- پس اینجا همون سرزمین‌های نفرین‌شده‌ست؟ و دریای درختان نفرین‌شده‌ای که زندگی رو پس می‌زنه؟
- بریم.
- چشم.
- یه دختر جوون؟
- وایسا همون‌جا، دختر!
- کی هستی؟!
- من یه الف تاریکم که برای نجات جونم به این جنگل پناه آوردم.
- کارمون با این جنگله.
- مشکلی با ورودمون نداری، نه؟
- نباید این کارو بکنین.
- لطفاً از ورود خودداری کنین.
- برمی‌گردیم.
- داری چی کار می‌کنی؟!
- گفت فقط می‌خوان با آرامش زندگی کنن.
- پس مشکلی نیست.
- مشکلی نیست.
- این نتیجه‌ی تحقیقاتمونه.
- از این لحظه به بعد، فرماندهی با منه!
- الآن وارد سرزمین‌های نفرین‌شده می‌شیم و تحقیقاتمون رو شروع می‌کنیم!
- باید حقیقت این فاجعه رو کشف کنیم!
- هر چی شما بگین، رئیس.
- وایسا، بارگو!
- انگار شکست خوردیم.
- چی شد؟
- اون یه ساحره‌ست!
- یه ساحره لعنتی پیدا کردیم!
- همه‌چی داشت خوب پیش می‌رفت...
- زندگی همیشه طبق برنامه پیش نمی‌ره، نه؟
- واقعاً همین‌طوره.
- من همون هیولایی‌ام که دنبالش بودین.
- بارگو!
- مهم نیست کی باشه، فقط یکی رو بفرستین خبر بده!
- باید بفهمن چی شده!
- ببخشید رفیق...
- اون با همون حمله، پیام‌رسان‌هامون رو زد.
- بیا، من همون هیولایی‌ام که دنبالش بودین.
- فاجعه‌ای که دنبالش بودین، الآن جلوتونه.
- جناب فِردِل!
- الآن دیگه نباید جا بزنی!
- دیگه راهی جز جنگ نداریم!
- همه، آرایش جنگی بگیرین!
- سلاح‌هاتون آماده!
- الآن وقتشه که این فاجعه رو نابود کنیم!
- آره!
- اوه؟ دارین بهم حمله می‌کنین؟
- آتیش!
- بدون رحم!
- عالیه!
- خوشم میاد از این!
- عاشقشم، واقعاً!
- غیرممکنه!
- لعنتی!
- افتضاحه!
- همه‌چی داشت خوب پیش می‌رفت!
- کاملاً باهات موافقم.
- منم ناراحتم که کار به اینجا کشید.
- البته همه‌ش تقصیر اون احمقیه...
- که با اون دینداری مسخره‌ش خودی نشون داد...
- و رفت سراغ چیزایی که نباید می‌رفت.
- جناب فِردِل، دقیقاً ساحره یعنی چی؟
- از بالا دستور داشتم محرمانه نگهش دارم...
- ولی باید بهتون می‌گفتم.
- وقتی قدیس الهام دریافت می‌کنه و مقامات تأییدش می‌کنن...
- اون هیولا به عنوان فاجعه شناخته می‌شه و اسمش می‌شه ساحره.
- اون آشوب شمال هم کار یه ساحره بود!
- احتمالاً این زن هم همون موجوده!
- می‌فهمی تو چه وضعیت خطرناکی گیر افتادیم؟!
- بله!
- تموم شد؟
- حرفاتون تموم شد؟
- مزدورها، عقب‌نشینی!
- ما باهاش روبه‌رو می‌شیم!
- لونیوس، دنبالم بیا!
- ای خدا! بهم قدرت بده تا شر رو نابود کنم!
- خیلی کندی. ضعیف هم هستی.
- نه، الزاماً این‌طور نیست!
- اول باید اون شاخک‌های چندش‌آور رو جمع کنیم!
