ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫ســــلام، خـــون‌آشـــــام.
‫خانم کارآگاه...
‫شما اینجا چی‌کـ...
‫آه،
‫باید حس می‌زدم.
‫شرمنده، کو-کون.
‫پیش خودم گفتم شاید اون باشه، ولی صداشو در نیاوردم.
‫به بقیه هم یه معذرت‌خواهی بدهکارم.
‫یو سنپای، خیلی‌وقته ندیدمت.
‫حال‌و‌احوالت؟
‫بد نیستم.
‫ناناکوسا، خودتم همچین سرحال می‌زنی.
‫می‌بینم که حتی یه دوست جدیدم واسه خودت پیدا کردی.
‫خونه‌تون، سنپای...
‫الان یه‌نفر دیگه اونجا زندگی می‌کنه.
‫آره.
‫به‌خاطر «گذشته‌ی وحشتناکی» که ‫داشته بدجوری خورده تو سر اجاره‌ش.
‫بی‌انصافیه، مگه نه؟
‫امشب صرفاً اومدم با تو صحبت کنم، یاموری-کون.
‫من یه کینه‌ای از خون‌آشام‌ها دارم.
‫برای همین می‌خوام اونا رو بکشم، کاری به آدما ندارم.
‫یاموری-کون، واسه خیر و صلاح خودت می‌گم.
‫واقعاً دلم نمی‌خواد آسیبی بهت برسونم.
‫دلم بخواد، دلم نخواد، اگه چاره‌ای برام نذاری، ‫هرکاری لازم باشه از انجام دادنش دریغ نمی‌کنم.
‫این آخرین فرصتته که دوباره فکراتو بکنی.
‫خانم کارآگاه، من دیگه از مرحله‌ی تصمیم‌گیری گذشتم.
‫ممنون که زحمت کشیدین و اومدین تا بهم هشدار بدین.
‫ولی من تصمیم گرفتم زندگیم رو با نازونا-چان بگذرونم.
‫چـــــــه خـــــفــــــن!
‫اوکــــی، گفتنی‌ها رو گفتم دیگه.
‫چی بگم، موفق باشین.
‫کم‌کم دیگه داره هالووین می‌شـــــه... هــــــا.
‫نیمه‌شبی روشن از نور
‫جایی که خودخواهی، طمع و حسرت در رفت وآمدن
‫دیدم زیر این بارون تار شده
‫هاله‌های خیسی که با نورهای نئونی شکل گرفتن
‫تا طلوع صبح، نباید بیدار شی
‫زمان ما رو از هم جدا می‌کنه
‫با چشم‌هایی خسته گفتم شب به خیر
‫فکر کردم رسیدم، اما همه‌ش سراب بود
‫درست عین اون‌روز، می‌خوام لمست کنم
‫خیلی وقته که شرافتم رو انداختم دور
‫اشتباه‌ها توی یه چشم‌به‌هم‌زدن رخ می‌دن، آره
‫شب کوتاهه...
‫فندکی که گاز نداره هنوزم آتیش می‌کنه
‫این‌طوری شد...
‫یه لحظه وایسا بینم
‫خب، منم یه خونه و زندگی دارم که باید مراقبش باشم
‫اون تنهام نمی‌ذاره، عــاهـــا
‫قبل‌از اینکه دروغ بگم، خودش سوار شده بود
‫لا دی لا دی لا لا
‫بازم امروز درحالی که چیزی زمزمه می‌کرد، درو باز کرد
‫همیشه کاراتو خودسرانه می‌کنی
‫درست عین بیست‌سال پیش، که همین‌طوری شروع شد
‫اَه، باید یکیشو انتخاب کنم، یه‌طرف گرمای زندگیه
‫و یه‌طرف تاریکی شیرین
‫بیشتر بنویس...
‫بیشتر بخون...
