‫بیمارستان دنیز
‫بیمارستان سابق نیروی دریایی ساکیزآغاجی ‫و بیمارستان نیروی دریایی قاسم‌پاشا
‫و اکنون بیمارستان نیروی دریایی استانبول
‫یک موسسه درمانی بزرگ ‫که ترکیه و ارتش به آن افتخار می‌کنند
‫آپارتمان فروشی سه‌خوابه - استانبول کادیکوی ‫۲۰٬۵۰۰ لیر
‫دانشنامه استانبول
‫چرا اینجوری هستی؟
‫نمیدونم
‫از استانبول خسته شدی؟
‫نه خسته نشدم ‫ولی فکر کنم ازش ترسیدم
‫چرا ترسیدی ها؟
‫احساس می‌کنم این جمعیت منو می‌خوره
‫این جمعیت؟ ‫آره
‫زهرا وقتی به این جمعیت نگاه می‌کنی ‫چی می‌بینی؟
‫یه دریا آدم
‫ترسناکه احساس می‌کنم دارم غرق میشم
‫اگه مثل اونا با جریان شهر پیش بری ‫همیشه جا پیدا می‌کنی
‫اگه فقط تماشا کنی ‫معلومه که احساس می‌کنی غرق میشی
‫ولی وقتی یه قدم برداری ‫همه‌جا برات باز میشه
‫یالا زهرا ‫هارون
‫من دارم وارد جریان شهر میشم ‫ووش
‫از فاصله پنج متری این غرق شدنه؟ ‫عالیه برو جلو
‫مواظب باش
‫صبر کن
‫یالا ‫هارون مواظب باش
‫یالا زهرا ‫مواظب باش
‫نه
‫هرطور دوست داری آره
‫«درباره چی؟ ‫بیا تخیلمون رو به کار بندازیم»
‫«مثلا بیا حرف بزنیم»
‫«درباره اینکه زندگی ‫۲۰۰ یا ۳۰۰ سال دیگه چجوری میشه»
‫«بعد از اینکه ما رفتیم ‫مردم با زپلین سفر می‌کنن»
‫«مدل کت‌ها عوض میشه»
‫«شاید حس ششم ما رو کشف کنن ‫و تقویتش کنن»
‫«ولی زندگی همونطور باقی میمونه ‫باز هم سخت خواهد بود»
‫«زندگی هنوز هم پر از ‫عدم قطعیت و شادی خواهد بود»
‫«حتی بعد از هزار سال»
‫«بشر آه خواهد کشید و خواهد گفت ‫آه زندگی چقدر سخته به همین شکل»
‫درست مثل تو
‫«اونا به همین شکل از مرگ خواهند ترسید ‫و نخواهند خواست که بمیرن»
‫میدونی بیشتر از همه چی برام سواله؟
‫آنتون چخوف ‫سه خواهر
‫میدونی
‫اون قدیما که مردم ‫با نامه با هم ارتباط برقرار می‌کردن…
‫خدا میدونه اون نامه‌ها کی میرسیده
‫در اون لحظه
‫اون احساسات غالبی که ‫باعث شده نامه رو بنویسن
‫تا اون موقع ‫عوض نشده بودن؟
‫دقیقا به همین خاطره که ‫زندگی تو این دوره یه نعمته
‫مثلا اگه بخوام چیزی بگم ‫در یک لحظه میتونم ارتباط برقرار کنم
‫من بازم دلم میخواست امتحانش کنم ‫چیو امتحان کنی؟
‫میدونی…
‫احساسی که الان بهت دارم
‫نمیدونم نگهشون دارم و سه یا چهار هفته بعد ‫بهت منتقلشون کنم
‫شاید یه چیز قشنگی ‫تو این انتظار وجود داشته باشه
‫بیا انجامش بدیم
‫چی؟ ‫بیا انجامش بدیم یه تاریخ بگو
‫هشتم آوریل ۲۰۲۴
