« ارائه شده توسط وب سایت آوا مووی »
راز مامان
‫این یکم کمکون می‌کنه.
‫بله.
خطای اتصال
‫- آقا، حالتون خوبه؟ ‫- من خوبم.
گو؟
‫احساس تهوع دارم.
‫حتما دریازده شده.
‫اینو بگیرین، هرچند آب هیچی ندارم.
‫من مرد دریام.
‫بارها سرگردان و بی‌هدف شناور بودم.
‫نگران نباشین. برتون میگردونم خونه.
‫خیلی ممنون.
کدوم خونه آخه؟
‫جایی که بقیه هستن.
همه‌ زنده‌ان؟
‫زنده‌ان.
‫مطمئنم زنده‌ان.
چه خبره؟
چی شده؟
‫هیچ غذا یا آبی درکار نیست.
این چیه؟
‫کایت قبلا بهم داده بود.
هنوزم داریش؟
‫خب، تو بهم گفته بودی نخورمش.
‫اول تو یکم بخور.
‫عالیه!
‫خوشمزه‌ست!
‫فوق‌العاده‌ست.
‫- یعنی اونا پلانکتون‌ـن؟ ‫- اوهوم.
‫منو یاده چراغایی میندازه که بابا نصب کرده بود.
‫آره واقعا.
‫آخه کی یه درخت توی زیارتگاه رو ‫چراغونی می‌کنه؟
‫دقیقا.
‫همین‌طور خونمون.
‫واقعا عجیب غریب بود.
‫اما همون باعث شد هم‌دیگه رو پیدا کنیم.
‫حق با توئه.
‫این نور هم ممکنه مارو برگردونه پیش هم.
‫اوهوم.
امروز چند شنبه‌ست؟
‫شاید پنجشنبه.
‫کنجکاوم بدونم اون سریاله آخرش چی شد.
‫پخش نشد.
‫چرا مجبور شدن لغوش کنن؟
تکلیف بازی‌ای که از آمازون خریدم چی میشه؟
‫آمازون فوق‌العادس. ‫احتمالا تحویلش میدن.
‫اینجا روی اقیانوس؟
‫ولی شرکته یحتمل بتونه روی آب شناور باشه.
‫آره واقعا.
‫خونه که نباشه، ‫دیگه هیچی تحویل داده نمیشه.
‫من جمع می‌کنم و یکی می‌سازم.
‫دقیقا هم همونجا.
‫وقتی برگشتم، ‫می‌خوام کل سالو بازی کنم.
‫اینقد بازی کن تا دیگه حالت بهم بخوره.
‫می‌خوام به «استارباکس» هم برم.
‫* کافی‌شاپ‌ای زنجیره‌ای در تعداد زیادی از کشورهای دنیا
‫باشه، بزن بریم.
‫می‌خوام «ماچا کِریم فراپچینو» بخورم.
‫* ترکیبی از چای سبز، شیر و یخ، که در کافی‌شاپ‌های استارباکس به فروش می‌رود.
‫من یه «کارامِل ماکیاتو» می‌خوام. ‫بهترین چیز واسه خوردن بعدِ تمرین.
‫* شیر به همراه اسپرسو، که در کافی‌شاپ‌های استارباکس به فروش میره.
‫- کی بهت گفته می‌تونی از این خوراکی‌های سبک بخوری؟ ‫- جرئت داری به مامان بگو.
‫می‌خوام صدای مامان رو بشنوم.
‫دوست داشت واسمون کتاب بخونه.
‫آره.
‫همیشه هم یه چی میخوند.
‫چون همیشه فقط یه کتاب بود، ‫من کلشو حفظ بودم.
‫عجیبه که هیچ‌وقت ازش خسته نمی‌شد.
‫من که از کتابه خوشم نیومد.
‫اما حالا دوست دارم بشنومش.
‫آره واقعا.
به‌نظرت مامان توی لباس پوشیدن بدسلیقه نیست؟
‫ها؟
‫من که نمی‌تونم اون کیف کمریِ ضایع رو تحمل کنم.
چرا از وقتی برگشته، از اون کیف استفاده می‌کنه؟
‫توی این شرایط واقعا بدردبخوره.
‫من که از کیفه خوشم میاد.
‫وای! مثل دست میمونن!
