ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]
‫وااای، نزدیک بودا.
‫چون بی‌اجازه رفته بودم پشت میز نشسته ‫بودم داشتن برام پلیسو خبر می‌کردن.
‫یاموری-کون، این زن عجیبه، همونه؟
‫آه، اوهوم.
‫کارآگاهیه که خون‌آشاما رو می‌کشه.
‫بگو پس.
‫امروز سروکله‌ت پیدا شده چون می‌خوای ما رو بکشی؟
‫خب، می‌شه این‌جوری گفت.
‫ولی؛ سوزوشیرو هاتسوکا،
‫کسی که امروز دنبالشم تو نیستی.
‫اول آکّون رو می‌کشم.
‫بعدشم، سکی ماهیرو-کون، باهات حرف دارم.
‫شنیدی؟
‫آکّون، چیکار می‌کنی؟
‫انگاری باید احساس خطر کنم.
‫آکّون-سان، فرار کن.
‫اون در اصل-
‫ها؟ چی؟
‫چرا؟
‫اون... مال من نیست؟
‫درسته.
‫این عینک قبلی تو بود.
‫بیا، پسش بگیر.
‫واااااه، هدفم همینه.
‫بگیرش! رفت داخل!
‫چطوره؟ درد داره؟
‫بس کن!
‫هـــوی!
‫نیا نزدیک!
‫خطرناکه!
‫می‌دونی... خلاف قوانینمه که آدما رو بکشم.
‫واسه همین، آکّون...
‫احتمالاً خیلی درد داره ولی باید ازت یه‌چیزیو بپرسم.
‫واسه کشتن خون‌آشاما خیلی بیشتر از این ضربه‌ها لازمه.
‫اسم کسی که تو رو تبدیل کرد چیه؟
‫جوابمو بده.
‫کارآگاه-سان،
‫فکر نکنم به نفعت باشه که همزمان بریزی سر سه‌تا خون‌آشام.
‫صاف رفت داخل؟!
‫نمی‌دونستم این‌کارو هم بلدن.
‫نمی‌دونم چرا دنبال مایی ولی خیلی اذیت‌کننده‌ست.
‫می‌شه بس کنی؟
‫چیزی که واقعاً اذیت‌کننده‌ست وجود شماهاست.
‫سری-چان، عینک آکّون رو دربیار.
‫احتمالاً یه‌کمی بهش کمک می‌کنه.
‫باشه.
‫آکّون...
‫آکّون-سان!
‫پس می‌دونستی.
‫همچین هم نمی‌دونستم.
‫فقط یه حدسی داشتم،
‫و الان به‌لطف تو ازش مطمئن شدم.
‫وسیله‌ی شخصی از گذشته‌ی انسانیِ ‫یه خون‌آشام، می‌تونه نقطه‌ضعفش باشه.
‫هرچقدر اون وسیله باارزش‌تر باشه، اثرش بیشتره.
‫پس اون یارو رو هم...
‫اینکه توی گذشته‌ی بقیه فضولی کنی...
‫عادت خیلی درستی نیست ها.
‫کار یه کارآگاه اینه.
‫خب پس، ما دیگه می‌ریم.
‫حالا که می‌تونی نباید منو بکشی؟
‫ما قصد کشتن کسیو نداریم،
‫البته برخلاف تو.
‫ولی اگه بازم مسخره‌بازی دربیاری، کشتمت!
‫باعث شرمه ولی باید شکستمو قبول کنم.
‫چه آدم عجیبی.
‫گفت «امروز» دنبال من نیست.
‫که یعنی دفعه بعدی...
‫یاموری-کون!
‫ناناکوسا نازونا حالش خوبه؟
‫و سکی ماهیرو-کون، می‌خوام ازت یه‌چیزی بپرسم.
‫هوشیمی کیکو...
‫نه، اینو فعلاً ولش کن.
‫چی؟
‫بریم، ماهیرو-کون.
‫هوشیمی کیکو...
‫اونو خودم می‌کشم.
‫زخم‌هام خوب شدن.
‫یاموری-کون، چیزه...
‫بابت خون ازت ممنونم.
