ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
‫[ آماندا ناکس، در سال ۲۰۰۹، ‫به جُرم قتل هم‌خانه‌ی خود محکوم شد. ]
‫[ در سال ۲۰۲۲... ]
‫[ برخلاف توصیه‌ی دیگران... ]
‫[ آماندا به محل شروع ماجرا بازگشت. ]
‫این وضعیت رو دوست ندارم، آماندا.
‫اصلاً دوست ندارم.
‫چاره‌ای نیست. برنامه همینـه. ‫پس لطفاً...
‫کریس، به خدا اگه بگی «آروم باش»...
‫باشه. نمی‌گم.
‫کاش آروم می‌شدی، ولی باشه نمی‌گم.
‫[ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ - ۶:۵۱ صبح ]
‫پس حواست باشه ‫نه تکون بخوری و نه صدا بدی.
‫هرکی ببینت، سریع زنگ می‌زنه.
‫و اگه زنگ بزنه، ‫۱۰‌دقیقه‌ای می‌افتن دنبالت.
‫اون مرتیکه همین‌الان ‫هم افتاده دنبالش.
‫همیشه دنبالش بوده و هست.
‫و الان داریم مستقیم
‫- می‌ریم توی دهن شیر. ‫- مامان، بس کن.
‫- برامون تله گذاشتن. ‫- لطفاً بس کن.
‫- نه‌خیر. ‫- مطمئنـم تله‌ست.
‫اون هیولا برات تله گذاشته
‫و ما داریم مستقیم واردش می‌شیم.
‫[ رُم ]
‫[ پِروجا ]
‫اینجا تصادف شده. ‫پلیس زیاده.
‫قاتل!
‫- گریه نکن، عزیزم. ‫- بلند نشو.
‫بـ... باید ساکتش کنم.
‫کل کشور از این دختر متنفرن.
‫همه راحت تحویلش می‌دن.
‫- داریم می‌رسیم. ‫- جونم، عشقم؟
‫باید برگردیم، آماندا.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟ ‫باید برگردیم.
‫عمراً برنمی‌گردیم.
‫حالا شاید یه‌ذره برگردیم عقب...
‫به جایی که داستان ناگفته ‫و پیچیده‌ی من شروع شد.
‫در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶ ‫و ساعت ۱:۲۸ دقیقه ۳۲ ثانیه...
‫کلاغی سرکش و مرموز ‫از دسته‌ی خودش خارج می‌شه
‫و مستقیم می‌ره توی ‫پنجره‌ی یه ساختمون دادگستری.
‫یه قاضی جَوون که ‫در اون لحظه شاهد این ماجرا بود
‫این اتفاق رو بَدشگون در نظر می‌گیره.
‫بلافاصله کتاب موردعلاقه‌ش آتیش می‌گیره ‫و دعاهاش به وحشت تبدیل می‌شه.
‫هم‌زمان توی شهر ‫کولزدن در لندن جنوبی
‫دختربچه‌ای دوست‌داشتنی ‫اولین قدم‌هاش رو برمی‌داره.
‫آفرین، مِردیت!
‫و درست همون لحظه، ‫در شهر سیاتلِ واشنگتن...
‫بعداز یه‌عالمه رقص و خوش‌گذرونی
‫یه دختر امروزی ‫با بیلی‌کوچیکه هم‌خوابه می‌شه.
‫کلاهت... ‫صبر کن برش دارم...
‫و نُه ماه بعد ‫دختربچه‌ای به دنیا می‌آد.
‫یعنی بنده: آماندا ماری ناکس.
‫پدرم، کورت ناکس، ‫از عکس‌های یه‌هویی متنفره.
‫دوست داره توی عکس ژست بگیره ‫تا نسل‌های بعدی ازش به‌خوبی یاد کنن.
‫مادرم، اِدا، ناراحتـه که ‫پدرم عاشق زن دیگه‌ای شده.
‫خونه‌ی جدیدم همین بغلـه.
‫جداً؟ ‫پس برو توش بمیر!
‫شیش سالم بود که فهمیدم
‫دوست دارم مرکز توجه باشم.
‫روانی.
‫دوست دارم توی تصورات خودم زندگی کنم.
‫دمت گرم، ناکسی‌شیطونه!
‫توی اون سال‌ها، مامان‌بابام ‫زیاد با هم ارتباط نداشتن.
‫اون دختر منـه!
‫- آماندا! ‫- آفرین!
‫ولی داشتنِ دوتا خونواده بهم یاد داد ‫که آدم نباید به یه‌چیز بسنده کنه.
‫زندگی فقط یه مسیر مشخص نیست.
‫چی‌کار می‌کنی، آماندا؟
‫دختره‌ی روانی.
‫و دنیا خیلی بزرگ‌تر از تصورات منـه.
‫( به زبان‌های مختلف به آماندا سلام می‌کنن.)
‫[ صحبت به زبان ایتالیایی ]
‫واسه همین برای اولین بار ‫توی ۱۹ سال زندگی‌م
‫مامان‌بابام رو کنار هم نشوندم
‫و اولین پرونده‌ی مهم ‫و خطرناک زندگی‌م رو براشون باز کردم.
‫حالا نظرتون چیـه؟
‫قرار شد سال سوم ‫دانشگاه رو خارج درس بخونم.
‫[ خداحافظ، آماندا ]
‫- الهی. ‫- برای خوش‌شانسی‌تـه.
‫گریه نکن. ‫گریه نکن دیگه.
‫- باز چی شده؟ ‫- تابلو نکن.
‫باشه.
‫برات یه هدیه گرفتم.