خیلی باز میشن، مگه نه؟
‫اگه بمیریم،
‫دیگه کسی این اطراف نمیمونه که بابا و مامان رو بشناسه.
‫پس بیجا کردی بمیری.
‫من که می‌خوام زندگی‌نامه‌ام رو بنویسم!
‫عمرا فروش بره.
‫راجع‌به همه‌مون می‌نویسم.
‫پس تصویرهاش هم با من.
‫- آب! ‫- آرره!
‫بیا.
‫- خوبی؟ ‫- کاملا شوره!
‫متاسفم. ‫آبِ دریاست؟
‫اگه من مردم، می‌تونی منو بخوری.
‫بدمزه‌ای.
‫اگه تونستی یه آتیش روشن کنی، ‫منو یه جور بپز که نه خام باشم نه خیلی پخته، باشه؟
‫یحتمل الآن خیلی نمکی‌ام، ‫مزه خیلی خوبی میدم.
‫چه احمقانه.
‫آبجی، اگه تو بمیری، ‫می‌خوای من چیکار کنم؟
‫من قرار نیست بمیرم.
‫- صرفا «اگه». ‫- اگه نداریم.
‫من می‌خوام زنده بمونم.
‫منم.
‫- چراغ‌قوه رو بده من. ‫- ها؟
‫یاد گرفتم چطور درخواست کمک بفرستم.
‫مطمئنم مامان و بقیه پیدامون می‌کنن.
‫اوهوم.
‫یه چیزی زیرمونه.
‫- ماهی‌ان! ‫- چرا دارن زیر قایقو میزنن؟
‫دارن صدف‌هایی رو میخورن ‫که زیرمون چسبیدن.
‫اما فرار کردن.
‫بابا می‌تونست بگیرشون.
‫هوی! بیدار شین!
بابا! تو زنده‌ای؟
‫من هیچوقت نمیمیرم.
‫فقط می‌خواستم غافلگیرتون کنم.
‫بابایِ احمق! خیلی نگرانت بودم!
‫بابا!
‫بابا، برام ناهار درست کن! این دفعه همش رو میخورم!
‫یهو تغییر کردی‌ها!
‫ایول!
‫خیلی‌خوب بچه‌ها، یه پرنده رو بگیرین!
‫اون بالاست، می‌دونین دیگه.
‫بابا...
‫نمی‌خوام بمیرم!
اون چیه؟
‫ای وای اونجا!
‫بگیرش!
‫غذامون!
‫ممنون برای غذا!
‫عالیه!
‫خوشمزست!
‫دلم می‌خواد سوشی هم بخورم.
‫آره، از اون «کایتن»هاش.
‫* نوعی سوشی.
‫- چی شد؟ آب از کجا میاد؟ ‫- چطور آخه؟
‫- حتما نوک دهنش سوراخش کرده! ‫- از کجاست؟
‫نمی‌دونم! بگرد دنبالش!
‫- غرق میشیم! ‫- بگرد دنبالش!
‫کمک!
‫نمی‌دونم کجاشه!
‫فقط بگرد، بجنب!
‫پیداش کردم! مطمئنم! ‫چسب رو بیار!
‫کدره. خاکستر آتش‌فشانیه.
‫اشکالی نداره. بیا بخوریمش!
‫نه! اگه خاکستر آتشفشانی بخوری ‫بشدت مریض میشی!
‫یعنی مامان حالش خوبه.
‫اینطور گفته میشه که بی‌خبری، خودش خبر خوبیه.
‫اصلا خشکی‌ای ندیدیم.
‫هرچی نباشه، ‫هفتاد درصد زمین آبه.
اگه تمام خشکی‌های دنیا غرق شن چی؟
‫و فقط ما دو نفر باقی‌مونده باشیم.
‫عجیبه که می‌تونیم ‫فقط روی 30 درصدِ سطح زمین زندگی کنیم.
‫تو زندگی بعدیم، ‫به عنوان یه موجودِ دریایی برمیگردم.
آخه چرا من تو همچین جایی به‌دنیا اومدم؟
‫چه زندگیِ مزخرفی دارم.
‫ممکنه خیلی زود برم پیش بابا.
‫خفه باو.
‫آیومو!
‫مامان؟ دوباره نه...
‫- مامان؟ ‫- آیومو!
‫گو!
‫مامان!
‫خدارو شکر هر دوتون خوبین.
