« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫سلام نیویورک‌نشین‌ها.
‫وقتی بچه‌این زندگی ساده‌ست.
‫نگران لباس پوشیدنتون نیستین.
‫زندگی اجتماعیتون از قبل برنامه‌ریزی شده.
‫و به طور طبیعی کلی ورزش می‌کنید.
‫ولی وقتی سنتون بالا می‌ره...
‫خودتون مسئول سلامت خودتون می‌شید.
‫کلی غذای ناسالم می‌خورید.
‫توی خونه می‌شینید و کلا ‫ مشغول مصرف دودید.
‫و مشروب هم زیاد می‌خورید چون که...
‫فقط با مشروب بلدید اجتماعی باشید.
‫ولی بعد مدتی...
‫این سبک ‌زندگی یقه‌تون رو می‌گیره.
‫اصلا انرژی لازم واسه کاری رو ندارید.
‫واسه دفاع از خودتون خیلی ضعیفید.
‫و هیکل‌تون انقدر بد شده که ملت...
‫[عمو خیکی]
‫لقب‌های زشتی روتون می‌ذارن.
‫[پسر لندنی]
‫و خشت گلی‌ای که احتمالات ‫ زیادی...
‫ براش وجود داشت...
‫شکل گرفته و چیز ناامید‌کننده‌ای شده.
‫و وقتی توی آینه به خودتون نگاه می‌کنید...
‫از چیزی که می‌بینید خوشتون نمیاد.
‫اخیرا سوار هواپیما بودی و حین شروع پرواز...
‫یکی از خدمه پرواز جلوتون بود.
‫بی‌اختیار به بازوهاش خیره شده بودی...
‫که انگار قرار بود که...
‫لباس فرمش رو پاره کنن.
‫و راستش آرزو داشتی که بازوهای ‫ تو هم این‌طوری بودن.
‫کل زندگیت فرض می‌کردی که بدن ملت...
‫جوریه که از اول بوده.
‫ولی هرچه بیشتر به اطراف ‫نیویورک نگاه کردی...
‫بیشتر متوجه زحمات ملت برای...
‫بهتر کردن قوای جسمیشون شدی.
‫طوری که انگار اصلا سختشون نیست...
‫تو هم که اصلا یاد نگرفتی چطور انجامش بدی.
‫ولی اگه تلاش می‌کردی...
‫بالاخره به اون بدن رویایی‌ که...
‫همیشه می‌خواستی دست پیدا می‌کردی...
‫و همه رو با تغییر باورنکردنیت...
‫شگفت‌زده می‌کردی.
‫[قبل و بعد]
‫پس به جای این‌که بذاری ‫که جاذبه تو رو به پایین بکشه...
‫پیش من بمون که بهت نشون بدم...
‫چطوری بالاخره تن لشت رو جمع کنی...
‫و ورزش کردن رو شروع کنی.
‫[چگونه ورزش کنیم]
‫خب در نیویورک باشگاه‌های مختلفی هستن که...
‫می‌تونین بینشون انتخاب کنید...
‫و خوشبختانه اکثرشون طرح آزمایشی دارن...
‫که بتونی بینشون بگردی و ببینی ‫ که کدوم رو بیشتر دوست داری.
‫اکثر باشگاه‌ها دستگاه‌هایی دارن که...
‫شبیه‌ساز کارهاییه که از انجامشون ‫ توی دنیای واقعی متنفری...
‫مثلا بالا رفتن از پله...
‫قایق پارو زدن...
‫یا نگاه کردن از بالای دیوار.
‫یه جای خیلی بزرگ هست که ملت دراز می‌کشن...
‫که برای بقیه پیام بفرستن.
‫منبع نامحدودی از دستمال کاغذی...
‫و تلویزیون باکیفیت داری که...
‫واست برنامه‌های انگیزشی پخش می‌کنن.
‫توی باشگاه رتروفیتنس همه دستگاه‌ها زرده...
‫یه سینما داره که به جای صندلی...
‫روی تردمیل قرار می‌گیری...
‫و دائما اسپیس‌جم پخش می‌کنه.
‫همراه با یه اتاق شومینه دار که...
‫سه تا صندلی شماره‌دار توشه.
‫توی اکیناکس سونا و...
‫دوش‌های خیلی خوبی دارن که ‫علامتی پیششونه که نوشته...
‫زیر دوش‌ها سکس نکنید.
‫همه باشگاه‌ها به نظر باحالن...
‫ولی ممکنه به نظرت نتونی که...
‫هر روز بری باشگاه.
‫توی خونه چند دستگاه ورزشی داری...
‫که اصلا باهاشون کاری نمی‌کنی.
