« ارائه شده توسط وب سایت آوا مووی »
‫"اودیل و اودت" ‫رمان جدید و بزرگ، نوشته‌ی کلاستر
‫خیلی ممنونم
‫-ممنونم، مرسی ‫-اینجا، اینجا لطفا
‫-"کلاستر"! ‫-لطفا برگردید عقب
‫یه لحظه صبر کن لطفا
‫عذر می‌خوام
‫کلاستر، "لوسیانا" تو ‫نیم‌طبقه‌ی طبقه سوم منتظر توئه
‫راجع به "والنتینا"ست
‫اگر نمی‌خوای معرکه بشه، بهتره بری
‫خیلی‌خب
‫-چند لحظه دیگه امضا می‌کنه ‫-ممنونم
‫اینجا رو داشته باش! من زود برمی‌گردم
‫یه امضا؟
‫خیلی‌خب
‫یه استراحت کوتاه خواهیم داشت ‫و بعد امضا دادن رو شروع می‌کنیم
‫کلاستر...؟ می‌تونی این رو امضا کنی؟
‫-کلاستر، لطفا یه عکس با من بگیر ‫-الان نه
‫کلاستر، یه لحظه ‫لطفا، یه عکس
‫-هی، دستت رو بکش! دارم کار می‌کنم ‫-عکس نگیر
‫"استبان"! چطوری؟
‫حالت چطوره؟
‫خودت چطور؟ فکر کردم اخراج شده بودی
‫نه، منظورم اینه که آره! ‫واسه یه چیز دیگه اینجام
‫چون "آندریا" بهم گفت که با کلاستر...
‫به مشکل خوردی
‫-کلاستر؟ ‫-چه اتفاقی افتاد؟
‫-عذر می‌خوام ‫-کلاستر!
‫کلاستر
‫دوازده سال پیش
‫"راهب پیر راحت شد،
‫زیرا نتیجه بر این شد که ‫احتمالا قاتل نوعی موجود دیگه‌س"
‫"یک موجود شیطانی،
‫طرد شده از طرف نژاد بشر،
‫با چهره‌‌ای به هولناکی ‫اجساد مثله شده‌ی قربانیانش"
‫"اون ظالم بود"
‫"قتل‌های اون..."
‫بخش آخر رو خط بزن. از اول شروع کن
‫"اون بی‌رحم بود"
‫"اعمال اون، مانند چراغ‌ها جلوی ‫یک ماشین در جاده، مبهوتت می‌کردن
‫و تمام قربانیانش خیلی دیر متوجه شدند که
‫تبدیل به یک خرگوش وحشت‌زده‌ی صحرایی شدن
‫و به جز صبر برای تسلیم مرگبارشون، ‫قادر به انجام هیچ چیز نیستن"
‫"راهب پیر...
‫دوران تصدی خود، به عنوان ‫کشیش زندان را به یاد آورد
‫جایی که آن‌ها محکوم به مرگ شدن..."
‫لوسیانا، نامه‌های زندانی‌ها کجان؟
‫اینجا
‫از بقیه خواننده‌ها جداشون کردم
‫کارت تموم شد؟
‫نه، هنوز یه کم دیگه کار داریم، پرنسس
‫من کارم رو اینجا تموم می‌کنم و ‫میام با تو بازی می‌کنم، باشه پائولی؟
‫باشه
‫خداحافظ
‫راجع به قارچ‌های سمی تحقیق کردم
‫مامانم اطلاعات زیادی داره
‫هر سال تو روز سالگردشون، یه ‫پای قرچ برای بابا درست میکنه
‫بابا از پای متنفره، ولی مامان نمی‌دونه
‫این یکی خوراکیه،
‫و این یکی سمی
‫این کلاهکه،
‫حلقه،
‫ساقه،
‫و این هم ریشه‌ی بیرونی
‫تقریبا شبیه به هم هستن ‫تنها فرقشون اینه که ریشه بیرونی اینجاست
‫اینجا
‫شبیه به قارچ‌های دکمه‌ای هستن
‫پس باید به ریشه‌ی بیرونی‌شون دقت کنی
‫چون ممکنه جدا شده باشن یا افتاده باشن
‫خیلی ازت ممنونم
‫-اسم این یکی چیه؟ ‫-"تینی"
‫و چی هستن؟
‫-خواهر ‫-خواهرن؟
‫-خوشم اومد ‫-تو خواهر برادر داری؟
‫آره
‫یه خواهر هم سن تو دارم که اسمش ولنتیناست
‫یه برادر بزرگتر دارم که اسمش "رامیرو"ئه ‫و بزرگترین برادرم هم اسمش "برونو"ئه
‫-من خواهر برادر ندارم ‫-پرحرف!
‫نظرت چیه بذاری لوسیانا بره خونه؟
‫نه!
‫-نه؟ ‫-میشه باز هم با عروسک‌هام بازی کنیم؟
‫-حتما، هروقت تو بگی! می‌بینمت پائولی ‫-عاشقشم
‫ببخشید انقدر طول کشید تا نجاتت بدم
‫-مشکلی نیست، پیش پائولی بودن رو دوست دارم ‫-فکر نکن وظیفه‌ته
‫همیشه وقتی مجبوری تا دیروقت ‫بمونی، خیلی خجالت می‌کشم
‫باید یه روز خواهرم والنتینا رو برای بازی بیارم
‫خیلی شبیه به همن
‫تا هفته‌ی بعد
‫فعلا
‫یکم بیشتر نمی‌خواد؟
‫-آره ‫-پس روش رو می‌پوشونیم
‫-اینجوری؟ ‫-درسته
‫-دو دستی بنداز ‫-باشه
‫-همینه ‫-یه سوراخ کوچولو هست
‫بهتر شد
‫حالا می‍ذاریمش داخل فر، که وقتی اومدی بیرون...
‫حموم‌تون حاضره پرنسس
‫آره!
‫میای بابا؟
‫زود میام
‫پائولی! لباس‌های کثیف میرن تو سبد
‫آره
‫ به داخل آب حرکت کن و بعد برگرد بالا
‫همینه!
‫خوبه، خیلی خوبه!
‫-ببین داری پرواز می‌کنی ‫-بابا، ببین چقدر بلند می‌پرم!
‫-می‌خوایم پرواز کنیم ‫-می‌خوایم آسمون رو لمس کنیم
‫خیلی‌خب، ادامه بده! آره
‫-ببینیم چه جوری پرواز می‌کنی ‫-آره
‫انگار بال داری
‫آره!
‫تو زیبایی، یه بوس بده
‫دوست دارم
‫دوست دارم، بابا
‫چی؟ متوجه نشدم
‫-دوست دارم، بابا ‫-منم دوست دارم
‫زمان حال
‫لطفا، ازتون خواستم تو گزارشاتتون دقت کنید
‫تا بتونیم جامعه رو آروم نگه داریم
‫ما هیچ کدوم از تئوری‌ها رو نه تایید می‌کنیم نه تکذیب
‫همینطور رابطه‌ی بینش با آتش‌سوزی‌های دیگه رو
‫توی گزارشاتت دقت کن، شایعات زیادی وجود داره
‫و ما هم در حال تحقیق کردن هستیم...
‫ری؟
‫تقریبا کارم تمومه
‫-راموندا چی گفت؟ ‫-حرف زدیم، هیچی نمی‌دونه
‫زود باش، بعد از قضیه هفته ‫پیش، مدیریت خیلی عصبانیه
‫-قبل از نه میرسه دستت! ‫-باشه
‫چایی‌ئه
‫تا نه تمومش کن
‫شماره‌ی خصوصی
‫سلام؟
‫استبان ری؟
‫خودم هستم! شما؟
‫لوسیانا بلانکو، من رو یادت میاد؟ دستیارت بودم
‫آره
‫آره، یه چیزی نردیک ده سال پیش! حالت چطوره؟
‫دوازده سال!
‫باید ببینمت، خیلی سریع! ‫راجع به کلاستره
‫راجع به کلاستر؟
‫تو که نمی‌دونی، می‌دونی؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه
‫ولی چه اتفاقی بین تو و کلاستر افتاد؟
‫پشت تلفن نه
‫میشه بیای اینجا و با هم حرف بزنیم؟
‫الان؟
‫آره، الان! می‌تونی بیای اینجا؟
‫-کیه؟ ‫-استبان
‫سلام
او لبشو بوسید ...
