‫روز اول مبارک، بابانوئل.
‫اگه مامان بود، حسابی بهت افتخار می کرد.
‫برات یه چیزی آوردم که اسمش ‫«عصاره آبنبات ژله ای دم کرده»ست.
‫ممنون عزیزم. اوه. اومم.
‫خیلی خوشمزه ست.
‫حسابی به کارم میاد.
‫بعد از فاجعه‌ی ارسال‌ بسته های «همه چیز حالا»،
‫این یه کار رو دیگه نمی‌تونم گند بزنم.
‫- گند نمی زنی، بابا. ‫- خوبه پس.
‫امروز روزیه که کت رو می پوشم ‫و یه عالمه وزن اضافه می کنم...
‫و بابانوئل کل اون الف ها می شم.
‫باید بهشون نشون بدم که همه چی تحت کنترله.
‫و هیچی از دستم در نمی ره.
‫کت بابانوئلی کو؟
‫کت کوش؟
‫شاید توی دراوره.
‫خیلی خب! خوبه. اینجا رو زیر و رو می کنیم...
‫و بعد همه چی رو پخش و پلا می کنیم تا شبیه دزدی به نظر بیاد
‫- صبر کن. صبر کن. ‫- اوه!
‫وای!
‫لوکاس، می دونستم ازش خوشت میاد.
‫اون پیژامه باز لایتریش رو پوشیده...
‫به نظرم خیلی... خیلی بامزه بود.
‫اون چی...
‫- خب، می دونی که... ‫- اوه!
‫- سلام. سلام. ‫- اشکالی نداره.
‫- صبح بخیر. ‫- اونجا رو نگاه.
‫- شادوچینو. چه خلاقانه. ‫- آره.
‫من هم یه شادوچینو می خوام. دبل باشه.
‫یه مقدار هم شکلات توش بریزید. بیشترش شکلات باشه
‫قهوه نداشته باشه. فقط شکلات داغ.
‫به جای قهوه توش کاکائو بریزید. ‫با خامه غلیظ، اگه بدونید چی می گم.
‫اگه دارید یه کمی هم نعناع فلفلی توش بزنید.
‫هر آبنبات سفتی هم داشتید توش بریزید. بعدش هم خامه همزده
‫اگه داشتید یه کمی هم کلوچه توش خرد کنید. به اضافه ترافل
‫قهوه. تلخ باشه، لطفا.
‫- اسمتون برای سفارش؟ ‫- بابانوئل.
‫آقا، کار من به قدر کافی سخت هست.
‫بیشتر از چیزی که فکر می کردم باید خودم رو تطبیق بدم
‫آره.
‫- هو هو هو. ‫- اوه!
SYLAR ترجمه تهیه و تنظیم
‫این قسمت: «شرط در آوردن کفش در تختخواب»
‫هی، هی!
‫سالن رو ببین که پر از ستاره های راک فسقلیه!
‫فسقلی؟ عجب!
‫اوه!
‫خب، ببخشید، حرفم... خیلی زشت بود.
‫بیاید بترکونیم!
‫هورا!
‫خب، ببینید، شاید من بابانوئل جدید ‫باشم، ولی دارم وارد دنیا می شم...
‫و امیدوارم بتونیم با همدیگه این مسیر رو پیش بریم،
‫بهتره بگم با سورتمه!
‫سورتمه!
‫راستی همکاری گروهیتون عالیه!
‫می تونم شور و شوقتون رو حس کنم!
‫تنها هدف من اینجا اینه که کار فوق العاده و درجه یک شما رو
‫ارتقاء بدم.
‫- اینجا هممون بازیکن خط حمله هستیم. ‫- گل!
‫ما در کنار هم سخت کار می کنیم و حسابی بازی می کنیم
‫ایول! هردوشون یکیه!
‫می دونم هنوز 9ماه مونده، اما برای تولدم دعوتش نمی کنم
‫بابانوئل جدید، می شه بغلت کنم؟
‫این حرفت شبیه یه جور حقه ست، پس جوابم منفیه.
‫چه عجیب! باشه.
‫شب کی قراره شام بخوریم؟
‫سئوال راحت تری ندارید؟
‫چرا کت تنت نیست؟
‫آره، کت کجاست؟
‫ما 300سال پیش رسم جمعه با لباس راحتی رو کنار گذاشتیم
‫مرسی از این سئوالات محشر‌تون. ‫همگی برگردید سر کارتون!
‫هورا!
‫آقا، واقعا باید کت رو بپوشید. جزو روند کاره.
‫حتما. خب، بتی، اصلا چیز مهمی نیست،
‫اما من فکر کنم یه جورایی ‫کت رو یه جای دیگه گذاشتم.
‫چیکار کردی؟
‫آروم باش، بتی. تو بدتر از این ها رو هم گذروندی.
‫مادر نداشتی. پدر نداشتی.
‫نمی شه یکی دیگه جایگزینش کنیم؟
‫اون از ردای سنت نیکولاس ساخته شده بود،
‫و از اون موقع تا حالا بین بابانوئل ها چرخیده.
‫پس، نمی شه.
‫بابا، می خوای بریم سنگر برفی بسازیم؟
‫اون فرصت نداره.
‫حالاش هم از برنامه عقبیم، تازه فقط 300روز تا کریسمس مونده
‫- جدی می گی؟ ‫- چرا همیشه همه این رو ازم می پرسن؟
‫نوبت منه. نوبت منه.