‫- این چیـه؟ ‫- واسه‌ی چیز دیگه...
‫دیگه نمی‌خواد...
‫خدا نکُشت!
‫- ویبراتوره؟ ‫- لازمت می‌شه.
‫پُر از امید و آرزو
‫و سادگی و کنجکاوی جَوونی بودم
‫و سفر رمانتیک ایتالیایی ‫خودم رو شروع کردم.
‫چاو.
‫(«سلام» و «خداحافظ» در زبان ایتالیایی)
‫البته که یه جای خواب لازم داشتم.
‫[ هم‌خونه‌ای دانشجو - فقط دختر و انگلیسی باشه - ‫ماهی ۲۰۰ یورو - الکی وقت‌مون رو هدر ندین ]
‫این‌ها هم‌خونه‌هام هستن.
‫لائورا خیلی باحالـه. ‫همه‌ش گُل می‌کِشه
‫و توی بینی‌ش یه‌عالمه پیرسینگ داره.
‫- دَر رو ببند! ‫- باشه! باشه!
‫این هم فیلومیناست.
‫یه‌کم عصبی می‌زنه.
‫عاشق سریال‌های تلویزیونی
‫و دمنوش درست کردنـه.
‫آهای، آماندا.
‫شوخی بود بابا. ‫عذرخواهـم.
‫و این هم مِردیت.
‫دانشجویی که از ‫انگلستان انتقالی گرفته.
‫به رقصیدن، حموم آفتاب ‫و رمان‌های رازآلود علاقه داره.
‫اون اوایل، دوست‌جونیِ همدیگه بودیم.
‫اشتیاق یه دوستیِ جدید ‫ما رو از خود بی‌خود کرده بود.
‫همون حسی که ‫توی غربت یه آشنا می‌بینی.
‫چاو. کوم اِستای؟ ‫(سلام. حال‌تون چطوره؟)
‫بعدش دنیاهامون رو با هم یکی کردیم.
‫ولی نمی‌دونم چرا دوست‌های ‫انگلیسی‌ش باهام حال نمی‌کردن.
‫آماندا!
‫ازم یه سال بزرگ‌تر بود ‫و خیلی باهوش‌تر...
‫و همیشه مراقبم بود.
‫با دانیله مشغولـی؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫محافظ دارین دیگه؟
‫بعله. ‫حواسم هست.
‫آماندا! هوی!
‫- هوی! ‫- چیـه؟
‫ما هم می‌خوایم.
‫لطفاً!
‫سپاس!
‫خوش بگذره. ‫موفق باشین، بچه‌های عزیزم.
‫تازه داشتیم می‌فهمیدیم
‫زندگی توی این شهر قدیمی چجوریـه.
‫و روح‌مون هم خبر نداشت که قراره
‫اتفاق وحشتناکی ‫برای مِردیت بیچاره بیُفته
‫و همه‌ی رفتارهام بهونه‌ای بشه ‫که به‌خاطرش من رو یه «هیولا» صدا بزنن.
‫[ روایت پیچیده‌ی آماندا ناکس ]
‫(قسمت اول: «آماندا»)
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫[ ۲ نوامبر ۲۰۰۷ - ۱۰:۱۳ قبل‌ازظهر ]
‫اوهو!
‫صبح به‌خیر.
‫ای بابا. چرا بیدارم کردی؟
‫من بیدارت کردم؟
‫والا تو بیدارم کردی با اون صدای...
‫- واقعاً می‌گی؟ ‫- بله. نه بدون شوخی...
‫احساس کردم هوا بهت...
‫نمی‌رسه.
‫فکر کنم باید بیای
‫پیش دکتر، رافائله.
‫اشتباه گفتی.
‫«باید برم...»
‫خیلی می‌خوابی‌ها.
‫حوصله‌ت رو سر بردم.
‫حوصله‌م رو سر بردی؟
‫نه. اشتباه گفتم. ‫تو حوصله‌م رو سر بردی.
‫من حوصله‌م سر رفت.
‫- ولی از خوشگلی‌ت کم نمی‌کنه. ‫- همم.
‫الان چی هوس کردی، آماندا؟
‫هوس قارچ کردم.
‫از امروز تا آخر هفته ‫قراره بریم گوبیو.
‫- آره. ‫- اونجا قارچ داره
‫و پیاده‌روی‌هاش نفس‌بنده.
‫آها... ‫منظورت نفس‌گیره.
‫ولی نزدیک گفتی.
‫دیگه بسـه.
‫نه. نه.
‫باید بریم.
‫نه. نه.
‫باید تا روشنِی روز عجله کنیم.
‫(ساختار جمله رو اشتباه گفت)
‫- نه. نه. ‫- بله. بله.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- باید بریم.
‫نه، کجا می‌ری... ‫کجا... کجا...
‫- بعله. بعله. ‫- نه. کجا می‌ری...
‫- می‌گم کجا می‌ری؟ ‫- نه. نه.
‫کجا می‌ری؟ کجا می‌ری؟
‫می‌رم خونه برای حموم و لباس.
‫چرا؟
‫می‌رم خونه برای حموم و لباس.
‫همین‌جا با هم بریم حموم.
‫زود برمی‌گردم.
‫چیز هم بیارم...
‫جارو؟ ‫جاروی تِی؟
‫جاروی تِی! جاروی تِی!
‫برای آب آشپزخونه.
‫باشه؟
‫یه‌لحظه صبر کن.
‫چیـه؟
‫خیلی برام عزیزی.
‫تو هم عزیز منـی.
‫چاو.
‫عع!
‫آماندا! ممماچ بهت!
