‫۵ اکــتــبــــر
‫می‌گم می‌گم، بیاین دفعه‌ی بعدی بریم پنکیک بخوریم.
‫انگار خیلی خوشمزه بودن!
‫اون واقعاً اوزوکی بود؟
‫حین حرف‌زدن حواسش به احساسات منم بود.
‫اوزوکی اصلاً این‌طوری نیست.
‫می‌گم، فوکویاما.
‫به‌نظرت هیروکاوا-سان امروز چطوری بود؟
‫به‌نظرم خوشگله.
‫دیگه چی؟
‫به‌نظرم خوشگله.
‫دقیقاً.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫قسمت ۲ طعم فضا چه‌جوریه؟
‫اوه، آزوساگاوا-کون
‫یــــاهـــــو!
‫ساعت دوم باهم کلاس انگلیسی داشتیم.
‫وقتی مای-سان کنارم نشست، گفتم الان که قلبم از تو سینه‌م بزنه بیرون.
‫میوری، زیادی بزرگش کردی.
‫انگار شما دوتا خوب باهم جور شدین.
‫آزوساگاوا-کون، حسودیت می‌شه؟
‫مای-سان راحت دوست پیدا نمی‌کنه، ‫برای همین یکم تعجب کردم.
‫کیو می‌گی؟
‫صدقه‌سر این بود که تمام مدت توی کلاس ‫انگلیسی هم‌گروه بودیم و صحبت می‌کردیم.
‫بعدشم که گفت گوشی هوشمند نداره،
‫فهمیدم همون دختریه که در موردش صحبت کردی.
‫خوشمزه‌ست.
‫پس شما دوتا واقعاً باهم تو رابطه‌این.
‫خیلی‌ها بهم می‌گن زیاد به‌هم نمیایم.
‫منظورم این نبود.
‫طرز فاصله‌گرفتنتون خیلی طبیعیه.
‫اتفاقاً خیلی به‌هم میاین.
‫میوری، ممنونم.
‫فایده نداره. همین الان عاشقش شدم.
‫قرار نیست مای-سانمو تقدیمت کنم.
‫می‌شه بعضی وقت‌ها قرض بگیرمش؟
‫بسه دیگه، من که وسیله‌تون نیستم.
‫عــــا! حداقل نصفشو برام بذار—
‫این چه حسیه دیگه؟ هنوزم می‌تونم اینجا بمونم؟
‫چرا که نه.
‫ساکت بشین.
‫هـمـم؟
‫توی دوران دبیرستان که یونیفرم داشتیم چه‌قدر اوضاع راحت‌تر بود.
‫اون‌ها که در مورد ست‌کردن لباسشون مشورت نمی‌کنن، نه؟
‫کسی همچین سختی‌ای هم به خودش می‌ده مگه؟
‫فکر نکنم.
‫من هرروز سر لباس پوشیدن کلی استرس دارم.
‫نه می‌خوام مردم فکر کنن تیپم ضایع‌ست،
‫از اونورم نمی‌خوام بابت اینکه تلاش ‫می‌کنم زیادی خاص باشم، بهم بخندن.
‫امروز هم در مورد «تیپ پاییزی دانشگاه» جستجو کردم.
‫عجیب نیست که لباس‌هاشون شبیه هم شده.
‫تو دوران دبیرستان، دامن کوتاه می‌پوشیدیم،
‫کراوات‌هامون رو خوشگل می‌بستیم، ‫و جوراب‌هامون رو عوض می‌کردیم.
‫همه سخت در تلاش بودن که تو چشم باشن.
‫مای-سان، لباس‌هات رو از کجا می‌خری؟
‫اخیراً، معمولاً لباس‌هایی که سر فیلم‌برداری می‌پوشم...
‫و خوشم میاد رو از طراح لباس‌ها می‌خرم.
‫از این‌یکی نمی‌شه اسکی رفت.
‫ولی اینکه رفته بودن رو مخت، یعنی یه‌چیزی شده دیگه، نه؟
‫چه چیزی دیگه؟
‫یه‌چیزی دیگه.