‫خب، اگه من 6/5تا مهره‌ نارنجی جمع کنم،
‫می تونم از چاه معدنیت برم پایین ‫و همه گوسفندهات رو بدزدم؟
‫- نمی دونم. ‫- این رو نگاه.
‫وقتی بابانوئل بودم، اصلا نتونستم ‫این جوری براتون وقت بذارم.
‫- عاشقشم. واقعا حرف نداره. ‫- من هم همین طور.
‫- من هم دوستش دارم. ‫- آره.
‫خب، نمی خوام ضد حال باشم، ‫اما بچه ها فردا باید برن مدرسه.
‫آره!
‫- نه، بالا نیار، بالا نیار... ‫- سندرا، بالا نمیاری.
‫اما باید یه داستانی برای گذشته امون سر هم کنیم.
‫چون قراره کلی سئوال ازمون بپرسن.
‫پس می گیم خانوادگی یه قایق صید میگو داشتیم.
‫من یه دونه...
‫یه جایی دور از ساحل، میگو صید می کردیم.
‫- مثلا توی «نیوفاندلند»ی جایی. ‫- آره.
‫اون یکی هم داستان بودایی بود.
‫یه کمی پیچیده بود، ولی ‫یه دلیل واسه اینجا نبودنمونه.
‫- حتما. ‫- نمی‌دونم گم شدن تو جزیره چطوره.
‫- اینجوری سوالای بیشتری پیش میاد. باور کن. ‫- باشه، باشه.
‫- فکر کنم... فکر کنم... ‫- همون جریان میگو خوبه.
‫نه، فکر کنم باید داستانِ ‫خلبانی هواپیمای بوته‌زار رو بگیم.
‫- من سرکار به همه همین رو گفتم. ‫- موافقم.
‫من یه خلبان هواپیمای بوته‌زار آلاسکائیم. ‫قبلا هم درموردش حرف زدیم.
‫- فکر خیلی خوبیه. ‫- آره. خلبانش منم.
‫بعدشم یه چیزی.
‫من نمی‌خواستم همه‌ی همکارها فکر کنن ‫که این شغل عالی رو ول کردم...
‫تا یه زن بی‌اسم و رسم ‫پشت یه مرد باعظمت باشم.
‫چون این واقعیت نداره.
‫- خیلی خب. گوش کنید. چی کار می‌کنیم؟ ‫- خب.
‫یه تاس هشت وجهی داریم.
‫یه بار میندازیش، یه دونه هم ‫شیش وجهی هست، برش می‌گردونی،
‫- و حالا باید گوسفند رو برگردونی. ‫- نه.
‫چه جوری این کار رو بکنم؟ ‫کی گوسفند رو برگردونم؟
‫خب...
‫ما اون رو دیدیم. اون صفحه نیست.
‫- کجاست؟ ‫- اون وسطیه.
‫- وسط. بیارش. ‫- قرمزه...
‫کی آلمانی بلده؟
‫اوه. پسر. وای، وای. هی، هی.
‫تو دفترم می‌بینمت!
‫وای. ببخشید، حافظه‌ی ناخودآگاهمه.
‫آره، تنبیه. من خوشم میومد. ‫خاطره‌ی خوبم بود.
‫وای پسر! واقعا توی یه دبیرستان آمریکاییم!
‫تموم چیزهایی که همیشه ‫آرزوش رو داشتم اینجاست.
‫اینفلوئنسرها، سایبرگات‌ها و ورزشکارها.
‫این معرکه‌ست.
اوه خدای من معذرت میخام
اوه خدایا
تو...تو حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫فقط از تیم سافت‌بال حذف شدم.
‫اوه، بهت حسودیشون شده. خب؟
‫مثل وقتیه که الف‌ها بهم گفتن ‫قدم واسه شادی‌بال بازی‌ کردن باهاشون بلنده.
‫درست میشه.
‫تو هم عجیبی‌ ها.
‫فکر کنم بعداً می‌بینمت، ها؟
‫آره.
‫خیلی خب.
‫دبیرستان معرکه‌ست!
‫تجربه‌ی من که اینجوری نبود.
‫گوش کن، بدجوری ساکتی. ‫موضوع چیه؟
‫چی آوردی؟
‫- چیز دیگه‌ای هست؟ ‫- آره.
‫سلام.
‫- عالی شد. ‫- بیا ببینم.
‫گوش کن... خیلی خب... سعی کن ‫با این کتت که پُرِ حیوونه عادی به نظر برسی.
‫راستش، اون ترجیح میده بهش بگی خزنده.
‫وای. دقیقا عین قبله.
‫باورم نمیشه. ‫دارم به یه اسطوره نگاه می‌کنم.
‫خیلی خب، بیاید بچه‌ها رو فراری ندیم.
‫کارول نیومن.
‫اوه... پس اون... اون اسطوره‌ رو میگی.
‫ویویان!
‫اوه.
‫شوهرم اسکات رو که یادته؟
‫- ویویان. ‫- چیز خاصی یادم نمیاد.
‫زنگوله‌ها نقش مهمی تو زندگیم دارن.
‫- آره. ‫- یه کت دارم که کلی زنگوله داره...
‫می‌خوام همه چی رو درمورد ‫خلبان هواپیمای بوته‌زار بشنوم.
‫آره.
‫مخصوصا وقتی که از بالای بهمن رد شدی،
‫تا همسر بیچاره و وحشت‌زده‌ت رو نجات بدی.
