Just as I thought, there’s no one here
‫همونطور که فکر می‌کردم، هیچ‌کس اینجا نیست.
No premonitions for a special kind of love
‫هیچ پیش آگاهی برای یه عشق خاص وجود نداره.
With a sour face
‫با اخم و تَخم زیاد
You stand further on down a narrow alley
‫یه کم دیگه ته این کوچه تنگ و تاریک وایسا.
It’s Yanagi but not Tanuki
‫اون ياناگيه، ولی تانوکی نيست.
It’s Demachi but not Komichi
‫این دِماچیه، ولی کومایچی نیست.
Overcoming so many mistakes
‫غلبه بر این همه اشتباه
We keep running
‫ما همین‌طور داریم فرار می‌کنیم.
Even though shadows gradually grow longer
‫با اینکه سایه‌ها کم‌کم دارن بلندتر می‌شن
It’s hardly the end yet
‫هنوز به آخرش نرسیدیم.
This afternoon, change to the wind of the city
‫امروز بعد از ظهر، هوا عوض میشه.
And be yourself and dance
‫و خودت باش و برقص
مترجم: سورنا
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫اولین مکالمه‌ام با آکاشی تو فوریه امسال بود.
‫چی؟
‫اون نیم‌رخ دور شونده، قبلا هم دیده بودمش.
‫درحالی که از اون فضای خالیِ سفیدِ محض عبور می‌کرد،
‫تجسمی از اراده‌ی تسخیرناپذیر بود.
‫چی؟
‫هی!
‫این رو انداختی.
‫خیلی ممنونم.
‫اون...
‫موچیگوما.
‫فراموش کردن همچین اسم جالبی سخت بود،
‫It was hard to forget such an interesting name,
‫ولی فراموش کردن لبخندش حتی سخت‌تر.
‫بهت گفتم، اشتباه متوجه شدی!
‫همه یه جا قایم شدن، درسته؟
‫واسه چی باید این کارو بکنیم؟
‫منم می‌خوام همینو بدونم! ‫این منم که سر کار گذاشته شدم!
‫آیجیما تا آخرش هم قبول نکرد ‫که ماشین زمان واقعیه.
‫اون تنها کسی بود که تو زمان حال موند،
‫و با یه نگاه سرد، حواشی بعدش رو تماشا کرد.
‫حال همه خوبه؟
‫ممنون بابت رسوندن.
‫من که همیشه رو فرمم.
‫بله
‫پس فقط یه نفرمون مونده.
‫وقتی وقتش رسید، بهتره برگردیم دنبال سنپای.
‫نیازی نیست!
‫چون من همینجام.
‫چی
‫سنپای
‫چی؟
‫تو چطوری تونستی برگردی؟
‫نتونستم برگردم.
‫چی
‫رسیدن به امروز اصلا کار آسونی نبود.
‫حتی یه فرصت هم پیدا نکردم ‫که از اون کمده فرار کنم.
‫بعد از فاجعه‌ی نوشابه، مجلس ختم ‫برای کولر گازی برگزار شد،
‫و اهالی مرتبا در حال رفت و آمد ‫برای عرض تسلیت بودن.
‫حداقل می‌تونستی تظاهر به پشیمونی کنی!
‫پشیمونی احساسیه که من ندارم.
‫دیگه بسه!
‫آتیش‌بسه موقته. یه مهمون داریم، احمق!
‫کبوتر با کبوتر، باز با باز، احتمالا درسته.
‫بعدش هم کشف ماشین زمان ‫اتفاق افتاد،
‫پرتاب اولین سفینه، ظاهر شدن دوباره‌ی تامورا،
‫و سفر من با آکاشی.
‫تمام مدت، توی کمد قایم شده بودم، ‫نه می‌تونستم چیزی بخورم، نه بنوشم، نه برم دستشویی.
‫این کار رو تمومش کن، همین الان!
‫تو گذشته رو تغییر دادی!
‫باهوشانه بود، نه؟
‫آفرین، هانوکی.
‫بعد از اینکه مجبور شدم شاهد رفتارهای احمقانه ‫هیگوچی و بقیه باشم...
‫منم میام!
‫خیلی خب. هر چی بیشتر، بهتر.
