‫- آوردیش؟ ‫- آره، همینجاست.
‫زود باش.
‫چی برام آوردین؟
‫جوزف بیکر.
‫ریچارد ویلکنز.
‫- متیو هاپکینز. ‫- دنیل هاپکینز.
‫- دنیل پول. ‫- جیکوب پوپ.
‫- ویلیام بریجز. ‫- آدام تاون.
‫- جیکوب پول. ‫- مایکل پوپ.
‫بتی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏ .:: www.ZarFilm.CoM ::.
‫یه طلسم برا جوزف بیکر درست کن، تیتوبا.
‫کاری کن عاشقم شه.
‫- دنیل پول رو شوهرم کن. ‫- آدام تاون رو برام بیار.
‫می‌خوام جیکوب پول همیشه عاشقم باشه.
‫- اَبی، تو کی رو می‌خوای؟ ‫- اون جان پراکتر رو می‌خواد.
‫تیتوبا، جان پراکتر رو دوباره براش بیار.
‫نه اَبی، این کار بدیه.
‫اَبی، نه!
‫کشیش اومده!
‫بیا بریم! ‫می‌بینتمون!
‫نمی‌تونم حرکت کنم! ‫اَبی، نمی‌تونم تکون بخورم!
‫کمک! کمکم کنین! ‫نه! نمی‌تونم تکون بخورم!
‫کمکم کنین، خواهش می‌کنم! ‫نمی‌تونم حرکت کنم!
‫بچه رو لباس بپوشون و بیا به اتاق مطالعه‌م.
‫بتی.
‫بتی!
‫بتی؟
‫دوشیزه ویلیامز.
‫خانم گریگز، اگه زحمتی نیست، ‫کشیش پاریس خواستن که دکتر فورا بیاد.
‫- بتی مریض شده. نمی‌تونه بیدار شه. ‫- نمی‌تونه؟
‫دکتر رفته خونه‌ی پاتنام. ‫روث اونا هم بیدار نمی‌شه.
‫می‌ترسم دارویی برای این وضعیت نباشه.
‫چیزی مثه این قبلا ندیدم.
‫نه تبی هست...
‫نه زخمی...
‫با این حال، هنوز خوابه.
‫خدای بزرگ.
‫بتی منم همینجوره.
‫- همینجوره؟ ‫- فقط چشماش بسته‌ست.
‫این کار شیطانه، مگه نه؟ ‫شیطان داره تسخیرشون می‌کنه.
‫گودی پاتنام. من چیزی...
‫دکتر التماست می‌کنم. اون آخرین بچه‌مه. ‫تنها بچه‌م. نمی‌تونم از دستش بدم.
‫هر کاری که بتونم انجام می‌دم، گودی پاتنام.
‫اما این شاید یه بیماریه که فراتر از توانایی منه.
‫توماس!
‫خواهش می‌کنم، نمی‌تونیم فورا ‫سِحر و جادو رو دلیل این اتفاق بدونیم.
‫متوجه نشدی قربان؟
‫ارواح انتقام‌جو و آزار دهنده‌ای ‫دارن به این بچه‌ها آسیب می‌زنن.
‫کنترل اوضاع رو در دست بگیر.
‫نذار کسی بهت اتهام بزنه. ‫خودت اعلامش کن.
‫نه هنوز. من به زمان نیاز دارم. ‫باید فکر کنم. باید دعا کنم.
‫آره، منم با کشیش پاریس موافقم.
‫روزتون بخیر قربان.
‫دکتر، پس هنوز خوابه؟
‫- اون پرواز می‌کنه، می‌دونی که. ‫- پرواز؟ بس کن مرد.
‫- جورج کالینز با چشمای خودش دیدتش. ‫- چیو دیده؟
‫دختر کشیش داشته سمت طویله‌ی اینگِرسول می‌رفته.
‫- عمو، شاید بهتره برید به مردم بگید... ‫- چی باید بهشون بگم؟
‫که کشف کردم دخترم و برادرزاده‌م ‫مثه کافرا تو جنگل می‌رقصیدن؟
‫ما رقصیدیم...
‫و بذار اگه لازمه شلاق بخورم، ‫ولی اونا دارن از سِحر و جادو حرف می‌زنن.
‫بتی سِحر نشده!
‫داشتین تو جنگل احضار روح می‌کردین؟
‫- همین حالا حقیقتو می‌خوام. ‫- ما هیچوقت احضار روح نکردیم.
‫حالا گوش بده بهم، دختر.
‫باید بدونی که یه دسته‌ای توی این کلیسا هست،
‫- که قسم خوردن تا منو از منبرم پایین بکشن. ‫- می‌دونم قربان.
‫و همین الان نابودم می‌کنن اگه خونه‌ی خودم...
‫...به مرکز یه سری اعمال وقیح تبدیل شده باشه.
‫حالا، من دیدم یه نفر لخت بین درختا می‌دوید.
‫- هیچکس... ‫- بهم دروغ نگو! من دیدمش!
‫- این فقط یه بازی بود، عمو. ‫- تو به این می‌گی بازی؟ اون بیدار نمی‌شه.
‫همین حالا روراست بهم جواب بده.
‫اسمت توی این شهر کاملا پاکه، مگه نه؟
‫هیچ لکه‌ای درباره‌ی نام من وجود نداره، قربان.
‫چرا گودی پراکتر، تو رو از خدمتش اخراج کرد؟
‫چون من ممانعت کردم که برده‌ش باشم.
‫من شنیده‌م که جان پراکتر...
‫تو و جان پراکتر...
‫نام من توی این دهکده پاکه. ‫الیزابت پراکتر یه دروغگوی حسود شایعه‌پراکنه!
‫آقای پاریس، اونا دنبال شما می‌گردن. ‫باید بیاین پایین، قربان.
‫بتی، عزیزم، بیدار شو.
‫بیدار شو بتی.
‫بتی! ‫همین حالا تمومش کن!
‫می‌دونم که صدامو می‌شنوی. ‫همین حالا بیدار شو.
‫بتی!
‫جان!
‫جایلز و مارتا اینجان.
‫خیلی خب.
‫پسرا.
‫باید باهام بیای دهکده، جان.
‫آقای پاریس، خدا به دادمون برسه، ‫یه جلسه‌ی انجمن تشکیل داده.
‫برای چی؟
‫برای چی؟ مگه اون مرد تا حالا جلسه‌ای ‫جز برای منفعت خودش تشکیل داده؟
‫- دارم توضیح می‌دم، مارتا. ‫- شرمنده که متوجه نشدم.
‫می‌گن که دخترش، بتی، سِحر شده.
‫- سِحر شده؟ ‫- آره. اون خوابه و بیدار نمی‌شه...
‫و دختر پاتنام هم می‌گن همینطوره.
‫- راجع به این حماقت چی می‌دونی، مِری وارن؟ ‫- هیچی.
‫بوی شیطنت به مشامم می‌رسه.
‫جان، باید با من بیای. ‫مردم روی قضاوتت حساب می‌کنن.
‫- چطوره که بیدار نمی‌شن؟ ‫- خدا می‌دونه.
‫تو برو جایلز. منم میام.
‫- به زودی می‌بینمت الیزابت. ‫- خدانگهدار مارتا.
‫هنوز گُل‌هایی تو مزرعه هست.
‫یه تعدادی بچین.
‫- هنوز زمستونه اینجا. ‫- باشه، یه تعدادی گُل می‌چینم.
‫یه پولی بدین. یه پولی بدین. ‫من شیطانو می‌شناسم.
‫گودی آزبورن، اجازه نداری اینجا گدایی کنی.
‫- منتظرت می‌مونم. از این وضعیت می‌ترسم. ‫- می‌ترسی؟ چرا؟
‫بیاید دل‌هامون رو آروم کنیم.
‫همه‌تون از شایعات مطلع هستین...
‫از اون روحی که از جهنم اومده بین ما.
‫اون دشمن نفرت‌انگیز خداوند ‫و تمام مردمان مسیحی: شیطان.
‫من کشیش جان هِیل از بِوِرلی رو ‫دعوت کردم که به سِیلِم بیاد.
‫ایشون عمیقا در تمامی فنون شیطانی وارد شده ‫و قطعاً به ته و توی این قضیه خواهد رسید.
‫شاید یادتون باشه که پارسال تو بِوِرلی، ‫فکر می‌کردن که یه جادوگر دارن...
‫تا اینکه جناب هِیل آزمایشش کرد...
‫و قضاوت کرد که اون جادوگر نیست.
‫اما ممکنه که در سِیلِم، نشانه‌هایی از ‫لوسیفر (شیطان) پیدا کنه...
‫و اگر چنین بشه، مطمئن باشین که ‫اونو تعقیب می‌کنه و گیر می‌ندازه.
‫بیاید دل‌هامون رو به سمت "مزامیر 73" بگردونیم.
‫"به راستی که خداوند برای اسرائیل نیک است."
‫همین الان تمومش می‌کنی! ‫بتی!
‫- چیکار کنیم؟ کل روستا دارن از جادوگری حرف می‌زنن. ‫- اون می‌خواد بره بگه.
‫باید بهشون بگیم وگرنه ما رو جادوگر خطاب می‌کنن.
‫جادوگری یه خطای منجر به اعدامه. ‫مثه دوسال پیش که توی بوستون انجام دادن.
‫بخاطر تلاش برای احضار پسرا و رقصیدن، ‫فقط شلاق زده می‌شین.
‫بتی، عزیزم، بهم گوش کن الان.
‫من با بابات صحبت کردم و همه‌چی رو بهش گفتم.
‫پس دیگه چیزی برای ترسیدن وجود نداره.
‫من مامانمو می‌خوام.
‫مامانت مُرده و دفن شده.
‫به سمتش پرواز می‌کنم!
‫- بذارین پرواز کنم! ‫- تمومش کن!
‫- بتی، بیا اینجا! ‫- مامان! مامان!
‫چرا این کارو می‌کنی؟ ‫من بهش گفتم. اون حالا می‌دونه.
‫تو خون خوردی، اَبی! ‫اینو که بهش نگفتی!
‫دیگه هیچوقت اینو نمی‌گی!
‫تو طلسمی خوردی تا زن جان پراکتر رو بکُشی.
‫تو طلسمی خوردی تا گودی پراکتر رو بکُشی.
‫خفه شو!
‫- اون می‌میره؟ ‫- حالا نگاه کنین.
‫همه‌تون.
‫ما رقصیدیم. همین.
‫و یادتون باشه...
‫اگه کسی کلمه‌ای، یا حرفی درباره‌ی ‫کارای دیگه به زبون بیاره،
‫تو سیاهی یه شب وحشتناک میام سراغتون...
‫و یه انتقام تیز و بُرّنده با خودم میارم ‫که همه‌تونو به لرزه می‌ندازه.
‫خودتونم می‌دونین که می‌تونم.
‫من سرخپوستا رو دیدم که سر پدر و مادر ‫عزیزم رو کنار من روی بالشت خُرد کردن...
‫و اعمال خونینی تو شب دیدم.
‫می‌تونم کاری کنم که آرزو کنین ‫هرگز غروب خورشید رو ندیده بودین.
‫- مامان! ‫- بتی نه!
‫- مامان! مامان! ‫- آروم باش تخم جن!
‫- بتی! ‫- شیطان اینجاست!
‫موقعی بود که مزامیر رو شنید. ‫یه راست به سمت پنجره دوید.
‫اینو یه نشونه در نظر بگیر آقای پاریس. ‫مادرم اینو بهم گفته بود.
‫جایلز کوری، بیماری سختی اینجاست، ‫پس لطفا ساکت باش.
‫من یه کلمه هم حرف نزدم. هیچکس نمی‌تونه ‫شهادت بده که من کلمه‌ای حرف زدم.
