‫مرخص شدنتون مبارک!
‫بابت کمکتون ممنون.
‫حالتون چطوره؟
‫خیلی خوشحالم که بلاخره می‌تونم از تخت بیام بیرون.
‫بهترین بخشش اینه که چه‌قدر راحت می‌شه رفت دستشویی.
‫چطوری دستشویی می‌ری؟
‫یه رازه.
‫تو چی؟
‫یه رازه!
‫و تو؟
‫این دیگه چه مکالمه‌ایه؟
‫چرا به من نگاه می‌کنید؟
‫خب، پس...
‫داری می‌ری خونه؟
‫حتی اگه می‌خواستم، ما قرطینه شدیم.
‫حتی نمی‌تونم تو این شرایط کارمو انجام بدم، پس باید...
‫الکساندرا، مریض داری.
‫خدای من.
‫حالت خوبه؟
‫حال خوبی نداره.
‫ببرش اونجا یه نگاه بهش می‌ندازم.
‫تا اتاقت می‌برمت.
‫اوه، ممنون.
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫مردم از درس خوندن.
‫امتحانا هفته بعدین.
وقتی مجبور باشی، خودت را به هر دری میزنی. 1
‫لازاروس، می‌تونی ترتیب حساب کتاب تغذیه واسه ‫کلاس آشپزی و چک کردن سوزن‌دوزی منو بدی؟
‫باشه.
‫اوه، مال منم انجام بده!
‫منم همین‌طور!
‫مال منم وقتی تموم کردی، انجام بده.
‫چه زیاد.
‫کسی می‌تونه محدوده مطالب امتحان جادوگریو چک کنه؟
‫من که نه.
‫الآن دیگه نمی‌خوام درباره تاریخ فکر کنم
‫منم نیستم.
‫من که کاملا از دست رفتم.
‫زود باشید دیگه.
‫من می‌تونم یه نگاهی بندازم، اگه کارتو راه بندازه.
‫عالی می‌شه.
‫ایزاک، می‌تونی واسه منم یه نگاه بندازی؟
‫حتما.
‫هرچی که می‌خونم تو مخم نمی‌ره.
‫واقعا.
‫پس گروهی خوندن یعنی این.
‫بهت حق می‌دم اگه حوصله‌ت سر بره.
‫معمولا، ما توی شهر غذا می‌گرفتیم.
‫ولی الآن نمی‌تونیم همچین کاری بکنیم.
‫آره، منم می‌خوام برم فروشگاه‌های جدیدو ببینم.
‫من لباس می‌خوام!
‫کامیک بوکای جدید باید بیرون اومده باشن!
‫هیچ آنتنی نیست!
‫انگاری همه به لبشون رسیده.
‫آخه...
‫هیچ‌ کاری جز درس خوندن نیست.
‫فکر می‌کردم که ملت همچین حرفی بزنن، پس...
‫چیزی اوردی؟!
‫بفرمایید.
‫اینا چین؟
‫پازل؟
‫شما دوتا نمی‌دونستید؟
‫این یه بازی تمرینی واسه جادوگراس.
‫یه طلسم ساده روی پازل می‌ذاری،
‫و مسابقه می‌دی ببینی کی اول حلش می‌کنه.
‫توانایی‌های تحلیلی و مهارتت توی کنترل کردن قدرت جادویی رو می‌سنجه.
‫جالب به‌نظر می‌آد.
‫قدرت جادویی، ها؟
‫فکر نمی‌کنم بتونم انجامش بدم.
‫وردی برای باز کردن قفل نداری؟
‫دارم، ولی...
‫باید امتحانش کنی.
‫فکر کنم بتونیم امتحانش کنیم، اگه بخوای.
‫علاوه بر اون، من می‌خوام سحرتو ببینم.
‫درسته، منم می‌خوام ببینمش.
‫ب-باشه.
‫خب، راند اول.
‫کی می‌خواد قفلش کنه؟
‫من می‌کنم.
‫منم هستم.
‫پس روی، سوفیا، و... ‫پس منم شاید بازی کنم.
‫بیاید این دفعه یه سه‌تایی بریم.
‫کی می‌آد؟
‫من!
‫منم هستم.
‫آره.
‫چرا که نه؟
‫و...
‫زوئی، چیسه، شماها تا حالا بازی نکردید، درسته؟
‫باید یه امتحانی بکنید.
‫باشه.
‫ممنون.
‫خیلی خوب، بریم.
‫سه، دو، یک.
‫شروع!
‫ممنون که باهام اومدی.
‫هرچی خواستی بهم بگو.
‫کسی بهت گفته که زیادی محافظه‌کاری؟
‫ولی آدما خیلی شکننده‌ن.
