« ارائه شده توسط وب سایت آوا مووی »
‫سرآغاز یک پایان
‫توکیو 2020، متشکریم ‫ضبطِ کامل
‫خانم‌ها و آقایان، خلبان ‫ چراغ کمربند ایمنی را روشن کرده‌ است.
‫لطفا کمربند ایمنی خود را محکم ببندید.
‫[به انگلیسی:] ‫«خانم‌ها و آقایان، خلبان چراغ کمربند ایمنی را روشن کرده است. ‫لطفا کمربند ایمنی خود را محکم ببندید.»
‫موتو-ساما، مشکلی ندارید؟
‫نه، ممنون.
‫حدود 15 دقیقه‌ی دیگر...
‫در فرودگاه بین‌المللی هانِدا فرود میایم.
‫هوی، اینجا رو باش!
‫مامان! پرنده‌ها رو نیگا!
‫اوه آره، چه پرنده‌های نازی.
‫ - بذارین صداتونو بشنویم! از پسش بر میایین! ‫- ادامه بدین!
‫- از پسش بر میای! ‫- تو می‌تونی!
‫«من برای چهار سال نماینده‌ی کشورم خواهم بود.»
‫این باید طرز تفکرتون در تمرینات باشه.
‫چهار سال...
‫خیلیه‌ها...
‫- دور دوم، ساتو-سان. ‫- بله.
‫- دور سوم، ناکایاما-سان. ‫- بله.
‫- نفر آخر، ستاره‌مون، موتو-سان. ‫- بله.
‫می‌خوام با این تیم در مسابقه‌ی دوی چهارصدمتر امدادی برنده بشیم.
‫* یکی از رشته‌های دو و میدانی که در آن چهار دونده هر یک مسافت صد متر را دویده ‫و سپس چوب امدادی را به دونده بعدی می‌رساند.
‫آیومه، قول میدم وقتی چوبو میدم بهت نفر اول باشم.
‫باشه.
‫مسابقه به زودی شروع میشه، ‫ولگردی نکنین.
‫با برطرف کردن ضعف‌هاتون ‫خودتونو آماده کنین
‫و مطمئن شین در بهترین حالت خودتون قرار دارین...
‫زلزله؟
‫بچه‌ها آروم باشید!
‫زلزله؟
‫ - داره میلرزه‌ها. ‫- مشکلی نیست.
‫چقدر شدید بود.
‫ چی داری میگی؟
‫آه، چیزی نیست.
‫- تموم شد؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫هنوزم داره میلرزه!
‫ واقعا طولانیه.
‫شما بالاییا روبه‌راهین؟
‫اون پایین کسی صدمه دیده؟
‫ما خوبیم.
‫منم خوبم!
‫تو خوبی، موتو-سان؟
‫خیلی ترسناک بود.
‫بنظرم باید باهاشون تماس بگیرم.
‫اوه، گوشیمو پایین جا گذاشتم.
‫موتو-سان، اینقد ترسو نباش!
‫همه‌ش حدود چهار ریشتر بود پسر!
‫خیلی خوب، بعد از این که چراغ‌ها رو وصل کردیم، کار تمومه!
‫- چشم! ‫- ایول!
‫اندکی پیش زلزله‌ای توکیو را لرزاند،
‫بنابراین فرود ما به تعویق خواهد افتاد، ‫تا باند فرودگاه بررسی شود.
‫دکمه‌ی توقف اضطراری فشار داده شده، ‫به همین دلیل در حال برسی ریل‌ها هستیم.
‫- شدید بودا. ‫- آره.
‫موندم مرکزش کجا بود.
‫بنظرت قطار‌ها متوقف شدن؟
‫آ-آره، گمونم.
‫شدیدترین زلزله‌ای بود که تا حالا دیدم.
‫تو اهل «شیکوکو»‌یی، نه؟
‫خیلی خوب، تمرین امروز تمومه.
‫اول، با خانواده‌هاتون تماس بگیرین، ‫و بعد از این که لباس‌هاتون رو عوض کردین،
‫در ورودی جلویی همدیگر رو می‌بینیم! ‫- بله!
‫رختکن بانوان
‫اولین زلزله‌ام بود!
‫من که بهشون عادت کردم.
‫شنیدم توی «کانتو» زیاد زلزله میاد.
‫این یکی عجیب غریب بود.
‫هنوز می‌تونم از لاین استفاده کنم.
‫* یک شبکه‌ی اجتماعی
‫آه، خوندنش.
