در حال ضبط
‫خب، بحثو عوض کنیم، کنجکاوم بدونم...
‫تاکارادا کیه؟
‫تو معشوقشی، حتماً خبر داری.
‫این مصاحبه قراره در راستای تبلیغ کاربردهای ‫فوجین برای صنعت بهداشت و سلامت باشه.
‫من می‌دونم که مهاجم‌ها می‌تونن انسان‌ها رو انگلی ‫کنند و کنترلشون کنند، این حقیقت داره؟
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫اون حتماً چیزای زیادی در مورد مهاجما و سفینه‌ی مادر می‌دونه.
‫شاید تاکارادا...
‫یکی از اوناست؟
‫مسخره‌ست.
‫تاکارادا-سان 6 سال پیش عوض شرکت شد.
‫قبل از حادثه‌ی 31 آگوست!
‫ما توی SES، آینده‌ی بشریت رو جدی می‌گیریم.
‫مصیبت‌ها همیشه...
‫با انحراف از عدالت شروع می‌شن.
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫تا بعد دخترا.
‫خب من این دونفرو تا ایستگاه می‌رسونم.
‫فوتابا-چان تو هم امروز می‌ری؟
‫آه... اوهوم.
‫موقع شب.
‫یوهو!
‫می‌گم اوران.
‫هوم؟
‫تمرین شنا چی شد؟
‫دیگه لازم ندارم یاد گرفتم.
‫ببین.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫هوم. گلوله داره؟
‫سه تا اینجا هست.
‫ولی چون پلاستیکیه شک دارم بتونه...
‫بیشتر از یکی شلیک کنه.
‫می‌خوان توی مراسم رونمایی از ورزشگاه جدید...
‫اعتراضات راه بندازن.
‫خب، می‌خوای من تا همه‌چیز تموم می‌شه این پیش من باشه؟
‫شرمنده، می‌دونم خودخواهیه.
‫نمی‌تونی التماسشون کنی تا ولت کنن بری؟
‫اگه الان بهشون خیانت کنم...
‫معلوم نیست چه کاری ازشون سر بزنه.
‫حتی اگه اینم رد کنن، دستگیری رخ میده،
‫و شیپ احتمالاً از هم می‌پاشه.
‫وقتی این اتفاق بیفته، خودم از شر اون تفنگ خلاص می‌شم.
‫باشه.
‫ولی یه قولی بهم بده.
‫از این یه درس بگیر.
‫چشم!
‫مراقبت کن.
‫فوتابا، وقتی برمی‌گشتم بهت خبر می‌دم!
‫خب... باز توکیو می‌بینمتون.
‫ماکوتو! بیدار شو!
‫چی شده اوبا؟
‫اوران‌...
‫تنهایی رفت بیرون.
‫بهش زنگ زدی؟
‫جواب نمی‌ده.
‫دروازه موقع طلوع باز می‌شه.
‫حتماً اون‌ سمتی رفته.
نکنه یادش اومده؟
‫حتماً برگشتن به این شهر خاطراتشو یادش آوردن.
‫چی داری می‌گی؟
‫اورانی که ما می‌شناسیم مال این خط زمانی نیست.
‫ها؟
‫هشت سال پیش، یکی از ارزیاب‌های ما اینجا سقوط کرد...
‫توی یه ماشین شیفت که بعدش اینجا رهاش کردن.
‫و اوران، وقتی ده سالش بود از اون ماشین استفاده کرد...
‫تا به این زمان از یه دنیای موازی بیاد.
‫اون یه شیفتره.
‫احتمالاً اوران...
‫سعی داره به یه خط زمانی دیگه برسه.
‫نه، وایسا وایسا.
‫یهویی پشت سر هم گفتی نفهمیدم.
‫می‌شه یه‌طوری بگی من بفهمم؟
‫این یه وسیله از سرزمین مادری منه.
‫از طریقه حافظه می‌تونه به دنیاهای موازی بی‌شماری دسترسی پیدا کنه.