‫و حس کرد که داره آروم میشه،
‫و لب‌هاش برای پاسخ بوسه‌ی اون باز میشن"
‫"محکم بغلش کرد،
‫و حس کرد زبونش در حال جست‌وجو هست"
‫این پایان داستانه؟
‫نه واقعا، ولی بخش بعدی یکم صریح‌تره
‫کلاستر چیزهای بدتر از این رو دیکته می‌کرد!
‫بدتر، یا بهتر؟
‫-بهم نمیگی داره چی می‌نویسه؟ ‫-نمی‌تونم بگم
‫قهوه؟
‫البته
‫بیا داخل
‫مرسی که اومدی
‫ببخشید که یهو پیدام شد
‫مشکلی نیست
‫بشین
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫-نه، خوبم ‫-بشین!
‫کلاستر با منتشر کردن رمانی ‫معروف شد که به من دیکته‌ش کرد
‫ولی تو این رو می‌دونی
‫من می‌خوام از چیزی حرف بزنم ‫که کسی راجع بهش نمی‌دونه
‫فکر می‌کردم اون تنبیه کافی ‫باشه، ولی مرگ‌ها ادامه پیدا کردن
‫مرگ چی؟
‫خانواده‌م
‫کی داره اون‌ها رو می‌کشه؟
‫کلاستر
‫به کمکت احتیاج دارم
‫کلاستر داره خانواده‌ت رو به قتل می‌رسونه؟
‫یکی یکی، برای بیشتر از ده سال
‫هنوز نتوستم جلوش رو بگیرم
‫هیچ‌ کس حرفم رو باور ‫نکرد، ولی این بار فرق داره
‫این دفعه می‌تونم ازش جلو بزنم ‫برای همین به کمکت احتیاج دارم
‫استبان،
‫امروز دوباره دیدمش
‫دقیقا نزدیک مرکز نگهداری‌ بود که ‫مامانم توش بستریه! مامانم هدف بعدیه
‫از کجا می‌دونی اون رو هدف قرار داده؟ ‫ممکن نیست اتفاقی بوده باشه؟
‫اینکه مامانم با یه مشکل عصبی تو ‫مرکز نگهداری خیابون 58 بستریه،
‫به خاطر اونه
‫دور و بر کلاستر هیچ چیز اتفاقی نیست
‫اوهوم
‫ازت می‌خوام که داستانم رو بنویسی
‫بنویسم؟
‫بله
‫و منتشرش کنی
‫وقتی هم‌دیگه رو دیدیم،
‫بهم گفتی که کلاستر یه ‫نویسنده‌ی مرموز و پر از رازه
‫-آره ‫-درسته
‫بعد از اینکه شروع کرد به کشتن ‫خانواده‌م، همه جا رو دیده! چرا؟
‫نمی‌دونم
‫این براش یه بهانه‌ی عالیه
‫هیچ‌کس به فکرش نمی‌رسه که یه ‫سلبریتی ممکنه قاتل باشه
‫البته
‫آره
‫من که نمی‌تونم هر چی دلم می‌خواد ‫توی روزنامه بنویسم
‫نمی‌تونم کمکت کنم
‫به‌خاطر معروف بودنت بهت زنگ نزدم
‫بهت زنگ زدم چون سروکله زدن ‫با کلاستر رو بلدی
‫کیه؟
‫مرسدس، لوسیانا هستم
‫بیا داخل
‫ممنون
‫- سلام. ‫- سلام
‫- سلام، پائولی! ‫- سلام، الان برمی‌گردم
‫پائولی، می‌خوایم بریم ‫کجا داری می‌ری؟
‫دارم میام! ‫یه لحظه!
‫روزیه که باید دخترا رو بیرون ببریم
‫بیا!
‫- این واسه منه؟ ‫- آره
‫- قشنگه. ‫- هر چهارتامون هستیم
‫این مامان، این بابا و اینم تویی
‫خیلی دوستش دارم ‫ممنون
‫حالا، لوسیانا باید با بابا کار کنه
‫- بریم. ‫- خداحافظ
‫خداحافظ
‫"خروج"
‫چه نسخه جالبی ‫از کجا گیرش آوردی؟
‫- بابام کشیشه. ‫- آها
‫من گرفتمش چون ممکن بود یکی دیگه بگیردش
‫اساسا همونه
‫چشم دربرابر پشم، دندان دربرابر دندان
‫این درباره‌ی کارهایی نیست که متجاوز ‫با قربانی انجام داده،
‫ولی به‌جاش درباره‌ی...
معادل مجازات ایجاد کنید به رنج های وارد شده،
‫اوه
‫مثلا، همسر من
‫رقاص باله بود
‫تا وقتی که یه راننده‌ی حواس‌پرت
‫یکی از استخون‌هاش رو شکست و ‫دیگه نتونست کار کنه
‫با احترام "لکس تالینوس"
‫خورد کردن استخونِ اون راننده ‫کافی نبود
‫چون درد و عذابی که با نابود کردن ‫حرفه‌ی کاریش
‫برای مرسدس ایجاد کرد فراتر از ‫شکستن یه استخونه
‫توضیحت رو دوست داشتم
‫مرسدس واقعا یه رقاص باله بود؟
‫اون عضو دائمیِ تیم ملی باله بود
‫خواهرم می‌خواست رقاص باله بشه
‫- من با "استبان" حرف زدم. ‫- استبان؟
‫"استبان ری"، اون یکی نویسنده
‫استبان ری تو رو استخدام کرد؟ ‫چطور پیدات کرد؟
‫فکر کنم کار "کامپاری" بوده
‫فکر نکنم، کامپاری خیلی محتاطه
‫پس یه نفر از انتشاراتی بوده،
‫چون گفت تو رو می‌شناسه
‫می‌دونم کیه، ولی ندیدمش
‫عجیبه
‫اون معمولا مطالب رو می‌فرسته
‫خوبه؟
‫فکر کنم یه بار یکی از رمان‌هاش رو خوندم
‫اسمش رو یادم نیست
‫ولی مدام واسم مطلب می‌فرسته
‫نمی‌دونم چطور می‌تونه اینقدر ‫چیزمیز بنویسه
‫استبان سرعتش بالاست
‫ولی به بااستعدادیِ تو نیست
‫کجا بودیم؟
‫"اون گردن "الینا" رو فشار داد"
‫"اون گردن الینا رو فشار داد..."
‫دو نقطه
‫"... برای امتداد جادویی در گرگ و میش ‫در زندگی
‫به اندازه‌ی یک نفس عمیق احساس رهایی کرد
‫و اجازه داد مبارزه‌ی بیهوده‌اش برای بقا ‫ادامه پیدا کنه
‫نگاهش...
‫به لکه‌ی روی دست الینا خیره شد
‫جایی که مار به شکل یک سکه،
‫زخم عمیقی به جا گذاشته بود"
‫منم یه همچین زخمی دارم
اینجامه
این یکی،
— ماي موويیز —
چه کار می کنی؟
منظورت چیه؟
‫اشتباه فهمیدم؟ ‫هی واسم سیگنال می‌فرستی
‫سیگنال؟
‫- آره، سیگنال. ‫- چه سیگنالی؟
‫باورم نمی‌شه
‫- کجا می‌ری؟ ‫- دارم می‌رم
لوسیانا ...
‫- تمومش نمی‌کنی؟ ‫- درد می‌کنه
‫چون نمی‌ذاری بازش کنم... ‫می‌شه تکون نخوری؟
‫بابا بیرونش میاره
‫نه، خودم درش میارم
‫خیلی بدی
‫پائولا، لطفا؟ ‫می‌شه ول کنی؟
‫- نه. ‫- دستمو ول کن
‫چی شده؟
‫پرنسس!
‫- بابایی. ‫- آره، بیا اینجا
‫نترس
‫مامانیه
‫ببرش تو اتاقش!
‫اشکالی نداره
‫- نمی‌شه تحملش کرد! ‫- می‌ری تو اتاقت یا نه؟
‫تمام روز همین‌جوریه!
‫- زود باش. ‫- من مامانی رو نمی‌خوام
‫چطوره ببریش حموم؟
‫از خداوند ممنونیم
‫رحمتش همیشه شامل حال این خانواده...
‫و هر کسی که در درد و رنج هست بوده ‫آمین
‫- آمین. ‫- آمین
‫اولین روز رزیدنتی چطور بود، "برونو"؟
‫خوب بود
‫بیمارستان رو دیدیم و با دکترها ‫ملاقات کردیم
‫- عالیه، اون لباسا رو هم بهت دادن؟ ‫- خودم خریدمشون
‫عزیزم!