‫یه ایمیل برای همدیگه زمان‌بندی می‌کنیم ‫ساعت ۵ بعد از ظهر
‫جدی میگی؟ ‫من که نوشتن رو شروع کردم
‫داری شعر اکروستیک مینویسی؟ ‫آره ۸ آوریل میبینمت
‫ولی بعضی احساسات…
‫بعضی احساسات نمیتونن اینقدر صبر کنن
‫مثلا رقص
‫مامان تویی؟ ‫من اومدم خونه پسرم
‫صبر کن
‫نه اشکالی نداره ‫هارون
‫اشکالی نداره
‫کیک رو امروز صبح پختم تازه است ‫بخورین
‫ممنون فقط گرسنه نیستم
‫امکان نداره این کیک مورد علاقه هارونه ‫همینطوره
‫باید امتحانش کنی ‫بیا بخوریم
‫فقط بچش… باشه
‫هارون بهم گفت ولی یادم نمیاد ‫اسمش چی بود؟ خاله شما
‫یادم نمیومد
‫نسرین ‫نسرین خانم
‫خدا رو شکر که به عثمان رسیدگی می‌کنه
‫وگرنه میگه خوبم ‫و سرسری ازش میگذره
‫اونقدرها هم بد نیست ‫پسرم دستش همیشه رو قلبشه
‫وقتی بهش میگیم میپرسه ‫«شماها همه‌تون دکترین؟»
‫منم میگم «بذار یه دکتر بهمون بگه ‫تا خیالمون راحت شه» اشتباه میگم؟
‫حق با شماست
‫گرچه من یه دکتر مادرزادم ‫چندتا چیز بلدم
‫مادربزرگم هم حکیم بود
‫یادته گفتی ما زندگی می‌کنیم تا شاهد باشیم؟
‫اگه شاهد گناه‌ها باشیم چی؟
‫اونوقت آدم چیکار می‌کنه؟
‫اونوقت آدم توبه می‌کنه
‫حتی اگه آدم گاهی متزلزل بشه ‫و ندونه چیکار کنه
‫آدم میدونه که همیشه امیدی هست
‫«آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم؟»
‫«و بار سنگینت را از [دوش] تو برنداشتیم»
‫«همان باری که سخت بر پشت تو سنگینی می‌کرد؟»
‫«و آوازه تو را بلند نساختیم؟»
‫«پس بی‌تردید با دشواری آسانی است»
‫«آری با دشواری آسانی است»
‫«پس چون فراغت یافتی به طاعت درکوش»
‫«و با اشتیاق به سوی پروردگارت روی آور» ‫«و با اشتیاق به سوی پروردگارت روی آور»
‫«فقط به سوی او» ‫«فقط به سوی او»
‫بعد از تمرین وقتت آزاده؟ ‫نمیدونم
‫میخوای با من بیای بیمارستان؟ ‫خونواده‌ام از دیدنت خوشحال میشن
‫راستش من یه کاری دارم
‫شروع شد ‫چی شروع شد؟
‫من نمی‌تونم درکت کنم زهرا ‫چرا؟
‫عجیبی یه لحظه وقتت آزاده ‫بعد یهو سرت شلوغ میشه
‫فکر می‌کردم دوست داری که من ‫عجیب و غریب باشم
‫نظرت عوض شده؟ ‫نه
‫فقط بی‌ثباتی ‫چون نمیتونی منو دسته‌بندی کنی؟
‫من سعی نمی‌کنم دسته‌بندیت کنم ‫تو با من صادق نیستی
‫احساس می‌کنم ‫منو دنبال یه راز یه دروغ کشوندی
‫چون با هم رابطه نداریم؟ ‫من حتی نمیدونم میخوای یا نه
‫چون هم میخوام هم نمیخوام ‫چرا زهرا؟
‫چون من دقیقا همینجوری‌ام ‫عالیه بیا هر دفعه از این بهونه استفاده کنیم