‫- بنظر میاد قطارا متوقف شدن. ‫- مزخرفه.
‫میگه توی توکیو یه پنج ریشتریِ خفیف بوده. این که خیلی بزرگه.
‫بیخیال! تو اکیناوا هفت ریشتر بود!
‫هفت ریشتر قوی‌ترین نبود؟
‫واقعا دیوونه کنندست.
‫هشدار زلزله
‫یک زلزله شناسایی شد. ‫برای لرزشی شدید آماده باشید.
‫چی؟ یه زلزله‌ی دیگه؟
‫فقط یه پس‌لرزه‌ست.
‫صدای چیه؟
‫همه‌چی بررسی شد. ‫بنظرم منم باید کارو ول کنم.
‫کمکم کنین...
‫یه نفر...
‫بچه‌ها!
‫اگه طبقه‌ی اول هستین، ‫وقتی یه زلزله‌ی بزرگ اومد، بدویین بیرون.
‫فهمیدین؟
‫مامان!
‫معمولا، روزهایی که مادر میاد خونه، ‫ماشین رو برمیداریم و میریم بیرون شام.
‫وقتایی که غذای دریایی می‌خوایم، ‫میریم به لنگرگاه.
‫وقتایی که درمورد یه رستوران خاص و خوب می‌دونیم،
‫اگه لازم باشه، چندین ساعت [در حال رانندگی] سپری می‌کنیم تا برسیم اونجا.
‫من عاشق غذاهای تازه و خوشمزه‌ام.
‫هواپیما آسیب دیده،
‫به صندلی جلویی تکیه بدین.
‫داریم روی رودخونه فرود میاییم.
‫دستاتون رو بذارین روی سرتون!
‫خودتون رو محکم بگیرین!
‫خدایا، امیدوارم همه سالم باشن!
‫- چرا اینقدر طول میکشه؟ ‫- لطفا آرامش‌تون رو حفظ کنید!
‫- متأسفم. ‫- لطفا آرامش‌تون رو حفظ کنید!
‫هر دفعه یه مسافر سوار بشه.
‫ببخشید.
‫[به انگلیسی:] ‫‫هر دفعه یه مسافر سوار بشه.
‫- هل نده! ‫- من بچه همرامه!
‫منم همینطور!
‫زود باشین بذارین ما بریم بیرون! ‫کسی نمی‌دونه هواپیما کِی منفجر میشه!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫- سونامیه! ‫- همگی برین به خشکی!
‫پاپا!
‫نگران نباش.
‫گیر خوب کسی افتادی.
‫آنتن نمیده.
‫مشکل در برقراری ارتباط با سرور. ‫لطفا بعدا مجددا امتحان کنید.
‫بچه‌ها!
‫فایتُ، فایتُ!
‫* به معنی: بجنگ، بجنگ!
‫حتما همشون توی خونه‌ان!
‫پدرم واس طراحی خونه جدیدمون ‫خیلی کار کرد.
‫من به این موضوع خیلی افتخار می‌کنم.
‫اما از وقتی که درختای توی حیاطمون رو ‫چراغونی کردیم،
‫بین همسایه‌هامون معروف شدیم. خجالت آوره.
‫از این که یه پنجره بزرگ توی اتاقم دارم خوش‌حالم.
‫‫شب‌ها پرده‌ها با چراغای رنگارنگ روشن میشن.‫
‫- سانائه! میوکی! ‫- آکیرا!
‫- شیوری!
‫- مادوکا! ‫- هوی! اونجا جای ماست!
‫«گو موتو» اینجاست؟
‫موتو...
‫اون مال ماست! ‫باید با ما شریک بشی!
‫- خب که چی! ‫- هوی، اصلا جالب نیست.
‫«کویچیرو موتو» اینجاست؟
‫مامان!
‫«مارو موتو » اینجاست؟ ‫- مامان!
بچه‌ها کجایین؟
‫- اینجارو! ‫- چرا تو...
‫بیا اینجا!
‫اونا...
‫- ببخشید. ‫- ها؟
‫میشه گوشیتونو قرض بدین یه-
‫شوخی می‌کنی! احمق نباش!
‫اون چیه؟
‫اون چراغا...
‫ اونا، مطمئنم!
‫بابا!
‫آیومو!
‫آیومو! خدارو شکر که خوبی.
‫تو هم همینطور، بابا. ‫گو رو پیدا کردی؟
‫رفتم خونه، ولی اونجا نبود.