‫با طمع داره می‌خنده
‫همون‌طور که برنامه ریخته بودی، فردا داره ذوب می‌شه
‫دیگه برام مهم نیست
‫همون‌طور که می‌بینی، دیگه راه برگشتی نیست... ها ها ها
‫با چشم‌هایی خسته گفتم شب به خیر
‫فکر کردم رسیدم، اما همه‌ش سراب بود
‫درست عین اون‌روز، می‌خوام لمست کنم
‫خیلی وقته که شرافتم رو انداختم دور
‫اشتباه‌ها توی یه چشم‌به‌هم‌زدن رخ می‌دن، آره
‫شب کوتاهه...
‫فندکی که گاز نداره هنوزم آتیش می‌کنه
‫این‌طوری شد... که شد
‫اون پدر خودشو که یه خون‌آشام تبدیلش کرده بود، کشت.
‫احتمالاً سنپای همون‌جا فهمید که نقطه‌ضعف خون‌آشاما چیه.
‫حداقل چیزیه که حدس می‌زنم، چون خودم اونجا نبودم.
‫ولی آره، گمونم کلیت ماجرا همین باشه.
‫یـ ـ یعنی تو یه دوست داشتی؟!
‫عــــه؟
‫خب، آره.
‫محض رضای خدا، باید این چیزها رو بهم بگی!
‫این چی می‌گه؟ سرمونو برد.
‫وظیفه‌ی منه که از روابطتت خبر داشته باشم!
‫نازونا؟
‫با خودت حرف می‌زنم ها!
‫چرا بهمون چیزی نگفتی؟
‫خبر داشتی دیگه؛
‫که کارآگاهه کی بوده؟
‫اگه از اولش روراست بودی، الان اوضاعمون این‌طوری قاراشمیش نبود.
‫خبر داری که نزدیک بود آکّـون بمیره.
‫بسته به جوابی که می‌دیـ...
‫سـری!
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫راستش، باید از همه‌تون معذرت‌خواهی کنم.
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫کاملاً از قضیه مطمئن نبودم.
‫وقتی اولین‌بار در مورد کارآگاهه شنیدم، فکر کردم شاید خودش باشه.
‫دوست داشتم دروغ باشه.
‫نمی‌خواستم ته‌و‌توشو در بیارم.
‫چون معنیش این می‌شد که اون ده‌سال از عمرشو ‫ گذاشته پای نفرت از خون‌آشاما و دنبال نابودی‌مون بوده.
‫نمی‌خواستم سنپای همچین آدمی باشه.
‫می‌خواستم رفته باشه یه‌جایی پی زندگیش و خوشبخت باشه.
‫هر اتفاقی که افتاده تقصیر منه.
‫واسه همین...
‫بذارین خودم ترتیبشو بدم.
‫جلوی سنپایو می‌گیرم.
‫می‌گم... نازونا-چان یه‌جورایی عوض نشده؟
‫این اولین‌باره که این‌طوری راحت باهامون حرف می‌زنه، نه؟
‫دقیقاً.
‫نازونا، واقعاً که سربلندم کردی.
‫این آبجوـه؟ یه‌چیزی بگو خب.
‫فکر کنم خودش هم نمی‌دونست.
‫حداقل، نه اون‌قدری که بخواد باهامون راحت باشه.
‫شاید بالأخره داره یه‌ چیزهایی دستش میاد.
‫یه سفر برای خودشناسی، ها؟
‫بچه‌ها همه‌تون بگی‌نگی از شر نقطه‌ضعف‌هاتون خلاص شدین، آره؟
‫اوهوم.
‫پس جایی برای نگرانی نیست.
‫ولی بازم، بهتره حواسمون جمع باشه.
‫ هر اطلاعاتی که به‌دست آوردیم، باهم درمیون می‌ذاریم، فهمیدین؟
‫خانم کارآگاه واقعاً نیت کرده همه‌ی خون‌آشام‌ها رو بکشه.
‫ولی من دلم نمی‌خواد نازونا-چان بمیره.
‫پس نمی‌ذارم دست خانم کارآگاه به نازونا-چان برسه.
‫عـــه...