- همه‌شونو قطع می‌کنیم!
- بله!
- استفاده از برکت خدا برای ضربه‌ی الهی؟
- تأثیرش یه امتیاز حمله‌ی ویژه علیه موجودات شروره، به نظرم.
- این مشکل واحدهای تمدن‌های خوبه.
- فقط سه‌تا دیگه مونده!
- تو دیگه کی هستی!
- آفرین!
- چی؟!
- لعنتی!
- جناب فِردِل!
- ببخشید.
- شما پالادین‌ها رو یه کم دست‌کم گرفته بودم.
- قوی‌تر از چیزی بودین که فکر می‌کردم.
- اما حالا ببینم، اینو چی می‌گی؟
- می‌تونی ضربه بزنی؟
- نمی‌تونی، نه؟
- واسه همین عاشق انسان‌هام.
- اون‌قدر هوای همو دارین که تبدیل به سپر عالی می‌شین!
- نجاتم بده!
- ای هیولا!
- خودتو کنترل کن، لونیوس!
- فقط دوتا دیگه مونده.
- اگه دوتا دیگه رو قطع کنیم، پیروزیم.
- ولی بعدش—
- اگه اون شیطان رو شکست بدیم، فاجعه رو پاک می‌کنیم.
- دیگه خطری برای سرزمینمون نیست.
- الان باید به تصویر بزرگ‌تر فکر کنیم!
- فهمیدم.
- چی؟ چرا حمله می‌کنی؟!
- گروگان‌ها هم؟!
- متأسفم، ولی—
- این...
- ها؟
- فرار کن!
- فرار کن، لونی—!
- س-سروردل؟!
- چطور ممکنه؟
- همه شاخک‌ها رو قطع کردیم!
- مگه گفتم فقط شش‌تا دارم؟
- هر چقدر بخوام می‌تونم جایگزینشون کنم.
- چی؟!
- از اول داشت باهامون بازی می‌کرد؟
- خب، حالا...
- فرار کن!
- ها؟
- همه پخش بشن و هر کدوم یه طرف فرار کنن!
- حداقل یه نفر باید زنده بمونه تا به سرزمینمون هشدار بده!
- مجبور شدی این کارو بکنی.
- چطور تونستی...
- از خودت بپرسی چطور از هنر شمشیر مقدس استفاده می‌کنم؟
- دزدیدمشون.
- از اون مرد اونجا.
- دزدیدی؟
- آره.
- همه تلاش‌هایی که کرده بود،
- همه تکنیک‌هایی که تمرین کرده بود،
- وقتی کشتمش، مال من شد!
- مهارت پشت این تکنیک!
- به نظر می‌رسه پالادین وردل
- واقعاً لایق لقب یه جنگجوی قدرتمند بوده.
- هرچند به خاطر کوته‌فکری تو مرد!
- پس اسم همسرت مارشا و دخترت میناست؟
- از کجا می‌دونی؟ نکنه اونم...
- آره، اونم دزدیدم!
- احساساتش، خاطراتش، همه‌چیزش!
- غ-غیرممکنه!
- مهارت‌ها، خاطرات...
- اون همه‌چیز قربانی‌هاشو می‌دزده؟
- یعنی هر چی بیشتر بکشه، قوی‌تر می‌شه؟!
- "اگه اینجا بمیرم، چه بلایی سر لونیوس و خانوادش میاد؟"
- "هم مزدورها، هم خودم، همه‌مون کسایی رو داریم که منتظر برگشتنمون هستن!"
- چه قهرمانانه.
- معلومه چرا بهش می‌گفتن پالادین عالی‌رتبه.
- تا آخرین لحظه نگران امنیت همه‌تون بود.
- حالا بعد شنیدن این حرفا، چه حسی داری، پالادین لونیوس؟!
- ا-اراده‌اش هنوز زنده‌ست!