‫همچنین بعد یه جدایی خیلی سخت ‫دوباره سیگار رو شروع کردی...
‫و مطمئن نیستی که صرفا ثبت‌نام توی باشگاه...
‫باعث بشه که بخوای ورزش بکنی.
‫ولی بالاخره باید یه راهی پیدا کنی...
‫که به خودت انگیزه و هیجان بدی.
‫اخیرا یه روز بعد از ظهر...
‫پیش شخصی بودی که میل ‫ خودارضایی اجباری داشته...
‫و واست سوال بود که چطور انقدر انگیزه داره.
‫گمونم مربوط به طولانی کردن...
‫طولانی کردن پروسه ارضا شدن باشه...
‫گمونم هدف اصلی این باشه.
‫مشخصا فیلم مستهجن می‌بینی ‫ که کارت تموم بشه...
‫که ارضاء بشی.
‫امتدادطلب کسیه که از لذت ارگاسمش...
‫استفاده می‌کنه و تمامش نمی‌کنه.
‫اخیرا تغییر یافته و چیزی شده که...
‫بهش می‌گن «توضیحات امتدادی»...
‫مثلا یه متن انگیزشی روش می‌نویسی...
‫مثل «ادامه بده!» یا «حرف نداری!»
‫و بقیه هم نگاه می‌کنن.
‫تو همین‌طوری پیش می‌ری.
‫شرمنده. پیام کاری بود.
‫هیچ‌کس به اندازه خودت...
‫بهت احساس لذت بده.
‫وای!
‫دوباره قضیه کاریه. اشکالی نداره جواب بدم؟
‫باشه، چرا که نه.
‫ظاهرا این‌که یکی دیگه بهت انگیزه بده...
‫راه خوبی برای متعهد موندن به کارهای سخته.
‫بازی با کلمات هم بخشی از...
‫زیبایی بی‎‌فکرانه عمل کردنه.
‫مثل «آماده باش»؟
‫حالا مخصوصا منظورم این یکی نبود.
‫آهان...
‫خوشبختانه اکثر باشگاه‌ها ‫هم مربی خصوصی دارن...
‫که کارشون تقریبا همینه.
‫می‌خوای حس بهتری داشته باشی؟ ‫ظاهر بهتری داشته باشی؟
‫قوی بشی؟ کدوم یکی؟
‫- گمونم ظاهرم رو بهتر کنم. ‫- ظاهرت رو بهتر کنی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- این‌طوری؟ ‫- پس حدود بیست ثانیه...
‫- این‌طوری روی این نقطه می‌مونیم. ‫- باشه.
‫- و می‌کشی بالا. ‫- باشه.
‫- می‌کشم و دست‌هام رو باز می‌کنم. ‫- آهان، خیلی‌خب.
‫- آهان. ‫- و جمع می‌شی.
‫وای.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫اینجا، با این کارهای مختلفی می‌کنیم.
‫اینجا یک و دو و سه و چهار و پنج هست.
‫وقتی چندتایی می‌زنم اینجا می‌شمرمشون...
‫- واسه وقتی که می‌خوام سیصدتا بزنم. ‫- آهان.
‫فکر کنم یه چیزی اینجا آتیش گرفته.
‫- یعنی چی؟ ‫- فکر کنم این پتو آتیش گرفته.
‫ای وای! نه!
‫اینجا لاستیک داریم و بلندشون می‌کنیم.
‫یا می‌پریم روشون.
‫بهشون ضربه می‌زنیم.
‫فکر کنم حالا سطل آشغال آتیش گرفته.
‫ای بابا.
‫- آره! ‫- وای.
‫کپسول آتش‌نشانی ندارین؟
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی»
‫خیلی‌خب، حالا بهتر شد.
‫- می‌تونیم قدم برداریم. ‫- وای.
‫این‌طوری انگار...
‫انگار که داری نمایش برگزار می‌کنی.
‫روز اولی که همه می‌رن باشگاه...
‫باید یه عکس کامل از بدنشون...
‫واسه خودشون بگیرن.
‫ظاهرا اگه می‌خوای تناسب‌اندام رو...
‫جدی بگیری...
‫باید یه عکس کامل از بدن خودت بگیری.
‫وگرنه متوجه نمی‌شی که چقدر پیشرفت داشتی.
‫وای. خیلی خفنه.
‫سعی کردی خونه از خودت فیلم بگیری...
‫ولی نتونستی زاویه درست رو پیدا کنی.
‫خوشبختانه اخیرا توی یه نمایش ‫واسه گربه‌ها شرکت کرده بودی...
‫و اونجا یه عکاس حرفه‌ای پیدا کردی...
