ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::.
‫یوشیکی.
‫گوشه‌ی اون کاغذه، تا شده.
‫آره. بوکمارمه.
‫عـــه، همون پرینتیه که ماسودا داد بهمون؟
‫چه سلیقه‌ی عجیبی. از این چیزا خوشت میاد؟
‫خب...
‫به‌نظر من که جالبه خوشم میاد. فلسفیه؟
‫مرد باتلاقی، کسی که رعد و برق می‌زنه بهش و یه آدم دیگه میشه؟
‫اون نیست. تا یادمه...
‫می‌میره.
‫بعدش، یه نفر دیگه با همون شکل و قیافه ظاهر می‌شه.
‫نمی‌فهمه همونی که مرده، نیست،
‫برای همین همین‌طوری می‌ره خونه.
‫نظر شماها چیه؟
‫در مورد چی؟
‫اینکه اونی که مرده و اونی که جدید میاد...
‫یه نفرن؟
‫من که اهمیتی نمی‌دم.
‫به‌نظر من فرق دارن.
‫چرا؟
‫چون چ چسبیده به را.
‫منم زیاد مطمئن نیستم.
‫آخه بدن انسان همه‌ش داره سلول عوض می‌کنه.
‫سلولای ما همونایی که چند سال پیش بوده، نیست.
‫به نظرت اینم مثل همون نیست؟
‫اینم حرفیه.
‫اما اصل کاریه توی اون باتلاق مرده.
‫پس دو نفر متفاوتن.
‫برای کسری از ثانیه، جفتشون توی این دنیا بودن.
‫اوه، راست می‌گی.
‫ماکی یه بار تو زندگیش یه حرف درست زد.
‫اما از بیرون که نگاهشون می‌کنی شبیه همن، نه؟
‫آخرش ما آدما رو فقط می‌تونیم جوری که از بیرون می‌بینیم قضاوتشون کنیم.
‫وای دیگه مغزم قد نمی‌ده!
‫اصلاً چه اهمیتی داره... بی‌خیال.
‫آره واقعاً... گیج‌کننده‌ست.
‫تو ذهن اینا، هیکارو هنوز زنده‌ست.
‫هرکسی رو چی «خودِ اون شخص» می‌کنه؟
‫خاطراتشون؟ سلول‌هاشون؟ تجربه‌هاشون؟
‫خب، خوندنتون راضیم می‌کنه، یه‌طورایی خاص خودشه.
‫دوشنبه روز مهمیه. خوب تمرین کنین، باشه؟
‫«مرگ»ِ آدمیزاد دقیقاً چطوری تعریف می‌شه؟
‫این تپش توی قلبم.
‫الان...
تابستانی که هیکارو مرد
قسمت ششم
آساکو
『 』
‫اوی!
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر...
‫اینو واسه‌ت شستم. ممنون.
‫از یه پسر لباس ورزشی قرض کردی؟
‫خفه بابا... مال دخترا کوچیکه.
‫به محض اینکه پس‌ـت دادم، بوش می‌کنی؟
‫چه بوی خوبی می‌ده. بوی دختر.
‫هاها... آخه مامانم خیلی روی بو و این چیزا گیره.
‫دخترا... همیشه بوی خوب می‌دن...
‫پس چرا پسرا انقدر بوگندوان؟
‫نمی‌دونم.
‫هی، این آخر هفته بریم بیرون؟
‫بین این همه تمرین سرود یکم استراحت کنیم.
‫اوه، آره.
‫منم دلم می‌خواد یه سفری برم.
‫بریم دیدلندی جایی.
‫نه بابا اون دیگه زیادیه.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که خونه‌ی یکی از خودمون بخوابیم.
‫پس می‌خواین بیاین خونه‌ی ما؟
‫ها؟ واقعاً؟
‫مطمئنی یهویی نیست؟
‫آره گمونم. به مامانم می‌گم.
‫عــــه. ایول!
‫آتیش‌بازی هم بکنیم!
‫رقص آتیشمو نشونتون می‌دم.
‫خیلی خزی به‌خدا.
‫من هندونه میارم!
‫هوی، مطمئنین فکر خوبیه؟
‫توی کوبیتاچی هیچی نیست.
‫پس تو هم بیا یوشیکی.
‫خفه شو. چی هست اصلاً؟
‫نمی‌دونی؟
‫یه‌روز، یه‌جایی... زمستون توی بهار ذوب می‌شه.
‫اون آسمونِ شب، دوباره طلوع فردا می‌شه.
‫همه‌ی آرزوهات رو...
‫اوی، شما دوتا چیکار می‌کنین؟
‫عمو میکاسا.
‫گویا دوچرخه‌م پنچر شده.
‫پس من می‌رسونمتون.
‫می‌تونین چرختونو بار بزنین؟
‫آره.
‫خیلی ممنون.
‫گرمه!
‫گرمه...
‫«پادشاه اهریمن ابر اسپارک»
‫فوق جذاب.
‫من این یکی رو می‌خوام.
‫من این یکی.