‫ربکا، می‌ترسم گمراه شده باشیم.
‫اون تحمل شنیدن نام خداوند رو نداره.
‫این یه نشونه‌ی بدنام ‫از جادوی در حال وقوعه، ربکا.
‫چیکار کردی؟
‫گودی نِرس، می‌شه بیای پیش روث ما ‫و ببینی می‌تونی بیدارش کنی؟
‫فکر کنم هر وقت ازش خسته شد، ‫خودش بیدار می‌شه.
‫من 26 بار مادربزرگ شدم.
‫اونا می‌تونن تو دوره‌ی حماقتشون، خسته‌ت کنن.
‫پس فرستادین دنبال ‫کشیش هِیل از بِوِرلی، آقای پاریس؟
‫فقط برای اینکه همه راضی بشن ‫که شیطان بین ما نیست.
‫- جناب پراکتر. ‫- جان، بیا کمکمون.
‫ما همه‌مون سردرگمیم.
‫چرا قبل از اینکه تصمیم بگیرین ‫دنبال شیطان بگردین، جلسه تشکیل ندادین؟
‫آدم تو این جامعه، بدون تشکیل جلسه‌ای ‫حتی نمی‌تونه دندونش رو تمیز کنه.
‫خسته شدم از این جلسات.
‫جامعه کیسه‌ای نیست که دور ‫سرتون بچرخونید، آقای پاتنام.
‫آرام! ‫آرام!
‫دوستان عزیز.
‫جناب پاریس، فکر کنم بهتره کشیش هِیل رو ‫به محض اینکه رسیدن، بفرستید بره.
‫این موضوع باعث می‌شه همه‌مون ‫باز دوباره تو جامعه بحث و جدل کنیم.
‫بیاید خودمونو به‌جای شیطان سرزنش کنیم.
‫خودمونو سرزنش کنیم؟
‫چطور می‌تونیم خودمونو سرزنش کنیم؟
‫من یکی از نُه پسرانم. ‫خاندان پاتنام این استان رو پرجمعیت کرده.
‫و فقط یه فرزند از هشت‌تایی که داشتیم باقی مونده.
‫گودی اَن، بابت علتش فقط می‌تونیم ‫به خداوند رجوع کنیم.
‫خدا؟! ‫تو فکر می‌کنی این کار خداست که...
‫تو بچه یا نوه‌ای از دست ندادی ‫و من همه‌شون رو بجز یکی دفن کردم؟
‫و کی به ما اجازه می‌ده تا تصمیم بگیریم ‫چی کار خداست و چی نیست، گودی پاتنام؟
‫خدا هیچوقت تو گوش من صحبت نکرده. کس دیگه‌ای هم ‫به ذهنم نمی‌رسه که این لطف رو در حقش کرده باشه.
‫ببخشید ربکا.
‫اینا شیطنت توئه؟
‫شنیدم که بچه‌هه تو هوا پرواز می‌کنه.
‫هرگز پرواز نکرده.
‫ما داشتیم تو جنگل می‌رقصیدیم. ‫عموم ناگهان سر رسید. اونم ترسید، همین.
‫قبل از اینکه به 20 سالگی برسی، ‫تو چوب‌گیره (نوعی مجازات قدیمی) گرفتار می‌شی.
‫یه حرف ملاطفت‌آمیز بهم بزن، جان.
‫- نه اَبی، دیگه تموم شده. ‫- من هرشب منتظرتم.
‫نمی‌تونی. من هرگز بهت ‫امیدی ندادم که منتظرم بمونی.
‫فکر کنم چیزی بهتر از امید دارم.
‫بچه‌جون...
‫- چطور منو بچه صدا می‌کنی؟ ‫- از ذهنت پاکش کن، باید بکنی.
‫من دیگه دنبال تو نمیام.
‫حتما داری باهام شوخی می‌کنی.
‫تو منو بهتر می‌شناسی.
‫می‌دونم که هر وقت نزدیکت می‌شم، ‫چطور مثه یه اسب نر عرق می‌کنی.
‫من چهره‌ت رو زمانی که اون منو بیرون کرد، دیدم. ‫اون موقع دوستم داشتی...
‫الانم داری.
‫اَبی، ممکنه گهگاهی بهت فکر کنم،
‫اما قبل از اینکه بخوام دوباره ‫سراغت بیام، دستمو قطع می‌کنم.
‫ما هرگز همو لمس نکردیم.
‫باشه.
‫ولی کردیم.
‫موندم چطور یه مرد قوی می‌ذاره ‫چنین زن مریضی...
‫- حرف نزن. راجع به الیزابت چیزی نمی‌گی. ‫- اون داره اسم منو توی دهکده خراب می‌کنه.
‫درباره‌م دروغ می‌گه!
‫- اون یه زن بی‌عاطفه و نِق‌زنه، و تو هم در برابرش کوتاه میای! ‫- دنبال شلاق خوردنی.
‫من دنبال جان پراکترم، ‫کسی که توی قلبم دانش قرار داد.
‫هرگز نمی‌دونستم که سِیلِم چقدر ریاکاره...
‫با اون زنان مسیحیش و مردای متعهدشون...
‫و تمام هوس‌ها و شهوتشون.
‫حالا ازم می‌خوای هرچی رو یادم دادی، ‫فراموش کنم؟
‫من تو رو می‌شناسم، جان پراکتر.
‫تو دوستم داری.
‫هر گناهی که باشه، هنوز هم دوستم داری!
‫- یه کم این مرد رو راحت بذارین. ‫- ایشون آقای هِیل هستن، جان.
‫خودم می‌دونم کیه.
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- سپاسگزارم.
‫کتابای سنگینیه.
‫خب باید هم باشن. ‫پُر از اعتبار و اقتدارن.
‫جان پراکتر هستم، جناب هِیل.
‫آیا بچه‌هاتون مریض‌احوال شدن؟
‫بچه‌های من مثه گوساله سالمن قربان.
‫مثه تمام بچه‌های دیگه تو این دهکده.
‫چوب من کجاست؟ قراردادم قید کرده که ‫تمام هیزم‌ مورد نیازمو بهم بدن.
‫اینجا اوضاع پیچیده‌تر از اونه ‫که به نظر میاد، آقای هِیل.
‫امیدوارم اینو فراموش نکنی.
‫اون 6 پوند جزو حقوق منه آقای کوری.
‫حقوق 60 پونده، به اضافه 6 پوند برای...
‫من یه کشاورز واعظ با یه کتاب زیر بغل نیستم.
‫- من از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شدم. ‫- منم به خوبی تو حساب و کتاب تعلیم دیدم.
‫نمی‌تونم امثال شما رو درک کنم!
‫هر بار که یه پیشنهاد می‌دم، با یه عالمه ‫بحث و جدل و داد و بیداد روبرو می‌شم.
‫اغلب به این فکر می‌کنم شاید شیطان ‫یه جایی توش دخالت داشته باشه.
‫به سِیلِم خوش آمدید.
‫جناب هِیل.
‫خوشحالم از دیدارتون.
‫خب، می‌بینم که کاملا مجهز اومدین.
‫- ایشون توماس پاتنامه. ‫- حالتون چطوره؟
‫اجازه بدید قربان، ‫ایشون همسر منه، گودی اَن.
‫میاید به دیدن روث ما؟ بنظر میاد ‫روحش پر کشیده. میاید پیشش؟
‫آره، بلافاصله میام.
‫و شما باید ربکا نِرس باشین.
‫و آقای نِرس؟
‫شما منو می‌شناسین؟
‫نه، ولی همونطور هستید ‫که چنین روح پاکی باید به نظر بیاد.
‫همه‌مون تو بِوِرلی، ‫کارهای نیک بزرگ شما رو شنیدیم.
‫خطر بزرگی در جستجوی ‫ارواح آزاد و سرگردان وجود داره.
‫از این کار می‌ترسم.
‫- فرانسیس. ‫- آقای هِیل.
‫براتون به خداوند پناه می‌برم، قربان.
‫امیدوارم منظورتون این نباشه ‫که ما اینجا می‌ریم پیش شیطان.
‫ای کاش می‌دونستم.
‫شنیدم آدم منطقی‌ای هستی آقای هِیل.
‫امیدوارم یه کم از اون منطقت رو تو سِیلِم بذاری.
‫بچه‌مون بیدار نمی‌شه قربان. ‫جوری دراز کشیده که انگار مُرده.
‫این یکی هم تحمل شنیدن نام خداوند رو نداره.
‫این یه نشونه‌ی واضح از جادوی در جریانه.
‫نه نه آقای پاتنام. توی این مورد ‫نباید به خرافات تکیه کنیم.
‫نشونه‌های شیطان مثه سنگ، ‫واضح و مشخصه.
‫این چه کتابیه؟
‫اونجا چیه قربان؟
‫اینجا تمام جهان نامرئی وجود داره.
‫تو این کتابا، شیطان از تمام ‫نقاب‌های وحشیانه‌ش عاری شده.
‫اینجا همه‌ی ارواح آشنای شما وجود داره. ‫شیاطین مذکر و مؤنث‌تون.
‫جادوگرانتون که در زمین و دریا و هوا حرکت می‌کنن.
‫هیچ ترسی نداشته باشین.
‫اگه بینمون باشه، پیداش خواهیم کرد.
‫و اگه خودی نشون داده باشه، ‫کاملا نابودش می‌کنم.
‫این برادرزاده‌مه، اَبیگِیل.
‫می‌خوام قبل اینکه چیز بیشتری بگم، ‫روث شما رو معاینه کنم.
‫آقای هِیل، همیشه می‌خواستم از ‫یه آدم تحصیل‌کرده بپرسم...
‫خوندن کتابای عجیب و غریب چه معنایی داره؟
‫خیلی از شبها بیدار شدم و اونو یه گوشه پیدا کردم ‫که داره کتابی رو می‌خونه. انجیل هم نیست.
‫- اون کیه؟ ‫- مارتا، همسرم.
‫نمی‌گم که شیطان بهش دست زده، ‫ولی به این توجه کن:
‫دیشب هرچی سعی کردم ‫نتونستم دعاهام رو بخونم.
‫بعد اون کتابش رو بست و از خونه بیرون رفت.
‫یهو، حواست هست، دوباره تونستم دعا کنم.
‫ناتوانی در دعا.
‫راجبش بحث خواهیم کرد.
‫جناب هِیل، از این طرف.
‫هیچ هشداری درباره‌ی این ابتلا نبود؟
‫قبل اینکه این بلا نازل بشه، ‫هیچ آشوبی یادتون میاد؟
‫هیچ رفتار غیرعادی‌ای؟
‫آقای هِیل.
‫آقای پاریس.
‫من کشف کردم که برادرزاده‌م...
‫با چندتا از دوستاش، تو جنگل می‌رقصیدن.
‫- شما اجازه‌ی رقصیدن می‌دین؟ ‫- نه نه، مخفیانه بود.
‫برده‌ی آقای پاریس، ‫از احضار ارواح سر درمیاره، قربان.
‫حالا ممکنه درست نباشه.
‫اَبیگِیل، باید درباره‌ی این رقص بهم بگی.
‫فقط یه رقص معمولی بود، قربان.
‫بهم بگو دختر، ‫موقعی که می‌رقصیدین، آتشی هم برپا بود؟
‫چرا؟
‫آتش هم بود. داشتن یه چیزی می‌جوشوندن.
‫- عدس و لوبیا! ‫- چیزی تو دیگ حرکت می‌کرد؟
‫- خودش پرید داخل. ما نذاشتیمش تو. ‫- چی پرید داخل؟
‫باید دخترای دیگه رو هم ببینم.
‫کیا بودن؟ اسماشونو می‌خوام.
‫یه نفر شیطانو تو اون جنگل فراخونده.