‫گفتی دیر میای که
‫کارمون زود تموم شد
‫- یه بشقاب برات میارم. ‫- چیزی نمی‌خوام، ممنون، مامان
‫حداقل پیشمون بشین
‫دلم درد می‌کنه
‫چی شده؟
‫هیچی
‫سر کار اتفاقی افتاده؟
‫نه ‫یادداشت‌هامو پیدا نمی‌کنم، کجا هستن؟
‫- با کلاستر به مشکل خوردی. ‫- نه، حلش می‌کنم، چیزی نیست
‫دیگه باهاش کار نمی‌کنم
‫ولی آخه چی شده "لو"؟ ‫تو که خیلی خوشحال بودی
‫واقعا چیزی نشده
‫ولی دیگه برنمی‌گردم
‫قسم می‌خورم دارم تلاشمو می‌کنم
‫ولی یه وقتایی نمی‌تونم خودمو کنترل کنم
آروم باش عزیزم
دارم سعی می کنم،
‫و یهو دیدم خیلی کوچیک به نظر میاد و ‫نفهمیدم اصلا چرا این کارو کردم
‫خوب کاری کردی که زود برگشتی خونه
‫این چیزها زمان‌بر هستن، ‫روان‌شناسه اینطوری گفت
‫فردا می‌ریم بیرون، ‫سه تامون می‌ریم خوش می‌گذرونیم،
‫و پائولی هم همه‌چیزو یادش می‌ره
‫فردا کار داری، و لوسیانا هم قراره بیاد
‫نه، لوسیانا دیگه اینجا کار نمی‌کنه
‫واقعا؟ چرا؟
‫امتحان آخرش رو خوب نداده،
‫و پدر و مادرش هم می‌خوان ‫که روی درسش تمرکز کنه
‫عجیبه، ‫اون حتی با پائولی هم خداحافظی نکرد
‫احتمالا نمی‌دونسته چطوری ‫باید خداحافظی کنه
‫این فقط مربوط به پایان کار نیست
‫اون تو رو زیرمیزی استخدام کرده، ‫پس باید همش رو مطالبه کنی
‫هزینه تامین احتماعی، حقوق و چیزهای دیگه
‫از قبل حواست باشه...
‫روزهای تعطیل، پاداش، ‫طبق قانون 24013
‫شامل جریمه ماده 80 می‌شه
‫لو، به مشاور بگو سعی کرد ‫بهت ابراز محبت کنه
‫آره، ولی چیزی نبود
‫آزار جنسی در محل کار ‫یه موضوع جدیه
‫یه بار بود یا بیشتر؟
‫فقط یه بار
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫از نظر لفظی یا فیزیکی اتفاقی نیفتاد...
‫نه، فقط همون یه بار بود ‫خشونتی در کار نبود
‫خب، اگه این‌جوریه و هیچ شاهدی ‫هم در کار نیست
‫فقط حرف تو علیه اون رو داریم
‫و فقط یه ادعای کاری محسوب می‌شه
‫بذار ببینم
‫این پول زیادیه
‫اون این مقدار پول رو پرداخت نمی‌کنه، ‫ولی ما تقاضای همچین پولی می‌کنیم
‫معمولا بعد از میانجی‌گری مصالحه می‌کنیم،
‫ولی اگه از آزار جنسی هم بگیم
‫زودتر باهامون کنار میاد
‫و این به نفع ماست
‫بیا، اون پایین...
‫امضا کن، اسم و شماره شناسایی‌تو ‫هم بنویس
‫نگران نباش، ‫من همه‌چیز رو زود آماده می‌کنم
‫اتفاقی که برات افتاده خیلی بد بوده
‫ولی نمی‌تونم منتشرش کنم
‫نمی‌تونم بدون مدرک به قتل متهمش کنم
‫آخه کی حرف منو باور می‌کنه؟
‫داری بهم گوش نمی‌دی
‫بنویس که من دارم متهمش می‌کنم
‫مهم نیست بهم بگن دیوونه،
‫مهم نیست حرفمو باور کنن یا نه،
‫مهم نیست بخوان امتحانم کنن
‫می‌خوام مردم در این باره حرف بزنن، ‫می‌خوام عمومی بشه
‫تصور کن اگه یکی دیگه بمیره تو فضای مجازی ‫چه خبر می‌شه
‫اون همچین ریسکی نمی‌کنه
‫اون نسبت به من چیزهای بیشتری ‫برای از دست دادن داره
‫و حتی نسبت به تو
‫نه، ببخشید ‫ولی نمی‌تونم
‫اگه همچین آدم قدرت‌مندی رو دشمن خودم ‫بکنم چی گیرم میاد؟
‫اون همین الانش هم دشمن توئه
‫منظورت چیه؟
‫فکر نکنم چون فقط دلت می‌خواسته روزنامه‌نگار ‫شده باشی، درسته؟
‫چی؟
‫فکر می‌کنی بعد از اتفاقی که برای خانواده‌اش ‫افتاد مطلبت رو ندیده؟
‫فکر می‌کنی چرا هیچ روزنامه‌نگاری ‫جوابتو نمی‌ده؟
‫- حتی کامپاری هم بهت محل نمی‌ده. ‫- این واسه خیلی وقت پیشه
‫قطعا برات مهمه ‫وگرنه اینجا نبودی
‫- سلام. ‫- "والنتینا"، خواهرم
‫- استبان، یه دوست. ‫- چه خبر؟
ترکت می کنم
‫والنتینا هیچی نمی‌دونه
‫وقتی این داستان شروع شد اون ‫خیلی جوون بود
‫می‌خوام ازش محافظت کنم
‫اون نمی‌دونه ترس چه حسی داره
‫می‌خوای کمکم کنی؟
‫بهش فکر می‌کنم
‫"مرگ آرام لوسیانا"
‫اگه تا 5 دقیقه دیگه نیومد،
‫توافق رو تموم‌شده درنظر می‌گیرم
‫باشه
‫یا ما رو زیادی جدی نگرفته یا ‫مشاور بدی گرفته
‫در هر حال، این به ما این اجازه رو ‫می‌ده که بریم سراغ محاکمه
‫چقدر می‌خوای؟
‫با حساب هزینه‌های قانونی، 1862000 پزو
‫اما این درست نیست
‫می‌تونی صبر کنی وکیلت بیاد
‫هیچ‌وقت همچین توافق کوتاهی نداشتم
‫خیلی خب، دخترم، ‫برو چک‌ات رو بیار
‫هیچ‌وقت این‌جوری ندیده بودمش، مامان
‫احتمالا به خاطر اتفاقیه که افتاده
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫همسر و دخترش اخیرا فوت کردن
‫خیلی غم‌انگیز بود
‫"مامان- بابا- من- لوسیانا"
‫بیا، لو ‫اون یه رقاصه
‫ممنون
‫بیا اینجا
‫گریه نکن
‫"والن"، با مامان برو،
‫باید باهات حرف بزنم، لو
‫زود باش، برو
‫من الان میام پایین
‫باشه، بابا
‫مامان بهم گفت که نمی‌خوای این تابستون ‫با ما بیای ساحل
‫می‌دونم موضوع این نیست که ‫نمی‌خوای تعطیلات رو با ما باشی
‫اول باید از یه چیزی سر در بیاری
‫و من متوجهم
‫که این چیزی بین تو و خدای خودته
بیا دیگه ، وال!
صبر کن دارم میام -بیا دیگه،
-والنتینا خیلی دور نرو عزیزم -بر می گردم،
‫واسه کلاس دانشگاه ثبت نام کردی؟
‫آره، بابا ‫کلاس‌ها از مارچ شروع می‌شه
‫عزیزم، می‌تونی روی کانتر بذاریش
‫باشه...
