‏کُولون‏
‏رِیکو!‏
‏داشتم میومدم ببینمت.‏
‏باورت می‌شه؟ قهوه‌م...‏
‏اوه، قهوه داغ؟‏
‏گند زدن.‏
‏بهشون گفتم بدون شکر، ولی بازم شکر ریختن توش.‏
‏چه به موقع.‏
‏هیو بهم تخم‌مرغ تازه داده، بیا نون تست فرانسوی درست کنیم.‏
‏بعدش روش کلی شکر می‌پاشی.‏
‏خوبه.‏
‏خیلی شیرین نیست، و شکر کاراملی شده هم خیلی ترد و خوشمزه‌س.‏
‏دستور پخت مادر خدا بیامرزم.‏
‏چی؟ ریکو، پدر و مادرت...‏
‏وقتی بچه بودم تو یه تصادف مردن.‏
‏این دستور پخت، این شکر... همه‌ش منو یاد مادرم میندازه.‏
‏یادآوری همچین چیزایی ناراحتت نمی‌کنه؟‏
‏من ناراحت نیستم.‏
‏تو قوی هستی.‏
‏نه، من ضعیفم. برای همین ناراحت نیستم.‏
‏ولی از طرفی هم...‏
‏چی؟‏
‏هاجیمه-کون.‏
‏من هیچوقت از اونایی نبودم که جلد دوم یه رمان رو بخونم.‏
‏واقعاً؟‏
‏ولی چرا؟‏
‏من قبلاً اینجوری فکر می‌کردم، ولی خاطرات—‏
‏می‌خواست چی بگه؟‏
‏می‌دونم.‏
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‏ر-رکو-پون، وقتی من هنگ کنگ بودم اتفاقی افتاد؟‏
‏اینجا نمی‌تونم بهت بگم. بعداً برات تعریف می‌کنم.‏
‏بـ-باشه...‏
‏خب؟ چیزی تو هنگ کنگ فهمیدی؟‏
‏آره.‏
‏همه می‌گن شهر دیواری دوم کولون سه سال پیش تخریب شده.‏
‏اوه، ولی گوش کن!‏
‏من با یکی تو اینترنت آشنا شدم، و اونم داره سعی می‌کنه ثابت کنه کولون وجود داره.‏
‏تازه، یه چیزی هم متوجه شدم—‏
‏ممنون که منتظر موندین!‏
‏اینم قهوه یخی شما.‏
‏چیزی برای شما، آقا؟‏
‏من خوبم.‏
‏نوش جان!‏
‏نوشیدنیتو نمی‌خوای، یائومای؟‏
‏اوه، خب...‏
‏البته. تو که نمی‌خوای چیزی رو بنوشی که شاید اصلاً وجود نداشته باشه.‏
‏اینطور نیست!‏
‏ولی حقیقت ماجرا همینه، مگه نه؟‏
‏واقعی به نظر می‌رسه، ولی هیچ ایده‌ای نداریم از چی ساخته شده یا چطور روی بدن انسان تأثیر می‌ذاره.‏
‏وقتی اینو می‌دونی، قورت دادنش سخته.‏
‏من هنوزم می‌خوام باور کنم!‏
‏خب، اه، چی بود که متوجه شده بودی؟‏
‏ها؟ اوه، آره...‏
‏چی بود دوباره؟‏
‏ها؟‏
‏ولم کن دیگه!‏
‏تقصیر من بود!‏
‏یه پیام جدید داری‏
‏اوه، یه پیام از شل-چان... یا بهتره بگم، یائومای-چان.‏
‏یائومای‏
‏دیروز از صحبت باهات خوشحال شدم!‏
‏من به سلامت به کولون برگشتم!‏
‏اینجا هیچ چیز غیرعادی نیست!‏
‏یائومای‏
‏پدیده‌ی تابستونی تو کولون چی شد؟‏
‏پدیده‌ی تابستونی؟‏
‏تو کولون همیشه تابستونه!‏
‏می‌دونستم بلعیده می‌شه!‏
‏نمی‌دونم چی باعث اون می‌شه.‏
‏شاید غذا، همونطور که فکر می‌کردم.‏
‏چی باعث می‌شه چیزی رو مصرف کنی که مطمئن نیستی امنه؟‏
‏«کولون و دوستم واقعاً وجود دارن.»‏
