‫آسمانِ امروز در سراسر آمریکا صاف خواهد بود.
‫به نظر می‌رسید هفته‌ای سخت در پیش داشته باشیم،
‫ولی بابت اینکه پیش‌بینی‌های ما این‌قدر اشتباه از آب درآمده، عذرخواهی می‌کنیم.
‫دیگه از این بداهه‌گویی‌های عجیب نکن!
‫اما موقع شستن لباس‌ها مراقب باشید.
‫باد همچنان به شدت در حال وزیدن خواهد بود.
‫ باد شدیدی که آن روز وزید،
‫چه تأثیری روی دنیایی که تازه از یک ‫نبرد بزرگ عبور کرده خواهد گذاشت؟
‫بیایید نگاهی دقیق‌تر به پیش‌بینی بیندازیم.
‫هی، اونو بیار این سمت.
‫آه، دستت درد نکنه.
‫وای! خونه‌مونو ساختن!
‫چه سریع، مثل بامبو!
‫از اون موقع یه هقته گذشته.
‫کارای بازسازی... که بعد از نبرد جاکو متوقف شده بود...
‫حالا با سرعت پیش می‌ره.
‫بعد از پایان جنگ، کمک‌های زیادی از خارج سرازیر شد،
‫که آمریکا پیش‌قدمش بود.
‫بعد از دیدن جنگشون، نمی‌تونستیم دست روی دست بذاریم!
‫ما تونستیم این نقشه‌ها رو از ادارهٔ راه و شهرسازی بگیریم،
‫پس بیاین هر جا می‌تونیم ساخت‌وسازو ادامه بدیم.
‫اوکی.
‫خب، بزنین بریم سر کار!
‫قبل از دوران کوسه‌ها، بازسازی در این ‫مقیاس احتمالاً ده سال طول می‌کشید.
‫اما با این همه کوسه که اینجا جمع شده… زیاد طول نمی‌کشه تا…
‫هیچ‌وقت مثل قبل نمی‌شه.
‫همون‌طور که قبل از عمل بهتون گفتم، این بهترین نتیجهٔ ممکنه.
‫ما مبارزه‌ش رو دیدیم و هر کاری از دستمون برمی‌اومد براش انجام دادیم.
‫به‌اندازهٔ کافی قطعات استخوان رو به هم وصل کردیم ‫که هنوز بشه گفت این یه دستِ کامله،
‫اما معلوم نیست بشه اون‌قدر توان‌بخشی کرد که قابل استفاده باشه.
‫اگه هدف، ادامه دادن کار قهرمانی باشه، می‌شه یه پروتز گرفت، مثل میرکو.
‫نه، خوبه...
‫من کف دستامو برای کوسه‌م نیاز دارم.
‫کاتسوکی…
‫در ضمن، اون خودش یکی هم نداشت.
‫برام مهم نیست توان‌بخشی چقدر سخت باشه، ‫از همین الان شروع می‌کنم!
‫فعلاً برای تو فقط تمرین سبک مجازه.
‫اول بذار اون قلبت خوب بشه، پسر.
‫اگه وصله‌کاری حرفه‌ای و سی‌پی‌آر اج‌شات نبود، الان مرده بودی.
‫واقعاً نمی‌دونم چطور تونستی تو اون وضعیت به جنگ ادامه بدی.
‫و اینکه بعدش چند کیلومتر مسیرو ‫طی کردی، واقعاً دیوونه‌کننده‌ست.
‫زندگیت نجات پیدا کرد و وظیفه‌ت رو انجام دادی.
در هر صورت، حتماً باید استراحت کنی، باشه؟
‫بیداری؟
‫چطوری شده که من و آلمایت تو یه اتاقیم؟
‫سوکائوچی-کون ترتیبشو داده.
‫که اینطور...
‫برای مسائل امنیتی راحت‌تره، ‫تعداد اتاقای بیمارستان هم محدوده.
‫آل‌مایت، حال و روزت چطوره؟
‫گفتن تا حالا این همه پیچ تو بدن هیچ‌کس نذاشته بودن.
میدوریای جوان چطوره؟
‫یکم… دستامو حس می‌کنم.
‫نتونستم زندگی تنکو رو نجات بدم.
