من واقعیتش اصلاً یه عکاس نیستم
دوربین چیزی بیشتر از یک ابزار نیست
ارتباط،
سادگی،
شکل هایی روی یه صفحه
اون چه که مهمه داستانه
پیام، احساس
بشینم اینجا؟ (یونانی)
پیوند
چطور این رو درست میکنی؟
آره، اونجا، اونجا (یونانی)
با مردم ارتباط ایجاد میکنی؟
ترکیبی از سادگی تصویری و قدرت روح و روانه
تو عصبانی میخوای، نه خوشحال (یونانی)
طراحیه
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
کوری" میتونی ماهیگیرها رو به من نشون بدی؟"
باشه
فکر میکنم خیلی قشنگ به نظر میاد
میدونم که "باب" میتونه ترکیب های زیادی رو از دل دریا در بیاره
آره
و خیلی چیزا هم توی جزیره هست که نمیتونی ببینی ولی ما درشون میاریم،
این شلوار جینه، که به خاطر ترکیبش برای ما یه موهبت خواهد بود
- خیلی محکم زدمش - کل جنگل، باب میتونه همه شو در بیاره
- خب بیا برای عکسبرداری آماده بشیم - باشه
میشه به یکی از پرتره های "پلاتون" نگاه کنی...
و بدونی که پلاتون اون رو گرفته
اون عکس مهم ترین افراد جهان در...
دو دهه ی اخیر رو گرفته
نور توی پرتره های پلاتون مهمه چشم های طرف مهمه
ذات گرافیکی چگونگی قرار دادن دوربین مهمه
بعضی وقت ها زیر قرار داره بعضی وقت ها مستقیمه
بعضی وقتا بیشتر دست ها مهمه
و اینکه از سوژه یه چهره ی مبالغه آمیز بگیری
گرفتن روح مهمه
هر کسی که پلاتون عکسش رو گرفته یه نگاهی تو چشمش هست...
"و تو رو وادار میکنه بگی "یا خدا
جذبش میشی، و یه جورایی اون همیشه این نگاه رو میگیره
اما من واقعاً فکر میکنم اون یه عکاس اسرارآمیز و جادوییه
پلاتون نیروی عظیمی رو به...
اون قاب یا اون پس زمینه سفید آورد
ساختش گرافیکیه
وقتی که چاپ بشه نمیتونی جلوی خودتو بگیری که نگاهش نکنی
و هیچ کس نمیتونه بترسونتش
"پوتین" اون رو نترسوند
پلاتون این کار رو یاد گرفته و آثارش جسورانه، گرافیک، و بدون ترسه
قبل از عکسبرداری...
هبه این فکر نمیکنم که "چطور میتونم "یه عکس خوب بگیرم
"بلکه "میتونم چی از این شخص یاد بگیرم
هر دفعه
وضعیت انسان خیلی پیچیده اس
سوالاتی مثل: رهبری خوب چیه؟
همدردی چقدر مهمه؟
دنبال کردن جهت یاب اخلاقی خودت
چطور با شکست کنار بیایی
سوالاتی که همه ما میخوایم بدونیم
که من هم شاملش میشم
برای رسیدن به نقطه ای که فرد باز (رو راست) بشه
تو باید برای رسیدن بهش تلاش کنی
مثل وقتی که یه گل برای نور باز میشه
یه همچین قضیه ایه
- بیشتر میخوای؟ - نه باید کافی باشه
خب، ممنون
چه کتابی بهش بدیم؟
- "به نظرم "سرویس - قطعاً "سرویس"، خوبه؟
آره، البته
خب
کارمون تمومه
- عالی شده - باشه
نمیدونم قراره چه جوری باشه
نمیدونم قراره چقدر باز برخورد کنه
آیا قراره مضطرب باشه؟
چقدر گرم برخورد میکنه؟
چقدر شخصیتش محافظه گرا خواهد بود؟
باید خودتو برای همچین چیزی آماده کنی
واقعاً از خود گذشتگیه
اون معمولاً به هر کسی که روبروش نشسته توجه نشون میده
و این مساله باعث میشه که افراد مایل باشن باهاش کار کنن
خب، ملاقات با شما داستانی شده ها
من دیشب یه سر به سایت شما زدم
- خب - عکس های خارق العاده ای داشتین. شگفت انگیز بود
- سوژه ها خارق العاده بودن - بله
"متوجهم. سلام "بیل (بیل کلینتون)
جرج اون پشته - جرج؟ اون طرف؟ - (جرج بوش)
باراک" هم همینطور" (باراک اوباما)
یه هدیه برات گرفتم، کتابم
وای، ممنون
درباره ی پروژه های نظامیه
یه جور قدردانی از همه ی مردها و زن هاییه به کشورشون خدمت کردن
و البته به اعضاء خونواده شون
این رو با انجام دادن این پروژه متوجه شدم اون رو اصلاً درک نمیکردم
مردم نمیدونن چه حسی داره
زمانی که پسرم ده ساله شده بود...