‫ممماچ!
‫♪ عشق تو سریع‌تر از یه چرخ‌وفلک ♪
‫♪ می‌دوه و می‌آد به‌سمت من ♪
‫♪ گازش رو گرفتیم و می‌ریم ♪
‫♪ یه چرخ‌وفلک... ♪
‫آهای!
‫الو؟ کسی نیست؟
‫مِردیت؟
‫فیلومینا؟ لارا؟
‫باشه پس.
‫♪ داره هرروز بهم نزدیک‌تر می‌شه ♪
‫ایش...
‫ای بابا.
‫آهای!
‫مِردیت هستم. پیام‌تون رو بذارین ‫و روز خوبی داشته باشین.
‫چاو.
‫[ ۲ نوامبر ۲۰۰۷ - ۱۲:۲۸ بعدازظهر ]
‫- وای! ‫- ای خدا!
‫- نکن این کار رو. ‫- شوخی کردم بابا.
‫- پیش من جات امنـه. ‫- شوخی بَدی بود.
‫بیا بریم.
‫آهای!
‫کسی اینجاست؟
‫نه. بیا.
‫صبر کن.
‫- خدایا. ‫- ظاهر خونه که خوبـه.
‫همه‌چی سر جاشـه؟
‫آره، همه‌چی هست...
‫- فقط یه‌کم خون و یه تپه عَن اضافه شده. ‫- اتاقت رو ندیدی؟
‫گفتم که توش لباسم رو عوض کردم.
‫- چی شده؟ ‫- خیلی به‌هم‌ریخته‌ست.
‫بعله. سلام، من یه شلخته‌ام. ‫خوش‌وقتـم.
‫- من هم خوش‌وقتـم. ‫- اتاق لارا رو ببینیم.
‫- ظاهراً مشکلی نداره. ‫- اوه.
‫- همه‌چی سر جاشـه. ‫- طرف ارتشیـه؟
‫- تختش رو ببین چه سفتـه. ‫- اتاق فیلومینا چی؟
‫یا خدا.
‫چی شده؟
‫- رافائله. ‫- چیـه؟
‫- ای وای. ‫- این دیگه بَده.
‫بله که بَده. ‫خونه‌م رو دزد زده!
‫چرا لپ‌تاپش هنوز هست؟
‫دوربینش هم هست.
‫- گوشی‌م داره زنگ می‌خوره. ‫- چه دزد اُسگلی...
‫- که اومده، ولی... ‫- دارن زنگ می‌زنن.
‫جانم، فیلومینا؟
‫الان خونه‌ای، آماندا؟
‫آره، گفتی برگردم دیگه.
‫پس توی دست‌شویی‌م ریدن؟ ‫دیگه چی؟
‫فیلومینا.
‫اتاقت...
‫اتاقم چی؟ ‫چی شده؟
‫- یکی پنجره‌ت رو شکونده... ‫- یعنی چی پنجره‌م رو شکونده؟
‫کلاً زیرورو شده...
‫الان نمی‌فهمم چی می‌گی. ‫همون‌جا باش. دارم می‌آم.
‫باشه می‌بینمت. ‫چاو.
‫- چی شد؟ ‫- داره برمی‌گرده.
‫خب پس می‌گرده ببینه چی کم شده.
‫- ای ریدم. ‫- آره.
‫راستی مِردیت.
‫مِردیت؟
‫چرا قفلـه؟
‫آهای. ‫ مِردیت، توی اتاقـی؟
‫- خوابیدی، مِردیت؟ ‫- توی این وضعیت...
‫- آهای! ‫- به نظرت می‌خوابه؟
‫شاید هدفون توی گوشش گذاشته.
‫شاید دیشب پیش ‫دوست‌های انگلیسی‌ش خوابیده.
‫- مِردیت! ‫- آروم باش.
‫- یعنی چی؟ ‫- بهش زنگ بزن.
‫مِردیت هستم. پیام‌تون رو بذارین ‫و روز خوبی داشته باشین. چاو.
‫عع... چیزه... ‫همین‌طور بهش زنگ بزن.
‫- الان می‌آم. ‫- کجا می‌ری؟
‫خونه‌ی طبقه‌ی پایین.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫شاید خونه‌ی جاکومو خوابیده.
‫گفتی پسرها رفتن تعطیلات که.
‫خب شاید برگشتن.
‫آماندا.
‫تو همین‌طور زنگ بزن.
‫ای بابا. هیچی نمی‌بینم. ‫ببین تو می‌تونی.
‫دیدی؟
‫یه کیف قهوه‌ای روی تختـه.
‫چی؟ ‫کیفش توی اتاقـه؟
‫- می‌تونم دَر رو بشکونم. ‫- آره. بشکون.
‫- جداً؟ ‫- آره، بشکون.
‫باشه.
‫خدایا.
‫چه دَر محکمی.
‫- اِشکال نداره. ‫- فکر نکنم داخل باشه.
‫- به خواهرم زنگ بزنم؟ ‫- آره، بزن.
‫من هم به مامانم زنگ بزنم...
‫خواهرم پلیسـه. ‫می‌دونه چی‌کار کنه.
‫ای خدا. ‫عَن توی دست‌شویی نیست.
‫اثری ازش نیست. ‫یعنی وقتی اینجا بودم
‫دزده هنوز توی خونه بوده
‫یا بعداز من برگشته. ‫دارم دیوونه می‌شم.
‫جواب بده دیگه!
‫الو؟ ‫مارکو، گوش کن چی میگم.
‫سریع برو خونه‌م.