‫صرفاً یه حس مبهم بود.
‫میوری یه‌جورایی شبیه خودته.
‫مطمئنم خود میتو اینو بشنوه اصلاً خوشش نمیاد.
‫امروز می‌ری کلاس تقویتی برای آموزش، درسته؟
‫اگه فوتابا-سان رو می‌بینی، چرا راجع‌به اون قضیه ازش نمی‌پرسی؟
‫از نودوکا شنیدم.
‫موضوع صحبت‌تون در مورد هیروکاوا-سان بود، مگه نه؟
‫راحت باشین.
‫ممنونم.
‫آزوساگاوا، هنوزم توی دوران بلوغی؟
‫من از اون چیزی که فکر می‌کنی پاک‌ترم.
‫مثل اینکه آدم‌های شیطون به‌طرز عجیبی حساسن.
‫بازی با کلمه‌ی بوتا؛ که هم معنی خوک رو می‌ده هم شیطون
‫منظورت خوک‌هاست دیگه؟
‫آزوساگاوا، مثل اینکه واقعاً داری تلاش می‌کنی ‫هر قضیه‌ای رو بندازی گردن سندروم بلوغ،
‫اما شاید داستان صرفاً اینه که یه آیدل ‫نمی‌تونست شرایط رو درک کنه، و حالا می‌تونه؟
‫خودش با این موضوع که یکم تو باغ نیست مشکلی نداشت، مگه نه؟
‫پس دلیلی نمی‌بینم که باعث بروز سندروم بلوغ شده باشه، متوجهی؟
‫نکته‌ش همینه دیگه.
‫اگه فقط قرار بود شرایط رو درک کنه که مشکلی نبود،
‫اما اینکه یه‌دفعه لباس‌هاش رو هم با بقیه ست کنه،
‫یکم ترسناکه، نه؟
‫تازه، این‌ها دقیقاً همون چیزهایی‌ان که اون ‫دوستِ خانمِ خوشگل جدیدت هم گفت، مگه نه؟
‫فعلاً فقط در حد کاندیدای دوست‌شدنه.
‫اگه هرروز با یه‌ سری اطلاعات مشابه در تماس باشی،
‫اطلاعات حتی بدون ارتباط مستقیم هم منتقل می‌شن،
‫و در نهایت همه شبیه هم می‌شن.
‫بسته به نوع دیدگاهت به قضیه،
‫نمی‌شه گفت درهم‌تنیدگی کوانتومیه؟
‫اگه بخوای نتایج رو راحت‌طلبانه تعبیر کنی،
‫می‌شه گفت که شباهت دارن.
‫برای مثال، تصور کن یه جامعه داریم با درهم‌تنیدگی کوانتومی.
‫داریم.
‫بعدش تصور کنیم یه دوست جدید که هنوز ‫درهم‌تنیده نشده، بهشون ملحق می‌شه.
‫و شد.
‫اون دختری که دیرتر از بقیه اومد بود هم وارد حالت درهم‌تنیدگی می‌شه،
‫اطلاعات منتقل می‌شن، و جذب اون جامعه می‌شه.
‫به نظرم دانشجوهایی که بدون هماهنگی قبلی...
‫می‌تونن همچین کاری بکنن، یه قدرت خاصی دارن.
‫اما اگه این‌طوره...
‫اون‌ کسی که باعث سندروم بلوغ شده، هیروکاوا اوزوکی نیست،
‫بلکه همه‌ی اون دانشجوهایی هستن که فضای جمع رو خوب درک می‌کنن.
‫همه‌ی دانشجوها...
‫یه نوع سندروم بلوغ...
‫که توش همه‌ی دانشجوها نا‌خودآگاه اطلاعات رو به اشتراک می‌ذارن...
‫و به اصطلاح، یه ارزش مشترک و یکسان خلق می‌کنن؟
‫مقیاسش خیلی بزرگه.