‫حتی وقتی به قلبش رسیدم و نفرتش فرو ریخت،
‫تا آخرین لحظه رهبر لیگ اشرار موند.
‫به‌عنوان کسی که مرگو از نزدیک دیده…
‫فکر می‌کنم چیزی که مهمه، اون حسیه که آخر سر تو صورتش بود.
‫آره... نابود کردی.
‫ بستگی داره به اینکه از این به بعد شماها چی کار می‌کنین.
‫حسابی موفق باشین.
‫اینکه اون جوونِ گریون دیگه دیده نمی‌شد،
‫فکر کنم، به خاطر این بود که در نهایت قلبش رو نجات دادی.
‫در کنار اون، مأموریت وان‌فورآل رو هم انجام دادی.
‫قدرتو منتقل کردی… درسته؟
‫حسش کردم.
‫بله، اما…
‫هنوز یه جرقهٔ کوچیک ‫داخلش حس می‌کنم.
‫چطور اصلاً داری راه می‌ری؟!
‫کاچّان! خوشحالم که حالت خوبه!
‫ببخشید، آلمایت!
‫به‌نظر می‌رسه نگران این بوده که تو حالت خوبه یا نه.
‫ایزوکو-کون... تو هم ببخش.
‫اوی... اون موقع...
درباره جرقه چی گفتی؟
‫یعنی… تو…
‫دوباره بی‌کوسه شدی؟
‫آره… ولی من اولشم همین‌طوری بودم.
‫پشیمون هم نیستم.
‫انگار… یه رویا‌ی خارق‌العاده بود که نصیبم شد.
‫چه کلکی زدی که قبولت کردن، نفله... هان؟!
‫اون‌وقت من از اونم بالاتر می‌رم!
‫باید از تو هم بالاتر برم!
‫نذار ازت جلو بزنم، ایزوکو!
‫وااهاچّان؟!
‫ای بابا... تف توش...
‫واقعاً که…
‫یعنی… من چه بلایی سرت آوردم؟
‫فکر کنم فقط تصور می‌کردم
‫که از این به بعد هم همین‌طور با هم رقابت می‌کنیم… و دنبال هم می‌دویم.
‫بس کن! بهت نمیاد!
‫درضمن... اون جرقه هنوز هست!
‫چون خودت آسیب دیدی ناراحتی، همین!
‫هر دوتون قوی‌تر شدین.
‫از اون روزی که دیدمتون، خیلی عوض شدین.
‫از اون روز که میدوریای جوون پرید وسط معرکه...
‫از همون موقع تو چشم من یه قهرمان واقعی بودی.
‫ولی حالا همه رو به حرکت درمیاری.
‫تو برای همهٔ ما یه قهرمان بزرگی.
‫در ضمن... باکوگوی جوانم همینطور... ‫تو باعث شدی من فرصت گفتن همهٔ اینا رو داشته باشم.
‫تو هم یه قهرمان بزرگی.
‫از هر دوتون ممنونم. جدی می‌گم.
‫وقتی کوچیک بودم،
‫فکر می‌کردم همین که جنگ تموم بشه، ‫دنیا خودش خودبه‌خود صلح‌آمیز می‌شه.
‫اما... قصه‌ی ما هنوز نمی‌تونه به پایان برسه.
‫نه تا وقتی که آینده‌ای روشن و آرام رو برای خودمون ترسیم کنیم.
‫فراتر می‌ریم...
‫ما ژوئن، مراسم فارغ‌التحصیلیِ عقب‌افتادهٔ سال‌بالاییا برگزار شد.
‫سیب‌زمینی… سیب‌زمینی… سیب‌زمینی…
‫تبریک می‌گم.
‫تا اینجا خوب جنگیدین و جلو اومدین.
‫فارغ‌التحصیل شدم!
‫نِجیره-سان!
‫ببخشید که مراسم فارغ‌التحصیلی این‌قدر دیر برگزار شد!
‫شکوفه‌ها همه ریختن، اما حداقل یه بدرقهٔ حسابی دارین!
‫بترکونین!
‫آره!
‫این که حال‌و‌هوای فارغ‌التحصیلی نیست!
‫این باید یه مراسم رسمی باشه.
