‫«دختران مرده» "اثری از "لوئیس استرادا
‫بر اساس رمانی از ‫خورخه ایبارگوئنگویتیا
‫19 ژوئن 1960
"صخره عمیق، مسکالا"
‫ روز بخیر آقا.
‫روز بخیر، جناب سرگرد. ‫‫ممنون که خبرمون کردین.
‫کجا پیداش کردین؟
‫جسد اون پایینه.
‫ولی باید از بغل برید پایین، ‫راهش یه کم ناجوره.
‫پس حواسمو جمع می‌کنم.
‫لعنتی، ‫یه دختر مُرده دیگه .زیر آفتاب داره می‌پزه
‫ببین عاقبتت چی شده.
‫ایوانکو! به اورژانس بگو بیاد، ‫پزشکی قانونی و بازرسم خبر کن.
‫شما لاشخورا هم دو دقیقه وقت دارین ‫عکس‌هاتونو بگیرین، نه بیشتر.
‫بیاین پایین.
‫یک دختر مُرده دیگر در مسکالا!
"این قسمت: "‫انتقام دو جانبه
‫2 ژانویه 1964
‫گوئمز سیرا، مسکالا
‫و بدانید که ‫من و همکارانم در کنار شما هستیم،
‫جناب آدولفو لوپز ماتئوس ارجمند،
‫و اینکه ما فراتر از ششم ژوئیه ‫به حمایت از شما ادامه خواهیم داد،
‫فراتر از اول دسامبر،
‫زمانی که شما سنگین‌ترین ‫و جدی‌ترین .مسئولیت‌های ملت را بر عهده می‌گیرید
‫لذا، ما در کنار شما خواهیم بود ‫تا به تشویق مردم ادامه دهیم...
‫...برای تحقق والاترین سرنوشت‌شان.
‫رئیس؟
‫رئیس.
‫پول بنزین 12 پزو می‌شه.
‫می‌شه یه کمم ‫برای صبحونه بهم مساعده بدین؟
‫خیلی رو اعصابی، اسکلرا.
‫اینو بگیر. ولی بعداً موقع حساب کتاب ‫باقی‌شو ازت می‌گیرم.
‫ممنون رئیس.
‫خانوم، بیا اینجا.
‫من شکم خوک با سس سبز می‌خوام، ‫با لوبیای سرخ شده و یه تخم‌مرغ.
‫تو چی؟
‫همونو، جناب سروان.
‫واسه منم همونو بیار خوشگله. ‫یه شیر قهوه هم بیار.
‫همیشه دنبال استعداد جدیدی‌ها، ‫خانوم سرافینا.
‫هیچ‌وقت گاردت باز نمی‌شه، نه؟
‫دست خودم نیست جناب سروان.
‫وقتی یه مدت طولانی تو این کار باشی، ‫دیگه ملکه ذهنت می‌شه.
"‫حزب انقلابی سازمانی با پرزیدنت "لوپز ماتئوس ‫مدرنیته و عدالت اجتماعی
"جناب رئیس‌جمهور، آب ما را دزدیدن"
‫اسکلرا، بزن بریم!
‫این زنه... عجب بی‌قرارِ پفیوزیـه.
اسکلرا ‫برو سان‌خوان. ‫با این کاری که می‌خوایم بکنیم،
‫فکر کنم بهتره یه شمع روشن کنم.
‫می‌خوام بانوی معجزات ‫هوامو داشته باشه و حافظ من باشه.
‫خانوم عصربخیر. ‫عصربخیر. چند می‌شه؟
‫پنج پزو، لطفاً.
‫ممنون.
‫خدا خیرت بده.
‫شما هم همینطور.
‫لطفاً نذر منو قبول کن ‫و دعام رو بشنو.
‫تو همیشه هوامو داشتی.
‫ازت می‌خوام، تو رو به بزرگیت قسم، ‫تنهام نذار و بهم قدرتی بده
‫که این مأموریت رو که این همه مدت عذابم داده ‫و زجر کشم کرده با موفقیت تموم کنم.
‫قسم می‌خورم اگه کمکم کنی ‫انتقامم رو بگیرم،
‫بزرگترین محراب رو برات ‫تو «کنسپسیون» بسازم.
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس. آمین.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
... :: تـرجمه از سعیـد پردیـس :: ... ‫.:: Saeed_Pardis ::.
‫اینجا نونوایی پیدا می‌شه؟
‫سه تا هست. ‫نزدیکترینشون تو میدونه.
‫ممنون.
‫انگار اینجا خیلی نون دوست دارن. ‫سه تا نونوایی هست.
‫اولیش چند تا خیابون اون‌ورتره.
‫مستقیم برو میدون، ‫یه نگاهی بندازیم.
‫شب‌بخیر.
‫می‌شه چهار تا شیرینی ناپلئونی بدین؟
"نانوایی "گلوریا
‫این نیست. یه خانوم بود.
‫ولی ناپلئونی‌هاش حرف نداره. ‫می‌خوای؟
"نانوایی "فلور توکسپانا
‫شب بخیر. اینا شیرینی‌های شماست؟
‫فکر کنم پیداش کردیم، جناب سروان.
‫این یارو که پشت پیشخونه کُپِ همونیه ‫که رئیس عکسشو بهمون نشون داد.
‫ناپلئونی‌هاشم تا الان از همه بهتر بوده.
‫خودشه.
‫منو نمی‌شناسی، سیمون کورونا؟
‫خب، شاید این حافظه‌تو سر جاش بیاره، ‫حرومزاده!
‫نه، نه!
‫آخ! کمک!
‫شما شلیک نمی‌کنین، جناب سروان؟
‫نه، من حواسم به پشتمونه، ‫تو همین‌طور داخل رو به رگبار ببند.
‫سالتو توکسپانا
‫چه گزارشی داری، افسر؟
‫قربان، 48 تا پوکه پیدا کردیم.
‫تقریباً همه‌شون نظامی‌ان.
‫یکی از گلوله‌ها بازوی خانوم آلداکو رو ‫خراش داده و یه زخم ناجور برداشته.
‫اون و نانوا، سیمون کورونا، ‫یه کم سوختگی سطحی هم دارن.
‫هر دوتاشون دارن ‫منتقل می‌شن بیمارستان.
‫اورژانس ‫واحد پزشکی سالتو توکسپانا
‫آقای سیمون کورونا،
‫هیچ می‌دونی ‫کی می‌خواسته شما رو بکشه؟
‫قربان، کوچکترین شکی ندارم ‫کار کی بوده.