‫ببخشید من تو یه جای بی‌دغدغه بزرگ نشدم
‫تصمیمت رو بگیر ‫دیگه بچه نیستی
‫اینطوره؟ ‫همینطوره
‫الو؟ ‫الو نسرین خانم حالتون چطوره؟
‫اُ ایلکر سلام تو چطوری؟
‫متاسفانه برای یه موضوع ناخوشایند ‫زنگ زدم درباره خواهرتون
‫میخواستم بهتون اطلاع بدم ‫میشه امروز تشریف بیارید اینجا؟
‫داشتم میرفتم اتاق عمل ‫اشکالی نداره حدود دو ساعت دیگه بیام؟
‫میشه امل خانم رو هم با خودتون بیارید؟ ‫حتما نگران نباشید میارمش
‫حرف زدن درباره این موضوع ناخوشاینده ‫ولی متاسفانه وقت تموم شده
‫فردا یه درخواست اجراییه ‫برای اداره اجرا ارسال میشه
‫اداره به شما ابلاغ می‌کنه که ‫ظرف هفت روز بدهی رو پرداخت کنید
‫یا یه حکم دادگاه برای ‫توقف اجرا ارائه بدید
‫در غیر این صورت ملک در رهن ‫فروخته میشه
‫من از هیچکدوم اینا خبر نداشتم ‫باید فورا پرداختش کنیم؟
‫اگه تا فردا پرداخت بشه روند کار ‫بدون هیچ هزینه اضافی انجام میشه
‫اگه ظرف هفت روز از ابلاغ اجراییه ‫پرداخت بشه
‫با سودش خواهد بود
‫اگه پرداخت نکنید هم که روال رو میدونید
‫امل ‫باشه ممنون از کمکتون
‫لازم نیست کشش بدیم میبینمتون ‫امل خونه مامان رو میفروشن
‫فکر کنم نشنیدی چی گفت ‫بذار بفروشن
‫سهمش بیشتر از چیزیه که لازم داره
‫بانک‌ها خونه‌ها رو به قیمت مفت میفروشن ‫اینو که میدونیم
‫باشه من بقیه‌اش رو پرداخت می‌کنم باشه؟
‫چرا بقیه باید به خاطر بدهی تو ‫عذاب بکشن؟
‫مگه تو خونه‌ات رو با ارث بابام ‫نخریدی؟
‫که سهم منم توش بود؟ ‫آره ولی من بدهیم رو پرداخت کردم
‫سال‌ها بعد ذره ذره ‫بعد از اینکه ارزش پولم کم شد
‫اون موقع من ضرر نکردم؟
‫چی میگی؟ ‫با خودت رو راست باش
‫تو هیچوقت پول کم آوردی؟
‫مگه من همیشه کنارت نبودم ‫هر وقت که نیاز داشتی؟
‫چطور میتونی درباره پول حرف بزنی؟ ‫نمیفهمم
‫میخوای منت بذاری؟ واقعا؟
‫امل تو خونه مامانم رو ‫گرو گذاشتی
‫اون مامان منم هست ‫پس مثل یه دختر رفتار کن
‫باید مثل تو باشم شما دوتا عین همید ‫منظورت چیه؟
‫دورو خودخواه و حسابگر ‫شماها عین همید
‫ببین کی داره حرف میزنه ‫آره منم خب که چی؟ من حرف می‌زنم
‫«یعنی اون امل بی‌مسئولیت معتاد»
‫«که فقط به درد آواز خوندن تو بار میخوره ‫داره اینو میگه؟»
‫آره دقیقا ‫دقیقا من دارم اینو میگم
‫ولی تو باید حرف بزنی درسته؟ ‫تو تو همیشه تو چرا همیشه تو؟
‫چون تو مدرسه شاگرد ممتاز بودی؟
‫خونه‌ات ماشینت زندگیت ‫تحصیلاتت رفتنت به خارج
‫بس کن آره بس کن من دیگه بریدم
