ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
‫عمو مایت...
‫توشینوری...
‫به هر شکلی که رخ بده،
‫مرگِ اون به نقطه‌ی عطف این دوره تبدیل می‌شه.
‫نه!
‫دیگه بس کن!
‫یه نفر...
‫نجاتش بده!
‫اگه با همین وضع ادامه بدی...
‫با یه شرور روبه‌رو می‌شی و به شکلی ناجور و وحشتناکی می‌میری!
‫باد...
‫باد... وزیدن گرفته بود.
‫عجب هواییه.
نظرت چیه امروز کیک بپزیم؟
‫یالا! یالا!
‫ضرب‌الاجل امروز از بحرانِ اون سر دنیا خیلی مهم‌تره، الاغ!
‫این توده‌ی رعد و برقی عظیم داره جریانای جوی رو بهم می‌زنه.
‫اوی، مریل!
‫سوتی‌ای که موقع پخش دادیم، ‫همین الان تو اینترنت آپلود شد.
‫ابر کومولونیمبوس بزرگی که ناگهانی بالای ژاپن ظاهر شد، ‫هنوز با سرعت در حال رشده.
‫ این توده ممکنه همراه جت استریم حرکت کنه ‫و روی آب‌وهوای آمریکای شمالی هم اثر بذاره.
‫مارتین، غذا آماده‌ستا!
‫باشه!
‫آلمایت...
‫دوست ندارم بمیری.
‫طبق گزارش مرکز هواشناسی کشور،
‫جریان همرفتی‌ای که بر اثر افزایش‌های ناگهانی و هم‌زمان دما ایجاد شده
با گردباد گرمسیریِ جنوب‌غربی به هم رسیدن
‫تا یه توده‌ی رعد و برقی کومولونیمبوسِ بی‌سابقه شکل بگیره.
‫دنیا... می‌تونه با قدرت یه نفر هم تغییر کنه.
‫جغله...
‫اگه دوباره تغییر دنده رو فعال کنی، نمی‌تونی از پس‌زدنش فرار کنی.
‫وقتی یه راه برای پیروز‌شدن پیدا کردی، برو تو کارش.
‫دنده‌ی دوم.
به موقع نمی‌رسه... حالیت نیست؟
‫مگه وقتی آلمایتو داخل خودت حس نمی‌کردی، ‫معنیش این نبود که اون هنوز زنده‌ست؟
‫ولی حالا که کم‌کم داره درونت شکل می‌گیره، ‫به نظرت داستان عوض نشده؟
‫وقتی اون یارو که به دنیا رویا نشون می‌داد، بمیره...
‫اون رویا هم کله‌پا میشه و رنگ واقعیت به خودش می‌گیره.
‫یه نفر...
‫یه نفر با مشتای گره‌کرده‌ش...
‫یه نفر با آهِ غلیظش...
‫می‌خواستم آینده‌ای رو عوض کنم که تو توش می‌مردی،
‫واسه همین دنبال راهی برای تغییرش بودم...
‫ولی... به هر دری زدم بسته بود...
‫ولی... میدوریا امروز نشونم داد.
‫فکر کنم... به انرژی مربوط باشه...
‫یه بینش قدرتمند که تردید به اون راهی نداره.
‫یه انرژی که برای آینده بی‌تابی می‌کنه.
‫البته این داستان فقط به میدوریا ختم نمی‌شه.
‫همه به اون انرژی باور داشتن که تونستن اونو جمع کنن.
‫یه نفر...
‫یه نفر... با دعاش!
‫چرا یه نخاله‌ی نفله مثل تو قوی‌تر شده...
و آلمایت اونو به رسمیت شناخته...؟
‫آخه چرا تو قوی شدی...
‫ولی من...
‫ولی من... من...
‫ولی چرا من بودم که به آلمایت پایان دادم؟!
‫اگه جفتتون همدیگه رو قبول کنین...
‫و تمرکزتونو بذارین روی قوی‌ترکردنِ اون یکی...
‫می‌تونین ناجی باشین و برنده... ‫برنده باشین و ناجی...
