فيلمبازان مرجع دانلود و تماشاي فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده و بدون سانسور
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫سلام، اَبی.
‫من خرگوش‌ـم.
‫مسئول همه‌ی دخترهای ‫توی آل پاینز هستم.
‫اون هم قاطرـه.
‫اولش بهت سخت می‌گذره، ‫ولی قول می‌دم به نتیجه‌ش می‌ارزه.
‫نسخه‌ی قدیمی خودت دیگه رفته.
‫همون زمان مُرده بود.
‫و این نسخه‌ی جدید توئـه.
‫قراره حسابی باهاش حال کنی.
‫بده بالا.
‫اشیای تیز... تخطی در قانون.
‫کالای غیرمجاز... تخظی در قانون.
‫ابزار تبلیغاتی... تخطی در قانون.
‫( گروه راک آمریکایی «بیتِلز» )
‫خودم طرف‌دار گروه رولینگ‌استون‌ـم.
‫این چه وضعیـه؟
‫♪ ای عقل سلیم ♪
‫♪ بیا بیرون و کمی بازی کن ♪
‫♪ ای عقل سلیم ♪
‫♪ با زندگی جدید آشنا شو ♪
‫♪ آفتاب دراومده ♪
‫♪ آسمون آبیـه ♪
‫♪ همه‌چی زیباست ♪
‫♪ مخصوصاً خودت ♪
‫♪ ای عقل سلیم ♪
‫♪ نمی‌آی بیرون بازی کنیم؟ ♪
‫[ سرکـش ]
‫( قسمت دوم: «لانه»)
‫وارد اتاق که شدم، تفنگ داشتم
‫ولی گذاشتمش کنار، چون اون مسلح نبود.
‫- تا این‌که لورا وارد اتاق شد. ‫- و اون چاقو رو برداشت.
‫به‌سمتش نرفتی یا کاری بکنی؟
‫همه‌ش... داد می‌زد که ‫من و لورا داریم پِچ‌پِچ می‌کنیم.
‫همین‌طور داد می‌زد... ‫می‌گفت داریم پِچ‌پِچ می‌کنیم.
‫خب، داشتین پِچ‌پِچ می‌کردین؟
‫این‌قدر پِچ‌پِچ نکنین!
‫نه.
‫ولی اون عصبانی و مضطرب بود، درستـه؟
‫کسی... کسی به والدینش خبر داده؟
‫- نگران چیزی نباش. ‫- تو ترسیده بودی.
‫برای خودت و لورا ‫ترسیده بودی، درستـه؟
‫بندازش!
‫بله.
‫درستـه.
‫خب، چیز دیگه‌ای نیست؟ ‫حرف دیگه‌ای نزد؟
‫دختره یکی از اون‌هاست.
‫نه.
‫ببخشین... الان نمی‌تونم...
‫ببین.
‫من هم بودم، همین کار رو می‌کردم.
‫خیلی خوب.
‫شاید الان حس خوبی نداشته باشی، ‫ولی کار درستی کردی.
‫یادت باشه زندگی زنت ‫و بچه‌ی توی شکمش رو نجات دادی.
‫حالا... برو یه‌کم بخواب.
‫به خودت فشار نیار، باشه؟
‫هر مسئله‌ای بود، ما در خدمتـیم.
‫- ممنون، کلانتر. ‫- بریم.
‫این‌ها دیگه کی‌ان؟
‫مسئول نظافتـن.
‫به همه‌چی رسیدگی می‌کنن. ‫خیال‌تون راحت.
‫به‌زودی فکر می‌کنین ‫اصلاً اتفاقی نیُفتاده.
‫سلام. من اَبی‌ام.
‫اگه قرار نیست یه جوک ‫خنده‌دار بگی، فوراً قطع کن.
‫زندگی خیلی کوتاهـه.
‫فکر کنم دهمین باره ‫که دارم زنگ می‌زنم، دختر.
‫بهم زنگ بزن.
‫اگه مریضی ناجوری گرفتی، ‫پس من هم مبتلا شدم.
‫حداقل بگو که به چندتا ‫از بدخواه‌هام انتقالش بدم.
‫یه‌کم تعدادشون کم بشه.
‫امتحان رو نپیچونی‌ها. ‫زنگ بزن.
‫آقای جِیمز.
‫چی‌کار می‌کنی؟ ‫این‌ها مال اَبی‌ـه.
‫گفتن جمعشون کنم.
