‫همینجا و الان اعلامش می‌کنم
‫من تا حالا یه تابستون ‫واقعا لذت‌بخش رو تجربه نکردم
‫معمولا فکر می‌کنن تابستون ‫فصل رشده برای آدما
‫میگن «با پسرا و دخترا بعد از ‫یه تابستون خوب، با احتیاط رفتار کنین.»
‫برای اینکه تغییر و تحولت رو ‫تو یه لحظه باشکوه به همکلاسیات نشون بدی،
‫باید سحرخیز باشی، برنامه ‫سفت و سختی داشته باشی،
‫بدنت رو ورزیده کنی ‫و ذهنت رو صیقل بدی
‫ولی تو تابستون سوم زندگی ‫تو خوابگاه، از فرط ناامیدی پژمرده شدم
‫تابستون تو کیوتو
‫آب و هوای اتاق ۴.۵ متری من ‫تبدیل میشه به آب و هوای خشک کویر تکله‌مکان
‫تو این محیط سخت و غیرقابل تحمل زندگی من یه سقوط یه طرفه به سمت هرج و مرجه داره
‫برنامه‌های دقیقم فقط تبدیل ‫میشن به یه مشت کاغذ پاره،
‫و گرما تمام میل و رغبت ‫ورزش و درس خوندن رو ازم می‌گیره
‫تو این شرایط، حتی بودای بزرگ هم ‫نمی‌تونه به رشد فردی برسه
‫افسوس‏، با اینکه رویاهام از بین میرن ‫اتاق ۴.۵ متری من سر جاش باقی می‌مونه
‫دوره ریاضت کشیدن که زندگی ‫دانشجویی منه، به نیمه راه رسیده
‫و با این حال، هنوز از ‫میوه‌های واقعی تابستون لذت نبردم
‫نتونستم از خودم یه آدم بسازم ‫که لیاقت پیوستن به جامعه رو داشته باشه
‫اگه یه کاری نکنم، خود جامعه ‫درهاش رو به روم می‌بنده
‫ابزاری که قرار بود من رو دوباره متولد کنه،اون دستاورد بزرگ تمدن، یعنی کولر گازی بود
‫اما
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫سنپای!
‫چیه؟ اتفاقی افتاده؟
‫می‌بینم که خودت رو آماده کردی
‫باورم نمیشه که پایه‌ی این کار شدی
‫چی؟ کی گفته تو حق داری از اون استفاده کنی!
‫سنپای؟
‫واقعاً میخوای این کار رو بکنی؟
‫ دقیقاً چه کاری رو؟
‫میدونی دیگه، همون چیزی که راجع بهش حرف زدن...
‫خب، دیگه! ما برای اون رقص آماده‌ایم
‫رقص؟
‫چه رقصی؟
‫رقصِ لخت، معلومه!
‫رقص لخت؟ چرا؟
‫خیلی دیره که خودتو به کوچه علی چپ بزنی
‫هیچی مسخره‌تر از این نیست که تو لحظه‌ی حقیقت کم بیاری
‫ما تماشاچی‌های اسیرت خواهیم بود، پس...
‫ببخشید ها...‏
‫ولی من اصلاً نمیدونم ‫شما راجع به چی حرف می‌زنید
‫باورنکردنیه...‏
‫فقط باید از این استفاده کنی ‫و اینجوری بری، باشه؟
‫اوپس
‫ریموت
‫هی
‫برو کنار
‫نه
‫چطور میتونی اینقدر دست و پا چلفتی باشی؟
‫منو ببخش
‫اینجا معلومه
‫اصلا چه خبره؟
‫Just as I thought, there’s no one here
‫همونطور که فکر می‌کردم، هیچ‌کس اینجا نیست
‫No premonitions for a special kind of love
‫هیچ پیش آگاهی برای یه عشق خاص وجود نداره
‫With a sour face
‫با اخم زیاد
‫You stand further on down a narrow alley
‫یه کم دیگه ته این کوچه تنگ و تاریک وایسا
‫It’s Yanagi but not Tanuki
‫اون ياناگيه، ولی تانوکی نيست
‫It’s Yanagi but not Tanuki
‫It’s Demachi but not Komichi
‫این دِماچیه، ولی کومایچی نیست
‫Overcoming so many mistakes
‫غلبه بر این همه اشتباه
‫We keep running
‫ما همین‌طور داریم فرار می‌کنیم
‫Even though shadows gradually grow longer
‫با اینکه سایه‌ها کم‌کم دارن بلندتر می‌شن
‫It’s hardly the end yet
‫هنوز به آخرش نرسیدیم
‫This afternoon, change to the wind of the city
‫امروز بعد از ظهر، هوا عوض میشه
‫And be yourself and dance
‫و خودت باش و برقص
مترجم: سورنا
‫هی اوزو
‫صدام زدی؟
‫هنوز زنده‌ای؟
‫نگران من نباش ‫انشالله به زوی میمرم
‫اتاقی که من توش زندگی می‌کنم، تو یه پانسیونه ‫به اسم شیموگامو یوسوی‌سو
‫یه اسم به این کسل‌کنندگی شاید برای ‫اقامتگاه دانشجویی خوب نباشه،
‫ولی ظاهراً دلیلش اینه که ‫اینجا قبلاً یه باتلاق بوده
‫شاید واسه همینه که نور خورشید تابستون
‫کل ساختمون رو تبدیل می‌کنه به ‫یه بخارپز بامبو
‫بدون کولر
‫میزان راحت نبودن ‫اتاق محقر من، شماره ۲۰۹،به حداکثر رسیده بود
‫آخ، واسه یه مانگو فراپاچینو ‫چه کارها که نمی‌کردم
‫از این روش‌های آبرسانی ‫دوران ادو خسته شدم
‫خفه شو و بنوش
‫اه، چه بدمزه‌س.‏
‫واقعاً حال به هم زنه.‏
‫اون مردی که داشت چای جو ولرم می‌نوشید، ‫مثل وزغ مریضی که داره آب گِل‌آلود می‌خوره،
‫اوزو بود، یه دانشجوی هم‌کلاسی من
‫ظالم به ضعیف‌ها، چاپلوس به ‫قوی‌ها، خودخواه، متکبر، لج‌باز...