‫می‌تونین بزرگ‌ترین قهرمانا باشین.
‫با-باکوگوی جوان!
‫می‌بریم!
قرار نبود... تموم شه؟
‫نایت‌آی...
‫چرا... همین‌جا باید تموم می‌شد، آلمایت.
‫همین‌جا انتهای مسیرِ اون رویا بود.
‫ولی سرنوشت بالا و پایین داره.
‫در واقع، آخرِ رویای تو همونجا بود.
‫ولی باز... یه قول باقی موند.
‫تو باید سر قولت بمونی.
‫منو بگو که فکر می‌کردم وقتی قدیمیا ‫مسئولیتو واگذار می‌کنن، می‌میرن.
‫این چیزا... مال کتابای کمیکه... یاگی توشینوری.
این خیالو وادار کردم که به من چی بگه آخه؟
‫تو قهرمانی... آدمم هستی.
‫فکر نکن به این راحتیا می‌میری.
این نورا چین دیگه؟
‫اون که...
کوسه‌ی انفجار؟
عه؟! اینو کجا دیدمش؟
‫این همونه که لیگ اشرار دزدیدش.
‫اوه، این همونه که تو جشنواره‌ی ورزشی مهارش کرده بودن!
اسمش... چی بود؟
‫باکوگو!
‫باکوگوی جوان...!
‫حالت خوبه؟!
‫اینو من باید بپرسم... پیرمرد زِواردررفته!
درستش زهوارـه
‫اینو من باید از جفتتون بپرسم.
‫اج‌شات!
‫کاری کردم که خونای جمع‌شده تو بدنتو بالا بیاری.
فکر کنم یکم بهتر شدی، درسته؟
‫ا-اندام داخلیت... استخونای شکسته‌ت...
‫از بدنم استفاده کردم تا بخیه‌ی سبکِ هیدِن هاکامادا رو اجرا کنم؛
‫اون بخیه‌ها به این راحتی باز نمی‌شن.
‫ولی... هر نفسی که می‌کشی قراره بدجوری بهت درد بده.
‫نباید خیلی ورجه‌وورجه کنی.
‫می‌دونم.
‫به خاطر زنده‌نگه‌داشتنم ممنونم... سنپای.
‫من... وصله‌پینه‌ت کردم... فقط همین.
‫اون موقع... می‌خواستم با زور، قلب و ریه‌هاتو راه بندازم، ولی...
‫هرچی زور زدم، فایده نداشت.
‫دوخت و دوز هزارلایه، از جونِ خودم تغذیه می‌کرد.
‫درست اون موقع که به سرحدِ توانم رسیده بودم...
‫همون موقع که باید بین زندگیِ خودم و تو یکی رو انتخاب می‌کردم...
‫اونا پیداشون شد... خودشونو با جریانِ خونت رسوندن.
‫قطره‌های عرق...
‫درست قبل از مرگت، باکوگو... ‫اون قطره‌های عرق داشتن از بدنت تراوش می‌کردن.
‫من فقط... دوختمت... همین.
‫قدرتی که این‌همه صیقل دادی... تو رو برگردوند.
‫تو نمی‌گفتی هم... خودم قرار بود قهرمانی بشم ‫که حتی از خودتم جلو می‌زنه!
‫راستی... فکر کردم اون دوهوله، آل‌فوروانه که اون بالاست!
‫کیه اون جغله...؟! پاره‌ش می‌کنم!
‫خودِ آل‌فوروانه... جوان.
‫به خاطر انعقاد خون... نمی‌تونم تکون بخورم.
امکانش هست بیای اینجا؟
‫دستمو بگیر.
‫خب... راستش شاید دیگه کار نده... ‫ولی حداقل می‌تونه برات یه آتِل باشه.
‫قدرت الله انفجارپور... داینامایت.
‫اینجا به جای دینامیت گفت داینامایت، یعنی مایتش از آلمایت اومده
‫فکر کنم این تنها کمکیه که می‌تونم بهت بدم.