‫سنپای!
‫خدارو شکر!
‫آیومو!
‫کار هر دوتون عالی بود! ‫خدارو شکر!
‫آیومو بود که بهم روحیه می‌داد.
‫برعکسه!
‫هر دوتون عالی بودین.
‫آیومو، ممنونم.
‫مامان!
‫یه قایق روی زمین پیدا کردیم. ‫اینا رو دوباره شارژ کردیم.
‫- گوشی‌ها رو هم همین‌طور. ‫- ممنونم.
کایت و بقیه کجان؟
‫- مطمئنم پیداشون می‌کنیم. ‫- آره.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫من که فقط می‌خوام پاهامو بزارم رو خشکی.
‫در این مورد هم با ماری-سان صحبت کردم. ‫اعدادی که اونودرا-سان باهامون درمیون گذاشت،
‫فکر می‌کنم مختصات‌ان.
‫- مختصات؟ ‫- بده ببینم.
نروید
‫عرض جغرافیایی 34.860965.
‫طول جغرافیایی 133.811806.
‫فکر کنم نزدیکِ شرقِ هیروشیما باشه.
‫- ها! ‫- ازش سر در میاری؟
‫تو یه بازی جنگی،
‫من مختصات رو برای پرتابِ موشک حفظ کردم.
‫فوق‌العادست!
‫اطراف اوکایاما، شاید نزدیکِ فوکویاما.
‫پس چیزی اونجاست که از فرار با کشتی مهم‌تره.
‫شنیدم سونامی‌های دریای «ستو»، ‫ضعیف‌تر از بقیه‌ی سونامی‌هان.
‫اونودرا-سان و بقیه هم شاید دارن میرن اونجا.
‫تقریبا، الآن کجاییم؟
‫می‌تونستم گویشِ کیوشو رو تو رادیو بشنوم.
‫منظورت اینه نزدیکِ کیوشوایم؟
‫ولی ما تازه نزدیک اوساکا بودیم!
‫اگه تو همین مسیر باقی بمونیم، ‫می‌تونیم آخرش برسیم فیلیپین!
‫احتمالا قبلش گرسنه میشیم.
‫اول، می‌خوام برم به یه خشکی.
‫اگه این دریای ژاپن باشه، ‫پس باید بریم سمت شرق.
‫ایکاش یه موتور داشتیم.
‫فقط اگه می‌تونستیم بفهمیم مسیر کدوم سمت‌ـه.
‫حتی نمی‌تونیم خورشید رو ببینیم.
‫- می‌تونیم از یه قطب‌نما استفاده کنیم! ‫- ها؟
‫تنها چیزی که نیاز داریم یه سوزن و یه آتیش‌ـه.
‫تازه اون روز یادش گرفتم.
‫ولی سوزن نداریم.
این چطوره؟
‫ها؟ ‫بدون دکتر، نمی‌تونم بیارمش بیرون.
‫هرچند الآن کاملا خوب شده.
‫راست میگی.
‫بکشش بیرون.
‫بذارش رو این.
‫این طرف شمال‌ـه؟
‫بله!
‫پس شمالِ شرقی این طرفه.
‫بزنین بریم!
‫از آخرین باری که همه این‌طوری باهم بودیم، ‫زمان زیادی گذشته.
‫آره، فکر کنم حق با توئه.
‫قبلاها، عادت داشتی ‫برای شام بیای خونه‌ی ما، هارو-کون.
‫- ببخشید، ممنونم بابت تموم اون غذاها. ‫- حرف غذا رو نزنین!
‫نیازی به عذرخواهی نیست. ‫خیلی خوش می‌گذشت.
‫چه خاطره‌برانگیز.
‫اغلب «هاکونین ایشو» بازی می‌کردیم.
‫آره واقعا.
‫آیومو واقعا توش خوب بود.
‫تمام چیزی که یادمه اینه که مامان میزد تو دستم.
‫تو واقعا فرز بودی، گو.
‫به لطف اون، دست راستم ‫ده برابرِ دست چپم‌ـه.
‫امکان نداره!
‫از اولین قرارم با کویچیرو ‫رو قایق نبودم.
‫توی قرارت سوار قایق شدین، مامان؟
‫البته، کویچیرو بود که پارو میزد. ‫من فقط اونجا نشسته بودم.