‫ کاملاً و قطعاً مطمئنم،
‫چون صورتش رو پشت اسلحه‌ای ‫که به طرفم گرفته بود دیدم،
‫ زنی که این کارو کرد ‫کسی نیست جز سرافینا بالادرو.
‫احیاناً می‌دونی به چه دلیلی
‫خانوم بالادرو می‌خواسته ‫امشب شما رو به قتل برسونه؟
‫اوم...
‫راستش یه کم خجالت می‌کشم ‫بگم بله، می‌دونم.
.لطفا، بفرما
‫حقیقتش اینه که من ‫و خانوم ،سرافینا بالادرو با هم رابطه داشتیم
‫و کلی با هم وقت گذروندیم و ‫سه بارم با هم زندگی کردیم.
‫گاهی خوب بود ‫و گاهی هم افتضاح.
‫با هم بودیم، جدا می‌شدیم، ‫از این قهر و آشتی‌های معمول داشتیم.
‫ولی قربان، بین خودمون بمونه، ‫اون سرافینا اصلاً اعصاب نداره.
‫تو سفری که به وراکروز داشتیم ‫برای همیشه ولش کردم.
‫ فکر می‌کنم تمام اون عصبانیت،
‫و چیزی که می‌تونم تصور کنم ‫یه نفرت آتشینه،
که ‫سه سال بعد .باعث شد این کارو بکنه
‫هیچ‌کدوم از اون تیراندازای دیگه‌ای ‫که باهاش بودن رو دیدی؟
‫نه.
‫ولی می‌تونم با جزئیات کامل .اون یارو رو توصیف کنم
‫ کسی رو که درست قبل از این ماجرا .اومد داخل ‫تا ازم شیرینی ناپلئونی بخره
‫نه خیلی قد بلند بود نه خیلی کوتاه،
‫نه خیلی جوون بود نه خیلی پیر.
‫یه آدم... معمولی بود.
‫ولی موهاش رو .مثل سربازا کوتاه کرده بود
‫هیچ می‌دونی که تیراندازا از کجا
‫اون تفنگ اتوماتیک نظامی
‫یا اون کلت کالیبر 45 رو که باهاش ‫می‌خواستن تو رو بکشن گیر آوردن؟
‫نه.
‫ولی چیزی که از دورانی که باهاش بودم یادمه
‫اینه که تو تمام مدتی که با اون ‫سرافینا بالادروی آتیشی‌مزاج زندگی می‌کردم،
‫ با تمام رده‌های ارتش ‫سر و سرِ خیلی نزدیکی داشت.
‫اطلاعات بیشتری که به دست آوردیم ‫باهات تماس می‌گیریم.
‫و اگه زحمتی نیست،
‫می‌خواستم اظهاراتت رو ‫برای بایگانی امضا کنی.
‫بله.
‫ممنون. امیدوارم زودتر خوب بشی.
‫من دیگه مرخص می‌شم.
‫و در آخر، قربانی اظهار داشت ‫که در سه نوبت مجزا
‫با زنی به نام سرافینا بالادرو ‫رابطه و زندگی مشترک داشته است.
‫و همچنین وی قادر به تأیید این موضوع بود ‫که رهبر احتمالی حمله،
‫که قصد جان او را داشته است، ‫سابقه طولانی
‫در برخورداری از روابط نزدیک با اعضای ‫ارتش مکزیک را دارد. نقطه.
‫با نهایت فوریت و احترام، ‫جناب دادستان کل،
‫بدینوسیله اینجانب خواستار همکاری شما
‫به منظور پیشبرد ‫ترتیبات لازم و مقتضی
‫جهت صدور حکم بازداشت ‫شخصی به نام سرافینا بالادرو
‫و همدستان وی می‌باشم.
‫ممنون، خانوم نورما.
‫هر وقت این نامه آماده شد،
‫لطفاً مستقیماً برای ‫دادستان کل ایالت بفرستیدش،
‫تا ایشون برای همتای خودشون ‫در «پلان دِ آباخو» ارسال کنن
‫و فوراً تحقیقات در مورد مظنون ‫سرافینا بالادرو، رو شروع کنن.
‫چشم قربان، فوراً انجامش می‌دم.
‫آقای سیمون کورونا؟
‫جناب، باید با من ‫تشریف بیارین دادسرا.
‫بله، افسر.
‫عزیزم؟ حواست به اینجا باشه، باشه؟
‫باشه آقا، زود برگردی.
‫دادسرای «پلان دِ آباخو»
‫می‌خواد که ما در مورد ‫نقش یا مشارکت شما،
‫به همراه سرافینا بالادرو،
‫توی یه جور دفن مخفیانه صحبت کنیم.
‫قربان می‌تونم یه سؤال بپرسم؟ ‫‫البته.
‫حضورم ‫تو این بازجویی داوطلبانه‌ست؟
‫با پای خودت اومدی اینجا، ‫یا به زور کشوندیمت؟
‫نه. نه، کسی هیچ زوری به کار نبرد.
‫آها، پس با پای خودت اومدی.
‫هرچند این حق رو داری ‫که سکوت کنی.
‫اگه اجازه بدید، ‫قبل از اینکه .جواب بدم یه سؤال دیگه دارم
‫سرافینا هنوز آزاده و داره راست راست می‌چرخه؟
‫این گزارش‌ها نشون می‌ده ‫که اتهاماتی علیهش وجود داره.
‫خب این برای ما دو تا معنی داره.
‫یا گرفتنش ‫یا خیلی بهش نزدیک شدن.
‫خیلی‌خب، ‫پس سؤال آخر، قسم می‌خورم.
‫اگه بهتون بگم اون دختری که ‫از تپه قلش دادیم پایین واقعاً چطوری مُرد،
‫کمکی می‌کنه که مطمئن شین ‫اون مدت بیشتری رو تو زندون بگذرونه؟
‫همون یه سؤال کوچیک ‫باعث شد شیش سال بیفتم اینجا.
‫تنها چیزی که از اون دختر بیچاره‌ای ‫که از تپه قلش دادیم پایین می‌دونستم،
‫این بود که اسمش... ‫ارنستینا، هلدا یا النا بود.
‫پرونده ارنستینا، هلدا یا النا
‫بعد از اینکه ‫دو بار با سرافینا زندگی کرده بودم،
‫دوباره راهمون وسط ‫میدون «پاخارس» به هم افتاد.