‫که موافقت کرد که ازت عکس‌های ‫نیمه‌برهنه ازت بگیره.
‫- این بهترین بچه‌گربه پارسال بود. ‫- آهان.
‫این برنده جایزه بهترین تغییریافته شد.
‫تغییریافته‌ها عقیم شدن.
‫من تازگی ورزش رو شروع کردم...
‫و راستش می‌خواستم عکس ‫ «قبل و بعد» داشته باشم.
‫[باجه عکاسی لری جانسون]
‫این عکس قبل ورزشه دیگه؟
‫عینکت بزرگه و بازتابش می‌افته توی عکس.
‫خیلی‌خب، تاریخ امروز چیه؟
‫امروز شونزدهمه.
‫- و واسم ایمیل می‌کنیشون؟ ‫- آره.
‫این سه سریال رازآلوده.
‫در مورد خانمیه که شغلش اصلاح ‫ و پرستاری گربه‌هاست...
‫و از رازهای جرائم مربوط به ‫مشتریانش پرده‌برداری می‌کنه...
‫- انسان‌ها و گربه‌ها. ‫- آهان.
‫«هویت بنگال» منظور مثل ‫ همون «هویت بورن» هستش؟
‫درسته.
‫در حالی که در نمایش گربه‌ها...
‫به نمایش‌ها و کارهای...
‫مختلف گربه‌ها نگاه می‌کردی...
‫خیلی بهت خوش می‌گذشت.
‫ولی همچنان نمی‌تونستی که بدنت رو...
‫با بقیه مردهای اونجا مقایسه نکنی.
‫احساس می‌کردی که یه خرخون لاغرمردنی هستی...
‫که زیادی واسه ورزش کردن تنبل بوده.
‫شاید دنیا هم یه نمایش گربه‌ای خیلی بزرگه...
‫که تمام نقص‌های فیزیکیت...
‫توسط اطرافیانت یادداشت می‌شه...
‫و به تمام خصوصیات ظاهریت نمره می‌دن...
‫که ببینن شایان دریافت تاییدشون هستی یا نه.
‫و انتخابش هم با تو نیست که...
‫توش شرکت کنی یا نه.
‫هیجان داری که عکس‌های حرفه‌ایت ‫ به دستت برسن...
‫ولی فرداش ایمیلی از طرف عکاس ‫دریافت می‌کنی که...
‫بهت می‌گه که تمامی تجهیزاتش...
‫از درون اتاقکش دزدیده شدن...
‫و حالا عکس‌های خجالت‌آورت...
‫دست یه خلافکار ناشناس در نیوجرسیه.
‫به تصاویری که خودت ضبط کردی نگاه می‌کنی...
‫که ببینی به نظرت کار ‫کی می‌تونه بوده باشه...
‫ولی اشخاص مشکوک زیاد بودن...
‫و نمی‌شد دقیق دونست.
‫ولی بعد یادت میاد که اونجا...
‫با یه نفر آشنا شدی که ‫شاید بتونه بهت کمک کنه.
‫اون چندین داستان رازآلود ‫ راجع به حیوانات نوشته...
‫واسه همین گفتی که شاید...
‫بتونه کمک کنه این یکی رو حل کنی.
‫یارو همونی بود که عکاس حرفه‌ای...
‫- مراسم نمایش گربه‌ها بود؟ ‫- آره. لری جانسون گمونم.
‫- آره. تجهیزاتش رو دزدیدن؟ ‫- آره. آره.
‫وای. ممکنه کار رقیبش باشه؟
‫ممکنه کار کسی باشه که... ‫کسی که...
‫شغلش دقیقا مشابه اون بوده...
‫ولی به اون بیشتر توجه می‌شده چون که...
‫لری خیلی معروفه؟
‫خیلی وقته بهش نگاهی ننداختم...
‫ولی هر از گاهی یه سری بهش می‌زنم.
‫سرقت. بزن بریم.
‫یکی از بزرگ‌ترین جرائم سرقت است.
‫درواقع من یه مقدار...
‫یه مقدار چیزهایی که از ‫اون روز ضبط کردم رو آوردم.
‫آهان.
‫احتمالا کار هوشمندانه‌ای نیست که...
‫حین فیلمبرداری تو سرقت کنه.
‫آره، درسته.
‫با یه کالسکه کوچیک بچه که...
‫توش گربه می‌ذارن اومده داخل...
‫و بعد وسایل رو گذاشته اونجا...
‫و هلش داده به سمت بیرون...
‫- کسی اصلا متوجه سرقت نمی‌شه. ‫- عجب.
‫اگه تجهیزاتش خیلی گرون بوده...
‫- باید بری سراغ پلیس. ‫- آره.