‫دانشگاه، بر خلاف دبیرستان، یونیفرم یا کلاس مشخص نداره.
‫مردم دچار سردرگمی می‌شن...
‫و ناخودآگاه یه درک مشترک از اینکه «چطوری باید دانشجو بود» ساختن؟
‫که این‌طور.
‫اگه این واقعاً ماهیت اصلی سندروم بلوغه،
‫تعجبی نداره که هیروکاوا اوزوکی هم گرفتار شده باشه.
‫آخرشم زوکی، زوکیه دیگه.
‫به‌عنوان یه آیدل، توی تلویزیون و مجلات مد فعاله.
‫برای یه دانشجوی معمولی که هنوز هویت خودش رو نمی‌دونه...
‫اون‌قدر درخشانه که ناخودآگاه دلت می‌خواد ازش چشم برداری.
‫پس واسه همینه که اونو هم بلعیدن...
‫تا بشه یکی از همون آدم‌های «معمولی» مثل خودشون.
‫این‌جور چیزها بیشتر تو حیطه‌ی تو نیست؟
‫آخه علم آمار درباره‌ی تحلیل همین چیزهاست دیگه، مگه نه؟
‫کائده، هنوز کار داری؟
‫عـا. اونی-چان!
‫بریم خونه دیگه.
‫یه لحظه اینو ببین.
توکو کیریشیما x هدفون بی‌سیم سومی
‫دیدی؟
‫اوزوکی‌سان واقعاً داره معروف می‌شه.
این همون دختر خنگه توی مسابقه‌ی تلویزیونی بود، نه؟
‫همین امروز آپلودش کردن، ولی همین الانشم یه میلیون لایک داره، دیدی؟
‫نمی‌دونستم آهنگ می‌خونه.
‫با این سن‌وسال کمش، خوب خوشگله.
‫۶ اکـــتـــبـــر
اوزو
هیرو
کی
کاوا
‫اونی-سان، زل زدی بهش.
‫فکر کنم بهتره خود واقعیش رو نگاه کنم.
‫نه، اون‌یکی که اون‌ طرفه بهتره.
‫اجـ ـ‌ اجازه نمی‌دم این‌قدر زل بزنی.
‫به‌نظر میاد این روزها اوضاعت خوبه.
‫آره، به لطف بقیه.
‫کائده دیروز خیلی هیجان‌زده بود و قضیه رو بهم گفت.
‫شنیدم حسابی ترکوندی، نه؟
‫مثل اینکه.
‫مدیر برنامه‌هام هم صبح بهم زنگ زد.
‫گفت موقع رفتن به دانشگاه حواسمو جمع کنم.
‫ببین، همون دختر دیروزیه!
‫عـــا، همون تبلیغ هدفون!
‫آره آره. اسمش چی بود؟
‫فکر کنم... زوکی‌ای چیزی بود.
‫چه خوشگله پسر.
‫واقعاً خواننده‌ی خوبیه؟
‫تو یه برنامه‌ی مسابقه‌ای نبود؟
‫آره، آره، آره!
‫خیلی تأثیرگذار شدی.
‫با این روند، مستقیم می‌ری استادیوم کوشین.
‫اون مال بیسباله، اونی-سان.
‫آها راست می‌گی. ریوگوکو پس.
‫نزدیک بود، ولی اونم مال کُشتی سوموـه.
‫ما می‌خوایم بریم بودوکان. هرچند مطمئنم خودت در جریانی.
‫و الان اون بودوکان یکم بیشتر قابل لمس شده، نه؟
‫هـمـم، ببینیم چی می‌شه.
‫راستی، حالا چرا بودوکان؟
‫تا وقتی که باهمدیگه براش تلاش کنیم، ‫اینکه کجا باشه خیلی برام مهم نیست.
‫اونی-سان، یادته قبلاً بهت گفتم؟
‫که بعد از دوره‌ی راهنمایی، نتونستم با کسی دوست بشم.
‫یادمه.
‫اعضای «سوئیت بالت» برام خاصن.