‫صبر کن، ای پدرسوخته!
‫تو چطوری...؟
‫چند وقته اونجایی؟
‫از دیروز، تمام مدت!
‫و اینطوری شد که تونستم خودم ‫به امروز برگردم.
‫تمام مدت توی کمد بودی، ‫جوون؟
‫ولی چطور ممکنه؟
‫یعنی اینکه دو تا ازت وجود داره.
‫حق با اونه.
‫تو یه زندگی دوگانه خواهی داشت.
‫این تا همین الان درست بود،
‫ولی اون یکی من دیروز رفت ‫و دیگه برنگشت.
‫یا بهتره بگم، منی که برنگشت ‫شب رو تو کمد گذروند
‫و تبدیل شد به منی که الان هستم.
‫فهمیدم.
‫یعنی همه چی حل شد، درسته؟
‫-خدا رو شکر! ‫-درسته!
‫در این صورت، ببخشید که انقدر یهویی می‌گم،
‫ولی بهتره برم.
‫چی؟
‫داری میری خونه؟
‫گفتن که همه نگرانن.
‫"همه؟"
‫خب، وقتی رفتم که ریموت رو بیارم همین الان،
‫حسابی توبیخ شدم.
‫فهمیدم...
‫خب، از همگی خداحافظ! خوش گذشت!
‫دیگه برنگردیا، فهمیدی؟
‫مجبوری انقدر سرد باشی؟
‫حق با اونه!
‫همه‌ش به خاطر تامورا بود که کنترل رو پس گرفتیم.
‫آره و من نزدیک بود بمیرم!
‫هر وقت دوست داشتی بهمون سر بزن.
‫اصلا معطل نکن.
‫استاد! خیلی خوشحالم ‫که اینو از زبون شما می‌شنوم!
‫اگه تامورا اصلا نیومده بود،
‫هیچ وقت جهان در خطر نمی‌افتاد.
‫ولی نمی‌دونم چرا، نتونستم ازش متنفر باشم.
‫خب بچه‌ها، برقرار باشید و کامیاب!
‫خب، رفت خونه‌شون.
‫صبر کن، داری میگی اون واقعا یه ماشین زمان بود؟
‫تازه فهمیدی خنگ خدا
‫خانم آکاشی امروز اینجا هستن؟
‫من یه چیزی دارم که دیروز جا گذاشتن.
‫چی میتونه باشه؟
‫من میرم ببینم.
‫خب حالا چی؟
‫این واقعا یه جشن حسابی میخواد
‫موافقم
‫بالاخره دنیا رو نجات دادیم. بزن بریم بترکونیم!
‫آره! عالیه!
‫در واقع من و آکاشی بودیم
‫که دنیا رو نجات دادیم، ولی دیگه حال نداشتم بحث کنم.
‫همون موقع، ‫یه سوال تو ذهنم اومد.
‫اینجا یه چیز غیرعادی نیست؟
‫مثلا چی؟
‫اون کنترل از راه دوری که شکستی ‫همونی بود که تامورا آورده بود.
‫درسته.
‫ولی این یعنی ‫بعد از اینکه خراب شده، تعمیر شده، درسته؟
‫فکر کنم آره.
‫حتما یه برقکاری درستش کرده ‫یا همچین چیزی.
‫وگرنه که اصلا معنی نداره.
‫نه، اصلا معنی نداره!
‫چی شده؟
‫این نمیتونه درست باشه!
‫دیروز تو کولا ریختی روی کنترل.
‫پس یه جایی این کنترل تعمیر شده.
‫بعدش برای ۲۵ سال استفاده میشه
‫و تامورا، که از ۲۵ سال بعد اومده، ‫اون رو میاره به دیروز.
‫درسته. یه حلقه است.
‫آهان. عجب چیز عجیبی.
‫اگه اینجوری باشه، ‫این کنترل از کجا اومده؟
‫راست میگی. ‫فقط داره یه دور میچرخه.
‫بچه ها! یه خبر بد دارم!
‫اینجا هم دردسر داریم، آکاشی.
‫نه به اندازه این دردسر!
‫این دیگه چیه؟
‫توی خونه سگه بود.