‫آره، داستان شگفت‌انگیزی بود. ‫می‌خوام خودم بشنوم.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫من هواپیما رو یادم نمیاد. ‫یه جورایی عجیب بود.
‫آره، اون هواپیمای شخصی دوموتوره‌ ام بود.
‫چه قشنگ.
‫اطراف رو که نگاه می‌کردم، ‫با خودم گفتم دوست دارم بمونم.
‫- اگه.. اگه اشکالی نداره؟ ‫- حتما.
‫حتما. حتما. منم کلی کار دارم.
‫می‌خوام برم به جاهای قدیمیِ ‫ خالی از سکنه یه سر بزنم.
‫- یه سر برم «سیرکویت سیتی»، ضبط بگیرم... ‫- آره.
‫بعدش برم «بلاک‌باستر». ‫واسه امشب فیلم اجاره کنم.
‫به هر حال، هو هو هو هو هو.
‫هو، هو. اوی.
‫وای، من بهش آلرژی دارم.
‫اون... هو هو. هو هو.
‫- نه. ‫- نه.
‫پس جادو اینجا اتفاق میفته.
‫جادو به تنهایی برای رسوندنِ ‫یه میلیارد اسبا‌ب‌بازی تو یه شب کافی نیست.
‫حالا که بحثش شد...
‫هوگو یکی از اون الف‌هاییه که ‫به «علم» اعتقاد داره.
‫شایعه شده که اون اصالتا اهل قطب جنوبه.
‫جادو به جای خود، اما اگه اون رو...
‫با فیزیک کوانتوم، ابعاد چندگانه، ‫جهان‌های موازی و حفره‌های ورتکس آسمون...
‫که بابانوئل باهاشون سفر می‌کنه ‫ترکیب کنی، بوم!
‫کل دنیا سرشار از لذت میشه.
‫- یه میلیارد بسته توی یه شب ارسال میشه. ‫- وای.
‫اگه من همچین تکنولوژی‌ای داشتم، ‫حسابی می‌ترکوندم.
‫البته، اینکه فقط توی کریسمس میشد ‫ارسال کرد، مشکل میشد.
‫با یه کم تغییر میشه هر زمانی ‫بسته رو ارسال کرد.
‫کل سال می‌تونیم این کار رو بکنیم؟
‫بابا، اون قیافه‌ی عجیبی ‫رو گرفتی که...
‫با اومدن یه گوشی هوشمند جدید ‫به خودت می‌گیری.
‫- خب، وقتی مردم بهمون سفارش میدن... ‫- منظورت لیست سفارشاشونه؟
‫البته. می‌تونیم بلافاصله چیزی که ‫می‌خوان رو براشون ببریم؟
‫خب، ما با سیستم ارسالمون...
‫می‌تونیم قبل از این که آدما ‫ بدونن چی می‌خوان، اونا رو واسه‌شون ببریم.
‫بابا. چشمات عجیب و غریب شدن.
‫روز یادبود عالیه.
‫جشن، باربکیو، بازی، خوش‌گذرونی.
‫- این واسه ما یادبودِ چی هست؟ ‫- سربازانِ شهید.
‫چی؟
‫چرا پیکنیک داریم؟
‫خیلی خب!
‫حالا دیگه رسماً می‌تونیم جشن رو ‫شروع کنیم، چون کارول اینجاست.
‫- از دیدنت واقعا خوشحالم. ‫- من چی... آره.
‫خدای من، بچه‌ها! ‫خیلی وقت بود ندیده بودمت. سلام.
‫انگار مامان، بابایِ اینجاست.
‫آره! اوه، خدای من. ‫چه سعادتی.
‫و این...
‫اوه. اوه، سلام!
‫سلام. تو مدرسه ندیدمت.
‫اوه. پس دنبالم می‌گشتی.
‫منتقل شدم یه مدرسه‌ی دیگه.
‫وارد تیم سافت‌بالش شدم. ‫پس آخ جون.
‫خوبه.
‫راستی اسم من رایلیه.
‫کَل. کوتاه شده‌ی کلوینه. ‫کلوین کلوین.
‫اسمت کلوین کلوینه؟
‫آره. یه مشکلی داره.
‫خب، اسم کاملم بادی کلوین بابانوئله،
‫اما می‌دونی اسم چندتا الف بادیه؟
‫می‌دونی... آدم گیج میشه.
‫الف؟
‫بچه‌! بچه! مگه چی گفتم؟
‫بگذریم، مشکلی با اسم کوچیکم نبود،
‫تا وقتی که فامیلیمون رو گذاشتیم کلوین.
‫- پس فامیلیتون رو عوض کردین؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، تو توی برنامه‌ی ‫ «جابه‌جایی شاهد»ی چیزی هستی؟
‫- یه همچین چیزی. آره. ‫- اوه، که اینطور.
‫بگذریم. از خودت برام بگو. ‫تو چه کارهای آدمیزادی‌ای می‌کنی؟
‫تا حالا رفتی بانک؟ ‫با پول و اینا کاری کنی؟
‫آره.
‫سندرا، داری دیوونه‌م می‌کنی.
‫- حتی دنبال دوست پیدا کردن هم نیستی. ‫- اسم اون سنجاب رو چی می‌ذاری؟
‫اون یه موش با یه دم گنده‌ی تپله ‫که آجیل دوست داره.