‫کی گفته؟
‫بگو دیگه. ‫ناسلامتی رفیقـیم.
‫لطفاً.
‫باهاش چی‌کار کردی؟
‫صبح به‌خیر، لایلا. ‫در خدمتـم.
‫چه بلایی سر دوستم آوردی، آشغال؟
‫متوجهـم که ناراحتـی.
‫مثل بچه‌ها باهام رفتار نکن! ‫باهاش چی‌کار کردی؟
‫باشه.
‫اَبی بالاخره از شرت خلاص شد، لایلا.
‫چی؟
‫تو یه جامعه‌ستیز معتادی ‫که کمبود محبت داری.
‫از روی تنهایی آویزون اون می‌شدی.
‫کارِت به‌شدت خودخواهانه بود، ‫ولی از تو بعید نیست.
‫حالا مثل آدم‌بزرگ‌ها باهات حرف زدم. ‫کافیـه؟
‫می‌تونم ادامه بدم.
‫جواب سؤالم رو ندادی.
‫توی تال پاینزـه.
‫قراره شخصیتش از نو ساخته بشه.
‫تا دیگه کل زندگی‌ش برده‌ی تو نباشه.
‫اونجا فوق‌العاده‌ست.
‫من هم نوجَوونی‌م اونجا بودم.
‫نه... اشتباه کردی.
‫می‌فهمی؟ این اشتباهـه.
‫اَبی یه بچه‌درس‌خون مهربونـه. ‫اونجا واسه اون نیست.
‫- باید من رو می‌فرستادی. ‫- درستـه. باید تو می‌رفتی.
‫ولی متأسفانه سرمایه‌ی ‫مادرت کفاف نمی‌ده.
‫درک می‌کنم.
‫توی این دوره، رفاقت‌ها ‫حس ابدی‌بودن می‌ده.
‫ولی به سن من که برسی، هیچ‌کدوم ‫از رفقای بچگی‌ت باهات نمی‌مونن.
‫تو...
‫لایلا، صبر کن.
‫نکن.
‫اگه اون باغچه رو بشکنی، ‫دیگه کارِت تمومـه.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫راه برگشتی نیست.
‫کون لقت، تِرنر.
‫نه! نه!
‫لایلا!
‫کایل، سواری می‌خوام. ‫بیا دنبالم.
‫حالا بعداً قلعه‌ی باوزر رو نابود کن. ‫الان لازمت دارم.
‫برو کنار!
‫خب.
‫سلام‌علیکم!
‫حال و احوال؟
‫اگه با ما می‌آی، ‫باید روی ساب‌ووفر بشینی.
‫صندلی‌های عقب رو برداشتم که جا بشه. ‫خودم نصب کردم. محکمـه.
‫عع...
‫آهای!
‫دلت خنک شد؟
‫دیگه هیچ‌کس اذیتت نمی‌کنه. ‫تبریک می‌گم، کلِیر.
‫- نقشه‌ت جواب نمی‌ده. ‫- تو یکی گُه نخور.
‫- نمی‌دونی چه کارهایی ازم برمی‌آد. ‫- جواب نمی‌ده، چون پول نداری.
‫بعداز این‌که فراریش دادی چی؟ ‫می‌خواین توی غار زندگی کنین؟
‫پول لازم دارین. بگیر.
‫حقوق پرستاری‌مـه.
‫- پس عمل سینه‌ت چی می‌شه؟ ‫- یه کاریش می‌کنم.
‫فقط می‌خوام برگرده.
‫آخ.
‫پس نمی‌آی؟
‫- بیا دیگه. ‫- راه بیُفت، کایل!
‫صبح به‌خیر، دانش‌آموزان.
‫می‌دونین لونه‌ی ترس کجاست؟
‫توی خاطرات‌تون.
‫توی عادت‌هاییـه که ‫برای خودتون می‌سازین.
‫عادت‌هایی که ازش دست نمی‌کِشین.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫صبح به‌خیر!
‫من اِستیسی‌ام، هم‌اتاقی‌ت.
‫- تو هم باید اَبی باشی. ‫- سلام.
‫می‌خواستم بهت دست بدم، ‫ولی تماس فیزیکی ممنوعـه.
‫بند دوم از قانون سوم رفتار عمومی. ‫خیلی روش تأکید شده.
‫نکنه این اولین آموزشگاه توئـه؟
‫چی؟
‫تا حالا توی تیمارستان، مدارس جنگلی، ‫کمپ یا ندامتگاه نبودی؟
‫نه. این اولین باره.