سه سال از زندگیش رو ازش دور بودم دو سال تو ویتنام، و یه سال در کره،
مردم نمیفهمن چه فشاری به یه خونواده میاره
- و به یه همسر - و به یه همسر
گرفتن عکس یه کار خیلی فنی محسوب میشه
اما 99.9% صرف ایجاد ارتباطی میشه...
که بهم امکان میده به اون فرد برسم
و از طریق این ارتباطه که...
این فرصت به وجود میاد تا تو هم یه چیزی رو حس کنی
خب، الان، این کاغذه. بهش تکیه نکن
- باشه - بشین
میشه گفت نسبت به بقیه صندلی های کره زمین...
روی این صندلی تعداد رهبرای بیشتری نشستن
قذافی" اینجا نشسته، و "پوتین" هم همینطور"
پس!
همه ی عکس هایی که از پایین گرفته میشه خوب در نمیاد
گرفتن عکس پرتره یه جور کار مشترکه
یا یه رقص، یا جنگ...
بستگی به حال اون روز خودم...
و حال خواهرم داره
کلیک
با "چاوز"، من سی ثانیه فرصت داشتم و فقط یه فریم گرفتم
اما اون شخصیتش رو دو دستی تقدیم من کرد، و خودش هم اینو میدونست
اون بلند شد، چرخید...
مشتش رو مثل یه سلام نظامی قدرتمندانه بالا برد
"!و فریاد زد: "پلاتون
یه لحظه ی کاملاً خارق العاده بود
من روبروی "پوتین" هستم، و ازش در مورد گروه "بیتلز" میپرسم
نمیدونم قراره تو دردسر بیفتم یا نه
اما با پوتین، باید بهش نزدیک بشی چون هیچ کس به پوتین نزدیک نمیشه،
وقتی داشتم عکس قذافی رو میگرفتم...
میدونستم این لحظه ای خواهد بود که ماجرا خلاصه میشه
هرگز چنین ترسی در برابر تهدید و مبارزه طلبی حس نکرده بودم
اون واسه ی من ژست نگرفته بود
اون واسه امریکا ژست گرفته بود
کار من پر از رویارویی هایی مختصر با...
جنبش گران و تاریخ سازان دوره ی ماست
حالا اون شخص میتونه رئیس جمهور امریکا باشه
یا یه مهاجر غیر قانونی
و اون همیشه یه وقار خاصی رو تو هر دوی اونها پیدا میکنه
و اون یه نیروی خاصی رو هم در هر دو پیدا میکنه
اون اغلب این ها رو از چشم های طرف میگیره
اون یه چیزی میگه که یه بحثی رو راه میندازه
با اینکه نسبتاً فی البداهه به نظر میرسه اما اون قبلاً تحقیقاتش رو انجام داده
اون چطور میدونست پوتین از گروه بیتلز خوشش میاد؟
این واسه من خیلی غیر عادیه
چون من معمولاً با یه مجله کار میکنم و اونا معمولاً واسطه ی کار هستن
اما این کاملاً شخصیه
این حتی یه عکسی از شما نیست که در این وهله از زندگیتون گرفته بشه
این یه عکس در مورد ماست
کار اون فقط طراحی یه عکس خوب نیست
اون چیزی رو عمیقاً با طرفش به ارتباط میذاره
هنر اون اینه
چند وقته ازدواج کردی؟
پنجاه و چهار سال، آگوست میشه پنجاه و چهار سال
رفیق باید بهم درس بدی
- دوربین رو بده من - کاری که میگه رو بکن
این بهترین توصیه اس هر چی که میگه رو...
زنم به خاطر این توصیه ات عاشقت میشه
- خودتو به خنگی بزن، بحث نکن - باشه
لازم نیست خودمو به خنگی بزنم
خودم باشم کافیه به اندازه کافی خنگ هستم
خب روال کار اینطوره
"ممکنه بپرسی: "عکس پلاتون چیه؟
یه مسیری وجود داره، از همون اول یه مسیر هست
من در جزایر یونان بزرگ شدم
و مادرم مورخ هنریه
و پدرم یه معمار بود
:اون منو می برد به ساختمون های قشنگ و می گفت "به این ساختمون نگاه کن
به ریتمش نگاه کن، به طرز قرار گرفتن در و پنجره ها نگاه کن
به حس مقیاس انسان نگاه کن
چطور به ما ارتباط پیدا میکنه؟
و به ابهت این شیء بزرگ قشنگ که یکی...