‫از اینکه با ته‌مونده‌های تو زندگی کنم خسته‌ام
‫انگار که تولد من یه اتفاق بوده
‫ازت متنفرم و از مامان هم متنفرم
‫چشماتو ببند
‫من سال‌های دبیرستانم رو ‫با کار کردن و پس‌انداز کردن گذروندم
‫وقتی همه تابستونا شنا می‌کردن
‫من به عنوان پیشخدمت کار می‌کردم…
‫یا تو یه دکه تو یه شهر باستانی
‫آخرین کارم تو یه ‫نمایشگاه صنایع دفاعی بود…
‫به عنوان مسئول غرفه
‫وقتی یه فرمانده رد میشد ‫باید بلند میشدیم
‫من کار رو به شانس نسپردم
‫حتی وقتی یه سرباز صفر می‌دیدم ‫پا میشدم
‫در همین حین بهترین دوستم ‫داشت روی سکه‌های دیجیتال شرط‌بندی می‌کرد و پول درمیاورد
‫اول یه سکه به اسم وونا خرید ‫و صد دلار رو به هزار دلار تبدیل کرد
‫بعدش اونو به پنج هزار دلار تبدیل کرد ‫درست وقتی داشت به ده هزار دلار میرسید
‫منو جوگیر کرد که ‫«این آخرین فرصتت برای سرمایه‌گذاریه»
‫من تمام پولم رو روی وونا سرمایه‌گذاری کردم
‫یه روز تو هواپیما بودم ‫و از شهرمون برمی‌گشتم استانبول
‫که وونا یهو نابود شد ‫و من تمام پولم رو از دست دادم
‫هیچ حسی نداشتم ‫به جز تپش قلبم
‫انگار همه چیز فقط یه بازی بود
‫ولی خیلی زود مجبور شدم با واقعیت روبرو بشم
‫نزدیک بود دستمو ببرم
‫خوبی؟ مواظب باش ‫خوبم
‫تو اینو بگیر منم اونو میگیرم- ‫باشه-
‫پلین
‫خیلی تابلو نکن
‫ولی اونایی که کنار درختن ‫دارن تورو نگاه می‌کنن؟
‫گفتم خیلی تابلو نکن پلین اَه
‫تابلو کردم
‫بابا هر دفعه ما به این دختره برمیخوریم ‫داره منو نگاه می‌کنه حسش می‌کنم
‫نمیدونستم میتونی ‫ذهن بخونی پلین جون
‫نیازی به توانایی‌های ماورایی ندارم ‫زهرا جون چیز عجیبی نیست
‫اگه اون دختره با من سیگار بکشه ‫امشب از ترس نمیتونه بره خونه
‫ولی چیزی که من نمیفهمم اینه
‫چرا تو این دین این همه بار ‫روی دوش توئه
‫فقط به خاطر اینکه واژن و سر داری؟
‫نمیدونم ناراحتم می‌کنه- ‫من نمیتونم چیزی بهش بگم چطوری بگم؟-
‫هرچی باشه اونم یه قربانیه
‫درسته آدم چی میتونه بگه؟
‫اونایی که از ماشین‌های قضاوت ‫گله می‌کنن رو ببین
‫کی واقعا آزاده؟
‫میتونی بهم نشون بدی؟ خیلی کنجکاوم ‫همچین آدمی تو این دنیا هست؟
‫چطور اینقدر مطمئنی که آزادی؟
‫مثلا چند میلیون ‫از اون تیشرت تو بازار هست؟
‫ولی رو هر کدوم نوشته ‫«خودت باش» «خودت رو باور داشته باش»
‫ای کاش میشد خودمون باشیم ‫فقط با عوض کردن لباس
‫ولی معتادان مد دارن قضاوت می‌کنن