‏اگه خواستن باور کردن این باعث می‌شه غذای مشکوک مصرف کنه...‏
‏چه کثافت‌کاری‌ای.‏
‏این یعنی علاقه نشون دادن به اونجا کافیه تا بلعیده بشی.‏
‏پرداخت الکترونیکی قبول نمی‌کنین؟‏
‏بعد از اون ریزش چند روز پیش، دستگاه خرابه.‏
‏پس فقط نقدی.‏
‏من همرام نیست.‏
‏کنسلی نداریم!‏
‏تازه، فرستادن یه هدیه‌ی ناشناس به کلاب باغ گل...‏
‏تو مشکوکی.‏
‏ولی...‏
‏آقا، من با این حساب می‌کنم.‏
‏ممنون برای خریدتون!‏
‏هـ-هی، میوکی-چان!‏
‏صبر کن! به حرفم گوش کن!‏
‏من و تو حرفی برای بحث نداریم.‏
‏ما از هم جدا شدیم.‏
‏نه، در مورد اون نیست!‏
‏واو!‏
‏بهت نگفتم اونقدرام که به نظر میام باادب نیستم؟‏
‏میوکی-چان!‏
‏خواهش می‌کنم هیچی از اینجا مصرف نکن!‏
‏تازه، کودو-سان واقعیه.‏
‏کودو؟‏
‏اوه، من از اول اینو می‌دونستم.‏
‏چی؟!‏
‏میوکی-چان!‏
‏منطقه تفریحی‏
‏این مسیر آشنا به نظر می‌رسه.‏
‏درگیر بودن و جذب شدن به کولون دومی که دیگه وجود نداره...‏
‏دیگه وجود نداره...‏
‏پس این یه چیز مربوط به گذشته‌س.‏
‏درگیر گذشته بودن؟‏
‏کلینیک وونگ‏
‏چیه؟‏
‏الان کجایی؟‏
‏تو کولون.‏
‏تو قرار بود امروز هنگ کنگ باشی.‏
‏اونجا چیکار می‌کنی؟‏
‏چه فرقی می‌کنه؟‏
‏الان، من...‏
‏کلینیک وونگ‏
‏نه، بی‌خیال.‏
‏دارم برمی‌گردم.‏
‏یائومای، برامون ناهار گرفتم.‏
‏ممنون!‏
‏تازه به یه جای خوب برای استراحت رسیدم.‏
‏بیا تو!‏
‏اوه خدای من!‏
‏پس تو و کودو-سان بالاخره با هم شدین!‏
‏یعنی، اگه از من بپرسی، اون خیلی طولش داد تا بفهمه چقدر جذابی.‏
‏اوه، خواهش می‌کنم!‏
‏ولی ممنونم، یائومای.‏
‏امروز می‌بینیش؟‏
‏آره، امروز عصر میاد خونه‌م.‏
‏خدایا! چقدر عاشقی!‏
‏حسودیم می‌شه، لعنتی!‏
‏اوه، بس کن دیگه، یائومای!‏
‏به هر حال، خیلی سرت شلوغ به نظر می‌رسه.‏
‏این همه لباس رو نگاه کن.‏
‏اینا لباسای رقصنده‌های بورلسکن.‏
‏کدومش مورد علاقه‌ی توئه؟‏
‏من؟‏
‏من اومدم دزدگیر آتیشتونو بازرسی کنم.‏
‏اوه، شیائوهی-کون.‏
‏شیائوهی-کون؟‏
‏شیائوهی اسم رایجیه.‏
‏می‌بینم.‏
‏ببخشید که موقع ناهار مزاحمتون شدم.‏
‏چقدر لباس داری...‏
‏قشنگن.‏
‏فهمیدم!‏
‏اگه قرار بود یکیشو بپوشم، اون سبز روشن رو انتخاب می‌کردم!‏
‏چقدر قشنگه!‏
‏مطمئنم بهت خیلی میاد.‏
‏شیائوهی-کون، تو کدومشو دوست داری؟‏
‏ها؟ مـ-من؟‏
‏یعنی، من پسرم، پس...‏
‏این مهم نیست!‏
‏معلومه که خیلی به مد علاقه داری.‏
‏بذار ببینم...‏
‏من از اونایی که کلی چین‌دارن بیشتر از ساده‌ها خوشم میاد.‏
‏دلم چند تا پاپیون می‌خواد.‏
‏هم بزرگ و هم کوچیک!‏
