ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫هدفو گم کردم، ها؟
‫گم کردم، گم کردم، گم کردم...
‫خب، حالا فقط یه راه واسه کشتن خون‌آشاما نداریم که.
‫صبر کن، صبر کن...
‫کارآگاه اومده بیمارستانت؟!
‫احتمالاً.
‫اگه شما دوتا اون‌روز بهم هشدار نداده بودین،
‫همه‌ی وسایلام همون‌جا مونده بودن.
‫شاید اون کارآگاه منو می‌کشت.
‫نه اینکه به این زندگی وابستگی خاصی داشته باشم،
‫ولی هنوز به قولی که به هارو-سان دادم عمل نکردم.
‫تو باید واسه خودت کسی بشی و بهم ‫ثابت کنی که خون‌آشام درست‌درمونی هستی.
‫تلاشتو بکن لطفاً.
‫باش، باش.
‫یه‌چیز دیگه.
‫درمورد والدینت؛
‫هارو-سان و همسرش...
‫فوت کردن، هر دوشون.
‫بعد از اینکه تو رو به‌دنیا آورد توی ضعیف‌ترین حالتش بود،
‫و قبول نکرد خون، که منبع تغذیه‌ش بود رو بخوره.
‫بعد از اینکه هارو-سان با یه انسان ازدواج کرد، دیگه خون نخورد.
‫حتماً حسابی عاشقش بوده.
‫حسودیم می‌شه.
‫اون مَرده اومد پیشم و درمورد فوت هارو-سان ‫بهم گفت، و یه‌کم بعدش خودش هم فوت کرد.
‫یه مرد باوفا و مهربون بود.
‫شما دوتا مراقب خودتون باشین.
‫بـــــاشه.
‫یه‌جورایی داستان دیوونه‌کننده‌ای بود.
‫پس تو بچه‌ی یه انسان و خون‌آشامی،
‫و والدینت فوت شده‌ان...
‫بیا ساده نگه‌ش داریم، مای مَن.
‫مرد من
‫«مای مَن»؟
‫گیریم ننه‌بابایی که ندیدمشون، مرده‌ان. ‫واسه چی باید ناراحت بشم؟
‫به‌لطف تو و کابورا، من دارم...
‫یه‌چیزای کمی از گذشته‌مو به یاد میارم!
‫جدی؟!
‫یادم اومد که یه جای موردعلاقه داشتم.
‫هرچیزی که دوست دارمو می‌خوام باهات به اشتراک بذارم، کو-کون.
‫اولش نمی‌دونستم اونا چی‌ان.
‫«اونا»؟
‫اون نورها رو می‌گم.
‫متوجه نبودم که هر کدوم از اون نورها نشون‌دهنده‌ی یه آدمه.
‫همیشه برام سؤال بود اونا چی‌ان و بهش فکر می‌کردم.
‫بهش فکر می‌کردم که یهویی متوجه‌ش شدم.
‫که اونا، آدمن.
‫کلی‌کلی آدم اونجاست.
‫هروقت احساس سردرگمی و بلاتکلیفی می‌کردم، می‌اومدم اینجا؛
‫و مردم رو تماشا می‌کردم.
‫فکر کردن به اینکه خیلی زیادن و هرکدوم کارای خودشونو می‌کنن...
‫یه‌جورایی هیجان‌انگیزه، نه؟
‫می‌گفتم اگه برم جلوتر،
‫در حقیقت بیشتر شبیه یه‌مشت نورن نه چیز بیشتری.
‫یا اینکه خیلی شگفت‌انگیزه که اون ذره‌ها، ‫افرادی با افکار و زندگی خودشون هستن.
‫بهش فکر کردم و آرومم کرد.
‫چیز اصلی‌ای که یادم میاد، اولین سؤالمه.
‫«انسان‌ها چی‌ان؟»
‫«چرا من عین اونا نیستم؟»
‫به‌نظرت منم بین اون نورها بودم؟
‫کی می‌دونه؟
‫اگه تو یه آدم بودی، هیچ‌وقت نمی‌دیدمت نازونا-چان، نه؟
‫ما که قراره زندگی طولانی‌ای داشته باشیم،
‫پس بیا بریم جاهای مختلف.
‫جاهای موردعلاقه جدیدی رو باهم پیدا می‌کنیم.