‫مردی که یه دونه ‫حسن اخلاق هم نداشت
‫اگه هیچ وقت باهاش آشنا نمی‌شدم، مطمئنم روحم ‫از الان خیلی پاک‌تر بود
‫تو ذره‌ای هم احساس پشیمونی می‌کنی؟
‫من واسه چی باید معذرت بخوام؟
‫تو ریموت رو شکستی، احمق!
‫این یه جور مسئولیت جمعیه
‫اول، آکاشی هست که پیشنهاد داد ‫اینجا فیلمبرداری کنیم
‫بعدش جوگاساکی هست که ‫بدون اجازه از ریموت استفاده کرد
‫هاناکی هم مقصره، چون یه ‫بطری نیمه‌خالی نوشابه جا گذاشت
‫ولی از همه بدتر تویی که خواستی ‫اینجا رقص برهنه انجام بدی!
‫هنوزم نمی‌دونم قضیه اون چی بود!
‫اونم بعد از اینکه پیشنهاد دادی ‫سرگرمی ما باشی
‫اصلاً وجود نداشتن دکمه روی ‫خود دستگاه هم غیر قابل توجیهه
‫یه نقص طراحی کامله
‫حق با اون یورکای نوراریهیون بود
‫اصلاً این کولر
‫یه دستگاه افسانه‌ای بود که خیلی وقت پیش ‫توی این اتاق نصب شده بود
‫احتمالاً بدون اجازه نصب شده بود یه یادگار ‫زنده بود از اولین ساکنین قهرمان این اتاق
‫و حسرت همهٔ ساکنین فعلی
‫تابستون سال اولم،
‫یه دانشجوی قدیمی، ‫که اسمش رو روی شورتش نوشته بود،
‫خودش رو سیتارو هیگوچی معرفی کرد
‫و شایعهٔ اتاق ۲۰۹ رو تعریف کرد
‫خبر داری جوون؟
‫یه اتاق ۴.۵ تاتامی با تهویهٔ مطبوع ‫توی شیموگامو یوسویسو وجود داره
‫انگار داشت از یه سرزمین جادویی حرف می‌زد،
‫به دوری جزیرهٔ آوالون که شاه آرتور ‫توی روزهای آخر عمرش دنبالش بود
‫اصلاً فکر نمی‌کردم فقط دو سال بعد، ‫افتخار اینو پیدا کنم
‫که به اتاق ۲۰۹ نقل مکان کنم
‫اما، با اینکه از طبقهٔ اول به دوم اومدم،
‫فقط چند روز از مزایای کولر گازی لذت بردم
‫اگه می‌دونستم اینجوری میشه، ‫اصلاً نقل مکان نمی‌کردم
‫گرمای طبقهٔ اول ‫قابل تحمل‌تر از این بود
‫تمام تقصیرها گردن اونه، اوزو!
‫اصلاً، مگه میشه با تکیه به کولر گازی ‫به رشد شخصی برسی؟
‫بهتره زندگی رو جدی‌تر بگیری
‫من دارم تمام تلاشم رو می‌کنم ‫که برات خرابش کنم، بالاخره
‫داری لذت می‌بری؟
‫بقیه‌اش رو می‌ذارم به عهدهٔ تصورت
‫این مفیستوفلس ‫داره منو به سوی نابودی می‌کشونه
‫مفیستوفلس(شیطان):منتقدان بر این عقیده هستند که وی به دنبال فاسد کردن انسان نیست بلکه برای خدمتگزاری نزد اشخاص نفرین شده می رود و پس از به انجام رساندن خدمات، روح آن ها را به دوزخ می فرستد
‫این یارو که با بدبختی دیگران ‫اشتهاش باز میشه
‫حداقل یه کم تظاهر به پشیمونی کن!
‫پشیمونی احساسی نیست که من داشته باشم
‫چته؟
‫کم آوردی؟
‫ها؟
‫تمومش کن دیگه! فقط یه آتیش‌بسه موقته
‫مهمون داریم، احمق!
‫کبوتر با کبوتر، باز با باز، ‫فکر کنم درسته
‫آکاشی یه سال از ما کوچیک‌تر بود
‫و عضو باشگاه فیلم میسوگی...
