‫هیکارو!
‫هوی! پیداش کردی؟
‫هیکارو!
‫فایده‌ای نداره.
‫نمی‌تونیم همین‌طوری به گشتن ادامه بدیم.
‫فعلاً باید برگردیم!
‫باشه...
‫یوشیکی...
‫هیکارو!
‫هیکارو؟
‫هیکارو!
‫لعنتی!
‫اونوکی-ساما...
‫به یکی نیاز دارم. هرکی می‌خواد باشه...
‫هیکارو!
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ .::9Movie.Org::. ]
‫ننه‌جون. می‌تونیم چندتا بستنی برداریم؟
‫آه، اینجا چقدر خنکه.
‫باو، فقط همین یه‌دونه مونده که.
‫«بستنی موجوده» و درد بی‌درمان.
‫فقط پاپیکو داشتن.
‫اون غلط املایی رو کجای دلم بذارم؟ «بسطنی تگری»؟
‫سگ تو روح هارا که ما رو توی این جهنم مثل اسب دووند.
‫دردش چیه که ما رو اون‌جوری «عاذاب» می‌ده؟
‫هیکارو.
‫باید روی تلفظت کار کنی.
‫درستش «عذاب»ـه.
‫بر وزن «خراب».
‫آه، عجب. «عذاب»...
‫«عذاب»، ها؟
‫گرفتم.
‫می‌گما،
‫تو جدی یه هفته‌ی تمام توی اون کوهستان گم شده بودی.
‫ولی هیچی یادت نمیاد؟
‫نه، اصلاً.
‫از اون‌موقع شیش ماه گذشته و هنوز یادت نیومده؟
‫بابا، تا کِی قراره سر این قضیه به جونم غر بزنی؟
‫هیچ می‌دونی چقدر نگرانت بودیم؟
‫ولم کن!
‫وقتی نبودم، احساس تنهایی می‌کردی؟
‫نه، نه اونقدرها.
‫ارواح شکمت. شرط می‌بندم مثل نی‌نی‌ها گریه می‌کردی.
‫«تنهام نذار، هیکارو!»
‫پررو نشو.
‫باز شروع کردی!
‫خیال کردی چون ازم گنده‌تری، می‌تونی سر به سرم بذاری.
‫هی، می‌تونم یه سؤال عجیب ازت بپرسم؟
‫چیه؟ می‌خوای اعتراف کنی عاشقمی؟
‫برو بابا.
‫راستش،
‫چندوقته موضوعی ذهنم رو درگیر کرده.
‫باید بدونم.
‫از وقتی ‌که گم شدی و برگشتی، فکرش از سرم بیرون نمی‌ره.
‫تو...
‫هیکارو نیستی، مگه نه؟
‫هــــه؟
‫از کجا...
‫فکر می‌کردم مو لای درز تقلیدم نمی‌ره.
‫التماست می‌کنم.
‫به کسی چیزی نگو.
‫این اولین‌باری‌ـه که دارم به‌عنوان یه انسان زندگی می‌کنم.
‫مدرسه رفتن و بستنی خوردن برای بار اول، خیلی کیف می‌ده.
‫این بدن و شخصیت مال من نیست، ولی...
‫واقعاً خیلی دوستت دارم.
‫پس، ازت خواهش می‌کنم.
‫نمی‌خوام...
‫بُکشمت.
‫دیگه هیکارویی وجود نداره. این یه حقیقت محض‌ـه.
‫پس، حتی اگه یه مقلد باشه،
‫می‌خوام پیشم بمونه.
‫باشه.
‫هیکارو...
‫از آشنایی‌ات خوش‌وقتم.
‫می‌گما،‌ می‌خوای بعد فارغ‌التحصیلی از دبیرستان کیبوگایما، چیکار کنی؟
‫زیاد درموردش فکر نکردم.
‫احتمالاً باغ قارچ شیتاکه‌ی بابابزرگم رو بگیرم دستم.
‫خودت چیکار می‌کنی، یوشیکی؟
‫منم هنوز بهش فکر نکردم.
‫تو که بچه زرنگی.
‫باید این روستا رو ول کنی و بری توی یکی از دانشگاه‌های توکیو درس بخونی.
‫چیه؟ نکنه نمی‌تونی از من دل بِکنی؟
‫چرا نمی‌میری؟
‫ریدم.
‫حتی اگه توی توکیو یه زید جیگر پیدا کنی،
‫بیست‌وچهار ساعتی قراره دور و بر خونه‌ات بپلکم.
‫تا هیچ‌وقت نتونی ببریش خونه‌ات.
‫دوست‌دختر کجا بود.
‫ای بابا.
‫تو هم که هروقت می‌خوایم راجع‌به این مسائل حرف بزنیم، سگ‌اخلاق می‌شی.