‫خب، من مادر تجربه‌ام.
‫کل زندگی‌م توی یتیم‌خونه‌ها ‫و مؤسسه‌های مختلف بودم.
‫ولی اولین باره اومدم تال پاینز
‫و فکر کنم اینجا واقعاً ‫من رو عوض می‌کنه.
‫این دفترچه‌ی راهنماتـه.
‫مثل اِنجیل مهمـه.
‫چون اگه تو هم مثل من باشی
‫باید یه‌سری قوانین رو ‫رعایت کنی تا موفق بشی.
‫من... نارساخوانی دارم.
‫(نارساخوانی: نوعی اختلال یادگیری که باعث می‌شه خوندن، ‫نوشتن، یا تلفظ کلمات برای فرد دشوار باشه؛ ارتباطی با میزان هوش فرد نداره.)
‫آها.
‫حالا بگذریم. بیا بریم با محیط ‫آشنات کنم و به کارهام هم برسم.
‫دنبال کسی می‌گردی؟
‫من کبوترم. وقتی جایگاه پیدا کنی، ‫بهت یه عنوان شغلی داده می‌شه.
‫کار کبوتر اینـه که به همه ‫یادآوری کنه بهداشت رو رعایت کنن.
‫توی راهنمات هم هست.
‫وای...
‫اون خرگوش‌ـه. ‫نفر دوم بعداز خانم وِیدـه.
‫- بهم گفت من مُردم. ‫- آره، خیلی جذاب حرف می‌زنه.
‫تا حالا کسی رو دیدی که ‫خودش رو کامل بشناسه؟
‫اون نماد سلامت کاملـه.
‫تازه بوی کیک موزی هم می‌ده.
‫کبوتر اومد!
‫- اِستیسی، لطفاً اذیت نکن. ‫- همم.
‫دسرم رو بهت می‌دم.
‫دَنیل.
‫کارهای امروزت هم با من.
‫خواهش می‌کنم.
‫اِستیسی!
‫هر دو می‌دونیم قراره چی بشه.
‫یه خط اضافه شد.
‫سومین خط توی این هفته‌ست
‫یعنی کم‌کم داری می‌ری پایین ‫و نمی‌تونی درخواست تجدیدنظر بدی.
‫ازت توقع بیشتری داریم، دَنیل.
‫خوش‌حالـم که کارم رو دیدی. ‫هیشکی قدر من رو نمی‌دونه.
‫این هم از فضای اینجا.
‫اینجا مال مرحله‌ی استراحتـه...
‫و دورهمی و وقت آزاد عصرونه.
‫اگه به مرحله‌ی سازش برسی، ‫به بازی‌های تخته‌ای دسترسی داری
‫ولی یکی از بچه‌ها ‫تاسِ بازی مونوپولی رو قورت داد.
‫پس... بیخیال شو.
‫مرحله‌ی سازش؟ مرحله‌ی استراحت؟
‫عع، این مراحل پیشرفت‌مونـه که ‫نشون می‌ده چقدر به سلامت نزدیک شدیم.
‫با مرحله‌ی لانه شروع می‌شه، ‫بعدش استراحت، بعد سازش...
‫و آخریش... مرحله‌ی عروج.
‫این دست‌بند قهوه‌ای ‫یعنی توی مرحله‌ی لونه‌ای.
‫من مرحله‌ی عروجـم. ‫بالای بالائـم.
‫انصافاً مراقبت از شماها ‫مسئولیت سنگینیـه.
‫منظورم آدم‌های مریضـه.
‫لطفاً به فعالیت صبحگاهی «ب» بپردازید.
‫- نوبت استراحت صبحـه. ‫- لطفاً به فعالیت صبحگاهی «ب» بپردازید.
‫خونت باید گردش پیدا کنه...
‫سمت چپ محل دورهمی عروجی‌هاست. ‫تو اجازه نداری بری.
‫اون اردک‌ـه.
‫مسئول پسرهاست.
‫خیلی مَرد خوبیـه.
‫بذار خون جریان پیدا کنه...
‫بیا دیگه!
‫- داریم می‌آیم، اَبی! ‫- آره!
‫می‌شه بشینی؟
‫می‌خوای دستگیرمون کنن؟
‫باشه بابا.
‫لطفاً صرفه‌جویی کنید.