چیکار کنم؟
یعنی برم جون آلمایتو بگیرم؟
‫نه! اون باشه واسه بعد!
‫تا اینجاشو اومدم!
‫اول باید برادرمو بگیرم!
‫به خاطر اون کار هم باید ذهن لجباز و ‫ بیش‌ازحد قویِ تومورا رو شکست بدم.
‫باید کوسه‌های خودمو بدم به تومورا.
‫اگه فقط منی که اونجاست، اون موقع ابتکار ‫عملو به دست گرفته بود، همه‌چی تموم بود!
‫فکر می‌کردم هرچی بوده و نبوده رو پیش‌بینی کردم!
‫بهترین مسیرا رو گلچین کردم تا به هدفم برسم.
‫درسته...
‫بی‌نهایت مسیر وجود داره.
‫این داره خونمو به جوش میاره!
‫هر چی سر راهم بوده، سنگ‌ریزه‌های کوچیکی ‫بوده که راحت می‌تونستم لگدشون کنم.
‫مسیرم به سمت هدف، هیچ‌وقت لغزش نداشته!
‫پس چرا... چرا این چرخ‌دنده‌ها اینقدر بد جا رفتن؟!
‫باد... قرار بود به بادبانِ کشتی من بوزه!
‫غولِ آخر بازیت منم... آل‌فوروان!
‫اون نفله فعلاً کاری ازش برنمیاد...
‫واسه همین اومدم تمومش کنم!
‫گزارش از مقر فرماندهی به تمامی واحدها!
‫قدرت‌الله انفجارپور ملقب به داینامایت ‫موفق شد آلمایت رو نجات بده!
‫یه گزارش از تمام واحدا می‌خوام!
‫چشم!
‫شورشی که جلوی بیمارستان مرکزی جریان داشت، کاملاً سرکوب شده!
‫سردسته‌شون، اسپینر، دستگیر شده!
‫گروه پزشکی دارن به مجروحا می‌رسن، ‫بازداشتیا هم دارن منتقل می‌شن!
‫های‌اِندهایی که تو جزیره‌ی اوکوتو بودن، خنثی شدن!
‫نبرد تموم شده! تیم ریکاوری وارد صحنه شده!
‫اوضاع تو محلِ جداسازی نیروهای دشمن هم تحت کنترله!
‫نیروها در حال حاضر مشغول تخلیه‌ی مجروحا هستن!
‫نبرد هنوز تو استادیوم ملی تاکوبا جریان داره!
‫به نظر میاد که بچه‌ها مقابل کوسه‌ی فضاپرکنِ ‫گشلیِ متواری به مشکل خوردن!
‫مستر اسکپتیک هم، همین الان داره توسط ‫ قهرمانایی که بازداشتش کردن منتقل می‌شه!
‫پروسه‌ی انتقال مردم به دبیرستان شیکتسو ‫توسط سیستم تخلیه یو.ای کامل شده!
‫پرسنل اعزام شدن تا از مردمی که تو بخشای متوقف‌شده‌ی ‫سیستم تخلیه گیر کردن، محافظت کنن.
‫اوضاع اطراف بیمارستان جاکو تحت کنترله!
‫وضعیت کوروگیری... مثل وضعیت ایریزر هد و پرزنت مایک هنوز نامشخصه!
‫لیدی ناگان... بعد از این جنگ تموم‌عیار...
‫مجبوریم که به میدوریا ایزوکو ایمان داشته باشیم.
‫لطفاً همراه ما مبارزه کن!
‫میدوریا... ایزوکو...
‫چه سرعتی!
‫او-اون...
‫تو آستانه‌ی مرگ بود...
‫شاید فقط برای یه لحظه...
‫ولی اینقدر سریع حرکت کرد که حتی شیگاراکی پیشش دست‌بسته بود.
‫اون بچه... انگار به کشف یه چیزی تو وجودش نزدیک شده.
‫انفجار کل بدنمو با درد یکی کرده!
‫ولی... می‌خوام از این عوارض کوفتی استفاده کنم!
‫بازم! تکون بخور! یالا!