‫صاحب‌خونه فکر کرده بود دیروز جا گذاشتمش،
‫ولی قضیه این نیست!
‫این کنترل سنپایه!
‫چی؟
‫نکنه همون کنترلیه که توی باتلاق انداختم!
‫حتما همونه.
‫توی پلاستیک پیچیده شده!
‫راست میگی
‫کِچا درش آورده.
‫بعد از ۹۹ سال هنوز اینجا بوده؟
‫از یه بازه ۹۹ ساله عبور کرد ‫تا امروز دوباره ظاهر شه!
‫وقتی گِلا رو شستیم ‫و پلاستیک دورش رو باز کردیم،
‫همون کنترل قدیمی بود که قبلاً دیده بودیم.
‫بعد از فرو رفتن توی مرداب،
‫۹۹ سال رو زیرِ زمین تو اون حالت گذروند
‫تا اینکه کِچا با کندوکاو وسواس‌گونه‌ش پیداش کرد.
‫فکر نمی‌کنی هنوز کار کنه؟
‫مسخره‌س!
‫۹۹ سال گذشته.
‫من با دقت باطری‌هاش رو عوض کردم
‫و آروم دکمه‌ی پاور رو فشار دادم.
‫کار کرد!
‫پس اینطوری شد.
‫من دوباره نمودار رو روی تخته وایت برد کشیدم.
‫بعد از اینکه اوزو دیروز ‫با کنترل فرار کرد،
دیروز
‫آکاشی پیداش کرد،
دیروز
‫و به دست هانوکی رسید.
دیروز
‫به زمان حال منتقل شد،
دیروز
امروز
‫در پلاستیک پیچیده شد،
‫و به دیروز بازگردانده شد.
امروز
دیروز
‫و سپس توسط جوگاساکی برداشته شد ‫و ۹۹ سال پیش در یک مرداب انداخته شد.
دیروز
99 years ago
‫بعد از آن ۹۹ سال در گل و لای فرو رفت،
‫و امروز،
‫توسط کِچا از زیر خاک بیرون آورده شد.
‫این کنترل از راه دوریه که ‫الان اینجا پیش ماست
امروز
‫و برای ۲۵ سال آینده استفاده میشه.
‫در بهار، ۲۵ سال و نیم دیگه،
‫توسط تامورا به دیروز برگردونده میشه،
‫همون موقعی که اُزو روش نوشابه ریخت.
‫ریموت یه زخم کاری میخوره
‫که حتی یه حرفه‌ای هم نمیتونه درستش کنه.
‫و عمرش همینجا به پایان میرسه.
‫واقعا یه سفر باورنکردنی بود
‫سفر 125 ساله در فضا و زمان.
‫حتی مرگ رقت‌انگیزش بر اثر ریختن نوشابه
‫یه جورایی سرنوشت‌ساز بود.
‫ریموت کنترلی که در زمان پرید.
‫چی
‫درسته دیگه، نه؟
‫برنج سرخ کرده تو اوج تابستون، ‫بهترین شامِ دوره‌ی جوونیه!
‫ابجو،ابجو،ابجو
‫رو به رو شدیم با مردی سیری‌ناپذیر ‫که هوس برنج سرخ کرده داشت،
‫و زنی سیری‌ناپذیر که هوس آبجو داشت.
‫رفتیم جایی که این دو تا مسیر اغلب با هم تلاقی داشتن
Shimogamo Yuusuisou
‫و قرار بعد از مهمونی رو ‫تو یه رستوران چینی تو دِماچی‌یاناقی گذاشتیم.
Demachiyanagi
‫ها؟
‫آره یادم اومد! ‫هنوز عینک‌هاتو بهت بدهکارم، آجیما.
‫میرم بیارمشون.
‫وقتی تو کمد گیر افتاده بودم،
‫اتفاقی یه گوشه کوچیک دیدمشون.
‫میشه گفت تنها چیزی بود که به دست آوردم
‫از اون روز لعنتی و هدر رفته.
‫ببخشید، یه چیزی رو جا گذاشتم.
‫زود برگشتی؟
‫اون کیف منه! لطفا پسش بده!
‫هی، این که...
‫موچیگوماست.
‫مادرم وقتی می خواستم تنها زندگی کنم، اونو به من سپرد.