‫خیلی خب، خودت چی؟ ندیدم تو هم ‫دنبال دوست پیدا کردن باشی.
‫من یه مرد 60 ساله‌م. ‫ما توی این سن دوست پیدا نمی‌کنیم.
‫طبیعت با این روش ما رو بدعنق می‌کنه.
‫فکر کردم گفتی قراره باهمدیگه ‫این کار رو بکنیم.
‫خیلی خب. باشه. حق با توئه.
‫صداش شبیه جیغِ الف بود، ‫من واسه همین از قطب شمال رفتم!
‫مواظب باشید! یه اسب فراری!
‫وای، وای، وای، وای.
‫هی، هی! سندرا، چی کار می‌کنی؟ ‫سندرا، چی کار می‌کنی؟
‫آهای! بیا اینجا! سندرا!
‫وای! وای!
‫چیزی نیست، پسر. چیزی نیست.
‫وای، دختر.
‫عجب سوارکاری معرکه‌ای بود.
‫نترسیدی؟
‫نه. اسبه ترسیده بود، ‫برای همین باید نشون می‌دادم که نترسیدم.
‫درسته. ترسیده بودم. ‫آخه زنبور دیده بودم.
‫- چی گفتی؟ ‫- کی چی گفت؟
‫ای بابا. اینجا هم؟
‫راستی، من جیدام. ‫اونا هم هانا و مکنزی‌ان.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ما یه جورایی باشگاه سوارکاری داریم. ‫تو که نمی‌خوای بهمون ملحق شی، می‌خوای؟
‫شیرهای دریایی ماساژ شکم دوست دارن؟
‫از خدامه که عضو باشگاهتون بشم. ‫آره.
‫- دیدی چی شد؟ ‫- آره!
‫سندرا جلوی فاجعه رو گرفت ‫و حالا داره دوست پیدا می‌کنه.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫- منم یه جورایی دارم موفق میشم. ‫- ئه؟ درمورد چی؟
‫آره، خب بخش داره ‫یه مدرسه‌ی غیرانتفاعی ‌باز می‌کنه و...
‫می‌خوان من مدیرش باشم.
‫گوش کن، من هنوز جواب مثبت ندادم. ‫و... و بایدی در کار نیست.
‫- تو مشکلی نداری؟ ‫- معلومه که مشکلی ندارم.
‫من تو زمان خودم مرکز توجه بودم.
‫حالا نوبت توئه که بدرخشی. ‫منم... منم همینجوری توی تاریکی می‌شینم.
‫- خوب نگفتم، نه؟ ‫- نه.
‫الف‌ها. الف‌های زیبای من.
‫الف‌های همیشه جَوون و زیبای من.
‫کسی می‌خواد از خونش به منم بده؟
‫شوخی می‌کنم! ‫بیخیال، شوخی می‌کنم بابا.
‫یه سوالی ازتون دارم. ‫روز موردعلاقه‌تون توی کل سال چه روزیه؟
‫کریسمس!
‫روزی از سال که از همه کمتر ‫دوستش دارید، چه روزیه؟
‫کل روزهای دیگه!
‫حالا اگه بهتون بگم که می‌تونیم هر روز رو ‫به کریسمس تبدیل کنیم، چی میگین؟
‫- وای. ‫- چه جوری؟
‫ما می‌تونیم با استفاده از سیستم ارسالِ ‫قطب شما و الگوریتم «همه‌چیز حالا!»،
‫این رویا رو به واقعیت تبدیل کنیم.
‫کریسمس، هر 365 روزِ سال.
‫تا هروقت مردم هر چی خواستن ‫براشون ببریم.
‫بهش فکر کنید، خب؟
‫اگه هر روز کریسمس باشه، ‫خاص بودن کریسمس از بین میره.
‫می‌دونم، نول.
‫انگار قلقلک باحال‌ترین چیز دنیا باشه،
‫اما اگه یه هفته قلقلکت بدن، ‫دیگه بالا میاری.
‫من یه بار دو هفته پشت هم قلقلکت دادم ‫و اصلا بالا نیاوردی.
‫آره، مثال بدی بود.
‫فقط میگم این که هر روز کریسمس باشه ‫واقعا به معنای کریسمس نیست.
‫می‌دونم. ولی اینم جزئی از کار ماست...
‫که بذاریم بابانوئل‌های ‫جدید به اینجا عادت کنن.
‫بابانوئل‌ها خودشون باید اشتباهشون رو بفهمن.
‫- اگه بابانوئل تقلبی سایمون نفهمید چی؟ ‫- ... وقتی می‌خوانش.
‫اینجوری کریسمس همه روزه قطب شمال رو...
‫برای هزاره‌ی بعدی حائز اهمیت می‌کنه!
‫میشه بغلت کنم، بابانوئل؟
‫می‌دونی چیه؟ این دفعه عیبی نداره. ‫بیاید. همگی بیاید، زود باشید!
‫اوه.
‫خوبه.
‫چه محکم. خیلی محکمه. وای.
‫خوبه.
‫آفرین. خیلی محکمه.
‫خوبه.
‫بعدش من گفتم «نمی‌تونم با شما ‫گیم بزنم،
‫بعدش برای امتحان نهایی هندسه بخونم ‫و توی انجمن داوطلب بشم!»
‫- جان؟! ‫- آره.
‫شبیه روزای منه. ‫انگار کل روز پام روی گاز بوده.