‫15 ژوئن 1960 "پاخارس، پلان دِ آباخو"
‫اولش فکر کردم ‫یکیه که شبیه‌شه.
‫ولی همین‌طور که خرامان خرامان ‫بهم نزدیک می‌شد، تنم به لرزه افتاد.
‫اول زانوهام، ‫بعد پاهام، بعد همه جام.
‫و از خودم پرسیدم ‫که هنوزم عاشقشم یا نه؟
‫و همه چیز مثل همیشه اتفاق افتاد.
‫باهام بدرفتاری کرد، که باعث شد ‫احساس گناه و پشیمونی کنم.
‫مثل اون موقعی که ‫با یه فروشنده دوره‌گرد خوابید،
‫یا اون باری که زیر تخت رو نگاه کردم
‫و جوراب و شورت‌هایی رو پیدا کردم ‫که مال من نبودن.
‫فارغ از اینکه چطور اتفاق افتاد،
‫باعث شد اون کارای اداری رو ‫که برای انجامش اومده بودم فراموش کنم،
‫و تمام ذهنم درگیر ‫فکر این تصادف عجیب و غریب شد.
‫منم حس کردم که سرافینا ‫هنوز عاشقمه.
‫اون سیلی‌ای که بهم زد ‫یه نشونه واقعی از علاقه‌اش بود.
‫چطوری سیمون؟ ‫چه عجب از این طرفا، پاخارس؟
‫خبری نیست، اومدم چند تا برگه رو ‫برای یه نونوایی جدید پر کنم.
‫ ساعت 2 قرار دارم، ‫واسه همین داشتم وقت می‌گذروندم.
‫تو چی؟ ‫اومدی به دوستت سر بزنی، یا چی؟
‫کاغذبازیای حوصله‌سربر.
‫یه کار کوچیک برای خونه «پدرونس» دارم، ‫ولی تا ساعت 1 وقت دارم.
‫خب، حالا که هر دوتامون وقت داریم، ‫می‌تونم برات...
‫مسخره‌بازی در نیار، سیمون.
‫یه اتاق برامون بگیر. ‫‫اوهوم.
‫تازه، ‫اگه بهم فرصت داده بود،
‫همونجا ازش می‌خواستم ‫که دوباره با من باشه.
‫اون موقع، سرافینا ‫باید حدود 38 سالش می‌بود.
‫ولی با اون چشمای خمار ‫و لبای غنچه‌ایش،
‫شبیه یه فرشته جوون بود.
‫صبح بخیر... ‫‫ما یه اتاق می‌خواستیم.
‫شب تا صبح یا ساعتی؟
‫نصف روز. ‫‫نصف روز، بله.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
"هتل تجاری شماره 13" "خوش آمدید"
گ.ل.چ.ی.ن د.ان.ل.و.د
‫ساعت رو نگاه کن!
‫ قرار بود ‫فقط چند ساعت بیرون باشم.
‫نمی‌خوام دخترا و "اسکلت" نگرانم بشن.
‫به نونوایی هم گفتم ‫بعد از ظهر برمی‌گردم.
‫بهتره بجنبیم ‫وگرنه به آخرین اتوبوس نمی‌رسیم.
‫راست می‌گی. ‫‫زود باش.
‫یکی دیگه.
‫مرسی.
‫اگه تند بریم، به اتوبوسم می‌رسم.
"خوش آمدید"
"هتل تجاری شماره 13"
... :: تـرجـ‌مه از : سعیــ‌د پردیــ‌س :: ... کـانـال تلگـ‌رام : Saeed_Pardis_Sub
‫اگه آروم بیدار شده بودم، ‫وسایلم رو جمع کرده بودم،
‫و زده بودم به جاده ‫که برگردم «سالتو توکسپانا»،
‫این دیدارم با سرافینا
‫می‌شد یکی از اون اتفاقای بی‌شماری ‫که تو زندگیم افتاده
‫و دیگه یادم نمیومد.
‫ولی انگار قسمت این بود.
‫اون روز، سرنوشتم برای همیشه ‫به اون زن گره خورد.
‫می‌دونی، من با ماشین اومدم؟ ‫با ماشین خودم می‌رسونمت خونه.
‫عجب آدم کله‌گنده‌ای شدی، سیمون.
‫با ماشین شخصی و این حرفا. ‫‫آره.
‫ولی دیروز باید «پدرونس» می‌بودم.
‫امروز هم ناهار با «آرکانخلا» ‫تو «سن پدرو» قرار دارم.
‫هیچی دیگه نگو.
‫می‌ریم «سن پدرو» و ناهارت.
‫ممنون. بفرمایید.
‫ ببین ‫سرنوشت .عجب حرومزاده‌ی مکاریـه
‫اگه رفته بودم پیش مکانیک ‫و بهم گفته بود: «شرمنده‌ام رفیق،
‫معلوم شده اون قطعه پیدا نمی‌شه. ‫ماشینت هنوز آماده نیست...»
‫منم سرافینا رو ‫می‌رسوندم ایستگاه اتوبوس،
‫هر کدوم راه خودمون رو می‌رفتیم،
‫و هیچ‌کدوم از این اتفاقا نمی‌افتاد.
‫ولی ماشین مثل روز اولش شده بود.
‫با اولین استارت مثل شیر غرید.
‫و اینم از من،
‫که به خاطر داشتن یه مکانیک خوب ‫شیش سال پشت میله‌های زندونم.
‫من همیشه تحت تأثیر طبیعت وحشی ‫این اطراف قرار می‌گیرم، تو چطور؟
‫این نشون می‌ده که «پلان دِ آباخو» ‫اصلاً به گرد پای «مسکالا» هم نمی‌رسه.
‫تو و این گه‌خوریای برتری‌جویانه‌ت، سیمون. ‫همش می‌خوای برگردی به اصل و ریشه‌ت.
‫و به هر دلیلی که هست،
‫آخرش منو ول می‌کنی ‫و برمی‌گردی به دهات خودت.
‫فکر می‌کنی بودن با یه رئیس فاحشه‌خونه ‫خجالت‌آوره.
‫از کاری که می‌کنم خجالت می‌کشی.
‫بس کن سرافینا! ‫برام مهم نیست که .یه فاحشه‌خونه رو می‌گردونی
‫این قضیه من ‫و ریشه‌هام هم چرت و پرته.
‫چرا همش سعی می‌کنی دعوا راه بندازی
‫سر چیزی که ‫هیچ‌کدوممون نمی‌تونیم کاریش کنیم؟
‫این بحث به هیچ جا نمی‌رسوندت.