‫مثل آب خوردن دوست‌دختر پیدا می‌کنی.
‫هیکارو.
‫هی، یوشیکی. چه خبرا؟
‫می‌خواستم بپرسم آخر هفته...
‫آخر هفته کار دارم. باید بزنم به کوه و کمر.
‫کوه؟ واسه‌ی چی؟
‫نمی‌تونم بگم.
‫یه رازه!
‫خواب می‌دیدم.
‫بیدار شو، یوشیکی!
‫صبحانه آماده‌ست!
‫خواب موقعی که زنده بود...
‫آخرین‌بار که دیدمش،‌ داشت اَدای آقای هارا رو در می‌آورد؟
‫واقعاً‌ مسخره‌ست.
‫یوشیکی! بیا صبحانه بخور!
‫تا دلت بخواد داریم.
‫دست‌تون درد نکنه.
‫صبح بخیر، یوشیکی.
‫برای چی تا دیروقت بیدار بودی؟ ‫چراغ اتاقت کل شب روشن بود.
‫ایتاداکیماس.
‫صبح همگی بخیر.
‫هم‌اکنون، با گزارش آب‌وهوای روزانه‌ی کشور در خدمت‌تون خواهیم بود.
‫امسال، نسبت به سال‌های گذشته، تابستان گرمی رو پیش رو داریم.
‫کائورو هنوز بیدار نشده؟
‫...از دریای ژاپن تا شمال شرق کشور.
‫فشار اتمسفری پایین به هوکایدو نزدیک می‌شود.
‫هیکارو اومده!
‫الان میام!
‫در عین حال، در مناطق شرقی و غربی ژاپن،
‫به‌علت فشار اتمسفری بالا، آسمان آفتابی‌ست.
‫بهتره چتری‌هات رو کوتاه کنی تا موهات جلوی چشم‌هات نریزن.
‫آه سلام، یوشیکی. صبح بخیر.
‫با... باورت نمی‌شه چی شده.
‫امروز صبح، مامانم...
‫بیخیال.
‫وقت برای این‌ حرف‌ها نداریم.
‫باید عجله کنیم،
‫وگرنه دیرمون می‌شه.
‫آره. اصلاً‌ حوصله‌ی غرغرهای هارا رو ندارم.
‫این‌طوری بهتره.
‫داشتم می‌گفتم، مامانم یه هندونه خریده بود.
‫و ما در عرض یه ثانیه تمومش کردیم.
‫انقدر خوش‌مزه بود که نگو!
‫برام مهم نیست کی هستی یا چی هستی.
‫بودنت رو به نبودنت ترجیح می‌دم.
‫واقعاً می‌گم.
‫بفرمایید؟
‫آه، سلام عرض شد.
‫از طرف شرکتم اومدم.
‫تاناکا هستم.
‫بدون هیچ صدایی
‫دائماً اون خواب رو می‌بینم
‫و در خفا
‫دنبال همون چیزی می‌گردم که تو دنبالشی
‫حتی اگه اون درخشش به‌جامونده از گذشته
‫دیگه نتونه
‫رو به آینده بتابه
‫این قلب تپنده‌ام...
‫چیز مشکوکی اینجا هست؟
‫اونجاست.
‫مامانی...
‫سرشار از استعدادن. مثل روز روشنه.
‫دهنم صاف شد! سرود دسته‌جمعی دیگه از کجا دراومد؟
‫ظاهراً برای جبران لغو شدنِ جشنواره‌ی فرهنگی پارسال‌ـه.
‫راستش من از سرود خوندن خوشم میاد.
‫تو که اصلاً‌ لب‌هات از هم تکون نمی‌خوردن. ‫همین‌طور هاج و واج به برگه زل زده بودی.
‫می‌خواستم از معنی سرود سر دربیارم.
‫عـــه، کجا دارین می‌رین؟
‫زنگ بعدی علوم نداریم. به‌جاش می‌ریم سالن مطالعه.
‫توی کلاس، فیلم می‌بینیم.
‫فیلم؟!
‫برای بار هزارم؟
‫اَه، بازم؟
‫همین رو بگو.
‫نه، هیچ ربطی بهش نداشت.
‫که اینطور؟ حیف شد.
‫این شرکت اصولاً باید یه‌چیزهایی تا الان سرش می‌شد.
‫خیر سرشون چند صد ساله دنبال این چیزها می‌گردن...
‫باورم نمی‌شه هنوزم داریم این‌کار رو می‌کنیم.
‫انقدر از شرکت‌مون گلایه نکن.
‫ممکنه کسی به بالادستی‌ها خبر بده.
‫آه، باشه، چشم.
‫ولی خیالت تخت، توی کارم جدی‌ام. طوری نمی‌شه.
‫خب،
‫گمونم به این راحتی‌ها پیداش نمی‌کنم.