‫اما یه عالمه واسه خانواده‌م وقت دارم.
‫کی پایه‌ست دوباره اون بازیِ ‫ گوسفند فاجعه رو بازی کنیم؟
‫ببخشید. من قراره برم پیش دخترای اسبی.
‫منظورم دخترای انسانن! ‫نه اسب‌های ماده، صرفا جهت اطلاع.
‫منم با رایلی برنامه دارم، پس...
‫اوه.
‫اوه! می‌دونی چیه؟ یادم رفت. ‫من جلسه‌ی انجمن علمی دارم.
‫باشه. باشه. می‌دونی چیه؟
‫عالی شد. چون من هم... ‫فکر کنم باید میز رو تمیز کنم.
‫چون که چندنفری کار راحت‌تر انجام میشه.
‫و سه نفر جمعاً 6 تا دست دارن، ‫پس اگه خودتون انجام بدید،
‫- کار رو سبک‌تر می‌کنه. ‫- بعد از قرار با دخترای اسب‌سوار می‌بینمت.
‫- خدافظ. خوش بگذره. ‫- فعلا!
‫ما نامه داریم. برامون نامه اومده.
‫[همه چیز، حالا]
‫آره.
‫ما «کریسمس همه روزه» رو ‫توی چندتا بازار آزمایشی بررسی کردیم،
‫و تا الان نتیجه خیلی عالی بوده!
‫درسته!
‫همه چی طبق برنامه پیش میره ‫که تا ماه نوامبر جهانی بشیم.
‫-اما این یعنی چند هفته دیگه. ‫- البته.
‫مطمئنی این درسته؟
‫خب، نظر شماها چیه؟
‫بابانوئل! بابانوئل! ‫بابانوئل! بابانوئل! بابانوئل!
‫بابانوئل، باید حرف بزنیم.
‫اتاق رو خالی کنید.
‫بتس، من چندین سال پیش باید ‫ الف استخدام می‌کردم. اونا خیلی باذوقن.
‫خب، اشتباه متوجه نشی، ‫من ضد اتحادیه‌ی کارگرها نیستم.
‫- اتحادیه چیه؟ ‫- وای پسر، من عاشق اینجام.
‫آقا، امروز دو تا الف نیومدن سرکار.
‫خب، پیش میاد که مردم سرکار نرن.
‫توی قطب شمال نه.
‫تا حالا نشده الفی نیاد سرکار.
‫هیچ‌وقت.
‫یه بار فکر کردیم هوگو می‌خواد ‫خودش رو بزنه به مریضی،
‫اما معلوم شد «ام اند ام» زیاد خورده.
‫اگه نمی‌دونی چی میگم، منظورم اون آبیاست.
‫یه جورایی دیگه نشنیدم چی گفتی.
‫آقا، «کریسمس همه روزه» فکر بدیه!
‫اینجوری بقیه ذوق چیزی رو ندارن.
‫شوق هدیه دادن، با هم بودن ‫و خاص بودن رو خراب می‌کنه.
‫و هیچکس متوجه نمیشه که کی ‫«زندگی خارق‌العاده» رو تماشا کنه.
‫این کریسمس رو نابود می‌کنه.
‫کاملا باهات مخالفم، بتس.
‫بذار این رو نشونت بدم. ‫من بررسی‌ها رو انجام دادم.
‫الان چندین ساله که کریسمس سیر نزولی داشته.
‫در واقع این فکر به ذهنم می‌رسه،
‫چطوره به جای «کریسمس همه روزه» ‫بهش بگیم «ک ه ر»؟
‫آقا، به نظرم یه کم دارید ‫بی‌احتیاطی می‌کنید.
‫چشماتون هم جوری تکون می‌خوره ‫که من فقط توی کارتونا دیدم.
‫خیلی خب، یه سوالی رک بپرسم. ‫من مسئولم یا تو؟
‫- شما، آقا. من فقط می‌تونم راهنمایی کنم. ‫- خوبه. خوبه. خب.
‫پس ببین، من این کار رو شروع کردم ‫چون می‌خواستم همه...
‫هروقت هر چی خواستن به دست بیارن.
‫بتس، این یه آرزو بود ‫اما حالا می‌تونه به واقعیت تبدیل بشه.
‫چرا یه امتحانی نکنیم؟
‫ببین، اگه نشد، برمی‌گردیم به روش قدیمی، خب؟
‫بتی، بتی.
‫تو یه ستاره‌ی راکی.
‫نه، آقا. شما ستاره‌ی راکی.
‫بتی. عزیزکم. بیا تو!
‫یعنی چی؟
‫فکر کردم قراره جلوی ‫بابانوئل سایمون قلابی رو بگیری،
‫نه که بهش بگی ستاره‌ی راک.
‫کرامپت و بارناباس مخالفتشون رو ‫درمورد تغییرات اینجا اعلام کردن،
‫و حالا رفتن.
‫فرار کردن یا فرستادنشون جای دیگه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- باید بری بابانوئل اسکات رو برگردونی.
‫اینجوری که نمیشه. نمی‌تونم.
‫من به این نتیجه رسیدم که همه چی رو ‫خودم انجام میدم.
‫محض رضای «مایک اند آیک».
‫بابانوئل سایمون، من تو رو ‫به نبرد تن به تن دعوت می‌کنم!
‫آخی!
‫چه قشنگ، اما بابایی الان مشغول کاره.
‫شاید... شاید گریس بتونه بازی کنه.