‫برای کشتن یه خون‌آشام،
‫باید اول یه‌چیزی از گذشته‌ی انسانی‌شون پیدا کنه ‫که براشون مهم بوده و با اون ضعیفشون کنه.
‫ولی نازونا-چان که همچین چیزی نداره.
‫باید یه راه دیگه‌ای باشه.
‫برای چی؟
‫داشتی با خودت حرف می‌زدی.
‫حالت خوبه؟
‫عـــا... اوهوم.
‫داری می‌ری خونه؟
‫اوهوم.
‫یه کلاس دبیرستانی؟! جدی می‌گی؟
‫خــــب... اوهوم.
‫ماهیرو-کون حالش چطوره؟
‫عـــا...
‫میاد مدرسه، ولی کل کلاس‌ها رو می‌خوابه.
‫که این‌طور.
‫شاید سرش با کارهای مغازه‌ی خانواده‌ش شلوغه.
‫مخصوصاً چون آخر این ماهیم.
‫آخر این ماه؟
‫هالووینه دیگه.
‫اووووووه...
‫همون‌ روزیه که خانواده‌ی خانم کارآگاه از بین رفت.
‫هالووین...
‫چی شده؟
‫می‌خوای بری هالووین؟
‫هالووین، ها؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫شاید زیادی حساس شدین.
‫عـــه؟
‫بعید می‌دونم توی جای به این شلوغی بخواد دست به کاری بزنه.
‫مجیرو نمی‌خواد جون آدم‌ها رو به خطر بندازه، می‌دونین که؟
‫منطقی بود.
‫ولی... ممنونم.
‫محض احتیاط به بقیه هم هشدار می‌دم.
‫دیر نرسین به کلاس‌تون.
‫عـــا... چشم.
‫فکر کردم یه سرنخی چیزی پیدا کردم.
‫نبرد مغزها شد حالا.
‫ولی کو-کون، قدرت استنتاجت فقط به‌درد حل‌کردن ‫پرونده‌های عکسای چشم‌چرونی می‌خوره.
‫برو جمع کن بابا.
‫خانمی خانمی، تنهایی؟
‫۳۱ اکتبر
‫عـــا... چیزه... با یکی از دوست‌هام قرار دارم.
‫خب پس، نظرت چیه تا وقتی دوستت میاد باهم یه دوری بزنیم؟
‫عـــه، ولی...
روز هالووین
‫خبری نیست بابا!
‫اینجا خیلی شلوغه. بیا بریم یه‌جای خلوت.
‫عـــا، واقعاً... نمی‌تونم...
‫می‌گــــمـــا، درست نیست همین‌طوری پاشی ‫بری یه دختریو مخ کنی که حتی نمی‌خواد ریختتم ببینه.
‫با این سنت کاسپلی کردی، می‌ری مزاحم ‫دخترای مردم می‌شی. شرم‌و‌حیا نداری مرتیکه؟!
‫کیمورا یوشیکی، ۳۵ ساله.
‫ازدواج کردی، ولی بازم راه میفتی دنبال زنای دیگه و ‫سال تا ماهم طرف خونه‌تون آفتابی نمی‌شی.
‫زندگی رو برای اون زن خوشگلت کردی عین جهنم...
‫این کارا ارزششو داره واقعاً؟
‫از کجا...
‫می‌گن مردا بعد از اینکه ازدواج می‌کنن بیشتر تودل‌برو می‌شن.
‫تو هم... ‫بهونه‌ت همینه؟
‫عــا... سیگار داری؟
‫عــا... چیزه...
‫بفرمایین!
‫اینا می‌مونن پیشم.
‫کلش؟
‫من یه کارآگاه خصوصیم.
‫بیشترین بخش کارم مربوط به پرونده‌های خیانت و ایناست.
‫خب، برنامه‌ت چیه؟
‫می‌خوای بازم همین‌طوری خیانت کنی؟
‫دیگه نمی‌کنم! غلط کردم!
‫آفرین گل‌پسر.
‫بفرما، باقیش مال خودت.