‫ماکوتو امتحانش کن.
‫انگشتت رو بذار داخلش.
‫حقیقت رو بهت نشون می‌ده.
‫باشه!
‫بریم تو کارش.
‫این... سر اورانه؟
‫اوران ده‌ساله مهربون و بااستعداد بود...
‫و یکمی هم خجالتی بود.
‫ببخشید... چیزه...
‫من یه یوفو دیدم.
‫منم دیدمش.
‫ها؟
‫راست می‌گی... اورانی که می‌شناسم نیست.
‫با الانش کاملاً فرق داره.
‫فقط هم اوران نه، کادوده هم همینطور.
‫کادوده یه سال پیش به این کلاس منتقل شده،
‫ولی هنوز با بقیه کنار نمیومد.
‫این در اصل اولین مکالمه‌ی بین اون دوتاست.
‫چند روز بعد،
‫یه اتفاقایی می‌افته.
‫دروغ نمی‌گم.
‫یوفو...
‫واقعاً دیدمش.
‫اصلاً تو کتم نمی‌ره. اهریمن جون یا خواب می‌بینی یا کلاً عقلتو از دست دادی.
‫اصلاً شاید خودت آدم فضایی هستی.
‫چته اوران...
‫دوستت توی دردسر افتاده!
‫خب، کاریش نمی‌شد کرد.
‫اینجا هنوز دوست نیستن.
‫بعداً اتفاق افتاد، وقتی با همدیگه موقع ‫تعطیلات تابستونی رفتن کلاس جبرانی.
‫توی این شهر بندری بود.
‫پس قبلاً اینجا بودن؟
‫بخشای مهمش از الان به بعد...
‫اما ماکوتو،
‫لطفاً ببخششون.
‫اون دوتا ارزیاب ما رو نجات دادن،
‫و بردنش خونه‌ی اوران.
‫اون‌طوری خیلی توی چشم بود،
‫برای همین کادوده با ذکاوت تمام توی یه لباس ایسوبیان مخفیش کرد.
‫و بعدش...
‫کادوده توی شهر دنبال آدم‌های بد می‌گشت.
‫و با مهمات ارزیاب،
‫حس عدالت‌طلبی خودش رو به دنیا تحمیل کرد.
‫ولی این باعث...
‫بدترین عاقبت ممکن شد.
‫به‌نظرت من... می‌تونم پرواز کنم؟
‫کادوده-چان!
‫اوران.
‫من دیگه باید برگردم خونه.
‫تعمیر سفینه‌م تموم شده.
‫جدی.
‫خب، اگه داری می‌ری اول کادوده-چان رو برگردون.
‫اگه می‌تونستم این کارو بکنم،
‫به‌نظرت خیلی وقت پیش نمی‌کردم؟
‫پس بهم ماشین زمان بده.
‫بذار ‌همه‌چیزو از اول انجام بدم.
‫شرمنده، ولی نمی‌شه یه شی رو به گذشته فرستاد.
‫حتی با تکنولوژی ما،
‫همچین کاری نشدنیه.
‫پس به درد نخوری.
‫به هیچ دردی نمی‌خوری!
‫اگه اون روز تو این‌جا بودی،
‫می‌‌تونستی کادوده-چان رو با یکی از ابزارهات نجات بدی.
‫خودت مخصوصاً بهم دستور دادی دنبالت نیام.
‫اگه به‌خاطر تو و بقیه نبود، کادوده-چان هنوز اینجا بود.
‫تقصیر تو‌ـه.
‫این تهمته.
‫کادوده داشت کاری رو انجام می‌داد که باور داشت «عدالت»ـه.
‫عدالت.
‫تقریباً می‌شه گفت بین شما آدم‌ها یه‌طور بیماری ذهنیه.
‫واقعاً که جامعه‌ی شما می‌تونه یه جهنم باشه.
‫و وقتی از اون کلمه به عنوان سلاح استفاده می‌کنید،
‫وقتی به نفع خودتون ازش استفاده می‌کنید،
‫خودتون یکی از اون شیاطین می‌شین.