"ساخته و طراحی کرده نگاه کن
پدرم یه سری نقاشی های قشنگی با خودکار و جوهر می کشید
و من با این نوع حس زیباشناسی سیاه و سفید تو فکرم بزرگ شدم
خیلی جلب توجه میکرد
بیشتر دوران بزرگسالی ام رو تو تاریکی و با یه چراغ قرمز کوچیک گذروندم
در حالی که سعی داشتم اون زبان تصویری رو پیدا کنم
اگر ضروریه، اونجاس اگر ضروری نباشه، اونجا نیست
پس اضافی هاش رو بزن، ساده اش کن
برو دنبال درون مایه اش
خب من عادت کرده بودم به چیزی مثل "آکروپلیس" نگاه کنم
"!و پیش خودم بگم: "خدایا، چه قدرتی
و چندین سال بعد با "بیل کلینتون" روبرو شدم
اولین رئیس جمهوری که باهاش کار کردم
منظورم اینه که اون شخصیتی بزرگ تر از واقعیت داره
تو باید این بنای عظیم قدرت رو درک کنی
دقیقاً همون حس "آکروپلیس" بهم دست داد
کلیساهای زیادی در سرتاسر یونان هست
تو اون کلیسا یه تک پرتره...
ساده از یک شخصیت مذهبی وجود داره
تو اون پرتره فقط سر و شونه ها و شاید هم یه هاله دیده بشه
اون سادگی تصویری...
در تمام ایده های طراحی من به کار رفته در تمام چیزهای که بهشون مجذوب میشم وجود داره،
یه ساختار مذهبی نمادین که با طراحی ای مدرن گرا ترکیب شده
ساده، چشمگیر، واضح
و در انتها از این طریق یه عکس پلاتون نصیبتون میشه
من جوری آموزش دیدم که طراح بشم
در دانشکده هنر طراحی گرافیک خوندم
احترام بی حد و حصر من نسبت به فرم و فضای مثبت و منفی...
از مطالعه ی ایده های فرانک لوید رایت درباره ی تراکم و گسترش نشات میگیره
وارد یه ساختمون فرانک لوید رایت که میشی...
مسیر ورودی اونقدر کوچیکه که مجبور میشی کمی سرت رو خم کنی
و بعدش، همین که وارد اتاق اصلی میشی
فضا رو منفجر میکنه
و باعث میشه حس کنی...
"!آخیییی، چقده خوبه"
اینا درس هاییه که تو کارم به کار گرفتم
اگر بتونم از روح کسی بهره ببرم
همون حسی رو داره که وارد اتاقی بشی که فرانک لوید رایت طراحی کرده
تو رو باز میکنه. یه اتفاق خاصی می افته
و اون یا حس تهدید و ترسه...
یا حس الهام گیری و امید
ولی روی تو، توی انسان، یه تاثیری میذاره
یه طراح بزرگ و شخصی فوق العاده در رسانه...
"جرج لوئیسه"
اون کسیه که بهم یاد داد یه تحریک کننده ی فرهنگی باشم
این کاریه که میتونم تو جامعه انجام بدم
نمیتونم مشکلات دیگه ای رو حل کنم اما می تونم تحریک کنم
اونو یکی از معدود افرادی میدونم...
که تحریک کننده فرهنگی هستن
به نظرم هر چیزی که ازش عکس میگیره، این فرصت رو داره که در موردش نظر بده
در مورد اینکه داره چه اتفاقی در دنیا می افته، خوب یا بد
اون به قشر ضعیف جامعه خیلی اهمیت میده اون به...
اون به انسانیت اهمیت میده
همه قهرمان های من افرادی هستن که بهم انگیزش ایجاد کردن یاد بدن
و در من انگیزه ایجاد کنن، تا حدی که بتونم باعث بشم چیزی رو حس کنید
پلاتون به همه عکس هاش مثل یه کارگردان هنری برخورد میکنه
اون توی عکس هاش یه حس...
