‫فایده‌ی درس خوندن چیه؟
‫نمی‌فهمم.
‫شاید، فایده‌ش فهمیدن اون چیزیه که نمی‌فهمی؟
‫یوکا، بعضی‌وقتا تو رو هم نمی‌فهمم.
‫شیزورو-چان، چی آرزو کردی؟
‫رازه!
‫تو چی آرزو کردی؟
‫هـــــه؟!
‫رازه!
سی‌ویکمین مسابقات تیراندازی آگانو
‫بزنش زمین، نادکو-چان!
‫دهنشو سرویس کن!
‫دهنشو سرویس کن! برو، برو!
‫از پسش برمیای...
‫دهنشو سرویس کن!
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
Train to the End of the World
‫یعنی چـــــــــــــی؟!
‫شیزورو-چان، حالت خوبه؟!
‫قسمت 5
فقط یه اسکلت ازم می‌مونه
‫حتماً اون سربازهای فسقلی‌ که دیدیم این بلا رو سرمون آوردن!
‫من زنده‌م.
‫اصلاً نمی‌تونم تکون بخورم!
‫تو چی؟
‫بی‌فایده‌ست.
‫پسر، ولی با اون ماسماسک‌های موشک‌مانندشون، بدجور حسابمونو رسیدن ها.
‫موشک‌مانند نبودن، واقعاً موشک بودن!
‫سربازهای ریزه‌میزه اون گلوله‌های خارش‌آور لامصبم روی سرمون ریختن!
‫می‌دونم چیه!
‫گلوله‌ها دردشون کمتر بود چون خیلی کوچیک بودن!
‫جدی؟
‫چه می‌دونم، احتمالاً!
‫به‌هرحال، باید از شر این‌ها خلاص شیم!
‫آه آره، راست می‌گی.
‫آه، ایش!
‫شماها دیگه کی هستین؟
‫اول این‌ها رو باز کنین.
‫جوابمو بده.
‫نه‌خیر. بازم کن تا حرف بزنیم.
‫پس، انقدر دست‌وپابسته بمونین تا بمیرین.
‫ما اهل آگانوئیم!
‫آگانو؟
‫اهالی آگانو هم تغییر نکردن؟
‫هم؟ گفتی «هم»؟
‫می‌پرسم اهالی آگانو تغییر نکردن!
‫هنوز وقتش نشده، ولی بالأخره تبدیل به حیوون می‌شیم.
‫چرا اومدین اینجا؟
‫می‌خواستیم یکم قدم بزنیم.
‫دنبال کمک‌ پزشکی هستیم!
‫چرا بهش گفتی؟!
‫نباید می‌گفتم؟
‫می‌خواستم خرده خرده بهش بگم!
‫از کجا می‌دونستم!
‫اگه بند رو آب بدی،‌ سر چی می‌خوایم معامله کنیم!
‫چی؟ گفتم اگه بازمون کنن،‌ حرف می‌زنم.
‫برای همینه که اون یارو می‌خواست بره!
‫نمی‌تونی از همون اول این رویه رو پیش بگیری!
‫آخه مرتیکه بدجور رومخمه!
‫رومخ منم هست!
‫پره‌ها رو بچرخونین!
‫چی، چی؟!
‫هـ ـ‌ هـ ـ‌ هی!
‫آخ! وایسا- آخ!
‫ببخشید! ببخشید!
‫آخ! صورتم! درد گرفت!
‫پره‌ها رو متوقف کنین.
‫دهنتونو ببندین، نفله‌ها!
‫این منم که سؤال می‌کنم!
‫کی گفته می‌تونین بگومگو کنین؟!
‫یا اصلاً بهم توهین کنین؟!
‫یهو از کوره در رفت.
‫از کوره در نرفتم!
‫شما وروجک‌ها نمی‌تونین عصبانی‌م کنین!
‫اینجا سروان منم!
‫چه دلیلی داره سروان به‌خاطر-
‫سروان.
‫خیلی‌خب!
‫مطمئناً توی آگانو هم می‌تونین کمک پزشکی پیدا کنین.
‫ما دنبال یه‌ بابایی به اسم دکتر هستیم.
‫دکترو از کجا می‌شناسین؟
‫ما چندتا قارچ از دوست‌مون کندیم و الان ممکنه بمیره!
‫قارچ؟
‫اون هم به‌خاطر 7Gـه؟
‫سؤال کردن نداره!
‫سؤال کردن نداره که، نه؟
‫نباید داشته باشه.