‫اوی اوران، چی شده چرا داد می‌زنی؟
‫اگه کاری از من برمیاد، بهم بگو.
‫دیگه واسه کاری کردن خیلی دیر شده.
‫یه‌کاری هست
‫یه کاری هست
‫که می‌شه انجام داد
‫این چیه؟
‫هی، الان چی گفتی؟
‫یه کاری هست که می‌شه انجام داد.
‫همونطور که گفتم...
‫من نمی‌تونم به گذشته شی‌ای بفرستم...
‫یا کسی رو زنده کنم.
‫ولی کاری که می‌تونم بکنم...
‫اینه که آگاهی فعلی تو رو، با یه آگاهی دیگه از یه خط زمانی دیگه جابه‌جا کنم.
‫سفینه‌ای که من باهاش اومدم، ماشین شیفت داره...
‫که این انتقال رو ممکن می‌کنه.
‫دستگاه به تاریخ و ساعت ورود من متصله.
‫با استفاده از اون تاریخ به‌ عنوان نقطه‌ی زمانی،
‫می‌تونی همه‌چیزو از اول انجام بدی.
‫از وقتی که کادوده رو قبل از تعطیلات تابستونی برای اولین بار دیدی.
‫اگه می‌تونی همه‌چیزو چندبار و چندین بار از اول انجام بدی،
‫چرا خودت از اون تکنولوژی استفاده نمی‌کنی؟
‫ما درک می‌کنیم که اساساً هیچ دلیلی ‫برای دوباره از نو انجام دادن کارها نیست.
‫شماها متکبرید و تحریف‌گرید.
‫کاملاً معلوم شده که نمی‌تونین با ما همزیستی کنید.
‫من این اکتشاف رو به سیاره‌ی مادرم فرستادم،
‫و تصمیم بر این شد که مأموریت متوقف بشه.
‫ما دیگه توی امور شما دخالتی نمی‌کنیم.
‫اما...
‫منتقل کردن اوران به دنیای دیگه ممکنه باعث تغییر متغیرها بشه.
‫اگه، من یا مردمم تصمیم بگیریم به این ‫سیاره برگردیم و مأموریتمون رو ادامه بدیم، چی؟
‫رفتار خود محور تو اوران، ممکنه باعث فاجعه‌ای ‫خیلی خیلی بدتر از فاجعه‌ی فعلی بشه.
‫برای به دوش کشیدن چنین گناهی آماده‌ای؟
‫آماده‌ای تا سرنوشت دنیا رو تغییر بدی؟
‫حتی اگه همه ازم بدشون بیاد، یا فحشم بدن.
‫حتی اگه من بدترین آدم دنیا بشم...
‫می‌خوام دوباره کادوده-چان رو ببینم.
‫پس منم میام.
‫درهای سفینه‌ی فضایی من...
‫دو ساعت بعد از طلوع آفتاب باز می‌شن.
‫از الان وارد یه پیچ تاب زمان و مکانی می‌شیم.
‫وسیله داره درست کار می‌کنه.
‫یه بار دیگه می‌پرسم.
‫واقعاً از این تصمیم مطمئنی؟
‫در نهایت، شماها این دنیا رو نجات دادین.
‫اما ممکنه دنیای بعدی رو نابود کنید.
‫اشکالی نداره، اوران.
‫تو هرچیزی که بشی،
‫من همیشه طرف توام.
‫برو سرنوشتت رو عوض کن.
‫برای نجات دادن کادوده، باید خودتو تغییر بدی.
‫توی مسیری که باورش داری قدم بذار.
‫مهم نیست کی چی می‌گه،
‫دنیای تو، توی دستای توـه.
‫مطلق.
‫چه خواب عجیبی دیدم.
‫اوه؟
‫قیافه‌ی جدید؟
‫این موخرگوشی‌های خیلی جذابن.
‫بروبچه‌های فضای مجازی دیوونه‌شون می‌شن.