‫تنها کاری که می‌کنه اینه که ‫حال هر دوتامون رو خراب می‌کنه.
‫همیشه همین‌طوری بود.
‫من یه چیز رمانتیک می‌گفتم، ‫و اونم با گارد حمله می‌اومد جلو.
‫اه... اوه!
‫آه...
‫می‌دونی چیه سرافینا؟ ‫خیلی بهش فکر کردم،
‫و فکر کنم بهتره ‫تو رو دم خونه خواهرت پیاده کنم،
‫و با یه بوس و یه «خدا به همرات» ‫از هم جدا شیم.
‫سرافینا منو برای ناهار به خونه ‫خواهرش آرکانخلا دعوت کرده بود.
‫ترجیح می‌دادم برم دندونپزشکی ‫تا اینکه اونو ببینم.
‫این حس دوطرفه بود.
‫من از اون بدم میومد، اون از من.
‫حداقل باید یه سلام بکنی.
.‫ولی خدا تقدیر می‌کنه، و شیطون دخالت
‫یه جوری نگام کرد، ‫و منم مجبور شدم از ماشینم پیاده شم
‫و با اون خواهر .غول‌پیکر چشم‌خوکیش حرف بزنم
‫چشممون به جمالت روشن شد، سیمون.
‫ خوشحالم دوباره می‌بینمت. ‫‫منم همینطور، آرکانخلا.
‫حیف که نمی‌تونم بمونم.
‫البته که می‌مونی!
‫باید برگشتنت رو ‫بعد از این همه مدت جشن بگیریم.
‫الان یه بشقاب دیگه هم برات می‌ذارم. ‫‫لازم نیست...
‫غذای خوشمزه‌ای داریم، ‫پس نمی‌تونی رد کنی.
‫واقعاً وضعت خوب شده‌ها، سیمون.
‫بهتره ماشینو بیاری تو حیاط،
‫که بچه‌های محل ‫خط خطیش نکنن.
‫برو در رو باز کن! یالا. ‫‫چشم خانوم.
‫بیا.
‫بیا تو. بیا تو.
‫از راه بار می‌ریم تو.
‫با اجازه.
‫از این طرف، سیمون.
!بیا
‫ تو لیاقت یه غذای درست و حسابی ‫تو اتاق ناهارخوری رو داری.
‫رسیدیم، سیمون.
،دخترا، یه بطری
‫تکیلای اعلا رو با یه لیوان بیارید.
‫بشین. بشین سیمون.
‫نمی‌دونی چقدر از دیدنت خوشحالم.
‫از آخرین باری که رفتی، مردهایی که ‫خواهرم با خودش آورده اینجا
‫یکی از یکی فاجعه‌تر بودن.
‫بفرما!
‫این یکی مخصوصه.
‫فقط برای مهمونای عزیزمون.
‫از خودت پذیرایی کن.
‫ باید با خواهرم حرف بزنم، ‫بعدش ناهار می‌خوریم.
‫اگه قراره تنها و گشنه بمونم، سرافینا،
‫ترجیح می‌دم راه بیفتم برم خونه. ‫‫منو ببخش، می‌دونم طول کشید، سیمون.
‫ولی خواهرم خیلی ناراحته ‫و احتیاج داشت حرف بزنه.
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫چه مشکلی؟
‫دیشب آخر وقت، یکی از دخترا رو ‫تو اتاق مُرده پیدا کردن.
‫خواهرمم دلش شکسته. ‫‫کدوم دختر؟
‫یه چیزی مثل ارنستینا، ‫هلدا، النا، هر چی که بود.
‫تو این دختره رو نمی‌شناختی.
‫مشکل اینه که ‫آرکانخلا نمی‌دونه باهاش چیکار کنه.
‫به مرده‌شور خبر می‌دید، یه مراسم ‫و یه .خاکسپاری آبرومندانه براش راه می‌اندازین
‫به این سادگی‌ها هم نیست، سیمون.
‫طفلکی مرگ خیلی خشنی داشته.
‫هر نوع مراسمی ‫پای مأمورای دادسرا رو باز می‌کنه.
‫خب...
‫لطفاً بیا یه نگاه بنداز.
‫تو این قضیه واقعاً به کمکت احتیاج دارم.
‫اگه مقامات بفهمن ‫یه مشتری .کشتتش، درِ اینجا رو تخته می‌کنن
‫بعد از اینکه مشتری رفت ‫دیگه از اتاق بیرون نیومد.
‫چند تا از دخترا اینجوری پیداش کردن، ‫طفلکی رو مثل یه تیکه گوشت تیکه تیکه کرده.
‫باید هر چه سریع‌تر ‫از اینجا ببریمش بیرون.
‫یکی رو می‌خوایم که .ما رو تا «مسکالا» برسونه
‫بعد جسدش رو یه جایی کنار جاده پرت می‌کنیم ‫که کسی هم پیداش نکنه.
‫مشکل اینه که ‫هیچ‌کس نمی‌دونه اسکلرا کجا رفته.
‫اون تنها راننده‌ایه که بهش اعتماد داریم ‫و دهنش قرصه.
.اینم یه دلیل دیگه‌ست که اینقدر پریشونم
‫لازم نیست نگران پیدا کردن ‫یه راننده .دیگه باشین، من این کارو براتون می‌کنم
‫به یه شرط.
‫ بهش دست نمی‌زنم.
‫هنوز حرف از دهنم در نیومده بود...
‫ممنون سیمون. ‫‫...که از گفتن تک تک کلماتش پشیمون شدم.
‫به اسکلرا خبر بدید ‫که دیگه بهش احتیاجی نداریم!
‫شما دو تا هم! کمکم کنین این ‫فرشته بیچاره رو از اینجا ببریم بیرون.
تا ‫یه دقیقه پیش، فقط یه بدبخت گشنه بودم
‫که امیدوار بود .بالاخره ناهارش رو بیارن
‫و یه دقیقه بعد،
‫داوطلب شده بودم که دو تا خواهر ‫و یه جنازه رو به «سیرا دِ مسکالا» ببرم.
گ ل چ ی ن - د ا ن ل و د
‫بزن کنار، سیمون. ‫الان به اندازه کافی دور شدیم.
‫سیمون، یه کم زور بازو به کارمون میاد.
‫بلند کن!
‫خودشه.
‫یک، دو، سه!
‫برای تو، سیمون.