‫تو هم بهتره بری پی زندگیت.
‫دوستتو معطل نکن.
‫عـ ـ عــا... خیلی ممنونم!
‫به زنت چیزی نمی‌گم، البته به یه شرط...
‫عــا، جانم؟
‫باید یه لطف کوچولو بهم بکنی.
‫عـــــو، چه‌خبره اینجا؟
‫اصلاً فکرشم نمی‌کردم اینورا این‌طوری شلوغ بشه.
‫بگی نگی گیج‌کننده‌ست.
‫مثل وقتایی که آدم این‌قدر مشروب می‌زنه که گیج‌و‌منگ می‌شه!
‫عــــه، باهوش کی بودی تو.
‫یه الکل خوب هر مردی رو شاعر می‌کنه.
‫عــا، ولی تو که هنوز مست نشدی.
‫من فقط آدمی‌ام که از شب سرمست شده.
‫نه بی‌خیال، واقعاً مست کردی.
‫عجب...
‫همه کاسپلی کردن.
‫اوه، یاموری-کونه که!
‫اون دوستته؟
‫عــه، خدمتکارن؟
‫یه‌سر بیاین کافه‌ی ما!
‫امروز شیرینی مخصوص هالووین هم داریم.
‫شما دوتا کاسپلی نمی‌کنین؟
‫نه، علاقه‌ای ندارم.
‫شوخیــــــت گرفتــــــه؟!
‫این... لباس خون‌آشامه؟
‫باورت نمی‌شه ‌چقدر بهت اومده.
‫«باورم نمی‌شه»؟
‫عجب...
‫عظمتی...
‫این چه حرفیه؟! خودتون مجبورم کردین بپوشمش!
‫عـــا... نه نه بد برداشت نکن.
‫نمی‌دونی داشتم در مورد چی حرف می‌زدم.
‫ولی پسر، مــمــه‌هات عجب عظمتی دارن!
‫همین الان گفتیش که، لعنتی!
‫مواظب باش، میدوری-چان.
‫دیگه گفتن چنین حرف‌هایی درست نیست.
‫عــا، راست می‌گی...
‫ببخشید، دیگه تکرار نمی‌شه.
‫ولی دلت نمی‌خواد توی کافه‌ی ما کار کنی؟
‫عـــه؟
‫عـــــه، نه بابا؟
‫خانمی کی باشه، یاموری-کون؟
‫شاید باید بذارمش کف دست نازونا.
‫نظرت چیه؟
‫سـری-چان...
‫کو، از کی تا حالا با گارو جماعت دوستی؟
‫گارو یه فرهنگ ژاپنی واسه خانماست که تیپ و آرایش پرزرق‌وبرقی دارن
‫سـری-چان...
‫آه، می‌دونی. اونا جفتشون دوستایی هستن ‫که به‌خاطر نازونا-چان باهاشون آشنا شدم...
‫تا اینجاشو که خودم می‌دونم.
‫اگه دنبال نازونا می‌گردی،‌ همین حوالی دیدمش که آبجو می‌خرید.
‫آه، خیلی ممنون.
‫این کیه؟
‫کنجکاوی؟
‫نه همچین...
‫خب پس؛ بهت نمی‌گم.
‫یاموری-کون، می‌بینمت.
‫زنای خیلی زیادی رو می‌شناسی، کو.
‫عه؟ جدی؟
‫فکر کنم به‌خاطر ناناکوسا-سان می‌شناسیشون، ولی خب...
‫هـــوی!
‫این لباسا چیه پوشیدین؟ حالم به‌هم خورد.
‫باز داری آبجو می‌خوری.
‫توی جشنواره باید بخورم. قانونه.
‫زَد زیاد!
‫همیشه این‌جوریه؟
‫تو لباس همیشگی سرِ کارتو پوشیدی، نیکو-سان.
‫اشتباه گفتی. من لباس معلمای خرابو ‫پوشیدم که دانش‌آموزاشونو از راه به‌در می‌کنن.
‫عه، «خراب»؟
‫تو خدمتکاری...