‫نازونا عصبانی نمی‌شه؟
‫فکر نکنم خوشش بیاد کس دیگه‌ای ازت تغذیه کنه.
‫واسه نجات آکّون-سان بود.
‫اصلاً مشکلی نیست.
‫وقتی توضیح بدم، درک می‌کنه.
‫سر همچین چیزی عصبانـ...
‫هــــــــا...
‫اجازه دادی یکی دیگه خونتو بخوره؟
‫هـــــــــا...
‫شرمنده.
‫کو،‌ شرمنده.
‫من باید خونمو می‌دادم.
‫ماهیرو-کون، شور نزن بابا.
‫ولی باید بزنه.
‫کوتاه بیا دیگه.
‫به‌علاوه، خون‌آشاما قانون یک ساله دارن.
‫«قانون یک ساله»؟
‫اگه یه آدم یک سال بعد از اینکه خونش برای ‫اولین بار خورده شد تبدیل به خون‌آشام نشه،
‫احتمالاً دیگه کلا خون‌آشام نمی‌شه.
‫کـ ـ که این‌طور.
‫یاموری-کون...
‫شرمنده‌ت شدم. بازم بهت مدیون شدم.
‫ممنونم.
‫چیز مهمی نیست.
‫خیلیم هست!
‫کوتاه بیا دیگه.
‫بعداً هرچقدر که دلت خواست عصبانیتتو سر من خالی کن.
‫ولی فعلاً باید هرچیزی که می‌دونیم رو باهم درمیون بذاریم.
‫نازونا، چقدر از دورانی که انسان بودی رو یادته؟
‫عه، واسه چی؟
‫یاموری-کون، ما ترجیح می‌دیم تا جای ممکن ‫درباره گذشته‌ی انسانیمون حرفی نزنیم.
‫و الان بالأخره می‌فهمم چرا.
‫به‌صورت غریزی می‌دونستیم،
‫که با حرف زدن درموردش احتمال لو دادن نقطه‌ضعفمون به بقیه هست.
‫به‌علاوه، ما فراموش کردیم.
‫«فراموش»؟
‫وقتی به خون‌آشام تبدیل می‌شیم، به‌تدریج ‫خاطرات دورانی که انسان بودیم رو فراموش می‌کنیم.
‫تبدیل شدن در اصل شبیه تولد دوباره‌ست، نیکو-چان این‌طوری گفته.
‫به‌عبارتی؛
‫اون کارآگاه آشغال داره توی گذشته‌هامون سرک می‌کشه و دنبال نقطه‌ضعفه.
‫حتی ممکنه چیزی پیدا کرده باشه.
‫باید تا جای ممکن از شر هر ریسکی خلاص شیم.
‫خب، نازونا،
‫چیزی یادته؟
‫معلومه که جواب نمی‌دی.
‫ببخشید.
‫نه، مسئله این نیست.
‫شماها...
‫مگه چیزی یادتونه...
‫از دورانی که انسان بودین؟
‫آره، فکر کنم بیشترشو یادمه.
‫منم.
‫خب می‌دونین...
‫من چس‌مثقال هم از دورانی که انسان بودم چیزی یادم نمیاد.
‫شرمنده که یهویی اومدیم اینجا.
‫رواله.
‫الان حالم خیلی بهتر شده.
‫می‌بینمت، کو.
‫هوی، تو آکّون بودی؟
‫آه، بله.
‫حالا که خون کو-کون رو خوردی، یه زندگی طولانی داشته باش.
‫چشم.
‫خوشمزه بود؟
‫سری-چان؟
‫آره بود.
‫هنوز اون عینکو داریش؟
‫چقدر؟
‫عه، یعنی چی «چقدر»؟
‫اوهوم، می‌دونم.
‫خوبه.
‫خداحافظ، ‌ناناکوسا-سان.
‫نازونا-چان...
‫کو-کون...
‫تو اول بگو کو-کون.
‫نه، نه. تو اول بفرما نازونا-چان.
‫چرا؟ تو اول بگو.
‫فکر کنم تو قبلاً عاشق یکی شـ...
‫آهههه، ولش کن!
‫بس کن،‌ بس کن، خدایی بس کن!
‫چرا خب؟
‫آخه، ‌حرفی ندارم که درموردش بهت بزنم.
