یه قسمتش اینه که میخوام
چیزای بزرگتریو ببینم.
اینکه چطور براتون داستانو تعریف کنم
و حتی قبلتر از اون اینکه داستانتون چی میتونه باشه
دوربین رفت
داشتم به این فکر میکردم که
چطور میتونیم مستند تهیه کنیم
و با توجه به اینکه عصبی بودنم به این سوال رسیدم :
این در مورد منه، یا بوسیله منه؟
حتی نمبینین دارم طراحی میکنم درسته؟
نمیبینیم. ما فقط نیمه بالایی سرتو داریم میبینیم.
فقط میتونی با چشمات بازی کنی
وقتی برای تماشاگرا طراحی میکنم
میخوام تا حد امکان خوب باشه
چون کارامون بیهوده است و بایدم اینطور باشه.
و اگه درباره منه
مثل مسابقه طناب کشی میمونه که تا چه حد میتونید موفق بشید
اینکه چقدر از چیزایی که نمیخوام نمایش بدم رو نمایش میدم و بابتش زجر میکشم.
اما در نهایت این درباره من نیست
یه هنرمند باش
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
میشه گفت بین 9 و 6 اتفاق میفته
زمان کار
معمولن تنها کار میکنم
پشت میزم میشینم و طراحی میکنم
پس من اینجام
فقط منم و وسایل هنریم و کامپیوتر و قهوه سازم
پس یجورایی خودمم و خودم و خودم
من خیلی کنترل گر هستم پس برای همین همیشه میشینم
ایده های عالی خلق هنری اینطوری به ذهنم میرسن
اما اینطوری جواب نمیده
یخورده تشخیص دردناکیه
چون در نهایت تا حد زیادی
به کاغذ خیره میشم
باید به لحظات مسخره ای که اتفاق میفتن اعتماد کنم
باید بگم انتزاع برای من مهمترین مفهوم در هنره
موقعی که میگین : اوه من فقط یه جعبه ساده کشیدم
چون این چیزا رو دوست دارم چیز جالبی نیست
مسئله اینه که من با هزاران ایده مختلف شروع میکنم
و بعد یکی یکی همشونو میریزم دور
تا اینکه در نهایت یک، دو یا سه تا ایده دارم
که برای سوالم اهمیت دارن
اما انتزاع برای من همین
خلاص شدن از تمام چیزاییه که اهمیت چندانی ندارن
اینا رو بهشون میگن شکل خوبیا فرم خوب.
پس این شکلو برمیدارم و باهاش چیزای مختلفی درست میکنم
مردا، زنا
حمام, مردقوی, نیروگاه هسته ای,
کابوی ها و سرخپوستا,
انواع ورزشها
معلم ها از شما چی میسازن؟
من یه معلم خیلی سرسخت داشتم هاینز الدلمن
کهفیلم زیردریایی زرد گروه بیتلز رو ساخت
و کتابا و طراحیای فوق العاده ای داست
یه طراح خیلی بزرگ. اما میشه گفت اما میشه گفت اون با انگیزه تدریس نمیکرد
بزرگترین تشویقی که ازش میشنیدین این بود که
"اوه ما واقعا مشکلی با اون نداریم"
این دیگه تهِ موفقیت بود
من در جنوب غربی آلمان بزرگ شدم و همیشه مشغول طراحی بودم
همه چیز در مورد عمل و تناسبِ صحیح بود
طراحی چیزای پویا
این هدفم بود
رسیدن به نقاشیای فوق طبیعی و واقعی
این تقریبا ایده ای بود که باهاش به مدرسه هنر رفتم
اما معلمی که تو مدرسه داشتم آقای الدلمن
همون اول برام روشن کرد که ار این فرم کارای من خوشش نمیاد
پس منم فقط شروع کردم صدتا طرح روی کاغذای معمولی کشیدم
اونم هرهفته میومد و همه رو بررسی میکرد
همیشه ام میگفت نه نه نه نه نه نه
اوه این یکی خوبه
چون ما تو مدرسه همین کارو میکردیم
یه موضوع مثل دماغِ قرمز دلقک رو انتخاب کن
و حسابی باهاش ور برو
شکلای مختلفشو طراحی کن
بالاخره من متوجه شدم قضیه، انجام یه کار خیلی آسون نبود