‫تا حقوقم رو بگیرم، ‫فقط همون یه پاکت رو دارم.
‫بگو ببینم نقشه چیـه.
‫به مقصد تال پاینز از مرز رد می‌شیم ‫و به ایالت ورمانت می‌ریم.
‫الان گفتی «ورمانت»؟
‫آره، ورمانت.
‫چند ساعت دیگه ‫باید برم سر کار، لایلا.
‫ناسلامتی دستیار مدیری. ‫شیفت‌ها رو عوض کن.
‫خودت رو دست‌کم گرفتی‌ها.
‫- بیخیال دیگه. ‫- باشه.
‫ولی می‌دونی که اونجا هتل نیست
‫که دوستت رو برداری ببری.
‫اگه نذاشتن، به‌زور می‌بریمش.
‫این می‌شه آدم‌دزدی.
‫اون‌ها آدم دزدیدن.
‫یه‌لحظه من رو بذار جای خودت.
‫خب؟
‫تنها فرد بالغ اینجا منـم.
‫و دونفر زیر سن قانونی.
‫و قراره از یه مرز ‫بین‌المللی رد بشیم.
‫به نظرت چه عاقبتی واسه من داره؟
‫اگه نگران عاقبتشـی، پس نباید
‫با یه دختر زیر سن قانونی ‫رابطه داشته باشی.
‫رابطه؟
‫فعلاً توی مرحله‌ی آشنایی هستیم...
‫اوه اوه، اوضاع خیتـه.
‫خدا بگم چی‌کارت کنه، لایلا.
‫ای ریدم!
‫دهنت سرویس، لایلا!
‫توقع داشتی بی‌خطر کمکم کنی؟
‫به رفیقت کمک می‌کنیم، ‫به شرط این‌که توی پارکینگ یه حالی بدی.
‫یه حال اساسی.
‫اگه باعث می‌شه کمتر غُر بزنی، باشه.
‫الکی می‌گی که کمکت کنم؟
‫ببین، لاشی.
‫خودت گفتی کمکم می‌کنی. ‫پس راه بیُفت بریم ورمانت
‫بعدش اگه تخمش رو نداشتی، ‫خودم برمی‌گردم.
‫باشه بابا.
‫من هم هستم. ‫آروم بگیر.
‫ممنون. ‫این‌قدر بحث لازم داشت؟
‫فقط می‌شه قبل‌از رسیدن به مرز، ‫این رو بندازیم دور؟
‫لطفاً.
‫کون‌گشاد عوضی.
‫مادرجنده!
‫درستش «خودت رو بذار جای من»ـه، ‫دلقک اُسگل!
‫ریدم!
‫به نظرت می‌تونیم دوباره ‫از اون اتاق استفاده کنیم؟
‫اگه دیوارکشی کنیم ‫و انبار بشه، بهتره.
‫از پذیرایی دیوارکشی کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫عزیزم.
‫روی دستم نفس بِکش.
‫چیـه؟
‫رایلی گفت تو یکی از اون‌هایـی.
‫یکی از کی‌ها؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید یکی از کسایی که ‫داشت ازشون فرار می‌کرد.
‫چرا همچین حرفی زده؟
‫داشت من و بچه‌مون رو می‌کُشت، الکس.
‫مشخصـه که فکرش درست کار نمی‌کرد.
‫آره، راست می‌گی.
‫فکر کنم باید از اینجا بریم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫بیا وسایل‌مون رو جمع کنیم ‫و با ماشین بریم.
‫کجا بریم؟ ‫با کدوم پول؟
‫اینجا یه زندگی خوب داریم.
‫دیگه قضیه فقط من‌وتو نیستیم.
‫آره، درستـه.
‫می‌دونم. ‫من رو ببخش.
‫شرمنده‌ام.
‫اینجا واقعاً عالیـه.
‫از خواب بیدار می‌شیم و می‌بینیم ‫همسایه خورش کدوی تازه آورده.
‫یه‌عالمه دارودرخت داره.
‫درخت‌ها رو دوست دارم.
‫من هم همین‌طور.
‫می‌رم یه‌کم بدوم.
‫باید یه تکونی بدم تا آروم بشم.
‫تُست، بیا بریم!
‫دو...
‫سه... چهار...
‫یک...
‫دو...
‫توی جنگل حصارکشی شده، ‫پس فرار فایده نداره.
‫مخصوصاً اگه کفش خوبی نداشته باشی.