‫هیچ معلوم هست داری چیکار می‌کنی؟!
‫دهنت رو ببند، زنیکه‌ی بی‌همه‌چیز.
‫تو هیچ گوهی نیستی.
‫عجب فیلم آشغالی‌.
‫اگه بخوام، هرکسی رو می‌تونم بیارم جات.
‫گریه‌اش گرفته؟!
‫زن طفلکی...
‫پسر، واسه چی آبغوره گرفتی؟
‫تاحالا پنج‌بار دیدیمش.
‫آره می‌دونم، توی حافظه‌ام مونده.
‫ولی، من اولین‌باری‌ـه که می‌بینمش.
‫تا بعد.
‫پختیم دیگه.
‫نمی‌خوام برم باشگاه.
‫هان؟
‫کلیدم کجاست؟
‫کیفت رو نگاه کردی؟
‫توی خونه هم تمرین می‌کنی؟
‫کجاست پس؟
‫بزن بریم!
‫عه‌وا!
‫یافتم!
‫توی کتاب ادبیات کلاسیک Bـم بود.
‫شروع کنیم؟
‫اوکی!
‫خداروشکر.
‫یالا، بریم دیگه.
‫قبلاًها هرازگاهی از این‌ها می‌خوردیم، نه؟
‫آره.
‫عجب شاهکاری! پشمام، چقدر تُرده!
‫مزه‌اش از قبل زیر دندونم مونده ها، ولی ای وای من!
‫آروم باش.
‫ولی عجیبه ها،‌ نه؟
‫با اینکه یادته، برات تازگی داره.
‫خاطرات رو مو به مو یادمه، اما هیچ‌کدوم رو تجربه نکردم.
‫دراصل تاحالا زنده نبودم،
‫به‌خاطر همین، این اولین‌باری‌ـه که واقعاً‌ کسی‌ام.
‫روحی چیزی هستی؟
‫نمی‌دونم والا.
‫روح؟
‫نه،‌ فکر نکنم.
‫ولی، بدون شک یه هیولای داغون‌ام.
‫منچ خان اومده.
‫ببین چقدر تپل مپل شده. ‫از صدقه‌سری گوشت‌هایی‌ـه که قصاب بهش می‌ده.
‫آه، راست می‌گیا.
‫دیدی اون گربه مثل موشک فرار کرد؟
‫جای دیگه‌ای هم توی شهر هست که بخوای بری؟
‫عـــه، یعنی باهام وقت می‌گذرونی؟
‫خب، راستش...
.‫نسبت بهم خیلی مهربونی ها، یوشیکی
‫همیشه همین‌طوری بودی.
‫مهربون نیستم.
‫صرفاً سعی می‌کنم با آدم‌ها راه بیام.
‫مخصوصاً با خودم.
‫والا از حرف‌هات سر درنمیارم،
‫اما همچنان به‌نظرم نسبت بهم مهربونی.
‫آه، من یه تای‌یاکی‌ام
‫یه تای‌یاکی‌ام
‫الان دیگه برای مواد داخلش از مقدار زیادی آنکو استفاده می‌کنی؟
‫آنکو؛ نوعی پوره که از پختن لوبیا تهیه می‌شود.
‫پس، به گمونم...
این‌دفعه کجا می‌ریم؟
‫سلام،‌ آقای سنجاقک.
‫جهنده‌ی سرخ‌ـه، یه سنجاقک قرمز.
‫البته، هنوز خیلی قرمز نشده.
‫سنجاقک قرمز؟
‫توی تابستون؟
‫آره. اون‌هایی که پاییز می‌بینی،‌ جهنده‌های پاییزی‌ان.
‫این یه جهنده‌ی تابستانی‌ـه.
‫فرق‌شون چیه؟
‫حوصله ندارم توضیح بدم.
‫جهنده‌های تابستانی و پاییزی،
‫ظاهراً شبیه هم‌ان، ولی درواقع باهم فرق دارن.
‫هـــه، دست‌خوش بابا اِمیل.
‫این دیگه چه کوفتی‌ـه؟
‫با هیکارو مو نمی‌زنه، ولی خودش نیست.
‫یه‌چیز دیگه‌ای‌ـه.
‫آه، صبر کن!
‫موضوع چیه؟
‫یوشیکی؟
‫عجب وضعیت احمقانه‌ای.
‫با توام!
‫منم عجب احمقی‌ام که دارم باهاش کنار میام.
‫می‌ترسم. می‌ترسم. مثل سگ می‌ترسم!
‫اصلاً توی مخیله‌ام نمی‌گنجه. گرفتی ما رو؟!
‫سر درنمیارم! دارم عقلم رو از دست می‌دم!
‫ولی بازم با اینکه یه مقلده،
‫می‌خوام پیشم بمونه.