‫خودت انجامش بده، مامان
‫- همه رو خوردی؟ ‫- آره
‫فقط یه نفر بود که خیلی دور رفت
همه چیز خوبه رامی؟
همه چی خوبه بابا
فقط یک یارو اونجاس که خیلی جلو می ره
‫ولی دیدم که بیرون اومد
‫مطمئنم یکی از همین روزا ‫باید برم تو آب و نجاتش بدم
‫چیه، مگه من دوست نمی‌خوام؟
‫دیگه آبی نمونده ‫کی می‌ره؟
‫- نوبت توئه. ‫- نه
‫من می‌رم
‫ممنون، لو
‫ممنون
‫تو می‌تونستی بری
‫ولی خودش خواست
‫لو، دیگه بیخیال این یارو شو، باشه؟
‫چرا باید اینجا باشه؟
‫یه همچین آدمی می‌ره "کارائیب"
‫خودش بود
‫گیر دادی ها
‫پاتو بردار
‫لوسیانا، فکر نمی‌کنی اتفاقی نبوده...
‫که اون هم به همین ساحل اومده؟
‫همینه، من فکر نمی‌کنم ‫اتفاقی بوده باشه
‫من بهش گفتم یه خونه اینجا داریم
‫چرا باید بیاد اینجا که اذیتت کنه؟
‫تو حتی چک‌اش رو هم نقد نکردی
‫فقط از روی دلسوزی بیخیالش شدی
‫چند ساله دارم پول جمع می‌کنم که ‫دوچرخه بخرم
‫تو چطور؟
‫- "رامیرو"، اصلا بامزه نیست. ‫- من که چیزی نگفتم
‫اون فکر نمی‌کنه بامزه باشه
‫- من چیزی نگفتم که. ‫- از نظر اون بامزه نیست
‫باشه، فهمیدم، ولی اگه اشتباه برداشت ‫کنه که تقصیر من نیست
‫حقیقته
‫ببین این تیکه رو چه قشنگ کشیدم
‫آره ‫ببین، آب داره میاد
‫این خوبه؟
‫و این‌جوری قلعه رو نجات می‌دیم
‫من می‌خوام برم
‫منو ببر!
-شن خیلی زیاده! -چشماتو ببند
-میترسم، -نگران نباش،
‫- سلام! ‫- رامی!
‫رامیرو!
‫- بیا اینجا! ‫- دارم می‌رم
‫سفت بچسب، وال
‫آروم باش، والن ‫آروم باش، عزیزم، دیگه تموم شد
‫- می‌خوای با این بچه‌ها بازی کنی؟ ‫- آره، مامان
‫برو، برو
‫رامیرو کجاست؟
‫حواسش بود کسی داخل آب نره
‫هیچ‌کس نباید اونجا بمونه ‫چرا نیومد؟
‫آروم باش، اون داره کارشو انجام می‌ده
‫به آمبولانس زنگ بزن!
‫کسی به آمبولانس زنگ زد؟
‫کسی به آمبولانس زنگ زد؟!
‫یه مدت پیش، به دخترم گفتم...
‫که ایمان واقعی واسه وقتایی که ‫همه‌چی خوبه نیست
‫ایمان واقعی چیزیه که حتی وقتی بدترین ‫اتفاق‌ها میفته بهش پناه می‌بریم
‫و اون ایمان رو...
‫محکم پیش خودمون نگه می‌داریم
‫و این‌که شاید ما نفهمیم،
‫ولی خدا همیشه یه برنامه داره
‫این یه اتفاق بود، عزیزم
‫امیدوارم خدا بهت آرامش بده
‫عجب داستانی بود
‫خب؟
‫خب پس منتشرش می‌کنیم
‫این مثل بمب صدا می‌ده
‫دیوونه شدی، ری
‫نمی‌تونی همچین چیزی رو منتشر کنی
‫باید اول از این چیزا مطمئن بشی، ‫از مدارک و هر چیزی که...
‫اطلاعات و مرگ‌ها رو تایید کنه
‫باشه ‫من انجامش می‌دم
‫و البته کلاستر
‫من راضی‌اش می‌کنم
‫اوه، نه بابا
‫اگه کلاستر قبول کنه، منتشرش می‌کنی؟
‫"کالتورا"، نویسنده‌ها شش ماهه ‫دنبال کلاستر هستن
‫ما بهش یه کاور و هر چیزی که لازم ‫باشه پیشنهاد دادیم
‫به هیچ وجه قبول نمی‌کنه
‫اگه من یه شهادت از نسخه‌ی ‫کلاستر برات بگیرم، چاپش می‌کنی؟
‫اگه کلاستر رو راضی کنی،
‫هر کاری می‌کنم که کاور رو برات بگیرم، ری
‫پس قول دادی
‫"غریق‌نجات غرق می‌شود"
‫الو؟
‫استبان ری؟
‫شما؟
‫کامپاری هستم
‫از این‌ورا، کامپاری، چطوری؟ ‫ممنون که تماسم رو جواب دادی
‫منشی‌ام رو دیوونه کردی ‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام با کلاستر مصاحبه کنم ‫واسه روزنامه
‫بیخیالش شو
‫از وقتی کتال کالتورا منتشر شده ‫باهاش در ارتباط هستم
‫لطفا بهش بگو موضوع درباره‌ی ‫لوسیانا بلانکوئه
‫خودش می‌فهمه
‫کامپاری، پشت خطی؟
‫ما داستان رو منتشر می‌کنیم
‫ازش می‌پرسم و بهت زنگ می‌زنم
‫ممنون
‫برو که رفتیم
‫برای شما، پایه و اساس یه رمان ‫هیجان‌انگیز چیه؟
‫البته نه وقایع و نه مرده‌هاست
‫بلکه گمانه‌زنی‌هاست
‫توضیحات احتمالیه
‫پیدا کردن اسراره
‫تخمین‌های شیطانی و تردید‌های ‫از پیش‌ تعیین‌شده نسبت به هر عمله
‫کتاب "روز مرگ" اساسا فرق داره
‫یک کتاب بی‌رحم و خام ‫ولی در عین حال زیباست
‫تمام خواننده‌های تو رو شگفت‌زده کرد
‫چرا فرق داره؟
‫کلاستر چطور عوض شد؟
‫بذارید بگیم من یه انگیزه متفاوت پیدا کردم
‫یعنی چی؟
‫می‌دونستی زندگی‌نامه‌نویس‌های هنری جیمز
‫بعد از اینکه از محرر استفاده کرد
‫متوجه تغییر سبک نوشتنش شدن؟
‫در نوشته‌های هنری جیمز
‫- سلام ‫- می‌دونی چه روزیه؟
‫سه‌شنبه‌ست؟
‫سالگرد ازدواج مامان باباست
‫می‌خوای گوشی رو بدم ‫بهشون تا باهاشون حرف بزنی؟
‫ممنون، یکی طلبت
‫- مامان ‫- بله؟
‫گوشی
‫- الو؟ ‫- سلام، مامان
‫- سالگرد‌تون مبارک! ‫- ممنون، عزیزم
‫شد چند سال؟
‫خب، الان شد 31 سال
‫وای
‫- در چه حالی؟ ‫- خوبم
‫با ولن رفتیم دنبال پیدا کردن قارچ
‫الانم دارم آشپزی می‌کنم
‫دلم برات تنگ شده، عزیزم
‫منم دلم برات تنگ شده، ‫گوشی رو بده به بابا
‫باشه، گوشی رو میدم ‫بهش، خداحافظ عزیزم
‫لوئه
‫- سلام ‫- بابا
‫سالگردتون مبارک!
‫ممنون، عزیزم، خوشحالم صدات رو می‌شنوم
‫امتحانات چطوره؟
‫خوبه، علم ماده‌شناسی رو تموم کردم و برای ‫هفته دیگه باید تجزیه و تحلیل‌ها رو تحویل بدم
‫این‌جا دل‌مون برات تنگ شده
‫کی میای این‌جا؟
‫ام... نمی‌دونم، بعدا درباره‌اش حرف می‌زنیم
‫کیک سالگرد هم دارید؟
‫آره، ظاهرا قراره داشته‌باشیم
‫ولی برادرت گفت جفت‌شون فرارین
‫بزدل‌ها...