‫درست همون‌طوره که رئیس گفت.
‫چشونه؟
‫باید این موضوع رو فوراً گزارش بدیم.
‫هی!
‫حرف زدیم، پس بازمون کن!
‫من با این‌کار موافقت نکردم.
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم اخبار شهر ما به گوش خارجی‌ها برسه.
‫برای چی؟
‫تصمیم رئیس باذکاوت‌مونه.
‫«رئیس»؟
‫به دستور رئیس، اسکلت‌های شما فردا،
‫بغل «فسیل فیل آکه‌بونو» توی موزه‌ی شهر سایاما، به نمایش گذاشته می‌شه.
‫یعنی چی، اسکلت‌؟
‫اگه اسکلت بشیم که می‌میریم!
‫این یه مجازات مرگه!
‫هی، وایسین!
‫ول‌مون کنین، حشره‌های فسقلی ریزه‌میزه!
‫جریان برق، بررسی شد.
‫ولتاژ، بررسی شد.
‫نادکو-چان! آنتونی!
‫بیاین اینجا!
‫چشم، یه‌دقیقه صبر کن.
‫پوچی-سان. آکیرا-چان صدات می‌کنه!
‫یالا دیگه، بیاین!
‫خب، خب، خب، خب، خب.
‫بررسی شد!
‫چی شده، آکیرا-چان؟
‫ریمی-چان و شیزورو-چان کجا رفتن؟
‫آکیرا تنهایی حوصله‌ش سر رفته.
‫حتماً همین‌طوره.
‫چشم به‌هم بزنی برمی‌گردن. یکم دیگه می‌تونی صبر کنی؟
‫شرط می‌بندم راهشونو کج کردن تا برن بستنی بخرن!
‫پس منم عوضش با آنتونی بازی می‌کنم.
‫پوچی-سان. تاوقتی من بررسی رو تموم می‌کنم، حواست بهش باشه.
‫آنتونی، تو خیلی نرم و بامزه‌ای.
‫صورتت داره هی چروکیده‌تر می‌شه.
‫آه،‌ مچ دست‌هام درد می‌کنن!
‫بس کن. زخمی می‌شن.
‫این آخرین‌چیزیه که باید نگرانش باشیم!
‫دست‌بندتو می‌شکنی!
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫باشه.
‫ما مطمئن شدیم که دکتر اینجا توی این شهره.
‫آره.
‫حالا فقط باید پیداش کنیم.
‫هـــــــه؟
‫راهی برای خلاص شدنم سراغ داری؟
‫هنوز نه.
‫همین!
‫بخش مهمش همینه!
‫امیدوارم کردی! حالا پشیمون شدم!
‫هیچ‌کاری از دستمون برنمیاد؟
‫هی، هی!
‫هی، وایسا! دختر خانم، وایسا!
‫توروخدا، این طناب‌ها رو باز کن!
‫ما قصد نداریم بهتون آسیب بزنیم.
‫فقط می‌خوایم این دکتره به دوست‌مون کمک کنه!
‫اگه باهاتون حرف بزنم، رئیس اسکلتم رو به نمایش میذاره.
‫اصلاً این یارو رئیس کیه؟!
‫اگه بهتون بگم، فقط یه اسکلت ازم می‌مونه.
‫پس چرا بهمون نزدیک شدی؟
‫حتماً یه دلیلی داشته دیگه!
‫من نظافت‌چی این اطرافم، برای همین ‫داشتم نگاه می‌کردم که آشغالی روی زمین نریخته باشه.
‫اگه جایی کثیف باشه، اسکلت می‌شم.
‫پس نظرت چیه؟
‫ما بهت کمک می‌کنیم آشغال‌ها رو جمع کنی!
‫هــــــی!
‫جیش.
‫شیزورو-چان؟!
‫همین‌جا، می‌شاشم به خودم.
‫از اون‌موقع تاحالا خودمو نگه‌داشتم.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، برای همین اینجا جیش می‌کنم.
‫پارک به کثافت کشیده می‌شه،‌ ولی چاره‌ای نیست.
‫منم باید جیش کنم!
‫اونم یه‌عالمه!
‫مشکل من نیست.
‫اگه دست‌وپامونو باز کنی، قول می‌دم به حساب رئیس برسیم.
‫شیزورو-چان،‌ با آگانو جوجیستوش، یه بزن‌بهادر واقعیه!
‫منم... بزن‌بهادرم!
‫یا کمک‌مون می‌کنی و اسکلت می‌شی،
‫یا می‌شاشیم رو سرت و اسکلت می‌شی.