‫عالیه!
‫مثلاً کجا؟
‫دریا... مثلاً؟
‫وااه، دریا!
‫تا حالا نرفتم!
‫منم.
‫آه، آه...
‫باورم نمی‌شه باید انجامش بدم.
‫ولی چاره‌ای ندارم.
‫نیمه‌شبی روشن از نور
‫جایی که خودخواهی، طمع و حسرت در رفت وآمدن
‫دیدم زیر این بارون تار شده
‫هاله‌های خیسی که با نورهای نئونی شکل گرفتن
‫تا طلوع صبح، نباید بیدار شی
‫زمان ما رو از هم جدا می‌کنه
‫با چشم‌هایی خسته گفتم شب به خیر
‫فکر کردم رسیدم، اما همه‌ش سراب بود
‫درست عین اون‌روز، می‌خوام لمست کنم
‫خیلی وقته که شرافتم رو انداختم دور
‫اشتباه‌ها توی یه چشم‌به‌هم‌زدن رخ می‌دن، آره
‫شب کوتاهه...
‫فندکی که گاز نداره هنوزم آتیش می‌کنه
‫این‌طوری شد...
‫یه لحظه وایسا بینم
‫خب، منم یه خونه و زندگی دارم که باید مراقبش باشم
‫اون تنهام نمی‌ذاره، عــاهـــا
‫قبل‌از اینکه دروغ بگم، خودش سوار شده بود
‫لا دی لا دی لا لا
‫بازم امروز درحالی که چیزی زمزمه می‌کرد، درو باز کرد
‫همیشه کاراتو خودسرانه می‌کنی
‫درست عین بیست‌سال پیش، که همین‌طوری شروع شد
‫اَه، باید یکیشو انتخاب کنم، یه‌طرف گرمای زندگیه
‫و یه‌طرف تاریکی شیرین
‫بیشتر بنویس...
‫بیشتر بخون...
‫با طمع داره می‌خنده
‫همون‌طور که برنامه ریخته بودی، فردا داره ذوب می‌شه
‫دیگه برام مهم نیست
‫همون‌طور که می‌بینی، دیگه راه برگشتی نیست... ها ها ها
‫با چشم‌هایی خسته گفتم شب به خیر
‫فکر کردم رسیدم، اما همه‌ش سراب بود
‫درست عین اون‌روز، می‌خوام لمست کنم
‫خیلی وقته که شرافتم رو انداختم دور
‫اشتباه‌ها توی یه چشم‌به‌هم‌زدن رخ می‌دن، آره
‫شب کوتاهه...
‫فندکی که گاز نداره هنوزم آتیش می‌کنه
‫این‌طوری شد... که شد
‫برای یه خون‌آشام،
‫وسیله‌ای از دوران انسان بودنش که ارزش بالایی داره، منبع ضعفه.
‫که یعنی افشا کردن گذشته‌ی فانیش ‫می‌تونه منجر به مرگ حتمیش بشه.
‫من هیچ علاقه‌ای به گذشته‌ ندارم.
‫چه رو مخ.
‫اینجا کعبه‌ی فرهنگ اوتاکوهاست!
‫به‌زور می‌تونم جلوی هیجانمو بگیرم!
‫بس کن، نازونا-چان. آبروی خودتو بردی.
‫اصلاً چرا شما دوتا با من اومدین؟
‫«ووتاکو» یه اصطلاح عامیانه ژاپنیه که اساساً نسخه‌ی تأکیدی‌تر یا تخصصی‌تر «اوتاکو» محسوب می‌شه. در حالی که «اوتاکو» عموماً به کسی با علاقه‌ی شدید یا وسواس‌گونه، به ویژه به انیمه و مانگا ‫ اشاره داره، «ووتاکو» اغلب به معنای دلبستگی عمیق‌تر و سرسختانه‌تره. همچنین می‌شه از اون برای تمایز یه اوتاکوی متعهد از کسی که به طور اتفاقی از انیمه یا مانگا لذت می‌بره، استفاده کرد.
‫شوخی نکن باهام! من یه ووتاکوی قهارم،
‫ولی هیچ‌وقت فرصتش پیش نیومده که بیام اینجا!
‫یه‌جوری نگو ووتاکو که انگار معنیشو می‌دونی.