‫اون‌ها فقط دوستم نیستن.
‫برای همینه که می‌خوام با همه‌شون توی بودوکان اجرا کنیم...
‫همه باهم.
‫درحال حاضر، داریم برای بچه‌هایی که مدرسه نمی‌رن آموزش فراهم می‌کنیم.
‫هنوز نیروی کافی نداریم.
‫دوست دارین به‌عنوان داوطلب دانشجویی کمک کنین؟
‫سازمان‌مون تازه تأسیس شده.
‫دنبال آدم‌هایی می‌گردیم که بتونن در کنار ما فعالیت داشته باشن.
‫درحال حاضر، داریم برای بچه‌هایی که مدرسه نمی‌رن آموزش فراهم می‌کنیم.
‫کار داوطلبانه.
‫چه خفن.
‫شایدم زیادی شسته‌رفته‌ست.
‫می‌گم، اونی-سان.
‫پس، یعنی همه به منم می‌خندیدن.
‫بابت اینکه آیدلی بودم که نتونستم موفق بشم.
‫که نمی‌تونستم موقعیت رو درک کنم.
‫همه‌شون داشتن مسخره‌م می‌کردن.
‫۱۷ اکـــتـــبـــر
‫زوکی، داری چی کار می‌کنی؟
‫چت شده؟ هنوز هیچ‌کدومو درست یاد نگرفتی!
‫باید بیشتر تمرکز کنی!
‫معذرت می‌خوام.
‫ساکوتا‌-سنسه، یه سؤال دارم.
‫چی شده، یامادا-کون؟
‫سنسه،‌ شما با هیروکاوا اوزوکی هم دوستین؟
‫صحبت‌های بی‌ربط به درس باعث آزار بقیه می‌شه، پس بی‌خیال شو.
‫عـــــــه...
‫عـــه؟
‫قسمتی از صورت‌فلکی شکارچی، ابرنواختر...
‫بگو، زوکی.
‫بتلگیوس!
‫زوکی، انگار یه آدم دیگه شدی. سه‌تا جواب درست پشت‌سرهم دادی.
‫این روزها خیلی رو فرمم!
‫ای‌وای، واسه این برنامه خیلی بده، می‌دونی که؟
‫این دختره، هیروکاوا اوزوکی، آدم جالبیه.
‫همین‌طوره.
‫می‌خوای خودتو به‌عنوان یه هنرمند جا بزنی؟
‫آخه، الان توی دوران اوجم هستم!
‫نگران نمرات برنامه‌ی امروزم.
‫عـا، سنپای.
‫داری از کار برمی‌گردی؟
‫آره، شما هم همین‌طور، سنپای؟
‫آره.
‫سنپای، چیزی شده؟
‫چه چیزی یعنی؟
‫یه چیزی دیگه.
‫این جمله جدیداً مُد شده؟
‫می‌گم کوگا، نظرت در مورد اون پسره چیه؟
‫نظرم چیه...
‫چی می‌خوای بشنوی؟
‫نظرت رو پرسیدم دیگه.
‫به‌نظرم فوق‌العاده‌ست.
‫یه هدف داره و خودش پیش‌قدم می‌شه که بهش برسه.
‫به‌نظرم این فوق‌العاده‌ست، پس وانمود می‌کنم که نگاهش نمی‌کنم.
‫اگه با یه دوستم بودم،
‫شاید می‌گفتم، «این آهنگو نمی‌شناسم»، بعدم یکم می‌خندیدم.
‫ولی وقتی اون پسره معروف شد، با افتخار می‌گفتم؛
‫«من از همون موقع که تو خیابون اجرا می‌کرد می‌شناختمش.»
‫جوابم قانع‌کننده بود؟
‫بی‌نقص بود.
‫اوه، اگه بخوایم از آدم‌های معروف اطراف خودمون حرف بزنیم،
‫هیچ‌کس به پای ساکوراجیما-سنپای نمی‌رسه.