‫وقتی من رفتم هم نبود.
‫- خونه نیست، درسته؟ ‫- آره
‫مثل حیاط خودمونه.
‫آره. تا وقتی همه نیان اینجا ‫خاموششون نمی‌کنم.
‫اوهوم.
‫این از زلزله‌ی توهوکو بزرگتر بود.
‫اگه توی توکیو به این بزرگی بود،
‫حتما توی بقیه‌ی استان‌ها از اینم بدتر بوده.
‫کار ژاپن تمومه.
‫کوگا-سنپای...
‫آیومو-چان! می‌دونستم اینجایی!
‫نانامی-سان!
‫گو!
‫آیومو! خودتی؟
‫چشمات چی شدن؟
‫یادم نیست.
‫وقتی رسیدم خونتون، ‫هردو چشمش خونریزی داشتن.
‫- مامان کجاست؟ ‫- هنوز ندیدمش.
‫شاید برگشته باشن.
‫پلکاته که بریده شدن، نه چشمات.
‫خدارو شکر.
‫ واقعا که یه گیمری.
‫به لطف واکنش‌های عالیت،
‫از وضعیتی خیلی بدتر از این اجتناب کردی.
‫تکون نخور.
‫درد داره.
‫باحاله! مثل پرسینگه!
‫* سوراخ‌کاری بدن
‫- دیوونه شدی؟ ‫- آیومو!
‫سبک حرف زدن خوش‌بینانه‌ت دقیقا مثل مادرته.
‫چی؟ من شبیه اون نیستم.
‫مگه شبیه من بودن چیز بدیه؟
‫ماری!
‫مامان!
‫خوش اومدی. حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫خدارو شکر حالت خوبه.
‫ناموس بازگشت به خانه که میگن اینه.
‫آره.
‫ولی همه‌مون دور هم و سالمیم، ‫پس باید به لطفایی که بهمون شده فکر کنیم.
‫هی، بچه‌ها.
‫حالا که هممون پیش همیم ‫بیایین یه عکس بگیریم.
‫الآن؟
‫من یه عکس اینطوری از خودم نمی‌خوام.
‫اینا که باحالن! ‫مثل پرسینگ میمونن!
‫ خب، نانامی-چان و هارو-کون، ‫بیایین باهم عکس بگیریم.
‫من عکسو میگیرم.
‫برو که رفتیم.
‫خیلی‌خوب، «چیـــز».
‫ممنون.
‫عالیه!
‫عکس خانوادگی خیلی خوبی میشه.
‫ممنون.
‫منم باید با خانواده‌ام عکس بگیرم.
‫زادگاه شما «فوکودا»ئه، ‫مگه نه، نانامی-سان؟
‫درسته.
‫نانامی-چان و هارو-کون، ‫مطمئنم دوباره خانواده‌تون رو می‌بینین.
‫تضمین می‌کنم.
‫منم مطمئنم.
‫هوی، داره آنتن میده!
‫- راست میگی! ‫- واقعا؟
‫میگم، آیومو-چان.
‫گوشی داری؟
‫بله، بفرما.
‫ممنونم.
‫من گوشیمو فراموش کردم.
‫منم همینطور.
‫نمی‌دونم چطور، ‫ولی گوشی و کتم رو گم کردم.
‫خیلی بده که اون رو هم نداری.
‫هوا خیلی گرمه، نیازش نداری.
‫- آیومو؟ ‫- هوی، آیومو؟
چی شده؟
‫من همه‌ی هم تیمی‌هام رو ول کردم.
‫چی؟
‫همشون صدمه دیده بودن،
‫ولی کاری از دستم برنمیومد.
‫ فرار کردم.
‫منم همینکارو کردم.
‫نه!
‫حتی بعد از تمام اون اتفاقات،
‫من هنوز موبایلم رو داشتم.
‫آیومو.
‫بدون اون، من نمی‌تونستم با کسی تماس بگیرم!
‫می‌دونستم که بهش احتیاج دارم.
‫متوجهم.
‫به لطف اون، نانامی-سان تونست با خانوادش تماس بگیره.
‫من...
‫خیلی سنگدلم.
‫مهم نیست چی شده،
‫فقط خوشحالم که زنده‌ای.
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫یه هلیکوپتره!
‫اونا از هلیکوپتر افتادن؟
‫یه‌چیزی ازش آویزونه!
‫تو‌ روحش!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫اون چیه؟
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]