‫- بابا ‫- باید برم، خواهرت باهام کار داره
‫باشه، دوستت دارم، خداحافظ
‫خداحافظ
‫جوهره داستان در تحلیل روانشناختی ‫درونی شخصیت‌ها قرار داره
‫هنری جیمز میگه: "داستان با زندگی کامل میشه
‫اگر داستان می‌تونه زندگی خلق کنه
‫می‌تونه مرگ رو هم درست کنه"
‫الو؟
‫لوسیانا، مامان و بابا مریض شدن
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم، توی آمبولانسم ‫و دارم میرم بیمارستان
‫- همین الان بیا ‫- کجا؟
‫بیمارستان مرکزی
‫- دارم میام ‫- باشه
‫- برونو بودی، درسته؟ ‫- آره
‫این‌جوری بگیرش، هر ‫6 ثانیه یک بار فشارش بده
‫- می‌خوام به بابات سرم بزنم، باشه؟ ‫- باشه
‫به شمردن ادامه بده
— ماي موويیز —
‫کجان؟ حال‌شون چطوره؟
‫دارن مامان رو درمان ‫می‌کنن، کبدش از کار افتاده
‫چه اتفاقی براشون افتاده؟
‫- مسموم شدن ‫- بابا چی؟
نه
خودشه ...؟
پای بود؟
آره، شاید،
شاید بوده،
‫خودشه
‫کار کلاستره
‫نه، لوسیانا، الان نه
‫کار کلاستر بوده، اون درباره ‫کیک سالگرد مامان و بابا می‌دونست
‫کلاستر از خونه ساحلی خبر داره
‫- داره انتقام می‌گیره، اون هیچ‌وقت من رو نبخشید ‫- لوسیانا، لطفا آروم باش
‫- الان وقتش نیست، آروم باش ‫- هیچ‌وقت کافی نیست
‫آروم باش
‫پرستار!
‫- آروم باش، نفس بکش ‫- چی شده؟
‫- به یه روان‌پزشک نیاز دارم ‫- چیکار کنم؟
‫- نفس بکش
‫برای فروش
‫چیه؟
‫می‌خواستم خونه رو ببینم
‫باید به بنگاه معاملاتی زنگ بزنی
‫من دوست مالک‌های خونه‌ام
‫جدی؟
‫من دوست لوسیانام، لوسیانا بلانکو
‫اوه
‫لوسیانا در چه حاله؟
‫روکو، آروم باش!
‫خب... داره تحمل میکنه
‫با گذشته‌اش کنار میاد
‫چه گذشته‌ای؟ مگه نه؟
‫و اتفاقی که برای خانواده‌اش افتاد...
‫عجیب بود، مگه نه؟
‫اوهوم
‫به‌نظرت چی شده؟
‫پیچیده‌ست
‫باورش برام سخته که گند زده
‫اون اطلاعات زیادی درباره قارچ‌ها داره
‫شاید کار دختره باشه
‫نمی‌دونم
‫بعضی وقت‌ها اوضاع خراب میشه
‫بله؟
‫یه نامه رسمی برای آقای کلاستر دارید
‫خونه نیست
‫میشه شما تحویل بگیرید؟
‫بله، البته
‫از طرف لوسیانا بلانکو، ‫شکایت مبنی بر آزار جنسی
‫مامان!
‫مامان
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫مامان!
‫- چیه؟ ‫- میشه برم حموم؟
‫- تو برو، یه‌کم دیگه میام پیشت ‫- آره!
‫مامان
‫مامان!
‫می‌خوام با لوسیانا عروسک‌بازی کنم
‫اون نمی‌تونه عروسک‌بازی کنه، پائولی
‫چرا؟
‫چون دیگه این‌جا کار نمی‌کنه
‫نه! اون کارش رو ول نکرده
‫گفتم که، اون نمی‌تونه بیاد، پائولی
‫- می‌ذاری موهات رو بشورم؟ ‫- نه
‫من می‌خوام لوسیانا رو ببینم
‫گفتم نه
‫- چرا نمیشه؟ ‫- چون نمی‌تونی
‫مامان، من می‌خوام لوسیانا رو ببینم!
‫گفتم نه!
‫باله معاصر در تئاتر ملی بونس آیرس
‫سلام!
‫مرسدس
‫عزیزم
‫مرسدس...
‫پائولی
‫عزیزم...
‫نه
‫پائولی
‫نه!
‫عزیزم
‫تو چیکار...
‫امشب شیفت دارم
‫- فردا بر‌می‌گردم ‫- باشه
‫این خوشمزه‌ست، لو
‫- خوشت اومد؟ ‫- اوهوم
‫- خب؟ دبیرستان چطوره؟ ‫- خوبه
‫- دوست پیدا کردی؟ ‫- نه
‫فکر می‌کنن احمقم
‫لوسیانا من رو می‌بره و بعد ‫از مدرسه منتظرم می‌مونه
‫من تنها کسیم که بیرون غذا نمی‌خوره، ‫چطور می‌تونم دوست پیدا کنم؟
‫ولن، لو نگرانته، اون ‫داره ازت مراقبت می‌کنه
‫از چی؟
‫حتی تنهایی هم نمی‌تونم برم باله
‫همه دوست‌هام تنهایی میرن باله
‫تمریناتت چطوره؟
‫اجرای تک‌نفره به زودی ‫شروع میشه، درسته؟
‫دریاچه قو
‫عالیه
‫از قبل بهم بگو کی هست
‫تا با شیفت کاریم یکی نشه
‫میشه از الان بلیط بگیرم؟
‫مجبور نیستی
‫امسال
‫باباها و برادر‌ها دعوت شدن
‫فکر کردی خیلی رمانتیکی؟
‫آره؟
‫بفرما، پسره عاشق
‫نامه‌ات رو پس بگير
‫فكر کردی نمی‌فهمم؟
‫یسی مال منه، فهمیدی؟
‫یسی مال منه، مرد
‫بی‌حرکت!‌ همون‌جا بمون!
‫پلیس!
‫بیمارستان مرکزی
‫خواب روی زمین!
‫تکون نخور، صبر کن
‫تکون نخور
‫چه وضعی
‫- باشه، برو ‫- من بهش رسیدگی میکنم
‫- به بنیتز کمک کن ‫- البته
‫به قاضی زنگ زدی؟
‫جواب نداد، احتمالا خوابه
‫خدایا
‫خانواده‌اش اون‌جان
‫باشه، به تلاشت ادامه ‫بده، سعی کن بیدارش کنی
‫چشم
‫- میشه تنهایی صحبت کنیم؟ ‫- بله
‫من بازپرس "راموندا" هستم، مسئول پرونده
‫گرفتینش؟
‫آره
‫به‌نظر میاد یه جرم احساسی بوده‌باشه
‫مظنون ادعا میگه که برادرتون ‫با همسرش رابطه داشته
‫برادرم با کسی در ارتباط نبود
‫یک سری نامه هست که خیانت رو اثبات...
‫نه، اگر برادرم با کسی قرار ‫می‌ذاشت من حتما می‌فهمیدم
‫نوشته‌ها از طرف کیه؟
‫گم‌نامه
‫ما بررسیش می‌کنیم
‫ولی نمی‌دونیم چطور از زندان فرار کرده
‫اون زندانی بوده؟
‫بله
‫برای قتل، 25 سال حکم گرفته
‫کلاستر
‫چی؟
‫کار کلاستره
‫خودشه، اون برای زندانی‌ها نامه ‫می‌نویسه، سال‌هاست که دنبال خانواده‌امه
‫اول برادرم رامیرو و بعدم پدرم...
‫کار کلاستره
‫منظورتون از کلاستر، همون نویسنده‌‌ست؟
‫آره، همون نویسنده، من دستیارش بودم
‫بهم قول بده که بررسیش میکنی
‫البته، نگران نباشید، ما ‫چیزی رو از قلم نمی‌اندازیم
‫- حال‌تون خوبه؟ ‫- آره، ببخشید
‫به چیزی نیاز دارید؟
‫خانم
‫بیا بریم
‫بسه
‫- چه خبر، استبان؟ ‫- چه خبر؟
‫رئیست هنوز‌ هم دنبالته؟
‫نه، تونستم کنترلش کنم
‫خبر جدیدی از حریق‌های عمدی نیست
‫به محض اینکه اتفاقی ‫افتاد بهت زنگ می‌زنم
‫نه، برای این نیومدم این‌جا
‫- چی شده؟ ‫- پرونده برونو بلانکو رو یادته؟
‫برونو... آره، عجب پرونده‌ای بود
‫به‌نظر ساده میومد ولی ‫آخرش خیلی پیچیده شد
‫آره، چون خواهرش از کلاستر شکایت کرده
‫نه، خواهرش؟ جریان این نیست
‫قاتل توی زندان بوده و با کمک ‫نگهبان‌‌های زندان فرار کرده
‫تمام خدمه زندان تنزل رتبه داشتن
‫- چه وضعی ‫- دادرس
‫- بله؟ ممنون ‫- خواهش می‌کنم
‫- عالیه ‫- کلاستر چی؟
‫کلاستر؟ رفتم ببینمش
‫بیچاره هم دختر و هم زنش رو از دست داده
‫و اون زن دیوانه، لوسیانا ‫دست از سرش بر‌نمی‌داره
‫- جدی؟ ‫- آره
‫سریع اومد و شروع کرد به صحنه‌سازی
‫می‌خواست هرجور شده ‫بازداشتش کنم، طاقت‌فرسا بود
‫پرونده حتی سیاسی هم شد
‫من باید با رئیس قوه‌قضائیه سر‌و کله بزنم
‫بعد این خانم از من می‌خواد ‫که کلاستر رو دستگیر کنم
‫صبر کن، گوش بده
‫پس هیچ چیزی نبود که ‫کلاستر رو به قتل مرتبط کنه؟
‫- هیچی نبود ‫- هیچی؟
‫هیچی...