‫گفت: "وقتی تنها زندگی می کنی حس تنهایی می کنی، اینو بگیر."
‫موچیگوما.
‫گروه پشمالو، موچیگومان.
‫یعنی تو همون آکاشی هستی که...
‫فکر کنم یعنی همین.
‫چرا هیچی نگفتی؟
‫واقعا فکر میکنی میتونستم ‫این حرفو تو صورتش بگم؟
‫من وظایفی دارم که باید ‫به عنوان یه مسافر زمان انجام بدم.
‫تامورا حتی اسم واقعی من نیست.
‫این امکان نداره.
‫اوه، خواهش میکنم به مامانم نگو.
‫اون هنوز هیچی نمیدونه.
‫تو از همه اینا خبر داشتی، نه؟ ‫از هر اتفاقی که امروز میفته...
‫تا اون حد هم نه.
‫مامانم همیشه خیلی خجالت میکشه ‫که از گذشتش برام بگه.
‫داری میری؟
‫این دفعه واقعا خداحافظه.
‫وقتی برگردم، یه مهمونی بعد از اجرا ‫تو دِماچی‌یانَگی برنامه‌ریزی شده
‫برای جشن گرفتن موفقیتم به عنوان یه مسافر زمان.
‫فقط یه چیز بهم بگو.
‫پدرت...
‫آینده رو باید با دستای خودت بگیری.
‫خیلی داغونی که اینجور حرف باکلاس بزنی.
‫فکر کنم همیشه همینجوری بودم.
‫برات بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم.
‫خداحافظ!
‫اوناهاش! عینکم!
‫کجا موندی این همه وقت؟
‫زود باش! ابجو منتظره
‫ببخشید
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه،
‫هیچی نیست.
‫ولی بازم باورم نمیشه شماها رو.
‫اگه یه ماشین زمان واقعی داشتید، ‫باید یه استفاده بهتری ازش می‌کردید!
‫خب، ما معمای ارباب کاپا رو حل کردیم.
‫هنوز نبخشیدمت، می‌دونی؟
‫بیخیال شو جوون.
‫دیگه شدی یه شخصیت تاریخی!
‫چه خوب شد کولر رو راه انداختیم، درسته استاد؟
‫دقیقا. حالا میتونیم از پس بقیه تابستون بر بیایم.
‫میخوای کل این مدت رو تو اتاق من بگذرونی؟
‫نیازی به این کار نیست.
‫هوای سرد از اتاقت به اتاق من نشت میکنه، جوون.
‫جدی؟
‫دیوارهای شیموگامو یوسویسو نازکه.
‫نمیدونستی؟
‫به لطف شما، یه تابستون خنک دیگه در پیشه.
‫ببخشید که بهت نگفتم!
‫انگار هیگوچی سالهاست داره تابستون‌ها رو راحت میگذرونه.
‫با نگاهی به گذشته،
‫وقتی اتاق ۲۰۹ خالی بود،
‫همون کسی که از خوبی‌های ‫یه اتاق تاتامیِ خنک برام گفت...
‫اوزو بود.
‫جوون، به فرقهٔ ما خوش اومدی.
‫به امید آینده‌ای خوش با هم.
‫چی؟ خودخواه...
‫خوشحالم که اینو شنیدم.
‫شنیدی چی گفت. به امید آینده‌مون.
‫هیچ کار دیگه‌ای جز بدجنسی ازت برمیاد؟
‫اینطوری نگو دیگه.
‫این همه‌ش به خاطر خودت بود.
‫این یه جور ابراز علاقه‌ست.
‫کی همچین چیز چندشی رو می‌خواد؟
‫سنپای!
‫مدت‌هاست داشتم به یه چیزی فکر می‌کردم.
‫حتی اگه یه ماشین زمان هم داشته باشیم،
‫شرط می‌بندم عوض کردن گذشته غیرممکنه.
‫زود باش دیگه.
‫گذشته به این خاطر تغییر نکرد که ما داشتیم با ناامیدی تلاش میکردیم همه چی رو سر و سامون بدیم.
‫ولی بقیه کار خودشون رو میکردن.
‫با این حال، همه چی جوری شد که انگار معجزه شده.