‫اشتباه نمی‌کنی.
‫اگه واسه علائم حیاتیم مشکلی پیش بیاد الکساندرا مطلع می‌شه.
‫چیزیم نمی‌شه.
‫به‌خصوص با امنیت تشدید شده.
‫امیدوارم دانش‌آموزا زیاد به قضیه پی نبرن.
‫آره.
‫حق با توئه، جدیدا گشتا زیاد شدن.
‫بعدا می‌بینمت.
‫آره.
‫موسیقی دوست داری؟
‫موسیقی؟
‫تا حالا درباره‌ش فکر نکردم.
‫زیادم تا حالا گوش نکردم.
‫خیلی خوب.
‫سعی می‌کنم واسه دفعه بعدی ‫یه‌چیز که دوست داشته باشی پیدا کنم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫موسیقی، ها؟
‫فکر کنم به‌یادم باشه خیلی وقت پیش آنجلیکا یه ضبطو پخش می‌کرد.
‫چیسه به‌نظر به موسیقی گوش نمی‌کنه.
‫دوست دارم بدونم چه نوعی گوش می‌کنه؟
‫به‌نظر از همه غذاها خوشش می‌آد.
‫هیچ‌وقت درباره چیزی غر نزده.
‫ولی زیاد درباره سلایقش نشنیدم.
‫دوست دارم بدونم قبل اینکه همدیگه رو ببینیم چطوری بود.
‫باید بپرسم، و...
‫اوناهاش.
‫تو می‌تونی، زوئی.
‫سعی کن یه قدم بیای عقب.
‫زود باش.
‫تموم!
‫کی اول بود؟
‫از اول، مارتین، جاسمین، بیتریس، ریان.
‫تو آخری زوئی!
‫تف!
‫بار اولت بود. ‫زیاد به خودت سخت نگیر.
‫هیچ‌وقت تو بازی کردن خوب نبودی.
‫با اینکه قائدتا اول بودی.
‫کی فکرشو می‌کرد کل اون چیز ‫خودش واسه خودش باز بشه...
‫سحر خیلی خفنه.
‫تو تله افتادی ولی.
‫یه تله گذاشتم که وقتی به‌زور بازش کنی فعال بشه.
‫چه‌قدر می‌مونه؟
‫زیاد نمی‌مونه.
‫ببین.
‫دیدی؟
‫شماها دارید چه‌کار می‌کنید؟
‫ورونیکا!
‫چندتا بازی سال اولو داریم بازی می‌کنیم.
‫می‌آی؟
‫شاید.
‫فیلوملا.
‫بیا باهم بازی کنیم. خیلی وقتی می‌شه.
‫من...
‫مجبور نیستی-
‫عالی به‌نظر می‌آد.
‫تو تو این چیزا خوبی.
‫دوست دارم ببینم چطوری انجامش می‌دی.
‫چشم...
‫تو می‌تونی؟
‫عجب یارگیری‌ای شد.
‫خب، قوانین مثل قبلن.
‫اولین کسی که حلش کنه برنده‌س‎.
‫ریان...
‫مشکلی قرار نیست پیش بیاد؟
‫آماده‌اید؟
‫آماده...
‫شروع!
‫آلکیونه!
‫آلکیونه؟
‫خسته‌ای؟
‫نه.
‫مدتی طول کشید تا خاطراتم رو ذخیره کنم.
‫واقعا؟
‫آلکیونه.
‫می‌تونی کمک کنی ناهار رو درست کنیم؟
‫من مواظب فیلوملا هستم.
‫بله، ارباب.
‫عجب هیولای خستگی‌ناپذیری هستی.
‫باید خسته شده باشی.
‫خیر، بانوی من.
‫چه کمکی از دستم برمی‌آد؟
‫بذار ببینم... می‌تونی پرتقال‌ها رو پوست بکنی؟
‫چشم.
‫خیلی وقته یه پیکنیک خوب نیومده بودم. ‫خوشحالم که هوا خوب موند.
‫بله.
‫هی، الکیونه...
‫نمی‌تونیم دوربین یا آلبوم و عکس از خودمون داشته باشیم.
‫پس لطفا، این صحنه رو واسه ما ذخیره کن.
‫سلام.
‫اون مانوس اون‌موقعی.
‫ما قبلا همدیگه رو دیدیم.
‫اگه این سوال توهین‌آمیز نیست...
‫شما هم‌نوع من هستید؟
‫هم‌نوع؟
‫چی باعث شده همچین فکری بکنی؟
‫من خودمو با لباس واسه انجام وظایفم می‌پوشونم
‫حس کردم که شما هم همچین کاری بکنی.