‏از نظر سیلوئت، بیشتر از همه بیبی‌دال رو دوست دارم!‏
‏اوه، ولی می‌تونی کمر رو با کرست سفت کنی و با پَنیِر بهش حجم بدی...‏
‏آه.‏
‏پس تو هم از این چیزا خوشت میاد!‏
‏نه، من...‏
‏مطمئنم اون بهت خیلی میاد.‏
‏نـ-نه، نمیاد!‏
‏با هیکل چند سال پیشم، شاید.‏
‏ولی الان...‏
‏برای همینه که دیگه از اینجور چیزا نمی‌پوشم.‏
‏جدا از اینکه بپوشیش یا نه،‏
‏مجبور نیستی دیگه ازش خوشت نیاد، می‌دونی؟‏
‏درسته!‏
‏الان بازرسی رو شروع می‌کنم.‏
‏هی، قبل از اینکه این کارو بکنی، باید جلیقه‌تو در بیاری.‏
‏ها؟‏
‏اه، لعنتی.‏
‏از دستم در رفت.‏
‏احساس می‌کنم از وقتی اومدم کولون، جنبه‌های جدیدی از میوکی-چان رو کشف می‌کنم.‏
‏ولی این فقط یعنی من اونو خیلی خوب نمی‌شناختم؟!‏
‏الان وقت از دست دادن امید نیست.‏
‏اتفاقی که دیروز برای یائومای-چان افتاد...‏
‏خیلی ترسناک بود.‏
‏پس مصرف کردن چیزایی از اینجا باعث می‌شه کنترل خودتو از دست بدی؟‏
‏پس کودو-سان چی؟‏
‏اون به نظر نمی‌رسه عقلشو از دست داده باشه.‏
‏اینجا چه خبره؟‏
‏به هر حال، آماده می‌شم و می‌رم ببینمش.‏
‏اونقدر که باید مجهز نبودم.‏
‏میوکی-چان هم اینجا تقریباً دست خالیه.‏
‏غذای کاملاً کامل‏ ‏با تمام مواد مغذی مورد نیاز شما‏
‏با اینکه تقلبیه، این مکان آشنا به نظر می‌رسه،‏
‏پس شاید ناخواسته حواسم پرت شده.‏
‏ناخواسته...؟‏
‏این چه فرقی با از دست دادن کنترل خودم داره؟‏
‏بذار ببینم. چطور اینو به استاد گزارش بدم؟‏
‏ریکو کوجیرای تقلبی تاثیر متفاوتی نسبت به نسخه اصلی داره.‏
‏نسخه اصلی از اونایی نبود که با کسی مثل یائومای-سان دوست بشه.‏
‏فکر کنم اون اینجا به عنوان یه شخص مستقل زندگی می‌کنه.‏
‏این غیرمنتظره بود.‏
‏آدما و چیزا واقعاً خام‌تر و واقعی‌تر از چیزی که فکر می‌کردم به نظر می‌رسن.‏
‏مطمئنی استفاده از اون اشکالی نداره؟‏
‏اشکالی نداره، اشکالی نداره! اینا فقط خورده‌ریزن.‏
‏اینو نگاه کن!‏
‏خیلی نازه.‏
‏چیزایی که مطمئن نیستی واقعی‌ان...‏
‏چیزای باارزش...‏
‏چیزایی که از ناپدید شدنشون ناراحت می‌شی...‏
‏اگه همچین چیزایی یکی‌یکی تو این کولون رشد کنن چی؟‏
‏گزارش مشاهده داخلی‏
‏اسنک‌بری‏
‏در مورد شهر دیواری کولون عمومی.‏
‏به عنوان یه ساکن سابق، دقت کپی خیلی بالاست.‏
‏با این حال، بعضی از جاده‌هایی که باید باشن وجود ندارن،‏
‏در حالی که بعضی چیزای کمتر انتظار رفته بازتولید شدن، پس بی‌نقص نیست.‏
‏این فقط در مورد شهر صدق نمی‌کنه، بلکه در مورد ساکنینش هم همینطوره.‏