‫انتخاب با خودته.
‫آه، یه‌نمه اومد.
‫ممنون، خانومی!
‫آخ، آخ، آخ...
‫آه، شرمنده.
‫به حساب رئیس می‌رسیم.
‫ولی اول ببرمون پیش دکتر.
‫رئیس دکترو دستگیر کرده.
‫هــــه؟ شوخی می‌کنی!
‫پس، اول باید به یکی کمک کنیم که ‫می‌دونه دکترو کجا زندانی کردن.
‫کسی اینجا نیست.
‫حکومت نظامی توی شهر برقراره.
‫خب حالا، دکترو چرا زندانی کردن؟
‫بذارین از اول تعریف کنم.
‫ما به احتمال بالا به‌خاطر اون حادثه‌ی 7G تغییر کردیم.
‫اولش حسابی باد کردیم و بعدش ‫مثل بادکنکی که بادش خالی شده باشه، کوچیک شدیم.
‫تو گیرودار این بلبشو، یه‌نفر همه‌ی اهالی شهر رو دور هم جمع کرد.
‫اون شخص، دکتر گاپّا ماکوتو اونگستروم-سان بود.
‫چه معرکه، هم اسمش و هم کاری که کرده!
‫مردم ماکوتو-سنسه رو به‌عنوان رهبرشون انتخاب کردن،
‫و تونستن بدون مشکل دیگه‌ای غیر از قدوقواره‌شون، ‫مثل قبل به زندگی‌شون ادامه بدن.
‫اما این قبل از ظهور رئیس بود.
‫رئیس تو یه چشم به‌هم زدن شهر رو تحت‌کنترل خودش درآورد،
‫و ماکاتو-سنسه رو توی جای ناشناخته‌ای زندانی کرد.
‫رئیس واقعاً انقدر قوی‌ـه؟
‫بعد از یه مدت، شهر به دو دسته‌ی ‫قشر مرفه ایناریاما، یعنی شهروندان وفادار رئیس،
‫و قشر ضعیف ایناریاما، یعنی کسایی که ‫آزادی ازشون سلب شده بود، تقسیم شد.
‫ما شهروندان قشر ضعیف، تمام‌مدت تحت‌نظریم...
‫و هدف از وجود ما صرفاً مراقبت از تأسیسات ـه.
‫تأسیسات؟ همون تحصیلات ـه؟
‫ما مجبوریم پایگاه نظامی رو حفظ و بهش رسیدگی کنیم،
‫و برق تولید کنیم تا رئیس برای خوش‌گذرونی ازش استفاده کنه.
‫این‌که وحشتناکه!
‫همه ناامید شدن.
‫اما اگه ماکوتو-سنسه برگرده،
‫شاید بتونیم همه‌مون متحد بشیم و باهاشون مقابله کنیم!
‫برای همین اومدی سراغ‌مون؟
‫آره.
‫حالا چیکار کنیم، شیزورو-چان؟
‫خواهش می‌کنم!
‫بهمون بگو ماکاتو-سنسه رو کجا بردن.
‫به‌عنوان یه شهروند سابق قشر مرفه، مطمئنم می‌دونی.
‫چیزه...
‫قول می‌دیم لوت ندیم.
‫بذار ببینم...
‫فعلاً توی پارک ایناریامائیم.
‫دنبال پزشک می‌گردیم.
‫چرا بین این‌همه چیز، دنبال پزشک می‌گردین؟
‫کسی مریض شده؟!
‫هـــــه؟
‫مگه نگفتیم از آکیرا-چان قارچ رشد کرده؟
‫راجع‌به قارچ‌ها شنیدم.
‫این قضیه‌ی پزشکه جدیده!
‫یادتونه گفتین توی پارک ایناریاما یه پزشک هست؟
‫نه!
‫منظورم اون بو-بو...
‫نادکو-چان، اوضاعت روبه‌راه نیست؟
‫از قیافه‌م فهمیدی؟
‫راستش، اوضاع آکیرا هم روبه‌راه نیست.
‫احساس سنگینی می‌کنم و نمی‌تونم تکون بخورم!
‫آکیرا-چان!
‫ولی لازم نیست نگران بشی!
‫هرموقع اوضاعم روبه‌راه نباشه، ریمی-چان میاد به دادم می‌رسه.
‫دلم بدجور درد می‌کنه!
‫فکر نمی‌کردم واقعاً بخوریش!