‫آه، راستی.
‫می‌تونم بیام خونه‌تون؟
‫می‌خوام ادامه‌ی مستر مستر رو بخونم.
‫اشکالی نداره؟
‫نه، راحت باش.
‫تا کجاش خوندی؟
‫رون تازه جزیره رو ترک کرده!
پس فقط اولش رو خوندی؟
‫عیب نداره.
‫می‌تونی بیای خونه‌مون بخونیش.
‫آه، ولی جلد سومش رو ندارم.
‫رواله، یه‌طوری با حدس و گمان پیش می‌رم.
‫ولی اصلاً سر درنمیارم چرا 11تا از جلد اول داری.
‫چرا...
‫نونوکی-ساما، از کوهستان پایین اومدین؟!
‫چی چی؟ نوک‌نوکی-ساما؟
‫محلش نذار، پسر.
‫این چیزها واقعاً حالم رو خراب می‌کنن.
‫ترسناکه.
‫جلو نیا! دور شو!
‫بزن بریم،
‫هیکارو.
‫می‌گما.
‫هیکارو جداً...
‫مرده، نه؟
‫آره.
‫بدنش گرمه و نبضش هنوز می‌زنه، ولی...
‫واقعاً مُرده.
‫پس یعنی، کار تو‌ــ
‫نه!
‫وقتی پیداش کردم داشت نفس‌های آخر رو می‌کشید.
‫باور کن راست می‌گم.
‫تا اونجا که یادمه،
‫مدت زیادی بود که توی کوهستان...
‫سرگردون بودم.
‫هیچ حسی نداشتم.
‫می‌شه گفت تمام اون مدت مثل یه ربات بودم.
‫ولی بعدش،
‫هیکارو رو در یک‌قدمی مرگ پیدا کردم.
‫بعدش تا به خودم اومدم، دیدم به این حالت دراومدم.
‫فردا می‌بینمت، یوشیکی.
‫هی.
‫تو دوستم داری؟
‫ها؟ جان؟
‫آره، دوستت دارم.
‫دیوونه‌اتم.
‫قبلاً هیچ‌وقت این حرف رو نزده بود.
‫حتی یه‌بارم.
‫پس، می‌شه لطفاً دیگه هیچ‌وقت تنهام نذاری؟
‫محض اطلاع، تا پایان ترم اول چیزی نمونده!
‫امروز هم خونه موند!
‫واقعاً‌ از نظرت مشکلی نداره؟
‫تو مادرشی. اگه از نظر تو مشکلی نداره، منم ایرادی نمی‌بینم.
‫چرا حرف رو می‌پیچونی؟!
‫سر سوزنی به کائورو اهمیت می‌دی؟
‫راحتم بذار! راحتم بذار!
‫ماتسورا-سان.
‫بسته‌تون رو آوردم.
‫در رو باز نمی‌کنم!
‫البته که اهمیت می‌دم. ناسلامتی پدرشم.
‫پس، چرا...
‫ماتسورا-سان؟
‫تو فقط به فکر خودتی. برای بچه‌هات تره هم خرد نمی‌کنی!
‫صرفاً نون‌آور خونه بودن کافی نیست!
‫ماتسورا-سان.
‫عـــه، کسی خونه نیست؟
‫این وقت شب بسته آوردی؟ آره جون خودت!
‫می‌دونم اونجایی!
‫ماتسورا-سان!
‫پا... پاتو توی این خونه نمیذاری!
‫ماتسورا-سان؟ ماتسورا-سان؟!
‫ماتسورا-سان!
‫اومدم تو.
‫شب بخیر، هیکارو.
‫ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫مادرمه.
‫مطمئنم مادرمه.
‫چرا...
‫نفر بعدی منم...
‫نونوکی-ساما میاد سروقتم...
‫می‌دونستم، مراسم ایندو موفقیت‌آمیز نبوده.
‫حالا تکلیف‌مون چیه، تاکه‌دا؟
‫متوجه شدم.
‫فردا صبح اول وقت خودم رو می‌رسونم اونجا.
‫در حد توانم کمک‌تون می‌کنم، تاکه‌دا-سان.
‫اصلاً خوش ندارم به اون روستای کوبیتاچیِ منحوس سر بزنم.
‫ولی خب،
‫اون روستایی‌ها روح‌شونم خبر نداره که با چی طرف‌ان.
‫فکر کردن به این راحتی‌ها می‌شه ترتیب اون لامصب رو داد؟!
‫کاری از: Cielo
ژانویۀ 2020 نیسایاما
جولای 2020 روستای کوبیتاچی
قسمت اول
جایگزین
『 』
بازارچۀ خیابان داروما
یامازاکی و غیرۀ گوشتی محصولات
منچی-کاتسو، کاراگه