‫ها؟ من چم شده؟
‫عجیبه؟
‫هرکاری دوست داری بکن.
‫هرچی بشه من حامی همیشگی و مطلق توام.
‫آه، کادوده-چان.
‫صبح بخیر!
‫وایسا...
‫صبح بخیر، کویاما-سان.
‫عه؟ اوه.
‫صبح بخیر، ناکاگاوا-سان.
ـرـنـهـ قتاا
HGVVG
‫خانوم اهریمن.
‫می‌خوای با اون یوفو دست به یکی کنی و زمینو نابود کنی؟
‫ما باید هرکاری می‌تونیم بکنیم تا آدما رو نجات بدیم.
‫باهات می‌جنگیم.
‫دروغ نمی‌گم.
‫من یوفـوـه رو...
‫واقعاً دیدمش.
‫برو سرنوشتت رو عوض کن.
‫برای محافظت از کادوده،
‫باید خودتو تغییر بدی.
‫هانیانافووا!
‫نه نه! شماها اصلاً نمی‌دونین.
‫تو! تو! و حتی تو!
‫و حتی اون دخترای مسخره‌ی اون‌جا.
‫و حتی تو، کادوده.
‫ها؟
‫هرکی امروز مسئول اون یه دونه سلول مغزی بوده، ریده!
‫تهدید واقعی برای بشریت دقیقاً جلوتون وایساده.
‫عقلشو از دست داده.
‫چش شده اوران؟
‫اولین باره می‌بینم صداشو بالا می‌بره.
‫گوش کن، کادوده.
‫این تابستون، قراره با اون جنای مرداب آتیش‌بازی ببینیم!
‫آ ـ آتیش‌بازی؟
‫ولی من قراره برم کلاسای فوق‌برنامه....
‫وای، شوخی کردم! منم قراره برم.
‫اما!
‫عوض می‌شم!
‫نمی‌دونم چرا ولی دیگه از این به بعد ما قراره با هم باشیم!
‫ای بابا! چت شده تو؟
‫نه؟
‫پسر، باورم نمی‌شه واقعاً نرفتم کمپ تابستونی.
‫مامان حالا کلی بهم غر می‌زنه...
‫اگه اتفاقی برام بیفته،
‫تقصیر توـه.
‫کادوده، سرنوشت ما به هم گره خورده.
‫باید همدیگه رو با لقب صدا کنیم.
‫هومم، پس...
‫اگه اتفاقی افتاد،
‫همه‌ش تقصیر توـه اونتان.
‫اونتان، بدبخت شدم حسابی.
‫ترم دو شروع شده، هیچ کدوم از مشقامو ننوشت.
‫بدبخت شدی.
‫ایسوبیان! بهم ماشین زمان بده!
‫دختره‌ی بیچاره، نمی‌تونی تخیلاتو از واقعیت سوا کنی.
‫ماشین زمان وجود نداره.
‫باشه، ولی حداقل می‌شه اطراف شهر پرواز کنیم؟
‫آدم نمی‌شی انگار.
‫لا لا لا!
‫خیلی دوستت دارم، ایسوبیان.
‫می‌گم، اونتان.
‫هوم؟
‫چرا همیشه طرف منو می‌گیری اونتان؟
‫خب... چون...
‫من مطلق کادوده‌ام.
‫بعدش چهار سال بعد،
‫توی آخرین روز تعطیلات تابستونی،
‫سال سوم دبیرستانشون،
‫31 آگوست،
‫سفینه‌ی مادر ما رسید.
‫و حالا به صورت زنده از منطقه‌ی تاتیاما گزارش می‌دیم...
‫جایی که پدیده‌ی هوایی ناشناخته آسیب بسیار بزرگی رو به بار آورد.
‫پس این حقیقتیه که می‌خوای نشونم بدی؟
‫حس می‌کنم ده سال پیر شدم.
‫اوران همیشه بدون اینکه دلیلش رو بدونه،
‫احساس گناه می‌کنه.
