این کلینیک ماست.
جایی که بیماری‌ها درمان می‌شن!
درسته!
هزینه‌ی ساختش هم پایین بود،
واسه همین ساختمش.
پادشاه من، مریضی؟
نه، نیستم.
اومدیم چون محافظت اینجاست.
منظورت اون‌هاست؟
آره، همونا!
آماده‌اید؟
اوه! این پادشاه بزرگ و قدرتمند ماست، اعلیحضرت تاکوتو!
افتخار دادید که به اینجا سر زدید!
چه روز فرخنده‌ای!
لطفاً هر فرمانی دارید، بفرمایید!
چه کار انسانی‌ای!
انگیزه‌شون کافی‌یه.
برای زیردستان پادشاه تاکوتو قابل قبولن.
آره، واسه مواقع اضطراری تولیدشون کردم،
ولی تا حالا فقط در حالت آماده‌باش بودن.
فکر کردم برای این مأموریت مناسبن.
درسته.
با توجه به توانایی‌هاشون، برای محافظت کافی‌ان.
فکر نمی‌کردم این‌قدر زود به کار بیان.
اوم...
پادشاه من، اینا کیا هستن؟
اونا پزشکن.
نه فقط درمان می‌کنن،
بلکه می‌تونن ازت محافظت هم بکنن.
پزشک‌ها!
پادشاه بزرگ ما، اعلیحضرت تاکوتو، با شما حرف دارن.
خوب گوش بدید!
بله قربان!
وظیفه‌تون اینه که این دو نفر رو تا دراگون‌تان همراهی کنید،
و فرهنگ و وضعیت اون سرزمین رو بررسی کنید!
اوه!
فرهنگ!
بررسی!
محافظت!
چه کار انسانی‌ای!
با افتخار این مأموریت والا رو می‌پذیریم!
مثل انسان‌ها رفتار می‌کنیم!
و این مأموریت رو بی‌نقص انجام می‌دیم!
چون ما انسان‌های نمونه‌ایم!
پس انجام وظایف به سبک انسانی...
تخصص ماست!
تخصص!
خیلی باانگیزه‌ان.
فرصت خوبیه،
شاید وقتشه یه کار پادشاهانه هم بکنم...
شما سه نفر.
بله!
لطفاً دستور بدید، پادشاه ما!
شاید زود باشه، ولی یه پاداش بهتون می‌دم
برای محافظت از این دو نفر و اطاعت از دستوراتشون.
پاداش؟!
آره. بهتون اسم می‌دم.
اسم انسانی.
اسم انسانی بهمون می‌دید؟!
ایچیرو، جیرو، سابورو.
از حالا می‌تونید با این اسما شناخته بشید.
اوه!
تو این دنیا، واحدها شخصیت دارن، برخلاف بازی.
اونا هم به انسان‌ها علاقه دارن.
پس به رسمیت شناختن شخصیتشون احتمالاً...
ایچیرو!
بیاید با انجام بی‌نقص مأموریت، این نعمت اسم رو گرامی بداریم!
دقیقاً، جیرو!
این واقعاً یه کار انسانی‌یه!
منو فراموش نکنید، سابورو!
منم همین‌طور!
زیاده‌روی کردم؟
شاید.
نظرت چیه، کاریا؟
خوبی؟
آ-آره.
اوم، تمام تلاشمونو می‌کنیم.
اگه مشکلی پیش اومد،
هر وقت خواستی ازم کمک بخواه.
م-ممنونم، آتو.
انسان!
انسان! انسان!
دیگه بسه! خسته شدم!
به‌عنوان شهردار کلی کار دارم!
فکر می‌کردم بالاخره تونستم یه زندگی آزاد پیدا کنم
و از اون ملت خشک و رسمی الف‌ها خلاص بشم!
فکر می‌کردم عاشق یه مرد خوش‌تیپ می‌شم
و باهاش یه زندگی شاد و یه خانواده خوشبخت می‌سازم!
این دنیا کلاً نابود شه بهتره!
همین الان! با همه‌ی زوج‌هاش!
یعنی چی که باید با نیروهای تاریکی همکاری کنم تا شهر رو محافظت کنم؟!