‫خونه‌م رو دزد زده ‫و خودم وسط زامبی‌ها گیر افتادم.
‫آخه لارا رفته رُم...
‫فعلاً خونه دست آمانداست.
‫خب از لوکا یه ماشین بگیر!
‫زود باش! ‫لطفاً زود باش.
‫ممنون... ‫اجازه بدین... ببخشین...
‫باشه.
‫باشه. خدافظ.
‫با کارابینیری حرف زدم...
‫که می‌شه همون پلیس منطقه.
‫قراره یکی رو بفرستن.
‫شنیدی چی گفتم، آماندا؟
‫باشه.
‫اون دیگه کیـه؟
‫پلیس که نیست. ‫همین‌الان باهاشون حرف زدی.
‫ببخشید.
‫سلام. ببخشید...
‫شما کی هستین؟
‫خود شما کی هستی؟
‫من رافائله سولچیتو هستم و ایشون ‫آماندا دوست‌دخترمـه. اینجا زندگی می‌کنه...
‫شما فیلومینا رومانِلی می‌شناسی؟
‫چیزی شده؟
‫امروز صبح این گوشی‌ها رو پیدا کردیم.
‫این‌ها رو می‌شناسین؟
‫چی؟
‫باشه، ولی خونه رو دزد زده...
‫نه. ببینید. ‫یه‌نفر خونه رو...
‫توی حموم خون ریخته...
‫دَرِ اتاق دوستم قفلـه.
‫چیزه... ‫نمی‌تونیم واردش بشیم.
‫- آره. ‫- بهش بگو...
‫عع...
‫یکی از پنجره دزدکی وارد شده...
‫ظاهراً چیزی دزدیده نشده
‫و یکی از هم‌خونه‌ای‌ها گم شده ‫و دَرِ اتاقش قفلـه.
‫خب بازش کنین.
‫سلام.
‫صبح ‌به‌خیر. جاپارک پیدا کردم.
‫تبریک می‌گم.
‫ما واسه این دوتا گوشی گم‌شده اومدیم.
‫این‌ها چه ربطی به دزدی خونه داره؟
‫کدوم دزدی؟
‫برای همون بهتون زنگ زدم.
‫به من زنگ نزدی.
‫- زدم. می‌تونم نشون‌تون بدم... ‫- می‌گم زنگ نزدی.
‫چی شده، رافائله؟ ‫چی می‌گن؟
‫بهتون زنگ زدم!
‫ما پلیس پُستی هستیم.
‫تخصص‌مون جرایم سایبری‌ـه.
‫پلیس منطقه نیستن. ‫از پلیس محلی جرایم سایبری اومدن.
‫می‌گه یکی از گوشی‌ها مال فیلومیناست.
‫طبق سوابق... ‫چرا وسط صحبت من حرف می‌زنی؟
‫ایتالیایی خوب بلد نیست. ‫دارم براش ترجمه می‌کنم.
‫می‌خواین چی‌کار کنم؟
‫فیلومینا هم‌خونه‌ی منـه. ‫هم‌خونه‌ی منـه.
‫ولی فکر نکنم این گوشی اون باشه. ‫الان باهاش حرف زدم.
‫فیلومینا هم‌خونه‌شـه.
‫متوجهـین؟
‫باهاش تلفنی حرف زده.
‫مِردیت هم‌خونه‌ی دیگه‌ی منـه ‫که نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫می‌شه لطفاً برین داخل رو ببینین؟
‫هم‌خونه‌ی دیگه‌ش، مِردیت، گم شده.
‫می‌شه لطفاً برین داخل و بررسی کنین؟
‫باشه. باشه.
‫بیا، کونتی.
‫چرا هیچ‌کاری نمی‌کنن؟
‫- بهش بگو شماره‌ی هم‌خونه‌هاش رو بنویسه. ‫- داره همین کار رو می‌کنه!
‫باشه بابا. آروم باش.
‫آلِسی، زیر میز یه سنگ بزرگـه.
‫ولش کن. به چیزی دست نزن.
‫این توی حوزه‌ی ما نیست.
‫- یعنی دزده پرتش کرده... ‫- دزده؟
‫- سنگ رو زده به پنجره. ‫- بیخیال.
‫وقتی اومده داخل، زخمی شده ‫و خونش توی دست‌شویی ریخته.
‫دزد کجا بود؟ ‫هیچی ندزدیده.
‫از کجا معلوم ندزدیده؟
‫خودت گفتی دیگه.
‫منظورم این بود که ‫اتاق دوست‌دخترم دست نخورده...
‫- کی اینجاست؟ ‫- ولی توی کشوهاش رو ندیدیم.
‫- این‌ها پلیسـن؟ ‫- بله.
‫شبیه پلیس نیستن، ولی خب.
‫چی گفتی؟
‫سلام، آماندا.
‫- خجالت بِکش. حرفت رو نشنیده می‌گیرم. ‫- چیزی هم بردن؟
‫خانم رومانلی؟
‫- این گوشی‌ها مال شماست؟ ‫- ای وای! این چه وضعیـه؟
‫این گوشی‌ها مال شماست، خانم؟
‫جواهراتم هنوز هست.
‫دوستان، اینجا رو دیدین؟ ‫توی حموم خون ریخته.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- یه‌لحظه وقت‌تون رو بدین.
‫- می‌شه بیاین اینجا، خانم؟ ‫- صداش می‌زنی، لطفاً؟
‫خانم رومانلی!
‫- این گوشی‌ها مال شماست؟ ‫- نه، مال من نیست!
‫این‌ها مال مِردیت هستن.