‫کی راهنماییتون کرد که دور آتش برقصین؟
‫اگه بهم بگین کی بوده، ‫می‌تونین خودتونو نجات بدین.
‫از بین شما، کسی از دیگ چیزی نوشید؟
‫احیانا طلسمی در کار نبوده؟
‫بوده؟
‫من نه! ‫من نبودم، قسم می‌خورم!
‫این دوتا بچه ممکنه بمیرن! کی؟!
‫- تیتوبا. ‫- می‌دونستم!
‫- تیتوبا! ‫- بیا اینجا! همین الان!
‫اون منو مجبور کرد انجامش بدم! ‫اون بتی رو مجبور کرد انجامش بده!
‫- تیتوبا کار بد انجام نداد! ‫- اون مجبورم کرد خون بخورم!
‫تو خون خوردی؟
‫خون بچه‌های من! ‫تیتوبا، کی بچه‌های منو کُشت؟
‫اسماشونو می‌خوام! ‫اونا کین؟!
‫چرا دخترا بیدار نمی‌شن؟ روحتو فرستادی که ساکتشون کنی؟
‫- من بتی رو دوست دارم. ‫- بیاین دارش بزنیم.
‫- اون جادوگرو دار بزنین. ‫- نه نه! تیتوبا نه!
‫تو جادوش کردی که ساکت باشه، اینطور نیست؟
‫اون ازم خواست جادو کنم. ‫اون التماسم کرد که طلسم بسازم.
‫دروغ می‌گه!
‫اون تو کلیسا روحش رو داخل من می‌فرسه! ‫باعث می‌شه وسط دعا خنده‌م بگیره!
‫- اون اغلب هنگام دعا می‌خنده. ‫- وقتی خوابم به سراغم میاد.
‫- باعث می‌شه خواب‌های فسادآمیز ببینم. ‫- اَبی، چرا حرفای بد می‌زنی؟
‫بعضی شبا بیدار می‌شم...
‫و خودمو می‌بینم...
‫که لخت توی آستانه‌ی در ایستادم، ‫بدون اینکه لباسی روی بدنم باشه.
‫و اون منو مجبور به این کار می‌کنه...
‫آهنگای لعنتی باربادوسیش رو می‌خونه، ‫و منو اغوا می‌کنه.
‫تیتوبا، کِی با شیطان عهد بستی؟ بهم بگو!
‫نبستم. من با شیطان عهد نبستم.
‫بگو وگرنه می‌زنمت که بمیری!
‫می‌گم! ‫بهش می‌گم!
‫می‌گم بهش. ‫می‌گم بهش.
‫من میل ندارم...
‫من میل ندارم براش کار کنم.
‫پس تو دیدیش.
‫ای زن بیچاره.
‫همین الان تو رو کامل تحت کنترل ‫خودش داره، مگه نه؟
‫تیتوبا، می‌خوام تسلطش روی شما دوتا رو از بین ببرم.
‫می‌خوام به زور دستهای لوسیفر رو باز کنم.
‫دوباره یه زن مسیحی نیک می‌شی؟ مگه نه؟
‫- بله قربان، یه زن مسیحی نیک. ‫- تو هنوز خداوند رو دوست داری؟
‫- با تمام وجودم دوستش دارم. ‫- به نام مقدس خداوند...
‫- و جلال و شکوهش... ‫- شکوه، عیسی عزیز...
‫قلبتو باز کن، نور پاک‌کننده‌ش رو ‫درونت بپذیر. اینو می‌خوای؟
‫- این نور رو می‌خوام. منو نجات بده آقای هِیل. ‫- حتما، اگه قلبت رو به من باز کنی.
‫وقتی شیطان میاد سراغت، ‫آدمای دیگه‌ای رو هم میاره؟
‫- سارا گود؟ گودی گود رو میاره؟ ‫- اونا مَردن یا زن؟
‫- نتونستم ببینم. تاریک بود! ‫- تو اونو دیدی، چرا بقیه رو نتونستی ببینی؟
‫همیشه داشتن حرف می‌زدن و این‌ور اون‌ور ‫می‌دویدن و شلوغ می‌کردن، قربان.
‫- خارج از سِیلِم؟ جادوگرای سِیلِم بودن؟ ‫- آره فکر کنم، قربان.
‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫- شیطان هیچوقت نمی‌تونه بر یه کشیش غلبه کنه. ‫- می‌دونم، قربان.
‫تیتوبا، خداوند تو رو در دستان ما قرار داد ‫تا کمک کنی این دهکده رو پاک کنیم.
‫تو چشمان خداوندی. ‫حالا به خداوند رو کن و همه چیزو بگو.
‫کی همراه با شیطان به سراغت اومد؟ ‫دو؟ سه؟ چهار؟
‫- سارا گود باهاش بود؟ یا آزبورن؟ ‫- اسماشون، اسماشونو بگو!
‫- چند بار بهم گفت که باید شما رو بکُشم، آقای پاریس. ‫- منو بکُشی؟
‫"برخیز تیتوبا و گلوی اون مرد رو ببُر!" ‫این چیزیه که بهم می‌گفت.
‫من گفتم: ‫" نه شیطان، من از اون مرد متنفر نیستم."
‫اون گفت: ‫" تیتوبا، تو برای من کار می‌کنی، تو رو آزاد می‌کنم.
‫لباسای قشنگ بهت می‌دم تا بپوشی...
‫تو رو می‌برم بالا توی هوا،
‫و تو پرواز می‌کنی و برمی‌گردی خونه‌ت به باربادوس."
‫من گفتم: " نه شیطان، دروغ می‌گی!"
‫بعدش...
‫یه شب توفانی اومد سراغم و گفت: ‫"تیتوبا، نگاه کن!
‫سفید پوست‌هایی دارم که متعلق به منن."
‫و من نگاه کردم.
‫نگاه کردم.
‫و سارا گود اونجا بود!
‫می‌دونستم! خداوند برکتت بده، تیتوبا!
‫- آره! و گودی آزبورن! ‫- می‌دونستم!
‫اونا سه دفعه قابله‌ی من بودن و ‫بچه‌هام تو دستاشون پژمرده شدن.
‫می‌خوام روحمو آزاد کنم!
‫نور خداوند رو می‌خوام!
‫عشق شیرین عیسی مسیح رو می‌خوام.
‫من برا شیطان رقصیدم!
‫من اونو دیدم! ‫توی دفترش نوشتم!
‫به سمت عیسی مسیح برمی‌گردم! ‫دستشو می‌بوسم!
‫من سارا گود رو با شیطان دیدم! ‫گودی آزبورن رو با شیطان دیدم!
‫من بریجت بیشاپ رو با شیطان دیدم!
‫- من گودی هَو رو با شیطان دیدم! ‫- من گودی بارُو رو با شیطان دیدم!
‫من گودی گود رو با شیطان دیدم!
‫من گودی آزبورن رو با شیطان دیدم!
‫هَلِلویا! (سپاس خداوند راست.)
‫درود و سپاس خداوند باد! ‫شکسته شد، اونا آزادن!
‫کلانتر کجاست؟ ‫سارا آزبورن رو دستگیر کنین!
‫سارا گود تو زندان.
‫باورت می‌شه دادگاهی به خودش زحمت بده ‫اون لاک‌پشت پیر احمق رو زندانی کنه؟
‫جان! ‫جایلز!
‫اخبار روستا. ‫امروز شش نفر دیگه متهم شدن.
‫- فریب بیشتری تو این قضیه‌س، جایلز. ‫- فکر کنم شهر ناآروم شده.
‫حالا هم به بوستون خبر دادن که ‫معاون فرماندار بیاد و مسئولیت رو به عهده بگیره.
‫دَنفورثه. اون به این ماجرا ‫منطق و نظم میاره. خبر خوبیه.
‫قاضی هاثورن، 14 نفر دیگه رو ‫دیشب به زندان محکوم کرد.
‫و قول داده اعدام کنه اگه اعتراف نکنن.
‫- اعتراف؟ به چی؟ ‫- سِحر کردن بچه‌ها.
‫می‌گه که اَبیگِیل ویلیامز بیشتر از همه رنج می‌کِشه.
‫شراب سیب منو نگه‌دار.
‫می‌رم خونه تا به مارتا بگم.
‫دارم فکر می‌کنم اگه محصول خوب بشه،
‫ماده گوساله‌ی جوزف وارد رو بخرم.
‫- این خوشحالت می‌کنه؟ ‫- خوبه. خوشحال می‌شم.
‫قصدم اینه خوشحالت کنم، الیزابت.
‫اگه می‌رفتی سِیلِم، خوب بود.
‫اَبیگِیل بهت گفت که این موضوع ‫ربطی به جادوگری نداره، مگه نه؟
‫می‌گن ایزیکل چیوِر، منشی دادگاهه. ‫نمی‌تونی بهش بگی؟
‫خدا نکنه اینو از دادگاه پنهان کنی، جان.
‫- جای تعجبه که اونا واقعا باورش کردن. ‫- ولی کردن.
‫مِری وارن می‌گه هر جا اَبیگِیل راه می‌ره، ‫جمعیت مثل دریا برای اسرائیل از هم جدا می‌شن.
‫بنظرم باید فورا بری.
‫من امشب می‌رم، جان.
‫- تو چی؟ ‫- بهش فکر می‌کنم.
‫- نمی‌تونی پنهان نگهش داری. ‫- گفتم بهش فکر می‌کنم.
‫چطور چیزی رو که بهم گفت، ‫اثبات کنم، الیزابت؟
‫با هم تنها بودیم. ‫هیچ مدرکی برای چیزی که گفت، ندارم.
‫باهاش تنها بودی؟
‫برای یه لحظه تنها بودیم، آره.
‫پس اونجوری که بهم گفتی نیست.
‫فقط برا یه لحظه بود. ‫بقیه هم نزدیک بودن.
‫- پس هر کاری می‌خوای بکن. ‫- زن، دیگه تحمل سوءظنت رو ندارم.
‫نه جان، اگه قرار نبود به اَبیگِیل آسیب بزنی، ‫الان تردید می‌کردی؟
‫فکر نکنم.
‫منو بیشتر از این قضاوت نمی‌کنی، الیزابت. ‫من اَبیگِیل رو فراموش کردم.
‫- منم. ‫- بس کن. تو هیچی رو فراموش نمی‌کنی و نمی‌بخشی.
‫تو این هفت ماهی که اون رفته،
‫حتی یه قدم هم بدون اینکه ‫به خوشحال کردنت فکر کنم، برنداشتم.
‫ولی انگار یه عزای همیشگی دور قلبت رژه می‌ره.
‫جان، تو باهام صادق نیستی. ‫گفتی اونو با یه جمعیت دیدی...
‫- بابت صداقتم دیگه توضیح نمی‌دم. ‫- جان، من فقط...
‫دیگه نه!
‫باید همون موقع که اولین بار ‫سوءظنت رو بهم گفتی، جلوت رو می‌گرفتم.
‫اما من سست شدم و مثل یه مسیحی، اعتراف کردم. ‫ولی تو خدا نیستی، الیزابت.
‫سعی کن یه کم خوبی تو من پیدا کنی.
‫و منو قضاوت نکنی.
‫قاضی توی قلبته که تو رو قضاوت می‌کنه.
‫جان، من هیچوقت تو رو جز یه مرد خوب ‫نمی‌دونستم. فقط یه کم سردرگم بودی.
‫الیزابت، قضاوتت حتی آبجو رو هم منجمد می‌کنه.
‫- قاضی هاثورن. ‫- قاضی دنفورث.
‫- قاضی سیوُل. ‫- قربان.
‫- آقای پاریس. ‫- عالی جناب.
‫- آقای هِیل. ‫- جناب قاضی.
‫اعضای منتخب.
‫توماس پاتنام.