سرعت القاء میکنه این که چطور یه چیزی قراره در معرض نمایش گذاشته بشه
چون من سعی میکنم همه چیز رو ساده نشون بدم
عکس های من روی کاور مجله ها به چشم میان
اما از کاستی های من ایجاد شده
اینکه من نمیتونم با پیچیدگی ها کنار بیام
من دیسلکسیای شدیدی دارم (اختلال در توانایی خواندن)
توی نوشتن مشکل دارم خیلی کند مینویسم
واسه من خوندن یه مشکل بزرگه
واسه من، یه دنیای خیلی پیچیده باید ساده بشه
باید اضافاتش گرفته بشه
و طراحی واسم یه راهی بود که از این سردرگمی در بیام
چون یه طراحی خوب یه دنیای خیلی پیچیده رو ساده میکنه
من هنوز با نوع نور یکسانی عکس برداری میکنم
فیلم یکسان
جعبه ی یکسان
چتر عکسبرداری یکسان
دوربین یکسان
همه چیز یکسانه و باعث میشه این امکان ایجاد بشه که پیام تغییر کنه
حالا میخوام وضعیت بدنت رو تنظیم کنم، پس میخوام شونه هات کاملاً جوری که میگم باشه
باشه؟ این کل اون چیزیه که تو کادره الان، خب؟ پس اون...
با استفاده از لنز بلند با یه تصویر سر شروع میکنم رنگ
این همیشه قدم اول منه
تکون نخور، قشنگه
حالا ازت میخوام به اون چیزی که...
در موردش صحبت کردیم، در مورد از خودگذشتگی بهش فکر کنی،
همون جا بمون، همون جا...
و ناگهان، یه ذره نفوذ میکنم
و به جای گرفتنش و جذب کردنش...
هزار برابر اون رو سریع پس میدم و معمولاً جلوی صورتشون داد میزنم
عالیه!
خب پس بریم خونه، چی شد؟
نه! تازه گرم کردیم داره بهتر و بهتر میشه
خب، با من بمون
اون شوک همه ی دیوارهایی که اونا فکر میکردن ایجاد کردن رو از بین میبره
خیلی آروم، بیا این سمت. بسه!
- سیاه و سفید - همون قبلی؟
آره، پس زمینه سیاه
میخوام دقیقاً همون جایی که هستی بمونی
ما میخوایم یه پس زمینه ی کوچیک مشکی بذاریم پشت سرت
خب، "گبی" میاد تو
من پس زمینه ی مشکی میذارم، چون میخوام یه حس صمیمیت و نزدیکی ایجاد کنم
- حالت خوبه؟ - آره
همین روحیه رو نگه دار
تکون نخور
قشنگه. اونو نگه دار
چشمات اینجا باشه. خودشه
قشنگه
یکی دیگه، سیاه و سفید کارمون با این تمومه. برو سراغ پس زمینه ی سفید
به این عقیده ندارم که اجازه بدی ابزارت به پیام غلبه کنه
طراحی عالی وقتی صورت میگیره که همه ی اون ابزارها برن کنار و تو پیام رو بگیری
اون هنوز از فیلم نگاتیو واسه عکاسی استفاده میکنه
نگاتیو محیط متفاوتی بین عکاس و سوژه ایجاد میکنه
وقتی تو عکس دیجیتال میگیری
همش به عکس توی صفحه نمایش نگاه میکنی
و اون چیزی که داره اتفاق میفته از دست رفتن اون صمیمیت...
بین عکاس و سوژه اس
یعنی قسمت جادویی روند...
رسیدن به عکسی که میخوای بگیری
نگه دار
کوری، بیا پایین تر
احتیاج دارم بخ سوژه ام نزدیک باشم و آنچه که حس میکنن رو حس کنم
یه روند دردناکی از رشد و تجربه اس
تکون نخور
من چون خودم یه مهاجر بودم اینو یاد گرفتم
وقتی در سن هشت سالگی به انگلیس رفتم
من فقط یه خارجی نبودم، بلکه یه "خارجی لعنتی" بودم
سال ها بعد، وقتی داشتم تو یه عصر شنبه قدم میزدم
یه یارویی منو خفت کرد
و تا جون داشتم منو کتک زد
جمجمه ام ترک خورد، جفت گونه هام، حدقه های چشم، همه ی دنده هام خورد شدن
داغون شده بودم پسر
"دهن داغون شده ام زیر لب میگفت: "چرا من؟
:و یه خانوم پیر روی تخت کنار در گفت
پسر جوون"...
چرا سر تو نیاد؟
"چه چیز خاصی داری؟
انگار تو اون لحظه فرشته ها شروع کردن به آواز خوندن
و یه نوری از پنجره وارد اتاق میشد
به عنوان یه عکاس، (اون صحنه رو) درکش کردم
همه اش چرته
هیچیش رخ نداده
اما بعد از یه مدت...