اصلاً اسم این «ماینوگرا» رو نشنیدم!
ببخشید، شهردار آنتیک.
چی؟!
اوه.
چی می‌خواستید؟
اوه، خب...
یه سری افراد هستن که می‌خوان باهاتون ملاقات کنن، شهردار.
ها؟ ملاقات‌کننده؟
وقت قبلی دارن؟
نه، ندارن.
واقعاً؟
پس ردشون کن.
وقتم از طلا هم باارزش‌تره.
هر کسی مزاحمم بشه باید بمیره!
ا-اما خانم شهردار...
چی شده؟!
می‌گن فرستاده‌هایی از ماینوگرا هستن.
از همون اول باید اینو می‌گفتی!
این یعنی اولویت خیلی بالا!
به دراگون‌تان خوش اومدید.
من آنتلیز آنتیک هستم، شهردار اینجا.
ا-این هاله چیه دیگه؟
چرا دارنده‌های عصا با این موجودات متحد شدن؟
مگه عقل ندارن؟
ممنونم که این مسیر طولانی رو اومدید.
من کاریا الفور از ماینوگرا هستم.
این خواهر بزرگ‌ترمه، ماریا الفور.
من خواهر بزرگ‌ترشم!
چه مؤدب! خیلی خوش برخوردید.
الف‌های تاریک...
شنیده بودم ماینوگرا اونا رو به عنوان شهروند پذیرفته،
ولی واقعاً این دوتا چه جور آدمایی‌ان؟
اون سه نفر پشت سرشون مشکوک به نظر میان.
قدیما شنیده بودم الف‌های تاریک قاتل‌هایی دارن...
اوم؟
اوه، ببخشید که زل زدم!
کاش می‌تونستم درست و حسابی ازتون استقبال کنم، ولی خیلی ناگهانی اومدید...
نه، اشکالی نداره.
آره، آره.
ممنونم از لطفتون.
این بچه‌ها چرا شدن فرستاده‌ی رسمی؟
انگار یه چیز دیگه‌ای پشت این خواهرها هست...
هوم؟ الفور؟
بانوی تون‌و‌کاپولی یه چیزی نگفته بود؟
یه جفت خواهر به اسم الفور بودن
که پادشاه شخصاً داره آموزششون می‌ده تا رهبران آینده‌ی اون کشور بشن.
گه؟!
چ-چی شده؟!
قور؟!
این دوتا شخصیت‌های خیلی مهمی‌ان!
این بچه‌ها اینجا چی‌کار می‌کنن؟!
اگه یه ذره اشتباه باهاشون رفتار کنم، فاجعه می‌شه!
چ-چه ک-کاری باعث شده بیاید شهر ما؟
اوه! خب؟!
خانم محترم، اجازه هست؟
اوه، بله.
چی شده، جیرو؟
خانم شهردار آنتیک.
بله؟!
اومدن ما به اینجا
پاسخ به دعوت استاد پپه، دارنده‌ی عصاست، برای یه دیدار دوستانه‌ست.
در واقع ما دانش‌آموزیم که اومدیم با زندگی در یه کشور دیگه آشنا بشیم.
ا-اوه؟ یعنی این‌طور بوده؟
می‌شه گفت این اولین قدمه برای ایجاد تعاملات خوب در آینده،
پس لطفاً این دیدار رو صرفاً یه سلام و آشنایی در نظر بگیرید.
یه دیدار دوستانه؟
بله.
این دو دختر هنوز جوونن و در حال یادگیری.
ممنون می‌شیم اگه از صحبت‌های رسمی صرف‌نظر کنیم.
جدی؟
پس برای مذاکره یا توافقی نیومدید!
نه، نیومدیم.
اگه ممکنه، ما رو فقط گردشگر ساده در نظر بگیرید...
درسته، دخترها؟
درسته! کاملاً!
آره، آره!
خداروشکر!
فقط یه دیدار دوستانه‌ست!
البته باید مراقب باشم که دل این دخترا رو نشکنم.
در این صورت، لطفاً آزادانه از دیدنی‌های شهرمون لذت ببرید!
