‫اینجا کسی مزاحم‌مون نمی‌شه.
‫تو هم اینطوری ترجیح می‌دی، نه؟
‫اینطوری بهتر از اینه که زیر یه‌عالمه خاک دفن شی.
‫حدأقل زیر آسمون دفنت می‌کنم.
‫هیچی نمی‌فهمی.
‫یکم پیش ماه خیلی قشنگ بود، ولی الان رفته پشت ابرا.
‫چه حیف.
‫هوی! حدأقل یه‌بارم شده گوش بده!
‫نمی‌خوام.
‫این‌همه راه نیومدی اینجا حرف بزنی، نه؟
‫باور کن اشتباه فهمیدی!
‫سوءتفاهم شده!
‫سوءتفاهم.
‫عجب کلمه‌ی به‌دردبخوری.
‫آتیش زدن بیمارستان سوءتفاهم بود.
‫تلاش برای کشتن یه بچه هم سوءتفاهم بود.
‫کشتن اون اراذل هم باز سوءتفاهم بود.
‫مسخره‌م کردی؟
‫دارم می‌گم اینطوری نیست!
‫سعی کردم جلوشو بگیرم!
‫ولی وقتی رسیدم، دیگه همه‌چی تموم شده بود!
‫هعی، ازم به‌عنوان ناظر و پشتیبانی استفاده می‌کنه...
‫احتمالاً بهتره یکم برم نزدیک‌تر.
‫ولی اونطوری، متوجهم می‌شه.
‫اون بچه‌هه، میکادو...
‫حواسش خیلی تیزه. مثل یه حیوونه.
‫حتی اگه الان بخوام کمک کنم، شک دارم سالم بمونم.
‫اون بچه خیلی قویه.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::.
مبارزه‌ای بیهوده
‫قسمت ۲۲
‫هرکاری که کردی مدرک گناهکار بودنته.
‫واقعاً‌ تا آخرش سعی کردم بهت باور داشته باشم.
‫تا اینکه اون شب تو مخفیگاه دیدمت.
‫گوش بده ببین چی می‌گم!
‫گوش نمی‌دم!
‫منِ احمقو بگو که بهت باور داشتم.
‫ولی چیزی که بیشتر از همه اعصابمو بهم می‌ریزه، اینه که ازم استفاده کردی...
‫تا بچه‌ها و اون اراذل رو بکشی!
‫احساسات بقیه رو زیر پا گذاشتی.
‫این گناه غیرقابل بخششیه.
‫یاماتا نو اوروچی.
یاماتا
نو
اوروچی
‫YAMATA NO OROCHI
‫پس سلاحش تفنگه...
‫وایسا، میکادو! حرفم تموم نشده!
‫عمداً‌ خطا زدم.
‫باید قبل از مرگت یه‌کاری کنی.
‫به گناهات اعتراف کن و طلب بخشش کن.
‫دروغ‌هاتو با خودت به اون دنیا نبر.
‫برو بابا!
‫معذرت‌خواهی نمی‌کنم!
‫کاری نکردم که بخوام بابتش معذرت بخوام!
‫که اینطور.
‫نااُمیدم کردی!
‫جدی می‌خواد بکشتم.
‫باید یه‌طوری آرومش کنم، وگرنه جدی بد می‌شه.
‫می‌گم، اون شب تو جشنواره،
‫چون می‌دونستی موموتاروم اومدی سراغم؟
‫ها؟
‫معلومه که نه!
‫تک تک حرفایی که می‌زنی،
‫الان فقط به‌نظرم دروغن.
‫انگار دیگه خیلی دیره.
‫حتی داره شک می‌کنه دیدار اول‌مون چطور بود.
‫می‌فهمم چرا می‌خواد بهم شک کنه.
‫ولی بازم، واقعاً‌ نمی‌تونه بهم اعتماد کنه؟
‫خب پس.
‫فهمیدم.