‫و حرکت...‏
‫اون فیلم‌های دانشجویی رو ‫با دیدگاه منحصر به فرد خودش می‌ساخت
‫به گفته اوزو، که اونم ‫عضو باشگاه بود،
‫کارهاش بازخوردهای متفاوتی ‫از بقیه اعضا می‌گیره، ولی...
‫با نرخ سه تا فیلم ‫در برابر یه فیلم بقیه،
‫هیچ‌کس نمی‌تونست حرفه‌ای بودنش رو انکار کنه
‫گرما عقلمونو گرفته!
‫بهش برداشت اشتباه نده!
‫هیچی نیست، جدی
‫یه لحظه فکر کردم داشتم ‫به ارضای جنسی نگاه می‌کردم
‫فکر کردم باید رومو برگردونم، ‫ولی در باز بود
‫خب، یه جور ابراز عشق بود ‫مطمئنم
‫فقط هرچی دیدی رو فراموش کن آکاشی!
‫التماست می‌کنم!
‫خیلی خب. فراموش می‌کنم
‫فراموش کردم
‫آکاشی داشت نهایت استفاده رو ‫از تعطیلات تابستونیش می‌برد
‫ساعت ۷ صبح بیدار می‌شد ‫تا به خورشید صبحگاهی سلام کنه
‫بعد از اون، ‫یه صبحونه مقوی می‌خورد
‫و دو ساعت کامل ‫توی کتابخونه مدرسه درس می‌خوند
‫بعدش فیلمنامه ‫فیلم بعدیش رو می‌نوشت
‫و بعد از ظهر رو ‫تو بازارچه کتاب دست دوم شیموگامو می‌گذروند
‫درحالیکه آکاشی روزهاش رو به طور مفید می‌گذروند،
‫تنها چیزی که ما تونستیم تولید کنیم روغن بدن بود ‫از بس که همش دعوا می‌کردیم
‫تابستونِ زندگی‌مون مثل یخ داشت آب می‌شد
‫پس تو هم آخرش سر از اینجا درآوردی، اوزو؟
‫تا صبح برای کولر مجلس ختم گرفتیم
‫استاد حتی سوره قلب رو هم خوند
‫یه چیزایی، یه چیزایی، پوچی، ‫وِروِر، وِروِر
‫وقتی نفسِ دنیوی از بین بره، ‫این اتاق ۴.۵ متری هم
‫مثل کارویزاوا می‌شه!
‫البته برای آدم‌های دنیوی مثل ما، ‫فقط دمای اتاق بالا میره
‫ولی من از خشمِ بی‌زبونش خنک شدم
‫چون تو منحرفی
‫این شاگردِ خواهر کوچولوی منه! ‫زود میگیری
‫هیگوچی. سیتارو هیگوچی از اتاق ۲۱۰ ‫میدونم تو اتاقی
‫زود بیا اجاره‌تو بده
‫استاد هنوز خوابه؟
‫وقتی بیدار می‌شی، مثل کوه استوار باش
‫وقتی می‌خوای از اجاره فرار کنی، ‫مثل باد سریع باش
‫عجیبه!
‫باور کردنش سخته، ‫هم اوزو هم آکاشی شاگرد
‫اون دانشجو قدیمی هیگوچی بودن
‫و از آخر سال پیش زیاد به اینجا رفت و آمد داشتن
‫اصلا نمی‌دونستم هیگوچی تو چی "استاد" بود
‫و در حالی که دعا می‌کردم آکاشی جوونیِ با ارزشش رو ‫به پای اون حروم نکنه،
‫نمی‌تونستم جلوی خوشحالیم رو از حضورش ‫تو این آشغالدونی بگیرم
‫راستی آکاشی ‫امکان درست کردن کنترل هست؟
‫همه‌ی تعمیرگاه‌های لوازم برقی رو رفتم، ‫ولی تسلیت میگم
‫پس درست نمی‌شه؟
‫یه جا گذاشتمش، ‫ولی انگار امیدی نیست
‫آکاشی، ناامیدم کردی
‫خفه شو، تا ابد!
‫همون‌طور که اوزو میگه، من شکست خوردم
‫تقدیر من برای گذروندن باقی ‫تعطیلات تابستون توی یه اتاق ۴.۵ تاتامی داغ
‫مثل اینکه مهر و موم شده بود
‫با این اوضاع، واقعاً باید ‫همون‌کاری رو بکنیم که استاد گفت
‫و خودهای دنیویمون رو از بین ببریم ‫چطوره؟
‫استاد قبول کرده که تو رو هم ‫به عنوان شاگرد بپذیره
‫من ازت همچین چیزی نخواستم!
‫عیب نداره
‫ معطل نکن.‎
‫خیلی هم باحاله
‫به ما ملحق میشی؟
‫هورا!
‫این حرفای شیرین از لبای اون ‫نزدیک بود منو وسوسه کنه،
‫ولی توی لحظه حقیقت خودمو نگه داشتم
‫من شاگرد هیچ‌کس نمیشم
‫لعنتی. حیف شد
‫اگه قبول می‌کردی، تورو هم دعوت می‌کردم ‫که آتیش‌بازی گوزان نو اوکوریبی رو ببینی
‫ولی، هرچی. مجبوری از ‫شبکه KBS کیوتو تماشا کنی
‫آکاشی، مطمئن شو که ‫برنامه‌هات برای اون روز خالی باشه
‫نه، من نمیام
‫چرا؟
‫برای چی؟
‫من قبلاً برنامه ریختم ‫که با یه نفر دیگه برم
‫تو دیروز چیزی نگفتی! ‫با کی می‌خوای بری؟
‫و چرا باید اینو به تو گزارش بدم، اوزو؟
‫چی؟
‫با دیدن سکوت از سر حیرت اوزو، ‫دلم می‌خواست بگم، "حقت بود."