‫«بفرمایید بفرمایید ‫فقط با ۱۵۹.۹۰ میتونید خودتون باشید»
‫این تیشرت نیست بابا
‫یه سویشرته
‫باشه
‫قهوه‌م تموم شد… قهوه؟ ‫قهوه‌م تموم شد
‫پولم تموم شد ‫دخترا
‫خیلی متاسفم ما…
‫اوضاع با هارون متشنج شد ‫منم سر شما خالی کردم
‫بازم معذرت میخوام
‫به به چه خوب
‫پلین…
‫داشتم با خودم فکر می‌کردم ‫چرا زهرا اینقدر چرت و پرت میگه
‫میدونی چیه؟ شما دیگه با همین ‫با لحظات متشنج و همه چیز
‫نه هیچ خبری نیست
‫پس شما چی هستین؟
‫شرط می‌بندم پارتنر بغل هستین
‫میتونن پارتنر حسی هم باشن
‫ما نمیتونیم هیچی باشیم
‫فهمیدیم پارتنر عشقی هستن
‫امروز میخوای کاری بکنی؟
‫نمیدونم انگار میخوای ‫مغزت رو سوراخ کنی نه گوشت رو
‫نمیتونم نگاهش کنم
‫تو چی فکر می‌کنی زهرا؟ ‫نمیدونم
‫در بدترین حالت شبیه یه ربات میشی ‫که یه دکمه تو مغزش گیر کرده
‫اونوقت منو از سمت راست از دست دادی عزیزم
‫وای دخترا باشه نظرم عوض شد
‫میخوام رولت تتو بزنم ‫آماده‌این؟
‫مطمئنی؟ ‫مطمئنم
‫نمیدونم ‫گناهه زهرا؟
‫نه فقط منظورم این بود که تتو شوخی نیست
‫هست این جدی‌ترین شوخیه ‫فقط ولش کن یالا
‫من رفتم
‫تتوی برنده
‫این چه شوخی مسخره‌ایه؟
‫گفتم فراموش‌نشدنی میشه ‫نگفتم قشنگ میشه
‫زهرا تو تراگوس رو بزن
‫هیچ اعتراضی هم قبول نیست لطفا ‫نه
‫ببین من نمیخوام گوشم رو سوراخ کنم
‫منو نگاه کن
‫ترسیدی؟
‫نه
‫نترسیدم
‫گوشم که هیچی ‫میخوام نافم رو پیرسینگ بزنم
‫من هنوز بهت دست هم نزدم
‫صبر کن وقتی احساس آمادگی کردم سوراخ کن باشه؟ ‫حتما
‫یو چطوری داداش؟
‫دا پואت استانبول
‫با همکاری لس آنجلس ‫ایکوال ناکس مرده‌ها رو زنده می‌کنه
‫به وضعیت اضطراری خوش اومدین
‫چاکران رو هدف می‌گیره ‫با بازی کلمات اعلام میشه
‫با اغراق‌های کج حفظ میشه ‫با عدم قطعیت شما پایدار میمونه
‫با اعتماد به نفس تاثیرگذار ‫پیچیده‌ترین و خفن‌ترینم
‫با قدرت و سلطه بی‌همتا ‫از من چه انتظاری داری؟
‫کوه‌ها رو با یه پرش رد می‌کنم ‫با هزاران نفر از مردمم
‫چالش‌ها رو هم‌سطح می‌کنم
‫تموم شد؟ ‫تموم شد
‫نتایج آزمایش خونتون خوبه ‫همه چیز طبیعی به نظر میرسه
‫من بهشون میگم خوبم ‫ولی باور نمی‌کنن خانم دکتر
‫بیاین یه نوار قلب دیگه بگیریم آقای عثمان ‫ولی نتایجتون طبیعی به نظر میرسه
‫برای ماه بعد از خانم پیریل ‫یه وقت بگیرید دوباره همدیگه رو میبینیم
‫بهتره تحت نظرتون داشته باشیم ‫ممنونیم ببخشید مزاحم شدیم
‫نسرین خانم میشه با این حال ‫بهش یه آرام‌بخش بدید؟