‫پس از دیدت، دیگه دوستت نیستم. فقط دشمنتم.
‫می‌تونی تو جهنم توبه کنی.
‫باشه، خیلی‌خب. حله.
‫فهمیدم.
‫قصد نداری به حرفم گوش بدی!
‫پس کاری می‌کنم گوش کنی.
‫آزادسازی گرفتگی خونین!
‫اگه باید به‌زور مجبورت کنم، رواله!
‫احمق! با چه اعتماد به‌نفسی نزدیک شد.
‫غیرممکنه. غیرممکنه!
‫نباید اینطوری می‌شد!
‫باورم نمی‌شه!
‫غیرقابل باوره!
‫بمیر اسکل!
‫تو بعضی از این کاشی‌ها یه‌سری بمب کوچیک گذاشتم.
‫اونقدری کوچیک‌ان که تو محدوده‌ی انفجارشون گیر نیفتم،
‫ولی اونقدری قدرت دارن که پاش رو قطع کنن.
‫خیلی دلم می‌خواد همینجا دخلشو بیارم، ولی باید ‫تا فرصت هست در برم.
‫می‌رم پیش بقیه، و سری بعد مطمئناً می‌کشمش.
‫هرطوری که شده!
‫ها؟
‫واقعاً یه زباله‌ی گندیده‌ی آشغال کثیفی.
‫برای همین انقدر راحت دستت رو شد.
‫زباله‌هایی مثل تو همیشه یکی دوتا حقه تو آستین‌شون دارن.
‫یه‌عالمه آدم رو قاطی گندکاریت کردی.
‫و بعد بهشون خندیدی.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫برای همین اینطوری شدی.
‫حال‌بهم‌زنی.
‫برو تو جهنم بشین به کارای بدت فکر کن.
‫اونطوری نگاهم نکن!
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫نمی‌خوام اینجا بمیرم!
‫نمی‌تونم نفس بکشم!
‫بمیرم؟ نه!
‫هنوز نمی‌خوام بمیرم!
‫قراره به جاهای بهتری برسم!
‫کاری می‌کنم هر کثافتی که تحقیرم کرده به غلط‌کاری بیفته!
‫افراد وقتی متولد می‌شن،
‫خدا بهشون یه دسته کارت می‌ده، و اون ‫کارت‌ها زندگی‌شون رو مشخص می‌کنن.
‫نمی‌تونی با کارت‌های دیگران عوض‌شون کنی،
‫و کسایی که کارت‌های استعداد رو می‌کشن، زندگی براشون آب خوردن می‌شه.
‫ولی تو دست من هیچ کارت استعدادی نبود.
‫از بدو تولد، حتی خدا هم ازم رو برگردونده بود.
‫تو آژانس موموتارو، تفاوتم فاحش بود.
‫نه استعداد داشتم نه قدرت بدنی.
‫صرفاً یه موموی داغون متوسط دیگه بودم.
‫وقتی عضو شدم، اولین حرفی که بهم زدن این بود...
‫تمام تلاشت رو بکن تا از پشت کمک کنی.
‫مثل این بود که از اول بهت بگن...
‫هیچوقت نمی‌تونی از کسی بالا بزنی.
‫جوونای مستعد مسخره‌م می‌کردن، ازم استفاده می‌کردن و تحقیرم می‌کردن.
‫حتی زحمت نمی‌دادن اسممو یادشون بمونه.
‫قسم خوردم تلافی کنم.
‫کسایی که قدرت‌های مبارزه‌ای داشتن بدون هیچ زحمتی...
‫همه‌ش تو مرکز توجه بودن.
‫خوب ببینین!
‫چندبار اینو به خودم گفتم؟
‫حسادت و تنفرم نسبت به مستعدها رو تبدیل به انگیزه‌م کردم.
‫و اینطوری بود که با قدرت خودم روبه‌رو شدم.
‫از خودم پرسیدم چطوری می‌تونم باهاش به جاهای بهتری برسم.