‫دختران مبتلا شده، قربان.
‫آقایون، بهتون اطمینان می‌دم...
‫که دولت اعلیحضرت اکنون مصمم شده...
‫که شیطان حتی بر یه اینچ ‫از ماساچوست هم تسلط نداشته باشه.
‫و اگه واقعا اومده باشه،
‫اینجا تو سِیلِم، جاییه که ‫باید بکِشیمش بیرون.
‫البته به شرطی که تمام احتیاط‌های لازم برای...
‫جلوگیری از شهادت افراد پریشان‌حال، ‫و البته دیوونه‌ها در نظر گرفته بشه.
‫البته، قاضی سیوُل.
‫سارا آزبورن رو بیارین!
‫سارا آزبورن، ‫این سارا گوده...
‫که به جادوگری اعتراف کرده ‫و به همین خاطر اعدام نمی‌شه.
‫ازت می‌خوام مثه اون عمل کنی.
‫اون شهادت می‌ده که وقتی شیطان ‫به سراغش اومده، تو هم همراهش بودی.
‫شیطان اونجا وایساده بود، زنده و بزرگ. ‫خودش و شیطان...
‫و آزبورن با خون سرخ خودش، ‫اسمش رو تو دفترش می‌نوشت.
‫عالی‌جنابان، من هرگز شیطانو تو عمرم ندیدم.
‫اما می‌تونم به همون سرعتی که ‫به جلو می‌رقصم، به عقب هم برقصم.
‫بشین، بهت می‌گم بشین!
‫- بنشونیدش! ‫- ولم کنین!
‫باید دست از مسخره بازی برداری. ‫باید از داستانات دست بکِشی.
‫داری منو تو دردسر می‌ندازی! ‫می‌شنوی؟ داری تو دردسر می‌ندازیم!
‫بس کن گودی آزبورن، اذیتم نکن!
‫قاضی دنفورث، کمکم کن!
‫- داری با این دخترا چیکار می‌کنی؟ ‫- چی زمزمه می‌کنی که اینقدر مریضشون می‌کنه؟
‫فقط داشتم فرمان‌هام رو می‌گفتم. ‫امیدوارم اجازه داشته باشم فرمان‌هام رو بگم.
‫بذارید فرمان‌هاش رو بخونه.
‫حضرتعالی، من فقط می‌تونم ‫فرمان‌هام رو در فضای باز بگم.
‫10 فرمان وجود داره. ‫هیچکدومشو بلدی؟
‫تو به دادگاه دروغ گفتی.
‫گفتم به دادگاه دروغ گفتی. نگفتی؟
‫من جادوگر نیستم و بی‌گناهم. ‫شیطان اینو می‌دونه.
‫"آنگاه نَبوکَدنَصَر پادشاه، متحیر شد،
‫و با عجله برخاست و سخن گفت،
‫و به مشاوران خود گفت:
‫آیا ما سه مرد را که بسته بودند، ‫به میان آتش نینداختیم؟"
‫اون تو دادگاه بوده.
‫از باغچه‌ی من برو بیرون، حیوون کثیف!
‫این بُز مال کیه؟
‫زنیکه، دستتو از رو بُزم بردار! ‫و زبون خبیثت رو کنترل کن!
‫بُزت رو بگیر! ‫از باغچه‌م گمشو بیرون!
‫شیطان همه‌تون رو ببره! ‫همه‌تون لعنت بشین!
‫مِری سیبِر، تو به اتهام مظنون بودن ‫به جادوگری بازداشتی.
‫هر پیمانی که با شیطان بستی، ‫باید همین حالا بهش اعتراف کنی.
‫این مرد پُر از کینه‌ست.
‫من جادوگر نیستم! ‫بُزهاش داشتن غذامو می‌خوردن!
‫این دخترا دیوونه‌ن!
‫قبلا یه بار بهت هشدار دادم، پراکتر.
‫اون الوار منه. ‫تو توی محدوده‌ی منی!
‫زمین من همیشه تا جنگل امتداد داشته ‫و هیچ قسمتش رو نفروختم، پاتنام.
‫تو وصیت‌نامه‌ی پدربزرگم مشخصه. ‫زمین من...
‫پدربزرگت نزدیک بود چراگاه شمالیم رو ‫از طریق وصیت‌نامه ببخشه.
‫اما می‌دونست اگه امتحانش کنه، ‫دستشو می‌شکنم. برو.
‫صبح بخیر! ‫صبح بخیر آقای پاتنام.
‫ساکت!
‫روث پاتنام، آخرین باری که ‫آقای جیکوبز رو دیدی، کِی بود؟
‫دو شب پیش، وقتی تو تختخواب بودم ‫اومد سراغم.
‫روث، اشتباه می‌کنی.
‫تو منو می‌شناسی. ‫من آقای جیکوبزم، همسایه‌تون.
‫من 600 جریب (243 هکتار) زمین کنار اونا دارم.
‫تمام عمرش منو می‌شناسه.
‫اون از پنجره وارد شد. ‫بعدش رو من دراز کشید.
‫نمی‌تونستم نفس بکشم.
‫بدنش روم سنگینی می‌کرد.
‫و تو گوشم گفت:
‫"روث پاتنام، اگه تو دادگاه علیه من ‫شهادت بدی، زندگیت رو می‌گیرم."
‫راجع به این اتهام چی می‌گی آقای جیکوبز؟
‫اما... قربان،
‫من باید این چوبدستی‌ها رو داشته باشم تا راه برم.
‫چطور می‌تونم از راه یه پنجره وارد بشم؟
‫اما می‌تونستی روح خودت رو ‫از طریق پنجره بفرستی، نمی‌تونستی؟
‫ولی روحم چطور می‌تونه از بدنم بیرون بره؟
‫یه مرد سیاه‌پوست کنار شونه‌ش داره زمزمه می‌کنه.
‫روث پاتنام بهم اطلاع داده...
‫که همین لحظه یه مرد سیاه‌پوست ‫داره تو گوشِت زمزمه می‌کنه.
‫اونجاست! ‫داره زمزمه می‌کنه، می‌بینمش.
‫- می‌بینم. می‌بینمش. ‫- تو هم می‌بینیش؟
‫یه مرد سیاه!
‫شیطان اینجاست!
‫- چطور جرأت می‌کنی مسخره‌شون کنی، مارتا کوری؟ ‫- احمقا به چه درد دیگه‌ای می‌خورن؟
‫چطور جرأت می‌کنی دوباره به سِیلِم بری، ‫وقتی که قدغنت کردم؟
‫- همون‌جا که هستی بمون! ‫- نه! منو نزن!
‫التماس می‌کنم، منو نزن!
‫برو تو خونه! برو!
‫یه هدیه برات درست کردم امروز، گودی پراکتر.
‫ممنون. ‫عروسک قشنگیه.
‫الان باید همه‌مون همدیگه رو دوست داشته باشیم.
‫برو داخل.
‫چی تو رو پریشون کرده، بچه؟
‫آقای جیکوبز اعدام می‌شه!
‫- اعدام؟ ‫- آره.
‫گودی آزبورن هم همینطور.
‫- معاون فرماندار اجازه می‌ده؟ ‫- باید بده.
‫اما سارا گود نه.
‫فقط مدتی تو زندان می‌مونه، ‫چون سارا گود اعتراف کرد، می‌بینی؟
‫تعجب می‌کنم چرا کارهای مهمی رو که ‫انجام می‌دیم، نمی‌بینی.
‫شیطان تو سِیلِم آزاد و رهاست، آقای پراکتر.
‫ما باید بفهمیم کجا پنهان شده.
‫بنابراین من هر روز مدتی می‌رم.
‫- من الان یه مقام رسمی دادگاهم. ‫- خودم با کتک شیطانو ازت بیرون می‌ندازم!
‫نه! من جون اونو امشب نجات دادم!
‫من متهم شده‌م؟
‫یه چیزایی درباره‌ت گفتن،
‫اما من به دادگاه گفتم...
‫که هرگز نشونه‌ای از اینکه روحت رو برای ‫آسیب رسوندن به کسی فرستاده باشی، ندیدم.
‫- و اونام از سرشون بیرونش کردن. ‫- کی منو متهم کرد؟
‫من توسط قانون محدود شده‌م. ‫نمی‌تونم بگم.
‫برو بخواب، مِری.
‫دیگه به من دستور نمی‌دن ‫که برم بخوابم، آقای پراکتر.
‫من 18 سالمه و یه زنم، هرچند مجرد باشم.
‫می‌خوای بشینی؟ ‫پس بشین.
‫دوست دارم برم بخوابم.
‫پس شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫طناب دار مهیاست.
‫طناب داری در کار نیس.
‫اَبیگِیل می‌خواد من بمیرم، جان. ‫خودتم می‌دونی.
‫ممنون عزیزم.
‫خداوند خیرت بده، دختر.
‫اومدم بهت بگم که به این فکر کنی ‫چطور خودت رو نجات بدی.
‫بگو دیگه قادر به دیدن ارواح نیستی، ‫دیگه نمی‌تونی اونا رو ببینی،
‫و هرگز کسی رو به جادوگری متهم نمی‌کنی.
‫می‌دونم که باید اینطوری حرف بزنی جان. ‫درک می‌کنم...
‫ولی روحم کاملا تغییر کرده.
‫الان دیگه رنج می‌کِشم.
‫حقیقته جان! نگاه کن!
‫گازی که زنت بهم زد هنوز خوب نشده.
‫زن من؟
‫شنبه، نصفه شب اومد تو تختخوابم ‫و سینه‌م رو گاز گرفت.
‫زنم این ماه خونه رو ترک نکرده.
‫چرا باید خونه رو ترک کنه ‫تا روحش رو بفرسته سراغم؟
‫جورج جیکوبز نمیاد با عصاش بهم ضربه بزنه؟
‫برآمدگی‌هایی که همین دیشب ‫برام درست کرده رو لمس کن.
‫جورج جیکوبز تو زندان حبسه.
‫خدا رو شکر که حبسه.
‫می‌خوان اعدامش کنن، می‌دونی که.
‫- و دعا می‌کنه! تو زندان دعا می‌کنه! ‫- اجازه نداره دعا کنه؟
‫بعدش شبا منو شکنجه بده در حالی که ‫مثه یه ریاکار تو زندان دعا می‌کنه!
‫همشون همینن. و خدا رو شکر که قدرت ‫اینو دارم که شهر رو از وجودشون پاک کنم.
‫گوش کن.
‫اگه هرگز حرفی علیه زنم بزنی، ‫پایان کارت خواهد بود.
‫نمی‌ذارم محکومش کنن.
‫من فقط انگشت خداوندم، جان.
‫اگه خدا الیزابت رو محکوم کنه، ‫پس محکوم می‌شه.
‫تو منو می‌شناسی.
‫اگه اون محکوم بشه، پایان کار توئه.
‫ساموئل، فکر کنم بعضی وقتا ‫کاملا با ما موافق نیستی.
‫درست می‌گم؟
‫توماس، باید بهت بگم،
‫انتظار نداشتم حجم زیادی از مدارک و ‫شواهد، از طریق بچه‌ها به دست بیاد.
‫- انتظار داشتی؟ ‫- نداشتم.
‫ولی نمی‌شه شک کرد که بچه‌ها ‫واقعا آزار و اذیت شدن.
‫نه، به طور واضح دارم می‌بینم.
‫انجیل رو به یاد بیار، ساموئل:
‫"از دهان کودکان، حقیقت برخواهد آمد."
‫آره، آره.
‫اما این زن پاتنام هم هست،
‫موندم شاید از دست دادن بچه‌هاش، ‫ذهنش رو آشفته کرده باشه.
‫و آقای پاتنام، اینطور که فهمیدم همیشه در حال ‫مشاجره با همسایه‌هاش سر حد و مرز زمین‌هاشه،
‫و بعضیا هم بهم می‌گن که اون صادق نیست.