مثل یه مربع سیاه یا یه خط
بلکه هر ایده نیاز به اطلاعات دقیق و کافی داره
بعضی وقتا خیلی زیاده. جزییات زیاد و رئالیسم زیاد
بعضی وقتام یه خطه یا حتی یه پیکسل
اما تو اون مقیاس هر ایده ای یه لحظه داره
خب فرض کنیم میخواید یه قلب رو بعنوان سمبل عشق طراحی کنید
وقتی نمایشش میدید شبیه یه مربع قرمز و ساده است
این نهایتِ انتزاعِ یه قلبه
هیچکس نمیفهمه منظور شما چیه چون کاملا صافه
وقتی خیلی واقع گرا میشی
و یه قلب واقعی و پرخون و فعال رو میکشید
خیلی حال به هم زنه
این آخرین تصوریه که هرکسی ممکنه از عشق داشته باشه
یه جایی مابین اون مربع قرمز ساده
و اون قلب واقعی و عیان
به اون فرم گرافیکی ای میرسیم که میتونه
ایده اصلی عشقو به تصویر بکشه
جلدهای نیویورکر بهترین منبع الهام برای تصویرگران
کافیه یبار جلد نیویورکرو ببینی
تا تاریخو ببینی، هنرمندو ببینی
و مهمتر از همه به نظرم تاثیر فرهنگی رو میبینی
این درواقع .. اولین کارم بود
مال چه تاریخیه؟
نهم جولای 2001 روزی که ازدواج کردم
که فوق العاده شده
چیزی که دوست دارم اینه که اینو میذارن رو جلد مجله
بدون هیچ تیتری
حتی داستانی هم وجود نداره
این چهارم جولای 2001ئه درباره دفاع موشکی بود
ژنرالای دکتر استرنجی که جنگ جهانی سوم رو شورع میکنن
هیچ داستانی درباره این ایده داخل مجله وجود نداره
انگار که تمام صحنه رو خالی کرده باشن و به مدت یه هفته موضوع بحث همین باشه
طرح جلد دوم فکر کنم... این یکی باشه
با درصد احتمال بالایی فکر کنم این بهترینشون باشه
چون اولین کاور نیویورکر مال استاس تلیه
این مرد با کلاه سیاهش
و ما هم گفتیم بیاید تمثالی از یه تمثال بسازیم
تبدیل پروانه به یه نقطه آبی خیلی با عقل جور درنمیاد
برخلاف تصویر اصلی
22تا طرح روی جلد زدم
مسئله اینه که من به اون 22تا هرگز فکر نکردم
با خودت فکر میکنی فقط دو سه تا انجام دادی
یهو فکر میکنی دیگه تبدیل شده یه یه شغل عادی
اما نمیشه، چون بی نهایت جذابه و هرگز هم ساده نیست
خب در مورد این کاور نیویرورکر که داری روش کار میکنی برامون بگو
دارم روی این جلدِ واقعیت مجازی کار میکنم
که البته بیشتر شبیه .. واقعیت افزوده است.
ایده اینه که من مجله رو باز میکنم چه از جلو چه از پشت
حالا گوشی یا تبلتمو بهش نزدیک میکنم
و بعد این انیمیشن سه بعدی ظاهر میشه
و با خودت میگی : امکان نداره!
سطوح مختلفی از استعاره تو این کار وجود داره
لایه های دوبعدی و سه بعدی و لایه های فیزیکی
میدونستم که نمیتونم برنامه ریزیش کنم
با یه ایده نمیتونستم از پسِ کلِ قضیه بربیام
باید از یه جایی شروع میکردم و به یه جایی میرسیدم و میگفتم این به اندازه کافی قوی
یا منعطف هست که بریم سراغ قدم بعدی؟
مجله به لحاظ تئوری اینطوری باز میشه
اما من اینطوری به یه مجله نگاه نمیکنم
فکرم نکنم هیچکس اینطوری به مجله نگاه کنه
گفتم اگه یه مجله داشته باشم اینطوری بهش نگاه میکنم
بیاد یه نگاهی بیرونی درونی بهش داشته باشم
و داشتم فکر میکردم
یه نمای بیرونی/داخلی تو نیویورک چی میتونه باشه؟
متوجهِ مترو شدم...
پنجره رو دارم و مردمی که داخلش نشستن
حالا کلّیت مترو رو در نظر بگیرید...