‫دیگه بسه... بعداً میام سراغت.
‫گرفتار شدیم... انگار نمیشه از شرش خلاص شد... عین سوسک می‌مونه.
‫خب، مهمم نیست.
‫هرچقدر که لازم باشه... می‌کشمش و نابودش می‌کنم.
‫تا اینجا تونستم با قدرت چهارم، فاصله‌مو حفظ کنم ‫و یه جوری کارو در بیارم، ولی...
‫ولی باید با این بدنش چیکار کنم که می‌تونه ‫بازسازیش کنه و مرگ فوری تحمیل کنه؟
‫هنوز جوابشو پیدا نکردم.
‫اگه قدرت دومو فعال کنم، کارم تمومه.
‫مهم نیست چقدر ازش استفاده کنم، لحظه‌ای که متوقف شم، ‫پس‌زنیش منو از کار میندازه.
‫وقتی فعال شه، واقعاً دیگه تلاش آخره.
‫فراتر برو!
‫چی شد...؟ هنوز شخصیت دومم؟!
‫قدرتش خیلی اذیت نمی‌کنه...
‫اندازه‌ی اندوور یا دارک شدو ترسناک نیست.
‫می‌تونم بذارمش برای بعد.
‫در برابر آلمایت چیزی نیست.
‫اصلاً نباید ریسک کنم و به خاطر همچین ‫ نخاله‌ای بازم برم تو حالت برگردون.
‫این پسره... ارزش نداره! دندون‌گیر نیست! هیچ اتصالی... نداره!
‫حالا فهمیدم.
‫داستان تو همین درده.
‫دردی که انبارکردن قطره‌های عرق رو کف دستم، تو کل بدنم ایجاد می‌کنه!
‫دردی که فوّاره می‌زنه!
‫وقفه‌ای که بین دوتا تیرکشیدن ایجاد میشه!
‫باید انفجار ثانویه رو با استفاده از درد زمانبندی کنم!
‫ای وای!
‫عجب جتی شدم!
‫ترمز ندارم!
‫چش شده این عوضی؟!
‫هی... ایزوکو...
من... هنوزم می‌تونم پا به پات بیام؟
‫نمی‌دونم چرا، ولی...
‫حس می‌کنم الان... می‌تونم ازت جلو بزنم.
‫ببین.
‫عزیزم... کاتسوکی‌ـه!
‫نمی‌تونم.
‫دلم نمیاد...! حریفش... اون هیولاست!
‫در هر صورت باید ببینش.
‫آخه... اون بچه الان...
‫عین همیشه‌ش... اون لبخند بزرگو رو صورتش داره!
چرا آخه؟
آخه چرا دارم به این نخاله اینجوری واکنش نشون می‌دم؟
‫چرا حسی که الان بهش دارم حتی از حسم به آلمایت شدیدتره؟!
یوئیچی رو می‌خوای؟
‫اگه یوئیچی رو می‌خوای... دیگه رفته...
‫ارباب شیطانی.
‫خودت بودی که کشتیش.
‫که اینطور... شبیه اون یاروـه.
‫این نفرت سرکوب‌شده... ‫داره خاطرات اون‌روزو زنده می‌کنه.
‫درسته... عین همونه.
‫این عین همون عوضیه!
‫همونی که یوئیچی رو...
‫برادر منو...
‫اگه فقط دستشو سمت برادرم دراز نکرده بود...!
‫چیزی که بیشتر از همه ازش بیزارم...
‫... تویی... درسته!
‫همه‌ش تقصیر توـه، کودو!
‫دیگه رد دادی، ها...؟ کصخل!
‫به من می‌گن... باکوگو کاچّان!
‫آنچه خواهید دید:
‫وسط نبرد، گذشته‌ی آل‌فوروان برای تسخیرِ روحش برمی‌گرده.
‫خاطرات تولدش... یادِ روزگاری که قدرت می‌دزدید و برادری که قدرت نداشت.
‫یه رویای دیوونه‌وار.
‫چیزی که سد راه اون رویا شده، یه نور خیره‌کننده‌ست.