‫دوست عزیز...
‫هیچ دادگاهی نمی‌تونه منتظر قدیسان ‫بمونه تا شواهد و مدارک ارائه بدن.
‫من با دقت کامل، عادل خواهم بود.
‫مطمئنا می‌تونی به این اعتماد کنی.
‫هرگز به این موضوع شک نداشتم، توماس.
‫- آقای هِیل. ‫- پراکتر.
‫عصرتون بخیر قربان.
‫- شما همسر پراکتر هستی؟ ‫- بله قربان. الیزابت.
‫نمی‌دونم اطلاع دارین اسم همسرتون ‫در دادگاه مطرح شده.
‫مِری وارن بهمون گفت. ‫کاملا شگفت‌زده شدیم.
‫همونطور که می‌دونید، ‫من اینجا یه غریبه‌م،
‫و برام سخته نظر مشخصی درباره‌ی ‫اونایی که متهم شدن بدم.
‫برای همین، امشب از این خونه به اون خونه می‌رم. ‫الان از خونه‌ی ربکا نِرس میام.
‫ربکا متهم شده؟
‫خدا نکنه همچین کسی متهم بشه، ‫ولی یه چیزایی درباره‌ش گفتن.
‫آقای هِیل...
‫امیدوارم هیچوقت باور نکنید که ‫ربکا با شیطان ارتباط داشته.
‫گودی پراکتر، زمانه‌ی عجیبیه.
‫دیگه هیچکس نمی‌تونه شک کنه که ‫نیروهای تاریکی دارن به این روستا حمله می‌کنن.
‫ما هیچ دانشی در این زمینه نداریم، آقای هِیل.
‫فکر کردم سوالاتی در مورد مسیحی بودن ‫اهالی این خونه بکنم قربان،
‫اگه بهم اجازه بدید.
‫ما هیچ ترسی از سؤال نداریم قربان. ‫بیاید داخل.
‫در دفتر سوابقی که آقای پاریس نگه می‌داره،
‫دیدم که شما تو 17 ماه گذشته، ‫فقط 26 بار تو جلسه روز سَبت شرکت کردید.
‫بشین آقای هِیل.
‫می‌خوام باهاتون روراست باشم.
‫هیچ کشیشی قبل از پاریس، سند خونه‌ای رو ‫که بهش قرض داده بودیم، نخواسته بود.
‫از وقتی سالن اجتماعات رو ساختیم، ‫شمعدون‌های قلعی روی منبر بود.
‫اما آقای پاریس اومد و هر هفته چیزی بجز ‫شمعدون‌های طلایی موعظه نکرد تا به دستشون آورد.
‫انکارش نمی‌کنم قربان. وقتی به آسمون نگاه ‫می‌کنم و می‌بینم پولم از کنار آستینش می‌درخشه،
‫به عبادتم لطمه می‌زنه قربان.
‫به عبادتم لطمه می‌زنه.
‫و بچه‌هاتون... ‫چطوره که آخری تعمید داده نشده؟
‫دوست ندارم آقای پاریس دستشو رو بچه‌م بذاره.
‫پنهانش نمی‌کنم. من هیچ نوری ‫از خداوند رو تو اون آدم نمی‌بینم.
‫اون مرد به کشیشی منصوب شده. ‫بنابراین نور خداوند درونشه.
‫شما به چی سوءظن داری آقای هِیل؟ ‫سقف کلیسا رو من میخکوب کردم.
‫- درش هم نصب کردم. ‫- این نشانه‌ی خوبیه.
‫شاید ما به پاریس خیلی سخت گرفتیم،
‫ولی مطمئنا هیچوقت در اینجا شیطانو دوست نداشتیم.
‫فرمان‌هات رو می‌دونی الیزابت؟
‫قطعا می‌دونم.
‫من به عهدم پایبندم قربان. ‫هیچ لکه‌ای در زندگی مسیحی من وجود نداره.
‫و شما، آقا؟
‫بله، مطمئنم که بلدم.
‫اگه ممکنه تکرارشون کن.
‫- فرمان‌هام رو؟ ‫- آره.
‫قتل مکن. ‫دزدی مکن.
‫چشم طمع به مال همسایه نداشته باش، ‫هیچ تصویر تراشیده‌شده‌ای نساز.
‫نام خداوند را بیهوده بر زبان میاور.
‫تو را معبود دیگری جز من نباشد.
‫روز سَبت (تعطیلی شنبه) را ‫به یاد دار و مقدس بدار.
‫پدر و مادرت را احترام بگذار. ‫شهادت دروغ مده.
‫هیچ تصویر تراشیده‌شده‌ای...
‫- اینو دوبار گفتید. ‫- می‌دونم.
‫- زِنا، جان. ‫- آره.
‫بله می‌بینید، دوتایی‌مون همه‌شونو بلدیم. ‫فکر کنم اینم یه اشتباه کوچک بود.
‫الهیات یه دژه، آقا.
‫هیچ شکافی در دژ، کوچک به حساب نمیاد.
‫خب، شب هردوتون بخیر باشه.
‫آقای هِیل!
‫آقای هِیل.
‫من می‌دونم که مریضی بچه‌ها، ‫هیچ ربطی به جادوگری نداره.
‫چی؟
‫آقای پاریس اونا رو در حال بازی تو جنگل دیده.
‫- اونا هم وحشت کردن و حالشون بد شده. ‫- کی اینو بهت گفته؟
‫اَبیگِیل ویلیامز.
‫اَبیگِیل ویلیامز بهت گفته که ‫هیچ ربطی به جادوگری نداره؟
‫- همون شبی که شما اومدین، بهم گفت. ‫- چرا اینو پیش خودت نگه داشتی؟
‫تا همین امشب نمی‌دونستم ‫دنیا با این مزخرفات دیوونه شده.
‫آقا، من خودم تیتوبا، سارا گود ‫و 26 نفر دیگه که...
‫...به ارتباط با شیطان اقرار کردن، بررسی کردم. ‫اونا اعتراف کردن!
‫چرا نکنن وقتی بخاطر انکارش اعدام می‌شن؟ ‫هرگز به این فکر کردین؟
‫شایعه‌ای شنیدم که شماها باور ندارین که ‫جادوگری در جهان وجود داشته باشه. درسته؟
‫انجیل از جادوگرا سخن گفته، پس...
‫قربان، من زن نیکی هستم. ‫اینو می‌دونم.
‫اگه باور دارین که من فقط می‌تونم ‫کارای خوب تو دنیا انجام بدم،
‫و با این حال مخفیانه با شیطان در ارتباط باشم،
‫پس باید بهتون بگم که باورش ندارم.
‫داری گیجش می‌کنی.
‫اما باور داری که جادوگرا وجود دارن؟
‫اگه فکر می‌کنه من یکی از اونا هستم، ‫پس می‌گم هیچ جادوگری وجود نداره.
‫تو مطمئنا علیه انجیل که نمی‌ایستی؟
‫از اَبیگِیل ویلیامز درباره‌ی انجیل سوال کن، نه من!
‫جان! جان!
‫اونا مارتا و ربکا رو دستگیر کردن.
‫ربکا رو گرفتن؟ ‫به چه اتهامی؟
‫بخاطر قتل ماوراء طبیعی بچه‌های گودی پاتنام!
‫ربکا نِرس بچه‌ها رو به قتل رسونده؟ ‫هنوزم اینو باور می‌کنین؟
‫یادت باشه، تا یک ساعت قبل از سقوط شیطان، ‫خداوند تو بهشت در موردش خوب فکر می‌کرد.
‫من هرگز به کسی صدمه نزدم!
‫نه! هرگز! ‫هرگز به کسی آسیب نرسوندم.
‫ربکای عزیزم!
‫به زودی آزادت می‌کنیم، مارتا.
‫پیتی چیوِر، نه ما! ‫اون کسیه که به جهنم می‌ره!
‫شبانگاه بخیر، پراکتر. ‫همه‌تون.
‫چیوِر.
‫- حکم بازداشت همسرت رو دارم. ‫- من هیچی از این جریان نمی‌دونم. کی بهش اتهام زده؟
‫اَبیگِیل ویلیامز بهش اتهام زده.
‫برای چه جرمی؟ ‫با چه مدرکی؟
‫دوست ندارم خونه‌ی کسی رو بگردم.
‫اما طبق قانون، باید وارد بشم.
‫می‌شه عروسکایی که زنت ممکنه اینجا ‫نگه داشته باشه، بهم تحویل بدی؟
‫از وقتی که یه دختربچه بودم، ‫هیچ عروسکی نگه نداشتم.
‫این مال مِریه.
‫مِری، بیا پایین.
‫مِری!
‫من شک داشتم، پراکتر. ‫ولی این دیگه فاجعه‌ست.
‫می‌بینی قربان؟ ‫این یه سوزنه.
‫سوزن چه معنایی داره؟
‫اون دختر ویلیامز، اَبیگِیل، ‫امروز تو میخونه افتاد زمین...
‫در حالی که یه سوزن، دو اینچ ‫تو شکمش فرو رفته بود!
‫و شهادت داده که روح زنت اونو فرو کرده!
‫مِری، بهشون بگو این عروسک ‫چجور اومد تو خونه‌ی من.
‫- کدوم عروسک، قربان؟ ‫- این عروسک! این عروسک!
‫من تو دادگاه درستش کردم و ‫دیروز دادمش به گودی پراکتر.
‫مِری، یه سوزان داخل اون عروسک پیدا شده.
‫- نمی‌خواستم باهاش آسیبی برسونم. ‫- تو خودت داخلش فرو کردی؟
‫برای احتیاط. ‫حتما یادم رفته درش بیارم.
‫دختر، مطمئنی این حافظه‌ی طبیعی توئه؟ ‫کسی احتمالا افسونت نکرده که اینو بگی؟
‫نه قربان، من کاملا خودمم. ‫می‌تونین از اَبی بپرسین.
‫موقعی که درستش می‌کردم، ‫اَبی کنارم نشسته بود.
‫اون دختر قاتله. ‫باید از صفحه‌ی هستی محو بشه.
‫- شنیدی هِریک؟ "از صفحه‌ی هستی محو بشه". ‫- از خونه‌م برین بیرون!
‫- پراکتر... ‫- تو هم باهاشون برو!
‫- تو یه کشیش بی‌اعتباری. ‫- بهت قول می‌دم، اگه بی‌گناه باشه...
‫اگه بی‌گناه باشه؟
‫چرا هیچوقت از بی‌گناهی پاریس ‫سوال نمی‌شه؟ یا پاتنام یا اَبیگِیل؟
‫حالا دیگه متهم‌کنندگان همیشه مقدسن؟
‫همین امروز صبح، ‫به پاکی انگشتان خداوند، متولد شدن؟
‫بهت می‌گم چی داره تو سِیلِم قدم می‌زنه... ‫انتقام.
‫بچه‌های دیوونه دارن با کلیدهای قلمرو ‫بازی می‌کنن و انتقام عمومی، قانون رو می‌نویسه.
‫من همسرم رو به دست انتقام نمی‌دم!
‫فکر کنم باید باهاشون برم.
‫مِری، نون کافی برا صبح هست. ‫برای بعد از ظهر باید بپزی.
‫- مراقب پدرتون باشین. بهش کمک کنین. ‫- چشم، مادر.
‫زود میارمش خونه.
‫آره جان، منو زود بیار.
‫بچه‌های خوبی باشید.
‫مثه یه اقیانوس رو اون دادگاه فرود میام.
‫از هیچی نترس، الیزابت.
‫بسه جوزف. ول کن جوزف.
‫من از چیزی نمی‌ترسم.
‫از خودتون خجالت بکشید!