‫ولی در واقع، این قضیه یه سیلی ‫مخفیانه هم برای من بود
‫آکاشی برنامه داشت که ‫آتیش‌بازی اوکوریبی رو ببینه
‫ولی با کی؟
‫چهره اش مثل همیشه خونسرد بود، ‫انگار که
‫وسط زمستون توی بیشه‌های مقدس ‫تاداسو نو موری ایستاده
‫آکاشی
‫بله؟
‫گرمِت نیست؟
‫خیلی
‫خیلی گرممه
‫دیروز، ۱۱ آگوست، فیلمبرداری ‫یه فیلم جدید از صبح شروع شد
‫"داستان ترسوها در سقوط ‫شوگون سالاری. جنگ‌های سامورایی."
‫درسته!
‫زمان سقوط شوگون سالاری، ‫در دوران کِیو بود
‫دانشجویی به اسم سوسومو گینگا ‫از قرن بیست و یکم در زمان سفر کرده بود
‫و حالا سر از مخفیگاه ‫شورشیان سلطنتی درآورده بود
‫اما اتفاقاً یه استعداد خاص هم داشت
‫هر کسی که باهاش سروکار داشت، ‫تسلیم تنبلی محض می‌شد
‫تحت تاثیر او، مردان ‫اون دوره پرآشوب، جاه طلبی‌هاشون رو از دست می‌دن
‫و هم افراد شوگون و هم گروه‌های ‫انقلابی از هم می‌پاشیدن
‫اگرچه خیلی زود داشتن دور هم می‌رقصیدن ‫و فریاد می‌زدن "چرا که نه؟"،
‫پیوستگی فضا-زمان زیر بار ‫تغییرات عظیم تاریخی از هم می‌پاشه
‫و کل جهان نابود می‌شه
‫پایان
‫مطمئنی این خوبه؟
‫خیلی خوبه
‫فیلمنامه از قبل هم ‫بوی مشمئزکننده‌ی یه فیلم درجه ب رو می‌داد،
‫اما متاسفانه، این داستان مسخره ‫از من و اوزو دراومده
‫این آپارتمان‌ها ‫اصلا جای زندگی نیستن
‫مردی که این‌قدر متکبرانه ‫بین فیلمسازان آماتور رفتار می‌کرد،
‫رئیس باشگاه، جوگاساکی بود
‫این اتاق بوی گُه میده
‫در حالی که کنتور برق با سرعتی ‫بی سابقه می چرخید،
‫تبدیل شد به نشان دهنده ی خشم من!
‫فکر نمی کنم این کار جواب بده
‫این مرد با تحقیر مودبانه ‫که نتونست جلوی خودشو بگیره و
‫همه ی ایرادهای فیلمنامه رو بگه، ‫آئیجیما بود، یه دانشجوی ارشد
‫داستان خیلی حفره داره
‫با این طرز فکر، هیچوقت ‫نمی تونی چیز سرگرم کننده ای بسازی!
‫یه مدته ذهنمو مشغول کرده، ‫ولی تو اصلا کی هستی؟
‫فقط یه کمک کننده ی گذری
‫خب، هیچکس از تو نظر نخواست
‫منم داستان رو نوشتم!
‫واقعا؟
‫آماتورها باید فیلمسازی رو ‫به ما واگذار کنن
‫با این حرف، رقابت من با میسوگی ‫قطعی شد
‫از این به بعد، فقط به این فکر می کنم ‫که چجوری جلوشون رو بگیرم
‫و با کثیف ترین روش های ممکن!
‫در حالی که پروفایل مصمم آکاشی رو تحسین می کردم ‫وقتی مثل یه زنبور عسل دور و بر می چرخید،
‫قسم خوردم که از ‫کیفیت آشغال دوست داشتنی فیلم محافظت کنم
‫ترجیح میدم اونو تکون ندی
‫اون مجسمه ی ارباب کاپا است ‫که یه زمانی بر این مرداب حکومت می کرد
‫ما واقعا نمی خوایمش...
‫اگه باهاش با احتیاط رفتار نکنی، ‫نفرین میشی!
‫چی؟
‫یکم شبیه جوگاساکی نیست؟
‫درسته
‫هی! کی بخاری رو روشن کرد؟
‫به اندازه کافی هوا گرمه!
‫احمق ها...‏
‫می خواین منو بکشین؟
‫و حرکت
‫این طلوع ژاپنِ جدیده!
‫درسته، درسته
‫بدون شک!
‫نزدیکم نیا!
‫هر کی بهم نزدیک میشه
‫اراده‌شو از دست میده ‫و یه بازنده میشه!
‫طلوعی دوباره
‫دقیقا
‫نه، نه! نکن! وایستا! خواهش می‌کنم وایستا!