‫پس این‌جوریه.
‫اولین باریه که میام اینجا، ولی...
‫چی شده؟
‫یه‌جورایی... آدمایی که شبیه اوتاکوهان، ‫کمتر از چیزی که تصور می‌کردم اینجان.
‫آخه اینجا خیلی وقت پیش محله‌ی اوتاکوها بوده.
‫به‌علاوه، حالا که فرهنگش داره فراگیرتر می‌شه،
‫نمی‌دونم دیگه همچین چیزی به اسم اوتاکوی متحرک وجود داره یا نه.
اوتاکوی متحرک: از صد کیلومتری معلومه طرف اوتاکو هست
‫عـــه؟ نگو!
‫من دلم می‌خواست بگی: «این‌جور اوتاکوها توی زندگی واقعی هم هستن».
‫من واسه همین پاشدم اومدم!
‫یـــوهـــو
‫خاک بر سرت کنن.
‫پس چرا نمی‌ری؟
‫هوی، هوی، هوی.
‫تنهایی نمی‌تونی دنبال نقطه ضعفت بگردیا.
رواله، رواله.
‫یه سرنخ دارم.
‫سرنخ؟
‫کسیو می‌شناسی؟
‫از اون کافه پیشخدمتی؟
‫چیزه، می‌دونین...
‫یکیه که... تبدیلش کردم.
‫عــه... بانو میدوری؟
‫بانو میدوری شما تشریف‌فرما شدین؟
‫آه، عین همیشه جذابین.
‫نه! حتی بیشتر تودل‌برو شدین...
‫ای وای، زدم جاده خاکی!
‫ببخشید که روده‌درازی کردم.
‫ووتاکوـه...
‫واقـــعـــیـــه!
‫منظورت از «واقعی» چیه؟
‫یا یا؟ این دو نفر کی هستن؟
‫ناناکوسا نازونام، خون‌آشام.
‫یاموری کوـَم، انسان.
‫این اولین برخوردم با خون‌آشامی به‌جز بانو میدوری هست!
‫اسم بنده‌ی حقیر، انسانی که توسط ‫بانو میدوری تبدیل شدم، لاو گرین هست.
‫لطفاً بنده رو ال‌جی صدا بفرمائین!
‫کو-کون، کو-کون!
‫واقعاً این‌جوری حرف می‌زنن هــا!
‫آره، پشمام ریخته.
‫بانو ناناکوسا و جناب یاموری. اسمتون رو حتماً به خاطر می‌سپارم.
‫چرا اونو به بقیه‌مون معرفی نکردی؟
‫به تو ربطی نداره نازونا-چان.
بانو ‫ناناکوسا...
‫لطفاً درک بفرمائین چون تقصیر بانو میدوری نیست.
‫«بانو»؟
‫منم اونو مقصر نمی‌دونم.
‫خون‌آشام‌ها زیبا هستن.
‫و باید بگم که ظاهر من با یک ظاهر ایده‌آل متفاوت هست.
‫گروه اون باید استانداردهای زیبایی بی‌چون‌وچرایی داشته باشن.
‫کی می‌تونه ایشون رو بابت دعوت نکردن بنده‌ی حقیر بین اونا سرزنش کنه؟
‫میدوری، خاک بر سرت کنن.
‫عه؟ نه بابا! دلیلش این نیست!
‫پس چه حرفی داری که در دفاع از خودت بزنی؟
‫فکر کردی کی هستی آخه؟
‫می‌دونی، لاو-کون...
‫بهش می‌گی «لاو-کون»؟
‫شنونده‌ی خوبیه و مهربونه. تازه خیلیم چیز بلده.
‫بانو میدوری...
‫ولی هیچ‌وقت به خودش مغرور نمی‌شه و اصلاً اهل بی‌توجهی و دعوا نیست.
‫به‌عبارتی، لاو-کون خیلی پسر خوبیه.
‫عه، قضیه چیه؟
‫این‌قدر مهربونه که همه اونو توی دورهمی‌هامون می‌خوان!
‫این‌جوری لاو-کون متعلق به همه می‌شه!
‫چی می‌گی تو؟
‫و لاو-کون چندش هم نیست!
‫کسی هم نگفت هست.
‫چشماش خوشگله!