‫چون یادت نمیاد؟
‫بحث به یاد آوردن نیست، بیشتر این‌جوریه ‫که اصلاً نمی‌دونم چجوری اون اتفاق افتاده.
‫ولی، با توجه به اینکه خون‌آشامم پس درسته.
‫آره دیگه.
‫چند بار دیگه هم بود که می‌خواستم اینو بپرسم ولی خب نپرسیدم.
‫و اگه می‌خواستم بپرسم هم نمی‌خواستم این‌جوری بپرسم.
‫ولی نازونا-چان قبلاً عاشق شده.
‫و نازونا-چان حتی یادش نمیاد عاشق کی شده.
‫چی شده؟
‫بیا پیداش کنیم.
‫باید بیفتیم دنبال گذشته‌ت و بفهمیم نقطه‌ضعفت ممکنه چی باشه.
‫چون نمی‌خوام بمیری، نازونا-چان.
‫این عینک...
‫وقتی اولین بار همو دیدیم، پوشیده بودیش، نه؟
‫مست شدی و افتادی، و من اینو برات برداشتم.
‫ممنون.
‫خیلی وقت نیست که خون‌آشام شدم واسه همین بیشتر چیزا رو یادمه.
‫ولی فکر کنم یه‌روزی فراموش کنم.
‫اون‌روزی که اولین بار همو دیدیم،
‫و اون‌روزی که فهمیدم عاشقتم رو...
‫ولی من یادم می‌مونه.
‫واسه همین نگران فراموش کردنش نشو.
‫چون من فراموش نمی‌کنم.
‫به‌علاوه؛
‫می‌تونیم باهمدیگه خاطره‌های جدید بسازیم.
‫واسه همین،
‫گریه نکن، آکّون.
‫بریم خوش بگذرونیم، آکّون!
‫امشب چیکار کنیم؟
‫هرچی!
‫هرچی که باهاش خوش بگذره.
‫شب سوم: ‫توی یه جای تسخیرشده، خبری از روح نیست
‫خلاصه‌ش کنیم.
‫باید وسایل شخصی دورانی که انسان ‫بودیم و نقطه‌ضعفمون هستن رو پیدا کنیم؛
و ‫نابودشون کنیم، بسوزونیمشون یا هرچی.
‫برای این‌کار حتماً با یکی دیگه برید.
‫اصلاً تنهایی کاری نکنین.
‫چشم.
‫حله.
‫و اصلاً به ذهنتون خطور نکنه که با اون کارآگاهه در بیفتین.
‫هیچ نمی‌دونیم درمورد ما چیا می‌دونه.
‫ولی، از اینکه اجازه بدم اون دست بالا رو داشته باشه خیلی بدم میاد.
‫ما هم باید ازش اطلاعات گیر بیاریم.
‫عه، راستی؛ کابورا کجاست؟
‫من بهش خبر دادم، ولی شیفته.
‫چه کارکنه.
‫شغلش چی هست؟
‫بذار فکر کنم...
‫نازونا-چان، خدایی هیچی یادت نمیاد؟
‫حتی نمی‌دونه باید به چی فکر کنه.
‫واقعنی هیچی یادت نمیاد؟
‫واسه امنیت تو باید یه چیزایی بدونیم.
‫درست می‌گی ولی خب هیچی یادم نیست.
‫آخه کو-کون، بهش فکر کن.
‫تو چیزی از 50 سال پیش یادته؟
‫نه چون 14 سالمه...
‫فرض کن، فرض کن بابا.
‫فرض کن 60 سالته.
‫این مثالت قراره کمکی بهمون بکنه؟
‫اگه وقتی 60 سالته ازت یه‌چیزی درمورد 50 سال پیش بپرسن...
‫«شاممو خوردم»؟
‫همچین چیزی می‌گی.
‫توی سناریوت من صرفاً پیرپاتال بودم که.
‫نازونا-چان،‌ توی سنی هستی که همه‌چی برات محو شده؟
‫آره، جدیداً همه‌چی یادم می‌ره...
‫شوخیت گرفته؟ عمراً!