‫یکی برای تماس با انگلستان‌ـه ‫و یکی‌ش برای تماس‌های محلی.
‫یه سیم‌کارت اضافه داشتم ‫و بهش قرض دادم.
‫دوستان، توی حموم خون ریخته.
‫آماندا، مِردیت رو پیدا کردی؟
‫نه، سعی کردم دَرِ اتاقش رو بشکنم.
‫- چرا؟ مگه قفلـه؟ ‫- بله، قفلـه.
‫مِردیت؟
‫مِر... مِردیت؟
‫لطفاً آروم باشین، خانم.
‫مِردیت!
‫نه، دلم شور افتاده.
‫یه‌جوری دَر رو باز می‌کنیم. ‫لطفاً آروم باشین.
‫دَرِ اتاقش رو زیاد قفل می‌کنه؟
‫می‌گه مِردیت ‫دَرِ اتاقش رو زیاد قفل می‌کنه؟
‫عع... آره، بعضی‌وقت‌ها.
‫بعداز حموم قفل می‌کنه ‫که لباس عوض کنه.
‫بله، می‌گه بعداز ‫حموم‌کردنش دَر رو قفل می‌کنه...
‫- هیچ‌وقت قفل نمی‌کنه! ‫- بعداز حمومش...
‫اصلاً تو چی از مِردیت ‫می‌دونی که زر می‌زنی؟
‫همین‌الان دَر رو بشکنین!
‫- ما اجازه نداریم. ‫- اجازه ندارین؟
‫من می‌شکنم. برین عقب.
‫یه پا. ‫یه پا اونجاست.
‫- همه برن بیرون! ‫- یه پا!
‫کونتی، ببرشون بیرون!
‫چی شده؟
‫بله؟
‫ای وای.
‫الان راه می‌افتم.
‫چرا نمی‌گن چی شده؟
‫وقتی فرستادنمون بیرون، ‫شنیدم یارو سایبریه گفت «کورپو».
‫- یا خدا. ‫- چیـه؟
‫«کورپو» یعنی «جسد».
‫- نه. نه. ‫- آره، یعنی جسد.
‫خب فیلومینا هم گفت «پیده».
‫- یعنی «پا». درستـه؟ ‫- آره.
‫- بعدش لوکا گفت «آرمادیو». ‫- یعنی «کمد».
‫یعنی یه پای قطع‌شده ‫توی کمد پیدا کردن؟
‫بس کن. ‫هنوز هیچی معلوم نیست.
‫هیچی نمی‌دونیم.
‫ما نمی‌دونیم چی شده. ‫درستـه که اونجا اتاقش بود.
‫احتمالاً داره براش گریه می‌کنه
‫چون اتفاق بَدی توی اتاقش افتاده.
‫می... می‌رم بپرسم چی شده.
‫باشه.
‫یه مفهومی هست به نام «حقیقت همگانی».
‫ولی از اون روز فهمیدم که متأسفانه
‫حقیقت به‌شدت ساختگیـه.
‫یاد اون مَثل افتادم که می‌گه ‫اگه یه درخت وسط جنگل بیُفته
‫و کسی نباشه که صداش رو بشنوه...
‫چجوری بعدش باور کنن ‫که واقعاً درختی افتاده؟
‫یه جسد زیر پتو پیدا کردن.
‫احتمالاً جسد مِردیت‌ـه.
‫چی؟
‫باید...
‫ببخشید. ‫ببخشید، جناب سروان؟ سلام.
‫یادم رفت به پلیس پُستی بگم
‫که وقتی توی خونه بودم، ‫مجرم هم اونجا بود.
‫- می‌شه بهشون بگی؟ ‫- حتماً. حتماً.
‫می‌گه وقتی توی خونه بوده
‫مجرم هم اونجا حضور داشته.
‫چون وقتی اومدم خونه
‫توی توالت... مدفوع بود.
‫و دوباره که برگشتم، ‫رفته بود توی چاه.
‫باشه.
‫بررسی می‌کنم.
‫- قراره بررسی کنن. ‫- آره.
‫قراره چیزی که گفتی رو...
‫- بررسی کنن. ‫- برای همین گفتم.
‫آخه... راستی جاروی تِی...
‫ای وای. جاروی تِی.
‫امروز صبح جاروی تِی رو بردم ‫خونه‌ی دوست‌پسرم و برگردوندم.
‫گذاشتم سر جاش.
‫امیدوارم این چیزی رو ‫به هم نریخته باشه.
‫منظورم اثر... انگشت...
‫اون رو هم برای ‫آثار خون بررسی می‌کنیم.
‫توی این بحبوحه
‫من مثل گوزنی شده بودم
‫که خبر نداشت ‫شکارچی‌ش داره از راه میر‌سه.
‫آقای مینینی!
‫والنتینا.
‫دکتر مینینی.
‫چندتا نظریه دارم.
‫جسد کجاست؟
‫اون پنجره...
‫مثلاً از اونجا وارد شده؟
‫طرف مَرد عنکبوتیـه؟
‫فکر کنم اون زنه ازم بَدش می‌آد.
‫اون‌ها رو ول کن. ‫به من نگاه کن.
‫کسی این دوتا بچه رو می‌شناسه؟
‫هم‌خونه‌ی آمریکایی.
‫[ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ - ۶:۵۳ صبح ]
‫این‌ها هنوز به خونت تشنه‌ان، آماندا.
‫داریم دستی‌دستی ‫به اون‌ها تحویلش می‌دیم.
‫کاری‌مون ندارن.
‫- مطمئنـم کاری‌مون ندارن. ‫- خیلی خوب.