‫می‌شه در مورد بقیه عکاس‌های...
‫یعنی باز هم عکاس گربه توی نیوجرسی هست؟
‫می‌دونی، من در واقع...
‫- من کارآگاه نیستم. ‫- آهان، باشه.
‫می‌خواستم عکس بگیرم چون که من...
‫می‌خوام ورزش رو شروع کنم...
‫- و می‌خواستم که یه عکس از قبلش داشته باشم. ‫- هم...
‫من می‌تونم با این ازت عکس بگیرم.
‫خوبه!
‫زشت نیست که لباسم رو در بیارم؟
‫چون عکس واسه ورزشه.
‫- باشه... ‫- خیلی‌خب.
‫ای وای.
‫این هم از این.
‫حالا که بالاخره عکس قبل از ورزشت رو داری...
‫می‌تونی ماجراجویی تناسب‌اندامت ‫ رو ادامه بدی.
‫و طی چند ماه آینده...
‫اکثر اوقات فراغتت رو توی باشگاهی.
‫تمام آهنگ‌هایی که توی عمرت ‫ شنیدی رو دوباره گوش می‌کنی.
‫و زمانی که معمولا صرف ‫فیلم‌برداری می‌کردی...
‫حالا صرف پرورش اندام می‌شه.
‫متوجه می‌شی که توی سوپرمارکت...
‫افراد هیکلی رو تعقیب می‌کنی ‫که ببینی چی می‌خرن.
‫و هر چیزی که توی خیابون می‌بینی...
‫باعث می‌شه یاد پروتئین بیفتی.
‫بالاخره کمی پیشرفت نمایان می‌شه...
‫ولی همچنان به چیزی که می‌خوای نرسیدی.
‫و برات سوال می‌شه که اصلا هدفت چیه.
‫یعنی مجبوری که باقی عمرت...
‫توی چنین اتاقی باشی؟
‫و اگه بی‌خیال بشی...
‫برمی‌گردی به ظاهر قبلیت؟
‫همین الانش هم می‌تونی...
‫وسایلی که در طول روز لازم داری ‫ رو حمل کنی...
‫و هر حیوانی که بخوای رو اهلی کنی.
‫پس مطمئن نیستی که اصلا...
‫این قدرت اضافی به چه کارت بیاد.
« آوا‌-مــووی »
‫ولی ظاهرا اگه عضلاتت ‫به اندازه‌ای بزرگ بشن...
‫بد نیست جایی داشته باشی که ‫ بتونی به ملت نشونشون بدی.
‫وقتی باشگاه بودی یه یه برچسب تبلیغاتی...
‫واسه یه مسابقه پرورش اندام دیدی...
‫که بنا بر دلایلی تم‌اش ‫حادثه یازده سپتامبر بود.
‫زمان یازده سپتامبر کجا بودی؟
‫هم...
‫تازه به دنیا اومده بودم. آخه من... ‫من 22 سالمه...
‫- واسه همین... آره. ‫- آهان. خیلی‌خب.
‫حین حادثه یازده سپتامبر ‫ به دنیا اومده بودی؟
‫نیومده بودم.
‫- آهان، خیلی‌خب. ‫- ولی همچنان همدردی می‌کنم...
‫- و توی به هر نحوی بتونم همکاری می‌کنم. ‫- خوبه.
‫خیلی‌خب، ممنون که شرکت کردی.
‫اون روز مامانم ما رو زود ‫ از مدرسه آورده بود.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫آره، گمونم که من...
‫آره.
‫الان طلا بردی داداش؟
‫این تجربه واست چطوری بود؟
‫آمادگی خیلی سخته...
‫هم از لحاظ فیزیکی و هم روانی...
‫یعنی من واسه مدت طولانی‌ای سختی کشیدم.
‫از لحاظ اجتماعی خیلی تنها می‌شی...
‫مخصوصا وقتی توی کالجی...
‫- جدا؟ ‫- چون که...
‫کل زندگی اجتماعیت رو ازت می‌گیره.
‫کلی وقت و تمام منابع دیگه‌ات خرجش می‌شه...
‫و سلامت روانیت تحلیل می‌ره...
‫این چیزیه که مردم معمولی...
‫در مورد پرورش اندام نمی‌دونن.
‫می‌شه گفت موجی از ‫ افسردگی میاد سراغت...
‫چون درواقع هم همینه.
‫چیزی نیست که... ‫یعنی احمقانه به نظر میاد...
‫ولی واقعا شب‌هایی بوده که...
‫با گریه خوابم برده و با خودم گفتم...
‫ارزشش رو نداره.
‫پشت صحنه، بعد این‌که... ‫یعنی همه اونجا بودیم...