اگه بخواید، می‌تونم خودم راهنماییتون کنم.
واقعاً؟!
شما خودتون راهنماییمون می‌کنید، خانم شهردار؟!
بله!
بالاخره من با همه‌ی گوشه‌وکنار این شهر آشنایم.
باید با این دخترا صمیمی بشم
و کاری کنم با خاطره‌ی خوب از اینجا برن!
برای موفقیت مذاکرات آینده خیلی مهمه!
خب، بریم دیگه؟
بله! از کار خلاص شدم!
اینجا کلی جنس‌های مختلف داریم.
اون طرف هم هست.
غذای این دکه خیلی خوب نیست، پیشنهاد نمی‌کنم.
بزن بریم!
سینه‌های برجسته.
خداروشکر.
انگار همه‌چیز خوب پیش می‌ره.
پادشاه تاکوتو!
دستات تکون نمی‌خوره.
ببخشید، ببخشید.
خب، بدرود!
خانم آنتلیز آدم مهربونیه.
خب، بیاید بررسی امروز رو مرور کنیم.
خواهر، به نظرت چطور بود؟
نگران.
«غذا ندارم.»
«دشمن‌های بیرون ترسناکن.»
«هیچ‌کس نمیاد نجاتمون بده.»
«حالا باید چی‌کار کنیم؟»
خیلی دقیق بود این حرفا.
خواهر بزرگ‌ترم نسبت به احساسات دیگران حساسه،
واسه همین یه حس کلی از حال و هوای طرف می‌گیره.
اوه! چه قدرتی!
فهمیدم!
واسه همین اینو می‌خواست.
اون چیه؟
چیزی که خانم ماریا خواست براش بخرم
وقتی بعدازظهر داشتیم تو شهر می‌چرخیدیم.
یواشکی گرفتمش!
علف؟
این علف پاپیله؟
میوه‌هاش هم هست.
با این آشنا هستی، بانو کاریا؟
این گیاه باعث سرخوشی شدید و توهم می‌شه.
تقریباً همه‌ی کشورها استفاده، نگهداری و کشتش رو ممنوع کردن.
آه، یعنی مخدره؟
این خوب نیست، دختر خانم.
بندازش دور.
بنداز!
خیلی سالمه و هیچ سوراخی از حشرات نداره، پس وحشی نیست.
احتمالاً کسی کشتش کرده.
و این داره تو بازارهای دراگون‌تان می‌چرخه؟
خیلی خطرناکه این قضیه.
بزن بریم!
اونم وقتی خانم آنتلیز این‌قدر زحمت می‌کشه...
انگار باید حتی موقع گردش هم محتاط باشیم.
درسته، سابورو.
مراقب باش که از دخترها محافظت کنی!
نمی‌خوام هیچ درگیری‌ای پیش بیاد...
ولی انسان‌ها عاشق درگیری‌ان.
چ-چی گفتی؟!
چ-چی؟!
سرده
دخترهای عزیز، اینجا معدن رگ اژدهاست
با خاک خیلی خوب پنهانش کردن
ولی انگار نتونستن کامل مخفیش کنن
قشنگه.
کاریا، ماریا.
این دنیا پر از چیزها و جاهای قشنگیه
که شما هنوز نمی‌شناسیدشون
علف پاپیل تو این منطقه خوب رشد می‌کنه
ببخشید که مزاحم شدم، فرستاده‌های محترم ماینوگرا
من اینجا تو شهر یه کسب‌وکار دارم
اسمم وستا کورکلاینه
ممنون بابت معرفی‌تون
خب، درباره‌ی چی می‌خواستید صحبت کنید؟
من یه تاجرم، پس طبیعتاً می‌خوام درباره‌ی تجارت حرف بزنم
شنیدم قراره این سرزمین تحت مدیریت مشترک کشور شما باشه.
خب، نظرتون چیه؟
مایلید با من تو این منطقه علف پاپیل پرورش بدیم؟
سودش برای ماینوگرا چیه؟
باید چی به پادشاه‌مون گزارش بدم؟
علف پاپیل قیمت بالایی داره.