‫چند شب پیش هم‌اتاقی ‫سابقم، رایلی، پابرهنه فرار کرد.
‫تا حالا درحال دویدن ‫روی کاج پا گذاشتی؟
‫مثل پاگذاشتن روی لگوئـه، ‫ولی خیلی دردناک‌تر.
‫۸۰ برابرش کن.
‫می‌گن احتمالاً ‫فرستادنش به جنگل‌های یوتا.
‫یا مغزش رو دست‌کاری کردن.
‫درهرصورت، تونست فرار کنه.
‫من روری‌ام.
‫- خوش‌وقتـم. ‫- من اَبی‌ام.
‫صورتت چی شده؟
‫یه پرنده من رو زد.
‫یه گنجشک کوچولو بود.
‫دو...
‫روری، چجوری راضی‌شون کنم ‫که بذارن تلفن بزنم؟
‫تلفن؟ ‫تلفن اینجا گناه کبیره‌ست.
‫همیشه تماس‌ها رو شنود می‌کنن ‫و نقطه‌ضعف‌هات رو پیدا می‌کنن.
‫ولی خب...
‫حالا عقبکی راه برو...
‫- این دندونـه؟ ‫- نه، مدادشمعیـه.
‫بگیرش.
‫چیز قابلی نیست
‫ولی همین چیزهای کوچیکـه ‫که کمک می‌کنه اینجا روانی نشیم.
‫زود باش، اَبی! ‫داره خوش می‌گذره!
‫فقط... نذار اِستیسی ببینش.
‫تـ.ر.جـ.ـمـ.ـه و ز.یـ.ر.نـ.ویـ.ـس از ‫پـ.و.ر.یـ.ـا هـ.ـز.یـ.ـمـ.ـتـ.ـی
‫ا.ر.ا.ئـ.ـه از سـ.ـا.یـ.ـتِ سـ.ـی نـ.ـمـ.ـا
‫آهای!
‫تُست!
‫- آهای، چی‌کار... ‫- وای!
‫- ببخشین! شرمنده! ‫- ریدم!
‫- چه مرگتـه؟ ‫- ببخشین.
‫مثل قاتل‌ها توی جنگل افتادی دنبالم!
‫فکر کردم مشکلی برات پیش اومده.
‫نه‌خیر، من یه آدم بی‌مشکل هستم ‫که دارم توی جنگل قدم می‌زنم.
‫عجب‌ها.
‫تُست! بیا اینجا.
‫ببخشین، عزیزم.
‫خب جِس، چندوقتـه ‫داری پیاده سفر می‌کنی؟
‫امروز شروع کردم.
‫پس یه‌چیز همیشگی نیست؟
‫- توی دردسر نیُفتادی؟ ‫- نه، دارم می‌رم به رفیقم کمک کنم.
‫شاید چندهفته‌ای توی جاده‌ها باشم.
‫- فعلاً توی فاز جَک کرواک‌ـم. ‫- جَک کرواک؟
‫(جَک کرواک: نویسنده و شاعر آمریکایی که کتابی با عنوان «در جاده» داره.)
‫چند سالتـه؟
‫۲۱ سالمـه. ‫متولد سال ۱۹۸۲ هستم.
‫۱۴ مه به دنیا اومدم.
‫راستی به تال پاینز چقدر مونده؟
‫اونی که من رو پیاده کرد، ‫گفت اینجا میون‌بُره.
‫تال پاینز همین‌جاست.
‫الان داخلشـی. البته اینجا ‫بیرونش محسوب می‌شه.
‫من تازه اومدم اینجا ‫و هنوز کامل آشنا نیستم.
‫آره، حدس زدم اهل اینجا نیستی.
‫آدم‌های کوییر معمولاً ‫توی شهرستان‌ها نمی‌مونن.
‫(افراد کوییر بخشی از جامعه‌ی اِل‌جی‌بی‌تی هستن که ‫عامدانه گرایش نامشخصی دارن و می‌تونن هرکدوم باشن؛ ‫یا هم‌جنس‌گرا هستن، یا دوجنس‌گرا و یا ...)
‫قصد توهین نداشتم. ‫من خودم دوجنس‌گرائـم.
‫- ایول. ‫- آره.
‫خب این رفیقت توی تال پاینزـه؟
‫اگه هست، می‌تونم برسونمت. ‫ماشینم اونجاست.
‫نگران نباش. من پلیسـم. ‫کارمون همینـه.
‫- شما پلیسـین؟ ‫- آره.