‫یه درخواست محرمانه برای تقویتش دادم،
‫و سعی کردم مدت زمانش رو بیشتر کنم،
‫و تعداد کسایی که می‌تونستم ببینم رو افزایش بدم.
‫تمرینات به‌شدت سخت بودن.
‫حتی وقت خوابیدن نداشتم.
‫ولی تو مسیر، یه‌چیزی فهمیدم.
‫این قدرت محدودیت داشت.
‫عجب احمقی.
‫ضعیفه!
‫خدا، حتی به خودت زحمتم ندادی بهم نگاه بندازی، نه؟
‫پس هرچقدرم دستام کثیف بشن...
‫تا وقتی که کسی نفهمه، مهم نیست، نه؟
‫برای بالا رفتن خط قرمزها رو زیر پا گذاشتم.
‫به هر دری که می‌تونستم زدم...
‫نقطه‌ضعف بقیه رو فهمیدم، اطلاعات شخصی‌شونو دزدیدم، ‫و بقیه رو طبق خواسته‌م کنترل کردم.
‫حتی اگه بهاش جون بقیه بود هم اهمیتی نداشت.
‫وقتی دستات آلوده بشن، دیگه هیچوقت تمیز نمی‌شن.
‫ولی پشیمون نیستم.
‫راه دیگه‌ای برام نمونده بود.
‫اون‌همه تلاش بالأخره نتیجه داد.
‫به جایگاه فرمانده رسیدم، جایی که بهم گفته بودن عمراً دستم بهش برسه.
‫دیدن زانو زدن اون آشغالایی که تحقیرم می‌کردن...
‫بهترین حس دنیا بود.
‫ولی بازم کم بود.
‫کاری می‌کنم تک تک اون حرومیا بفهمن چقدر کور بودن.
‫و برای اون‌کار، باید بالاتر برم.
‫بالا و بالاتر!
‫این فکرو می‌کردم.
‫و الان یه جغله‌ی حرومی داره منو پایین می‌کشه!
‫همیشه همینه.
‫مستعدا همیشه سر راهم قرار می‌گیرن.
‫چرا؟ چرا نمی‌تونم داشته باشمش؟
‫بدون هیچ استعدادی، خودمو پاره کردم.
‫ایرادش چیه دستام یکم کثیف بشن؟
‫منم... می‌خواستمش.
‫اون نعمت طبیعی رو!
‫دفعه‌ی بعدی...
‫سری بعد، اینطوری تموم نمی‌شه!
‫تو زندگی بعدیم، قسم می‌خورم...
‫یه کارت استعداد حقیقی...
‫می‌کشم!
‫شینیا روحشم خبر نداشت، ولی برای موموتاروهای ‫بی‌استعداد دیگه ‫تبدیل به مظهر اُمید شده بود.
‫حتی بدون داشتن یه توانایی قدر،
‫رسیدنش به جایگاه فرماندهی خط مقدم به خیلی‌ها ‫که می‌دیدنش روحیه می‌بخشید.
‫مسیری در پیش گرفته بود که سزاوار تحسین نیست.
‫ولی هیچوقت نگاهش رو از جلو برنداشت.
‫مردی که جنگید و با مسئله‌ی استعداد و ارزش گلاویز شد.
‫موموایوا شینیا، در ۲۸ سالگی مرد.
موموایوا شینیا
در ۲۸ سالگی فوت شد
‫این مبارزه بیهوده‌ست.
‫پس منم به‌زور مجبورت می‌کنم...
‫بهم گوش بدی!
‫به مزخرفاتت گوش نمی‌دم!
‫داره از تفنگاش به‌عنوان شتاب‌دهنده استفاده می‌کنه؟
‫این میکادو عجب چیزیه.
‫حتی با اون سرعتش، بازم هدفش رو ایچینوسه قفل شده.
‫تف!
‫این بده.
‫با کنترل چندین تفنگ هم‌زمان...