بله، این ایده ی مجله است
مثل هواپیما که آدم داخلش قدم میذاره
میتونید هم از بیرون و هم از داخل ببینیدش
یه تاکسی نیویورکیه، تو ساعات بیکاریش
که میتونید ببینید
الان وقتش آزاده
این یکی... میگه سرش شلوغه
این علامت منظورمه
بهتر به نظر میاد یکدست سیاه و زرد
رنگای مورد علاقه من
لگو یه محدودیتی داره
یه محدودیت خاص
با رزولوشن پایین...
شبیه یه طراحی سه بعدیِ پیکسلیه
که خیلی ازش خوشم میاد
چرا انقد در مورد نیویورک کار کردی؟
خب راستش بخاطر ارتباطاتم بود
اولین شهری بود که خودم بتنهایی رفتم...
و فکر کنم فقط یه شهر تو زندگیتون هست که خودتون تنهایی میرید
و دیگه مال شما میشه
اونجا نه عمویی بود نه والدینی که راهو نشونت بدن
انگار مال خودم بود
سال 97 رفتم به نیویورک
در کمال تعجب رفتم اونجا و کارامو معرفی کردم
متوجه شدم 99درصد مردم کارای منو میفهمیدن
فرض کن بری به یه کشوری که مایلها از وطنت دورتره
جایی که همه همهی چیو درک میکنن این فوق العاده است
یه جور عجیبی احساس میکردم تو خونه ام
از بچگی بطرز عجیبی تو فرهنگ آمریکایی غرق شده بودم
از موزیک بگیر تا هنرمگنوم پی آی
کشتی تفریحی جزیره استاتن
اگه سوار قایق تفریحی جزیره استاتن بشید میفهمید این خودشه
این احساسی که توریست برای بار اول درکش میکنه
برای من این استیل مبتنی بر تجربه های مشترکه
این خیلی جذابتر از صحبت کردن در مورد یه چشم اندازه
که مردم باید رمزگشاییش کنن
یه فروشگاه استارباکس هست که عاشق اینم که بشینم جلوی پنجره ش
اینجا جاییه که ..
از بدو ورودم به نیویورک دائم میومدم
همیشه حس میکردم اینجا همون جاییه که باید بشینم و وقت بگذرونم
چندباری ام سعی کردم که اینجا کار کنم
چون من خودمو اینطوری میبینم. میدونی؟
مثل یه هنرمندی که از شهرش متاثر میشه
بعد باید این بده بستونِ احساسی پیش میاد
مردم از جلوت رد میشن...
اما اصلن فایده نداره
تاثیرش رو کار صفره
یجورایی قاطی میکنم و راستش اینجا اصلن نمیتونم تمرکز کنم
اینجا بود که فهمیدم
این زندگی واقعی منه، و اون هم کارمه و نباید باهم قاطی بشن
میفهمم چی میگی
دارم سعی میکنم از دیدگاه روایتگرانه یجورایی برای خودم حلش کنم
منظورم اینه که شیوه ی نگرشم به بعضی از این چیزا
شبیه مونتاژی از چند تصویر کوتاهه
میدونی؟ که خیلی سریع انجام میشه.
فقط ...