‫همونطور که هر ساحلی پر از ماسه‌ست، ‫پشت صحنه‌ی فیلم هم پر از دردسره
‫جوگاساکی می‌خواست ‫تک‌تک دیالوگ‌های فیلمنامه رو عوض کنه،
‫آیجیما همش تقاضای برداشت‌های بیشتر داشت،
‫اوزو هم تحمل نداشت ‫با گریم سفید بازی کنه،
‫و هیگوچی...
‫طلوعی دوباره!‏
‫...هیچی جز همون یه خط رو نمیگفت
‫سر ناهار دعوای شمشیربازی راه افتاد،
‫نور و صدا هم با هم ‫مثل یه زوج عاشق قهر کردن...
‫هی!
‫سگ صاحبخونه، کِتچا، هم حمله کرد،
‫و دستیار کارگردان هم یه یادداشت گذاشت و غیب شد
‫
‫Please don't ‫look for me
‫بگیییر
‫نهههههه
‫اوپس!‏
‫چیکار کردی؟
‫با این وجود، آکاشی اصرار داشت ‫فیلمبرداری ادامه پیدا کنه
‫اینکه فیلم به سمت ‫فروپاشی میرفت یا تکمیل
‫رو هیچکس نمیتونست حدس بزنه
‫البته به جز خود آکاشی
‫پشت صحنه بیشتر از قبل به هرج و مرج کشیده شد
‫وقتی هانوکی، دانشجوی بهداشت دهان، ‫برای حمایت ازشون اومد
‫اون به عنوان دوست هیگوچی و جوگاساکی، ‫از بازی‌شون ایراد می‌گرفت،
‫با آرایش اوزو به سبک کومادوری، ‫تداوم فیلم رو نادیده می‌گرفت،
‫و به کارکنان خسته، ‫لیوان‌های سیدر ولرم می‌داد
‫-چرا که نه... ‫-چرا که نه...
‫کات! عالیه!‏
‫کار تموم شد!‏
‫چی؟
‫حتی وقتی آکاشی پایان فیلمبرداری رو ‫اعلام کرد، کسی باور نمی‌کرد
‫یعنی واقعا تموم شد؟
‫تموم شد.‏
‫‏خسته نباشید بچه‌ها.‏
‫انگار خیلی چیزا رو جا انداختیم
‫نه
‫ هر چی لازم داشتم رو گرفتم.‏
‫بقیه‌اش رو میشه تو تدوین درست کرد
‫واقعا ممکن بود؟ ‫آیا فیلم واقعا تموم شده بود؟
‫می‌خواستم یه چیزی بگم ‫ولی زود دهنم رو بستم
‫وقتی به آسمون نگاه می‌کرد، ‫راضی‌تر از همیشه به نظر می‌رسید
‫بریم تو راهرو ‫اونجا کمتر گرمه
‫بهتر نیست از استاد مشورت بگیریم؟
‫اره.‏
‫مطمئنم استاد هم داره به زحمت میفته
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫هیچی
‫استاد، صبح به خیر
‫خودِ دنیوی رو از بین ببر تا این اتاق ۴.۵ ‫تاتامی هم مثل کامیکوچی بشه!
‫انگار داره مدیتیشن می‌کنه
‫چی؟
‫این سگ دوست‌داشتنی کارش شده بود ‫کندن چاله همه‌جا
‫هر وقت اونو می‌دیدم، یاد ‫زندگی خودم تو این اتاق ۴.۵ تاتامی می‌افتادم
‫و نمی‌تونستم جلوی خودمو بگیرم
‫هی! کچا!
‫می‌خوای فیلم‌های دیروز رو ببینی؟
‫چی؟ کدوم قسمتش؟
‫هی! با وسایل حموم من ور نرو!
‫نگران نباش
‫پاهام مثل پای بچه پاکه
‫و حرکت!‏
‫این طلوع ژاپنِ جدیده!
‫درسته، درسته
‫بدون شک!
‫نیا...‏
‫ افتضاحه. واقعا افتضاحه
‫یه جور جذابیت عجیب و غریب داره
‫اجرای استاد هم که حرف نداره
‫طلوعی نو!
‫مگه غیر از این چیز دیگه‌ای هم میگه؟
‫نه!
‫وای، این خیلی بده ‫توسط اون ارباب کاپا نفرین میشم
‫چی؟
‫چی شده؟
‫ببخشید...
‫همه‌تون ساکن ‫شیموگامو یوسیوئیسو هستین، درسته؟
‫یه مردی اومده بود که خیلی ژولیده بود
‫موی ژولیده، پیرهن ژولیده که انداخته بود تو ‫شلوار ژولیده‌ش،
‫و یه کیف دوشی ژولیده
‫یه مبلغ ژولیدگی
‫ظاهرش چیزی جز ‫علاقه رو برنمی‌انگیخت
‫تازه اومدی اینجا مگه؟
‫نه، دقیقا اینطوری نیست
‫دنبال کسی می‌گردی؟
‫نه دقیقا...‏
‫هیگوچی. سی تارو هیگوچی از اتاق 210! ‫میدونم تو اتاقی
‫زود بیا اجاره‌تو بده
‫صاحب‌خونه‌تون چقدر جوون و سرزنده به نظر میاد
‫سلام به همگی
‫امروزم مثل بقیه روزا گرمه
‫استاد هیگوچی!‏
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫همین‌جوری با جریان آب اومدم
‫با جریان آب؟
‫به روش خودم
‫حالا تو کی هستی، جوون؟
‫اوه، من... هیچی نیست ‫ببخشید مزاحم شدم
‫شما اونو می‌شناسید؟
‫نه. تا حالا ندیدمش
‫راستی، کدوم یکی از شماها ‫یواشکی شامپو ویدال ساسون منو برداشت؟
‫ویدال ساسون؟
‫همون شامپو؟
‫درسته
‫یهویی از وسایل حمومم غیب شد
‫اگه مثل بچه آدم اعتراف کنی، ‫می‌بخشمت
‫چرا باید شامپو کوفتی تو رو بدزدم؟
‫خب، آخه شامپو خیلی خاصیه
‫ببین چطوری انگشتام لای موهام می‌ره
‫من به جنس موهات اهمیت نمیدم!