اگه بتونم تجربه ی آنچه که واسم رخ داد تحت کنترل خودم در بیارم
الان میفهمم که درد کشیدن چه معنایی داره
یه دریچه اس به چیزی که قبلاً نداشتی
و اون چیز همدردیه
داشتم عکس هایی تو لندن میگرفتم که با ظاهر سازی مخالفت داشت
چون شهرت و قدرت و آوازه هیچ معنایی واسم نداشت
"عکس های اولیه ام، مثل "الکساندر مک کوئین...
بخشی از تلاش واسه گفتن اینه که...
"گور بابای عالی و فرهیخته و پیچیده به نظر رسیدن"
"من یه ذره حقیقت میخوام
داشتم کارای رک و بی شیله پیله ای...
تو مجله های خیابانی انجام میدادم که از لندن منتشر میشد
یه روزی از دفتر "جی اف کی جونیور" بهم زنگ زدن
:اون کارهام تو مجلات مختلف رو دیده بود Face, Arena, i-D
و بهم گفت: "توی کارهات چیزی هست که "اصلاح کم داره
من یه همچین کاری رو تو "مجله ی جرج" میخوام
به سوژه ها نگاه کنم و حس کنم اون ها آشنا هستن
اون جور عکس ها رو میخوام
بهم نشون بده ملاقات با اونا چه حسی داره
و این من رو توی مسیری انداخت که خارق العاده بود
فکر کردم قراره تو امریکا موفقیت بزرگی کسب کنم
بدون "مجله ی جرج" امکان نداشت به افرادی توی اون سطح بالا...
دسترسی پیدا کنم
بهم اعتماد به نفس داد که ادامه بدم
اگه بگم هیچ وقت نورها من رو مات و مبهوت نکردن خالی بستم
این خطرناک ترین چیزه
دیگه نمیتونی درست فکر کنی
و وقتی "جان" به طرز فجیعی مرد، من "به خودم گفتم: "دیگه تمومه
خب برگشتم به یونان
توجه خلاقانه ام رو روی چیزی که میدونستم متمرکز کردم
جایی که میتونستم خودم رو به طرزی واقعی جلوه بدم
یعنی بین آدم هایی واقعی که به هیچ چیزی اهمیت نمیدن
به این که صورتشون چروک داره
اوه
سلام دوستم - سلام دوستم - (یونانی)
حالت چطوره؟ خیلی خوبه دوباره میبینمت (انگلیسی)
عالی به نظر میرسی
خب ما فقط قراره بشینیم همونجایی بشینیم که پدرت مینشست
- پس اون همیشه اینجا و اونجا بود؟ - آره
وقتی بچه بودم همیشه مینشستم تو میدون و نقاشی میکردم
من قبلاً همه ی پیرمردها و پیرزن ها رو میکشیدم
آرامش بخش و کند بود
پیرمرده پنج ساعت رو اون صندلی مینشست
وقتی نشستی و تکون نمیخوری
قدرت دیدت شدیداً بالا میره
اگر کسی از کنار رد بشه، انگار یه اتفاق عظیم رخ داده
یهو متوجه میشی که جوراب خانومه سوراخه
یا اینکه کیفی که حمل میکنن شاید خالیه
از وضعیت آدم ها بهره میگیری
چیز خیلی قدرتمندیه
تمام اون جزئیات شگفت انگیز بشری که شروع کردی به درک کردن
چطوری؟ - بله، خوبم - (یونانی)
- آفرین - تو چطور؟ بهتری؟
نمیخواد کمک کنی. عصا دارم
- باشه باشه - چکار میتونیم بکنیم؟
بعضی ها میگن من سبک خودم رو با نگاه...
به آثار "ریچارد اودون" یا "ایروینگ پن" ایجاد کردم
اما همچین چیزی درست نیست
پس زمینه های سفید من از این خونه های سفید الهام گرفته
ابزار 35 میلیمتری من به محیط و جو ارتباط پیدا میکنه
همیشه به دست آوردن اون همه جزئیات که...
تو یه سوژه ی استودیو به دست میاد مهم نیست
نورِ همیشه فراهم
بهترین نور، نور خالص خورشیده
بدون هیچ نوری، بدون کمک
این عکاسی به معنای واقعیه
تنها کاری که میتونی بکنی تمرکز روی همدردی، وقار، و تواضعه
ارتباط خیلی قدرتمندیه
و عکاسی هم همین حس رو القاء میکنه
و در انتها به زیبایی شناسی میرسی
اون در آخر کار میرسه
وقتی به یونان برگشتم، به مردمم برگشتم
و این تجربه ای بود که بهم اعتماد به نفس داد و جایگاه خودم رو به عنوان یه انسان پیدا کردم
بعد از اون، به نیویورک برگشتم
و با تیمم یک سال روی یه سری موارد کار کردم
و بعد "نیویورکر" در مورد کارامون شنید
راستش ما دنبال اضافه کردن یک عکاس بودیم
اون عکس هاشو بهم نشون داد، و من آنچه که بیشتر یادم میاد عکس های تو یونانش بود
جالب اینه که من برگشتم یونان تا...