‫عین یه پارتی شده!
‫نِجیره!
‫جراحتت درد نمی‌کنه؟
‫هوم.
‫درد می‌کنه، ولی وقتی خوشحالم، حالم خوبه.
‫عجیبه، نه؟
‫همه‌ش به لطف میریوـه.
‫وقتی تو «تابوت» از پا افتادیم، مراقبمون بود.
‫درخواست کمک از کشورهای دیگه برای تأمین نیازها…
‫بودجه‌بندی و جمع‌کردن کمک‌ها برای بازسازی…
‫اعزام و توزیع کمک‌ها، تهیهٔ تخت بیمارستان، درمان…
‫درسته که یه جامعۀ پُرتوانیم،
‫اما پشت صحنهٔ این بازسازیِ برق‌آسا،
‫همون کسی که تو دنیا نفوذ داره، یعنی مدیر نِزو…
‫باید BPM رو ببریم بالا.
‫داشت کشورهای دیگه رو به حرکت وامیداشت.
‫هاه! انگار خیلی راحت جلوه‌ش می‌دی.
‫مدیر همیشه به بعدِ جنگ فکر می‌کرد.
‫عجب شعر قشنگی!
‫دست بزنین برای ماواتا فووا، نمایندهٔ سال‌پایینی‌تون!
‫عین رَپ‌بتل بود! خیلی خفن بوقارچ!
‫و حالا نوبت جوابه!
‫این «خفن»ـه؟ یعنی من عجیب‌غریبم؟
‫نمایندهٔ فارغ‌التحصیل‌ها… لمیلیون! همون میرئو توگاتا!
‫یه چندتا بیت بنداز.
‫از صمیم قلبم ممنونم که با این همه گرفتاری، وقت گذاشتید ‫و تو مراسم فارغ‌التحصیلی ما شرکت کردید.
‫چی؟ بدون شوخی؟!
‫خیلی چیزها رو از دست دادیم و چیزی به دست نیاوردیم.
‫نبردِ یه قهرمان معمولاً فقط تلاشیه برای ‫اینکه عقربه رو از منفی برسونه به صفر.
‫رشتهٔ عمومی، تیم پشتیبانی، بخش بازرگانی…
‫همهٔ اون بچه‌ها تجربه‌هایی رو که اینجا یاد گرفتن به کار گرفتن،
‫و کنار هم جنگیدن.
‫اما عقربه هنوز به صفر نرسیده.
‫این سه سال، برای چیزیه که بعدش میاد.
‫امروز، هدف نیست.
‫تو دنیایی که توش شوخی نباشه، آیندهٔ روشنی هم نیست.
‫دنیایی که عقربه تو مثبت باشه و خیلی‌ها بتونن لبخند بزنن!
‫اون خط پایان ماست!
‫توگاتا…
‫داری نگاه می‌کنی، نایت‌آی؟
‫امروز روزیه که شروع می‌کنیم!
‫و شما دانش‌آموزای فعلی...!
‫می‌بینمتون!
‫می‌گن این رسم فارغ‌التحصیلی U.A ـه.
‫در ضمن...
‫معمولاً دوباره معلم راهنمای شما نمی‌شدم،
‫ولی اوضاع همینیه که هست. یه سال دیگه هم اسیر خودمین.
‫ای ولا!
‫خیلی خوشحالم شما اینجایی، آیزاوا-سنسه!
‫اینقدر که گریه کنی...
‫هیچ‌کس دیگه‌ای رو نمی‌خوام!
‫خب، یه مانع برداشته شد.
‫تو نباید بیمارستان می‌بود‌ی؟
‫گفتن فقط استراحت کنم.
‫مگه می‌شد امروز اینجا نباشیم؟
‫داری زیادی منطقی حرف می‌زنی.
‫هااا؟!
‫آروم باش!
‫اوی!
‫بفرما.
‫می‌خواستم یه بار دیگه بگم «ادیو».
‫دارم از U.A می‌رم.
‫آئویاما-کون...
‫آئویاما، جدی نظرت عوض نمی‌شه؟
‫ولی به‌خاطر تو تونستیم آل‌فوروان اینا رو از هم جدا کنیم!