‫چرا بود، همون زن دیوانه، لوسیانا
‫من باید برم، استبان
‫لوسیانا
‫خبر جدیدی نداری؟
‫یه‌جورایی
‫میگن ممکنه مافیای چینی‌ها ‫پشت این آتیش‌بازی‌ها بوده‌باشه
‫و می‌خوان با این کار قیمت خونه‌ها ‫رو بیارن پایین و بعد بخرن‌شون
‫ولی فعلا در حد شایعه‌ست
‫اوهوم
‫راموندا هم هیچ خبر جدیدی نداره
‫یه معماست
‫ری!
‫بیا
‫نمی‌دونم چیکار کردی
‫کامپاری میگه کلاستر ‫امشب توی خونه‌اش منتظرته
‫بزن بریم!
‫چی گفتم؟ مگه نگفتم که گیرش می‌ندازم؟
‫موفق باشی، خرابش نکن
‫منم جذابیت خودم رو دارم
‫اصلا شک نکن
‫کیه؟
‫استبان ری
‫کی؟
‫استبان ری
‫خب؟
‫چی فکر میکنی؟
‫من چی فکر میکنم؟
‫پرونده شگفت‌انگیزی میشه
‫کی فکرش رو می‌کرد که یک زن با ‫همچین هوشی به این حد از جنون برسه؟
‫به‌هر‌حال، شوکه نشدم ‫چون آدم دغل‌کاری بود
‫چرا همچین چیزی میگی؟
‫پشت بی‌گناهیش پناه می‌گرفت ‫و بقیه رو گمراه می‌کرد
‫هرکسی ممکن بود ‫کارش به طلاق ختم بشه
‫و تاوان شرکت کردن توی بازیش رو بده
‫در خصوص من، من تاوان سنگین‌تری دادم
‫پس فکر می‌کنید اون مسبب ‫حادثه غم‌انگیز شماست؟
‫اون به این باور داره
‫در کل دیر شده، عذر‌خواهی بی‌فایده‌ای برای
‫اتهام مزخرفیه که زده
‫به‌نظرت واقعا می‌تونسته اتفاقی ‫که قراره بیوفته رو پیش‌بینی کنه؟
‫نمی‌تونم مطمئن باشم
‫سال‌ها می‌خواستم بدونم چرا همچین ‫داستان‌هایی رو برام درست کرده
‫چرا همچین فکری میکنی؟
‫یکی از این سه‌ دلیل
‫دیوانگی
‫سنگدلی
‫یا احساس گناه
‫احساس گناه؟
‫شوکه شدی؟
‫دختر یه کشیش شروع ‫میکنه به فریب دادن دیگران
‫بعد همه‌چیز بهم می‌ریزه
‫و خانواده‌اش متلاشی میشه
‫برای یکی با اعتقادات اون
‫به‌نظر لیاقت یه چیزی در ‫حد مجازات الهی رو داره
‫نظر تو چیه؟
‫قتل‌ها رو چطور توصیف میکنی؟
‫قتل‌ها؟
‫فقط از یکیش خبر دارم، ‫می‌دونم که مجرم دستگیر شد
‫چرا فکر میکنی قتل‌های ‫بیشتری در کار بوده؟
‫لوسیانا میگه وقتی برادرش ‫مرده، تو رو کنار ساحل دیده
‫اتفاقی اون‌جا بودی؟
‫نه، اتفاقا یه دلیل برای اون‌جا بودن داشتم
‫می‌دونستم که لوسیانا ‫تابستون رو اون‌جا می‌گذرونه
‫من تازه خانواده‌ام رو از دست داده‌بودم
‫و منصفانه نبود که اون تابستون ‫رو کنار خانواده‌اش بگذرونه
‫اونم بعد از کاری که کرد
‫می‌خواستم بهش یاد‌‌آوری کنم
‫رامیرو وقتی می‌خواست یه شناگر مرموز ‫رو نجات بده، به‌خاطر گرفتگی عضلات مرد
‫و هیچی معلوم نشد
‫لوسیانا می‌خواد باور کنه ‫که اون شناگر مرموز منم
‫دقیق‌تر بخوام بگم، یه ضربه دقیق ‫به آدم ناشناسی که وسط دریا بوده
‫هیچ شاهدی هم وجود نداشته
‫داری تعریف الکی میکنی
‫مردی با سن و سال
‫و شرایط من
‫در برابر نجات غریق بیست ساله؟
‫اگر توی رمان‌‌هام همچین داستانی ‫رو بنویسم مردم بهم می‌خندن
‫پس مرگ رامیرو توی ‫همون تابستونی که تو
‫کنار ساحل بودی، تصادفی بوده
‫شایدم مجازات الهی بوده
‫به‌هر‌حال، اون غرق شد
‫درست مثل دختر خودم
‫مجازات الهی
‫فکر می‌کردم روشن‌فکری
‫دیدگاهت رو عوض کردی؟
‫چیز‌هایی فراتر از دین بود ‫که باید بهشون ایمان می‌اوردم
‫مسموم شدن پدر و مادرش چطور؟
‫تو از کیک سالگرد عروسی‌شون خبر داشتی
‫حتی توی رمانت هم ازش نوشتی
‫آره، از اون لحاظ
‫بیشتر از 500000 نفر اون رمان رو خوندن
‫پس شباهتش به رمان تو یک باز هم اتفاقیه
‫قاتل برونو...
‫یه مجرمه
‫لوسیانا فکر میکنه تو بهش دستور قتل دادی
‫اون میگه تو برای قاتل نامه نوشتی
‫و اون باور کرده که برونو ‫با همسرش رابطه داشته
‫لوسیانا یه بازپرس رو به کار ‫گرفت تا بر اساس فرضیاتش کار کنه
‫می‌دونی اون بازپرس چی پیدا کرد؟
‫آره، هیچی پیدا نکرد
‫ولی تو به زندانی‌ها نامه می‌فرستی
‫من معمولا برای طرفدار‌هام نامه می‌فرستم
‫و باور کن اونا زندگی‌های متفاوتی دارن
‫اینم یه اتفاق دیگه
‫اوهوم
‫به‌هرحال، یه مورد ضد تو نیست
‫اعداد
‫جداگانه جمع‌آوری‌شون ‫کردیم و احتمالش کم شد
‫اگر همه این مرگ‌و‌میر‌ها ‫رو کنار همدیگه بذاریم
‫یه‌کم مشکوک به‌نظر می‌رسه، مگه نه؟
‫چون یک مرگ توی خانواده ‫می‌تونه نشانه بد‌شانسی باشه
‫ولی چون اون نامه ‫رسمی‌‌اش رو برات فرستاده
‫دوتا از برادر‌هاش مردن
‫پدرش هم مرده، مادرش هم بستریه
‫و تو...