‫- ایول... عع... ‫- فدات.
‫خودم می‌رم، ممنون.
‫پیاده می‌رم. ‫پیاده‌روی دوست دارم.
‫مطمئنـی؟ الان مرخصی‌ام. ‫وقت آزاد دارم.
‫نه بابا. ممنون.
‫شما به کارهای پلیسی‌تون برسین.
‫شاید بعداً دیدمتون.
‫- باشه. ‫- خدافظ.
‫موفق باشی!
‫اِهِم.
‫غذاهای اینجا اکثراً قهوه‌ای هستن.
‫آرامش‌بخشـن.
‫- می‌شه من... ‫- نفر بعدی.
‫کیک برای زباله‌ها ممنوعـه.
‫- آخ! ‫- اَبی، دیوونه شدی؟
‫کیک فقط برای عروجی‌هاست.
‫اگه پیش عروجی‌ها بشینی
‫زنده‌زنده می‌خورنت.
‫و پیشنهاد می‌کنم پیش ‫گروه‌های دیگه هم نشینی
‫چون ازت سوءاستفاده می‌کنن.
‫ولی با توجه به مقام بالایی که دارم، ‫می‌تونم با زباله‌ها بشینم.
‫خوش‌حال می‌شم. ‫تازه به آبروم هم آسیبی نمی‌زنه.
‫خواهش می‌کنم.
‫- فکر کنم همه ازت می‌ترسن. ‫- نه، بهم احترام می‌ذارن.
‫دوست دارن به جایگاه من برسن، ‫ولی قشنگی اینجا همینـه.
‫تال پاینز مثل یه نردبونـه که...
‫آخ!
‫ای وای، اِستیسی.
‫یه‌کم تمیز باش.
‫سریع تمیزش کن.
‫- خشونت! بهم خشونت نشون داد! ‫- کُد خنثی‌سازی!
‫- خنثی‌سازی! ‫- خنثی‌سازی!
‫نه! نکنین!
‫نه! نه!
‫تو رو خدا تزریق نکنین!
‫- نکنین! غلط کردم! ‫- تکون نخور!
‫- نه! ‫- آروم باش!
‫- نه! تزریق نکنین! ‫- زدیش؟
‫اون دختره شاهد بود ‫که این مجبورم کرد!
‫بهشون بگو!
‫- من... ‫- این هم از این.
‫تموم شد.
‫پایان خنثی‌سازی.
‫حالت خوبـه؟
‫دست نزن! ‫بند دوم قانون سوم رفتار عمومی.
‫تماس فیزیکی ممنوع!
‫یه خط گرفتی.
‫واقعاً که.
‫ببخشید.
‫روزت به‌خیر، لِزلی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- همه‌چی مد نظرت بود؟ ‫- بله.
‫عالیـه.
‫عع.
‫نماد شهرمون.
‫- آها... ‫- آره، وزغ‌ها حیوون‌های قشنگی‌ان.
‫بله.
‫همه‌جا هم هستن.
‫کلاً تهاجمی‌ان.
‫اگه توی بهار دوچرخه‌سواری کنی، ‫حداقل دَه‌دوازده‌تاشون رو له می‌کنی.
‫عجب.
‫عع... ببخشید...
‫هم‌خونه‌ی من پرستاره ‫و دیشب تا دیروقت بیرون بود.
‫برام تعریف کرد ‫چه اتفاقی برای پسره افتاده.
‫ممنون.
‫و شرمنده‌ام که دارم مثل ‫بقیه‌ی مردم شهر فضولی می‌کنم.
‫- نه شما ببخشین... ‫- من هیوگوام.
‫من الکس‌ـم.
‫البته حتماً خودت می‌دونی.
‫بله، می‌دونستم.
‫ولی خوش‌حالـم که اینجایـی.
‫اینجا مناسب شماست.
‫چطور؟
‫منظورم یه جای آروم و ساکتـه.
‫آدم می‌تونه با خیال راحت فکر کنه.
‫برات تا ماشین بیارم؟
‫- نه، خودم می‌تونم. ‫- آها. ببخشید.
‫ممنون.
‫راستی، الکس...
‫به‌زودی فکر می‌کنی ‫اصلاً اتفاق نیُفتاده.
‫سلام.
‫اون دوچرخه‌ی کدوم دیوونه‌ایـه؟
‫می‌خوای باهاش دور بزنی؟
‫- ای وای. ببخشین. یادم رفته بود. ‫- عیب نداره.