‫این 500 پزو برای پول بنزین ‫و یه کم اضافه برای زحمتی که کشیدی.
‫ولی اگه یه روزی بشنوم که تو ‫این قضیه رو پیش کسی بازگو کردی،
‫پیدات می‌کنم، ‫و این دفعه .دیگه برای خوشگذرونی نیست
‫فهمیدی؟
‫بعداً با هم حساب می‌کنیم، خواهر.
‫مواظب خودت باش.
‫چه تصادف فوق‌العاده‌ای بود ‫که به سیمون برخوردی.
‫از اونجا، من و سرافینا ‫راهی «پدرونس» شدیم،
‫جایی که شیش ماه رو با هم گذروندیم،
‫ بعد از اون بود که برای سومین و آخرین بار، ‫تو «وراکروز» ولش کردم.
"یک عشق قدیمی"
‫بذارید براتون تعریف کنم که قضایا واقعاً چطور اتفاق افتاد
‫با اون سیمون کورونای ‫آدم‌فروشِ حرومزاده‌ی جیره‌خوار.
‫وقتی اولین بار پاشو تو «کاسا دل مولینو» گذاشت، ‫به زور خوندن و نوشتن بلد بود.
‫بی‌فرهنگ بود و احمق به نظر می‌رسید.
‫فقط چون گنده و خوشتیپ بود ‫توجهم رو جلب کرد،
‫و شبیه «پدرو اینفانته» بود.
‫12 مارس 1952 ‫پدرونس، پلان دِ آباخو
‫هی، پیکو. ‫حواست به دخل باشه.
‫دقیقاً می‌دونم ‫چقدر توشه، عوضی.
‫نه، ولی ممنون که پرسیدی.
‫راحت باش رئیس.
‫چطوری خوشتیپ؟
‫اون اخماتو باز کن و منو ببر واسه رقص.
‫اوه، نه، من نمی‌رقصم.
‫اصلاً بلد نیستم. شما بفرمایید.
‫پس من می‌رقصونمت، بیا.
‫محکم منو بگیر، ‫بهت نشون می‌دم چطوریه، هوم؟
‫فکر کنم خودتو دست کم گرفته بودی.
‫یه نوشیدنی مهمونم کن، چطوره؟
‫بازم فکر می‌کنی خودمو دست کم گرفتم، ‫ولی تقریباً هیچی پول ندارم.
‫شاید بعداً بخوای ‫بابت این از خدا تشکر کنی،
‫چون کاری کرده که ‫رئیس اینجا از قیافه‌ت خوشش بیاد.
‫هر چی داری بده به من، ‫بقیه‌ش مهمون من.
‫پیکوچولو! یه بطر تکیلا بیار. ‫از اون خوباش‌ها. با دو تا لیوان.
‫چشم رئیس. ‫‫بشین.
‫بگو اسمت چیه، عزیزم.
‫کجا قایم شده بودی ‫که تا حالا ندیده بودمت؟
‫اسم من سیمون کوروناست.
‫ اهل یه روستای کوچیکم به اسم ‫«سالتو توکسپانا»، اون طرفای «مسکالا».
‫می‌شناسیدش؟
‫مثل بهشته.
‫یه سر اومدم «پدرونس» ‫تا یه لطفی برای رئیسم بکنم.
‫به نظر دستای خیلی قوی‌ای داری.
‫از بس خمیر ورز دادم.
‫ نونوای فوق‌العاده‌ای‌ام.
‫من سرافینام، سیمون.
‫سرافینا بالادرو.
‫و شانست ،همین‌طور داره بهتر و بهتر می‌شه
‫چون بعد از اینکه دوش بگیری ‫و اون خمیرایی که
‫مطمئنم ...تو نافت گیر کرده رو بشوری
‫قراره با هم بخوابیم.
‫راستش، اون دفعه اول، ‫به زور خودمو کنترل می‌کردم.
‫سیمون گنده و قوی بود و چیز خیلی گنده‌ای داشت
با این‌که خیلی خنگ بود .همیشه خیلی لطیف رفتار می‌کرد
‫سیمون. سیمون.
‫سیمون!
‫یواش‌تر.
‫یواش‌تر. آروم، آروم.
‫قبلاً رقصیدن رو بهت یاد دادم، ‫اینم یادت می‌دم.
‫اینجوری. ‫‫خوشت میاد، سرافینا؟
‫آه، آره! ‫‫اینجوری، سرافینا؟
‫آره.
‫من تربیتش کردم. آموزشش دادم.
‫و اگه سیمون برای خودش کسی شد، ‫همه‌شو مدیون منه.
‫چون وقتی دیدمش، مثل پسر بچه‌ای بود ‫که انگار گرگ‌ها بزرگش کرده باشن.
‫و با اینکه رابطه‌مون ‫مثل همه بالا و پایین داشت،
‫مشکلات اصلی .حدوداً بعد از یک سال شروع شد
‫آها، خب، می‌بینم، می‌بینم. ادامه بده.
‫نمی‌خوای با دو تا امتحان کنی؟
‫همزمان؟ ‫‫البته! همین باید باشه!
‫یعنی دو برابر حساب می‌کنی؟ ‫‫نه، دیوونه!
‫خدای من!
‫امشب رو دور افتادی جناب!
‫به سلامتی‌ت!
‫به سلامتی امشب!
‫ قیافه ماتم‌زده رو گرفتی، ‫سیمون؟
‫آه، خانوم اِسکِل. وقتی دلتنگ دهاتم می‌شم ‫قیافه‌م اینجوری می‌شه، می‌دونی؟
‫می‌بینی، یه روز از همین روزا ‫می‌زنم و برمی‌گردم «توکسپانا».
‫این خیلی بی‌رحمانه می‌شه، سیمون.
‫نمی‌تونی بری، ‫تو برای ما خیلی مهمی.
‫صبح‌بخیر، سیمون.
‫خوب خوابیدی؟ صبح‌بخیر. ‫‫ صبح‌بخیر؟
‫لعنتی، سرافینا، ‫ساعت دو بعد از ظهرِ کوفتیه.
‫لطفاً اگه چیز دیگه‌ای خواستین ‫تو آشپزخونه صدام کنین.
‫همین نزدیکام.
‫این دفعه دیگه چته؟ ‫بازم یکی از اون اخلاقای عنته؟
‫اخلاق عن نیست.
‫ تا ساعت 4 صبح ‫نیومدی تو رختخواب،
‫بعد از اینکه با مشتری‌هات لاس زدی و ‫سر به سرشون گذاشتی، احتمالاً خدمات هم ارائه دادی.
