آرامشت رو حفظ می‌کنی.
‫شما دوتا معمولاً با هم چی‌کار می‌کنید؟
‫همه این تاکتیک‌های خارج از بازی...
‫می‌دونم چی می‌گی. این اواخر عملاً سِر شدم.
‫خب، به هر حال...
‫از دست دادن خونسردیم دقیقاً چیزیه که می‌خواد.
‫فقط باید بذارم قِل بخوره ـــــ
هانا
پانک
‫لعنت بهت اوزاکی!
هانک
‫مبارزه از قبل شروع شده بود...
‫خوب! من اول پرت می‌کنم!
‫اوه پسر! دوتا پین وایساده!
‫صرفاً معمولیه. از خودش هم خیلی مطمئن بود.
‫تفاوت آنچنانی بین ما نیست.
هانا
پانک
هانک
‫بجنب سنپای، بعدی تویی. بیا این نمایش رو شروع کنیم!
‫آره آره.
‫خوب بلوف می‌زنی سنسه،
‫ولی خیلی طول نمی‌کشه تا اون نقاب آرومت کنده بشه.
‫بازم جنگ روانی...
‫وای! یه استرایک!
‫نقاب آرامشِ خاصی نزدم.
‫یکم تنهایی تمرین کردم ولی پیشرفت زیادی ندیدم.
‫اون؟
‫تموم عصبانیتی که باعثش بودی رو گذاشتم توی پرتابم!
‫این یه پله بالاتر از ضایع‌ست.
‫پس همون پرتاب قدرتی معمولیته، فقط بهترش کردی.
‫به شانس نیاز داره، ولی شاید از نشونه‌گیری ضعیف بهتر باشه.
‫این... این نمی‌تونه...
‫حالا چی؟ هرچی بیشتر عصبانیش کنی قوی‌تر میشه.
‫سنپای...
‫انقدر تنهایی که حتی بولینگ هم تنهایی میای؟
‫خیلی رقت‌انگیزه!
‫مشکلت اینه؟!
‫خفه شو! و حرفش هم نزن!
‫خب؟ حالا انقدر عصبانی هست که یه پرتاب قوی‌تر داشته باشه.
‫بگیرشون، سنپای!
‫اینم از این. فقط تشویقش می‌کردم.
‫ا- اون واقعا کثیف بود!
‫اشکال نداره.
‫اگه از زاویه قدرت نگاه می‌کنه،
‫فقط با کلک‌هام خرابش می‌کنم.
‫ایکاش با همچین لبخند شیرینی اونو نمی‌گفتی.
‫عــــــــچو!
‫ "سرد یخی" "سرد یخی" "خیلی داغ"
اودون شکلاتی نعنایی
‫و برنده.... ساکورایی‌ـــه.
‫این مبارزه سختی بود.
‫شاید بهتر بود جای خرابکاری رو بازی خودت تمرکز می‌کردی.
‫اشکال نداره ایتسوهیتو. عادتشه.
‫روال روزمره‌تون واقعا عجیبه بچه‌ها.
‫حالا پس،
‫به نظرم بازنده باید هرکاری برنده میگه بکنه.
‫مـ- من چیزی نگفتم.
‫می‌ری براش؟ یجور دستور منحرفانه؟
‫نمی‌کنم.
‫اه، ناامید کننده‌ای.
‫میگم، چطوره یه دست دیگه بازی کنیم؟
‫آره البته.
‫اعتماد به نفس نداری.
‫این دفه من می برم و تو هرکاری بگم می‌کنی.
‫اسگل. فکر کن به کسی که استراتژیش کلکه ببازم.
‫فقط چرا تا این حد باهم دعوا می‌کنید؟
‫زندگی من با سر بودن از سنپای ارزشمند میشه.
‫و اوزاکی آخرین کسیه که می‌خوام بهش ببازم!
‫اوه، همین حالاشم انجامش دادی!