‫الان دیگه چیزی از کتابم باقی نمونده!
‫حقته که دیگه فکر تقلب به سرت نزنه!
‫دیگه باهات دوست نیستم!
‫چه بهتر!
‫هی، چی می‌خونی؟
‫آه، به‌نظر حوصله‌سربر میاد!
‫تصویر مصویر نداره، فقط یه‌مشت کلمه‌ست!
‫به‌نظرم جالبه...
‫هـــــا؟!
‫چون‌که نیشی-آگانو توی مسیر چیچیبو‌ـه، به ریش‌مون خندیدی؟!
‫بس کنین!
‫هــــــی، بی‌ادبا!
‫دارین با آکیرا چیکار می‌کنین؟!
‫اما امروز یه‌کوچولو دیر کرده.
‫وقتی برگشت، یه گوشمالی حسابی‌ش می‌دم. هه.
‫آره.
‫باشه!
‫پس منم گوشمالی‌ش می‌دم!
‫لطفاً این‌کارو بکن.
نیروی پدافند هوایی ژاپن
پایگاه معرکه‌ام
‫ماکوتو-سنسه!
‫یامادا، چه خبر شده؟
‫بعداً می‌تونیم حرف بزنیم.
‫بیا اینجا، نجاتت می‌دیم!
‫شما جونورای موذی توی پایگاه من چه غلطی می‌کنین؟
‫چه گنده‌س!
‫درواقع، عادیه.
‫الان متوجه قضیه شدم.
‫چطوری فرار کردین؟!
‫نمی‌گیم، شاسکول!
‫اگه بیشتر از این پاتونو از گلیم‌تون دراز کنین،
‫گردن‌تونو می‌زنم و خرد و خاکشیرتون می‌کنم!
‫اونی که پاشو از گلیمش درازتر کرده، جنابعالی‌ هستی!
‫همه‌چی رو شنیدیم.
‫هی،‌ فاصله‌ت رو حفظ کن. فازت چیه؟
‫هیچ ایده‌ای نداشتم که چرا همه ازت اطاعت می‌کنن.
‫کاشف به عمل اومد که گنده‌ای!
‫هی، تو چی سرت می‌شه؟!
‫حالم از گیاروهای گستاخ و کودن مثل تو-
‫منم از پسرهایی مثل تو حالم بهم می‌خوره.
‫هی، تو.
‫من خیلی خیلی خیلی بیشتر ازت متنفرم!
‫هی، با شمام. دارین چه غلطی می‌کنین؟
‫بهشون شلیک کنین دیگه!
‫شلیک!
‫یه‌ذره هم نمی‌خاره!
‫بگیر که اومد!
‫موشک‌های بیهوشی رو پرتاب کنین!
‫آها!
‫آدم عاقل از یه سوراخ دوبار گزیده نمی‌شه!
‫آهای، فهمیدم چی توی سرتونه!
‫شما نفله‌ها می‌خواین با دکتر دست به یکی کنین و این شهرو تصاحب کنین!
‫ها؟
‫مگر از روی نعش من رد بشین، گیاروی کودن!
‫احمقی چیزی هستی؟
‫هوی!
‫شیزورو-چان، باریکلا!
‫بسپارشون به من.
‫دکی رو ببر پیش آکیرا!
‫هــــه؟
‫عجله کن!
‫همون‌جا خشک‌تون نزنه!
‫به دکتر شلیک کنین!
‫شلیک، شلیک، شلیک، شلیک!
‫هـــی!
‫نذارین فرار کنن!
‫شلیک، شلیک، شلیک!
‫اومدم!
‫ریمی-چان!
‫خیلی دیر کردی!
‫اکشن فیگور!
‫عـــه، چی؟!
‫دکتر و چندتا از اهالی ایناریاما.
‫آکیرا رو که مداوا کرد، باید فوراً بریم به شیزورو-چان کمک کنیم.
‫شیزو... جریان چیه؟!
‫ببین،‌ آکیرا.
‫یه پزشک آوردیم.
‫وایسا ببینم. من که پزشک نیستم.
‫هان؟!
‫مگه دکتر نیستی؟!
‫من یه دانشمندم.
‫پس به هیچ دردی نمی‌خوری! نمی‌تونی خوبش کنی!
‫چرا اول بهم نمی‌گی چه اتفاقی افتاده؟
‫اگه پزشک نیستی که گفتنش فایده‌ای نداره!
‫چند ساعت پیش وقتی این قارچ‌هایی رو که ‫از باسنش رشد کرده بودن، کندیم،
‫شخصیتش کلهم عوض شد.