‫آه، سیمون. ‫باید بفهمی، این جزئی از کاره.
‫و اگه من این کارو نکنم، ‫کدوم گهی رو بخوریم؟
‫فکر می‌کنی من ‫حال می‌کنم سربار تو باشم؟
‫ فقط نمی‌خوام جاکش باشم.
‫اگه نمی‌خوای کسی به چشم ‫یه جیره‌خوار بهت نگاه کنه، پس برو سر کار.
‫می‌تونی به متصدی بار کمک کنی ‫یا ژتون‌های دخترا رو بهشون بدی.
‫قبلاً هم گفتم نه، سرافینا. ها؟
‫ هیچ‌وقت پیشخدمت، یا جاکش، ‫یا دربان نمی‌شم. من یه نونوای کوفتی‌ام!
‫اون سه باری که ‫سیمون کورونا با من زندگی کرد،
‫همیشه یه مرد جیره‌خوار بود.
‫هیچ‌وقت مجبور نبود برای درآوردن ‫یه قرون پول هم کوچکترین تلاشی بکنه
‫چون عرق ریختن من . خرج همه چیز رو می‌داد
تو مدتی که من براش کار می‌کردم ‫مردای زیادی بودن
‫که به سرافینا بالادرو نزدیک بودن
‫ولی مؤدب‌ترین و ‫باشخصیت‌ترینشون سیمون کورونا بود.
‫همیشه منو «خانوم اِسکِل» صدا می‌کرد، ‫و دخترای اینجا رو «خانوم‌ها».
‫اگه چیزی می‌خواست، می‌گفت «اگه ‫زحمتی نیست» و «خیلی ممنونم».
‫و وقتی از اتاق بیرون میومد، ‫همیشه به من توجه می‌کرد.
‫صبح شما بخیر، خانوم اِسکِل.
‫خیلی زود بیدار شدین آقای سیمون، ‫حتی برای شما. خوب نخوابیدین؟
‫راستش، تمام شب ‫داشتم به دهاتم فکر می‌کردم.
‫فقط این دفعه فرق داشت. ‫یه خواب خیلی خیلی واقعی دیدم
‫که برگشته بودم به «سالتو توکسپانا»،
‫با یه دختری که ،سال‌ها پیش باهاش دوست بودم
‫و دست تو دست هم ‫کنار «رودخونه سنگی» قدم می‌زدیم.
‫و غروب خورشید رو تماشا می‌کردیم، ‫و پرنده‌ها روی درختا آواز می‌خوندن.
‫همه چیز خیلی قشنگ بود.
‫آقای سیمون بیچاره، این غربت‌زدگی شما ‫داره تبدیل به وسواس می‌شه.
‫باید دست از عذاب دادن خودتون بردارین. ‫ببینین داره باهاتون چیکار می‌کنه.
‫اشتهام کور شد، ببخشید.
‫چه خبره، اسکلت؟
‫سیمون کجاست؟
‫اون بیرون ‫تو حیاط داره غصه می‌خوره.
‫صبحونه هم نخورد.
‫برای قهر کردن یه کم زود نیست؟
‫زندگیم تو «پدرونس» هیچ معنایی نداره.
‫ اینجا هیچ‌جوره نمی‌تونم خوشحال باشم، ‫باید برگردم «توکسپانا».
‫اگه بخوای، تو هم می‌تونی بیای.
‫پس کار و بار چی می‌شه، سیمون؟
‫من تصمیمم رو گرفتم.
‫همین امروز بعد از ظهر می‌رم.
‫فکر کردم باید بدونی.
‫این یه دعوای عشقی ‫از روی حسادت نبود،
‫که البته اونا زیاد هم داشتن.
‫این یه مشکل عمیق‌تر بود،
‫و اون مشکل بیشتر به خاطر ‫عادت آقای سیمون به غیب شدنش بود.
‫سه بار برای مدت طولانی رفت، ‫و فقط دو بار برگشت.
‫دفعاتی هم که می‌خواست ‫بره و نمی‌تونست، زیاد بود.
‫دیگه واقعاً دارم می‌رم، خانوم اِسکِل.
‫ولی نمی‌خواستم ‫بدون خداحافظی برم
‫و تشکر بابت محبت‌تون،
‫اتوبوسم ساعت 8 حرکت می‌کنه.
‫دخترا، سریع بیاید پایین!
‫باعث افتخارم بود، خانوم‌ها.
‫دلم برای صبحونه‌هات تنگ می‌شه. ‫‫مواظب خودت باش.
‫هستم. ‫‫خدا پشت و پناهت.
‫ممنون.
‫درو باز کنین!
‫اومدم!
‫عصربخیر، خانوم. .‫عصربخیر
‫ دنبال مردی ‫به اسم سیمون کورونا می‌گردیم.
‫نه قربان، ایشون صبح زود ‫رفتن ایستگاه اتوبوس.
‫اگه آقای کورونا برگشت، بهش بگو ‫یه راست بیاد پادگان پیش من.
‫ما حکم بازداشتش رو داریم.
‫اگه پیداش نشه، ‫عواقبش پای خودشه.
‫فهمیدم.
‫شما دو تا اینجا بمونین. .چهارچشمی بپایین
‫‫چشم قربان!
‫هنوز اون بیرونن.
‫وقتی سیمون دید که دارن ‫دم خونه می‌پانش،
‫ماه‌ها جرأت نکرد از خونه بره بیرون.
‫اون دفعه شانس آورد، ‫ولی شانسش همیشه تموم می‌شه.
‫سه پزوی کیری، ‫لعنت به این جنده‌های خسیس.
گ.لچ.ی.ن د.انل..ود
"ایستگاه اتوبوس پدرونس"
"سالتو توکسپانا-مسکالا"
‫اتوبوس رو حرکت نده.
‫سیمون کورونا، تو بازداشتی.
"منطقه نظامی پدرونس"
‫سیمون کورونا.
‫بازم نوبت توالت‌شویی توئه، بجنب.
‫اون دهن کیریتو ببند!
‫جوری تمیزش کن .که بشه از رو زمین غذا خورد
‫نمی‌دونم چطور ازتون تشکر کنم، .جناب سروان
‫ولی یه لطف دیگه هم می‌خوام. ‫‫البته خانوم.
‫مثل همیشه در خدمتتونم.
‫می‌خوام سیمون رو آزاد کنی.