- تا وقتی من حواست رو پرت می‌کنم اینجا،
- مزدورها می‌تونن فرار کنن!
- چی؟!
- اوه، اون‌ها الف‌های تاریکن.
- بهشون دستور دادم نذارن حتی یه نفر فرار کنه.
- چی؟
- مگه گفتم تنها اومدم؟
- بیاین درباره آینده‌ای حرف بزنیم که می‌تونست باشه.
- این چیزی بود که اتفاق می‌افتاد اگه به حرف پالادین وردل گوش می‌دادین:
- سالم برمی‌گشتین خونه،
- و دوباره کنار خانواده‌تون بودین.
- از خوشی‌های ساده‌ی زندگی عادی لذت می‌بردین،
- و همچنان دعاهای شکرگزاری‌تون رو به خداتون تقدیم می‌کردین.
- در همین حال، ما هم در آرامش زندگی می‌کردیم.
- جنگل آروم باقی می‌موند،
- و من شب‌ها با امید اینکه این آرامش ادامه پیدا کنه، می‌خوابیدم.
- حالا بیاین درباره آینده‌ای حرف بزنیم که خودتون انتخاب کردین.
- تو می‌میری.
- بعد خانواده‌ات هم می‌میرن.
- دنبالشون می‌گردم و می‌کشمشون.
- شکنجه‌شون می‌کنم، و شکنجه‌شون می‌کنم،
- و شکنجه‌شون می‌کنم، تا وقتی خودشون التماس مرگ کنن. اون موقع می‌کشمشون.
- بعدش می‌رم سراغ همه روستاها و شهرهایی که تو مسیرتون توقف داشتین،
- و همه‌ی ساکنین اونجا رو می‌کشم.
- شاید هیچ دلیل یا معنایی نداشته باشه،
- ولی خب، می‌کشمشون.
- وقتی بپرسن چرا،
- بهشون می‌گم به خاطر حماقت تو بوده،
- بعد می‌کشمشون.
- بس کن!
- وقتی کسی تحقیرت کنه، دیگه تمومه.
- پس وقتی این کارو کردن، حتماً بکششون.
- اینو کسی بهم یاد داد که برام عزیز بود.
- پس دارم می‌کشمشون.
- بدون استثنا می‌کشمشون،
- تا هیچ‌کس دیگه‌ای منو دست‌کم نگیره،
- حتی اگه تعدادشون به صدها، هزارها، یا میلیون‌ها برسه.
- اینه چیزی که خودت انتخاب کردی.
- ب-بس کن!
- خواهش می‌کنم، بسش کن!
- مطمئنم آدم خوبی بودی!
- به خدات ایمان داشتی،
- به کشورت وفادار بودی،
- و خانواده‌ات رو دوست داشتی!
- چقدر قابل تحسین!
- واسه همین از کسایی که فکر می‌کنن حق با اوناست، متنفرم.
- خداحافظ، پالادین لونیوس.
- لطفاً از جایگاه VIPت توی بهشت تماشا کن.
- ببین چطور عزیزانت و همه آدمای بی‌گناه، مرگ‌های وحشتناک رو تجربه می‌کنن.
- بانو آتو.
- بله، گیا؟
- همه رو طبق دستورت از بین بردیم.
- مطمئنم پادشاه‌مون هم از شنیدنش خوشحال می‌شه.
- من برمی‌گردم، پس.
- مسئولیت جمع‌کردن جنازه‌ها با توئه.
- اممم...
- چی شده؟
- واقعاً می‌خوای اون چیزایی که بهش گفتی رو انجام بدی؟
- هوم؟
- اوه، بی‌خیال!
- عمراً بخوام اون کارا رو بکنم!
- ها؟
- من یه صلح‌طلبم.
- فقط داشتم شوخی می‌کردم!
- فقط اذیتش کردم!
- صلح‌طلب؟
- وای نه!
- وقت تلف کردن ندارم.