گذروندن یه روز کامل و آداب خاص خودش مثل مسواک زدن و این چیزا
Iمیتونیم دوباره امتحان کنیم
مثلا مثل ایده وجود یه دوربین تو دستشوییمون
که باعث میشه اصلا راحت نباشم
خیل خب من اونو نمیخوام
میتونیم انجامش بدیم اما چیز خیلی دردناکیه
حتی نمیتونم تصورشم بکنم که ممکنه خودمو چطوری ببینم
ترجیح میدم طراحیش کنم تا اینکه بخوام نشونش بدم
وقتی کارمو شروع کنم همیشه ددلاین داشتم
تو 10 سال اول
اگه بخوام بیزنسمو جدا کنم
سی درصدش این بود که "باید از کریستوفر بخوایم که این کارا رو برامون انجام بده"
و هفتا دردصدش این بود که "اوه یه اتفاق خیلی بدی افتاده
فقط هم 12 ساعت وقت داریم بهتره به این یارو زنگ بزنیم
اون حتمن یه تصمیمی میگیره که یخورده اوضاعو بهتر میکنه
و از این شرایط نجاتمون میده"
البته من دوستش دارم اون تنش رو دوست دارم
بخصوص تو سرمقاله
اما خیلی از تماسایی که دریافت میکردم از سر ناچاری بود
فکر کنم چاک کلوس بود که میگه : الهام مال آماتوراست
ما حرفه ایا فقط هرروز صبح میریم سر کارمون
چیزی که در مورد این جمله خیلی دوست دارم
اینه که شما رو از فشار زیاد رها میکنه
ما نباید ساعتها بشینیم منتظر اون لحظه که بهمون الهام بشه
باید سر کار حاضر شیم و فقط شروع کنیم
اون وقت شاید یه اتفاق خارق العاده بیفته شایدم نیفته
تنها چیزی که مهمه، اینه که شما به چیزی شانسِ وقوع میدین
برای این کار باید پشت میزتون بشینید
شروع میکنید به طراحی و تصمیم گیری و امیدوارید بهترین اتفاق بیفته
وقتی فقط نیم ساعت برای انجام یه کاری مهلت دارید خیلی ترسناکه
اون فرآیندِ خلق کردن
که بهتون امکان میده اوضاع رو تحت کنترل بگیرین
تنها راه نجاتتونه
باید زرهی از مهارتها دور خودتون ایجاد کنید
تنها نکته خطرناک در مورد تمرکز بر تواناییها
و سخت کار کردن
اینه که ممکنه مانع از این بشه که سوالات مرتبط به ذهنتون برسه
مثلن من دارم سعی میکنیم تو یه کاری پیشرفت کنم
اما آیا کاری که میخوام توش پیشرفت کنم همون چیزیه که باید روش وقت بذارم؟
این مسیر متروئه با برجستگیای خاص خودش
یه نفرو ...
میذاریم که اینجا وایسته
وقتی اونجا وایمیستین تو نیمه های شب
چون آخرین قطار رو از دست دادین
و به مخلوقات مختلف نگاه میکنید
دوستا و دشمناتون، همه رو با هم میبینید
زرد بهترین رنگ برای نیویورکه
رنگ تاکسیا رنگ کناره های مترو
این تضادش خیلی عالیه
من با همسر فوق العاده م ملاقات کردم
ما ازدواج کردیم و بچه دار شدیم.
ما این عادتو داریم که وقتی میریم و میایم برای هم دست تکون میدیم
خوش میگذرونیم
ما منتظر بودیم که قابو ترک کنی!
هیچ اشکالی نداره
بزودی میبینمت
فکر کنم با من و همسرم شورع شد
بعدش یه بچه به دنیا آوردیم و بقیه ش هم به همین صورت
بعد بچه دوم به دنیا اومد
آدم فکر میکنه شبیه اولی میشه
چون تو همون کاریو میکنی که دفعه اولم انجام دادی
اما دومی یه چیز کاملا متفاتی میشه
اما سومی شبیه تر از آب در میاد
یه کتاب نوشتم
براساس تجربه هام توی مترو موقع حضور بچه هام
اونا این ایده رو قورت دادن
داشتم فکر میکردم از چیِ مترو خوششون میاد
چیزی که من راجع به مترو دوست دارم
اینه که خیلی عجیبه شما تو یه شهر خیلی بزرگ هستید
اما این تنها چیزیه که روش کنترل دارید
گاهی ماها اینطوری میشیم
گاهی ام اینطوری
البته فکر کنم دوست دارم بیشتر اینطوری باشیم
این شبیه یه تصویر واقعی از زندگی خانوادگیه
دارم سعی میکنم یه چیزی برای نیویورکر تهیه کنم
دارم رو این طرح جلد واقعیت مجازی کار میکنم