‫سنسه و سوکائوچی-سان دوتاشون گفتن می‌تونم بمونم.
‫ولی می‌خوام شخصاً مسئولیتش رو گردن بگیرم.
‫بخشی از دلیل اینکه اینجا ثبت‌نام کردم، نقشه‌ی آل‌فوروان بود.
‫برای همین فکر نمی‌کنم لیاقت جشن فارغ‌التحصیلی امروز رو داشته باشم.
‫تاوان گناهانم رو پس می‌دم،
‫و باری دیگه سعی می‌کنم تو مسیر قهرمان شدن قدم بذارم.
‫اشکالی نداره!
‫هرچی نباشه، دست همه‌تون رو گرفتم!
‫آره!
‫یه‌روزی، هرطوری شده...
‫دوباره کنارتون می‌ایستم و سرم رو بالا می‌گیرم!
‫آئویاما، تو...
‫از تو مردتر ندیدم!
‫گریه نکنین، بچه‌ها!
‫بیاین روزمون رو خراب نکنیم!
‫کور شدم!
‫از جشنواره‌ کنترلش بهتر شده!
‫و برای همین، براتون یه سوپرایز دارم!
‫عضو جدید کلاس اِی!
‫روم نمی‌شه بیام تو.
‫شینسو!
‫اومدی کلاس اِی!
‫پس قبول شدی!
‫ایول! مدرک موقتت رو گرفتی؟!
‫بهت خوش‌آمد می‌گیم، شینسو-کون!
‫نظرتون چیه درمورد گودبای پارتی من حرف بزنین؟!
‫راست می‌گه!
‫نظرتون؟ نظرتون؟!
‫فهمیدیم بابا!
‫آئویاما-کون، بس کن! بس کن!
‫انگار کوسه‌م هنوز درست نشده!
‫الان می‌بیننم!
‫ببخشید!
‫عه، صورتشو! عجب نانازیه!
‫نکن!
‫پس الهه‌ی من اینجا بو-
‫هوی.
‫کارمون هنوز تموم نشده.
‫سال دومی و سومی‌های رشته‌ی قهرمانی...
‫فعلاً به بازسازی مناطق حادثه‌دیده کمک می‌کنن.
‫نماینده و لیدر گروه منم.
‫به‌علاوه‌ی بازسازی‌های حال حاضر،
‫توی سرتاسر کشور گشت می‌زنیم تا مطمئن شیم نظم پابرجاست.
‫آلمایت بازنشسته شده و جریان مبارزه‌ی جاکو هم هست.
‫هر مبارزه‌ای که تو کتاب‌های درسی نوشته می‌شه،
‫همیشه بعدش آشوبی با خودش داره که جایی ثبت نمی‌شه.
‫اونم وقتی که مظهری نداریم.
‫آل‌فوروان هم تو همچین آشوبی به‌دنیا اومد.
‫حله، ایره-سن؟
‫آره.
‫ایره-سن؟
‫عا، من قبلاً تو کلاس ایره-سن بودم.
‫شما هیچوقت اخراج نشدین، نه؟
‫خیلی بهتون حسودیم می‌شه.
‫چون خیلی لوس بودیم، می‌خواست یه‌بار با «مرگ» روبه‌رو بشیم.
‫جدی خیلی ترسناک بود.
‫بسه فووا. برو.
‫چـــشم!
‫ولی به‌لطفش، الان می‌دونیم چرا می‌خوایم قهرمان باشیم.
‫فعلاً!
‫ممنون.
‫ورودی‌های جدید، نه؟
‫از فردا ما هم سنپای می‌شیم!
‫تمومی نداره که.
‫از فردا قراره سرمون شلوغ شه.
‫ولی خب بهمون استراحت هم دادن.
‫نمی‌خواد نمک بپاشی رو زخمم، سرو-کون!
‫قشنگ نبود!
‫منظورم اون نبود! به‌نظرم خیلی هم خفن بود!
‫اوراراکا-سان.
‫دکو-کون، تو هم؟!
‫راستی، اون تیکه رو به‌خاطر زخمات تراشیدن، نه؟
‫اُمیدوارم زودی در بیاد.
‫بحث تغییر ظاهر باشه، باید توکویامی رو ببینین.