- باید سریع برگردم پیش پادشاه‌مون!
- چیزی هست که نگرانش باشی؟
- آره.
- یه چیزی هست که باید فوراً به پادشاه‌مون بگم.
- ساحره‌ها...
- توی Eternal Nations واحدی به اسم اونا نداشتیم، نه؟
- نداشتیم.
- به نظر می‌رسه این دنیا قطعاً دنیای بازی نیست.
- فهمیدم.
- حدس می‌زدم این‌طور باشه،
- ولی انگار واقعاً وارد یه دنیای دیگه شدیم.
- مکانیک‌های بازی تا حدی قابل استفاده بودن،
- ولی باید فرض کنیم که این دنیا قوانین متفاوتی داره.
- این دردسرسازه.
- البته فرق داشتنش با بازی، جنبه‌های مثبتی هم داره.
- منظورت توانایی خاصته؟
- آره.
- توانایی خاصی که آتو توی بازی داشت،
- یه احتمال مشخصی بهش می‌داد
- تا توانایی واحد شکست‌خورده رو بدزده.
- ولی...
- من می‌تونم تا حدی خاطرات حریف شکست‌خورده‌م رو هم بدزدم.
- این یه سلاح قدرتمند برای ما خواهد بود.
- درسته. به لطف همین، تونستیم وضعیت کوالیا رو بفهمیم
- بدون اینکه کسی رو بفرستیم تحقیق کنه.
- آره.
- خوش‌شانسیم که کوالیا نیرویی برای فرستادن نداره.
- به لطف اون فاجعه‌ای که تو منطقه‌ای به اسم استان شمالی رخ داد.
- خوبه. پس یه مدت می‌تونیم راحت باشیم.
- ولی فکر می‌کنم بعد اینکه نابودشون کردیم، یه حرکتی ازشون سر بزنه.
- هیچ اطلاعاتی از ما ندارن.
- پس حتی اگه اقدامی بکنن، با احتیاط خواهد بود.
- چیزی که بیشتر نگرانم می‌کنه، علت اون فاجعه‌ست.
- آشوب شمالی...
- کار یه ساحره بود، نه؟
- آره. طبق خاطراتی که دزدیدم.
- چیز دیگه‌ای هم می‌دونی؟
- متأسفانه نه خیلی زیاد.
- حتی خود کوالیا هم انگار چیز زیادی درباره اون ساحره نمی‌دونه.
- چیزی که می‌دونن،
- اینه که اون به اندازه یه ارتش به شهرهای استان شمالی آسیب زده،
- و اسمش چیه.
- بگو ببینم.
- ظاهراً بهش می‌گن "اراکینو، ساحره مکنده".
- تق‌تق، تق‌تق.
- قل‌قل، قل‌قل.
- خدایان هیچ‌وقت تاس نمی‌ندازن.
- نه رویایی هست، نه امیدی.
- زندگی فقط وقت‌کشیه.
- خب، بزن بریم شهر بعدی!
- همه فن‌هاتون، بیاین!
- آتو،
- اون آشوب شمالی همین تازگی‌ها اتفاق افتاده، درسته؟
- آره.
- پس یه هیولا ظاهر شده
- که تو این مدت کوتاه، به اندازه یه ارتش آسیب زده؟
- شاید اونم مثل ما وارد این دنیا شده باشه؟
- در هر صورت، معلومه که یه نفر با قدرت واحدهای قهرمان رو دارن.
- این اتفاق واقعاً دردسرسازه.
- حالا باید چی کار کنیم؟
- با توجه به رفتارشون، فکر می‌کنم اون‌ها هم سمت شر هستن،
- ولی می‌خوای امتحان کنیم باهاشون ارتباط بگیریم؟
- فکر نمی‌کنم کار خوبی باشه.
- هیچ‌وقت با هم کنار نمیایم.
- وقتی هر دو شر هستیم، دیگه بدتر.