خب بهرحال کاریه که قبلا انجام ندادم
تو این مورد نه تنها کارِتون 360درجه است بلکه در همه جهات باید 360درجه باشه
تا بتونید از تمام زوایا بهش نگاه کنید
هر کار خوبی که تابحال انجام دادم
یادم میاد که موقع اجراش خیلی بدخلق بودم
از اون بدتر اینه که هروقت سر کار حالم خوبه مشکوک میشم که نکنه نتیجه خوب نشه
چون تجربه کردم که ممکنه در این حالتا خروجیِ کار جالب نباشه
وقتی طراحیِ دوبعدی میکنید میتونید تقلب کنید
میتونید هرچیزی که دوست ندارید رو پشت یه دیوار قایم کنید
و در این مورد شما میتونید پشتِ اون دیوار رو هم ببینید
یعنی تمام گندکاریای پشتشو میتونید ببینید
مثل یه تسویه حساب بی پایانه
عناصر کارمون خیلی شبیه مدلای سه بعدی واقعی نیستن
چیزی که به لحاظ بصری ازش متنفرم
میدونید؟ جایی که همه چی برجسته باشه
همه چی حس پلاستیکِ بودار داره
من طراحی با جوهر میخوام
یه طراحی مسطح با جوهر میخوام که بتونید توش قدم بزنید
جوری که احاطه تون کنه
اونطرف خیلی خط داره
گاهی یه چیزی اضافه میکنی که فکر میکنی بعدا پشیمونت میکنه
و همون هم معمولا بهترین بخش کار از آب درمیاد
هرجایی که مشکلی پیش اومد مخرنای آب اضافه کنین
همیشه حقه ی خوبیه
این کار با اون قلمِ خشک ایده خوبی نیست
ایکاش میتونستم بقیه نقاشی رو بیخیال بشم
و فقط به همون بپردازم
البته تابلوئه که الان دارم جلوی دوربین فیلم بازی میکنم
دان دان دان
خیل خب، صحنه بعدی
دیگه پذیرفتم که همیشه باید تغییر مسیر داد
اونم وقتی همه چی خوب به نظر میاد
تو سی و چند سالگیم حسابی سرم شلوغ بود
احساس رضایت داشتم اما خسته بودم
و همچنان فکر میکنم نیویورک بهترین جای دنیاست
اما به نظرم برای پر کردن مخزن خلاقیت جای مناسبی نیست
دوباره اختراع کردن کار خیلی مشکلیه
متوجه شدم که تنها راه برای پیشرفت اینه که رها بشم
فکر کنم اواسط سال 2000 بود
که من و همسرم به این نتیجه رسیدیم که تنها جایی که میتونیم بهش نقل مکان کنیم
برلینه
اونجا کلی گالری باحال هست
کارایی میکنن که هیچ توجیه اقتصادی ندارن
اصلن یه طرز فکر دیگه ای اونجا حاکمه
برلین این جرئتو بهت میده که در مورد شدنی بودنِ یه ایده فکر نکنی
پس اینجا کارم وارد یه فاز خیلی سختیمیشه
چیزی که با ورودم به برلین اتفاق افتاد
تو یه دنیای بی نقص، توی این مستند
این ممکنه حالتونو بهم بزنه
ممکنه لحظاتی باشن که رده بندی سنی بزرگسال روشون اعمال نشده باشه
اندازه ی یه پلک زدن
من ...
شاید خیلی بی مورد به نظر بیاد
شاید دورترین تصوری باشه که هرکسی ممکنه از من داشته باشه
اینکه چطوری مسواک میزنم
وقتی واقعیتشو نمایش میدین درواقع میکُشینش
دیگه نمیذارید بهش بعنوان یه چیز انتزاعی نگاه کرد
مثلا شما تو ... چارلی براون هرگز بزرگسالا رو نمیبینین
فقط این صداهای خفه رو میشنوید
و این عالیه، فوق العاده است
وقتی کادرو باز میکنید و بزرگسالا رو نشون میدید
ممکنه عالی طراحی شده باشن ممکنه عالی نوشته شده باشن
اما بقیه چیزا کاملا نابود میشن
راستش یجورایی حس میکنم ما کادرو باز کردیم و بقیه چیزا رو نشون دادیم
بااینکه نمیدونم من بزرگسال حساب میشم یا نه
اما به نظرم زیادی کادرو باز کردیم
میشه حتی فراتر هم رفت
خیلی از کارای روزانه و عادات شما منابع الهامتون هستن
به نظر میاد که ما باید قادر باشیم ببینیمشون
خب آره. فکر کنم آره.
خیل خب صادقانه بگم، هیچکس دلش اعتبار نمیخواد
اعتباربخشی شبیه عوض کردن پوشک بچه است
تو حالت انتزاعی ایده بامزه ایه اما در واقعیت ...