‫چی شده، عزیزم؟ ‫این هم چاقالوخان.
‫سلام!
‫ببین، چاقالوخان اومده!
‫- گفت وایستیم. بر پدرش لعنت. ‫- خدایا، رحم کن.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫چیزی نیست. آروم باش.
‫داره می‌آد. ‫پایین بمون.
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫گریه نکن.
‫نه! نه!
‫منتظر باشین. فقط یه مسیر خالیـه.
‫صبر کنین. ‫صبر کنین. باشه؟
‫بخواب.
‫صبر کنین، لطفاً.
‫خیلی خوب.
‫خیلی ممنون.
‫وای خدا.
‫[ ۲ نوامبر ۲۰۰۷ - ۳:۱۵ بعدازظهر ]
‫- آماندا ناکس؟ ‫- بله.
‫لطفاً تشریف بیارید. ‫باید اظهارات‌تون رو بنویسیم.
‫عذر می‌خوام. ‫ایشون زیاد ایتالیایی بلد نیست.
‫می‌شه من هم کمکش کنم؟
‫کمکش کنی اظهاراتش رو بنویسه؟
‫نه... برای ترجمه می‌گم...
‫چی شده؟ ‫چی می‌گن؟
‫باید اظهاراتت رو بنویسی.
‫- به ایتالیایی؟ ‫- آره.
‫باشه. ‫تلاشم رو می‌کنم.
‫فقط چندتا سؤال داریم.
‫بله.
‫لطفاً... به تکرار کنین.
‫اومدی به ویلا
‫و دیدی دَرِ ورودی قفلـه؟
‫نه. نه...
‫دَرِ اتاق مِردیت... قفل بود...
‫ولی نمی‌دونم...
‫بعدش...
‫این رو می‌دونم.
‫دَرِ ورودی...
‫اون دَرِ بزرگ...
‫- باز بود. ‫- شکسته بود!
‫شکسته بود. بوم!
‫با پا شکسته بودنش.
‫بله، فیلومینا گفت «پا! پا!»، ولی...
‫نمی‌فهمم.
‫دوست دارم با این مداد ‫چشم خودم رو دربیارم.
‫ببین، تو اومدی خونه...
‫و دیدی دَرِ ورودی بازه...
‫و بعدش دیدی کف حموم خونیـه ‫و رفتی کمک بیاری.
‫بله.
‫بله، حرف شما رو فکر می‌کنم.
‫عزیزم، فکر نکن. ‫چیزی که ازش مطمئنـی رو بگو.
‫نه. نه. آره. ‫می‌دونم...
‫چی‌کار کردم.
‫ولی من...
‫مطمئن نیستم...
‫اطمینان...
‫اطمینان از... چی بهش می‌گین...
‫وضعیت الان...
‫اول این شد و بعد اون... ‫و بعدش اون...
‫آخه... برام سریع حرف می‌زنین.
‫- یه‌ساعت برات کافی نیست؟ ‫- یه مترجم خبر کن.
‫آخ.
‫خدایا شکرت.
‫شما بشین سر جات.
‫می‌خواد یه مترجم انگلیسی بیاره
‫تا وقتش تلف نشه.
‫ولی وقت من هیچ ارزشی نداره.
‫این بار یه‌جور دیگه پیش می‌ریم.
‫نمی‌فهمم.
‫هیچ‌کدوم از حرف‌هاتون رو نمی‌فهمم.
‫آخرین بار کِی مِردیت رو دیدی؟
‫دیروز بعدازظهر.
‫توی خونه‌ی آماندا.
‫- دوست‌دخترت؟ ‫- بله.
‫چند وقتـه؟
‫چی چند وقتـه؟
‫که ناکس دوست‌دخترتـه؟
‫فکر کنم یه هفته شده.
‫حدوداً یه هفته.
‫ولی ۲۴ساعت با همـیم.
‫از روز آشنایی‌مون ‫توی خونه‌ی من می‌خوابه.
‫پس دیشب همون‌جا بودین؟
‫دیشب خونه‌ی دوست‌پسرم بودم.
‫مارکو زارولی. ۲۴ سالشـه.
‫من ۲۸ سالمـه. ‫دیگه با هم جور شدیم.
‫صحیح. ‫گفتین آخر هفته‌ها اونجایـین؟
‫ولی دیروز پنجشنبه بود ‫و آخر هفته حساب نمی‌شه.
‫آخه عیده و تعطیلی طولانی داریم.
‫جشن هالووین... روز قدیس‌ها... ‫روز اموات...
‫پس وقتی توی مراسم بودی، ‫ناکس به شما زنگ زد
‫و گفت دزدی شده. ‫شما هم سریع خودتون رو رسوندین.
‫نه، اون دفعه‌ی دوم بود که زنگ زد.
‫- تماس اولی‌ش زودتر بود. ‫- چی گفت؟
‫گفت کف حموم خون ریخته
‫و دَرِ ورودی بازه، ‫ولی باز هم نگران نشدم.
‫چرا نشدین؟
‫قفل دَر خرابـه. باید یکی از داخل ‫قفلش کنه تا کامل بسته بشه.
‫فکر کردم یکی یادش رفته قفل کنه.
‫پس نگران خون کف حموم نبودین؟
‫یه ردپای خونی.
‫ردش رو بررسی کنین.
‫دخترآمریکاییه بعداز دیدن خون، ‫باز هم رفته حموم؟
‫خودش این‌طوری گفت.
‫پس خون رو دیدی
‫و بعدش رفتی حموم.
‫نه، رفتم حموم ‫و بعدش زیرپایی رو دیدم.