‫الیاس.
‫دوست دارم بدونم درباره چی دارن حرف می‌زنن.
‫یکی از دانش‌آموزای جدید شما رو به اسمت صدا زد.
‫مراقبشی؟
‫نه.
‫فکر کنم بیشتر منم که مراقبشن.
‫جفتشون، به گمونم.
‫چه عجیب.
‫عجیب؟
‫ما برای خدمت به کسایی که ما رو احضار کردن ساخته شدیم.
‫شما به‌نظر خودمختاری.
‫من یه پری مصنوعی نیستم.
‫پس من عذر می‌خوام.
‫پس امروز برای چی اینجا اومدید؟
‫رصد کردن.
‫چیه؟
‫توانایی من برای تحلیل کردن مشاهدات خیلی خوب نیست.
‫بهت حسودی می‌کنم.
‫نه...
‫می‌تونستم بهش محل ندم، ولی هی باهاش صحبت می‌کردم.
‫بیشتر از چیزی که ازم تعریف می‌کنی نمی‌دونم.
‫واقعا؟
‫از اینکه نمی‌تونم یه مکالمه رو نگه‌دارم عذر می‌خوام.
‫من هنوز نمی‌دونم که
‫چطوری با بقیه ارتباط داشته باشم.
‫جفتتون آخرشید!
‫دوباره باختم.
‫فکر کنم بهتره باشه عمیق‌تر درباره چیزها و دیگران فکر کنی.
‫زیادی سخته.
‫مادربزرگ، من و ریان...
‫حیف وقت.
‫هیچ نیازی به بردن تو هیچ بازی‌ای نداری.
‫اون وقتو صرف خوندن کتابات بکن.
‫همین الآنشم از بقیه عقبی.
‫ریان برد!
‫برد.
‫چرا جلوی خودتو گرفتی؟
‫ریان!
‫من تو اینجوری بازیا افتضاحم.
‫امکان نداره از من بیشتر طول بکشه مال تو!
‫بسه!
‫زیادی داری جوگیر می‌شی، احمق!
‫من مثل قبل نیستم.
‫ازم بیخودی انتظار نداشته باشه که بعد هم ناامید بشی.
‫واقعا که، ریان!
‫وایسا!
‫فیلوملا، حالت خوبه؟
‫ببخشید.
‫شرمنده، برمی‌گردم.
‫چیسه!
‫لعنت بهش!
‫اونا قبلا با هم دورانی داشتن؟
‫می‌دونم که فامیل همن، ولی...
‫باید پیچیده باشه.
‫جاسمین؟
‫من...
‫ریان!
‫چرا سعی نمی‌کنه ببره؟!
‫اون خیلی باهوش‌تر از منه و جادوگریش هم از من بهتره!
‫چرا اینقدر ضعیف‌بازی درمی‌آره؟
‫احتمالا تنها راهی بوده که می‌تونسته دووم بیاره.
‫نمی‌فهمم.
‫آره، اون هیچ‌وقت آدم ادعاکننده‌ای نبوده.
‫ولی فقط بدتر شده!
‫چرا-
‫چرا فکر نمی‌کنی اون باید اونطوری باشه؟!
‫یه‌ذره بهش فکر کن، مردتیکه نق‌نقو!
‫تو زیادی درباره بقیه فکر می‌کنی!
‫حداقلش خودبین نیستم.
‫من تا قبل اینکه اینجا بیام دوستی ‫نداشتم، پس اونقدر نمی‌دونم...
‫درسته که اونجور حرف بزنی و رفتار کنی؟
‫خب من اینطوری می‌بینمش.
‫فکر نمی‌کنم خوب باشه که با دخترا، ‫یا دوست‌ها اینطوری رفتار کنی.
‫فیلوملا!
‫هی، حالت خوبه؟
‫داره گریه می‌کنه؟
‫درسته.
‫این چشما که گریه نمی‌کنن.
‫قبلا دیدم.
‫من و ریان همیشه باهم رقابت و بازی می‌کردیم.
‫اون نسبت به احساساتش صادقه.
‫واسه همین عصبی می‌شه.
‫ولی همیشه درباره من چیزای خوبی می‌گه.
‫ولی الآن، اجازه ندارم ببرم...
‫ولی اجازه هم ندارم که ببازم...
‫من مایه شرمم.
‫من بی‌ارزشم.
‫هرکاری که می‌کنم، من...
‫بخاطر اینه که...
‫مادربزرگت همچین چیزی بهت گفته؟
‫تو می‌خواستی چه‌کار کنی؟
‫توی گذشته، اون موقع، و الآن.
‫من اجازه هیچ‌کاری ندارم.