‫چی بگم، مای-سان خودمه دیگه.
‫که این‌طـــــور.
‫توموئه-سنپای!
‫هیمه‌جی-سان؟
‫دارم از کلاس تقویتی برمی‌گردم.
‫عـــا، اون دانش‌آموز سال اولـ ـ
‫هیمه‌جی سارا هستم.
‫سلام.
‫ایشونـ ـ
‫آزوساگاوا-سنسه‌ست، نه؟
‫اوه، راستی. همون‌جایی می‌ری کلاس تقویتی که سنپای هم هست.
‫من که معلمت نیستم، تعجب کردم شناختیم.
‫چون‌که الان دارم دنبال معلم ریاضی می‌گردم.
‫اگه می‌خوای درست‌وحسابی یاد بگیری، فوتابا-سنسه رو پیشنهاد می‌کنم.
‫ولی اگه صرفاً می‌خوای نمره‌ت خوب شه، منم کفایت می‌کنم.
‫آزوساگاوا-سنسه، آدم جالبی هستین.
‫کجاش جالبه؟ سنپای عجیب‌و‌غریبه.
‫کوگا، می‌شه مزاحم بازارگرمی من نشی؟
‫تو که اصلاً بازارگرمی نمی‌کردی!
‫ببخشید. مزاحم‌تون شدم.
‫عـــه؟
‫عـ ــ عــــا. وایســــا.
‫اصلاً اون‌طوری نیست ها!
‫زحمت نکش، توموئه-سنپای.
‫خواهش می‌کنم این سوءتفاهم عجیب رو برطرف کنین، آزوساگاوا-سنسه!
‫۱۸ اکـــتـــبـــر
‫ساکوتا، یه خواهشی ازت دارم.
‫اگه درباره‌ی مای‌-سانه، بسپرش به خودم.
‫با هم یه خانواده‌ی خوشبخت می‌سازیم.
‫کی همچین چیزی ازت خواست؟!
‫پس در مورد چیه؟ مربوط به زوکیه؟
‫آره.
‫دیروز تمرین اجرای کنسرت داشتیم.
‫شنبه و یکشنبه، دو روز پشت سر هم اجرا داشتین، نه؟
‫از کائده شنیدم.
‫شنبه توی اودایبا اجرا داریم، یکشنبه هاکــه‌جیما.
‫راستی، شنبه با مای‌-سان قرار دارم.
‫به من چه!
‫کائده گفت قراره یکشنبه بره هاکــه‌جیما.
‫اگه بهم گفته بود، بهش یه بلیط مهمان می‌دادم.
‫صرفاً خواست مراعات کنه، چون‌که طرفدار زوکیه.
‫می‌دونی، اینو که گفتی دلم شکست.
‫خب؟
‫معلم رقص داشت از اوزوکی ایراد می‌گرفت، که معمولاً پیش نمیاد.
‫ازش پرسیدم حالش خوبه یا نه،
‫ولی فقط یه لبخند مصنوعی زد و پیچوند.
‫اوضاع اصلاً خوب نیست.
‫اوزوکی قبلاً همه‌چی رو بهم می‌گفت.
‫ولی این روزها دیگه اصلاً درکش نمی‌کنم.
‫تو شبکه‌های اجتماعی هم شایعه شده ‫که اوزوکی داره از «سوئیت بالت» جدا می‌شه.
‫خــــبــــر فــــوری: جدایـــی هیروکاوا اوزوکی نزدیکه؟!
‫اجــــــرای تک‌نفره‌ی زوکـــی تــــأیــیــد شــــد!
‫خب، خواهشت چیه؟
‫اگه اوزوکی توی دردسر افتاده، لطفاً کمکش کن.
‫اگه کاری از دستم بربیاد، انجام می‌دم.
‫ولی اگه کاری باشه که نتونم انجام بدم، پس انتظاری ازم نداشته باش.
‫اوهوم. دستت درد نکنه.
‫ساکوتا؟
‫برنامه‌ی امروزو پیچوندی، زوکی؟
‫اونی-سان؟
‫امروز...