‫موهاش حسابی برق می‌زنن!
‫و ببینین پوستش چقدر قشنگه!
‫و بالأخره، بهترین چیز درمورد لاو-کون...
‫بازم هست؟
‫گوش کن بینم!
‫حوالی 20 سال پیش بود...
‫ول کن فلش‌بکو.
‫زود می‌گمش، باشه؟!
‫می‌دونی که مردای باکره و اوتاکوهای چندش تایپمن.
‫خودت گفتی «چندش».
‫گوش کـــــن!
‫واسه همین رفتم ملاقات آفلاین طرفدارهای یه بازی خاص.
‫می‌دونی، این انیمه...
‫بانو میدوری عجب نگرش فوق‌العاده‌ای به همه‌چیز دارین!
‫زیرکین ولی همیشه به نظرات بقیه هم توجه می‌کنین.
‫لاو-کون در جا عاشقم شد.
‫و یه روز...
‫لاو-کون، می‌گم...
‫بله؟
‫اگه بهت بگم من در اصل خون‌آشامم، باورت می‌شه؟
‫لطفاً منو بهش تبدیل کنین، بانو میدوری!
‫عه؟
‫عـــه؟ یه‌جورایی خفن بود.
‫و الانم که وضعمون اینه.
‫واقعاً فلش‌بک کوتاهی بود.
‫عه...
‫واقعاً همین بود؟
‫کل مکالمه‌تون همین بود؟
‫فکر می‌کردی داره شوخی می‌کنه و تو هم ‫شوخی‌شوخی حرف زدی ولی بعدش اومد از خونت خورد؟
آه. ‫نه، این‌جوری نیست جناب یاموری.
‫«جناب»؟
‫من هیچ‌وقت فکر نکردم شوخی می‌کنه.
‫اون صرفاً واکنش طبیعی من بود.
‫می‌دونین، به‌عنوان یه دانشجو، رفتن به دانشگاه برام سخت بود.
‫نتونستم با جمع سازگار بشم و نشد خودم رو بین بقیه جا بکنم،
‫و حس می‌کردم متعلق به اونجا نیستم.
‫ولی بانو میدوری اصلاً راجع به این فرد حقیر این‌طوری فکر نکرد.
‫چه خون‌آشام بود، چه انسان یا هرچیز دیگه‌ای؛
‫اگه می‌خواستم کنارش زندگی کنم، ‫اهمیتی نداشت به چه چیزی تبدیل می‌شم.
‫چه خـ...
‫چه خفنه!
‫این فیس و اِفاده چی می‌گه؟
‫عه؟ بازم شاعرانه صحبت کردم؟
‫بعضی وقتا از این کارا می‌کنم.
‫در هر صورت، بانو میدوری...
‫دلیلی داره که به اقامتگاه فروتنانه‌ی من تشریف‌فرما شدین؟
‫آره راستی!
‫لاو-کون، اوضاع خرابه!
‫یه کارآگاه که خون‌آشام‌ها رو می‌کشه...
‫با نقطه‌ضعف‌هامون... پس که این‌طور.
‫بالأخره هر داستان خون‌آشامی خوبی ‫یه شکارچی خون‌آشام هم همراهش داره دیگه.
‫مگه نه؟
‫هــوی، حرفای اوتاکویی موقوف.
‫پس برای همین بی‌خبر اومدن سراغمون.
‫دقیقاً! نظرت چیه؟
‫من که چیزی نفهمیدم.
‫لاو-کونِ ما، کارش درسته.
‫وقتی فهمید من یه خون‌آشامم، شروع کرد به تحقیق در مورد گذشته‌م...
‫و زیروروی دوران انسان‌بودنم رو کشید بیرون.
‫حتی چیزهایی که خودمم ازشون خبر نداشتم.
‫یه سری تحقیق اساسی انجام دادم،
‫و هرچیزی که ممکن بود یه سرنخ از گذشته‌ش باشه رو...
‫با هر ترفندی که بود به‌دست آوردم!
‫واقعــــاً، لاو-کون طرفدار درجه‌یک خودمی!
‫حتی اندازه‌های بدنم رو هم می‌دونستی، ‫که البته اینش یه‌کم ترسناک بود.
‫خـــب...
‫ترسوندن بانو میدوری هم خودش یه‌جور لذته!