‫معلومه، نمیگم تلاشمون بی فایده بود.
‫شاید همه ی اون اتفاقا قرار بوده همونجوری بشن.
‫مثلا، به نظرم رسید که زمان مثل یه کتابه.
‫ما نمیتونیم همه ی محتویاتش رو یه جا ببینیم.
‫باید صفحه به صفحه بخونیمش.
‫ولی خودِ محتویات...
‫از قبل به صورت یه کتاب کامل جمع شدن.
‫این شامل گذشته های خیلی دور...
‫و آینده های خیلی دور هم میشه.
‫پس همه چی از قبل تعیین شده؟
‫درسته.
‫رسیدن ماشین زمان،
‫اتفاقاتی که باعث شد،
‫خراب شدن کنترل از راه دور،
‫و این که همین الان اینجا وایستادیم.
‫ولی خب، این یه کم زیادی...
‫با این حال، ما هیچی از آینده نمی‌دونیم.
‫ندونستن یعنی انجام هر کاری ممکنه
‫به عبارت دیگه، آدم می‌تونه این رو ‫به عنوان آزادی در نظر بگیره.
‫خب، می‌دونیم که تامورا ‫بالاخره به دنیا میاد.
‫درسته! اینو دیگه نمی‌شه عوض کرد.
‫تنها مسئله‌ای که مونده ‫آتیش‌بازی گوزان نو اوکوریبیه.
‫قراری که گذاشتیم، که از بدشانسی‌هام به وجود اومد، سر جاشه؟
‫بچه‌ها! بدویین بریم افترپارتی!
‫باشه
‫پدر تامورا کیه؟
‫آدمیه که ما بشناسیمش؟
‫یا یه آدم عوضیه که یهو پیداش می‌شه؟
‫کی اهمیت می‌ده؟
‫سنپای.
‫کجا بریم آتش‌بازی گوزان نو اوکوریبی رو ببینیم؟
‫و این‌طوری تابستونمون تموم شد.
‫اون روزا دیگه برنمی‌گردن،
‫حتی با کمک ماشین زمان.
‫در مورد اینکه رابطه‌ی من و ‫آکاشی چطوری پیش رفت، از جزئیاتش می‌گذرم.
‫مطمئنم شما هم نمی‌خواید ‫وقتتون رو سر این چیزا تلف کنید.
‫هیچی بدتر از این نیست که ‫یکی از موفقیت‌های عاشقانه‌اش تعریف کنه.
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫یه تمرین دیگه، یه روز بی‌حادثه دیگه.
‫ولی باز گرسنگی میاد سراغم، می‌خورم، همش بی‌فایده‌ست
‫یه کم تغییرات لازم دارم.
‫یه کم جابجایی.
‫چون من داشتم فکر می‌کردم، غرق می‌شدم، فرار می‌کردم
‫آرزوها و رویاهام رو پیش بینی می‌کنه
‫می‌شه قلب خسته‌م یکم دیگه صبر کنه؟
‫یه فالگیر از سرنوشت میگه
‫وای خدای من! میشه لطفا بدیش به من؟
‫میدونم از پسش برمیام
‫دویدن، دویدن، با تمام سرعت، شکست ناپذیر
‫تعقیب می‌کنم، جا خالی می‌دم، بعضی وقتا دور خودم می‌چرخم.
‫ماشین زمان، دیگه تمومش کردم.
‫فکر کنم تو راهروی خونه پیدام کنن.
‫هنوزم همون آدم قبلیه که داره آهنگ غمگین می‌خونه.
‫دویدن، دویدن، با تمام سرعت، شکست ناپذیر
‫تعقیب می‌کنم، جا خالی می‌دم، بعضی وقتا دور خودم می‌چرخم.
‫ماشین زمان، دیگه تمومش کردم.
‫یه تمرین دیگه، یه روز بی‌حادثه دیگه.
‫خداحافظ خودم، خداحافظ غم‌هام
‫خوشحالم که با این روحیه باهات آشنا شدم.
‫دور خودت چرخیدن و تکرار کردن، اینجوریه که می‌بازی.
‫لحظه‌ی سرنوشت‌ه، امیدوارم موفق بشی.
‫می‌دونم می‌تونم انجامش بدم!