‫عه، خودتو لو دادی؟
‫کو-کون تو خیلی جوونی واسه همین چیزای قدیمی برات معنا ندارن.
‫هوم.
‫اکثر خون‌آشاما خیلی زندگی طولانی‌ای دارن،
‫واسه همین نباید به‌خاطر اینکه چیزی یادمون نمیاد سرزنشمون کنی.
‫ها؟
‫راستی، تو چند ساله که داری زندگی می‌کنی نازونا-چان؟
‫یعنی، چند سالته؟
‫خب،‌ می‌دونی، به‌خاطر از دست دادن خاطرات...
‫ولی اونا که مال دوران انسان بودنتن.
‫آخه حتی یادم نمیاد چجوری خون‌آشام شدم،
‫و از اولش هم هوشیاریم درست سر جاش نبود.
‫طبق چیزایی که یادته بگو. یه چیز حدودی.
‫کـ ـ کسی بهت یاد نداده که پرسیدن سن خانما بی‌ادبیه؟!
‫نمی‌تونی از زیر سؤالم در بری.
‫فکر نمی‌کردم برات مهم باشه نازونا-چان.
‫خب هست.
‫نکنه 100 سالته؟
‫یه چیزی بین 30 یا 40ـه.
‫فکر کنم.
‫عه؟ چیه؟
‫سنم.
‫بین 30 تا 40.
‫بین 30 تا 40 سال؟
‫خب پس...
‫یهویی خیلی زیاد به‌نظرم اومد.
‫واسه همین نمی‌خواستم بگم خب!
‫می‌دونستم این‌جوری رفتار می‌کنی!
‫اگه 100 یا 200 سالَم بود خیلی خفن می‌شد،
‫ولی حاج‌خانمی بیش نیستم.
‫نازونا-چان، به‌نظرم خانمی که 40 سالشه هنوز خیلی جوونه.
‫بدترش نکن!
‫فکر کردم اگه سنمو بهت بگم، علاقه‌تو از دست می‌دی.
‫مونده بودم اینکه بخوای عاشق یکی همسن ‫مامانت بشی ممکنه چه حسی داشته باشه.
‫همین الان گفت «عاشق».
‫نازونا-چان...
‫پس نگران احساسات من بود.
‫ولی دریغ از یه سرنخ توی این کمد.
‫آره والا.
‫نازونا-چان، 30 سال پیش چیکار می‌کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫مگه حوالی 30 سال پیش هوشیاریت نیومده سر جاش؟
‫اولین خاطره‌ای که داری چیه؟
‫این اتاق.
‫روی تشک بیدار شدم.
‫ها؟
‫به‌جز اون خاطره‌ای ندارم.
‫طبق چیزی که یادمه مدت‌هاست دارم این‌جوری زندگی می‌کنم.
‫آها.
‫کیف پول؟
‫نازونا-چان...
‫شاید بشه از این چیزی فهمید.
بیمارستان سوم کوموری
‫کارت شناسایی بیمار؟
‫تاریخ آخرش مال حوالی 30 سال پیشه.
‫کو-کون...
بیمارستان سوم کوموری
‫نکنه من... مریضم؟
‫واقعاً اومدم همچین جایی؟
‫اصلاً‌ چیزی یادت نیومد؟
‫هیچی یادم نمیاد.
‫بریم داخلو ببینیم.
‫وااای، انگار زمستونه.
‫ترسناکه.
‫مگه نه، نازونا-چان؟
‫نازونا-چان؟
‫این چه حسیه؟
‫نکنه...
‫کو-کون، اوضاع خیطه.
‫اینجا...
‫... حتماً تسخیره شده‌ست.
‫وای!
‫بریم یه نگاهی بندازیم.
‫باورم نکردی؟
‫راست می‌گم! توی چیزای ماورایی واردم!
‫منظورت از ماورایی چیه؟
‫می‌تونی ارواح رو ببینی؟
‫قبلاً یکی دیدم! به خدا راست می‌گم!
‫هوممم. چه شکلی بود؟
‫چـ...؟ شبیه یه زن...
‫که توی هوا معلق بود یا شبیه‌ش؟
‫عه؟ ولی اینجا که طبقه چهارمه!
‫ولی تو هم می‌تونی معلق بشی.