‫قسمت بعدی: کوسه: انفجار!
‫هویتزر کاملِ کاچّان در آستانه‌ی انفجاره.
‫فراتر برو!
‫فراتر از بینهایت!
منطقه‌ی تخلیه اضطراری دبیرستان شیکتسو
پـــــیــــــش‌نمایش
قسمت بعـــــــــدی
‫کوسه!! انفجار!!
‫غول آخر!!
در برابر این صدای انفجارِ وحشی و دیوانه‌وار
قلب و ذهنم مثل دیوار، هم آرومه هم استوار
شاید این‌همه نویز شروع به جرقه‌زدن کردن که
هیچی این اطراف نیست، جز سکوت فراگیر
داستان ما مثل یه سکه‌ست که مدام می‌چرخه
شکاف پیدا می‌کنه و از همونجا رخنه می‌کنه
اگه بخوایم تو ذهنمون انقلاب به پا کنیم، آزمون و خطا لازمۀ کاره
باید مثل اون خطاهای استراتژیک، منفی‌ها رو مثبت بخونیم
همیشه نمی‌شه همه‌چی رو با حرکات عادی وصل کرد
گاهی چیزا در موازات همن و باید برای اتصالشون یه حرکت نو زد
یه حرکت مقــدّسـ
یـه صـدای بیــ ـصــدا
اونــ روز فــــرا رســیــــــــدهـ
در برابر این صدای انفجارِ وحشی و دیوانه‌وار
قلب و ذهنم مثل دیوار، هم آرومه هم استوار
شاید این‌همه نویز شروع به جرقه‌زدن کردن که
هیچی این اطراف نیست، جز سکوت فراگیر
داستان ما مثل یه سکه‌ست که مدام می‌چرخه
شکاف پیدا می‌کنه و از همونجا رخنه می‌کنه
اگه بخوایم تو ذهنمون انقلاب به پا کنیم، آزمون و خطا لازمۀ کاره
باید مثل اون خطاهای استراتژیک، منفی‌ها رو مثبت بخونیم
همیشه نمی‌شه همه‌چی رو با حرکات عادی وصل کرد
گاهی چیزا در موازات همن و باید برای اتصالشون یه حرکت نو زد
یه حرکت مقــدّسـ
یـه صـدای بیــ ـصــدا
اونــ روز فــــرا رســیــــــــدهـ
Tenshi Hunter & Captain Paran
Shiori Translation Team
A
r
e
k
u
r
u
b
a
k
u
o
n
m
u
k
a
i
a
t
a
w
a
t
a
s
h
i
n
o
K
o
k
o
r
o
w
a
t
a
i
r
a
d
e
t
a
d
a
n
a
i
d
e
i
r
u
n
o
M
u
s
u
n
o
n
o
i
z
u
g
a
h
i
k
a
r
i
d
a
s
h
i
t
a
s
e
i
k
a
n
a
A
t
a
r
i
w
a
t
s
u
r
u
r
i
t
o
s
h
i
t
a
s
e
i
j
a
k
u
d
a
k
e
M
o
n
o
g
a
t
a
r
i
g
a
k
a
i
t
e
n
s
u
r
u
m
a
t
a
w
a
h
a
n
t
e
n
s
u
r
u
S
o
n
o
c
h
o
k
u
z
e
n
u
m
a
r
e
r
u
k
u
h
a
k
u
o
t
s
u
k
e
I
w
a
b
a
k
a
k
u
m
e
i
t
e
i
u
y
a
t
s
u
o
n
o
u
n
a
i
d
e
o
k
o
s
u
n
o
n
a
r
a
M
a
i
n
a
s
u
o
p
u
r
a
s
u
t
o
y
o
m
i
c
h
i
g
a
e
t
e
s
h
i
m
a
u
y
o
u
n
a
S
e
n
r
y
a
k
u
t
e
k
i
e
r
a
g
a
i
k
u
t
s
u
m
o
h
i
t
s
u
y
o
u
n
i
n
a
r
u
S
e
i
k
o
u
h
o
u
b
a
k
a
r
i
j
a
t
s
u
n
a
g
a
r
e
n
a
i
p
a
r
a
r
e
r
u
g
a
r
u
s
a
S
h
i
n
s
e
i
n
a
M
u
v
S
a
i
r
e
n
t
o
W
o
i