تنها چیزی که بارم مهمه اتفاقیه که روی کاغذ میفته
چون من میخوام مردم واقعا به خودشون فکر کنن
پس تکلیف خلق هنری چی میشه؟
اما مردم میخوان شما رو تو زندگی واقعیتون ببینن
نمیشه که تو کلّ مستند از شما پشت میر کار فیلم بگیریم
هرچیزی که بین ساعت 9 تا 6 اتفاق میفته
عصاره ی قضیه است
اما بعضی چیزا باید بیرون استودیو اتفاق بیفتن
مثلا رفتن به موزه
شروع اعتیاد با خلق هنری شروع نمیشه بلکه با تجربه هنری آغاز میشه
درک تمام جهان
یا بهتر از اون فرو ریختن بنیادهای ذهنی
اونم فقط با نیگاه کردن به چندتا نقاشی رنگ روغن
این بالاترین هیجانیه که تا الان شناختم
وقتی تجربه کردن هنر انقدر میتونه هیجان انگیز باشه
خلق کردن این آثار چه حسی میتونه داشته باشه؟
و اینطوریه که شما به سمت مدرسه هنر کشیده میشین
کاری که من میکنم خلق داده هاست
خلق کردن تصاویری که بیننده قبلا هم اونا رو دیده
تجربه اونها با تجربه من ترکیب میشه
و تصاویر همون محرکها هستن
اما مشکل خیلی خیلی بزرگ این روال اینه که بعد از مدتی همه چی شبیه هم میشه
همیشه دارم سعی میکنم نگاهم به تصاویر رو تازه کنم
و همینطور رویکردم به قصه گویی رو
چون مخاطب دائم در حال تغییره و منم باید تغییر کنم
وقتی 12 سالم بود، تردستی یاد گرفتم
در هرلحظه فقط یه توپ تو هوا هست
چیزی که خیلی ازش متنفرم اینه که رو چیزی کنترل نداشته باشم
اما این رویکرد بی برنامه بودن درهای جدیدی رو باز میکنه
خیلی خیلی مشکله اما باعث خلق لحظات جادویی میشه
یه پروژه اینستاگرامی شروع کردم به نام طراحی های یکشنبه
چیزی که عایدم شد
یه سری کارای بهتر از کارهای خودم بود
اما از طرف دیگه اونا بی استفاده ترین کارایی بودن که انجام داده بودم
تقریبا هیچ کنترلی روش نداری
برای کار حرفه ایم نیاز به کنترل دارم
چون نیاز به تغییر، تنظیم و نقشه دارم
اما این طراحیای یکشنبه کاملا غیرقابل برنامه ریزی ان
همه اتفاقات خوب با شروع کردن آغاز میشه
مثل تغییر دادن نور و ناگهان..
یه روشنایی یا یه سایه هویدا میشه که میگی اوه آره یه اتفاقایی داره میفته
نمیتونید بکِشیدش
من هرگز اهل مطالعه نبودم
چون هیچوقت نیمخوام از چیزی فرار کنم
فقط میخوام زندگیم جذابتر بشه
بعدش یه کتابی خوندم
که فکر کنم اسمش "اختراعِ آهستگی" بود
در مورد یه نفره که در درک کردن خیلی کُنده
میتونه .. میتونه حرکت سایه ها رو ببینه
کتاب تخیلی خوبیه
اما نکته جالبی که در مورد خوندن این کتاب یادم میاد
اینه که هروقت کتابو میخوندم
متوجه میشدم این دیدگاهِ کتابو منم تو زندگی واقعی دارم
این کتاب زندگی منو جذابتر کرد
اینم یه هنره
حالا ممکنه یه دنیای خیالی خلق نکنید
از چیزایی که میشناسی استفاده میکنی
بعد اونا رو به عناصر کوچیکتر تبدیل میکنی
نظم جدیدی بهشون میدی
و ناگهان یه حرف جدید تولید میشه
اونم نه با هیولا و اژدها
بلکه فقط با یه مداد
میدونید؟ من اهل رسانه های چاپی ام
حس میکردم این نیاز همیشه وجود خواهد داشت
مردم به تصویر نیاز دارن نیاز دارن تا یکی تصویرشونو بکشه
و وقتی که بتونید از پسش بربیاید، کار تمومه
اما ناگهان این جریان تموم شد
همه چی تبدیل به فرم های طولانی وِب و انیمیشن شد
البته شغل ما اینه که ببینیم چطور میشه راه های جدید پیدا کرد
باید بشه با یان شرایط جدید هم کنار اومد