‫اوزو! کار تو بود؟
‫مگه من به استادم خیانت می‌کنم؟
‫استاد، شما دیروز حموم عمومی رفتید، ‫درسته؟
‫وقتی برگشتید شامپوتون ‫همراهتون بود؟
‫خب...
‫حالا که میگی، ‫به نظر می‌اومد وسایلم سبک‌تر از قبل شده
‫پس حتماً توی حموم عمومی ‫جا گذاشتیدش
‫مطمئنم توی بخش اشیاء گمشده‌ست
‫چقدر پخته شدی، شاگرد جوونم
‫تهمت ناروا توی این گرما ‫حس بدتری داشت
‫واقعاً معذبم کرد
‫خب، حالا برم اجاره‌مو بدم؟
‫استاد، اصلاً پول دارین شما؟
‫نه، ندارم
‫ولی با این وجود میرم ‫اجاره خونه رو بدم
‫سخنان حکیمانه ای بود
‫من دنبالش میرم!
‫اوزوی سخاوتمند احتمالاً اجاره ‫استادش رو پرداخت میکنه
‫و صاحبخونه هم همیشه وقتی میان پول بدن ‫به همه چای و شیرینی تعارف میکنه
‫به عبارت دیگه، هیگوچی و اوزو ‫تا یه مدت دیگه برنمیگردن
‫حالا دیگه واقعاً حس و حال تعطیلات تابستونی رو دارم
‫نمی‌تونم جلوی حس نوستالژی‌م رو بگیرم
‫زمان، همونجا وایستا!
‫نباید هیچ سوالی پیش بیاد ‫که چرا چنین دعایی کردم
‫با این حال، می‌تونستم ابرهای تیره رو ‫ببینم که ورای آسمون تابستونی جمع شدن
‫آکاشی برنامه داشت آتیش بازی اوکوریبی رو ببینه!
‫با کی رو فقط خدا میدونه
‫بیایید عقربه های ساعت رو ‫به دیروز برگردونیم
‫وقتی فیلمبرداری تموم شد، ‫راهی حموم اوآسیس شدیم
‫اوسایس
‫درست مثل اسمش، واقعاً یه اوآسیس ‫برای ساکنین گم شده ۴٫۵ تاتامی بود
‫عجب فیلم جالبی ‫از آب درمیاد
‫شوخی که نمیکنی
‫ناراضی هستی، جوگاساکی؟
‫یه آشغال درجه ب بود ‫اصلاً قبولش ندارم
‫خب، بالاخره یه فیلم آماتوریه
‫اصلاً چرا هیگوچی نقش ‫ریوما ساکاموتو رو بازی کرد؟
‫نمی‌تونستم درخواست ‫شاگردام رو رد کنم
‫این همون قسمتیه که نمی‌تونم قبول کنم!
‫چی ازت یه استاد میسازه؟
‫بدون شک فیلم یه شاهکار میشه!
‫آدم هایی مثل شماها نمیتونن درک کنن
‫حمام برقی
‫ حمام برقی
‫حمام برقی
‫هیگوچی
‫جوگاساکی
‫هانوکی، تویی؟
‫عجب اتفاق نادری!
‫حمام عمومی هم بعضی وقتا حال میده!