‫و تو هم مثلاً قراره خون‌آشام باشی،‌ یاموری-کون.
‫آه، آره.
‫بهت میاد.
‫امیدوارم یه روز یه خون‌آشام درست‌ودرمون بشی.
‫خب دیگه می‌رم سراغ شکار چندتا پسر!
‫هالووین مبارک!
‫چشه؟
‫کو، همه‌چی ردیفه؟
‫آره... فکر کنم؟
‫خب پس...
‫شاید بهتره برم دنبال یه آدم جدید واسه تبدیل کردن بگردم.
‫بله؟
‫چیزه، چی می‌خواین؟ می‌شناسمتون؟
‫باید یه حرفی بزنـ...
‫مشتاق دیدار، هیراتا-سنسه.
‫شب نهم: یاموری-کون، تو چیکار می‌کنی؟
‫خـــب؛ وقت شروعه، سنسه.
‫من اومدم شبو تموم کنم.
‫تا بعد.
‫بریم چکش کنیم؟
‫اوه، پاشد.
‫چیه؟ الان چی شد؟
‫خانمی... حالتون خوبه؟
‫با تفنگ بهتون تیر زدن.
‫ولی زنده‌س، مگه نه؟
‫نکنه دارن فیلمبرداری می‌کنن؟
‫اونی که شلیک کرد گم‌وگور شد.
‫اوه بفرمایین، عینکتون.
‫تفنگ...
‫آه بله، یه همچین چیزی.
‫ممنون.
‫افتادنتون عالی بود.
‫تیرانداز...
‫می‌تونی بگی کدوم‌طرفی رفت؟
‫باید برم پیشش.
‫آره، اون‌طرفی.
‫راستی، می‌شه آیدی لاینتون رو داشته باشم؟
‫شما دوتا دبیرستانی‌این؟
‫آه، بله. مشخص بود؟
‫شرمنده ولی نمی‌تونم با بچه‌مچه‌ها کاری کنم.
‫عه؟ چرا که نه؟
‫چون من یه معلمم.
‫شما دوتا برید خونه.
‫شبا بیرون خطرناکه.
‫یه معلم سیگاری جذابه ولی.
‫بهترینشه، نه؟
‫چه جورم...
‫چه خبره؟
‫صدای شلیک شنیدی؟
‫شاید مراسمی چیزیه.
‫بدجوری گرخیدم ولی.
‫یهویی صدای «بوم» اومد.
‫وقتی بهش شلیک شد، افتادنشو دیدی؟
‫به خدا که داشت باورم می‌شد واقعیه.
‫همینو بگو. واسه فیلمبرداری بود؟
‫می‌دونی، شبیه ارتباط توی... فیلماس؟
‫آکیرا، می‌شه یه‌کم اینجا صبر کنی؟
‫منظورت کمیسیونه دیگه؟
‫عه؟ مگه چیزی شده؟
‫از سر جات تکون نخوریا!
‫ای بـــابــــا!
‫ببین، آکّــون.
‫جشنواره به همین چیزاشه.
‫آدمای با روحیه بالا، بی‌هدف با جریان همراه می‌شن.
‫و کجا می‌رن؟
‫سمت آدمای دیگه.
‫آها.
‫خب، شانسی داری؟
‫کسیو دیدی که خوشت بیاد؟
‫پیداش کردم! اون نازنازی خودمه!
‫از دست تو آکّــون. عجب اسکل نفهمی هستی.
‫شوخیت گرفته؟ تو از همه نازتری!
‫بیشتر بگو.
‫بهترین نانازِ دنیایی به خدا!
‫فقط همینا رو بلدی؟
‫باشه؛ ولی جدایِ از شوخی، خودت باید یاد بگیری تنهایی غذا گیر بیاری.
‫ببخشید.
‫ولی منظورم اینه که هنوزم دوستت دارم سـری-چان.
‫حداقل فعلاً.
‫سـری-چان تو چرا کاسپلی نکردی؟
‫چون من همیشه درحال کاسپلی‌ام.