‫چطوری بگم؟
‫می‌خواستم یکم خودم رو پیدا کنم.
‫توی میساکیگوچی دنبالش می‌گردی؟
‫نمی‌دونم.
‫اصلاً اینجا کجاست؟
‫فکر کنم ماهی تُنش معروفه.
‫اون «خودی» که دنبالش می‌گشتی رو پیدا کردی؟
‫هـمـم، خوشمزه‌ست.
‫ولی فکر نکنم توی خوراک ماهی تُن پیداش کن.
‫الان می‌خوای چیکار کنیم؟
‫بریم سوار اونا بشیم!
‫وقتی می‌خوای خودت رو پیدا کنی، باید با دوچرخه بری دنبالش!
‫فکر نکنم مردم واسه خودشناسی با دوچرخه کرایه‌ای برن اینور اونور.
‫به‌نظرت این‌ها برگ چی‌ان؟
‫ترب سفیدن. از نوع ترب سفید میورا.
‫اونی-سان، چه‌قدر اطلاعات عمومیت بالاست!
‫یه‌بار برای اردو توی دوران دبستان اومدم اینجا.
‫راستی زوکی، الان داریم از کجا رد شدیم؟
‫نمی‌دونـــــم!
‫پس کجا می‌ریم؟
‫دریـــــــا!
‫نقشه‌ت کو؟
‫مسئول اطلاعات گفت موقع رانندگی حواست پرت نشه!
‫اوه، دریاست! ببین، ببین!
‫این همون نودوکــاست، ها!
‫تویوهاما چش شده؟
‫اون نودوکا رو نمی‌گم، معنیش یعنی «آروم»!
‫راستی...
‫هـمـم؟
‫زوکی، چرا تصمیم گرفتی آمار رو به عنوان رشته‌ت انتخاب کنی؟
‫اونی-سان، خودت چرا تصمیم گرفتی آمارو انتخاب کنی؟
‫چون فکر کردم رشته‌ای نیست که توش رقابت باشه.
‫پس منم همین‌طور!
‫این چه استدلالیه؟
‫حالا که دروغ گفتی، منم دلیلمو بهت نمی‌گم!
‫همچین هم دروغ نگفتم.
‫ولی راستشو هم نگفتی، مگه نه؟
‫نودوکا چیزی بهت گفت؟
‫هــمــم؟
‫اونی-سان، فکر می‌کنی یه نفر تا چندسالگی می‌تونه آیدل بمونه؟
‫زوکی، تو می‌خواستی تا آخر عمر آیدل بمونی، نه؟
‫قبلاً ها همچین حرف‌هایی می‌زدم.
‫الان دیگه نمی‌گی؟
‫دیروز یکی از دوست‌های دانشگاهیم بهم گفت...
‫«تا کی می‌خوای آیدل بمونی؟»
‫و باعث شد بری تو فکر؟
‫نه. یه‌چیز دیگه فکرمو مشغول کرد.
‫چی بود؟
‫اینکه چون با دوست‌پسرش دعواش شده...
‫دلم نمی‌خواست بیاد دق‌دلیشو سر من خالی کنه.
‫اینکه خیلی بده.
‫معمولاً به زبون نمیاریم، ولی مطمئنم همه همین‌طور فکر می‌کنن.
‫همه دلشون می‌خواد یه چیزی بشن.
‫چه چیزی یعنی؟
‫یعنی چیزی که بشه بهش افتخار کرد و گفت «این منم».
‫برای تو، چیزی مرتبط با خوانندگی و آیدل‌ بودنه.
‫ولی الان، اون دوستت هنوز موفق نشده به جایی برسه...
‫واسه همین درخشش تو براش زیادیه.
‫ولی، خب...
‫چیزی که دوستم گفت یه نکته‌ای هم داشت.
‫آدم نمی‌تونه تا آخر عمر آیدل بمونه، پس شاید ‫بودوکان خیلی دورتر از چیزی باشه که فکر می‌کردم.