‫خونه‌ی هیکارو اینا خیلی بزرگه ها.
‫نه؟
‫حتماً خیلی سخت بوده فقط برای شب موندن پاشین بیاین این‌جا.
‫مشکلی نیست. آخر هفته‌ست مامانم اینا بیکار بودن رسوندنم.
‫یوشیکی می‌گم، می‌ری تو اتاقم یه بازی‌ای چیزی بیاری؟
‫ناشی تتسو خوبه؟
‫آره.
‫هیچی تغییر نکرده.
‫این کلاهو... کجا دیدم؟
‫دوستش داری؟
‫اوهوم.
‫خوبه.
‫می‌دونی ما این جشنواره رو برای خداهایی می‌گیریم که توی اون کوهستانن.
‫پس یوشیکی... هیچوقت از اون کوه بالا نرو.
‫وگرنه یه چیزی ازت گرفته می‌شه.
‫اوی! این‌جا بودین پس.
‫یوشیکی، بلالی دوست داری؟
‫بله.
‫یوشیکی!
‫امروز آتیش‌بازی هم دارن، دوتایی بریم ببینیم.
‫اوهوم.
‫توشی، اون‌جا همه دارن مشروب می‌خورن، تو هم بیا.
‫الان میام.
‫بابا هیچوقت زیاد باهام حرف نمی‌زد.
‫ولی این یکی رو واضح یادمه.
‫اوه راستی، ناشی تتسو.
‫این دیگه چیه؟
‫حتماً خیس شده مچاله‌ست.
‫دست‌خط هیکارو.
‫«هیچی»
‫«وظیفه‌ی خاندان ایندو»؟
‫خیلی خوشگله، مگه نه؟
‫آره.
‫ایولا!
‫انگلیسیش خوبه ها.
‫آتیش‌بازی خیلی خفنه.
‫چه خفنه!
‫بچه‌ها! این‌جا رو ببینین.
هیکارو... اون چیه؟ آلونکه؟
‫اوه اون؟ معبد ماست.
‫پدربزرگ ازش مراقبت می‌کنه...
‫توی خونه‌‌ی ما هم یکی از این زیارتگاها هست.
‫راستی، فرق بین معبد و زیارتگاه چیه؟
‫شرمنده.
‫انداختمش.
‫ها؟
‫انقدر جفتک نپرون.
‫آخ.
‫تازه روشنش کرده بودم.
‫من از کجا بدونم خب؟
‫ولی این آخری بود!
‫اَه، باشه بابا. بیا مال منو بگیر.
‫معذرت‌خواهی کن.
‫آه، فندکم دیگه روشن نمی‌شه.
‫اینم آخری بود.
‫می‌رم یاماهیسا یکی بخرم.
‫هیکارو.
‫ها؟
‫منم باهات میام.
‫هوا گرمه، نه؟
‫آره. تا بیرونیم، بستنی هم بخریم.
‫باشه.
‫اینا رو دیگه می‌ریزم سطل آشغال.
‫باشه.
‫راستی، می‌گما.
‫انگاری اواخر تابستون یه جشنواره‌ی آتیش‌بازی بزرگ به راهه.
‫منم شنیدم. ماکی، تو می‌ری؟
‫عا؟ تو فکرم هست.
‫جَلدی می‌رم دنبال اون دوتا و بهشون می‌گم بستنی هم بخرن.
‫باشه.
‫گمونم برم اون آتیش‌بازی رو ببینم.
‫عـــه. جدی؟
‫می‌گم هیکارو، اون همون کوهی نیست که آخرین‌بار توش گم شدی؟
‫آره، خودشه. ولی چیز زیادی یادم نمیاد.
‫عجب.
‫یه‌طورایی اوضاع مثل سابق شده، نه؟
‫اون زمان همه‌مون فکر می‌کردیم مُردی.
‫خدا رو شکر که برگشتی.
‫اوهوم.
‫چیزه...
‫اگه سؤالم با عقل جور در نمیاد، جواب نده، ولی...
‫تو واقعاً‌ کی هستی؟
تابستانی که هیکارو مرد
‫ننه‌جون! اونجا رو!
‫یه‌طور صدای ترق تروق میاد! تو هم می‌شنوی؟
‫عجب... آساکو، تو اون صداها رو می‌شنوی؟
‫ننه‌جون صداشون رو نمی‌شنوه اما یه‌چیزایی می‌بینه.
‫خانواده‌مون می‌تونن این چیزا رو حس کنن.
‫آساکو،
‫دنیای ما و دنیای مردگان روی هم قرار داره.
‫درست بیخ گوش‌مونن.
‫روح آدما بعد از مرگ به اون دنیا می‌ره،‫
‫اما در نهایت به دنیای ما برمی‌گردن.
‫همه‌ش بخشی از چرخه‌ی زندگی و مرگ و حیات دوباره‌ست.
‫سر در نمیارم.
‫آ-چان!
‫من اومدم!
‫یو-چان!
‫آ-چان، الان میام اونجا!
‫مراقب باش.
‫یو-چان، صبر کن!