‫حتی از غیر‌مستقیم باشه
‫یه ربطی به تمام این مرگ‌و‌میر‌ها داری
‫متاسفم ولی اتفاق‌های زیادی هستن
‫کل همیشه بیشتر از جزئه
‫تو از اعداد خوشت میاد
‫یه چیزی برام فرستادی
‫یه کتاب برام فرستادی، ‫اسمش چی بود؟
‫"غیر‌مترقبه"
‫غیر‌مترقبه، دقیقا
‫کتابی که منحصرا درباره ‫حوادث و اتفاق‌ها بود
‫ولی هیچ‌وقت به خودت ‫زحمت ندادی که شیر یا خط کنی
‫منظورت چیه؟
‫خودت خوب میدونی، اگر یک ‫سکه رو صد بار بندازی بالا
‫احتمال شیر یا خط ‫شدنش، همیشه پنجاه پنجاهه
‫درسته؟
‫به این معنی نیست که ‫هربار سکه رو میندازی بالا
‫شیر یا خط شدنش ‫تکراری و پشت‌سر‌هم میشه
‫در واقع، اکثر اتفاق‌ها به‌خاطر ‫یه موضوع ناقص رخ میدن
‫پس همه این مرگ‌ها ‫به‌خاطر بد‌شانسی بودن
‫نمی‌فهمم چرا نمی‌تونی قبولش کنی
‫در نهایت، لوسیانا سه‌ نفر از ‫اعضا خانواده‌اش رو از دست داده
‫اونم طی 10 سال
‫من دو نفر رو توی یک روز از دست دادم
‫خیلی هم دردناک بود
‫و پوشش رسانه‌ها این ‫درد رو طولانی‌تر کرد
‫می‌خوای کامل متوجه
‫آسیبی که لوسیانا به زندگیم زده بشی؟
‫دنبالم بیا
‫وقتی با مرسدس آشنا شدم
‫یه رقاص باله با آینده‌ای روشن بود
‫خیلی بد بود و خیلی طول کشید ‫تا از حالت افسردگی در بیاد
‫بعدش اون پائولی رو باردار شد
‫و فکر میکرد همه چی عوض میشه
‫که یه چیزی مهمتر از زندگی خودش ‫واسه زنده بودن پیدا کرده
‫من هم همین فکر رو میکردم
‫ولی نه
‫بعد از به دنیا اومدنش،
‫دوباره شدیدا افسرده شد
‫مجبور شدم ببرمش تیمارستان
‫و از پائولی تا ۵ سالگیش مراقبت کردم
‫وقتی لوسیانا شروع به کار با من کرد،
‫مرسدس خوب شده بود
‫ولی روانپزشکش بهم هشدار داده بود...
‫اینکه روح و روانش همیشه ‫توی یه حالت شکننده میمونه
‫گفت مثل "کریستال ترک خورده" است
‫تا وقتی کسی تکونش نده،
‫سرجاش میمونه
‫ولی کوچکترین حرکتی،
‫باعث میشه کلش فرو بریزه
‫بابا!
‫نگاه کن تا کجا میپرم!
‫دستم میرسه به آسمون، آره!
‫من همیشه انرژی دارم ‫هیچوقت انرژیم تموم نمیشه!
‫دوستت دارم بابایی!
‫بابا!
‫نگاه کن تا کجا میپرم!
‫دستم میرسه به آسمون، آره!
‫من همیشه انرژی دارم ‫هیچوقت انرژیم تموم نمیشه!
‫دوستت دارم بابایی!
‫- لوسیانا اون کریستال رو شکست. ‫- بابا!
‫نگاه کن تا کجا میپرم!
‫دستم میرسه به آسمون، آره!
‫و اون پائولی رو به این زندان ده ثانیه‌ای ‫تا ابد محکوم کرد
‫بابا!
‫نگاه کن تا کجا میپرم!
‫دستم میرسه به آسمون، آره!
‫چند سال پیش ‫از خیر کارم با لوسیانا گذشتم
‫ولی اون اصرار داشت ‫بارها و بارها بهم یادآوری کنه
‫میدونستی به خاطر وسواسی که به من داشت
‫برادرش مجبور شد ببرتش تیمارستان؟
‫و حالا لوسیانا تو رو فرستاده،
‫کسی که چند سال ‫در تلاش بود توجه من رو جلب کنه
‫دست نوشته تو رو فرستاده،
‫ناشر من رو اذیت کرده،
‫دختری رو استخدام کرده ‫که فقط دستیار من باشه
‫تا اینکه یه سانحه رانندگی ‫باعث پایان شغلش شد
‫حالا میفهمم، ری
‫تا اینکه یه سانحه رانندگی ‫باعث پایان شغلش شد
‫تحسین تو باعث حسادت شد
‫و اون حسادت باعث دلخوری
‫چون باید پر از دلخوری باشی ‫تا اون‌ چیزایی که نوشتی رو بنویسی
‫حالا اگه من رو ببخشی...
‫یه مصاحبه مهم دیگه دارم
‫واسه یکی از کارای مدرسه
— ماي موويیز —
خیلی خوب
چه خبر؟ -سلام،
امشب میای، درسته؟
تقریبا مطمئنم،
ببین کی اینجاست،
فقط یه چیزی رو درست کن
من دیگه میرم، میبینمت،
-خیلی خوب، -خداحافظ دخترا
خداحافظ دنی -خداحافظ والن،
‫- سلام ‫- سلام
‫قراره بریم مامان رو ببینیم، یادته؟
‫آره
‫کامیلا دعوتم کرد خونشون ‫که تکلیف ادبیات رو انجام بدیم
‫- خیلی خب. من میبرمت. ‫- باشه
‫آفرین، لالی، عالیه
‫آسایشگاه سالمندان
‫بیا، مامان
‫میدونستی والنتینا امسال ‫دبیرستانش تموم میشه؟
‫ازش پرسیدی؟
‫لو میخواد برم دانشگاه ‫ولی من میخوام رقصنده بشم
‫یه موقعیت شدیدا رقابتیه
‫آره، ولی من میخوام برقصم
‫تو باید یه سری انتخاب‌ها داشته باشی، والنتینا
‫...قلب
‫درسته
‫درسته مامانی
‫به قلبم گوش بدم
‫خب ساعت ملاقات تموم شده. ‫باید بره شام بخوره
‫خداحافظ مامان
‫خداحافظ مامانی
‫دستت رو بده من
‫وای خدا
‫باهام میای تا خونه کامیلا؟
‫یا تنهایی برم، ‫مشکلی نیست
‫لوسیانا
‫لو!
‫خودم میتونم برم مشکلی نیست
‫تنهایی میرم لوسیانا
‫لو
‫نه، من میبرمت، بریم
‫الو؟
‫استبان ری؟
‫خودم هستم، شما؟
‫لوسیانا بلانکو. ‫یادت میاد؟ دستیارت بودم
‫آره
‫آره، ده سالی میشه. ‫چطوری؟
‫دوازده سال
‫باید ببینمت فورا. ‫در مورد کلاستره
‫در مورد کلاستر؟
‫این چیه؟
‫اینجا
‫داستان نگو، ‫کسی واسش مهم نیست
‫اصلا واسه کار محلی خوب نیست
‫- اوضاعت با کلاستر چطوره؟ ‫- خوبه
‫کی تحویلش میدی؟
‫چند روز بهم فرصت بده ‫که بتونم بهتر قالب بندیش کنم
‫سریع باش، ری
‫با هیئت رئیسه حرف زدم ‫خیلی انتظار دارن
‫فردا یه پیش‌نویس واسم بیار تا..
‫یه آتش سوزی دیگه اتفاق افتاده!
‫و انگار گرفتنش!
‫کی؟
‫شخص ژاپنی که آتیش زده
‫من میرم
‫حواست به کار کلاستر باشه
‫میتونم برم داخل؟ ‫مادربزرگم اون توئه
‫ببخشید، از مطبوعاتم
‫- برید داخل. ‫- ممنون
‫چی شده؟
‫از طبقات پایین شروع شد. ‫آسایشگاه سالمندان بالاست
‫سالمندا خفه شدن
‫حدودا ۲۰ نفر رو نجات دادن. ‫هنوز کلی داخلن
‫ربطی به مافیاهای چینی نداشت
‫فقط یه دیوونه دوچرخه سوار بوده ‫که یه گالن بنزین داشته
‫- میشه چندتا سوال بپرسم؟ فقط یکی‌. ‫- الان نه
‫بقیه آتیش سوزیا هم کار تو بود؟
‫دانته، ما آماده‌ایم
‫برید، اسکورت میشین
‫حالا حرفم رو باور کردی؟
‫هنوز فکر میکنی بودن کلاستر اینجا تصادفی بوده؟
‫اگه اون چیزی که بهت گفته بودم رو چاپ میکردی، ‫مامانم الان زنده بود
‫مامانت؟ ‫مامانت اینجا بوده؟
‫لوسیانا!