یه سهم از درآمدش به شما تعلق می‌گیره.
البته، چیزهای دیگه‌ای هم به عنوان هدیه آماده می‌کنم.
هدیه‌های دیگه... مثلاً چی؟
اینجا جای مناسبی برای ادامه‌ی بحث نیست.
لطفاً امشب بعد از غروب به این مکان بیاید.
اونجا جزئیات رو توضیح می‌دم.
تعامل با افراد هم‌جناح شیطانی خیلی راحت‌تره.
شما همیشه زود متوجه منظور می‌شید.
شهردار فعلی این‌قدر خشک و سخت‌گیره که کار رو سخت کرده.
مطمئنم پادشاه‌تون هم خوشحال می‌شه.
خب، منتظرتون می‌مونم.
وقت چقدر زود گذشت، نه؟
آره.
خیلی خوب ازمون پذیرایی کردید، خانم آنتلیز.
آره، واقعاً!
اشکالی نداره، اشکالی نداره.
بالاخره با شما دو نفر آشنا شدم.
ما که خیلی مهم نیستیم،
ولی امیدوارم اگه کمکی خواستید، روی ما حساب کنید.
چه دلگرم‌کننده!
در این صورت، لطفاً منو به بهترین شکل ممکن به پادشاه ماینوگرا معرفی کنید!
حتماً!
هیجان‌انگیزه!
ببخشید...
وستا؟!
کی بهت اجازه داد اینجا باشی؟!
آرام باش، خانم شهردار.
از کارکنان اجازه گرفتم. درسته؟
تو که...
خب، دخترهای عزیز، می‌تونم جواب پیشنهاد قبلیم رو بگیرم؟
ها؟
منظورت همون پیشنهاد پرورش علف پاپیله؟
بله. چون نیومدید،‌
خودم اومدم جواب رو حضوری بگیرم.
شوخی می‌کنی!
یعنی این بچه‌ها پشت سر من با وستا معامله کردن؟!
اگه نیروهای تاریکی با همچین آدم پستی متحد بشن،
این شهر نابود می‌شه...
چی شده؟
ها؟
ما هیچ‌وقت با کسی مثل تو همکاری نمی‌کنیم.
فکر می‌کردم وقتی جوابمون رو ندادیم،
خودت متوجه بشی.
چه جواب قاطعانه‌ای!
خانم آنتلیز،
اگه ما این مردها رو ادب کنیم، مشکلی پیش میاد؟
اگه بی‌اجازه عمل کنم و بین کشورهامون شکاف بیفته،
دیگه روم نمی‌شه با پادشاه‌مون روبه‌رو بشم.
ا-البته! ما مشکلی نداریم!
هر طور خواستید باهاشون برخورد کنید!
این یاروها شهر منو به هم ریختن!
یه درس حسابی بهشون بدید!
چه تأسف‌بار، دختر جوان.
اون چیه؟
احتمالاً عصاره‌ی غلیظ‌شده‌ی علف پاپیله.
فکر کنم یه تزریق از این، طرف رو بهش وابسته‌ی کامل می‌کنه.
چی؟!
می‌فهمی داری چی‌کار می‌کنی؟
اگه بخوای بهمون دست بزنی،
یعنی داری با ماینوگرا دشمنی می‌کنی.
می‌فهمی چقدر احمقانه‌ست این کار؟
ما شاید بچه‌های بی‌قدرتی باشیم،
ولی پادشاه تاکوتو، کسی که این مأموریت رو بهمون سپرده، یه پادشاه فوق‌العاده‌ست.
من مشکلی ندارم.
با یه تزریق از این،
شما دخترا کاملاً مطیع من می‌شید.
بعدش،
مطمئنم اون منحرف بچه‌باز، تاکوتو،
هم بدون چون‌وچرا ازم اطاعت می‌کنه.
ها؟!
فکر نمی‌کردم اون واحد تو این دنیا این‌قدر به درد بخوره.
آره، واقعاً همین‌طوره.
اوم، می‌تونم یه سؤال بپرسم؟
چرا پزشک‌ها رو فرستادید برای محافظت؟
می‌تونستید جنگجوها رو بفرستید، نه؟
اونا عاشق انسان‌ها هستن، حتی نیمه‌انسان‌های نزدیک بهشون.