‫تو پارکِ «اینوکاشیرا» بود.
‫مگه قرار نبود بد یُمن باشه؟
‫چیه؟
‫بر اساس یه خرافات اگه یه زوج تو اون پارک...
‫سوار یه قایق بشن، از هم جدا میشن.
‫تاحالا درموردش نشنیدم.
‫خیلی معروفه.
ولی مگه بیشتر زوج‌ها از هم جدا نمیشن؟
‫آره، ولی...
‫ولی ما هیچوقت جدا نشدیم.
‫کویچیرو بعدش فهمید، ‫ولی گفت واسش اهمیتی نداره.
‫ولی بعد از اون دیگه هیچوقت قایق نگرفتیم.
‫قشنگ خود بابائه!
‫آیومو، تو دو و میدانی رو ادامه بده.
‫ها؟
‫مهم نیست تو چه وضعیتی هستی، ‫همیشه شاد باش. باشه؟
‫باشه.
‫ولی قصد داری اینو فراموش کنی، نه؟
‫می‌دونم که داری.
‫میبینی، تو خیلی شبیه منی.
‫یه قایق موتوری اونجاست!
‫روشن شد!
‫به یه چیزی گیر کرده.
‫چاقو نداریم.
اون چیه، مامان؟
‫گو، من یه دستگاه کمک قلبی دارم.
‫جدی؟
‫ببخشید که بهت نگفتم.
‫تو می‌دونستی؟
‫آره.
‫من دیروز فهمیدم.
‫گو، متاسفم.
‫فوق‌العاده‌ای، تو محشری، مامان.
‫با این شرایطت، خیلی سخت کار کردی...
‫به لطف شماهاست.
‫اون هشدار یعنی باتریش تموم شده.
‫پس از برق قایق استفاده کن! ‫مطمئنم می‌تونی شارژش رو پر کنی!
‫همین الانشم از مشکلاتش زجر میکشم.
‫یعنی چی؟
‫مامان؟
‫من شیرجه میزنم و طناب رو آزاد می‌کنم.
‫با این وضعیتت؟
‫من میرم!
‫خودم میرم!
‫من تنها کسیم که می‌تونه اینکارو کنه! ‫من یه شناگر حرفه‌ایم، می‌دونین که.
‫من میرم!
‫به علاوه، ما به قایق نیازی نداریم!
‫خیلی خوش‌شانسی که مادرت شناگر خوبیه.
‫من فقط برای این روز شناگر شدم.
‫از پسش بر میام.
‫بلاخره می‌تونم از مهارتم استفاده‌ی خوبی کنم.
‫من شناگر افتضاحیم.
‫فقط اگه می‌تونستم شنا کنم...
‫اسم تو «گو‌»‌ـه. ‫فقط رو به جلو حرکت می‌کنی.
‫اسم تو «آیومو»ـه. مهم نیست چه اتفاقی بیفته، ‫به راه رفتن ادامه بده، حتی اگه آهسته باشه.
‫بگیرش.
‫حتما این قایق‌موتوری رو به اوکایاما ببرین. ‫همونجا صبر کنین!
‫دوباره نه!
‫می‌خوام اینو بخونم.
چیز دیگه‌ای نداری؟
‫مادرت می‌خواد اینو بخونه، ‫پس بذار بخونش.
‫‫خیلی‌خوب، باشه.‫
‫- پس باشه! ‫- مرسی.
‫«تو همیشه از هر زاویه‌ای خیلی ناز بودی...
‫و حالا ببین چقدر بزرگ شدی و رشد کردی...
‫ولی می‌دونی، ‫حتی یه ذره هم عوض نشدی.
‫هنوزم خیلی نازی.»
‫«و همیشه هم خواهی بود، همیشه...
‫... به این حرفم میرسی»
‫- نفس نمیکشه! ‫- مامان!
‫مامان، ما رو ترک نکن!
‫مامان، آب رو تف کن بیرون! خواهش می‌کنم!
‫بذار من انجامش بدم!
‫نفس بکش، مامان!
‫«من همیشه‌ی همیشه مادرت خواهم بود.»
‫برگرد، مامان!
‫از پیشمون نرو، احمق!
‫کلی چیز دیگه هست که می‌خوام بهم یاد بدی!
‫«تو برای من خیلی خیلی نازی.»
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]