‫اوزاکی و ساکورای
‫مشاهده سرزمینی که هیچ خارجی‌ای نمی‌تونه واردش بشه،
‫ساساکی پا پس کشید.
‫ولی جدا از این حرفا...
‫بگو یه کار منحرفانه بکنه!
‫... ساساکی این فکرو کرد.
کافه آسیا
‫خب، من رفتم انجمن محله.
‫و ما هم طبق برنامه‌ریزی بسته‌ایم.
‫گرفتم حله؟ می‌تونی بری!
بسته
‫حقیقت اینه که، به اون دوتا نگفتم امروز بسته‌ایم.
‫بی‌سرو‌صدا منتظر این روز بودم که بابا بیرون بره.
‫آره، قطعاً... از اون شب.
‫اون شب... وقتی که آتش روشن شد.
‫این احساسات دارن منو می‌خورن و دیگه نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم.
‫می‌خوام هانا رو مجبور به کار با یونیفرم سکسی کنم!
‫این یونیفرم تمام مشکی حسابی کلاسیکه.
‫با تحول تو بخش بصری، جذب مشتری می‌کنیم و فروش رو افزایش میدیم.
‫و می‌دونم ساکورای رو چیکار کنم.
‫یه لباس که عمه‌ها رو دیوونه کنه!
‫خب، راستش... می‌خوام ببینمش!
‫اگه قراره کار کنم، ترجیح میدم به یه چیز خوشگل نگاه کنم.
‫شک دارم بابا قبول کنه، ولی اگه اون دوتا رو بیارم طرف خودم،
‫یا شایدم...
‫امروز نیمروی بدی درست کردی.
‫واقعا هیچی نمی‌تونی درست کنی، می‌تونی؟
‫اوه، سلام آمی-سان!
‫سلام. بگو، مالک کجاست؟
‫یه لحظه رفته بیرون.
‫اوه، می‌دونم که خیلی یهوییه،
‫ولی علاقه‌ای به یونیفرم‌های جدید دارین؟
‫واقعاً یهوییه.
‫عوضشون می‌کنین؟
‫نه، هنوز فقط یه ایده‌ست.
‫راستش الانم چند تاشونو اینجا دارم.
‫امتحانشون کنین و نظرتون رو بهم بگین!
‫چی، همین الان؟
‫برای چیزی که تو مرحله ایده‌ست بیش‌از‌حد آماده‌ای.
‫مـ- ما نمی‌تونیم وقتی مشتری داریم امتحانشون کنیم!
‫بجنبید بجنبید. بپوشید!
‫--وای! --یـ- یه لحظه وایسا!
بسته
‫عاشقشم هانا-چان! خیلی سکسه!
‫ایکاش یکم غیرمستقیم‌تر تعریف می‌کردی.
‫به هر حال، به نظر میاد کارکردن با اینا سخته.
‫بعضی وقتا باید خم شم.
‫خیلی درباره ش منطقیه.
‫خب، این یکی چطوره؟
‫معرکه‌ست...
‫این تنها کلمه‌ست براش.
‫اینو چطوری بپوشم؟ امروز ترسناکی آمی-سان.
‫اگه بتونم اینو ببینم مهم نیست ترسناک باشم!
‫ولی کار کردن با این حتی سخت‌ترم هست.
‫و به حال‌و‌هوای اینجا هم نمی‌خوره.
‫انگار برای سلیقه‌ خاصی آماده شده.
‫عجیبه که مالک اجازه‌اش رو داده.
‫لطفاً نشونم بده تو بقیه کیسه‌ها چیه.
‫چرا انقدر سرد؟!
‫نه! وایسا! می‌خوام دونه‌دونه به ترتیب ازشون لذت ببرم!
اوزاکی
‫اینا دیگه چه کوفتی هستن؟!
‫انگار می‌شه با این یونیفرم‌ها کاری انجام داد!