‏مثلاً ریکو کوجیرای رو در نظر بگیرین.‏
‏اون توجه میوکی-ساما رو جلب کرد،‏
‏ولی نسخه اصلی قبلاً فوت کرده بود و دیگه تو این دنیا نبود.‏
‏اینکه متوفی بازتولید بشه، عدم تطابق رو ثابت می‌کنه،‏
‏ولی کپی اون، ریکو کوجیرای عمومی، هم پر از عدم تطابقه.‏
‏من اتفاقاً نسخه اصلی رو وقتی زنده بود می‌شناختم،‏
‏و برخلاف بقیه عمومی‌ها، کوجیرای عمومی شاید شبیه نسخه اصلی باشه،‏
‏ولی رفتار و گفتارش مثل یه آدم دیگه‌س.‏
‏با این حال، می‌خوام توجهتون رو جلب کنم‏
‏به این واقعیت که یه آدم مرده به عنوان یه انسان زنده بازتولید شده،‏
‏هدف شما و میوکی-ساما—‏
‏بازتولید مردگان، پروژه‌ی زیرکونیان— شاید ممکن باشه.‏
‏البته، فقط در محدوده‌ی کولون عمومی.‏
‏منظورت چیه؟‏
‏میوکی-ساما یه آزمایش انجام داد که تو اون‏
‏یه نسخه اصلی رو به کولون عمومی آورد، جایی که کپیش زندگی می‌کرد.‏
‏می‌شه نسخه اصلی و عمومی هر دو وجود داشته باشن؟‏
‏نتیجه این بود... عمومی ناپدید شد.‏
‏این یعنی این دو تا نمی‌تونن تو این کولون همزمان وجود داشته باشن.‏
‏چیزی از اونا تو کولون پیدا کردی؟‏
‏بله.‏
‏اینم تو گزارش هست،‏
‏ولی به محض اینکه چیزی پیدا کنم، جمعش می‌کنم و تو کولون از بینش می‌برم.‏
‏نذار از اینجا بیرون بره.‏
‏ترسی نداشته باشین.‏
‏هر چیزی که اینجا ساخته بشه، به محض بیرون بردن ناپدید می‌شه.‏
‏چیزی که ناپدید نمی‌شه یا از بیرون آورده شده، یا از اول اینجا بوده.‏
‏موقع تخلیه، خیلی از مغازه‌ها جنساشونو رها کردن.‏
‏حالا، با این منطق،‏
‏کسی مثل کوجیرای عمومی، اگه از اینجا بیرون بره، به احتمال خیلی زیاد ناپدید می‌شه.‏
‏حتی اگه نسخه واقعیش دیگه تو این دنیا وجود نداشته باشه،‏
‏یه عمومی بیرون از کولون ناپدید می‌شه؟‏
‏سوال همینه، مگه نه؟‏
‏من منتظرم میوکی-ساما یه حرکتی بکنه، با فرض اینکه اونم همین فکرو می‌کنه.‏
‏اون زن یه کلید مهمه تو ساختن زیرکونیان‌ها،‏
‏پس مطمئنم نمی‌خواد اون از بین بره.‏
‏تا امتحان نکنی نمی‌فهمی.‏
‏به محض اینکه یه عمومی دیگه پیدا کردی، ببرش بیرون و ببین چی می‌شه.‏
‏اگه نتونستی پیدا کنی، می‌تونی از اون زن استفاده کنی.‏
‏بله قربان.‏
‏ولی...‏
‏امروز فهمیدم که حتی عمومی‌ها هم اینجا زندگی خودشونو دارن—‏
‏نظر تو برام مهم نیست.‏
‏تحقیقاتو ادامه بده.‏
‏بگو، میوکی.‏
‏الان از انتخابت پشیمون نیستی؟‏
‏کدوم انتخاب؟‏
‏عضو خانواده هبینُما شدن.‏
‏همه‌چی که تا امروز اتفاق افتاده. همه‌ش.‏
‏دکتر وونگ احتمالاً اگه من دنبال انتقام بودم، مخالفتی نمی‌کرد.‏
‏من از اونایی نیستم که پشیمون بشن.‏