‫اونطوری نیست، ولی ازش راضی‌ام.
‫اوه. پس ازش راضی‌ای، نه؟
‫میدوریا؟
‫تودوروکی-کون، می‌تونی بیای مهمونی خداحافظی؟
‫آره.
‫اگه امروز نباشه، آره.
‫خب دیگه، من باید برم.
‫تودوروکی-کون!
‫چیزیم نمی‌شه.
‫بزن بریم.
‫گفتم اشکالی نداره نیای!
‫شما دوتا هم همینطور، فویوموی، ناتسوئو.
‫ولی مامان...
‫خودتم همینطور، ری.
‫به‌خاطر احساس مسئولیت نیومدم.
‫مگه همه‌مون همینطور نیستیم؟
‫می‌تونه مکالمه کنه، ولی هرروز فقط چند دقیقه.
‫‌آروم اما قطعی، داره به مرگ نزدیک می‌شه.
‫این چیزیه که در انتظار تودوروکی تویاـست.
‫جمع‌تون هم که جمعه.
‫مگه جاذبه‌ی گردشگری‌ام؟
‫تویا!
‫اومدیم درمورد از این به‌بعد حرف بزنیم.
‫تویا.
‫من از قهرمانی بازنشسته می‌شم.
‫از اول برنامه‌م برای بعد از جنگ همین بود.
‫ولی الان دیگه حتی نمی‌تونم رو پای خودم وایسم.
‫قهرمان اندوور سوخت و مرد.
‫شعله‌هات از هرکسی قوی‌تر بودن.
‫جدی؟ تسلیت می‌گم.
‫برای ماست‌مالی کردن دیگه دیره، بزدل.
‫راست می‌گی. خوب منو می‌شناسی.
‫تمام مدت داشتی نگاهم می‌کردی.
‫می‌خواستی منم نگاهت کنم.
‫ولی من ندیدمت.
‫هرکسی هرچیزی هم بگه، گرمای تو، هل‌فلیم منه.
‫هرروز اون فیلم اتهامت رو می‌بینم.
‫بابا...
‫ببین...
‫از الان به‌بعد...
‫هرروز میام.
‫بیا حرف بزنیم.
‫دیگه خیلی دیره،
‫ولی بیا صحبت کنیم.
‫ضربان قلبش داره می‌ره بالا.
‫بیشتر از این نمی‌کشه!
‫بیا با زمانی که ری، ناتسوئو، فویومی،
‫و شوتو برامون به‌جا گذشتن صحبت کنیم.
‫اگه ازم متنفری، هر چندبار خواستی بهم بگو.
‫تویا-نی، منم...
‫کلی حرف دارم بهت بزنم!
‫برای امروز دیگه کافیه!
‫می‌تونید دوباره فردا بیاید.
‫ببخشید، می‌شه یه‌چیزی بگم؟
‫می‌خواستم ازت یه‌چیزی بپرسم.
‫تویا-نی، غذای موردعلاقه‌ت چیه؟
‫قدرتش دیگه تموم شد.
‫بذارید دیگه بخوابه و فردا برگردید.
‫سوبا.
‫منم همینطور.
‫الان دیگه تو مسیر موازی‌ایم!
‫حتی اگه زورکی باشه، مسیرمون به هم افتاده.
‫شوتو.
‫ببخشید.
‫من دیگه کافیمه.
‫شرمنده، ولی نظرم عوض نشد.
‫دیگه منو نمی‌بینین.
‫باش.
‫از دوست‌دخترم خاستگاری می‌کنم.
‫عروسی نمی‌گیرم، به شما هم معرفیش نمی‌کنم.
‫باشه. شرمنده.
‫نه-چان، تو چی؟ از کارت انصراف دادی، نه؟
‫آره.
‫ولی مادر یکی از دانش‌آموزام برام یه‌ کار جدید پیدا کرد.
‫و گفت ازم حمایت هم می‌کنه.
‫راستش، به‌نظرم وظیفه‌مون رو انجام دادیم.
‫و به‌نظرم مجازات هم شدیم.
‫مگه کافی نیست؟
‫بقیه‌ی عمرم رو صرف معذرت‌خواهی و توبه بابت گناهام می‌کنم.