‫داشتیم ژست‌هامون رو می‌گرفتیم، ‫وحشت کرده بودیم.
‫عکس‌هایی که مامانم ‫ گرفته بود رو دیدم و...
‫گفتم که خیلی وحشتناکم! ‫ اصلا برنده نمی‌شم!
‫حتی سوم هم نمی‌شم! ‫خیلی بدم...
‫و وحشت کرده بودم...
‫چون این سبک نگرش میاد سراغت...
‫و این‌طوریه که... نمی‌دونم.
‫خیلی خوشحالم که الان تموم شده...
‫و جوابش رو گرفتم دیگه.
‫خیلی حس خوبی داره.
‫ظاهرا با وجود اذیت‌های ‫ روانی‌ای که می‌شی...
‫باید بدون در نظر گرفتن ‫ عواقبش ادامه بدی.
‫چون که تعهد مهم‌ترین چیز ممکنه.
‫وقتی نمایش تمام شد...
‫با این آقا صحبت می‌کردی که...
‫بهت کتابی داد و گفت ‫که ممکنه برات جالب باشه.
‫خاطرات ثبت شده یه مربی خصوصی بود...
‫که متوجه شده بود یکی از شاگردهای سابقش...
‫از هواپیمارباهای یازده سپتامبر بوده.
‫خیلی شوکه شده بود ولی تونسته بود...
‫از این تجربه‌اش چند درس مهم بگیره.
‫من در طول زمان کلی آدم تمرین دادم.
‫و خب...
‫اومدن و ازم پرسیدن که تمرینشون می‌دم یا نه.
‫نمی‌دونستم که دلیل تمرینشون چیه.
‫قبول کردم.
‫تقریبا هر روز می‌اومدن.
‫گمونم آدم خوب و بد وجود داره دیگه.
‫یعنی چه حسی... ‫چه حسی پیدا کردی که فهمیدی...
‫اون شخص چنین کاری کرده؟
‫احساس افتخار می‌کردم.
‫احساس خوبی داشتم که ‫کسی رو تعلیم دادم که...
‫به اهدافش متعهد بوده و انجامشون داده.
‫اوه.
‫ممکنه با نظرشون موافق نبوده باشم، ‫ولی نسبت بهش متعهد بودن.
‫همین‌شون رو دوست دارم.
‫در طول کل زندگیت تنها‌ چیزی که...
‫بعش متعهد بودی فیلم‌سازی بوده.
‫حتی وقتی بعد حادثه...
‫زود رفتی خونه، یه فیلم ‫ هم در مورد حادثه ساختی.
‫داستانش ابرقهرمانی بود و در مورد ‫مردی بود که تنها قدرتش...
‫این بود که یه نردبان داشت.
‫[روزی که آن مرد قهرمانی نردبانی بود]
‫ولی هیچ ربطی به حادثه یازده سپتامبر نداشت.
‫قبلا فقط واسه این فیلم درست می‌کردی...
‫که بتونی...
‫چند تا از دوست‌هات رو سرگرم کنی.
‫ولی حالا که سریالت رو داری...
‫به خودت میای و می‌بینی که تنهایی ‫ توی مراسم‌های عجیبی شرکت کردی.
‫همراه کلی آدم که...
‫بابت تعهدشون به سریال ساختن...
‫مورد تمجید قرار می‌گیرن.
‫منتظر تبلیغ بعدی پولتان هستیم.
‫- بی‌صبرانه منتظریم. ‫- منتشرش کنید دیگه. خوبه.
‫- راستش توی بعدیش من حضور دارم. ‫- وای!
‫چون کسی نیست که بهت بگه چیکار کنی...
‫کمی احساس سردرگمی داری.
‫واسه همین وارد صف می‌شی...
‫چون بقیه هم اونجا همین کار رو می‌کنن.
‫از دید خودت هیچ‌وقت...
‫آدم رقابتی‌ای نبودی...
‫ولی بودن در این محیط‌ها...
‫مجبورت می‌کنه که...
‫خودت رو با اشخاصی که باهاشون ‫ وجه‌ مشترکی نداری مقایسه بکنی...
‫و باعث می‌شه که با دلیل اصلیت...
‫واسه فیلم‌ ساختن احساس غریبی بکنی.
‫و وقتی که می‌بازی...
‫سعی می‌کنی خودت رو قانع کنی ‫که واست مهم نیست...
‫ولی همچنان بخشی از وجودت ‫ احساس بازنده بودن داره.
‫توی مسیر خروجت از کنار تظاهراتی...
‫مبنی بر نسل‌کشی‌ای که...
‫ازش خبر نداشتی رد می‌شی...