‫کلاستر ‫دوزخ رها شده
‫مرگ کلاستر
‫کلاستر: از طردشدگی تا شهرت
‫من اومدم
‫"'کلاستر، از طردشدگی تا شهرت،"
‫نوشته استبان ری
‫"با این حال، این تراژدی خانوادگی ‫شهرت زیادی
‫برای نویسنده فراری قبلی ‫به ارمغان آورد"
‫- اون مال بیشتر از ده سال پیشه. ‫- صبر کن
‫گوش کن، ادامه داره
‫"کلاستر، حین حمله رسانه‌ای خود
‫از یادآوری‌های پی در پی از بدبختی خودش،
‫به این امید که افراد رو ‫علاقمند به ادبیات مبتذل خودش کنه، دریغ نمیکنه"
‫تو خیلی پستی، ری
‫چطور تونستی همچین چیزی ‫درباره کسی که دخترش رو از دست داده بنویسی؟
‫نمیدونم از کجا اون رو گیر آوردی
‫اون مجله‌ای بود که خیلی کم فروش رفت
‫ده سال گذشته
‫من نمیدونم چی بین تو و کلاستر بوده، ‫اهمیتی هم نمیدم
‫ولی نمیتونی از روزنامه ‫واسه انتقام‌های شخصیت استفاده کنی
‫داستان لوسیانا درباره اون نبود
‫نه. تو کاری کردی که جلوی ‫هیئت رئیسه یه احمق به نظر بیام
‫لابد فکر کردن که من یه بی‌عرضه‌ام ‫که نمیتونم نویسنده‌ها رو کنترل کنم
‫که هر کارآموزی میتونه واسه خودش حکم بده
‫ولی همه اینا یه فایده‌ای داشت
‫دیگه قیافه‌ت رو نمیبینم
‫حالا برو
‫جلوی منابع انسانی وایسا. ‫اونا منتظرتن
‫اودیل و اودت ‫کلاستر
‫مجبورم که ازت بخوام بری
‫شکل‌های مخفی توی خط‌ها هستن...
‫الگوهای علیت در شانس
کامیلا، برای شام میمونی؟
آره ممنون
یعنی می تونه بمونه؟
آره
لطفا به والدین ت اطلاع بده
الان بهشون زنگ میزنم
خفه شو،
لو به من اجازه نمی ده که چیزی از رو دستش بخونم،
اگر بفهمه که باهاش مصاحبه کردم منو میکشه،
کلستر از مصاحبه ات خوشش آمده،
خفه شو
گفته کسی نباید ببیندش هنوز برای فروش نیست، بس کن،
دست از خندیدن بردار، احمق،
‫چیشده؟ سوختی؟
‫خوبم
‫با مامانم حرف زدم. ‫مشکلی نداریم
‫- باید برم. میشه تنهایی غذا بخورین؟ ‫- مشکلی نداره
‫بیرون نرین
‫مراقب باشین، باشه؟
‫...نویسنده معروف
‫اونچه که به عنوان شخصی‌ترین ‫و بهترین رمانش میدونه رو
‫ارائه میده
‫منتقدان در حال حاضر ‫از اون به عنوان شگفت‌انگیزترین
‫و قوی‌ترین کار یاد کردن
‫رونمایی همزمان با ویرایش‌های فرانسوی
‫آلمانی و انگلیسیه
‫اودیل و اودت در مسیر چاپ موفقه
‫افتخار این رو داریم ‫که خود کلاستر
‫فصل اول رو برامون روایت کنن
‫ببخشید
‫سعی کردم چاپش کنم ‫ولی نشد، نتونستم
‫مهم نيست
‫میخوام یه لطفی واسم بکنی
‫دیگه نمیتونم کاری کنم لوسیانا
‫تموم شد. از روزنامه بیرونم کردن
‫باید با کلاستر حرف بزنم. امروز. ‫میدونی کجا میتونم پیداش کنم
‫نمیتونم بگم دقیقا کجاست
‫ولی فکر کنم امروز روز شلوغی داشته
‫باید متوقفش کنم استبان
‫والنتینا قربانی بعدیه
‫من مجوز عبور مطبوعات دارم
‫ببخشید، لطفا
‫ببخشید من مجوز عبور دارم، بله
‫نه، من مجوز عبور دارم
‫- مطبوعات؟ ‫- بله
‫- برو داخل. ‫- ممنون
‫این یه رویداد خصوصیه. ‫بلیت و کارت شناسایی لطفا
‫"...کد همورابی...
‫قانونایی که تقریبا ۴۰۰۰ سال پیش
‫خدای ماردوک به پادشاه بابل داد
‫که از اون موقع زندگی انسان‌ها رو ‫تعیین میکنه
‫کافی نیستن"
‫چشم برای چشم
‫دندان برای دندان
‫زندگی برای زندگی
‫قانون تلافی
‫درباره جنبه‌های عدالت زندگی انسان
‫صحبت میکنه ‫که دنبال تعادل آسیبه
‫توی اودیل و اوت
‫انتقام در روابط انسان نیست
‫ولی در روابط الهی هست
‫در آفرینش خداوند هشدار داده بود ‫که هر کس قابیل رو بکشه
‫مجازات هفتگانه دریافت میکنه
‫ولی انجیل به کمیت لفظی اشاره نکرده
‫یا مقداری که به نظر اغراق بیاد، نه
‫متون انجیل به خشم خدا
‫به عنوان تجلی
‫عدل الهی اشاره کرده
‫در این رمان جدید،
‫انتقام،
‫عدالت،
‫مکملن
‫و کاملن
‫باید باهاش حرف بزنم
‫من میارمش بالا. همینجا وایسا
‫اودیل و اودت ‫رمان بزرگ جدید اثر کلاستر
‫خیلی خیلی ممنون
‫کلاستر
‫ببخشید
‫- عقب، لطفا. ‫- کلاستر!
‫- به زودی امضا میکنه. ‫- کلاستر!
‫کلاستر!
‫- خدا خیرت بده. ‫- کلاستر
‫لوسیانا تو طبقه سوم منتظره
‫موضوع والنتیناست
‫اگه نمیخوای قشقرش به پا شه، ‫بهتره که بری
‫کلاستر اینجا لطفا
‫یه عکس
‫لطفا یه قدم برین عقب
‫ممنون، تو خیلی مهربونی
‫یه وقفه کوتاه داریم
‫کلاستر! میشه یه امضا بدی؟
‫یه عکس، لطفا!
‫کلاستر، از متروپولیتانو
‫فقط یه عکس
‫هی! دستتو بکش
‫من اینجام
‫خیلی خوب انتقامت رو گرفتی
‫دیگه چی میخوای؟
‫دیگه هیچ عذابی ندارم بهت بدم
‫الانشم عذابی که بهت دادم رو حس میکنم
‫فقط منم که میتونم این رو بگم
‫دیگه چقدر میخوای تنبیهم‌ کنی؟
‫چیکار باید بکنم که تموم بشه؟
‫دست خودته
‫نه من
‫همیشه دست خودت بوده
‫تنها کسی که میتونه تمومش کنه
‫خودتی
‫استبان! چطوری؟
‫چه خبرا؟
‫تو چه خبر؟ ‫فکر کردم اخراج شدی
‫نه. یعنی آره ‫واسه یه چیز دیگه اینجام
‫و والنتینا؟
‫از کجا بدونم کاریش نداری؟
‫به خاطره دخترم قسم
‫اتفاق بدی واسه والنتینا نمیفته
‫کلاستر!
‫تو چرا اینجایی؟
‫نه!
‫ببخشید
‫بذار برم آقا
‫ببخشید
‫رفیق چیشد؟
‫اون با منه
‫خیلی متاسفم
‫ممنون
‫میشه بیرون وایسی؟ ‫زود میام
‫هنوز مطمئن نیستم ‫این یه نقشه خبیثانه و بی نقص بوده
‫درست مثل رمان‌هات
‫یا فقط بدشانسی بوده
‫یه کم از هردوش
‫اون میتونست دختر خودت باشه
‫میتونست
‫پائولا اگر بود همسنش بود
‫اون کوچیکه
‫هفته بعد ۱۸ سالش میشه
‫و به نظر اختلاف سنی واسش مهم نیست
‫ما یه چیز مشترکی داریم که ‫از تعصب مهمتره
‫ما هر دو خانواده‌هامون رو از دست دادیم
‫تو یه قاتلی
‫یه هیولا
‫یه قاتل؟
‫یه هیولا؟
‫تو هم مثل لوسیانایی
‫اگه جای تو بودم بیشتر احتیاط میکردم
‫ممکنه سرانجام تو هم مثل اون بشه
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]