s
Z
e
D
e
i
H
a
z
u
K
a
n
Z
e
D
e
i
H
a
z
u
K
a
n
A
re
ku
ru
ba
ku
on
mu
ka
i
at
ta
wa
ta
shi
no
Ko
ko
ro
wa
ta
i
ra
de
ta
da
na
i
de
i
ru
no
Mu
su
u
no
i
zu
ga
hi
ka
ri
da
shi
ta
se
i
ka
na
A
ta
ri
wa
tsu
ru
ri
to
shi
ta
se
i
ja
ku
da
ke
Mo
no
ga
ta
ri
ga
ka
i
ten
su
ru
ma
ta
wa
han
ten
su
ru
So
no
cho
ku
zen
u
ma
re
ru
ku
u
ha
ku
o
tsu
ke
I
wa
ba
ka
ku
me
i t
te
iu
ya
tsu
o
no
u
na
i
de
o
ko
su
no
na
ra
Ma
i
na
su
o
pu
ra
su
to
yo
mi
chi
ga
e
te
shi
ma
u
yo
u
na
Sen
rya
ku
te
ki
e
ra
a
ga
i
kut
su
mo
hit
su
yo
u
ni
na
ru
Se
i
ko
u
ho
u
ba
ka
ri
ja
tsu
na
ga
re
na
i
pa
ra
re
ru
ga
a
ru
sa
Shin
sei
na
Muv
Sai
ren
to
Wois
Ze
Dei
Ha
zu
Kan
Ze
Dei
Ha
zu
Kan
Tenshi Hunter + Captain Paran @TheShiori Translation Team
Jikan ga nai Koko wa inochi no mabataki no naka da
Kasanattara hanarete shimau
Aa tsutaenakute wa nani o dattakke
Sore ja omoidasou Kyou bokura de
Kore dake taisetsu na noni
Dou yareba chanto tadashiku taisetsu ni dekiru
Aa ichido dake de ii hontou no hontou ga mitai yo
Minna shabondama mabataki no naka
Watasenai itami no umareta basho
Soko ni iru ndaro kikoete shimatta
Hibiware nagara azayakana mama no
Myakudatsu kioku de tsukurareta hajimari no koe
Saa yatto mitsuketa
Koko made kita, mou sawareru yo
Atsumete shimatte oita yuuki no zenbu de
Kimi no ikiru sono mae ni iru
زمان نداریم، داریم یه لحظه درخشش تو زندگی رو طی می‌کنیم
ما به هم می‌رسیم ولی زود از هم جدا می‌شیم
آه... باید یه چیزی بهت می‌گفتم، اما یادم نمیاد چی باید می‌گفتم
پس بیا با همدیگه، همین امروز اونو به خاطر بیاریم
با اینکه اینقدر برام مهم و باارزشه
آخه چطوری باید درست و درمون هواشو داشته باشم و مراقبش باشم
آه... فقط یه بار کافیه. فقط دلم می‌خواد حقیقتِ واقعی رو یه بارم که شده ببینم
همه‌مون حبابیم... تو یه چشم‌بهم‌زدن زنده‌ایم
یه حباب که تو یه لحظه دردِ ناگفته به دنیا اومده
تو هم اونجایی، آره؟ من شنیدمش... داشتی حرف می‌زدی
با اینکه ترک خورده، هنوز رنگی و سرزنده‌ست
صدای آغاز... همون صدایی که از خاطرات تپنده زاده شده
خب بیا... چیزی که دنبالش بودمو پیدا کردم
حالا که تا اینجا اومدم حتماً باید لمسش کنم
با تمام قدرت و شجاعتی که جمع کردم و تا الان تو دلم نگه داشتم
من همینجا پیشِ روی زندگی تو وایسادم