‫شما دوتا واقعاً در و تخته‌تون باهم جوره.
‫به‌هرحال، من که هیچ‌وقت علاقه‌ای به گذشته‌ی انسانیم نداشتم،
‫ولی کی فکرشو می‌کرد یه‌روزی به دردم بخورن؟
‫دل‌کندن از وسایل بانو میدوری واقعاً برام عذاب الهیه.
‫هرچند!
‫ارزش جون بانو از همه‌چی بیشتره!
‫خودم مسئولیت کاملش رو قبول می‌کنم ‫و همه‌شون رو از بین می‌برم!
‫لاو-کون...
‫خب، وسایل ال‌جی-کون چی؟
‫جـــان؟
‫باید دنبال وسایل شخصی خودتم بگردیم، ال‌جی-سان.
‫من می‌دونم کجا زندگی می‌کنه و چی‌کار می‌کنه، ولی...
‫لاو-کون؟
‫راستش، من در مورد گذشته‌ی خودم تحقیق کردم.
‫‫و فکر می‌کنم خبر دارم نقطه‌ضعفم چیه.
‫اوه، واقعاً؟!
‫عالیه!
‫پس بریم سراغش و-
‫‫نقطه‌ضعف شخصی من اینه که...
‫نه‌خیر!
‫عمراً و ابداً بهتون نمی‌گم!
‫عـــــــــه؟
‫چرا نمی‌گی خب؟!
‫بگو ببینـــــم چـــیــــه!
‫سینه‌هاش...
‫نمی‌بینی این دوتا می‌خوان بهت کمک کنن؟
‫سینه‌های بانو میدوری دارن به گردنم فشار میارن.
‫میدوری-سان، آروم باش!
‫انگار همچین از این وضعیت بدشم نمیاد!
‫اینا دیگه چی‌ان...
‫شب شم: کی در مورد کیفیتش حرف زد آخه؟!
‫چرا بهمون نمی‌گی خب؟
‫اگه نگی، ممکنه خودتم به خطر بیفتی، لاو-کون!
‫می‌گم می‌گم، ال-جی کون چرا این‌قدر چاقی؟
‫فکر نکنم فقط با خون خوردن بشه این‌قدر خپلی بشی!
‫الان واقعاً وقت این سوال‌هاست؟
‫چون‌که، این بنده‌ی حقیر، در هفته دوبار می‌رم ‫رامن پرچرب با تمام مخلفاتش میل می‌کنم.
‫جـــــــانـــم؟!
‫چیز خاصیه مگه؟
‫خر خدا! معلومه که مهمه!
‫خون‌آشاما به‌جز خون نیاز به هیچ نوع غذایی ندارن.
‫نمی‌تونیم غذای دیگه‌ای بخوریم.
‫واسه ما خون‌آشاما، خون خیلی خوشمزه‌تره ‫و تنها منبع انرژی‌مون برای زندگیه!
‫بعدش جنابعالی می‌ری رامن با مخلفات می‌زنی؟
‫مثل اینه که بعد خوردن یه بشکه مشروب بری رامن بزنی!
‫دقیقاً همین‌کارو می‌کنه دیگه.
‫وقتی تازه تبدیل شده بودم،
‫یه‌مدت پیش بانو میدوری موندم تا راه‌و‌چاه رو یاد بگیرم.
‫همون‌موقع‌ها بود که...
‫یه‌چیزی غیر از خاطراتم درونم شعله‌ور شد و هلم داد به جلو.
‫چشم‌به‌هم زدم دیدم دارم غذا می‌خورم.
‫خوشمزه بودن یا نبودنش، اصلاً مهم نبود.
‫فهمیدم که حتماً یه‌جور عادت بوده.
‫کــــ ــه این‌طور.
‫بفرمایین، یه عکس با گوشی تاشوم از زمانی که لاغر بودم.
‫اوه، عجب چیزی بودی.
‫عکس با گوشی تاشو؟
‫عـــه، در مورد چی حرف می‌زنین اصلاً؟!
‫راست می‌گه، ال‌جی-کون.
‫یعنی دنبال نقطه‌ضعف جنابعالی بودیم.
‫هــ_وم...
‫هوم هوم نکن برام.