کاری رو انجام بدم که حس میکردم نقطه ی مقابل چیزیه که نیویورکر خوشش بیاد
اولین پروژه ام برای اونها یه داستان تصویری گسترده بود
ما داشتیم به سمت یه انتخابات خیلی پیچیده و تفرقه انگیز میرفتیم
اولین انتخابات اوباما
و میخواستیم کاری انجام بدیم که در امریکا گفتمان محترمانه ایجاد کنه
و من در زمانی به ارتش امریکا فرستاده شدم...
که نیروهامون در حال آموزش دیدن برای جنگ های اخیر امریکا بودن
این پروژه یک سال طول کشید
به عنوان یکی از جلسات مهم به قبرستان "آرلینگتون" رفتیم،
و متوجه شدم که یه خانومی هر روز یه صندلی تاشو میبره سر قبر پسرش
و برای سنگ قبر پسرش کتاب میخونه
شوکه شده بودم
و اگه این صحنه واسه من معنایی داشت...
پس احتمال داره واسه بقیه هم معنادار باشه
آیا مسلمان بودن در این کشور غلطه؟
"جواب اینه که: "نه، چنین چیزی امریکا نیست
من خیلی نسبت به این موضوع خاص حساسم
اونم به خاطر یه عکسی که توی یه مجله دیدم
این عکس یه داستان تصویری در مورد نیروهایی بود که در عراق و افغانستان خدمت می کردن
و یکی از این عکس ها از یه مادری توی قبرستان "آرلینگتون" بود
سرش رو گذاشته بود روی قسمت عمودی قبر پسرش
و تو میتونستی افتخاراتش رو ببینی قلب بنفش، ستاره ی برنز،
اون پسر بیست ساله بود. تو عراق کشته شد
و درست در بالای سنگ قبر...
یه هلال و ستاره حک شده بود نشان دین اسلام،
اون یه امریکایی بود و جونش رو فدا کرد
یه چیزی بود که دوست داشتم در مورد تعصب بی جایی...
که در سال 2008 شدیداً رواج پیدا کرده ابراز کنم
تعصبی که راستش بیشتر هم شده
و خب گفتم: "چه جور میشه واقعاً این رو "به تصویر کشید و نشون داد؟
و ایناهاش! اون عکس رو پیدا کردم
اون شروع کار بود
متوجه شدم که از اینجا به بعد...
قهرمان کسیه که الهام بخش ما باشه
که عقاید اخلاقی مون و وظیفه مون به عنوان...
شهروندانی جهانی مورد بررسی مجدد قرار بدیم
پلاتون توی کارش در مورد حقیقت در برابر قدرت صحبت میکنه
توی سوژه هایی که گهگاه واسه عکسبرداری انتخاب میکنه...
در مورد حقیقت در برابر قدرت صحبت میکنه
از سازمان دیدبان حقوق بشر با من تماس گرفتن...
"و بهم گفتن: "یه کشوری هست به نام برمه
که توسط رژیم نظامی بی رحمی اداره میشد
هیچ کسی در موردش صحبت نمیکنه "میشه یه کاریش بکنیم؟
ما کارمون رو منتشر کردیم...
و مثل توپ صدا کرد!
اونجور عکس ها میتونن دنیا رو تغییر بدن
این داستان ها در نشریه ها قرار خواهند گرفت
و مجموع این کارها وضعیت های فاجعه باری رو زیر ذربین قرار میده...
که در دنیا رخ میده
متوجه شدم اگه قرار بود واسه کارم پول فراهم کنم
میتونستم پیش دوستام توی سازمان های خیریه غیر دولتی برم
و بهشون بگم: "داستان هاتون رو بدید به من "و من اون ها رو زنده میکنم
پلاتون با یه سری عکس خارق العاده در مورد مهاجران غیرقانونی...
در این کشور اومد پیش من
اون به خانواده هایی توجه نشون میداد که از هم پاشیده شده بودن
ما تونستیم اون کار رو منتشر کنیم و اون نه تنها عکس اون خانواده ها رو گرفت
بلکه باهاشون مصاحبه هم کرد
مجموعه عکس خارق العاده ای بود
و کار من پل ساختنه
ما اگر اون ارتباط رو تجربه نکنیم انسان نیستیم
لذا من "مجموعه عکس مردم" رو پایه گذاری کردم
تا به گفته شدن داستان های مهم عصر ما کمک کنن
آنچه که منو به کنگو آورد...