‫زوکی، یه لحظه گوشیتو بده.
‫چرا؟
‫بودوکان خیلی نزدیک‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی.
‫از چیزی که فکر می‌کردم دورتر بود.
‫خب، آخه ما هم خیلی از ایستگاه قطار دور بودیم.
‫خب، حالا که اینجایی، نظرت در مورد بودوکان چیه؟
‫اونی-سان، می‌دونی هرسال چندتا گروه آیدل می‌تونن اینجا اجرا داشته باشن؟
‫ندانم.
‫نهایتاً پنج‌تا.
‫ما توی تلویزیون بودیم، برای همین چهره‌هامون بیشتر شناخته شدن،
‫و الان دیگه مردم توی خیابون جلومون رو می‌گیرن.
‫ولی فعلاً فقط می‌تونیم سالن‌هایی تا سقف ۲۰۰۰ نفر رو پر کنیم.
‫واسه پر کردن این سالن چند نفر لازمه؟
‫ده هزار نفر.
‫ولی تو از اولشم اینا رو می‌دونستی، نه؟
‫اوهوم.
‫از همون‌موقع که اینجا رو به‌عنوان هدفمون انتخاب کردیم، می‌دونستم.
‫می‌دونستم، ولی الان دیگه مطمئن نیستم.
‫واقعاً نمی‌دونم این همون‌جاییه که می‌خواستم بهش برسم یا نه.
‫قبلاً اصلاً به این چیزها فکر نمی‌کردم.
‫پس، وقتی که نمی‌تونستی اوضاع رو درک کنی بهتر نبود؟
‫نـــه.
‫خوشحالم که الان می‌تونم درک کنم.
‫دیگه وقتی دوست‌هات دارن دوپهلو حرف می‌زنن، می‌فهی.
‫آره. مثل حرفی که الان خودت زدی.
‫می‌تونم این چیزها رو بفهمم،
‫و صداهای مختلفی توی ذهنم هستن، که هر کدوم یه چیزی می‌گن.
‫همه‌ش داشتم بهشون گوش می‌کردم، ‫ و یادم رفت خودم کی هستم.
‫نکنه الان دچار «سندروم بلوغ» شدم؟
‫احتمالاً.
‫پس، اگه خوب بشه، دیگه نمی‌تونم اوضاع رو درک کنم؟
‫احتمالاً.
‫بعد از این‌همه راه، دیگه واقعاً سخته.
‫اونی-سان، کدوم نسخه از منو ترجیح می‌دی؟
‫به‌نظرم جفت‌شون عالی‌ان.
‫منظورت این نیست که هیچ‌کدوم فرقی برات ندارن، نه؟
‫به‌نظرم... جفت‌شون عالی‌ان.
‫اونی-سان، وقتی باهات صحبت کردم، یکم ذهنم باز شد.
‫ممنونم که کل روزت رو با من گذروندی.
اوزوکی
‫اوزوکی؟
‫نودوکا؟ اونی-سان گفت ازت یه خواهشی داشت.
‫هـــــا؟ وایسا، اوزوکی، چی داری می‌گی—
‫تویوهاما؟
‫هنوز می‌شه برای اجرای شنبه بلیط گرفت؟
‫مشکلی که نیست، ولی، ساکوتا،
‫مگه قرار نبود شنبه با اونه‌-چان برین سر قرار؟
‫اوزوکی چیزیش شده؟ توی دردسر افتاده؟
‫نمی‌دونم. فقط دارم رو کمک تو حساب می‌کنم.
‫هیچ خرگوشی روی ماه نیست.
‫نه غذا هست، نه هوا، احتمالاً همین‌طوری هم بهتره.
‫هیچ ذوق و خیال‌پردازی‌ای نداری!
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
آدم شیطون خواب خواننده‌ی گم شده رو نمی‌بینه
‫آفرین ساکوتا، عجب شیطونی هستی.
قسمت بعد - آهنگ آیدل