‫یه‌چیزی بوده که واقعاً نمی‌خواسته کسی ازش خبردار بشه.
‫چیزی که براش خیلی مهمه.
‫با این اوصاف، احتمالاً به میدوری-سان مربوط می‌شه، نه؟
‫ای‌وای!
‫گفت، ای‌وای.
‫راست می‌گن؟
‫چی شده؟
‫چی شده و کوفت!
‫با این قیافه‌ت، معلومه که راست می‌گن!
‫لاو-کون، هروقت که می‌خوای دروغ بگی نگاهتو می‌دزدی.
‫که خب یعنی،
‫اگه لیست تمام وسایل‌های لاو-کون که ممکنه ‫به میدوری-سان ربط داشته باشه رو در بیاریم،
‫احتمالش هست بالأخره به جواب برسیم؟
‫این‌طوری که تا فردا طول می‌کشه.
‫ولی جواب می‌ده، مگه نه؟
‫شورت و سوتین میدوریه؟
‫اوی.
‫همچین جواهراتی دارم، اما بعد از اینکه ‫تبدیل شدم به غنیمت بردمشون.
‫یعنی داریشون؟
‫اون‌ها رو هم می‌‌سوزونیم.
‫چیزیه که می‌شه پوشیدش؟
‫چیزیه که میدوری-سان بهت داده؟
‫بیست‌سؤالی که بازی نمی‌کنیم، خنگای خدا.
‫وسایل پیش‌خدمتیشه! نه نه، مال موهاشه!
‫اون که دیگه خیلی عجیبه.
‫ناخن‌هاش؟
‫می‌شه کلاً از این چیزها دور شیم؟
نکنه... نی دهنیشه؟
‫لعنت به این مرتیکه.
‫عین بت نشسته اینجا تکونم نمی‌خوره!
‫نگاش کنین، انگار هیچی تو عمرش قایم نکرده!
‫در صورتی که کرده.
‫شاید باید از چیزهایی که مربوط به من می‌شه فاصله بگیریم.
‫راستی، لاو-کون.
‫یادته یه زمانی می‌گفتی دلت می‌خواد یه‌روز یه دوجینشی چاپ کنی؟
‫مانگاهای مستقل که بیشتر به‌خاطر عناوین اچی و هنتای شناخته می‌شن.
‫فرار...
‫هوی! روشو اون‌وری کرد!
‫توی چشم‌هام نگاه کن، لاو-کون!
‫نازونا-چان؟
‫«دوجینشی» دقیقاً چیه؟
‫چیزای خاک‌برسری!
‫همیشه این‌طوری نیست، خودتم خوب می‌دونی.
‫طرفدارای یه اثر می‌شینن یه چیز به قلم خودشون ازش می‌کشن...
‫و در اصل چیزیه که خودشون منتشر کردن.
‫لزوماً همه‌ش چیزای خاک‌برسری نیست،
‫ولی خب بیشتر به‌خاطر همین چیزا معروفن.
‫خب ال‌جی-کون، اون دوجینشی که چاپ کردی خاک‌برسری بود؟
‫داره داد می‌زنه که بــــــــوده!
‫عـ ـ عــه، صبر کنین... یعنی...
‫اگه یه فن‌فیکشن خاک‌برسری از من نوشته...
کوهاکوبه میدوری
در یک دوجینشی خاک‌برسری
‫واقعاً؟
‫دقیقاً!
‫چی توی اون ذهن کثیفت بود آخه؟!
‫اون‌موقع توی دانشگاه که حسابی دلمو برده بودی...
‫اوه! البته اون احساسات هنوزم سرجاشون هستن.
‫اصل مطلبو بگو بابا، اصل مطلب.
‫با خودم گفتم اگه بتونم خوب طراحی کنم، ‫می‌تونم یه مانگای خاک‌برسری بکشم و باهاش تحریک شم؟
‫این سؤال شد دغدغه‌ی ذهنیم، و روز و شب نشستم پای تمرین‌کردن.
‫طبیعاً، سوژه‌ای که می‌خواستم بکشم بانو میدوری بود.
‫این اصلاً فایده نداره!
‫بعد از روزها تمرین، آزمایش، تلاش و طراحی...
‫بالأخره به هدفم رسیدم.
‫درسته، رونمایی از دوجینشیم!