- درسته.
- همه‌چی داشت خوب پیش می‌رفت.
- چرا باید هی یه مشکل جدید بیاد سراغمون؟
- خب، اون اتفاق تو شمال دور افتاده.
- اینکه وقت داریم باهاش کنار بیایم، خودش یه نعمته.
- آره.
- آتو، حالا که می‌دونیم قدرت جنگی‌شون در حد یه واحد قهرمانه،
- یه کاری هست که باید انجام بدیم.
- تولید یه قهرمان جدید، درسته؟
- دقیقاً.
- داشتم برنامه‌ریزی می‌کردم که ایسلا رو تولید کنم،
- ولی شاید الان باید دوباره فکر کنم.
- شاید بهتر باشه تمرکز رو بذاریم روی قدرت جنگی.
- حرف خوبی زدی.
- هنوز یه کم زمان می‌بره تا مانای لازم برای تولید یه قهرمان رو جمع کنیم.
- منم هر کمکی از دستم بربیاد می‌کنم، پادشاه تاکوتو!
- ممنون، آتو.
- البته فقط ایسلا نیست که باید دوباره بهش فکر کنم.
- یعنی چی؟
- دارم فکر می‌کنم یه کم سیاست‌هامون رو تغییر بدم.
- سیاست‌هامون؟
- بیایم یه اتحاد تشکیل بدیم.
- ها؟!
- ما یه دشمن مشخص داریم به اسم کوالیا.
- علاوه بر اون، یه عنصر نامشخص مثل اون ساحره هم هست.
- پس می‌خوام یه کشور دیگه رو بیارم سمت خودمون.
- منطق‌ت رو می‌فهمم،
- ولی ممکنه همچین چیزی؟
- ما جناح شر هستیم، یادت باشه.
- اگه برای اون کشور ارزش داشته باشیم، ممکنه.
- البته فقط با کشوری که جناح خنثی داره جواب می‌ده.
- جناح خنثی...
- منظورت اون کشور شرقیه؟
- آره!
- وقتی ساخت قصر تموم شد،
- می‌خوام اون کشور رو بررسی کنم و همزمان نیروهامون رو تقویت کنیم.
- باید بفهمیم آیا حاضرن با ما متحد بشن یا نه.
- اینه قدرت یه دارنده عصا!
- اون این‌همه بربر رو خیلی راحت شکست داد!
- بس کنین از بزرگ‌ترهاتون بت نسازین!
- قبل از جشن گرفتن، جنازه‌ها رو جمع کنین!
- چشم!
- ا-اون چیه؟!
- اممم...
- چی؟!
- شوخی می‌کنی، نه؟
- تا حالا همچین تعدادی ندیده بودم!
- زل نزن بهشون!
- سلاح‌هاتون آماده!
- پیام‌رسان‌ها هم!
- برین دنبال نیروی کمکی!
- چشم!
- اینجا داره چی می‌شه؟
- اممم، پادشاه تاکوتو؟
- هوم؟ چی شده؟
- اممم، ببین...
- هوم؟
- فکر کردم شاید حالتون رو خراب کرده باشم.
- هوم؟
- ا-آخه، می‌دونی!
- اممم، شاید یه کم زیادی با اون پالادین‌ها تند برخورد کردم...
- خب که چی؟
- ها؟
- هوم؟
- اشکالی نداره.
- هیچ‌وقت از کاری که کردی ناراحت نمی‌شم، آتو.
- واقعاً خیلی بهت تکیه دارم، آتو،
- پس نگران نباش.
- فقط همین‌طور پشتم باش.
- پادشاه تاکوتو!
- معلومه!
- با تمام وجودم ازت حمایت می‌کنم، پادشاه تاکوتو!
- حالا هر فرمانی داری، بده!
- بفرما!
- زنجیره رویداد "ظهور آخرالزمان" آغاز شد.