‫اینم یه لباس خرگوشی دیگه‌ست؟
‫می‌خواستم ببینم دوباره اونو پوشیدی!
‫می‌دونستم! اینا همش به خاطر خودته،
‫و از دور بودن مالک برای از خود‌بی‌خود شدن سوءاستفاده می‌کنی!
‫--البته که همینطوره! ‫--زود گستاخ شدی!
‫با این شرابط، سنپای حتما...
‫شرمنده، آمی-سان...
‫تنها چیزی که تو اینه یه شورت چرمیه که.
‫دیدی؟! می‌دونستم همچین چیزیه!
‫آخه چی تو کله‌ت می‌گذره آمی-سان؟
‫کجای دنیا کارمند‌های کافه همچین چیزایی می‌پوشن؟!
‫اگه نباشه هم کافه‌ی من باید پیشرو باشه!
‫تمومش کن! کمک بصری نه!
‫چرا یه کافه‌ی بد تو این دنیا وجود نداره
‫جایی که بتونی موقع کار به نوک‌سینه مردا خیره شی؟!
‫رفیق. نه.
‫چرا که نه؟ هانا، هرروز تو دبیرستان دیدی، نه؟
‫نوک سینه! منصفانه نیست!‌ منصفانه نیست!
‫--نوک سینه می‌خوام! ‫--انقدر نگو نوک سینه!
‫بعلاوه، اون به خاطر باشگاه بود. خیلی هم منصفانه‌ست!
‫نخیر! می‌خوام ببینمشون! لباس سکسی و همینطور نوک‌سینه!
‫وای.
‫الانم که داره داد و فریاد می‌کنه. و بزرگ‌ترین آدمِ اینجاست.
‫آمم...
‫مامان!
‫امروز بسته‌اید؟
‫اوه، هانا!
‫ناز به نظر نمیای.
‫مامان!
‫--ببخشید؟ ‫--اون مامان منه!
‫بیش‌از‌حد یهوییه، ولی شغل می‌خوای؟
‫بــ- ببخشید؟!
‫و یکی از اینا رو بپوش!
‫هـ- هرگز نمی‌تونم!
‫حتی سعی در قایم کردن چیزی که می‌خواد هم نداره.
‫از بی‌شرمی فراتر رفته.
‫البته که می‌تونی! چرا، خودم حواسم بهت هست!
‫داره اعتراف می‌کنه روش کراش داره یا چی؟
‫ا- اگه چین‌دار دوست نداری، می‌تونیم سـ-سفید!
‫آره، یه تیشرت ساده‌ی سفید خوبه!
‫روی یه مایو! نه! مایو رو فراموش کن!
‫یه تیشرت سفید می‌پوشی دیگه، نه؟!
‫و یه جور استیج وسط کافه می‌ذارم.
‫و شما دوتا رو می‌ذاریم اونا وایسید!
‫--اوه، هه ‫--و بعد!
‫و بعد؟
‫از آب‌پاش استفاده می‌کنم، می‌بینی؟
‫آب‌پاش ‫--بله؟
‫این لباس چیه، آمی-چان؟
‫داشتم به آینده‌ی این کافه فکر می‌کردم...
‫فکر کنم خودش از پوشیدن لباس‌های خجالت‌آور خوشش نمیاد.
‫داری زُل می‌زنیا سنپای.
‫منم نیستم!
‫هنوز نمی‌تونی بخوابی سنپای!
‫یه دور دیگه! یکی بیشتر!
‫می‌خوای الان به عنوان بازنده دست بکشی؟
سنپای
‫ببین، دو صبحه.
‫فقط یه دور دیگه. همین!
‫گوش می‌دی؟
‫هوی! سنپای!
سنپای
‫هوی! خوابت برد؟!
‫نمی‌تونم تنهایی این یارو رو ببرم! می‌دونی که!
‫بزدل!
‫بیدار شو، ای ترسو!