‫- سلام. ‫- می‌دونستم غافل‌گیر می‌شی.
‫هرکی باشه، یادش می‌ره.
‫مخصوصاً بعداز اون روز ‫وحشتناکی که داشتین.
‫- نه، خیلی عرق کردم. ‫- بیا ببینم.
‫بیا، عزیزم.
‫وقتی همچین اتفاقی می‌افته، ‫حتی دل بزرگ تو هم می‌شکنه.
‫عع...
‫کل بدنت رو بچسبون، نه فقط بالاتنه.
‫آها...
‫خب.
‫- عع... عجب! ‫- دیدی؟
‫- انتقال احساسات. ‫- بله.
‫- دارم غمت رو کم می‌کنم. ‫- دیگه قرار نشد شوهرم رو بقاپی، اِوِلین.
‫هیچی توی این دنیا ‫مال کسی نیست، لورا.
‫همه‌مون مسافریـم.
‫فکر کنم یه‌عمر اشتباه بغل می‌کردم.
‫خیلی‌ها توی کل زندگی‌شون ‫یه بغل درست‌حسابی نداشتن.
‫و حالا وقت غذاست.
‫- آها. گَبی رو می‌گی... ‫- آره، اون...
‫پرنده‌ها رو نجات می‌ده.
‫خاطراتم رو می‌نوشتم.
‫من که دفترچه خاطراتم رو می‌سوزونم.
‫کاملاً موافقـم.
‫سلامتی.
‫- به‌به. ‫- شراب خوش‌مزه‌ایـه.
‫طبیعیـه؟
‫حتماً هست، چون سردرد گرفتم.
‫فکر کنم شراب باید ‫از سردرد جلوگیری کنه.
‫در اصل... به‌خاطر خوش‌حالی زیاده.
‫این هم پسرمون.
‫وای.
‫- فوق‌العاده‌ست. ‫- آره.
‫خیلی براتون خوش‌حالـم.
‫چی بگم...
‫حس خوبی داره که بعداز این‌همه سال ‫می‌بینم هنوز اینجا زندگی در جریانـه.
‫کسایی که قبل‌از ما ‫اینجا بودن رو می‌شناختین؟
‫نه به اون صورت.
‫وقتی عشق توی خونه نباشه، ‫آدم‌ها کم‌کم ناشناخته می‌شن.
‫عجب.
‫ولی وقتی می‌بینم شما سه‌تا اینجایـین
‫و یه‌خونواده پُر از ‫امید و آرزو تشکیل دادین
‫و به سختی‌ها غلبه کردین...
‫حس می‌کنم قراره که نسبت به گذشته
‫دوران بسیار بهتری داشته باشین.
‫الکس، یه بطری دیگه می‌آری؟
‫چَشم. الان می‌آرم.
‫یه بازی بکنیم؟
‫اولین خط همیشه سخت‌ترینـه.
‫ولی آدم با تنبیه یاد می‌گیره دیگه.
‫فردا شب دیگه روی زمین نمی‌خوابی
‫و برمی‌گردی توی تخت.
‫اگه جای تو بودم، ‫دفترچه‌ی راهنما رو حفظ می‌کردم.
‫بهت گفتم نارساخوانی دارم، روانی.
‫چی گفتی؟
‫هیچی.
‫دلت براشون نمی‌شه؟
‫- نه. ‫- حتی یه‌ذره؟
‫چطوری دل‌تنگ چیزی باشم ‫که هیچ‌وقت وجود خارجی نداشته؟
‫وقتی توی مدرسه ولت کردن ‫و تنها شدی، هیچ احساسی نداشتی؟
‫هیچی.
‫یه کاری کن باور کنم.
‫موضوع چیـه؟
‫درباره‌ی مامان‌بابامـه.
‫آها. ‫خیلی خوب.
‫حالت خوبـه؟
‫آره.
‫توی دوران مدرسه ‫با هم این بازی رو می‌کردیم.
‫بازی؟
‫- صندلی داغ. ‫- صندلی داغ.
‫توی این بازی باید با صداقت کامل ‫مسئولیت کارهات رو قبول کنی.
‫هنوز بهشون فکر می‌کنی؟
‫نه.
‫بعضی‌وقت‌ها خواب‌شون رو می‌بینم
‫ولی هیچ‌وقت ازشون حرف نمی‌زنم. ‫مگه نه؟
‫آره.