‫چرا؟- ‫دیروز یکم ما رو ترسوند-
‫آرام‌بخش کمک می‌کنه آرومش می‌کنه
‫آقای عثمان اگه اضطراب دارید ‫میتونم شما رو به یه نفر ارجاع بدم
‫نه خانم دکتر من کاملا خوبم ‫ییلدیز داره اغراق می‌کنه
‫باشه ‫این چطوره؟
‫اگه نیازی بود بهمون خبر بدید ‫و ما پیگیری می‌کنیم باشه خانم پیریل؟
‫راستی زهرا یه کاری داشت ‫برای همین نتونست بیاد
‫ولی به همه سلام رسوند ‫فقط میخواستم اینو بگم
‫خدا حفظش کنه ‫شما دیدینش؟
‫بله دیدیمش خیلی شیرینه ‫ازش خوشم اومد
‫بله خیلی شیرینه
‫مسخره به نظر نمیرسه نه؟
‫امیدوارم این کار خیلی دیوانه‌وار نبوده باشه ‫فقط برای اینکه یه روز خاص بشه یعنی…
‫امیدوارم یه چیز احمقانه نگن ‫دیوونه میشم
‫نگران نباش من همه چیز رو یادداشت می‌کنم ‫چی؟
‫تو دفترچه «نظرات ناخواسته مردم ‫درباره من»
‫ولی تو چطور تو آماسیای وامونده ‫یاد گرفتی انگلیسی بخونی؟
‫واقعا میگم ‫آدم فکر می‌کنه کالج رابرت رفته
‫اینترنت همه‌جا هست عزیزم- ‫تو که اینطور میگی-
‫قسم میخورم خیلی خجالت‌آوره ‫بذار ببینم
‫قاتل میل جنسی بپوشونش
‫دخترا شما برید منم بهتون میرسم ‫باشه
‫الو؟ ‫زهرا میتونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫باتریم داره تموم میشه ‫من تو همون جایی که بهت گفتم میمونم
‫چرا؟ ‫متاسفم
‫نشنیدم
‫متاسفم
‫فهمیدم اشتباهم چی بود
‫چی؟ ‫متاسفم
‫یعنی چی؟ ‫متاسفم
‫متاسفم…
‫متاسفم ‫صدات رو نشنیدم
‫زهرا متاسفم ‫هزار بار معذرت میخوام متاسفم
‫تو دفتر خاطراتت بنویسش ‫چی؟
‫تو دفتر خاطراتت بنویسش اینو فراموش نکن
‫منو میبخشی؟ ‫نه
‫اگه میتونی مجبورم کن بنویسمش ‫هارون
‫چرا بهم نگفتی؟
‫فکر کردی من متوجه نشدم؟
‫چرا شما دوتا با هم حرف نمیزنین زهرا؟
‫همینطوری
‫مجبور نیستی بهم بگی
‫ولی میخوام بدونی ‫من همیشه کنارت هستم
‫من اینجام باشه؟
‫میتونی هرچیزی رو با من درمیون بذاری
‫اینو بهت نگفتم که گریه کنی ‫گفتم که آرومت کنم
‫پس تو خودت نریز
‫هرچی
‫هرچی هر وقت خواستی ‫میتونی بهم بگی
‫باشه؟
‫یکم سرحال باش
‫بس کن قسم میخورم میترسم
‫صبر کن
‫مواظب باش
‫شروع شد
‫بله مامان؟ ‫الو؟ هارون
‫هارون زود باش بابات ‫چی؟
‫داره سکته قلبی می‌کنه ‫کجایین؟
‫زود باش بیا بیمارستان نیروی دریایی
‫عثمان
‫ما یه مورد اورژانسی داریم ‫کجا ببریمش؟
‫اتاق ۳ خالیه میتونیم ببریم اونجا ‫اسم بیمار؟
‫عثمان آکچاکایا ‫شما کی هستید؟
‫پسرشم خانم ‫علائم حیاتی؟
‫نبض ۹۰ اشباع خون ۹۵ ‫خیلی خب یک دو سه بلندش کنید