‫این بازی نیست. ‫این یه مبارزه‌ی واقعیه.
‫- کسی که ببازه از قطب شمال میره. ‫- چی؟
‫ممنون؟
‫این مسخره‌ست.
‫مسخره؟ شاید.
‫اما کارت اشتباهه. خودت هم می‌دونی.
‫برای همین دیگه گریس رو ‫با خودت نمیاری سرکار.
‫گریس رو به ماجرا ربط نده، خب؟
‫اون سرش شلوغه.
‫اون داره... کارهای بچگونه می‌کنه.
‫مثل یه کوتوله دروغ میگی.
‫نول، این مزخرفات دیگه کافیه.
‫برو خونه، یه حموم آدامس بادکنکی بگیر ‫تا بعدا درموردش حرف بزنیم.
‫از دست این مردها.
‫عزیزم، از دعوا کردن باهات متنفرم.
‫می‌دونم قوانین قطب شمال ‫دستای گوگولی مگولیت رو بسته،
‫واسه همین فکر کنم من باید یه کاری کنم،
‫تا این بابانوئل سایمون کله‌پوک و قلابی ‫سبک زندگیمون رو نابود نکرده.
‫ببخشید که فرانسوی میگم، ‫اما من «ترِس انگرِ» هستم. (خیلی عصبانی)
‫اگه کاری باهام داشتی، ‫شیر دریایی می‌دونه کجام. از طرف نول.
‫بتی؟
‫اینجایی؟
‫انقدر کوچولویی که بعضی وقتا نمی‌فهمم.
‫فکر کنم یه کم زیادی بهت سخت گرفتم.
‫کارول؟
‫خدای من.
‫سلام! چطوری؟ نگاهش کن!
‫- تو اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- می‌خوام برت گردونم.
‫- چی؟ ‫- سایمون داره کریسمس رو نابود می‌کنه.
‫بیخیال. کریسمس رو نابود می‌کنه؟ ‫می‌دونی چند بار این رو به خودم گفتی؟
‫یادته یه بار گوشی رو گذاشتم توی سورتمه؟ ‫اصلا خوشت نیومد.
‫یا اون موقعی که از «مرکز راکرفلر» رد شدیم.
‫و نوک درختا یه کمی خم شد. ‫«این دیگه پایانِ کریسمسه.»
‫- اون نقشه‌های عجیبی داره! ‫- آره.
‫می‌خواد هر روز رو کریسمس کنه!
‫گوش کن، سایمون حق داره بابانوئلی باشه ‫که حق انتخاب داره، درسته؟
‫درست مثل من که حق دارم ‫اون بابایی باشم که قرار بود باشم.
‫فکر می‌کنم که بیخودی اومدی اینجا.
‫خیلی خب، ببین. بیا اینجا. ‫بس کن. بس کن.
‫گوش کن، باید باهات روراست باشم.
‫باشه، دلم برات تنگ شده بود. ‫می‌خوای یه کم گپ بزنیم؟
‫- خیلی دوست دارم بمونم! ‫- خوبه.
‫امکان نداره تا وقتی که ‫بابانوئل سایمونِ قلابی
‫تو قطب شماله، برم اونجا.
‫من هیچکاری با اون آدم ندارم.
‫- راستی، من یه کار پیدا کردم. ‫- چه کاری؟
‫- آقا، یه مشکلی داریم. ‫- سلام بتی.
‫ئه گریس، ندیدم اونجایی.
‫افراد شیرینی زنجبیلی دارن ‫خونه‌شون رو دوباره طراحی می‌کنن...
‫تا خونه رو بازتر کنن،
‫یه دیوار کامل هست که میشه خوردش.
‫- باید بری ببینی. ‫-بابایی، بریم.
‫عزیزم، الان بابایی خیلی درگیر کاره.
‫چطوره خودت بری و برگشتنی ‫یه پنجره واسه‌م بیاری؟
‫[همه چیز حالا]
‫آقا، الف طویله ناپدید شده ‫و یه مشکلی برای گوزنای شمالی پیش اومده.
‫ظاهرا نمی‌خوان پرواز کنن، ‫یا شایدم نمی‌تونن.
‫از بعد برنامه‌ی «64 تی‌وی» ‫ندیده بودم اینجوری از خود بیخود شن.
‫به اضافه‌ی رفتنِ الف‌ها.
‫آقا، الف‌ها فقط بلدن ‫ برن رولت دارچینی بخورن.
‫خب، پس کجان؟
‫کاش می‌دونستم، اما تعداد بیشتری رفتن.
‫غیبت الف‌ها و پرواز نکردن گوزن‌های شمالی ‫بازتابی از نوع مدیریته.
‫- موافقم. ‫- آره، اینجوری مسئولیتش با توئه، بتی.
‫چیزی به دسامبر هم نمونده.
‫فکر کنم واسه همه خوب باشه.
‫که خود کریسمس دیگه اونقدرها مهم نیست، هان؟
‫شما نول رو ندیدی؟
‫دیشب نیومد خونه.
‫معمولا زیپی بهم زنگ می‌زنه...
‫و بهم میگه که توی کافه‌ی کاکائو ‫زیاد هله هوله خورده،
‫اما زیپی هم رفته.
‫از دست این مردها، نه؟
‫فقط فکر نمی‌کردم بدون من بره.
‫آره، خب، همونطور که گفتم، ‫من چیزی درموردش نمی‌دونم، پس...