‫نیازی نیست باشی ببینی.
‫تا جای ممکن سعی می‌کنم عواقبش گردن شما نیفته.
‫اگه دلیلی برای زنده موندم باشه، همینه.
‫قراره جهنمو به‌چشم ببینی.
‫آره.
‫ولی به مراسم رقصش دعوت شدم.
‫اولین‌باره که فکر می‌کنم خفنی، بابا.
‫شوتو، تو چی؟
‫برمی‌گردی مدرسه؟
‫آره.
‫می‌رسونمت. نه-چان، تو هم همینطور.
‫مرسی.
‫بابا، مامان.
‫من بچه‌های کلاس اِی رو دارم، برای همین چیزیم نمی‌شه.
‫می‌تونیم چیزی که می‌خوام بشم!
‫شوتو...
‫عجب!
‫چه سریع!
‫همه‌چی روال بود؟!
‫گشنمه!
‫بیاین بریم گوشت بخوریم!
‫ابله، نمی‌شه یه‌چیز دلگرم‌ کننده‌تر بگی؟!
‫عه، چرا!؟
‫حتی تو جهنم هم...
‫کسی هست که ببینه.
‫عجب آدم شجاعی.
‫اوضاع چطوری عوض می‌شه؟
‫چطوری عوضش می‌کنیم؟
‫عا الو، مرا-سان؟
‫هاوکس هستم، رئیس جدید کمیسیون امنیت ملی.
‫آنچه خواهید دید:
‫مبارزه‌ی ظاهراً بی‌پایان، بالأخره تموم شد.
‫ولی حتی بعد از مبارزه هم باز غم به سراغ‌مون میاد.
‫درد زندگی‌های از دست رفته‌ست.
‫زخم‌های فقدان.
‫می‌خوام دستم رو دراز کنم.
‫تا بتونم به غمت نزدیک‌تر بشم و حتی اگه شده، یکم آروم‌ترت کنم.
‫قسمت بعدی: دختری که عاشق لبخنده.
‫حتی اگه به من ربطی نداشته باشه.
‫سخن پایانی، خانوادۀ جهنمی تودوروکی: پایان
ایالت واشنگتن، ایالات متحده آمریکا
قسمت بعـــــــــدی
‫دختری که عاشق لبخند است
مراسم فارغ‌التحصیلی
‫سال‌دومی‌های جدید (سال‌اولی‌های سابق) ‫ با زبانی بندآمده
‫سال‌سومی‌های جدید (سال‌دومی‌های سابق) کم‌کم قبولش می‌کنن
فارغ‌التحصیل‌ها - کاملاً عادت کردن
ماواتا فووا
سال سوم رشته قهرمانی
‫اگه مشکلی داشتی، فقط بهم بگو.
هاکس
‫ویزیت چطور بود؟
‫اگه مشکلی داشتی، فقط بهم بگو.
‫اندوور
‫اگه کمکی خواستم، خبرت می‌کنم.
‫مرسی، حالم خوبه.
‫کمک!