‏نگرانه چون تویی.‏
‏الان، تو هنوزم می‌تونی—‏
‏دیگه نمی‌تونم برگردم.‏
‏انتخاب کردن بدون اینکه بدونی پشیمون می‌شی یا نه، راه یادگیری ماست.‏
‏ولی اینکه بدونی پشیمون می‌شی و بازم اون راهو انتخاب کنی؟ این فقط یه رسواییه.‏
‏کاری که یه احمق می‌کنه.‏
‏تو دهنتو ببند و کمکم کن، مثل همیشه.‏
‏دکتر وونگ چطوره؟‏
‏خب، به نظر می‌رسه حالش خوب نیست.‏
‏می‌رم ببرمش بیرون ناهار.‏
‏می‌خوای بیای؟‏
‏من خوبم.‏
‏کار دارم.‏
‏باشه.‏
‏میوکی، تو زیادی به کولون وسواس داری.‏
‏من راهی رو می‌رم که پشیمون نشم.‏
‏اگه اون موقع با هبینُما تماس نگرفته بودم...‏
‏اگه اون موقع مادرمو ترک نکرده بودم...‏
‏اگه به جاش اونو انتخاب کرده بودم...‏
‏خوش اومدی.‏
‏هی.‏
‏می‌خوای در داخلی باز باشه؟‏
‏می‌تونی ببندیش.‏
‏قهوه خریدم.‏
‏ممنونم.‏
‏فقط باید لباسای شسته‌مو بیارم تو.‏
‏حتماً.‏
‏هی، تو ساکسِسی، درسته؟ اوضاع چطوره؟‏
‏مشکلت چیه؟‏
‏می‌خوای بریم بیرون غذا بخوریم؟‏
‏بذار فکر کنم...‏
‏ها؟ با اینکه قهوه یخی گرفتیم، توش شکر بسته‌ای هم هست.‏
‏اشتباهی بوده؟‏
‏چیکار کنم؟‏
‏اینا به دردم نمی‌خورن، ولی حیف می‌شه بندازمشون دور.‏
‏چرا نون تست فرانسوی درست نمی‌کنیم؟‏
‏اون شکر لازم داره. می‌تونی تو توستر بپزیش.‏
‏نون تست فرانسوی، هان؟‏
‏به نظر خوب میاد.‏
‏تازه از هیو تخم‌مرغ تازه گرفتم.‏
‏تو توستر بپزمش؟ برای چه مدت؟‏
‏اوه، کودو-سان.‏
‏گفتی از توستر استفاده کنم...‏
‏ببخشید، من باید برم.‏
‏ها؟ کودو-سان؟‏
‏فردا سر کار می‌بینمت.‏
‏بهم قول بده... که هیچ‌جا نمیری.‏
‏بله. قول می‌دم.‏
‏چرا وقتی اینقدر نزدیکه، اینقدر دور به نظر می‌رسه؟‏
‏بعد از همه‌ی اینا، کودو-سان هنوزم...؟‏
‏کُولون‏
‏اون چی بود؟‏
‏هی، خسته نباشی.‏
‏داشتم میومدم اتاقتو تمیز کنم.‏
‏اوه، بی‌خیال اون.‏
‏من آشغالامو جمع کردم.‏
‏همینجا. یه دستگاه شنود خیلی کوچیک.‏
‏فکر کردی متوجه نمی‌شم؟‏
‏اسم رمز: اسنک‌بری؟‏
‏مـ-من نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی...‏
‏دیگه می‌تونی چرت و پرت نگی.‏
‏با اون گوشواره تو گوش چپت داری گوش می‌دی، درسته؟‏
‏میرم سر اصل مطلب.‏
‏بیا طرف من.‏
‏نگران نباش.‏
‏من ازت در برابر هبینومای پیر محافظت می‌کنم،‏
‏و بهت قول می‌دم حقوق بهتری از چیزی که الان می‌گیری بهت بدم.‏
‏تو اونجا از من چی می‌خوای؟‏
‏خب، تو خیلی زود متوجه می‌شی، اسنک‌بری-کون!‏
‏ریکو کوجیرای تقلبی...‏
‏می‌خوام بکشیش.‏
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]