این ماییم. همیشه
این اَپیه که چهار ساله روش کار میکنم
میخواستم بیشتر تعاملی باشه
اما سوال بزرگ اینه که
لحظه ای که امکان تصمیمگیری های مختلفی به بیننده میدیم
شاید بیننده ها نگاه متفاوتی داشته باشن
و شما غافلگیر میشید
هدف اصلی کتابا هم همینه
غافلگیری میخواید چیزی میخواید که پیش بینی نشده باشه
اما اینجا تو قسمت ادبیات من همه چی دارم
چیزای مثل دون کیشوت، کافکا
موبی دیک
یخورده جین آستین
و هومر
و خوشبختانه بچه ها هم از این صحنه به اندازه بزرگترا لذت میبرن
بعضیا عاشقشن
و بعضیام نه
بعضیا عاشقشن
بعضیام نه
زندگی همینه
به نظر میاد شما خالق این قطعاتو خوب میشناسید
و شما بعنوان خالق اثر
دوتا آدم متفاوتین
آره
نیاز دارم که همه چی تحت کنترلم باشه
باید بدونم کدوم سمتی میرم و چرا یه چیزی جواب میده و یه چیز دیگه نه.
از طرف دیگه فهمیدم که رهایی روح هم خیلی وقتا لازمه
فهمیدم که باید این دوتا شخصیت رو بصورت جداگانه باید پرورش بدم
باید سردبیر بی رحم تری باشم و هنرمند بی خیال تری هم باشم
این مسئله منو به لحاظ فیزیکی خسته میکنه اما اتفاقات خوبی هم در جریانه
یه زمان خاصی رو به این شکل از خلاقیت اختصاص میدم
چون میدونم تقریبا غیر ممکنه که قبل از ددلاین کارو تحویل بدی
میشینم جلوی یه تیکه کاغذ
فقط طرح میزنم بدون اینکه بترسم
یه چیزی هست که باید برگردم و بررسیش کنم
خلاقیت. من خیلی به این جرقه ها معتقدم
و فقط هم وقتی جواب میده که به ددلاین ها و موعدهای تحویل بی توجه باشی
فقط باید خلق کنی
نباید نگران این باشی که کار داره به کجا میره
ولی فکر کنم هیچوقت برای من اتفاق نیفتاده
اینکه سرِ یه ددلاین مهم، دست به خلاقیت زده باشم
ددلاین شما برای نیویورکر چقدره؟
دو هفته
دیوونه میشم. همه ش استرس
کلی راجع به واقعیت مجازی چیزمیز دیدم
همیشه میگم اوه وای این خیلی باحاله
و 25ثانیه بعدش کلا علاقه مو از دست میدم
چالش بزرگم در حال حاضر همینه
اصلا اغراق نیست که بگی : وای من کاملا بی استعدادم
واقعیت داره. و بطور دردناکی ازش آگاهی
اینکه میدونی چقدر در انجام کارها طبق دستور ناتوانی
ایده کلی اینه که انجام دادن یه کار خوب
اعتماد به نفستو زیاد میکنه
در مورد ایده ها من به عکسِ این مطلب رسیدم
هر یاده خوبی که به ذهنت میرسه کارو سخت تر میکنه
چون تکرارش سخت تر میشه
البته که نمیشه تکرارش کرد
اینجاست که قضیه دردناک میشه
اینکه فکر میکنی به اندازه کافی خوب نیستی و ایده هات دیگه تموم شدن
خودتو در مقابل لحظه های خوش شانسیت میسنجی
و این خیلی خیلی دردناکه
یبار سه سال پیش یه جرقه خلاقیتی داشتی
و حالا مشتری ازت میخواد تکرارش کنی
با خودت فکر میکنی، چطور میتونم؟
اون موقع مثل برنده شدن لاتاری بود
چطور ازم انتظار داری تو محدودیت زمانی و زیر لوله تفنگ دوباره لاتاری برنده بشم؟
و این چیزیه که قبل ازینکه آگاهانه بهش فکر کنم
با خودم میگم وای خدایا چقدر من بدبختم
اما از وقتی فهمیدم
ترسام ممکنه تو کارم اثر منفی بذارن
تصمیم گرفتم باهاشون کنار بیام
آروم باش. انقدر به خودت سخت نگیر
من درواقع کاملا مخالفم
باید تمرین کنی تا بهتر بشی
هر ورزشکار یا موسیقیدانی هرروز تمرین میکنه
هنرمندا هم از این قضیه مستثنی نیستن
گاهی وقتا فکر میکنم چی میشد اگه ..