‫اما اگه اومدن به اینجا به حافظه‌ش تلنگر زده باشه،
‫شاید بخواد دوباره یه کاری بکنه.
‫بای پیداش کنیم، اوبا.
‫نمی‌تونم بذاریم همچین کاری بکنه.
‫نمی‌دونم واقعاً تقصیر کیه،
‫اما اگه اون خودشو مقصر بدونه،
‫می‌تونیم کمکش کنیم اوضاع رو درست کنه، توی این دنیا.
‫ولی بازم...
‫من اوران الان رو دوست دارم.
‫منم، همینطور.
‫اوه! ایسوبیانه.
‫کادوده به این زودی داری مانگا می‌خونی.
‫بابایی، چرا دبکو همیشه خرابکاری می‌کنه؟
‫چطوری ایسوبیان ازش عصبانی نمی‌شه؟
‫من همیشه مامانو عصبانی می‌کنم.
‫خب، مطرح شدن این سوالا...
‫و فهمیدن اینکه چطوری باید جوابشونو بدی...
‫چیزیه که یه مانگا رو جالب می‌کنه.
‫این کاریه که من باهاش پول در میارم.
‫خوشحالم که می‌بینم تو مانگا دوست داری، کادوده.
‫وای چه خفن بابایی.
‫منم... می‌خوام مانگا بسازم.
‫مطمئنم... اگه تویی از پسش بر میای کادوده.
‫اونتان؟
‫چی شده اوران؟
‫صبح اول صبحی به من زنگ زدی.
‫اون تفنگی که بهم دادی...
‫نگه داشتنش خیلی خطرناکه می‌خوام بندازمش توی دریا.
‫نـ‌ ـ نه! وایسا اوران!
‫اگه شیپ بفهمه چی؟
‫فوتابا.
‫ببین، من نمی‌خوام حس عدالت‌طلبیت رو منکر شم،
‫تو در حالی که مسئولیت‌های خودتو نادیده می‌گیری، ‫همیشه خیلی از خود مطمئن رفتار می‌کنی.
‫باید رفتارتو اصلاح کنی.
‫آه! اونجاست.
‫اوی اوران!
‫چی شده چی شده؟
‫یه خانوم نمی‌تونه تنهایی بره پیاده‌روی صبحگاهی؟
‫آخه تو، اینجایی اومدی چرا؟
‫آنتن موبایلم کار نمی‌کرد،
‫اومدم دنبال وای‌فای عمومی.
‫عه؟ اونوقت خیال کردی کنار ساحل پیدا می‌کنی؟
‫داده‌های اینترنتی خون توی رگ‌های انسان مدرنه.
‫و من اگه به یکی از اون ویدیوهای پیشرفت شخصی...
‫یوتوبرها گوش ندم، خوابم نمی‌بره!
‫اوران.
‫واقعاً همینه؟
‫آها! پیداتون کردم.
‫خیلی‌خب، شما سه نفر صبح اول صبحی چیکار می‌کنین؟
‫اینکه اونتان و اوبا-کون قایمکی بزنن بیرون رو درک می‌کنم...
‫که بخوان دم ساحل یه کارایی بکنن،
‫ولی یه تیری‌سام با ماکوتو-کون؟ یکم دیگه زیادیه.
‫اینطور نیست، کادوده.
‫اینطور نیست کادوده.
‫مغزی که با چیزای خاک‌برسری پر شده.
‫هیچ بلوغی هم توش هست، فکر نمی‌کنم.
‫ای بابا.
‫می‌رم سه تا مرغ پنیری گنده می‌گیرم و خودمو باش خفه می‌کنم.
‫خدا رو شکر.
‫فکر کردم خاطراتت برگشتن.
‫خاطرات؟
‫به هرحال... خوشحالم که هنوز اینجایی اوران.
‫پس کجا می‌تونستم باشم؟
‫تا وقتی همه اینجان.
‫منم همینجام.
‫نه؟
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ @AvaMovie_in ]
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]