‫اطلاعاتش پیش مامانمه ‫قند خون ۱۰۰
‫گرفتم ‫بیماری مزمن شناخته‌شده نداره
‫فشار خون بین دوتا دست فرق می‌کنه
‫آفرین ‫موفق باشید
‫بیاین ببریمش اینجا ‫بهش اکسیژن بدین
‫آقای عثمان سلام صدای منو میشنوید؟
‫آقای عثمان؟ ان‌شاءالله زود خوب میشید ‫صدای منو میشنوید؟
‫بچه‌ها سریع بهش اکسیژن بدین
‫دردی حس می‌کنید؟ ‫باشه بچه‌ها بیمار رو تحت نظر داشته باشید
‫میرم برات یه چیزی برای نوشیدن بیارم
‫هارون آب میخوری؟
‫بابات خوب میشه
‫نگران نباش
‫باید به مامانت دلداری بدیم
‫اینجوری نباش باشه؟
‫من پیشتم
‫دارم دعا می‌کنم
‫بابات خوب میشه
‫فقط آروم باش
‫گوشیت رو بده
‫چرا؟ چی شده؟- ‫گوشیم خاموش شده میشه از مال تو استفاده کنم؟-
‫وقتی بابات بهتر شد ‫اینو میبینه و با هم می‌خندیم
‫برای همین دارم فیلم میگیرم
‫بله
‫سلام عمو عثمان عزیز
‫ما اینجوری با شما آشنا شدیم
‫با این ویدیو میخواستیم بهتون نشون بدیم ‫که ما چه بچه‌های خوبی هستیم
‫من پیش هارونم ‫هارون چی میخوای به بابات بگی؟
‫بله چی میخوای بهش بگی؟
‫بگو
‫میبینی عمو عثمان؟ ‫راضی کردنش آسون نبود
‫خب هارون چی میخوای ‫به بابات بگی؟
‫دیگه اینجوری ما رو نترسون ‫این کارو نکن باشه؟
‫بله- ‫و خوب شو-
‫بله دیگه این کارو نکنید عمو عثمان ‫واقعا ما رو ترسوندید
‫ما الان داریم میریم پیش ‫مامان ییلدیز تا بهش دلداری بدیم
‫این حرفا معنی نمیده
‫گفتی همه آزمایش‌ها رو انجام دادی باشه- ‫خانم ییلدیز لطفا بله انجام دادم-
‫ولی من بهتون چی گفتم؟
‫«یه آرام‌بخش بهش بده تا آروم شه» ‫دادم خانم ییلدیز دادم
‫شما چه غلطی کردی؟
‫انجامش دادم خانم ییلدیز ‫توهین‌های شما رو تحمل نمی‌کنم
‫بله من نوار قلب گرفتم ما آزمایش خون گرفتیم
‫متوجه نمیشید؟ ‫من نمیتونستم اینو پیش‌بینی کنم
‫الو؟
‫مامان جون چطوری؟
‫خدا رو شکر همه چیز خوبه
‫مامان
‫میشه برام دعا کنی؟
‫خوبی زهرا؟
‫داشتی تو خواب حرف می‌زدی
‫زهرا
‫خوبم
‫وقت نماز صبح داره تموم میشه
‫این یه خونه چهارخوابه است
‫ما از سه تا اتاقش استفاده نمی‌کنیم ‫بیا بفروشیمش
‫بفروشیمش میتونیم برای مامان یه خونه بخریم ‫که براش کافی باشه
‫کدوم خونه؟
‫این خونه
‫این خونه این خونه مامان جون ‫این خونه این خونه توئه
‫یا میتونه پیش تو بمونه ‫میدونی که دارم خونه‌ام رو میفروشم
‫آره تو میتونی بخری بفروشی ‫هر کاری دوست داری بکن
‫من خونه‌ام رو به خاطر بدهی ‫یا وام نمیفروشم