‫با ۵۰۰ نسخه که امیدوارم بودم بفروشم!
‫و بعدش...
‫عاقبت!
‫۵۰۰ نسخه‌ش موند روی دستم!
‫فقط محض اطمینان؛
‫خودت هم هیچی یادت نمیاد، مگه نه؟
‫همین‌طوره.
‫ممکنه جزئیاتش خیلی دقیق نباشن، ‫ولی مطمئنم اصل قضیه همینه!
‫بعدش تبدیل به خون‌آشام شدم، ‫و یه‌روز دوباره چشمم به جمالشون افتاد...
‫همون ۵۰۰ نسخه‌ی نفرین‌شده.
‫همون لحظه بود که فهمیدم...
‫این شاهکار اثر خودم بوده.
‫خودم باید کشیده باشمش.
‫و هیچ‌کدومشم فروش نرفته.
‫اول از همه، نشستم خوندمش.
‫عــــــه؟!
‫خوندیش؟ یعنی بهش دست زدی؟
‫خـــب...
‫طراحیش افتضاحه!
‫انگار یه کپی بی‌ارزش از کارهای هنرمند موردعلاقه‌مه!
‫خوندنش مثل تیری تو قلبم بود.
‫واقعاً افتضـــــــاح بود.
‫کی در مورد کیفیتش حرف زد آخه؟!
‫ولی الان دیگه همه‌چی واضحه.
‫یا بهتره بگم، خیالم راحت شد.
‫الان دیگه می‌دونم که اون درد بعد از ‫خوندنش، به‌خاطر یه نقطه‌ضعف فیزیکی بوده.
‫بانو ناناکوسا...
‫خوندمش.
‫طراحیاش افتضاح بودن،
‫ولی خوب نشون دادی که مفهوم «خاک‌برسری» برات چه معنایی داره.
‫برای همین...
‫هروقت خواستی می‌تونی یکی دیگه بکشی.
‫نازونا-چان؟
‫چرا داری تشویقش می‌کنی؟!
‫آخه کی بدش میاد بیشتر از اینا بخونه؟!
‫نـــه آخه... شوخی می‌کنی دیگه؟!
‫پر از چیزهای خاک‌برسریه!
‫شبیه یه مانگای واقعیه.
‫نباید اون صحنه‌های خاک‌برسری رو ببینی، یاموری-کون!
بعد از اندینگ ادامه داره
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫اوه...
‫صبح بخیر، هوای دل‌انگیزیه، نه؟
‫امشبم یه شب زیبای دیگه‌ست؛
‫که جون می‌ده برای خودشناسی.
‫اینا به کنار، برای اینکه به هدف یه سفر ‫خودشناسی برسی، دقیقاً باید چی رو پیدا کنی؟
‫به‌نظرم خودشناسی یعنی...
‫وقتی کسی از خودش راضی نیست و داره ‫دنبال مسیری برای زندگیش می‌گرده.
‫خب... چطوری بگم، حس می‌کنم سفر رفتن راه‌حلش نیست.
‫یعنی... چیزایی که دم دستتن خیلی مهم‌ترن.
‫در نهایت، برمی‌گردی به ریشه‌های خودت ‫و می‌فهمی خوشبختی همیشه همون‌جا بوده.
‫خیلی کلیشه‌ایه، مگه نه؟
‫خجالت‌آور نیست؟ چرا، خیلیم هست!
‫راستش، خود سفر هم می‌تونه یه‌جور خودشناسی باشه.
‫چون وقتی می‌ری مسافرت، از چیزهای آشنا فاصله می‌گیری،
‫و گمونم، می‌فهمی فکر کردن به تفاوت‌ها ‫همون چیزیه که از اول بهش نیاز داشتی.
‫و بعدش، وقتی برمی‌گردی خونه، می‌فهمی اینجا ‫همون‌جاییه که واقعاً احساس آرامش می‌کنی.
‫به‌نظرم این کل پروسه‌ی سفر خودشناسیه.
‫پشمـــــام...
‫پس دیگه نیاز نیست بابت گفتن اینکه ‫دارم دنبال خودم می‌گردم از خجالت آب شم.
‫بالأخره رسیدیم! بریم پیداش کنیم.
‫این چیه؟
‫مدرسه‌ست؟