ببخشید؟
واسه همین، یه سری توانایی خاص دارن که توی واحدهای دیگه نیست.
خورنده‌ی مغز
واحد پزشکی
قدرت: ۳ | حرکت: ۱
افزایش حمله علیه انسان‌ها: +۵۰٪ افزایش درمان برای انسان‌ها: +۵۰٪ افزایش شادی در شهرهای تحت حکومت انسان‌ها: +۵۰٪
توضیحات
خورنده‌های مغز واحد جایگزین برای پزشک‌ها هستن و متعلق به تمدن شیطانی ماینوگرا. وظیفه‌ی اصلی‌شون درمان تمام واحدهای متحد در یک گروه در هر نوبته. علاقه‌ی شدیدشون به انسان‌ها باعث می‌شه در برابر انسان‌ها و نیمه‌انسان‌های نزدیک، قدرت‌های ویژه‌ای داشته باشن. اما چون ماینوگرا خودش انسان نداره، استفاده‌ی مؤثر از این واحدها نیازمند استراتژی‌های خاصه که معمولاً هم سخت و پیچیده‌ست.
اونا مهارت دارن...
هم در درمان انسان‌ها، هم در کشتن‌شون.
اونا عاشق انسان‌ها هستن، ولی هیچ‌وقت نتونستن خودشون انسان بشن.
این همون چیزیه که خورنده‌های مغز ما هستن.
چقدر باشکوه بود، سابورو!
آره! این همه پافشاری احمقانه روی خواسته‌های خودخواهانه‌شون!
واقعاً انسانی‌یه!
یعنی اگه پوستشون رو بکنیم و خودمون بپوشیمش...
حتی بیشتر به انسان واقعی نزدیک می‌شیم!
ش-شماها دیگه چی هستید؟!
انسان‌ها
آروم باش
نترس
لطفاً دیگه بگیریدش
ص-صبر کنید
شماها هم مثل من خلافکارید، نه؟!
لطفاً ما رو با تو یکی نکن
تو به پادشاه ما توهین کردی
این بدترین کاریه که ممکن بود انجام بدی
چ-چی؟
من به دشمنان ماینوگرا رحم نمی‌کنم
به کسی که به خواهرم آسیب بزنه رحم نمی‌کنم
و به کسی که به پادشاه‌مون توهین کنه هرگز رحم نمی‌کنم
پادشاه‌مون بهمون یاد داده: آدم‌های شرور آزادن هر کاری بکنن
پس با اون آزادی و تأیید پادشاه‌مون، بهت فرمان می‌دم—
ت-توقف
لطفاً بکشیدش
بکشیدش
مطابق فرمان شما
نظرتون چیه، دخترهای جوان؟
چقدر انسانی
انسانی
خانم آنتلیز...
اوم، ببخشید
که اتاق‌تون رو این‌قدر به‌هم ریختیم
ها؟
زیاده‌روی کردن
فکر نمی‌کردیم اون کله‌مرغی‌ها این‌قدر پیش برن
می‌خواید بابت هزینه‌ی نظافت یا لباس‌های جدید چی‌کار کنیم؟
ا-اون... مشکلی نیست
نگران نباشید
خیلی ممنونیم، خانم آنتلیز
اوه، این دختر...
اصلاً از این صحنه‌ی وحشتناک ناراحت نشده
اوه نه؟!
شهردار خودش رو خیس کرده!
وای! باید مهربونی انسانی نشون بدیم!
در این صورت، ما هم باید خودمون رو خیس کنیم!
نباید بذاریم شهردار تنها شرمنده بشه!
خیس کردن!
بس کنید دیگه، ای کله‌مرغی‌ها!
انسانی!
نمی‌تونید همچین کاری کنید!
می‌خواید بیشتر از این خانم آنتلیز رو شرمنده کنید، ای کله‌مرغی‌ها؟!
درسته!
شما کله‌مرغی‌ها ذاتاً عجیب‌غریبید!
انسانی!
ولی...
خرابکاری شد