‫چطور می‌تونین این کارو بکنید؟ ‫اون بچه داره!
‫بهش دست نزن!
‫خدا هیچوقت نمی‌بخشدتون!
‫- نمی‌ذارم زنجیرش کنید! ‫- دستتو از روش بردار!
‫می‌کُشمت! ‫لعنت بهت!
‫جان، محض رضای خدا بذار به وظیفه‌م عمل کنم. ‫باید به همه‌شون زنجیر بزنم!
‫جایلز، به اون بچه‌های بیچاره نگاه کن! ‫کمکشون کن، جایلز!
‫فردا باهام میای دادگاه.
‫به دادگاه می‌گی اون عروسک چجور سر از اینجا ‫درآورد و کی سوزن رو داخلش فرو کرد.
‫نمی‌تونم اَبیگِیل رو به قتل متهم کنم.
‫اون شما رو به شهوت‌رانی متهم می‌کنه، آقای پراکتر.
‫- زنم بخاطر من نمی‌میره. ‫- نمی‌تونم این کارو بکنم!
‫اون موجود پاک بخاطر من نمی‌میره، مِری.
‫روده‌هات رو میارم تو دهنت ‫ولی اون بخاطر من نمی‌میره!
‫چیزی رو که می‌دونی به دادگاه می‌گی! ‫باهاش کنار بیا!
‫- من نمی‌تونم! ‫- کنار بیا!
‫نمی‌تونم این کارو بکنم! ‫همه‌شون ضد من می‌شن!
‫حالا دیگه بهشت و جهنم رو دوشمون درگیر شدن ‫و تمام تظاهرهای قدیمی‌مون از هم دریده شده.
‫آره.
‫و باد سرد خداوند خواهد وزید.
‫خب، مارتا کوری، ‫چطور از قبل می‌دونستی که...
‫خوک‌های گودی وُرفُرد، همون شبی ‫که بهش سر زدی، می‌میرن؟
‫همونطور که خوب می‌دونی آقای هاثورن، ‫من تمام عمرم خوک نگه داشتم،
‫و خوک‌هایی که خوب تغذیه نشن، ‫خیلی ممکنه که بمیرن! من شک‌ داشتم.
‫شک؟ تو پیش‌بینی کردی که خوک‌ها ‫می‌میرن، مارتا کوری. از کجا اینو می‌دونستی؟
‫آقای هاثورن،
‫من بی‌گناهم و جادوگر نیستم! ‫اصن نمی‌دونم جادوگر چیه!
‫اگه نمی‌دونی که جادوگر چیه، ‫پس از کجا می‌دونی که نیستی؟
‫- عالی‌جناب. ‫- مراقب اون مرد باشین.
‫ما برای دادگاه مدرک داریم. ‫این دخترا شیادن!
‫مِری وارن برگشته تا حقیقتو بگه.
‫اون یه دروغگوئه.
‫این مرد کیه؟
‫- جایلز کوری. و یکی از پرخاشگرترین... ‫- به اندازه‌ی کافی سن دارم که خودم جواب بدم.
‫من جایلز کوری هستم.
‫من یه شهادت‌نامه نوشتم که ‫چشماتون رو باز می‌کنه، قربان.
‫ایشون جان پراکتره. ‫300 جریب (121 هکتار) زمین داره.
‫و فرانسیس نِرس، ‫که 500 جریب (202 هکتار) داره.
‫دادگاه به استراحت می‌ره!
‫عالی‌جناب...
‫من هرگز به زنم نگفتم جادوگر. ‫فقط گفتم اون داشت کتابای عجیب می‌خوند.
‫ما قصد بی‌احترامی نداریم قربان.
‫بی‌احترامی؟ ‫این اخلاله آقا!
‫این بالاترین دادگاه دولت عالی استانه.
‫اینو می‌دونی؟
‫این مرد کیه؟
‫همسرش ربکا نِرس، امروز صبح محکوم شد.
‫نِرس؟
‫البته.
‫من فقط گزارشهای خوبی از ‫شخصیت شما دارم، آقا.
‫از اینکه شما رو تو این جنجال می‌بینم، شگفت‌زده‌م.
‫عالی‌جناب، ما برای شما مدرک داریم. ‫دخترا حقه‌بازن.
‫مِری وارن، بهمون گفته بودن مریض بودی. ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اون با روحش درگیر بوده آقای پاریس،
‫و می‌خواد با عالی‌جناب صحبت کنه.
‫مراقب این مرد باشید. این مرد قاطع و ‫مصممه که جایگاه کشیشی منو نابود کنه.
‫قاضی سیوُل، فکر کنم باید ‫به این بچه گوش بدین.
‫ما باید فقط کاری که عدالت ازمون ‫می‌خواد رو انجام بدیم، آقای هِیل.
‫چی می‌خوای بهمون بگی، مِری وارن؟
‫اون هرگز روحی ندیده، قربان.
‫و قسم می‌خوره که هیچکدوم از ‫دخترای دیگه هم ندیدن.
‫و قصد دارید این دروغو در دادگاهِ علنی، ‫جلوی کل روستا پخش کنید؟
‫ما مطمئنیم عالی‌جناب از حقیقت استقبال ‫خواهد کرد، چون می‌تونیم ثابتش کنیم قربان.
‫تا حالا شیطان رو دیدی، آقای پراکتر؟
‫نه.
‫و هیچ تمایل پنهانی در قلبت برای ‫تضعیف این تحقیقات وجود نداره؟
‫نه قربان، من فقط اومدم تا همسر بی‌گناهم ‫و دوستانم رو نجات بدم.
‫نظرت درباره‌ی این موضوع چیه؟
‫خدا کمکم کنه، نمی‌تونم بگم...
‫اما مطمئنم که حرفای بچه‌هه ‫باید شنیده بشه توماس،
‫وگرنه به طور قطع شایعه می‌شه ‫که تو ساکتش کردی.
‫این همون مرده که...
‫اره، همونه.
‫همسرتون، آقای پراکتر، اظهاریه‌ای ‫برام فرستاد که ادعا می‌کنه حامله‌ست.
‫نشانه‌ای ازش وجود نداره.
‫بدنش رو معاینه کردیم.
‫اما اگه می‌گه بارداره، پس حتما هست.
‫اون زن هیچوقت دروغ نمی‌گه، آقای دنفورث.
‫- نمی‌گه؟ ‫- هرگز قربان، هرگز.
‫تو می‌گی که هیچ هدف دیگه‌ای جز ‫محافظت ازش نداری. بسیار خب.
‫قانون، آسیب رسوندن ‫به بچه‌ی بی‌گناه رو ممنوع کرده.
‫پس اگه الان بهت بگم که ‫همسرت تا موقع زایمان در امانه،
‫از این اتهام دست می‌کِشی؟
‫اون در امانه، ‫حداقل تا امسال،
‫و یک سال زمان زیادیه.
‫هدفت به دست اومده، آقا.
‫یا نقشه‌ت یه جورایی بزرگتره؟
‫- اینا دوستان منن. همسران اینا هم... ‫- بفرما! اومده که دادگاه رو سرنگون کنه!
‫- قربان، من وکیل نیستم. ‫- آدم پاک‌دل نیازی به وکیل نداره، آقای پراکتر.
‫هر طور می‌خوای ادامه بده... ‫و سریع.
‫این یه جور استشهاده که ‫توسط 91 نفر امضا شده،
‫اگه دقت کنین، اونا بیان کردن که ‫سالهاست همسران ما رو می‌شناسن،
‫و هیچ نشونه‌ای ندیدن که ‫با شیطان سر و کار داشته باشن.
‫- این یه حمله‌ی آشکار به دادگاهه. ‫- هر دفاعیه‌ای، حمله به دادگاه محسوب می‌شه؟
‫تمام مردم بی‌گناه و مسیحی، ‫بابت دادگاه‌های سِیلِم خوشحالن.
‫اینان که بخاطرش غمگین و افسرده‌ن.
‫فکر کنم دلتون بخواد دلیلشو بدونید.
‫آقای چیوِر.
‫برای این آدما حکم بازداشت صادر کنید. ‫برای بازجویی، بازداشتشون کن.
‫این افراد، آدمای خداترسی هستن.
‫من برای این آدما، دردسر درست کردم.
‫نه اگه وجدان پاکی داشته باشن، آقای نِرس.
‫شما درست متوجه نشدی، آقا.
‫یه شخص یا با این دادگاهه یا علیه اونه.
‫هیچ راه میانه‌ای وجود نداره.
‫این یه زمانه‌ی جدیده.
‫یه زمانه‌ی دقیق.
‫دیگه تو اون عصر تاریک زندگی نمی‌کنیم...
‫که شر با نیکی درهم می‌آمیخت ‫و جهان رو فریب می‌داد.
‫حالا دیگه به لطف خداوند، مردمان خوب ‫و شرور، کاملا از هم جدا می‌شن.
‫امیدوارم جایگاهتون رو در بین ما پیدا کنید.
‫آقای هِریک...
‫آقای پاتنام رو پیدا کن ‫و بیارش اینجا پیش من.
‫این...
‫خیلی خوب بیان شده. ‫شما آموزش حقوقی ندیدی؟
‫بهترینش رو داشتم، قربان. ‫من 33 بار تو عمرم به دادگاه رفتم،
‫همیشه هم شاکی بودم.
‫می‌دونید، پدرتون به یکی از ‫پرونده‌های من رسیدگی کرد.
‫فکر کنم احتمالا 35 سال پیش بوده.
‫جدی؟
‫هیچوقت ازش حرفی بهتون نزد؟
‫خیر، متاسفانه نمی‌تونم به یاد بیارمش.
‫عجیبه. ‫ایشون 5 پوند غرامت بهم داد.
‫جدا؟ ‫خیلی هم عالی.
‫آقای پاتنام.
‫آقای کوری علیه شما یه اتهام مطرح کرده.
‫ایشون ادعا می‌کنه که شما دخترتون رو ترغیب کردید ‫تا به آقای جورج جیکوبز اتهام جادوگری بزنه...
‫تا بتونید زمین مصادره‌شده‌ش رو بخرید.
‫این یه دروغه.
‫این مرد داره همسایه‌هاش رو ‫برای زمینشون می‌کُشه.
‫- اما مدرک شما چیه؟ ‫- مدرک همونجاست.
‫روزی که دخترش به جیکوبز تهمت زد،
‫شنیدن که بهش گفته این کارو انجام بده.
‫اینو از یه آدم راستگو شنیدم که اون موقعی ‫که اون این حرفو زده، همونجا بوده.
‫و اسم این مرد چیه؟
‫چرا...
‫نمی‌تونم اسمشو بهتون بدم.
‫پس منم چاره‌ای جز بازداشت شما ‫بخاطر اهانت به دادگاه ندارم.
‫اینو که می‌دونی؟
‫این یه جلسه‌ی استماعه. برای اهانت ‫به جلسه‌ی استماع، نمی‌تونین بهم دست بزنین.
‫وکیل شایسته‌ایه.
‫خیلی خب.
‫آقای کوری.
‫جلسه دادگاه، اکنون رسما آغاز می‌شه.
‫خدای من.
‫نه!
‫عالی‌جناب، اگه چیزی که می‌گه حقیقت داره، ‫چرا اسم این مرد رو بهمون نمی‌گه؟
‫قربان، قابل درکه چرا اسم ‫این مرد رو پنهان نگه می‌داره.
‫ترس حیرت‌انگیزی از این دادگاه ‫تو روستا وجود داره.
‫هیچ انسان درستکاری نباید از این دادگاه بترسه.
‫هیچ.
‫جایلز کوری، شما بخاطر ‫اهانت به دادگاه، بازداشتی.
‫حالا تصمیم بگیر.