‫چه غیرمنتظره.
‫تا حالا ندیده بودم حرفی برای گفتن نداشته باشی.
‫چی باید می‌گفتم؟
‫اصلیت، شرایط، شخصیت‌ها، و ‫بارهایی که رو دوشمونه فرق دارن.
‫و منم اینجا دارم واسه خودم یه‌جور ‫حس نزدیکی می‌کنم.
‫می‌خوام بهش بگم می‌تونه یه کاری بکنه.
‫همون‌طوری که کسایی که ‫اطراف منن بهم گفتم که آزادم.
‫اومدم.
‫با دفتر بهیاری تماس گرفتید.
‫اکساندرا، جلسه داریم.
‫ولی الآن درگیر یه‌کاریم.
‫دکتر، خواهرم می‌گه حالش بده.
‫ل-لطفا...
‫پسشون بده.
‫بلاخره برگشتی.
‫فکر کردم یه‌جایی تا الآن از گشنگی مردی.
‫لطفا پسشون بده.
‫دیگه نمی‌‌تونم!
‫لطفا بچه‌هامون... بچه‌هامو... پس بده.
‫شما حیوونا سریع خوب می‌شید.
‫حتی اگه با دل و روده‌تون هم وربرم بازم خوب می‌شید.
‫با حداقل حس خودآگاهی ولت ‫کردم تا خودتو تو دردسر نندازی.
‫باشه.
‫پسشون می‌دم.
‫دیگه باید وقتش باشه.
‫ریان. صبح شده.
‫امروز یکشنبه‌ست.
‫هیچ‌وقت باهم دعوا نمی‌کردیم.
‫وقت بارونه.
‫دوست دارم بدونم بیرون کالج هم بارون می‌آد یا نه.
‫بارون دوست داری؟
‫فکر کنم.
‫نگران محصولات کشاورزی خونه‌م.
‫هنوز کدوتنبل نخوردیم.
‫تا کریسمس باید برگردیم.
‫نمی‌دونم می‌تونیم همه‌شو بخوریم یا نه.
‫شاید تا حالا یه‌نفر دروشون کرده باشه.
‫آره، شرط می‌بندم.
‫با کدوتنبلا چی درست کنیم؟
‫شاید پتاژ. ‫(یک نوع آش فرانسوی)
‫با عسل و خردل بپزیشون.
‫یه کیک کامل پخته شده بخوری.
‫چیسه و من...
‫الیاس و من...
‫...خیلی وقته که ننشستیم حرف بزنیم
‫الیاس.
‫فقط منم، یا دارم چیزایی بیش از حد معمول می‌بینم؟
‫زمستونه خب.
‫بخاطر اینه که زمستونه الآن؟
‫چیو بیش از حد می‌بینید؟
‫وایولت.
‫مزاحم شدم؟
‫مزاحم...
‫نه، عیبی نداره.
‫اینزورث-سنسه، حال جاسمین خوب نیست.
‫احتمالا کلاس بعدی غایب باشه.
‫من هم می‌خوام ازش مراقبت کنم.
‫جفتتون غیبت می‌کنید پس.
‫اوه، اگه درباره یاد گرفتن جادو جدی هستید،
‫بهتره یه استاد دیگه پیدا کنید.
‫یه ساحر و یه جادوگر شدن دوتا مسیر کاملا متفاوتن.
‫همین فکرو می‌کردم.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫خب، چیو زیاد می‌بینی؟
‫روح و این حرفا؟
‫جدیدا زیاد شدن.
‫تو هم می‌تونی ببینیشون، وایولت؟
‫گاهی اوقات.
‫ارواح و اشباح یه قسمتی از حیات ‫موقع زمستون توی این کشورن.
‫فصلیه که مردگان برمی‌گردن.
‫جایی که من ازش می‌آم، این اتفاق تابستون می‌افته.
‫ما حتی یه بازی به اسم «کیمودامشی» داریم.
‫کیمودامشی؟
‫فکر کنم مثل یه تور شجاعت می‌مونه.
‫برای مثال، دانش‌‌آموزا بدون نظارت توی مدرسه شبا می‌چرخن.
‫تاحالا انجامش دادی؟
‫آره، فکر کنم.
‫می‌شه بیشتر بهم بگی؟
‫حتما.
‫که اینطور.
‫گرفتم.
‫راستی، من الآن خیلی حوصله‌م سر رفته.
‫می‌خواید یه کار باحال باهم بکنیم؟
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت آوامووی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @AvaMovie_in
‫جدیدا زیاد بیمار می‌بینم.
‫می‌دونم فصل آنفولانزائه، ولی...
‫اوه؟
« ارائه شده توسط وب سایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]