‫دوباره دور دور کردن با تو خیلی کیف میده...
‫- اوهوم. ‫- اما کار کردن واسه «همه‌چیز حالا»؟
‫چی کار داریم می‌کنیم؟
‫کاری که همیشه می‌کنیم. ‫توی تعطیلات واسه بقیه شادی می‌بریم، درسته؟
‫اما هر چی بیشتر به کریسمس نزدیک می‌شیم، ‫مرسوله‌ها کمتر میشن.
‫آره، باید اعتراف کنم ‫اونقدری که یادمه نشاط‌آور نیست.
‫به خاطر بابانوئل سایمونِ قلابیه.
‫اون «بابانوئل سایمون قلابی» نیست. ‫اون دیگه بابانوئل واقعیه.
‫بدون مهم‌ترین یارش هم بابانوئل خوبی نمیشه.
‫تو هنوزم مهم‌ترین یاری.
‫پس باید برگردی قطب شمال ‫ و به این آدم کمک کنی، خب؟
‫تازه با بتی هم طرفی.
‫- نمی‌تونم برگردم. ‫- چرا، می‌تونی.
‫بهت که گفتم، من براش یادداشت گذاشتم، ‫اما هنوز نیومده دنبالم بگرده.
‫- این یعنی دیگه براش مهم نیست. ‫- تو براش مهمی.
‫درستش می‌کنید. ‫فقط 900 ساله که ازدواج کردین.
‫چیزی به دلزدگی از ازدواج ‫بعد 1000 سال نمونده.
‫درسته.
‫[همه چیز حالا]
‫می‌دونی چیه؟ اینجا دیگه خونه‌ی ماست.
‫همه‌مون اینجا واقعا خوشحالیم.
‫یا شبِ خبیث! ‫گردنِ موری رو زدن!
‫نمی‌دونستم همچین اهریمنی وجود داره.
‫خب، گوش کن، شیکاگو برای همه ‫خوب نیست، می‌تونیم درستش کنیم.
‫فقط کله‌ش رو دوباره می‌ذاریم رو تنش.
‫اینجا رد پا هست. ‫پس معلومه که خودکشی نبوده.
‫یکی مثل یه تیکه اسنک بینیش رو از جا کنده!
‫آخه کدوم آدم پلیدی هویج می‌خوره؟
‫هیپی‌ها و گیاهخوارها. گیاهخوارهای هیپی.
‫آهای! تو! ‫داری اثر هنری من رو خراب می‌کنی.
‫داشتیم تو ملکم یه کم ‫حس و حال کریسمسی ایجاد می‌کردیم، پسرا.
‫یه دقیقه صبر کن. تو جیمی مرسری.
‫تو لگو دوست داشتی، نه؟
‫اصلا کی دیگه به کریسمس اهمیت میده؟
‫هی، هی، هی.
‫پس این کار رو کردی.
‫با بزرگ‌ترین گوله برف پرت‌کنِ زمونه ‫ در افتادین.
‫آقای بابا...
‫دیگه خوش‌اخلاقی بسه.
‫اوه! اوه!
‫- دستم رو کشیدم. ‫- بابانوئل.
‫من اون آدم سابق نیستم.
‫تو آدم نیستی. قهرمان منی!
‫سنگر بگیر! سنگر بگیر!
‫باعث افتخاره! ‫از آشناییتون خوشحال شدم.
‫آخ! آخ!
‫وای. هنوز ساعت 7 هم نشده. ‫ولی آهِ ساعت 9 رو کشیدی.
‫من به خاطر گوله‌برف بازی اخراج شدم.
‫- برنده شدی؟ ‫- قبلا واسه خودم کسی بودم.
‫- حداقل فکر می‌کردم کسی‌ام. ‫- چی داری میگی؟
‫-روی تخت کفش نپوش. ‫- امروز کلی در مورد شانس فکر کردم.
‫حتی بابانوئل شدنم هم شانسی بود.
‫اون می‌تونست از روی پشت بومِ هرکسی بیفته.
‫بعدش با تو ازدواج کردم. ‫عاشق اینم که باهات ازدواج کردم.
‫اونم به خاطر خانومِ بابانوئله. ‫فقط دارم از این شرط به اون شرط میرم.
‫دیگه شرط‌هام تموم شد.
‫خب، شرط «رو تخت کفش نپوش» رو داری.
‫آره. اون هست.
‫فکر کردم اگه برگردم شیکاگو، ‫همه‌ چی ادامه همون موقع ست.
‫اینکه سریعاٌ موفق می شیم.
‫با بچه هام وقت می گذرونم.
‫اما اون ها دوست های خودشون رو دارن تو هم کارت رو داری
‫مدیر مدرسه.
‫تو بهترین مدیر مدرسه شیکاگویی. ‫چون این کار رو خوب بلدی.
‫خب، فقط باید بفهمی که تو چه کاری رو خوب بلدی.
‫ببینید، این فراتر از کل چیزهاییه که تا به حال آرزوش رو داشتیم
‫«ک ه ر» داره حسابی موفق می شه ‫و تمامش به لطف شماهاست.
‫الف هایی که غر نزدن و فرار نکردن!
‫الآن یه چیزی به اسم دپارتمان حسابداری داریم؟
‫آدم ها رو جریمه می کنیم؟ ما از این کارها نمی کنیم!