فرصت ملاقات با یه مرد بی نظیر به نام "دکتر موک وِگه" بود
اون پزشک زنانه
اون یه بیمارستان کوچیک راه انداخت...
تا به زنها کمک کنه در یه محیط شاد و عادی بچه شون رو به دنیا بیارن
اما اون چه که اتفاق افتاد...
این بود که زن هایی به این بیمارستان مراجعه میکردن که...
دلخراش ترین اذیت و آزارهای جنسی ای که میتونید تصور کنید رو تجربه کرده بودن
اون با اینجور ضربات عاطفی تمدن سروکار داره
اون من رو با تیمم به بیمارستانش دعوت کرد
من مصمم بودم ببینم میتونم بهش کمکی بکنم
و گفتم واقعاً میخواستم از بازمانده های این تجربیات عکس بگیرم
و دوست دارم داستانی گسترده تر هم تعریف کنم
واسه همین با دو گروه همکاری ای رو شروع کردم
"بنیاد بیمارستان پانزی"
و بعدش یه سازمان دیگه به نام "پزشکان برای حقوق بشر"
و ما همگی با هم این شبکه ی بزرگ رو تشکیل دادیم
سلام پلاتون
سفر طولانی ای بود
- و ما به خاطر تو اینجاییم، کل تیم من - ممنون
این سخت ترین ماموریتی بود که تا به حال ترتیب داده ام
یه پروژه ی سه ساله ای رو باید طرح ریزی میکردم
مردم باید بدونن چی داره تو کنگو میگذره
و شغل من ساخت اون پل (راه ارتباطی) به شکلی استواره
قدرت محتوا، مقصود طراحی همینه
اون لحظه که چیزی خیلی قدرتمند رو حس می کنید
آمین
اون یه عکاس معروفه (زبان سواحیلی)
و در سرتاسر دنیا شناخته شده اس
پلاتون
سپاس خدا
آمین
بحران تو کنگو خیلی پیچیده اس
کنگو کشوری غنی از مواد معدنیه
اما همراه با این ثروت،
فساد گسترده، افراد شورشی، غیر نظامی، و نیروهای شبه نظامی هم پدید اومدن
تصور بنیادی در کنگو اینه که...
اگه سرزمینی رو میخوای، بگیرش
و آسان ترین و ارزان ترین راه گرفتن یه منطقه...
استفاده از تجاوز به عنوان سلاح جنگیه
تجاوز ارزون تر از گلوله اس
ما همه باید آگاه باشیم
ما با زن هایی سروکار داریم...
که بدترین شرایط رو در زندگیشون تجربه کردن
و ما چند تا مرد هستیم
فقط ملاحظه کنید، باشه؟
میخوام یکی یکی عکسشون رو بگیرم شاید دو تایی هم بگیرم
(فرانسوی)اُکِی
خب، کاغذ رو برگردون
کوری، درجه رو سخت نگیر
شاکله ی این کار...
یه استدلال حساب شده نیست که قبلاً آماده کرده باشید
بلکه فقط زیبایی و ظرافت وضعیت انسانه
- باردار، از تجاوز؟ - بله، همه از تجاوز
باشه، کوری باید سریع تر کار کنی
باشه
حالا
میدونم جایی که دستم رو دراز میکنم لنز روی اونجا تمرکز داره
نمیخوام به دوربینم نگاه کنم تا ظریب اِف (طول فوکوس) رو تنظیم کنم
چون معنیش اینه که چشمم رو برای یه لحظه از رو داستان برمیدارم
اگر یه ذره بیش از حد درخشش توی چشمات رو از دست بدم
باعث بشم به یه ذره بالاتر از لنز نگاه کنی
همین کافیه که نور بیفته تو چشمات
این الان فقط یه چرخش گردنه
بعضی وقتا سینه ام رو لمس میکنم و به بیرون اشاره میکنم
انگار که میخوام بگم باز شو
سیاه و سفید، بیاین سریع کار کنیم
میتونم ازش بخوام بهم بگه براش چه اتفاقی افتاده؟
یه روز داشتم از مدرسه میومدم (سواحیلی)
و رفتم از یه رودخونه آب بردارم
یه مردی رو دیدم که بهم گفت اگه باهاش سکس نداشته باشم...