‫هنوز یه کتک دیگه طلب داره‌ها، ‫نمی‌خواین نوش جان کنه؟
‫فکر کنم اون احمق درسش رو یاد گرفته.
‫خواسته‌ی شما برام یه امره خانم.
‫ممنون، جناب سروان.
‫خوبنسیا! نیکولاسا! بیاید پایین.
‫جناب سروان رو ببرین بالا ‫و مثل یه پادشاه از این مرد پذیرایی کنین.
‫به «اسکلت» بگو مهمون ماست ‫هر چقدر که دلش بخواد می‌تونه وقت بگذرونه.
‫همیشه برای هر کاری که از دستم بربیاد ‫در خدمتتونم، خانوم سرافینا. به سلامتی شما.
‫به سلامتی.
‫بریم بالا.
‫بریم طبقه بالا.
‫خیلی خوبه ‫که دوباره ،برگشتین پیشمون، آقای سیمون
‫و امیدوارم فکر نکنین دارم فضولی می‌کنم،
‫ولی دقیقاً جرمتون چیه که ‫سروان زاراته اینجوری دنبالتونه؟
‫آه، خانوم اِسکِل...
‫اگه بهت بگم، تو هم در جریان رازی قرار می‌گیری ‫که به آدمای خیلی کمی گفتمش.
‫من مثل قبر ساکتم، آقای سیمون.
‫برای همینه که بهم می‌گن «اسکلت»، ‫چون همه رازها رو با خودم به گور می‌برم.
‫هیچ حرفی از لبام بیرون نمیاد.
‫همین‌طور که تو چشمام نگاه می‌کنی، ‫داری تو چشمای یه سرباز فراری نگاه می‌کنی.
‫وقتی جوون بودم، ‫تو سواره‌نظام ثبت نام کردم،
‫و زندگی راحتی داشتم، ‫پس به سخت‌گیری‌ها عادت نداشتم،
‫به اطاعت از دستور و سخت کار کردن.
‫و سه ماه ‫مونده به اینکه خدمتم تموم بشه،
‫پستم رو ترک کردم و زدم به چاک.
‫حقیقته.
‫خدای من.
‫ولی بعدش، تو سال 1960، ‫وقتی سرافینا آوردش خونه،
‫به نظر آروم‌تر شده بود.
‫بعضی از این آدمای فضول دوست داشتن بگن ‫به خاطر جرمی بود که با هم مرتکب شدن.
‫ولی خدا شاهده که ‫هیچ‌کس نمی‌دونه چی تغییرش داد.
‫اوه، نگاه کنین، نگاه کنین !نگاه کنین، خانوم‌ها
‫اون کیه؟ اون خوشگله کیه، ها؟
‫کی اینجوری با ناز راه می‌ره؟
‫می‌رقصی؟ ‫‫آره.
‫بازم تو می‌رقصونی؟ ‫‫البته.
‫عاشق اینم که .می‌بینم حواست به دخل هست
‫آه، سیمون...
‫دارم پولا رو می‌شمرم. ‫ببین چی یادم دادی.
‫از اون سه دوره‌ای که ‫من و سیمون با هم بودیم،
‫سومی از همه بهتر بود.
‫فکر کنم ماجرای ارنستینا، ‫هلدا یا النا ما رو به هم نزدیکتر کرد.
‫ یه آدم دیگه شده بود.
‫خیلی کمتر از قبل غر می‌زد،
‫و هر روز عمیق‌تر ‫و بی‌اختیارتر عاشقش می‌شدم.
.آه
‫منو ببر «وراکروز».
‫همیشه دلم می‌خواست اقیانوس رو ببینم.
‫هر جا تو بخوای می‌ریم، ملکه‌ی من.
‫اونقدر احمق بودم ‫که فکر می‌کردم .عشقمون تا ابد ادامه پیدا می‌کنه
‫اونقدر خوشحال بودم که ‫یهو هوس دیدن اقیانوس به سرم زد.
‫3000 پزو از پول نقد خودمو براش برداشتم.
‫باید می‌دونستم که یه اتفاقی می‌افته، ‫و اینجور خوشی‌ها هیچ‌وقت موندگار نیست.
‫18 دسامبر 1960
"هتل دلپورتو"
‫سلام! ‫‫سلام.
‫اتاق‌هاتون شبی چنده؟
‫بستگی داره خوشگله. ‫چقدر می‌خوای پیش ما بمونی؟
‫چهار پنج شب، ‫شایدم یه کم بیشتر.
‫بهت یه تخفیف ویژه می‌دم. ‫هفته‌ای 300.
‫بفرمایید.
‫خوبه. طبقه دومه.
‫ممنون. ‫‫از منظره لذت ببرید.
‫ممنون.
‫شروع نکن سیمون، ‫حوصله ندارم!
‫گرما داره منو می‌کشه.
‫بعدش، از اینکه ‫بهش گفتم .ولم کنه احساس گناه کردم
‫بعد ذهنم شروع کرد به هزار راه رفتن،
‫به این فکر ‌کردم که اگه منو دور از خونه ‫به خاطر یه زن دیگه ول کنه چی می‌شه.
‫چون همه می‌دونن که ‫«وراکروز» سرزمین وسوسه‌هاست.
‫سیمون؟
‫سیمون، لطفاً برای اون حرفم منو ببخش.
‫بگو که می‌بخشی.
‫لازم نیست این کارو بکنم، ‫سرافینا، .چیزی برای بخشیدن وجود نداره
‫چرا برنگردیم هتل، ‫کفشای رقصمون رو بپوشیم،
‫تا بتونیم خوش بگذرونیم، ها؟
.بریم
‫به سلامتی خودمون، سرافینا، «و به سلامتی «وراکروز
‫به سلامتی خودمون، سیمون، .و به سلامتی عشق‌مون
‫یه چیزی می‌خوام ازت بپرسم.
‫هر چی که بخوای.
‫قول بده که دیگه هیچ‌وقت ‫منو ترک نمی‌کنی.
‫به تو و به خدا قسم می‌خورم.
‫سیمون، هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫اینجوری دیوونه‌وار عاشق بشم.
‫کاش زندگی .همیشه همینقدر شیرین باشه
‫عکس؟ با پس‌زمینه اقیانوس؟ ‫‫نه، ممنون.
‫من عکس می‌خوام! یالا.
‫بخند خوشگله!
‫حالا نوبت توئه!
‫هی، بازوها رو ببین!
‫شوره!