‫راست می‌گی.
‫ولی دوست دارم تیپ زدنتو ببینم.
‫عــــه؟
‫بذار ببینم، مثلاً...
‫یه زنِ پلیس؟
‫سـری-چان!
‫آخ.
‫بازیشون خیلی خوبه.
‫رفتش!
‫یاموری-کون!
‫نیکو-سان!
‫ببخشید، حق با تو بود.
‫اون... یه شلیک واقعی بود.
‫توی این جمعیت؟
‫آره.
‫ولی واسه چی؟
‫چرا باید همچین کاری کنه؟
‫نمی‌تونه خون‌آشاما رو با گلوله بکشه.
‫توی جمعیت این‌کارو کرد، ولی همه فکر می‌کنن واسه فیلمبرداری بوده.
‫چیه که ارزش همچین ریسکی رو واسه خانم کارآگاه داره؟
‫حتماً یه چیز دیگه‌ای توی ذهنشه.
‫خیلی‌خب، بریم تو کارش!
‫حاجی، شلیکِ الان...
‫واسه فیلمبرداری بود دیگه؟
‫ولی یه‌چیزی عجیبه، نه؟
‫باید کارآگاه رو بکشیم.
‫الان دیگه وقت صحبت نیست.
‫مشکلی که نیست، نیکو؟
‫صـ ـ صبر کنین!
‫فکر کنم یه چیز دیگـ...
‫فکر می‌کنی چیز دیگه‌ای توی ذهنشه؟
‫مگه مهمه؟
‫وقتی بمیره که دیگه اهمیتی نداره.
‫نقشه حمله‌شو این‌جوری ریخت چون می‌دونست ‫ما ریسک حمله بهش توی جمعیت رو نمی‌کنیم.
‫واسه همین یه جای ساکت و خلوت گیرش میندازیم.
‫حتی اگه نتونیم، بالأخره تعداد آدمای این جمعیت کم می‌شه.
‫اون‌موقع شانسمونو امتحان می‌کنین.
‫نیکو-سان!
‫خب، چاره‌ای نداریم.
‫یاموری-کون، امیدوارم متوجه باشی که ‫هیچ‌کدوممون خوشمون نمیاد کسی رو بکشیم.
‫ولی اگه لازم باشه، انجامش می‌دیم.
‫و الان، یکی از همون مواقعه.
‫می‌دونی، من خیلی وقت نیست که خون‌آشام شدم.
‫واسه همین خیلی این دیدگاهو درک نمی‌کنم.
‫ولی اعصابم خرده که به سـری-چان آسیب زده.
‫همین.
‫شرمنده، یاموری-کون.
‫جلومونو نگیر.
‫راستشو بخوای من خیلی با این قضیه موافق نیستم.
‫مخصوصاً به‌خاطر قرارمون با نازونا.
‫ولی سـری حق داره.
‫توی جمعیت شلیک کرد.
‫نمی‌تونیم اینو نادیده بگیریم.
‫یاموری-کون، تو چیکار می‌کنی؟
‫من...
‫سلام.
‫تویی که آکّون.
‫این کارات ‫از شوخی گذشت.
‫تا حالا چاقو نخورده بودم،
‫و اولین باریه که یکی به زنی که دوستش دارم شلیک می‌کنه.
‫شما خون‌آشاما چه مرگتونه؟
‫نکنه فقط بلدین مستقیم به هدفتون حمله کنین؟
‫بگیرش!
‫شنه که!
نهایی
حرکت
با همه‌‌ی قدرتم
هلش می‌دم
‫وقتی نمی‌تونی ببینی، سخته بفهمی کدوم سمتم.
‫ترسناکه، نه؟
‫بگذریم، من که می‌خوام فرار کنم.
‫به دوستای خون‌آشامت بگو اگه می‌تونن منو بگیرن.
‫فرار توی مرام من نیست!
‫خیلی گرمه.
‫یـــو، هولمز.
‫یـــو، واتسون-کون.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]