با نسخه سال 2006 خودم روبرو میشدم؟
تو بعضی زمینه های خلاقانه
شاید درخششای جوونیمو از دست داده باشم
اما مطمئنم اون نسخه رو شکست میدم
وظیفه مون طراحی واقعیت افزوده روی جلد مجله بود
درواقع میشه گفت جلدمون دارای واقعیت افزوده است
اما این همین الانشم یه واقعیت افزوده است
چون میتونید به یه صحنه از دو طرف نگاه کنید
من داخل مترو هستم
پس همون کاری که با آیپد میکنم، با مجله هم انجام میدم
انگار که مجله در متروئه
پس این جزو الحاقات اونه، نه برعکس
آره آره
میدونم خیلی پیچیده میشه
که تصاویر سه بعدی و انیمیشن رو با هم ترکیب کنی
خودمم تعجب کردم که چقدر به چیزی که میخواستم نزدیک شده
♪ This magic moment ♪
♪ So different and so new ♪
♪ Was like any other ♪
♪ Until I met you ♪
♪ And then it happened ♪
♪ It took me by surprise ♪
♪ I knew that you felt it too ♪
♪ I could see it By the look in your eyes ♪
♪ Sweeter than wine ♪
♪ Softer than a summer's night ♪
♪ Everything I want, I have ♪
♪ Whenever I hold you tight ♪
♪ This magic moment... ♪
ایده موسیقی پاپ، خلق کردن یه قصه جدید نیست
بلکه تعریف کردن یه قصه قدیمی به شیوه های جدید و جذابه
وقتی آهنگ جدید پاپ میخریم نمیگیم
"اوه یه نفر داره در مورد عشق چیزی میگه که کسی تا حالا جرئت نکرده بود بگه
انسان حدود 500ساله که داره از عشق میخونه
♪ Why won't you dance with me? ♪
قضیه اینه که جورِ متفاوتی تعریفش کنی
این حس که به خود تبگی تا به حال
هیچکس انقدر دقیق در موردش حرف نزده بود
♪ This magic moment ♪
♪ So different and so new ♪
♪ Was like any other... ♪
عاشق ایده ی استفاده از صحنه های قدیمی ام
منتها جوری که متفاوت به نظر بیان
جدید و واقعی
♪ You know it took me by surprise ♪
♪ I knew that you felt it too ♪
♪ Mmm ♪
♪ By the look in your eyes ♪
♪ Sweeter than wine ♪
در بهترین لحظات
اتفاقی که میفته اینه که طراحی، جهان رو تقدیس میکنه
♪ Everything I want, I have ♪
وقتی به قطعه هنری ای نگاه میکنم که به ترسهام
عصبانیتهام و آرزوهام اشاره میکنه
میتونم بگم چیزی تو اون طراحی هست که باعث میشه احساس کنم زنده ام
یا حس کنم بقیه رو دوست دارم یا احساس ناراحتی میکنم
♪ Sweeter than wine ♪
♪ Softer than a summer's night ♪
♪ So please ♪
♪ Baby ♪
♪ So please ♪
♪ Save the last dance for me ♪
هدف من رسیدن به بیانِ بصریه
مثل یه پیانیست که پیانو رو به حرف میاره
کسی که میتونه کلاویه ها رو کنترل کنه
و میتونه ایده ها و احساسات مختلفی رو از طریق اون زبان
بیان کنه
من دائم باید تلاش کنم تا شیوه سخن گفنتمو بهبود بدم
باید دنیا رو تبدیل به تصاویر کنم و اونا رو به نمایش بذارم
و برای این کار باید دائم در حال تولید باشم
هنوز کامل نشده چون خودِ این مفهومِ کامل شدن
یجورایی با چیزی که میخوام بدست بیارم در تضاده
شب بخیر
« ارائه شده توسط وب سایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]