‫دوستم داری، نه؟
‫با تمام وجودم.
‫تصمیم گرفتم که سهمم رو ‫از کار و بار .به خواهرم بفروشم و بیام بیرون
‫کار کردن تو فاحشه‌خونه رو ‫برای همیشه بذارم کنار.
‫و هر چقدر پول لازم داشته باشی بهت می‌دم ‫تا نونوایی‌ای که همیشه می‌خواستی رو بخری.
‫یه زندگی جدید برای خودمون ‫تو «توکسپانا» می‌سازیم.
‫می‌خوام بیای روم و جوری باهام ‫عشق‌بازی کنی که تا حالا نکردی.
‫حس می‌کردم هیچ‌وقت ‫هیچ‌کس رو اینقدر عمیق دوست نداشتم.
‫و اینکه عشقی که من و سیمون به هم داشتیم ‫تا ابد ادامه پیدا می‌کنه.
.آه
‫برای همین بود که .همه چیز رو براش رو کردم
‫سیمون. ‫‫هوم؟
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم ‫که شاید نخوای بدونی.
‫ نمی‌خوام هیچ رازی ‫بینمون باشه.
‫بگو، سرافینا.
‫من بودم که از سروان زاراته ‫خواستم بپاد و بازداشتت کنه.
‫ازش خواستم به سربازاش بگه تو پادگان ‫مثل سگ باهات رفتار کنن
‫و اونقدر نگهت دارن تا ‫مطمئن شم که ترکم نمی‌کنی.
‫می‌دونم حتماً فکر می‌کنی ‫کار وحشتناکی کردم،
‫ولی فقط به این خاطر این کارو کردم که ‫نمی‌تونم بدون تو زندگی کنم.
‫الان ازم متنفری؟
‫نه.
‫بیا بریم یه چیزی بخوریم.
‫خیلی گشنمه.
همه ‫جاها بسته نیستن؟
‫یه چیزی پیدا می‌کنیم، مطمئنم.
‫لباس بپوش بریم.
‫کدوم احمقی ‫رازهاشو به معشوقه‌ش می‌گه؟
‫فکرهام داشتن سرم فریاد می‌زدن،
‫«حسابی به گا دادی خودتو، ‫سرافینا، جنده احمق.»
‫باید برم دستشویی.
‫ از بار برامون یه رام می‌گیرم، و میارمش ‫تو اتاق که با هم بخوریم.
‫هوم؟ پولم یه کم کمه، ‫کیف پولتو بهم قرض می‌دی؟
‫نمی‌خوام یه سانت هم تکون بخوری.
‫می‌ترسم اگه بیرون این درها نمونی ‫دیگه پیدات نکنم.
‫هر جا تو بگی منتظر می‌مونم، سیمون.
‫ورود زنان ممنوع
‫بعد از یه مدت، نگران شدم.
‫نکنه اتفاقی براش افتاده؟
‫نکنه وقتی داشته رام می‌خریده ‫سکته کرده و مُرده؟
‫وایسا! وایسا!
‫هی، خوشگله! بیا اینجا!
‫تو خوشگل‌تر از اونی که تنها راه بری!
‫آقا؟ ‫‫شب‌بخیر!
‫اون مردی که ‫با من اینجا بود رو ندیدین؟
‫دوید طبقه بالا چمدونش رو برداره، ‫بعدش با ماشینش گازشو گرفت و رفت.
‫ولی وقتی در مورد حساب کتاب پرسیدم، ‫ گفت شما حساب می‌کنین.
‫اینم پاداش صادق بودن ‫با مردی که لیاقتش رو نداشت.
‫ اون لحظه‌ای بود که شروع کردم ‫به نقشه کشیدن برای انتقامم.
‫چون اگه من نمی‌تونستم سیمون کورونا رو داشته باشم، ‫پس هیچ‌کس نباید می‌داشت.
‫منو یادت میاد، سیمون کورونا؟
‫شاید این کمکت کنه یادت بیاد، عوضی!
‫بمیر، حرومزاده!
‫جون بکن دیگه!
‫اگه من نتونم داشته باشمت، !پس هیچ‌کس نمی‌تونه
‫برات چایی آوردم.
‫خودم برات درستش کردم.
‫بخورش تا کابوس‌هات تموم بشن.
‫اونجاست، "اسکلت".
‫اون حرومزاده داره ما رو نگاه می‌کنه.
‫چرا اون کسکش نمی‌میره؟
‫اونجا هیچی نیست.
‫تب باعث شده توهم بزنی.
‫داری روح و جن می‌بینی.
‫سیمون، بهت احتیاج دارم.
‫اینجوری منو ول نکن.
‫قسم می‌خورم اگه برگردی پیشم، ‫به خاطر «وراکروز» می‌بخشمت،
‫و نمی‌کشمت.
‫می‌بخشمت، سیمون.
‫تو اون کله‌ی پوکت فرو کن، خواهر.
‫سیمون کورونا هیچ‌وقت برنمی‌گرده.
‫می‌دونم برنمی‌گرده!
‫ نمی‌خوام برگرده، ‫می‌خوام زجرش بدم.
‫اگه من نتونم اون حرومزاده دروغگو رو داشته باشم، ‫پس هیچ‌کس نمی‌تونه.
‫پس یه کاری بکن!
‫من تا خرخره غرق کارم،
دارم سعی می‌کنم ‫هر دو تا خونه رو بچرخونم در حالی که تو داری قهر می‌کنی
‫ولی بیشتر از اونی که فکرشو بکنی خوشحال می‌شم ‫کمکت کنم به اون پَستِ دروغگو نشون بدی
‫انتقام چه مزه‌ای می‌ده.
‫خب پس نقشه‌ت چیه؟
‫هه.
‫یه دوجین گلوله تو قلبش خالی کنم ‫و کف زمین تو خونش برقصم.
‫اول باید برای خودم یه اسلحه گیر بیارم. ‫یکی که سوراخای گنده درست کنه.
‫باید از شر سیمون کورونا خلاص شم.
‫و باید زود این کارو بکنم.
‫مطمئنم که آدم مناسبش رو ‫برای کمکت سراغ دارم.
‫یکی از معدود آدمایی که .کاملاً بهش اعتماد دارم
‫تا حالا در مورد «بدویا» بهت چیزی گفتم؟
‫مردی که انتقامت رو برات می‌گیره
‫سروان هرمِنِخیلدو بدویاست.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
‫آيدی تلگرام جهت ارتباط @Saeed8362