‫و بعد مشخص می‌شه که اچ‌بی‌او...
‫حتی تو رو توی لیست افراد دعوت به...
‫مهمانی بعد مراسمش دعوت نکرده.
‫بله، متاسفانه اسمتون اینجا نیست.
‫- خیلی‌خب. ‫- هوم...
‫و بعد توی مراسم دیگه‌ای...
‫جشن برگزار شده در مورد ایلان ماسک بود...
‫که برنده جایزه شخص برتر...
‫اون سال شده بود.
‫وقتی که اومد بچه کوچیکش همراهش بود...
‫و مصاحبه خیلی عجیبی هم ارائه داد.
‫می‌دونید، حتی اگر که...
‫نود درصد مردم رو نجات بدید...
‫ده درصدی که نجات ندادی ازت شکایت می‌کنن.
‫درسته.
‫دوست داری که تصور کنی این ماجراها رو...
‫از دور تماشا می‌کردی...
‫ولی شاید هویت فعلیت همینه دیگه.
‫انقدر حوصله‌ات سر رفت که...
‫تنها رفتی روی بالکن...
‫که به تابلوی تبلیغاتی سریال خودت نگاه کنی.
‫خیال می‌کردی که این لحظه‌ایه که...
‫کل عمرت منتظرش بودی.
‫ولی بنابردلایلی احساس می‌کردی ‫چیز خاصی نیستی.
‫♪ پس بذار که خورشید تابان بتابه... ♪
‫♪ چون دوباره دست دراز می‌کنی و برمی‌خیزی... ♪
‫♪ سرت رو بلند کن و اطرافت رو ببین... ♪
‫♪ راهت رو خواهی یافت ♪
‫و درحالی که پیاده به ‫سمت ایستگاه مترو می‌ری...
‫و از میدان تایمز رد می‌شی...
‫برات سوال پیش میاد که آیا...
‫معروف شدن کسی رو خوشبخت هم کرده؟
‫♪ اگه می‌خوای تکون بخوری... ♪
‫♪ من تکونت می‌دم. ♪
‫اخیرا واسه یه سری دانشجوهای کارشناسی...
‫دانشگاه سابقت سخنرانی کردی.
‫مثل همون چیز کوچیکیه که...
‫کل مدت حضور داره...
‫و وقتی که خاموشش کنی...
‫ یادش می‌مونه که کدوم ‫ کانال‌ها رو تماشا می‌کردی...
‫ولی اگه انگشتت رو توش فرو کنی ممکنه بمیری.
‫و بعدش هم رفتی خوابگاه قدیمیت...
‫و سعی کردی وارد بشی.
‫تا حالا کسی بهت گفته که ‫ شبیه یکی از بچه‌های...
‫فیلم «بچه‌ها» هستی؟
‫- گمون نکنم دیده باشمش. ‫- «بچه‌ها» رو ندیدی؟
‫- نه، نه. ‫- ببینش. خیلی خوبه.
‫راستش فیلم خیلی عجیب و غریبیه.
‫سلام.
‫سلام. حالتون چطوره؟
‫- سلام. ‫- خوبیم.
‫ممنون که... سلام.
‫آره، من هم قبلا اینجا زندگی می‌کردم.
‫هنوز همچنان همون بو رو می‌ده.
‫سیاهچال‌ها و اژدهایان بازی می‌کنین؟
‫آره، یعنی یکی از ‫دوست‌هامون بازی می‌کنه.
‫این رو کاملا فراموش کرده بودم.
‫[برقص و خودت باش]
‫بچه که بودم آخر‌هفته‌ها...
‫باهاش بازی می‌کردم و کلی عرق می‌کردم.
‫نه.
‫قدیم‌ها می‌تونستم باهاش پشتک بزنم.
‫- آهان. ‫- یعنی...
‫اون شب به یکی از...
‫معدود میخانه‌های محبوبی ‫که زمان کالج می‌رفتی رفتی...
‫و انتظار بازگشت قهرمانانه داشتی.
‫ولی ظاهرا هیچکس براش مهم نبود که کی هستی.
‫قدیم خیلی می‌اومدم اینجا.
‫- واقعا از اچ‌بی‌او اومدی؟ ‫- آره، آره!
‫- نه بابا! دروغه! ‫- نه، می‌خوای اسمم رو توی گوگل بزن.
‫- نه، از اچ‌بی‌او نیستی. ‫- اسمت چیه؟
‫ اسمم...
‫دروغ می‌گه بابا!
‫و ظاهرا تمام جاهایی که واسه ‫خوش‌گذرونی می‌رفتی...
‫الان دیگه مهمون‌نوازی نداشتن.