‫رفته رفته دیگه نمی‌تونه حرکت کنه.
‫بذار یه نگاه بندازم.
‫آکیرا-کون بودی دیگه؟
‫بعد از کنده‌شدن قارچ‌ها، غیر از احساس سنگینی کردن، ‫تغییر دیگه‌ای احساس نکردی؟
‫خب...
‫توی سرم احساس سرما و پوچی می‌کنم.
‫شما دخترها شانس آوردین.
‫اگه دلیلش 7G باشه، کمکی از دست یه پزشک برنمیاد.
‫پس، تو می‌تونی کمکش کنی، سنسه؟
‫عجله نکن.
‫این تو حوزه‌ی تخصصی من نیست.
‫اما به‌عنوان یه محقق که توی 7G ‫نقش داشته، می‌تونم یه حدسایی بزنم.
‫هــــــه؟
‫شما روی 7G کار می‌کردین،‌ سنسه؟!
‫پس علت ترس رئیس ازتون این بود که...
‫از سوابقم خبر داشت و فهمید ‫ممکنه بتونم شهر رو به حالت اولیه‌ش برگردونم.
‫ما به این حادثه‌ی پیش‌اومده، «عارضه‌ی مغزی موج 7G» می‌گیم.
‫سِوِن اِلِـ- چی؟
‫ادراک فرد، تحت‌ تأثیرات 7G، ‫می‌تونه موجب تغییرات بزرگی توی بدنش بشه.
‫با خنثی‌سازی اون ادراک-
‫زیر دیپلم حرف بزن!
‫به عبارتی، تغییرات آکیرا-کون،
‫از ادراکش نشأت می‌گیره که یه بخش حیاتی‌ش ‫با قارچ‌ها از بدنش جدا شده.
‫که یعنی برای اینکه متقاعدش کنین به حالت عادی برگشته،
‫باید یکم قارچ به خوردش بدین.
‫هـــه؟
‫قارچ. اصلاً ندارین؟
‫نداریم.
‫برمی‌گردیم به هیگاشی-آگانو؟!
‫نه. گمونم توی اتاق رئیس چندتایی رشد کرده بود.
‫قارچ؟!
‫اگه زنجیرو هنوز زنده بود، شاید راهکار بهتری به ذهنش می‌رسید.
‫هـــه؟ گفتی زنجیرو؟
‫منظورتون تایرا زنجیرو از آگانوـه؟
‫شما از کجا می‌شناسینش؟!
‫هنوز زنده‌ست؟!
‫زنده‌ست... اما عقلش درست‌وحسابی کار نمی‌کنه.
‫زنجیرو...
‫تلو تالو، برو!
‫آغاز عمل جراحی تلو تالو.
‫فرار کن!
‫واینستا! زود باش برو!
‫یالا از اینجا برو!
‫من جونمو به زنجیرو مدیونم.
‫اما الان، آکیرا-کون در اولویته.
‫اینجا... کجاست؟
‫اینجا اتاق منه.
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫می‌خوای منو بکشی و اسکلتم رو جلوی چشم ملت بذاری؟
‫آره، فکر خوبیه!
‫حالا که می‌تونم حرکت کنم، فکر نکنم بهت ببازم.
‫آه، راست می‌گی...
‫برای چی این‌کارها رو می‌کنی؟
‫صرفاً داری به ضعفا زور می‌گی.
‫من همیشه... عاشق پایگاه‌ها بودم.
‫هــــه؟
‫خفن نیستن؟
‫جت‌های جنگنده و بالگردهای جنگنده و انواع‌واقسام ماشین‌های جنگنده دارن.
‫از بچگی شیفته‌شون بودم، ولی نمی‌تونستم به کسی بگم.
‫ولی، می‌دونی، برای اولین‌بار توی عمرم چندتا دوست پیدا کردم.
‫و بهشون گفتم می‌خوام توی یه پایگاه کار کنم.
‫از خنده پاره شدن.
‫گفتن راه نداره. هیکل قوی یا هوش کافی ندارم.
‫و بعدش قضایای 7G رخ داد و من اومدم اینجا.
‫شرط می‌بندم به‌نظرت احمقانه‌ست یا فکر می‌کنی مخم تاب داره.
‫هی.
‫چرا آبغوره گرفتی؟
‫دلیلی نداره.
‫تاحالا رفتی ایکه‌بوکورو؟
‫هـــــه؟
‫داری می‌ری ایکه‌بوکورو؟!