‫تو داری میری خارج ‫آره عزیزم آره
‫تو هیچ فرقی با بابا نداری
‫بابا با تو چیکار کرده؟ ‫فقط بهم بگو همش همینو میگی
‫اون ما رو ول کرد همین کافی نیست؟
‫اون کسی رو ول نکرد ‫فقط نتونست اینجا برای خودش جایی پیدا کنه
‫مگه تو از بابا عصبانی‌تر از من نبودی؟ ‫یادت رفته؟
‫تو داری میری خارج ‫حالا درکش می‌کنی؟
‫مگه از مسئولیت‌هاش شونه خالی کرد؟ ‫برامون پول فرستاد
‫کی این خونه رو خرید؟ ‫اوه خدای من
‫کی؟ ‫شوهرت
‫مگه من شوهر دارم؟
‫مامان ما از کی به دنیا اومدیم؟ ‫کی؟ مگه ما از شکم تو بیرون نیومدیم؟
‫از شکم من؟ ‫آره
‫بیا این خونه رو بفروشیم و از هم جدا شیم ‫بیا این نهاد خانواده رو تعطیل کنیم
‫چرا اینقدر بدهی بالا آوردی؟ ‫آوردم به تو چه ربطی داره؟
‫باشه بدون اینکه ما بدونیم ‫از بانک وام بگیر و بدهکار شو
‫باشه بعدم بگو «به تو چه ربطی داره؟» عالیه ‫مگه من پندمی رو شروع کردم نسرین؟
‫چیکار میتونستم بکنم؟ ‫پندمی بار رو نابود کرد
‫وگرنه اونقدر پول درمیاوردم ‫که دهنت رو ببندم
‫سوینچ
‫تویی؟ ‫سوینچ
‫خاله سوینچ اینجا نیست مامان
‫کجاست؟
‫اینجا سوینچی نیست مامان
‫اینجا خشم وجود داره
‫حرف د «بیمارستان دنیز»
‫«بیمارستان سابق نیروی دریایی ساکیزآغاجی ‫و بیمارستان نیروی دریایی قاسم‌پاشا»
‫«که اکنون رسما ‫بیمارستان نیروی دریایی استانبول نامیده می‌شود»
‫«این یک موسسه درمانی بزرگ است ‫که مایه افتخار ترکیه»
‫«و نیروهای زمینی دریایی و هوایی ‫و همچنین ارتش است»
‫این بیمارستان نیروی دریایی چی میتونه باشه؟ ‫مگه دریاهای مریض رو میاوردن؟
‫آره شنیدم که
‫استانبولی‌ها ‫مردمی اونقدر مضر و بدخواه بودن
‫که کل دریا رو مریض کردن
‫فین دریای مرمره سواحل رو پر کرده بود
‫سخته که زیبایی‌ای که به فیروزه‌ای بودنش مشهوره ‫رو به رنگ سبز فینی تصور کنی
‫ولی حس محاصره شدن توسط یه دریای فینی ‫ناآشنا نیست
‫زندگی کردن در استانبول…
‫در واقع گاهی اوقات
‫درست مثل شنا کردن تو فینه
‫خیلی چسبناک و خیلی سخت
‫نه باتلاق نیست ‫دریا تو رو به داخل نمیکشه
‫ولی هیچوقت هم نمیذاره فرار کنی
‫یه حس خفقان‌آور محدودیت
‫ما تو دریا گیر افتادیم
‫نمیدونم شهر مریضه ‫یا من خسته‌ام
‫من الان دریای درونم رو ‫تو یه بیمارستان بستری می‌کنم
‫متوجه نمیشید؟ ‫من نمیتونستم…
‫دکترا مغرورن ‫باید اخراج بشه
‫میخوام به سرزمینی باور داشته باشم ‫که دریاهاش درمان میشن
‫متاسفم
‫تقصیر من بود
‫:ترجمه زيرنويس ‫هومن