‫- سلام؟ ‫- سلام. من..
‫- سلام. چطوری؟ ‫- شنیدم که اینجا مهمونیه.
‫اشتباه شنیدی. مهمونی نیست.
‫چون من یه سریال تلویزیونی دارم و...
‫همین‌طوری می‌ری و از ‫ مهمونی ملت فیلم می‌گیری؟
‫اگه نمی‌خواد پس جواب منفیه دیگه.
‫- باشه. ‫- چند تا پسر اینجان دیگه. واسه همین...
‫حس می‌کردی یه شبح پیری که... ‫توی محوطه دانشکده قدم می‌زنه...
‫و سعی می‌کنه چیزی رو به دست بیاره...
‫که دیگه بهش دسترسی نداره.
‫- هوی! چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫و شاید هیچ‌وقت نتونی که...
‫اعتماد به نفست رو کاملا به دست بیاری.
‫فرداش توی مسیر برگشت...
‫از مسیرهای فرعی رفتی و متوقف شدی که...
‫از یه کدو تنبل غول‌پیکر پوسیده فیلم بگیری.
‫و حین این‌کار...
‫مالکش دید داری ازش فیلم می‌گیری.
‫- مال شماست؟ ‫- بدم نمیاد بذارمش پشت ماشین...
‫و کل شهر رو دور بزنم که ببیننش.
‫مشخص شد که ظاهرا پرورش‌دهنده ‫ رقابتی کدو تنبله.
‫و پیشنهاد داد که کل تجهیزاتش ‫ رو بهت نشون بده.
‫وای.
‫هر روز صبح این قوطی ‫کوچیک رو می‌ذارم اینجا...
‫- و می‌اندازش پایین. ‫- جدا؟
‫در هر بیست و چهار ساعت ‫حداقل یک اینچ رشد می‌کنه.
‫و بهت گفت که کدو تنبل...
‫سریع‌ترین رشد بین ‫موجودات کره‌زمین رو داره...
‫و مردم سعی می‌کنن محدودیت‌ها رو بشکنن...
‫و توی مسابقه بزرگ‌ترین ‫کدو تنبل‌ها شرکت کنن.
‫این نوشیدنی ناهارشه.
‫اسید هومیک، سیلسیم دی‌اکسید، مواد معدنی...
‫مواد همراهی و یکم جلبک.
‫انسان‌ هم می‌تونه بخورش؟
‫نه.
‫دوست داری که... ‫باشگاه می‌ری؟
‫نه، نه، باشگاه من اینجاست.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫آره... آره.
‫اینجا یه دیوار جوایز داریم.
‫ولی تا حالا اول نشدم.
‫- وای. مجله پوکیپسی. ‫- آره.
‫راستش به ماشین هم علاقه دارم.
‫این هم شبیه یه ماشین...
‫- کدوییه. ‫- آره.
‫یه کدوی غول‌پیکر 130 روز زمان ‫نیاز داره که بالغ بشه...
‫و وقتی که شد باید با یه جرثقیل بزرگ...
‫از حیاطت خارجش کنی.
‫خواهیم دید...
‫احتمالا رکورد جدیدمه.
‫خب یکی از بزرگ‌ترین... ‫بزرگ‌ترین کدوهاییه...
‫ که تا حالا دیدم. ‫تفریحاتت چی هستن؟
‫تابستان واسه بابام کار می‌کنم.
‫تجهیزات کوربین.
‫ولی الان فقط مدرسه می‌رم.
‫آهان. خوبه. توی مدرسه از چه درسی خوشت میاد؟
‫هیچی. ازش متنفرم.
‫آهان. بالاخره از یه چیزی خوشت میاد.
‫- آره، باشید. ‫- آره.
‫برای حمل و نقلش باید روی ‫ یه سطح صاف بذاریش...
‫و خیلی با احتیاط رانندگی کنی یه وقت ‫کدو آسیبی نبینه.
‫یکمی تکون می‌خوره.
‫سعی می‌کنم خیلی تکون نخوره ولی...
‫اون فیلم «جادوگر» رو دیدی؟
‫نه.
‫همه کدوهاشون رو به یه زمین بزرگ میارن...
‫و اون‌ها رو صف می‌کنن...
‫و کل محله میان که ببیننشون.
‫و کالاهای تبلیغاتی باحالی داشتن...
‫با یه گروه بزن و بکوب که همه ‫ احساس خوبی داشته باشن.
‫همه پرورش‌دهنده‌ها به کاری متعهد بودن...
‫که خیلی سخت بود...
‫ولی همچنان خانواده و دوستانشون ‫ همراهشون بودن.
‫فقط یک روز در سال معروف می‌شدن...