‫یوکی!
‫یوکی-چان!
‫ای وای!
‫ببین، آساکو.
‫بعضی از اون‌دنیایی‌ها ترسناکن، بعضی‌هاشون نه.
‫نمی‌شه بگی دنیای اونا «بده» و دنیای ما «خوب».
‫اوهوم.
‫اما اونا موجودات خوفناکی‌ان، خب؟ ‫تا جای ممکن سعی کن بهشون نزدیک نشی.
‫ا ـ ازش محافظت کرد؟
‫طوریت نشد؟
‫هیچ‌وقت این‌طوری خودتو توی خیابون پرت نکن!
‫صدمه دیدی؟
‫نه، خوبم. فقط خوردم زمین.
‫الهی شکرت.
‫اون‌دنیایی‌ها ترسناکن،
‫اما فکر نکنم همه‌شون بد باشن.‫
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫چی؟ فهمیده؟
‫چی؟ فهمیده؟ چی؟ فهمیده؟
‫از کجا فهمیده؟
‫هوی.
‫آساکو!
‫هوی!‌ حالت خوبه؟
‫هی، چه غلطی کردی؟!
‫گمونم فهمیده. فقط می‌خواستم...
‫«فقط»؟ فقط چی؟
‫شاید نباید این‌‌کارو با آساکو می‌کردم،‌ نه؟
‫چه کاری؟
‫مرگش می‌تونست چیز «ناراحت‌کننده‌ای» باشه، نه؟
‫تـ‌ ـ‌ تو...
‫دا ـ دا ـ داشتی می‌کُشتیش؟
‫پای...
‫پای زندگی یه آدم وسطه، می‌فهمی؟
‫زندگی.
‫یعنی بین «مُردن» و «زنده بودن» انقدر تفاوت هست؟
‫زنده بودن باارزش‌تره؟
‫من که زندگی‌ای ندارم.
‫تفاوتی بین مُردن یا زنده بودن نمی‌بینم.
‫مرگ اونقدرا هم ترسناک نیست.
‫فقط یه‌خرده شکل و شمایلت عوض می‌شه، همین.
‫ها؟
‫پس دروغ گفتی که نمی‌خوای منو بکشی؟
‫نه، اون فرق می‌کنه!
‫تو... تو... خاصی.
‫اگه تو بمیری، دیگه نمی‌تونیم باهم بستنی بخوریم.
‫ها؟
‫همین؟ یعنی فقط به‌خاطر همین؟
‫اما این شامل آساکو هم می‌شه!
‫داری ضد و نقیض حرف می‌زنی.
‫تویی که هیچ درکی از زندگی نداری، چرا منو آدم خاصی می‌بینی؟
‫اون پیرزن هم‌محله‌ایمون.
‫ماتسورا-سان رو تو کشتی؟
‫آه، بالا آوردی...
‫چی؟ خوابم برده؟
‫بوی استفراغ میاد.
‫هیکارو، حالت خوبه؟
‫آخه...
‫یـ ـ یه روح بدنت رو تسخیر کرده!
‫خیلی ضایع‌ست...
در رودخانه آشغال نریزید
‫بعد از اینکه هیکارو برگشت، متوجه شدم.
‫صداش گاهی‌وقتا عجیب می‌شد.
‫حدس زدم یه‌چیز ناجوری تسخیرش کرده باشه.
‫ولی حس کردم اون چیز ناجور داره ازت محافظت می‌کنه، یوشیکی.
‫گاهی‌وقتا حتی حس می‌کردم اگه همراهش باشی، برات امن‌تره.‫
‫گفتم شاید صدام به گوشش برسه. ‫برای همین سعی کردم باهاش حرف بزنم.
‫با اون موجود داخل هیکارو.
خطر رفع شد؟
‫شرط می‌بندم با شنیدن این حرفا فکر می‌کنین یه تخته‌م کمه!
‫ببخشید، بچه‌ها. فراموشش کنین.
‫نه.
‫حرفتو باور می‌کنم.
‫ممنونم.
‫می‌ترسم دوباره غش کنی. بهتره برگردی.
‫باش.
‫یوشیکی...
‫یوشیکی میزونه؟ عجیبه که دیشب یهو گذاشت رفت.
‫حتماً بدجوری دل‌درد داشته.
‫می‌گم، آساکو...
‫آه، به یوشیکی بگو براش آرزوی سلامتی دارم.
‫ بهش می‌گم.
‫«زندگی» چیه؟
‫مُردن به‌معنای محو شدن از این دنیا نیست.
‫درسته که شکل و شمایلت عوض می‌شه، اما روحت همین‌جا می‌مونه.
‫یوشیکی.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::.
‫روح یوشیکی واقعاً خوشگله...
‫نمی‌شه. دلم نمی‌خواد یوشیکی بمیره.
‫ولی چرا؟ این نظر خودمه؟
‫یا حافظه‌ی هیکارو...
‫این احساسات دارن ذره ذره منو می‌خورن...
‫من رفتم.
‫هیکارو. بیا بریم مدرسه.