‫چرا یه امتحانی نمی کنی؟ اگه دوست نداشتی، دست بر می داریم
‫اما یه حسی بهم می گه وقتی توی اون عمارت بزرگ...
‫توی تپه ها زندگی کنی، نظرت عوض می شه.
‫نه. وقتمون داره تموم می شه.
‫این شوق کریسمس رو می سنجه. ‫ببین چه قدر داره تاریک می شه.
‫وقتی درخششش کامل نابود می شه، کریسمس منقرض می شه
‫دیگه بسه! یه جای کار می لنگه. و من می دونم کجاشه.
‫بابانوئل جدید داره شور و شوق کریسمس رو نابود می کنه
‫چی داری می گی؟ نخیرم. دارم بیشترش می کنم.
‫کریسمس نباید هر روز باشه!
‫انتظارش مهمه.
‫کریسمس یعنی با زنجیر کاغذی یا ‫شکلات چسبونکی ارزون روزشماری کنی.
‫یعنی با اشتیاق بری بخوابی،
‫و بدونی وقتی بیدار شدی، زیر درخت برات هدیه هست
‫کریسمس یعنی خوب بودن! عشق!
‫باور داشتن به چیزی... که نمی تونی ببینی.
‫حالم زیاد خوش نیست.
‫حالا که حرف از ندیدن شد، من نمی تونم ایدی رو ببینم!
‫چیزی نیست.
‫همه چی یه توجیه علمی داره، به غیر از این یه مورد.
‫آغاز وحشتزدگی!
‫خب، همگی آروم باشید، خب؟ این کاملا عادیه.
‫توی کل تاریخ قطب شمال،
‫تا حالا نشده که یه الف ناپدید بشه.
‫از لحظه ای که پات رو گذاشتی قطب شمال، می دونستم یه مشکلی هست
‫اوه، نه!
‫اولش کت رو گم کردی. حالا هم این وضعیت.
‫به قدر کافی بهت مهلت دادم.
‫من به عنوان رئیس الف ها، دیگه ‫به شما اجازه نمی دم ادامه بدی.
‫خب پس، بتس،
‫ظاهرا دیگه رئیس الف ها نیستی.
‫تو اخراجی.
‫نه!
‫بلا؟ بیا. بیا، بیا بیا.
‫هیچ وقت فکرش رو نمی کردم که اینجا ببینمت.
‫فکر کنم دنبال کت بابانوئل می گردی؟
‫تو برش داشتی؟
‫نه! خودش اومد اینجا.
‫واقعا؟
‫خودش اومد.
‫فکر کنم اینجا جاش امن تره.
‫پس برای چی اومدی؟
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫اوه! اسکات کلوین؟ تو گذاشتی بازنشسته بشه.
‫یه مقداری برات غیر عادی بود نه؟
‫اون نه!
‫اون.
‫وای! این ها از کجا اومد؟
‫خب، شاید کار من بوده باشه. ‫داشتم به حرف هات فکر می کردم.
‫و اینکه باید کاری که توش بهترینم رو ‫ انجام بدم. و اون بابانوئل بودنه.
‫پس حالا وقتشه نشون بدم که حالا و همیشه
‫من بابانوئل خانواده ام می شم.
‫آخی.
‫ممنون، بابا.
‫خب، باید بگم که،
‫این تزئینات کریسمس باعث می شه یه کمی دلتنگ خونه بشم
‫من هم همین رو می گم.
‫من دوست دارم یه کریسمس ، قدیمی قطب شمالی داشته باشیم
‫البته اگه وقتش رو دارید.
‫نه، این حیرت انگیزه.
‫می تونیم گوسفند برگردون بازی کنیم.
‫و بالآخره طبق دستورالعملش پیش بریم.
‫کل، اگه دوست داری می تونی ‫چند تا از دوست هات رو بیاری،
‫یا اصلا از رایلی بخوای بیاد.
‫وای، این گام بزرگیه.
‫اول بازی با خانواده. بعدش ازدواج.
‫بیخیال. شما اصلا به همدیگه نزدیک هم نشدید.
‫این همه ماهه با هم دوستید، اون وقت هنوز بهش نزدیک نشدی؟
‫خب همه که مثل ما بعد از 6دقیقه آشنایی با هم ازدواج نمی کنن
‫مرسی. وقتی به دخترها می رسه... ‫واقعا نمی دونم دارم چیکار می کنم.
‫من می تونم تو این مورد کمکت کنم.
‫می خوای یادم بدی چه طوری باهاش صمیمی بشم؟
‫باید خیلی جالب باشه.
‫این کار رو نمی کنم.
‫گفتم شاید شما کمکم کنید درخت رو تزئین کنم.
‫چه عالی! آره، دلم برای این کار تنگ شده بود.
‫- خیلی خب. ‫- آره، منم.
‫خب، می دونید که چی می گن؟
‫«الف ها باید الف بازی در بیارن!»
‫خیلی خب، الف ما رفته بیرون یه کمی بستنی بیاره،
‫ولی گمون کنم بتونیم از تزئین کردن درخت شروع کنیم.
‫پس بعد از 29سال...
‫می خوام برای اولین بار کریسمس رو پیش خانواده‌ ام باشم
‫- اوه، اسکات! ‫- ممنون، بابا.
‫خب، همگی یه چیز تزئینی بردارید.
‫بزرگ ها رو بردارید و از انتهاش شروع کنید. ما باید...
‫وای خدا، به فنا رفتیم!
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.