‫هانا! اصلاً خبر داری ساعت چنده؟
‫یه ثانیه صبر کن مامان!
‫می‌خوام سیوش کنم باشه؟ دست به پریز نزــــــــ
‫قاپیدن!
‫قطعاً امروز خواب‌آلودی.
‫تقصیر اوزاکیه. این چند شب اخیر...
‫همش دارم میگم دیگه باید بریم بخوابیم،
‫ولی اون همش «یه دور دیگه! یه بیشتره!»ــــه.
‫می‌دونم چطور به نظر میاد،
‫ولی اونا تا دیروقت بازی می‌کنن، درسته؟
‫شرط می‌بندم.
‫می‌خوای تا ساعت دوم چرت بزنی؟
‫بیدارت می‌کنم.
‫لطفاً.
‫و اون دوست پسرِ ایتو ـــه...
‫وای خدایی؟
‫بیخیال، الکی نگو...
‫هوی هانا! برات جا گرفتیم.
‫اوه ممنون.
‫آدم بده هم سر رسید.
‫هنوز ندیده تو رو. بخواب.
‫ولی تو دوست‌پسر داری. خیلی حسودیم میشه!
‫نشه. خیلی خسته‌کننده‌ست. کلی کار داره!
‫با این قیافه بیشتر انگار داری پُز میدی!
‫دوست‌پسرا، هه! چه دردسری.
‫ولی تو هم داری که، نه؟
‫می‌دونی، همیشه با هم میرین خونه.
‫پسر قدبلنده که یجورایی ترسناکه.
‫شماها رو هزاران بار خیلی صمیمی دیدم.
‫دیدی؟ گفته بودم شما دوتا اینجوری به نظر میاین.
‫خوش به حالش.
‫با این صحبت‌های دخترونه، شاید اوزاکی احساسات واقعیش رو فاش کنه.
‫اوه اون؟ اونطوری نیست.
‫فقط به عنوان لطف باهاش بیرون میرم.
‫بـ- به عنوان لطف؟
‫باید بگم اون خیلی غمگینه!
‫دوست‌های زیادی نداره، همیشه تنهاست...
‫ولی نمی‌تونم بی‌خیالش شم، سنپای دبیرستانم بوده.
‫فقط یکم بهش توجه می‌کنم، بیچاره!
‫اون جدیه؟
‫پس در حقیقت چاره‌ای ندارم.
‫واقعا؟
‫واقعاً واقعاً. نمی‌شه کنترلش کرد!
‫اوه، حتماً اینا رو می‌شنوه.
‫خدایی. هرچی لایق خودش بود رو می‌گه...
‫لعنت.
‫خواب‌آلودگیم بعد خوردن ناهار برگشت.
‫تموم این مدت اصلاً نخوابیدم...
‫فقط می‌خوام از عصبانیت بخوابم.
‫می‌دونستم اینجایی!
‫سنپای سنپای!
‫وای، واقعاً هرجایی می‌خوابی، نه؟
‫برای تو شلختگی و بی‌احساسیه.
‫حدس می‌زنم چند روز اخیر زیاد بیدار نگهت داشتم.
‫اه، خب. ساعت چهارممون با هم‌ هستیم. ‫اینجا صبر می‌کنم تا بیدار شه.
‫ها. حذف حذف...
‫هانا تا الان اینجا خوابیده؟
‫کم مونده ساعت چهارم شروع شه!
‫شما دوتا، گفته بودم.
‫مهم‌ نیست چقدر خودشون انکار کنن...
‫اون که با همدیگه قرار نمی‌ذارن؟ حتماً دروغ بوده.
‫کاملاً.
‫...اونا اصلاً قانع‌کننده نیستن.
‫حالا کدومشونو اول بیدار کنیم خنده‌دار تر میشه؟
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫قسمت بعد ‫«قسمت دوم، می‌خوام بعد چرخیدن اودون درست کنم!»