در برابر این صدای انفجارِ وحشی و دیوانه‌وار
قلب و ذهنم مثل دیوار، هم آرومه هم استوار
شاید این‌همه نویز شروع به جرقه‌زدن کردن که
هیچی این اطراف نیست، جز سکوت فراگیر
داستان ما مثل یه سکه‌ست که مدام می‌چرخه
شکاف پیدا می‌کنه و از همونجا رخنه می‌کنه
اگه بخوایم تو ذهنمون انقلاب به پا کنیم، آزمون و خطا لازمۀ کاره
باید مثل اون خطاهای استراتژیک، منفی‌ها رو مثبت بخونیم
همیشه نمی‌شه همه‌چی رو با حرکات عادی وصل کرد
گاهی چیزا در موازات همن و باید برای اتصالشون یه حرکت نو زد
یه حرکت مقــدّسـ
یـه صـدای بیــ ـصــدا
اونــ روز فــــرا رســیــــــــدهـ
در برابر این صدای انفجارِ وحشی و دیوانه‌وار
قلب و ذهنم مثل دیوار، هم آرومه هم استوار
شاید این‌همه نویز شروع به جرقه‌زدن کردن که
هیچی این اطراف نیست، جز سکوت فراگیر
داستان ما مثل یه سکه‌ست که مدام می‌چرخه
شکاف پیدا می‌کنه و از همونجا رخنه می‌کنه
اگه بخوایم تو ذهنمون انقلاب به پا کنیم، آزمون و خطا لازمۀ کاره
باید مثل اون خطاهای استراتژیک، منفی‌ها رو مثبت بخونیم
همیشه نمی‌شه همه‌چی رو با حرکات عادی وصل کرد
گاهی چیزا در موازات همن و باید برای اتصالشون یه حرکت نو زد
یه حرکت مقــدّسـ
یـه صـدای بیــ ـصــدا
اونــ روز فــــرا رســیــــــــدهـ
Tenshi Hunter & Captain Paran
Shiori Translation Team
A
r
e
k
u
r
u
b
a
k
u
o
n
m
u
k
a
i
a
t
a
w
a
t
a
s
h
i
n
o
K
o
k
o
r
o
w
a
t
a
i
r
a
d
e
t
a
d
a
n
a
i
d
e
i
r
u
n
o
M
u
s
u
n
o
n
o
i
z
u
g
a
h
i
k
a
r
i
d
a
s
h
i
t
a
s
e
i
k
a
n
a
A
t
a
r
i
w
a
t
s
u
r
u
r
i
t
o
s
h
i
t
a
s
e
i
j
a
k
u
d
a
k
e
M
o
n
o
g
a
t
a
r
i
g
a
k
a
i
t
e
n
s
u
r
u
m
a
t
a
w
a
h
a
n
t
e
n
s
u
r
u
S
o
n
o
c
h
o
k
u
z
e
n
u
m
a
r
e
r
u
k
u
h
a
k
u
o
t
s
u
k
e
I
w
a
b
a
k
a
k
u
m
e
i
t
e
i
u
y
a
t
s
u
o
n
o
u
n
a
i
d
e
o
k
o
s
u
n
o
n
a
r
a
M
a
i
n
a
s
u
o
p
u
r
a
s
u
t
o
y
o
m
i
c
h
i
g
a
e
t
e
s
h
i
m
a
u
y
o
u
n
a
S
e
n
r
y
a
k
u
t
e
k
i
e
r
a
g
a
i
k
u
t
s
u
m
o
h
i
t
s
u
y
o
u
n
i
n
a
r
u
S
e
i
k
o
u
h
o
u
b
a
k
a
r
i
j
a
t
s
u
n
a
g
a
r
e
n
a
i
p
a
r
a
r
e
r
u
g
a
r
u
s
a
S
h
i
n
s
e
i
n
a
M
u
v
S
a
i
r
e
n
t
o
W
o
i
s
Z
e
D
e
i
H
a
z
u
K
a
n
Z
e
D
e
i
H
a
z
u
K
a
n
A
re
ku
ru
ba
ku
on
mu
ka
i
at
ta
wa
ta
shi
no
Ko
ko
ro
wa
ta
i
ra
de
ta
da
na
i
de
i
ru
no
Mu
su
u
no
i
zu
ga
hi
ka
ri
da
shi
ta
se
i
ka
na
A
ta
ri
wa
tsu
ru
ri
to
shi
ta
se
i
ja
ku
da
ke
Mo
no
ga
ta
ri
ga
ka
i
ten
su
ru
ma
ta
wa
han
ten
su
ru
So
no
cho
ku
zen
u
ma
re
ru
ku
u
ha
ku
o
tsu
ke
I
wa
ba
ka
ku
me
i t
te
iu
ya
tsu
o
no
u
na
i
de
o
ko
su
no
na
ra
Ma
i
na
su
o
pu
ra
su
to
yo
mi
chi
ga
e
te
shi
ma
u
yo
u
na
Sen
rya
ku
te
ki
e
ra
a
ga
i
kut
su
mo
hit
su
yo
u
ni
na
ru
Se
i
ko
u
ho
u
ba
ka
ri
ja
tsu
na
ga
re
na
i
pa
ra
re
ru
ga
a
ru
sa
Shin
sei
na
Muv
Sai
ren
to
Wois
Ze
Dei
Ha
zu
Kan
Ze
Dei
Ha
zu
Kan