‫می‌تونه حدس بزنه ایچینوسه کجا می‌خواد بره ‫و قبلش مسیرش رو می‌بنده.
‫یعنی، راه فراری نداره.
‫نمی‌ذاره حرکت کنم!
‫شاید باید قدرتمو یکم بیشتر کنم.
‫تو این سن می‌تونه از پس چندتا تفنگ هم‌زمان بر بیاد...
‫و حتی می‌تونه قدرت‌شون رو هم تنظیم کنه؟
‫خدا می‌دونه با چه غریزه‌ای به‌دنیا اومده.
‫حتماً نابغه که می‌گن اینه.
‫با این وضع تفنگمو خُرد می‌کنه.
‫باید حرکت کنم و تا فرصت هست اینو بازسازی کنم.
‫راه فراری نیست.
‫انگار قدرت‌شون هنوز کافی نیست.
‫ای وای!
‫یا خدا! زیاده‌روی بود؟!
‫برخلاف میکادو، کنترل ایچینوسه رو خروجیش خیلی خامه.
‫همونطوری شلیک کنی، چشم بهم بزنی کم‌خونی می‌گیری.
‫زدمش؟
‫غیبش زد؟
‫کدوم گوری رفت؟
‫خیلی ضعیفیا.
‫نمی‌تونه جلوش کاری کنه.
‫ایچینوسه حریفش نمی‌شه.
‫پس این قدرت بازسازی اُنی‌هاست.
‫لعنتی.
‫دوتامون از تفنگ استفاده می‌کنیم، ولی من فقط ‫می‌تونم یکی بسازم.
‫وایسا.
‫چرا با خودم فکر کردم فقط می‌تونم یکی بسازم؟
‫اگه میکادو می‌تونه، هیچ دلیلی نداره منم نتونم!
‫احمق! تمام مدت داشتم جلوی خودمو می‌گرفتم!
‫تقاوت قدرت‌مون باید براش واضح باشه، ولی بازم...
‫اون آتیش چشماش هنوز خاموش نشده؟
‫منم می‌تونم...
‫مثل میکادو بشم.
‫زودباش، در بیا!
‫زودباش!
‫تف توت، زودباش در بیا دیگه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫تف!
‫نزدیک بودا!
‫چرا کار نمی‌کنه؟
‫یه‌دونه‌ش که راحت در میاد.
‫لعنتی!
‫چطوری انجامش می‌ده؟
‫فکر کن!
‫زودباش، فکر کن!
‫لعنتی، فکر کن!
‫فایده نداره! هیچی به عقلم نمی‌رسه!
‫تف بهش!
‫منم باید بجنگم!
‫آینده‌نگری اصلاً‌ نقطه‌قوت ایچینوسه نیست.
‫ای وای!
‫دفاع و حواس‌پرتی، نه؟
‫رقت‌انگیزه.
‫زودباش شکستتو قبول کن.
‫اونطوری، چون دوست بودیم سریع می‌کشمت.
‫درد داشت.
‫اون؟
‫این سنگه یکم شبیه تفنگه.
‫بهتر از هیچیه.
‫داره می‌خنده.
‫نقشه‌ش چیه؟
‫حس دست گرفتنشو می‌فهمم.
‫ولی بازم هیچی نمیاد بیرون.
‫فرق من و میکادو چیه؟
‫چطوری داره انجامش می‌ده؟
‫نمی‌دونم فکر کردی داری چیکار می‌کنی، ولی...
‫شش‌تا تفنگ؟
‫واقعاً خفنی، میکادو.
‫اگه شکستت رو قبول نکنی، تیکه تیکه می‌شی.
‫بشین تا قبول کنم!
‫کارهایی که باور ندارمو انجام نمی‌دم!
‫می‌بینم هنوزم کله‌شقی!
‫خودتم تعریفی نداری!
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::.
‫قسمت بعد
دوســــت مــــــن