‫دیدنِ خون اذیتت نکرد؟
‫حقیقتش، نه.
‫فکر کردم مِردیت پریود شده
‫و مثلاً سریع رفته نوار بهداشتی بگیره.
‫شاید واسه همین دَرِ ورودی باز بوده.
‫یعنی فکر کردی خون قاعدگی بوده
‫ولی تمیزش نکردی؟
‫خون پریودی یه‌نفرِ دیگه؟
‫نه بابا. حالم به هم می‌خورد... ‫نمی‌خواستم دست بزنم...
‫ولی از مدفوع ترسیدی؟
‫بله. دقیقاً.
‫چون باورش...
‫آخه هم‌خونه‌هام ‫روی نظافت خیلی حساسـن.
‫واسه همین تا قبل‌از مدفوع، ‫همه‌چی برام منطقی بود.
‫وقتی مدفوع رو دیدم
‫دیگه فهمیدم یه غریبه ‫توی این خونه بوده.
‫دختره گفت قاتل سیفون رو کشیده.
‫ولی مدفوع هنوز سر جاشـه.
‫عجیبـه که همچین دروغی گفته.
‫آخه چرا؟
‫آزار مِز به یه مورچه هم نمی‌رسید.
‫همه‌ش دارم به اون شب فکر می‌کنم.
‫اگه تا دم دَر همراهش می‌رفتم...
‫فیلومینا! فیلومینا!
‫وای، لارا...
‫این چه بلایی بود؟ ‫گفتن از رُم برگردم تا اظهاریه بدم.
‫به همه زنگ زدن. ‫پسرهای طبقه‌ی پایین هم اومدن.
‫جاکومو! جاکومو!
‫- تسلیت می‌گم. ‫- خیلی می‌ترسم.
‫معمولاً اول از همه ‫به دوست‌پسره شک می‌کنن.
‫بابا.
‫از من بازجویی کردن، ‫ولی آماندا چند ساعتـه باهاشونـه.
‫نه، معلومـه که تنهاش نمی‌ذارم.
‫رافائله سولچیتو نامزدتـه، درستـه؟
‫نامزد؟ نه. نه‌خیر.
‫کلاً هشت روزه می‌شناسمش.
‫شرمنده‌ام. ‫اشتباه از من بود.
‫واژه‌ی «نامزد» توی زبان ایتالیایی
‫می‌شه همون «دوست‌پسر» آمریکایی‌ها.
‫- آها. ‫- شرمنده.
‫پس دیشب با اون بودی؟
‫بله.
‫گفتم که توی خونه‌ش ‫شب آرومی رو گذروندیم.
‫شام خوردیم... ‫فیلم دیدیم...
‫چه فیلمی؟
‫عع، «آمِلی». ‫یه فیلم فرانسویـه.
‫دوستش دارم.
‫بسیار خوب.
‫تشنه‌م شد. ‫اون آب نمی‌خواد؟
‫- تشنه‌ت نیست؟ ‫- حقیقتش گشنه‌م شده.
‫نُه ساعتـه هیچی نخوردم.
‫می‌خواد برات شیرینی بیاره.
‫شیرینی دوست ندارم.
‫فعلاً بفرستش پیش بقیه‌شون
‫تا براش اوسوبوکو درست کنم.
‫فعلاً می‌تونی استراحت کنی.
‫بیا بریم.
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- وای. ببخشین.
‫- آره، شنیدم. ‫- بریم استراحت کن.
‫می‌شه یه‌چیزی بپرسم؟
‫توی این چند ساعت...
‫همه‌ش باهام ایتالیایی حرف زدن ‫و احساس می‌کنم
‫هزارتا پازلِ هزارتیکه ‫بهم دادن تا حل کنم.
‫عع...
‫پلیس مطمئنـه که اون جسد
‫جسدِ مِردیت‌ـه؟
‫چطوری؟
‫چطوری مُرده؟
‫سلاخی شده.
‫وای، آماندا.
‫حالت خوبـه؟
‫خوبـی؟
‫امیدوارم با عذاب نمُرده باشه.
‫معلومـه که با عذاب مُرده. ‫گلوش رو بُریدن.
‫- کجا برم؟ ‫- از این‌طرف.
‫حالت خوبـه؟
‫[ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ - ۱۲:۱۴ بعدازظهر ]
‫مثل سگ استرس دارم.
‫عزیزم، مطمئنـی همین‌جاست؟
‫نمی‌دونم. ‫تا حالا اینجا نیومدم.
‫مگه برات عکس نفرستاده؟
‫از راه‌پله‌ی مخفی‌ش؟ ‫نه، نفرستاده، کریس.
‫- باشه بابا. ‫- ببخشین.
‫آماندا.
‫وای! دون سائولو!
‫- بالاخره اومدی! ‫- چاو! چاو!
‫- کسی دنبالتون نیومد؟ ‫- فکر نکنم.
‫شوهرمـه.
‫کریس.
‫پس کریستوفر شمایـی.
‫به‌به، کوچولو رو ببین.
‫سلام، خانم مِلاس.
‫خوش اومدین.
‫باید عجله کنیم. ‫وقت زیادی نمونده.
‫اومده؟
‫هنوز نه.
‫من روی این نیمکت می‌شینم.
‫نمی‌خوام دوباره ‫ریخت اون مرتیکه رو ببینم.
‫از این‌طرف بفرمایین.
‫بفرمایین.
‫شما اینجا بمون، کریستوفر.
‫- من همین‌جائـم. ‫- باشه.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫- دوستت دارم. ‫- من هم دوستت دارم.