‫یا اسم این فردی که آقای پاتنام رو ‫متهم کرده، بهم می‌دی،
‫یا می‌ری زندان تا زمانی که مجبور بشی ‫به سوالاتمون پاسخ بدی.
‫- آقای پراکتر... ‫- گلوت رو می‌بُرم، پاتنام! کارم باهات تموم نشده.
‫ببریدش.
‫از همه‌شون بترس، جان! ‫اون می‌خواد همه‌مون رو اعدام کنه!
‫ترسی نداشته باش، جایلز! ‫این تو رو برمی‌گردونه خونه!
‫شهادت‌نامه‌ی مِری وارن، قربان.
‫اون به روح جاودانش سوگند می‌خوره که ‫دروغ گفته و دوستانش هم الان دارن دروغ می‌گن.
‫اونا هیچوقت شیطان رو ندیدن ‫و هیچ جادوگری هم هرگز اذیتشون نکرده.
‫حقیقت اینه، قربان.
‫قربان، این دقیقا به اصل ماجرا برمی‌گرده.
‫تو رو خدا قربان، دعوی به این سنگینی ‫نمی‌تونه توسط یه کشاورز به بحث کشیده بشه.
‫بفرستینش خونه و اجازه بدین ‫تا با یه وکیل برگرده.
‫- نگاه کن آقا... ‫- من 17 تا حکم اعدام امضا کردم!
‫باید اجازه بدین وکلا ‫این استدلال رو بهتون ارائه بدن.
‫برای شخصی با این همه دانش،
‫خیلی گیج و سردرگم هستید، آقای هِیل. ‫امیدوارم منو ببخشین.
‫من 42 ساله که در هیئت وکلام و اگه ‫ازم خواسته بودن که از این مردم دفاع کنم،
‫بهتون قول می‌دم که سردرگم می‌شدم.
‫در نظر داشته باشین،
‫در یک جُرم معمولی،
‫شهود فراخوانده می‌شن تا ‫گناه یا بی‌گناهی رو ثابت کنن،
‫اما جادوگری، یه جُرم غیر قابل مشاهده‌ست.
‫بنابراین، کی می‌تونه شاهدش باشه؟ ‫خود جادوگر، البته.
‫و قربانیان.
‫نمی‌تونیم انتظار داشته باشیم جادوگر ‫خودش رو متهم کنه، می‌تونیم؟
‫بنابراین، فقط می‌تونیم به قربانیانش تکیه کنیم،
‫و بچه‌ها یقینا شهادت دادن.
‫بنابراین، چی باقی می‌مونه تا یه وکیل ارائه بده؟
‫اما این یکی ادعا می‌کنه که دخترا راستگو نیستن.
‫این دقیقا موضوعیه که می‌خوام در نظر بگیرم.
‫بیشتر از این، چی ازم می‌خوای؟
‫آقای هِریک، بچه‌ها رو بیار اینجا.
‫- دوست دارم از مِری سوال کنم. ‫- می‌شه ساکت باشی؟
‫وارد شو.
‫بچه‌ها...
‫انجیل تمام دروغگو‌ها رو لعنت کرده.
‫دوستتون، مِری وارن...
‫شهادت‌نامه‌ای به ما داده که بیان می‌کنه ‫هیچوقت ارواح آشنایی ندیده،
‫و هرگز توسط هیچ مظهری از شیطان، ‫مورد حمله قرار نگرفته.
‫اون ادعا می‌کنه که شما هم ‫هرگز چنین چیزایی ندیدین،
‫و همه‌تون دارین تظاهر می‌کنید.
‫حالا ممکنه که شیطان مِری رو تسخیر کرده باشه،
‫و اونو امروز فرستاده باشه اینجا ‫تا هدف مقدس ما رو منحرف کنه.
‫اگه چنین باشه...
‫گردنش بخاطر این کار شکسته خواهد شد.
‫اما اگه حقیقت رو گفته باشه،
‫از همه‌تون می‌خوام که همین حالا ‫به تظاهرتون اعتراف کنید،
‫چون بابت یه اعتراف سریع، ‫باهاتون آسونتر برخورد می‌شه.
‫اَبیگِیل ویلیامز.
‫- تو این حرف‌ها، حقیقتی هست؟ ‫- نه قربان.
‫عروسکی که تو خونه‌ی پراکتر کشف شد،
‫اون ادعا می‌کنه که خودش توی دادگاه درستش کرده،
‫و تو هم دیدیش که سوزن رو برای احتیاط، ‫داخلش فرو می‌کنه.
‫دروغه، قربان.
‫تو روح گودی پراکتر رو دیدی؟
‫و همونطور که ادعا کردی، بهت چاقو زده؟
‫گودی پراکتر روحش رو فرستاد و بهم چاقو زد.
‫اگه اون داره دروغ می‌گه...
‫معنیش فقط اینه که می‌خواد ببینه ‫همسرت اعدام بشه.
‫آرزوش رو داره، قربان.
‫این بچه می‌خواد همسرت رو به قتل برسونه؟
‫اون بچه نیست!
‫مِری، به فرماندار بگو چطور ‫بردتون تو جنگل برقصین.
‫این مرد از وقتی که به سِیلِم اومدم، ‫داره اسم منو لکه‌دار می‌کنه.
‫جریان این رقصیدن چیه؟
‫آقای پاریس خودش نیمه‌شب پیداشون کرد...
‫- که داشتن لخت می‌رقصیدن. ‫- لخت؟
‫وقتی برای اولین بار رسیدم، ‫آقای پاریس اینو بهم گفت.
‫- من نگفتم اونا لخت بودن. ‫- اما اون رقصیده؟
‫آره.
‫مِری وارن.
‫اگه بهم اجازه بدین، قربان.
‫مِری، تو دادگاه وقتی که...
‫افراد متهم به جادوگری روحشون رو می‌فرستادن ‫تا شماها رو خفه کنن، غش می‌کردی.
‫تظاهر بود، قربان.
‫اما پوستت سرد و رنگ‌پریده می‌شد.
‫همه‌شون بازیگرای فوق‌العاده‌این.
‫پس می‌تونه همین الان تظاهر به غش کنه؟
‫چرا که نه؟ اگه همش تظاهر بوده، ‫همین حالا تظاهر کن.
‫زود باش. ‫سرد شو، مِری.
‫غش کن.
‫- نمی‌تونم الان غش کنم. ‫- نمی‌تونی وانمود کنی؟
‫الان هیچ حسی ازش ندارم.
‫چرا؟ ‫چی کمه الان؟
‫بخاطر این نیست که الان ‫هیچ روح آزاردهنده‌ی آزادی اینجا نداریم،
‫ولی موقع محاکمه، چندتایی بودن؟
‫من هیچوقت روحی ندیدم!
‫پس به خواست خودت غش کن.
‫یالا، انجامش بده.
‫نمی‌تونم.
‫داری از شیطان محافظت می‌کنی؟ ‫اعتراف کن! تو ارواح حمله‌کننده رو دیدی!
‫نه! فقط فکر کردم دیدمشون، ولی ندیدم!
‫عالی‌جناب.
‫من شنیدم دخترای دیگه دارن جیغ می‌زنن،
‫و شما هم به نظر میومد باورشون کردین،
‫و بعد کل عالم فریاد می‌زد: "ارواح! ارواح!"
‫و من...
‫بیا مِری.
‫دختر...
‫باید ازت بخوام به قلبت رجوع کنی.
‫ممکنه ارواحی که دیدی، فقط توهم باشن؟ ‫یه نوع...
‫- این سؤال شرم‌آوریه. ‫- فقط ازت می‌خوام در نظر بگیری.
‫چی رو باید در نظر بگیرم؟
‫آیا دیدم خونم از بدنم جاری شده یا نه؟
‫پاداش من بابت به خطر انداختن جونم اینه، ‫که مورد بی‌اعتمادی و مؤاخذه و انکار قرار بگیرم؟
‫فرزندم، من بی‌اعتماد نیستم.
‫مراقب باش، آقای دنفورث.
‫فکر می‌کنین اون‌قدر قدرتمندین که ‫شیطان نمی‌تونه عقل شما رو زایل کنه؟
‫چی می‌گی؟
‫شیطان به افراد احترام نمی‌ذاره، آقای دنفورث. ‫اون می‌تونه هرکسی رو فاسد کنه!
‫نیروی جهنم رو در این اتاق حس می‌کنم.
‫اَبی نه!
‫یه باد!
‫یه باد سرد!
‫- عالی‌جناب، من یخ زدم. ‫- دارن ادا درمیارن.
‫عالی‌جناب، مثه یخ سرده.
‫مِری، این باد رو متوقف کن!
‫- داری افسونش می‌کنی؟ ‫- نه.
‫روحت رو پس بگیر.
‫بذار برم! ‫نمی‌تونم انجامش بدم!
‫ای پدر آسمانی! ‫این عذاب رو دور کن!
‫- فاحشه! چطور می‌تونی آسمان رو صدا بزنی؟ ‫- پراکتر، محض رضای خدا!
‫- این یه فاحشه‌ست، آقای دنفورث! ‫- دروغ می‌گه! دروغ می‌گه!
‫حالا نگاهش کنین! با جیغ منو خنجر می‌زنه، ‫ولی اون یه فاحشه‌ست.
‫این مسئله چشم‌پوشی نمی‌شه. ‫تو باید اینو ثابت کنی.
‫من اونو می‌شناسم، قربان. ‫(منظور از شناخت، ارتباط نزدیک یا رابطه‌ی جنسیه.)
‫من اونو می‌شناسم.
‫در چه زمانی؟ ‫چه مکانی؟
‫در جای مناسب، همونجا که حیواناتم می‌خوابن.
‫همسر خوب و نازنینم، اون رو ‫همونطور که هست، شناخت و انداختش بیرون.
‫و از اونجا که یه تکه غرور و خودشیفتگیه،
‫فکر می‌کنه می‌تونه رو قبر زنم ‫باهام برقصه، و بایدم اینطور فکر کنه...
‫خداوند کمکم کنه، من شهوت‌رانی کردم.
‫چون این حالا انتقام یه فاحشه‌ست.
‫من خودم رو کاملا در دستان شما قرار می‌دم.
‫هر تکه و بخش از این گفته‌ها رو انکار می‌کنی؟
‫اگه باید به این سوال پاسخ بدم،
‫می‌رم و هرگز برنمی‌گردم،
‫و به کل جهان می‌گم که شیطان تو سِیلِم پیروز شده!
‫عالی‌جناب.
‫کدوم آدم، نام نیک خودش رو دور می‌ندازه؟
‫چه نگاهیه که بهم می‌کنی؟
‫من چنین نگاهی رو تحمل نمی‌کنم.
‫این اتاق رو ترک نمی‌کنی.
‫آقای پاریس.
‫برو زندان و همسر پراکتر رو بیار اینجا.
‫قربان، این یه تله‌س.
‫بیارش.
‫حالا...
‫باید به ته این مرداب برسیم.
‫همسرتون آقای پراکتر، می‌گید که زن راستگوییه.
‫تو عمرش قربان، هرگز دورغ نگفته.
‫و وقتی این دختر رو از خونه‌تون بیرون کرد...
‫بخاطر هرزگی بیرونش کرد؟ ‫و می‌دونست که هرزه‌س؟
‫بله قربان، می‌دونست که هرزه‌س.
‫دختر، اگه بهم بگه که بخاطر هرزگی بوده،
‫خداوند رحمتش رو شامل حالت کنه.
‫ایست!
‫پشتت رو برگردون.
‫همین کارو بکن.
‫هیچکس حق نداره حرف بزنه...
‫یا با اشاره، موافقت و مخالفت کنه.
‫آقای چیوِر.
‫این شهادت رو با تمام دقت، گزارش کنید.
‫وارد شو!
‫فقط به من نگاه می‌کنی، گودی پراکتر...