‫چیه؟
‫زود داری میری؟
‫کار دارم
‫چرا یکم ریلکس نمیکنی؟
‫پارسال، وقتی داشتم نزدیک کوه یوشیدا قدم میزدم،
‫یه جای مخفی رو پیدا کردم ‫که میشد آتیش بازی رو توش با آرامش دید
‫با خودم عهد بستم یه روز کسی که ‫بهش علاقه دارم رو ببرم اونجا
‫اون اسلحه ی مرگبار من بود. اگه الان ‫استفاده نمیکردم، پس کِی باید میکردم؟
‫نقشه ام این بود که آکاشی رو دعوت کنم ‫تا آتش بازی گوزان نو اوکوریبی رو اونجا ببینه
‫آکاشی گفت که داره میره ‫نمایشگاه کتاب دست دوم
‫
‫کتاب های ‫ استفاده ‫ شده
‫مطمئنا کتاب های زیادی در مورد ‫آتیش بازی های آیینی اونجا پیدا میشد،
‫و طبیعی بود که گوزان نو اوکوریبی ‫موضوع گفتگو بشه
‫در این صورت، دعوت کردن آکاشی به ‫گوزان نو اوکوریبی وظیفه ی یک جنتلمنه
‫ولی در نهایت
‫ولی در نهایت، نتونستم ازش بپرسم
‫اولا
‫اون خیلی تند راه میرفت
‫دوما، اونقدر غرق تماشای ‫کتاب ها بود، که نمیتونستم حرفشو قطع کنم
‫سوما، یکم فکر کردن به من یادآوری کرد ‫که برای اون،
‫من فقط دوست اوزو ‫یا همسایه ی هیگوچی هستم
‫مایل نیستی آتش بازی ‫گوزان نو اوکوریبی رو با من ببینی؟
‫و چرا باید این کارو بکنم؟
‫فقط تصور لحن سردش ‫منو به تشنج انداخت
‫برای امروز دیگه کافیه
‫اگه امروز نشد، فردا هم هست
‫اگه فردا نشد، پس فرداش
‫روابط بین زن و مرد باید ‫با احتیاط و با سرعت خودشون پیش بره
‫نباید عجله کرد، فقط برای اینکه وقت تلف نشه
‫با برنامه رویدادهای گردشگری سالانه
‫باشه
‫یادت باشه من کولرم رو دارم
‫اگر زود بخوابم و زود بیدار شم، ‫دقیق برنامه ریزی کنم و قدم به قدم پیش برم،
‫میتونم مردی شایسته آکاشی بشم
‫اون موقع همه چیز به درستی ‫و به طور طبیعی پیش خواهد رفت
‫اینطوری فکر میکردم، اما چیزی که در انتظارم بود ‫وقتی به شیموگامو یوسوییسو برگشتم
‫یک رقص لختی
‫فاجعه نفرین شده نوشابه بود
‫چهره آکاشی به طرز عجیبی جدی بود
‫شاید نگران ادیت بود،
‫ولی در هر صورت، وقتش نبود ‫که ازش بپرسم قرارش با کی بوده
‫سنپای
‫چی؟
‫یه چیزی ذهنم رو مشغول کرده
‫یه نگاهی به این بنداز
‫خب، چیزهای زیادی هست ‫که جلب توجه میکنه
‫اینجا
‫چی؟
‫همینجا. توی این بالکن
‫اون اوزو نیست؟
‫یه لحظه صبر کن...
‫عجیبه
‫دو تا اوزو
‫وجود داره؟
‫همین الان متوجه شدم
‫اوزو دوقلو داره؟
‫نه...
‫فکر نکنم
‫ببینین شما دو تا چقدر خوب با هم کنار اومدین...
‫هی!
‫هیگوچی اینجاست؟
‫این یعنی باید راز ‫اوزو رو پیش خودمون نگه داریم
‫اون با اوزو رفت تا اجاره خونه رو بده
‫باید الان برگردن
‫فکر کردم میتونیم سه تایی ‫یه شام بخوریم
‫شما دو تا هم دوست داشتید میتونید بیاید!
‫خیلی ممنون
‫درست شد ریموت؟
‫امیدی نیست، انگار
‫وای، تسلیت میگم
‫واوو
‫هی!
‫چی... حالت خوبه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫تعادل این کمده خیلی حساسه!‏
‫غریبه‌ها نباید دست بزنن!
‫فیلم خوب از آب درمیاد؟
‫با کمک همه، ‫کلی صحنه‌های خوب گرفتم
‫بی‌صبرانه منتظرم
‫هیگوچی نقش ریوما رو داشت، درسته؟
‫چطور بود؟
‫همون‌طور که دیدین، ‫یه اجرای افسانه‌ای داشت
‫چی؟
‫همون‌طور که دیدم؟
‫به کسی که فقط یه سری جملات رو تکرار میکنه ‫نمیشه گفت افسانه
‫شرط می‌بندم سایگو تاکاموری تو ‫از اونم بدتر بود!
‫شرط می‌بندی؟
‫چی؟
‫انگار هر کسی ساز خودشو می‌زد
‫مثل وقتی که دیروز ‫از بازار کتاب برگشتم
‫این چه کوفتیه؟
‫چی؟
‫این از کجا اومد؟
‫همین‌جا تکیه داده شده بود به دیوار
‫اون...
‫نه، من تا حالا ندیدمش
‫این یه جور وسیله نقلیه‌ست؟
‫شرط می‌بندم یه وسیله دکوریه
‫چرا یه چیزی مثل این باید...
‫شاید هیگوچی یه جا پیداش کرده
‫این احتمال وجود داره
‫ولی خب، این...
‫یه شی عجیب و غریبه که یه چیزی ‫شبیه صندلی وسطشه...