منو با چاقو میکشه
بعد این که ولم کرد
رفتم دکتر واسه درمان، و بعدش این بچه رو به دنیا آوردم
وقتی که واقعاً تمرکز میکنم
گرفتم
هر دفعه یه تجربه ی متحیر کننده و ترسناکه
تو همه ی کسایی که اینجان قدرت زیادی هست
تو این چند تا عکس بعدی، تمام اون قدرت رو از زن ها به خودتون منتقل کنید
بره تو قلبتون، بیاد بیرون، به سمت دوربین
و به سوی دنیا
چون اگه چیزی رو اشتباه از آب در بیارم
بیشتر صدمه میزنم
خیلی مهمه که قبلاً تحقیقات انجام داده باشم
خب، وقته استراحته
همه ی اون چیزهایی که در مورد تفاوت بین درست و غلط یاد گرفته ام
باید این چیزا رو از طریق کارم یاد بگیرم
اگر بتونم اون ارزش ها رو انتقال بدم
چیز خوبیه
و خیلی وقتا، واسه انجام این کارا، همش دور از خونه ام
این همه دارم در مورد وظیفه ی تعریف کردن داستان آدما حرف میزنم
و اینکه درست از آب در بیارمشون
اما به عنوان یه مرد خونواده دار هم وظایفی دارم
بیشتر بیاریم؟
- باشه - میخوای چکار کنی؟
نمیدونم. میخوام اینو بگیرم
من همون آبی ای رو که برداشتی استفاده میکنم
پس فقط نقطه ها، نظرت چیه؟
جالبه، چون در واقع این منم که زمان رو نگه میدارم
واسه همین الان میدونم هر لحظه چقدر ارزش داره
و سعی دارم تا جایی که امکان داره از هر ثانیه استفاده کنم
کوری؟ بله؟
میتونی بگی واسه ی استر از چه فریمی استفاده کردیم؟ فریم دوازده بود؟
نه، کانتکت یک، "سی" 4، فریم سه
فهمیدم
همم...
بیا به ویرایش ها یه نگاه بندازیم
این همه ی اون چیزهاییه که تا الان انتخاب کردی
و بعد استر
خب اینجا زوم کردن رو بچه یه حس قشنگی داره
اما تو این مورد
فکر کنم به زنه هم نیاز داری
میتونی بفهمی که داره درد میکشه ببین، یه زخم هم هست
اما من این شکل رو هم چندین بار دیده ام
اما یه چیزِ طبیعی تو این عکس هست
هیچ کسی نقش بازی نمیکنه اون خیلی طبیعیه، خیلی دست نخورده
خب بیا اونو اسکن کنیم و بدیمش به باب
اسکنری که من دارم توسط ناسا در دهه ی 80 ساخته شد
با سایه رنگ ها یه کار قشنگی میکنه...
که نمیتونی با اسکنر های دیگه اینجوری درش بیاری
هر کاری که میکنم بر اساس تاریک خانه اس
بذار اینو بهت نشون بدم
تنها راهی که من میتونم تمام این عنصرها رو در چاپ در بیارم...
جداسازی عنصرهای مختلف و...
رفتار کردن با اون عنصر ها به تناسب احترامیه که در شأن اونهاست
فکر کنم یه ذره تیره شده، بذار بیاریمشون پایین
خطر فوتوشاپ...
اینه که همه چیز یه معیار لایه ای ثابته
ما هیچ وقت از چوبدستی جادویی استفاده نمیکنیم...
ابزاری که در یک لحظه قسمت های مشخصی رو انتخاب میکنه
همه چی با دست کشیده میشه
همه چیز
خب دیگه داریم به مرحله ای میرسیم که باید همه چیز رو به تعادل برسونیم
با وجود این تکنولوژی شگفت انگیز، نباید ابزار هرگز به ما مسلط بشن
فکر کنم تمومه
باشه
داره تموم میشه
وای
بهش نگاه کن
وای
قشنگه
از طریق این عکس...
اون به افرادی که توی وضعیتی مشابه قرار دارن توان قابل توجهی میده
وقتی شاتر رو فشار میدم
نگهش دار
چیز شگفت انگیزی رخ میده
بله!
یک پانصدم یک ثانیه اس
اما یک رویداد رو ثبت کرده
دنبال یه لحظه هستید...
که حس میکنید تا اونجا که ممکنه به نهاد نزدیک شدید
طراحی خوب اینه
وقتی تو رو آزاد میکنه و بهت این امکان رو میده که همچین کاری بکنی
بهت کمک بکنه چیزی قدرتمند رو حس کنی
و در این لحظه است که تو یه نماد ایجاد کردی
« ارائه شده توسط وب سایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]