‫دوستت دارم، عشقم. ‫خدافظ.
‫- برو. ‫- باشه.
‫- از این‌طرف بریم. ‫- باشه. باشه.
‫مامانم می‌ترسه تله باشه.
‫از خدا می‌خوام که نباشه.
‫وای، نه. ‫نه. نه...
‫[ ۳ نوامبر ۲۰۰۷ - ۳:۱۲ بامداد ]
‫هنوز زوده. ‫نمی‌تونم چیزی بگم.
‫هیولاهایی که این کار رو کردن، ‫دستگیر می‌کنیم. ممنون.
‫جاکومو سیلِنزی، دوست‌پسر مِردیت، ‫زمان قتل توی مارکه بوده. مدرکش هست.
‫- بقیه‌ی پسرها چی؟ ‫- اون‌ها هم توی مارکه بودن.
‫پس چه نتیجه‌ای بگیریم؟
‫وقتی برگشتیم خونه، ‫با هم «هری پاتر» می‌خونیم.
‫آخ‌جون، «هری پاتر».
‫آره!
‫درست بشینین!
‫جدا از هم بشینین.
‫این‌ها چه مرگشونـه؟
‫دخترهای انگلیسی ‫از آماندا خوششون نمی‌آد.
‫آماندا آدم مرتبی نبود.
‫یه‌بار سر همین با هم بحث کردن.
‫ولی یه‌چیز دیگه بود.
‫آماندا یه رفتاری داشت ‫که مِردیت رو اذیت می‌کرد.
‫چه رفتاری؟
‫مَردهای مختلفی رو می‌آورد خونه.
‫حال آدم رو به هم می‌زنن.
‫چندش‌بازی.
‫گفتم که.
‫توی دوره‌ی دبستان هم این‌طوری نبودم. ‫نمی‌تونم تماشا کنم.
‫باز شروع نکن، فیلو.
‫می‌خوای اونجا بشینه ‫و ۱۲ ساعت فقط اشک بریزه؟
‫همم.
‫- باید قضیه رو بهش بگیم. ‫- نه، صبر کن.
‫- چرا صبر کنم؟ ‫- خودم بهش می‌گم.
‫تو لاشی‌ای.
‫آها.
‫تا ابد همین‌جا زندگی می‌کنیم.
‫- نه. ‫- نه؟
‫چطوری؟
‫وای، لائورا.
‫خوبی، عشقم؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم خوبـم.
‫تو چی؟
‫همم... افتضاحـم.
‫یه‌کم خوب می‌شم و باز یه‌کم افتضاح.
‫بیا بشین.
‫ببین، نباید به پلیس‌ها ‫بگی که ما گُل می‌زنیم.
‫اگه بگی توی خونه گُل می‌کِشیم
‫همه‌مون توی دردسر می‌افتیم
‫و از کار اخراج می‌شیم.
‫همم.
‫خب.
‫گوش کنین.
‫سیلِنزی، بوناسی، ‫لوچانی، رومانلی، مِزیتی...
‫عع.. پورتون، فراست، رودن‌هورست، ‫سولچیتو و ناکس.
‫این افراد می‌تونن برن.
‫با اولین پرواز می‌رم خونه.
‫- آخیش. ‫- خدا رو شکر.
‫- ناکس! ‫- بله؟
‫ساعت ۱۱ باید برگردی.
‫- ۱۱ قبل‌ازظهر؟ ‫- بله.
‫شوخی می‌کنین؟
‫یعنی فقط چند ساعت وقت داره ‫که غذا بخوره و بخوابه؟
‫می‌دونم سختـه، ولی درک کنین که
‫هر لحظه‌ای که سپری می‌شه
‫قاتل داره از ما دورتر می‌شه.
‫تو صمیمی‌ترین دوست مِردیت بودی. ‫مهم‌ترین شاهدمون تویـی.
‫ساعت ۱۱ می‌آم.
‫سلام، مامان.
‫- چه خبر، عزیزم؟ ‫- عع...
‫خوبـم. خوبـم. ‫شب سختی بود
‫ولی گفتن برم خونه یه چُرت بزنم...
‫یعنی هنوز توی اداره‌ی پلیسـی؟
‫الان دارم می‌رم، آره.
‫من و بابات برات یه بلیت گرفتیم.
‫می‌خوایم برگردی خونه.
‫نه، نمی‌شه.
‫یعنی چی که نمی‌شه؟ ‫اون‌ها گفتن نمی‌شه؟
‫یه‌جورهایی گفتن. ‫گفتن که
‫به کمکم نیاز دارن
‫و مهم‌ترین شاهدشون منـم.
‫فکر کنم باید بمونم، مامان.
‫بمونی نزدیک یه قاتل؟
‫مطمئنـم پلیس مراقبم هست.
‫ببین، به نظرم...
‫به نظرم واقعاً به من نیاز دارن ‫تا قاتل مِردیت رو پیدا کنن.
‫ازش خوشم نمی‌آد.
‫بهش اعتماد ندارم. ‫رفتارش شبیه آدم‌های بی‌گناه نیست.
‫تصمیم با توئـه، جولیانو.
‫فقط یه زن جسد ‫یه زن دیگه رو با پتو می‌پوشونه.
‫چاو، آماندا.
‫بازرس پرونده‌م.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
‫[ اقتباسی از کتاب «در انتظار شنیده‌شدن»، ‫نوشته‌ی آماندا ناکس ]
‫[ ... این اثر برداشتی از وقایع قتل ‫مِردیت کِرچر از نگاه آماندا ناکس است... ]