‫بالای تخته یه اهرم و ‫یه پنل کنترل بود،
‫در حالی که وسطش یه صندلی برای یه نفر بود
‫همه کسایی که اونجا بودن ‫یه فکر از ذهنشون گذشت
‫ولی همه به هم زل زده بودیم ببینیم ‫کی اول به زبون میاره
‫شاید یه ماشین زمانه
‫سلام به همه
‫می‌بینم که همه‌تون جمعین
‫هیگوچی، تو در مورد ‫این ماشین زمان چیزی می‌دونی؟
‫من در مورد ماشین زمان می‌دونم،
‫ولی در مورد این ماشین زمان نه
‫یکی از شوخی‌های عملی اوزوئه؟
‫امکان نداره. من یه کار ‫خیلی شیطانی‌تری می‌کنم
‫حرف حسابیه
‫با این حال، هر کی ساخته خوب از آب درآورده
‫حتی درجه تنظیم تاریخ هم داره
‫راست میگی! خیلی براش وقت گذاشتن
‫این صفحه بهت اجازه میداد ‫یه سال و تاریخ رو انتخاب کنی
‫در حالی که سوییچ‌های مثبت و منفی ‫ظاهراً نشون میدادن گذشته یا آینده رو
‫اگه این کار رو کنی، می‌تونی یه روز به عقب برگردی
‫اوزو
‫بله؟
‫آماده سفر شو!
‫به دوردست‌های زمان!
‫چشم، رئیس!
‫استاد! بچه‌ها!
‫ممنون بابت این همه سال حمایتتون
‫شاید از نظر فضا-زمان از هم جدا باشیم،
‫ولی من، اوزوی ناقابل،
‫هیچ وقت ‫لطف شما رو فراموش نمی‌کنم
‫زندگی خوبی داشته باشید
‫خداحافظ! به امید دیدار، همگی!
‫آماده‌ست
‫الان چی شد؟
‫غیب شد... مگه نه؟
‫واقعی بود؟
‫امکان نداره!
‫محاله
‫غیر ممکنه!
‫پس بگو ببینم، کجا رفت؟
‫خب، بذارید یه کم بگردیم
‫شاید اوزو یه نقشه‌ای داشته
‫درسته
‫مطمئنم یه جایی داره می‌خنده
‫اوزو؟
‫اوزو!
‫هی، اوزو!
‫فکر کنم... چی؟
‫به به، همگی ‫عجب داستانی شد!
‫کجا رفتی پس؟
‫به دیروز!
‫دیروز؟
‫همین که اهرم رو کشیدم،
‫همه‌جا دیوونه‌وار بهم ریخت
‫وقتی به خودم اومدم، تو راهرو بودم
‫و هیچ کدومتون اینجا نبودین
‫گیج شده بودم، رفتم تو بالکن
‫و صداهای پرهیجانی رو از باغ شنیدم
‫درست وسط فیلمبرداری بود
‫داستانی از بزدل‌ها ‫در سقوط شوگون‌سالاری!
‫آکاشی، تو، استاد و جوگاساکی ‫همه اونجا بودید
‫اونی که گریم سفید داشت ‫و داشت کشته می‌شد من بودم
‫تو هوا چرخیدم، ‫برگشتم به ماشین زمان،
‫دکمه‌ها رو روی امروز تنظیم کردم ‫و اهرم رو کشیدم
‫همین موقع بود که برگشتم اینجا
‫این ترسناکه ‫این یه ماشین زمان واقعیه!
‫مزخرف نگو، احمق
‫سنپای
‫اون فیلم!
‫چی؟
‫دنبال چی میگردی
‫این فیلم دیروزه
‫قسمتی که اوزو توش بوده
‫نگاه کن!
‫اونی که گریم سفید داشت منِ دیروزی بودم
‫و اونی که داره تماشا می‌کنه منِ امروزی‌ام
‫همون‌طوری که گفتم، درسته؟
‫که یعنی دیروز ‫دو تا ازت اونجا بود؟
‫درسته. خودتون دارید ‫با چشماتون می‌بینید
‫پس یعنی...
‫به عبارت دیگه، این چیزی که اینجاست ‫یه ماشین زمان واقعی واقعیه
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫
‫یه تمرین دیگه، یه روز بی‌حادثه دیگه
‫
‫ولی باز گرسنگی میاد سراغم، می‌خورم، همش بی‌فایده‌ست
‫یه کم تغییرات لازم دارم
‫یه کم جابجایی
‫
‫چون من داشتم فکر می‌کردم، غرق می‌شدم، فرار می‌کردم
‫آرزوها و رویاهام رو پیش بینی می‌کنه
‫می‌شه قلب خسته‌م یکم دیگه صبر کنه؟
‫
‫یه فالگیر از سرنوشت میگه
‫وای خدای من! میشه لطفا بدیش به من؟
‫
‫میدونم از پسش برمیام
‫دویدن، دویدن، با تمام سرعت، شکست ناپذیر
‫تعقیب می‌کنم، جا خالی می‌دم، بعضی وقتا دور خودم می‌چرخم
‫
‫ماشین زمان، دیگه تمومش کردم
‫فکر کنم تو راهروی خونه پیدام کنن
‫هنوزم همون آدم قبلیه که داره آهنگ غمگین می‌خونه
‫
‫تعقیب می‌کنم، جا خالی می‌دم، بعضی وقتا دور خودم می‌چرخم
‫
‫ماشین زمان، دیگه تمومش کردم
‫فکر کنم تو راهروی خونه پیدام کنن
‫خداحافظ خودم، خداحافظ غم‌هام
‫خوشحالم که با این روحیه باهات آشنا شدم
‫
‫دور خودت چرخیدن و تکرار کردن، اینجوریه که می‌بازی
‫لحظه‌ی سرنوشت‌ه، امیدوارم موفق بشی
‫می‌دونم می‌تونم انجامش بدم!!