‫خودم هم دیگه ازش نپرسیدم...
‫آخه والدین من هم داغون بودن.
‫- یعنی رابطه‌مون... ‫- همم...
‫به نظرت این که ترکت کردن، ‫باعث می‌شه مادر بَدی بشی؟
‫اگه احساسی داری، ‫سعی کن بروز بدی، لورا.
‫والدین می‌تونن نقش‌های ‫مختلفی داشته باشن.
‫خب، بیاین موضوع رو عوض کنیم.
‫عع...
‫اِوِلین، می‌خواستم ‫درباره‌ی مدرسه بیشتر بدونـ
‫چه قهرمانی!
‫فکر کردی لورا نمی‌تونه ‫مراقب خودش باشه؟
‫- معلومـه که می‌تونه. ‫- اِوِلین.
‫ولی دیشب تو ‫از دست رایلی نجاتش دادی.
‫- ببخشید؟ ‫- اِوِلین.
‫- یعنی نشنیدی چی گفتم؟ ‫- اون توی بازی نیست.
‫بله. بله. درست می‌گی.
‫آخ، حق با توئـه.
‫شوهرت خسته‌ست.
‫توی کدوم بازی نیستم؟ ‫همین که به هم توهین می‌کنین؟
‫اسمش صداقت‌ـه.
‫یادت نره که من کنارتـم، الکس.
‫اگه مثلاً خواستی درباره‌ی ‫رایلی بیچاره حرف بزنی، من هستم.
‫همیشه کنارتـم.
‫عع...
‫وای... بوش رو می‌فهمین؟
‫گُل‌های خرزهره دارن درمی‌آن.
‫نمادی از خوشبختیـه.
‫غذا به‌شدت لذت‌بخش بود.
‫امیدوارم من رو بیشتر دعوت کنین.
‫و ممنون.
‫ممنون که یه پیرزن ‫احمق رو تحمل کردین.
‫خواب‌های خوب ببینین.
‫شب هر سه‌تا‌تون به‌خیر.
‫الان بهتری، غاز؟
‫آره، هنوز دارم...
‫- آره. ‫- امتحانش کن. من برم.
‫باشه.
‫لورا.
‫داری توی خواب راه می‌ری.
‫بیا.
‫از این‌طرف.
‫لایلای عزیز، نمی‌دونم چرا ‫مامان‌بابام باهام این کار رو کردن.
‫فکر می‌کردم واقعاً دوستم دارن
‫ولی ظاهراً یه روی دیگه ‫هم دارن که نفرت‌انگیزه.
‫اونجا بود که فهمیدم ‫اصلاً نمی‌شناختمشون.
‫اگه واقعاً نگرانم بودن
‫چرا یه‌بار حالم رو ازم نپرسیدن؟
‫هیچ‌وقت حتی باهام حرف نزدن ‫که احساس کنم آدمـم.
‫اینجا مثل یه مهدکودک توی جهنمـه.
‫همه‌چی خشک و بی‌روحـه.
‫نمی‌دونم چطوری قراره دَووم بیارم.
‫نمی‌خوام مثل اون‌ها بی‌احساس بشم.
‫دلم برات تنگ شده، رفیق.
‫اینجا هیشکی مثل تو شوخ‌طبع نیست.
‫و هیشکی نیست بهم بگه چقدر باهوشـم.
‫درضمن هیشکی اهل کانادا نیست.
‫دلم برای شیطونی‌هات ‫و عکس‌های عجیبت تنگ شده.
‫هرطورشده این نامه رو بهت می‌رسونم.
‫فقط بهم قول بده.
‫تحت هیچ شرایطی...
‫اَبی!
‫اینجا نیا.
‫آهای! آهای!
‫- وای، چطوری اومد داخل؟ ‫- از اینجا برو!
‫- سلام! ‫- خنثی‌سازی!
‫- زود باش. باید از اینجا بریم! ‫- خنثی‌سازی!
‫نه! نه! ‫ولم کنین!
‫نه! ولم کنین!
‫- نه! ‫- یه مزاحم داریم.
‫ولم کنین!
‫- نه! ‫- سفیدپوست.
‫- ولم کنین! نه! ‫- بله.
‫- دریافت شد. ‫- بذارینم زمین!
‫خوب بگردینش و بعد ‫می‌بریمش پیش اِوِلین.
‫تمام.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
فيلمبازان مرجع دانلود و تماشاي فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده و بدون سانسور