‫ای خـــــدا، اصلاً باورم نمی‌کنی!
‫آخه کجاشو باید باور کنم؟
‫وقتی بهت درمورد 7 راز مدرسه‌ها گفتم گفتی می‌خوای باهام بیای.
‫آخه اونجا خوش می‌گذره.
‫ولی اینجا ترسناکه!
‫چون توی یه جای تسخیرشده، خبری از روح نیست.
‫گوش می‌دی؟
‫اون صدا رو شنیدی؟
‫شـ ـ شوخی رو بذار کنار.
‫مطمئنم داری توهم می‌زنـ...
‫ها؟!
‫بریم خونه کو-کون!
‫اینجا هیچی پیدا نمی‌کنیم!
‫نمی‌تونیم این کارو بکنیم.
‫چیزی که باید ازش بترسیم نه روحه نه خون‌آشام.
‫یه انسان واقعیه.
‫اگه چیزی بفهمن برامون دردسر می‌شه.
‫اگه این‌جوری شد، منو بلند کن تا فرار کنیم.
‫ولی ممکنه درموردت یه اطلاعاتی اینجا باشه.
‫صدا از بالا میاد.
‫بریم یه نگاهی بندازیم!
‫شوخیت گرفته؟
‫چقدر سروصدا می‌کنین.
‫چی؟
‫کابورا؟
‫شما دوتا اینجا چیکار می‌کنین؟
‫کـ ـ کابورا،‌ چرا لباس پرستار پوشیدی؟
‫چرا نپوشم؟ واسه کارمه.
‫کـ ـ
‫کـ
‫کـا
‫کـار؟
‫نکنه اینجا واسه کارای خاک‌برسریه؟
‫صداتو میاری پایین نازونا؟
‫کابورا-سان،‌ شما توی این بیمارستان کار می‌کنین؟
‫کار خاک‌برسری نمی‌کنی؟
‫من پرستار رسمی اینجام. چقدر بی‌ادبی.
‫الـ ـ الکی نگو.
‫تو به بقیه کمک می‌کنی؟
‫اونم تویی که به هرکسی جز خودت نگاه از بالا به پایین داری؟
‫واقعاً داری بی‌ادبی می‌کنی.
‫درمورد من این‌جوری فکر می‌کردی؟
‫چه خبرا، نازونا؟
‫مـ... مدتی می‌شه.
‫حالت خوبه؟
‫آره خوبم. یه چیزایی شده ولی.
‫بگذریم، اینو یه گوشه‌ای پیدا کردم.
‫می‌دونی قضیه‌ش چیه؟
‫ببینش.
‫نه والا. هیچ اسمی هم روش نیست.
‫ممکنه مال تو نباشه.
‫آها.
‫ولی چرا یکی باید کارت شناسایی یه بیمار دیگه رو داشته باشه؟
‫به‌نظرم یه معنی‌ای داره.
‫ممکنه موقعی که می‌خواستی خون یکی رو بخوری از کیف پولش افتاده باشه.
‫کلی توضیح براش هست.
‫اگه دلیلی واسه اینجا بودن ندارین، برید بیرون.
‫وگرنه گزارشتونو می‌دم.
‫من خیلی سرم شلوغه.
‫ایش، خیلی بد عنقه.
‫چیو ازمون مخفی می‌کنین؟
‫تصادفی نیست.
‫کارت شناسایی یه بیمار همین‌طوری از کیف پول یکی بیفته؟
‫و یه خون‌آشام هم توی همون بیمارستان کار کنه؟
‫حتماً یه‌چیزی این وسط هست.
‫ر ـ راست می‌گی.
‫«راست می‌گی» نداره. خودتم بهش فکر کن لطفاً!
‫کابورا-سان، ما داریم دنبال سرنخ‌هایی ‫از گذشته‌ی نازونا-چان و خاطراتش می‌گردیم.
‫اگه چیزی می‌دونین، لطفاً بهمون بگین.
‫اگه براتون ممکن نیست،
‫فقط ازتون می‌خوایم بهمون اجازه بدین که بیمارستان رو بگردیم.
‫باشه ولی یه شرطی داره.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم [ .::9Movie.Org::. ]