‫استیو! استیو! استیو!
‫و کسی هم اونجا متکبر نبود.
‫این تفریح خوبی واسه آدم‌های آرومه.
‫آره، باشه.
‫رابطه همه با کدوها...
‫خیلی ساده بود.
‫چه چیزی در مورد کدو رو دوست داری؟
‫هم...
‫به نظرم باحاله که انقدر بزرگ می‌شن.
‫- آره. ‫- وای.
‫و خیلی زود وقت وزن کردنشون شد.
‫بزن بریم. دو... یک...
‫دویست و پنجاه و شش و نیم پوند!
‫سیصد و بیست شیش و نیم پوند.
‫چهارصد و چهل و هفت پوند!
‫در مورد پرورش کدو تنبل و حلوایی ‫همیشه غافلگیری وجود داره.
‫هزار و صد و دو و نیم پوند!
‫آره، گمونم عالیه.
‫هزار و صد و بیست پوند.
‫هزار و چهارصد و شصت و سه پوند. ‫نفر اول عوض شد.
‫- نظرت چیه؟ ‫- خوبه.
‫هزار و ششصد و نود و هفت پوند!
‫وقتی به چندتای آخر نزدیک می‌شدیم...
‫متوجه شدی که مال دوستت...
‫احتمالا بزرگ‌ترینه.
‫خب. امسال... امسال باید چقدر باشه؟
‫باید از هزار و هفتصد ‫ و هفتاد تا بیشتر باشه.
‫سه، دو، یک.
‫- هزار و هشتصد و پنج! هزار و هشتصد و پنج! ‫- نظرت چیه؟
‫ایول! ایول!
‫دوباره رکورد سال قبلت رو زدی.
‫این شد یه چیزی. ‫حالا یه برنده جدید داریم.
‫ولی همچنان یه کدوی دیگه باقی‌ مونده.
‫خب اضطراب نداری؟
‫نه، نه، قبلا هم واسم پیش اومده.
‫سه، دو، یک.
‫هزار و نهصد و چهار!
‫خیلی نزدیک شده بود...
‫ولی وزن کدوش به اندازه کافی زیاد نبود...
‫که برنده مدال آبی بشه.
‫چنین شکستی باعث می‌شه خیلی ناراحت بشی.
‫ولی وقتی باهاش حردف زدم...
‫به نظر اصلا مشکلی باهاش نداشت.
‫انتظارش رو نداشتم. ‫خیلی...
‫می‌دونی، امیدوار بودم که ‫ رکورد خودم رو بشکنم...
‫- که شکستم. و همین مهمه. ‫- عجب. تبریک می‌گم.
‫رکوردم رو ادامه می‌دم. آدم باید...
‫- هر سال پیشرفت بکنه دیگه. ‫- آره.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی»
‫ظاهرا میل مردانه برای رشد...
‫یه راه سالمی واسه ارضا شدن ‫ پیدا کرده بود.
‫و درست وقتی که فکر می‌کردی دیگه...
‫چیزی پیدا نمی‌کنی که آکادمی ‫تلویزیون رو باهاش سرگرم کنی...
‫همین افراد تشبیه محشری رو بهت ارائه دادن.
‫و هیچ‌کس اونجا از این قضیه خبر نداشت.
‫می‌خواستی برگردی خونه...
‫ولی همچنان یه کار باقی مونده ‫ بود که باید انجام می‌شد.
‫شما نمایش گربه‌هام شرکت می‌کنید؟
‫- نه، تا حالا نکردم. ‫- خیلی‌خب.
‫شده با کالسکه بچه سفر کنید؟
‫خیلی‌خب.
‫پس اگه واقعا می‌خوای بزرگ بشی...
‫صرفا مطمئن بشو که منبع خوبی براش پیدا کنی.
‫این‌طوری حواست به جاهای دیگه پرت نمی‌شه.
‫و در مسیر اگه متوجه شدی ‫که جای غریبه‌ای هستی...
‫سعی کن دنبال چیزی بگردی که یادت بندازه...
‫از کجا اومدی...
‫تا فراموش نکنی که کی هستی.
‫چون ورزش کردن باید احساس طبیعی داشته باشه.
‫و تا وقتی که راهی واقعا لذت‌بخش...
‫برای انجامش پیدا کنی...
‫فرقی نمی‌کنه که ببری یا شکست بخوری.
‫که همین باعث می‌شه برنده باشی.
‫و فقط همین مهمه.
‫[باختی!]
‫[حین پخش این آهنگ ‫هفت و نیم کیلو کالری سوزاندید]
‫جان ویلسون هستم.
‫ممنون که برنامه من رو تماشا کردید.
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]