‫از جونت سیر شدی!
‫خودتو به خطر ننداز. همین‌جا با من بمون.
‫باشه؟ باشه؟
‫راستی...
‫اگه بخوای اینجا بمونی، می‌تونم بذارم دوست‌هات برن...
‫شیزورو-چان و قارچ‌هات رو رد کن بیاد!
‫برای همینه که از گیاروها متنفرم!
‫دست بردار دیگه، مرتیکه‌ی لندهور!
‫خفه، خفه، خفه!
‫گیاروی اسکل!
‫نمیذارم پایگاهم رو ازم بگیری!
‫هـــــه؟
‫بیا.
‫ببخشید بابت کتابت.
‫وای!
‫عیب نداره!
‫ضربه‌ی مستقیم به هدف!
‫هوی!
‫مثل اینکه اوضاع خیطه!
‫آره، مشخصاً خیطه.
‫برای اون یارو.
‫هــــه؟
‫هوی، هوی، هوی، هوی!
‫ابله‌ها! کمک کنین!
‫کمکم کنین!
‫هان؟
‫بازم انجامش دادم؟
‫بازم انجامش دادی.
‫مزه‌ی گوه می‌ده!
‫دیگه نمی‌خورم!
‫بوم-بوم-بوم!
‫جواب نداد؟
‫چیکار کنیم؟
‫طولی نمی‌کشه که آکیرا-چان...
‫این اون آکیرایی نیست که می‌شناسم!
مارکی دو ساد ژوستین ترجمه‌ی شیبوساوا تاتسوهیکو
‫تو باید گنددماغ و کله‌شق باشی و ‫و از این کتاب‌های گوزپیچ‌کننده بخونی!
‫اون دیگه چیه؟
‫خوراکی موردعلاقته!
‫بخورش! آکیرا!
‫موردعلاقه‌ش؟
‫هـ ـ‌ هی، ریمی!
‫ریمی-چان!
‫صبر کنین!
‫هــــه؟
‫ممکنه جواب بده.
‫این به اون در!
‫چه مرگته، ریمی کودن؟!
‫به خونم تشنه‌ای؟
‫سادیستی چیزی هستی؟!
‫سادی؟
‫سادیسم!
‫لذت بردن از درد!
‫تحریک جنسی با وارد کردنِ ‫آسیب جسمی یا فشار روانی به دیگران!
‫فیلسوف، روشن‌فکر و پایه‌گذار مکتب فلسفی سادیسم
‫اگه حالیت نمی‌شه، از کتاب‌های مارکی دو ساد بخون!
‫البته یه احمق چیزی ازش حالیش نمی‌شه.
‫آکیرا!
‫آه!
‫تاتسوهیکوی عزیزم!
‫من فقط یه جلد دیگه از این دارم!
‫و اون رو می‌خوام نگه‌دارم، پس نمی‌تونم بخونمش!
‫آکیرا!
‫دستتو بکش!
‫بذارینم زمین! فوراً بذارینم زمین!
‫داری کجا می‌بریش؟
‫توی دریاچه‌ی سایاما یه جزیره‌ی متروک هست ‫که 7G باعث شده خرس‌های گنده توش به‌وجود بیان.
‫بذارینم زمین، لامصبا!
‫فرار کردن از اونجا کار هرکسی نیست.
‫نمی‌خوام توی اون مکان متروکه تنها بمونم!
‫من می‌رم زنجیرو رو پیدا کنم.
‫شاید راهی برای بهبود این شرایط پیدا کنیم.
‫پس شما چی؟
‫تصمیم گرفتیم شورای حراست خودمونو تشکیل بدیم.
‫آه، که اینطور. گمونم سلاح دارین.
‫دکتر، مقصد تو خلاف جهت ماست.
‫قد و قواره‌مونو نگاه.
‫حتی اگه تمام سوخت‌مون رو به یه وسیله‌ی نقلیه ‫بار بزنیم، خدا می‌دونه چقدر طول می‌کشه برسم.
‫مراقب باش. معلوم نیست اون بیرون چه چیزایی انتظارتو می‌کشه.
‫البته این برای ما هم صدق می‌کنه.
‫این برای هر سفر با مقصد معینی صدق می‌کنه.
‫برای همینه که شهامت لازم برای برداشتن اولین قدم، اهمیت زیادی داره.
‫یه دستبند دیگه برات درست می‌کنم.
‫واقعاً؟!
‫21 ایستگاه تا ایکه‌بوکورو
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]