‫تو چشمای من فقط.
‫ما اطلاع داریم که یه وقتی، خدمتکارت ‫اَبیگِیل ویلیامز رو اخراج کردی.
‫چرا؟ به چه علت؟
‫نیاز نیست به شوهرت نگاه کنی.
‫پاسخ توی حافظه‌ته.
‫چرا اَبیگِیل ویلیامز رو اخراج کردی؟
‫اون منو ناراضی کرد... ‫همچنین شوهرم رو.
‫به چه طریق، ناراضیت کرد؟
‫- اون... ‫- به من نگاه کن.
‫شلخته بود؟
‫تنبل بود؟ ‫چی بود؟
‫عالی‌جناب...
‫شوهر من...
‫مرد نیک و پرهیزکاریه.
‫هیچوقت مست نمی‌کنه یا وقتش رو ‫سر بازی تخته‌بیل تلف نمی‌کنه،
‫اما من پارسال مدت زیادی مریض بودم،
‫و فکر کردم داره ازم رو برمی‌گردونه. ‫و این دختر...
‫- به من نگاه کن. ‫- بله، قربان.
‫اَبیگِیل ویلیامز چی؟
‫فکر کردم شوهرم به اون تمایل پیدا کرده.
‫برا همین، یه شب فکر کنم دیوانه شدم ‫و اونو از خونه انداختم بیرون.
‫و شوهرتون واقعا ازتون رو برگردونده بود؟
‫اون...
‫بر اساس دانسته‌های خودت،
‫آیا جان پراکتر، مرتکب گناه زِنا شده؟
‫سؤالم رو جواب بده.
‫آیا شوهرت زِناکاره؟
‫نه، قربان.
‫ببریدش.
‫الیزابت، من بهش اعتراف کردم.
‫- آه، خدایا. ‫- این موضوع باید همین حالا تموم بشه.
‫- اون هیچ حرفی از زِنا نزد. ‫- این یه دروغ طبیعیه که گفته می‌شه!
‫قاضی دنفورث، نمی‌تونم وجدانم رو نسبت ‫به این موضوع ببندم. من به این مرد ایمان دارم!
‫انتقام‌جویی شخصی، از طریق ‫این شهادت در حال انجامه.
‫به قسمی که به آسمان خورده‌م، ‫این دختر فریبکاره!
‫- چی شده؟ ‫- چی اونجاست؟
‫رو تیرکه. ‫زیر سقف!
‫چرا اومدی، پرنده‌ی زرد؟
‫تو نباید بخوای صورت منو جر بدی!
‫حسادت گناه مرگ‌باریه، مِری!
‫این جادوی سیاهه که شکلت رو عوض کنی.
‫- اَبی، من اینجام! ‫- نه مِری، نیا پایین!
‫- من بهش آسیب نمی‌رسونم. ‫- چرا تو رو اون بالا می‌بینه؟
‫- اون چیزی نمی‌بینه! ‫- "اون چیزی نمی‌بینه!"
‫- با شیطان عهد بستی؟ ‫- هرگز. هرگز!
‫"هرگز!" ‫"هرگز!"
‫- چرا باید حرفاتو تکرار کنن؟ ‫- دارن بازی درمیارن!
‫"دارن بازی درمیارن."
‫- اَبی، بس کن! ‫- "اَبی، بس کن!"
‫- تمومش کن! ‫- "تمومش کن!"
‫چی باعث شد که اینطور ‫تغییر موضع بدی، مِری وارن؟
‫شیطان به سراغت اومده؟
‫خدا تمام دروغگو‌ها رو لعنت می‌کنه، مِری.
‫آیا با شیطان پیمان بستی ‫که این تحقیقات رو نابود کنی؟
‫- به حقیقت پایبند باش. ‫- چی باعث این تغییر در تو شد؟
‫تو با شیطان پیمان بستی، مگه نه؟
‫داره بال‌هاش رو باز می‌کنه!
‫داره میاد!
‫مواظب باشین! ‫داره میاد پایین!
‫همین حالا تمومش کن!
‫دارم بهتون می‌گم، قربان!
‫من این دخترو می‌شناسم! ‫اون کاملا فریبکاره!
‫فرار کنین!
‫بگیریدشون!
‫دارن به سمت دریا فرار می‌کنن!
‫نگه‌شون دارین!
‫دستتو ازم بکش!
‫به من دست نزن!
‫تو آدم شیطانی!
‫دیگه دنبال تو نمیام!
‫من خدا رو دوست دارم!
‫بهت دستور داده کارهای شیطانی انجام بدی؟
‫شب اومد سراغم که امضا کنم.
‫چی رو امضا کنی؟
‫- دفتر شیطان رو؟ ‫- با یه دفتر اومد؟
‫اسمم رو! اون اسمم رو می‌خواد!
‫می‌گفت: "اگه زنم اعدام شه، تو رو می‌کُشم!"
‫می‌گفت: "باید بریم و دادگاه رو به‌هم بزنیم."
‫نه، دیگه دنبال تو نمیام.
‫این دختر دیوونه شده!
‫من خدا رو دوست دارم!
‫خدا رو درود می‌فرستم!
‫اَبی.
‫جان پراکتر!
‫من قدرتت رو دیده‌م!
‫تو با ضدمسیح (دجال) همدست شدی!
‫نمی‌تونی انکارش کنی.
‫- قربان، این مرد... ‫- نمی‌خوام دیگه چیزی ازت بشنوم، آقای هِیل.
‫خودت اقرار می‌کنی که به جهنم آلوده شدی؟
‫یا هنوز به اون پیمان شوم، وفاداری؟
‫چی داری بگی؟
‫می‌گم دارین آسمان رو پایین می‌کشین و ‫یه فاحشه رو بالا می‌برین.
‫من می‌گم خدا مُرده!
‫می‌شنوین؟
‫جان پراکتر، کارت تمومه!
‫من از این دادگاه استعفا می‌دم!
‫بخاطر ارتکاب جرم جادوگری،
‫ربکا نِرس،
‫جورج جیکوبز،
‫مِری ایستی، جان ویلارد،
‫مارتا کوری،
‫الیزابت هَو،
‫جان پراکتر، الیزابت پراکتر،
‫مِری سیبِر، هانا بِلُوز،
‫بریجت بیشاپ و سارا آزبورن،
‫از این کلیسا...
‫با تمام برکاتش و هر امیدی به بهشت، ‫بدین‌وسیله طرد می‌شوند.
‫نه، من بی‌گناهم.
‫من جادوگر نیستم!
‫همه‌تون تو جهنم خواهید سوخت!
‫اهانتت رو کنار بذار و اسم کسی که ‫پاتنام رو متهم کرد، بهمون بده.
‫بالاخره می‌گی، کوری.
‫حرف بزن، مرد! ‫نمی‌تونیم کوتاه بیایم!
‫چی می‌گی، کوری؟
‫بیشتر... سنگینش کنین.
‫ادامه بدین.
‫دادگاه بهتون فرمان می‌ده. ادامه بدین!
‫من نمی‌تونم بخوابم، قربان.
‫یه زن هر شب میاد به تختم و ‫اشک از چشام درمیاره.
‫می‌تونی تشخیص بدی کی می‌تونه باشه؟
‫فکر می‌کنم همسر کشیش جان هِیل باشه، قربان.
‫حتما اشتباه گرفتی، دخترم.
‫- همسر یه کشیش، بعیده... ‫- شیطان می‌تونه به هرکسی دست پیدا کنه، قربان.
‫پس یعنی هیچ‌کس تو دنیا در امان نیست؟
‫منظورت اینه؟
‫اشتباه گرفتی، دختر.
‫می‌فهمی؟
‫دختر ویلیامز.
‫ازش دور شین.
‫خدا ببخشدت، اَبیگِیل ویلیامز.
‫استدعا می‌کنم، توماس.
‫همین حالا باید تموم شه.
‫اینکه خیلیا حاضر به اعتراف نیستن، ‫مردم رو بشدت تحت تأثیر قرار داده.
‫توماس، دسته‌ای اینجا هست ‫که از اون طناب دار نفع می‌برن.
‫مردم از اعدام خسته شدن.
‫بهت می‌گم ساموئل، ‫من آروم نخواهم گرفت...
‫تا زمانی که هر اینچ از این استان،
‫دوباره به خداوند تعلق پیدا کنه.
‫زود باش!
‫برداشتمش!
‫اونا قصد دارن تو رو امروز صبح ببرن.
‫یه کشتی تو بندر بوستونه. ‫به طرف باربادوس عازمه.
‫برا نگهبان پول دارم.
‫هیچوقت فکرشم نمی‌کردم ‫چنين وضعی برات پیش بیاد.
‫من فقط تو رو می‌خواستم، همین.
‫بهم گوش کن، جان.
‫من پول دارم.
‫می‌تونیم همدیگه رو فردا، ‫روی اقیانوس ببینیم.
‫زندان‌بان می‌ذاره بری. ‫بذار صداش بزنم.
‫باید سوار کشتی بشم، جان.
‫حرف نمی‌زنی؟
‫روی کشتی نیست که دوباره ‫همدیگه رو می‌بینیم، اَبیگِیل...
‫بلکه تو جهنمه.
‫- غیبش زده؟ ‫- با 31 پوند پول، فرار کرده.
‫- بی‌پول شدم. ‫- آقای پاریس.
‫تو یه آدم بی‌مغزی.
‫قربان، بهم گوش کنین. ‫التماستون می‌کنم.
‫بیاید اعدام‌های بیشتر رو ‫برای مدتی به تعویق بندازیم.
‫این سه نفری...
‫که امروز صبح باید بمیرن، ‫جان پراکتر، ربکا نِرس، مارتا کوری...
‫هنوز تو شهر اعتبار زیادی دارن.
‫حالا اگه بذارید روی سکوی اعدام بایستن...
‫و دعای بی‌گناهی بخونن، اون وقت ‫انتقامی رو علیه شما بیدار می‌کنن.
‫پس پراکتر باید اعتراف کنه.
‫همین الان!
‫باید اعتراف کنه.
‫کجا می‌بریش؟
‫لعنت بهت هِریک، کجا می‌بریش؟
‫خواهش می‌کنم راحت باشین.
‫برای جونتون نیومدیم. ما...
‫آقای هِیل.
‫جان قراره امروز صبح اعدام شه.
‫من هیچ ارتباطی با دادگاه ندارم، گودی پراکتر.
‫اومدم تا جون شوهرت رو نجات بدم. ‫می‌فهمی؟
‫باید به جان کمک کنیم تا ‫دروغی رو که می‌خوان، بهشون بگه.
‫دروغ نیست. ‫نمی‌تونین حرف از دروغ بزنین.
‫دروغه. ‫اونا بی‌گناهن.
‫زن، بهت می‌گم...
‫زندگی، گران‌بهاترین هدیه‌ی خداونده.
‫هیچ اصلی، هرچقدر هم که باشکوه باشه، ‫نمی‌تونه گرفتنش را توجیه کنه.
‫باهاش صحبت می‌کنی؟
‫وادارش کن دروغ بگه.
‫احتمالا خداوند یه دروغگو رو کمتر از...
‫کسی که زندگیش رو بخاطر ‫غرور دور می‌ندازه، محکوم کنه.
‫فکر کنم این استدلال شیطان باشه.
‫تو از سنگی؟
‫اون با طلوع صبح می‌میره،
‫اما اگه اعتراف کنه، ‫جفت‌تون فردا خونه خواهید بود.
‫هیچ قولی نمی‌دم،
‫اما بذارید باهاش تنها صحبت کنم.
‫بچه؟
‫رشد می‌کنه.
‫خبری از پسرا نیست.
‫خوبن.
‫فرانسیس همسر ربکا، ازشون نگه‌داری می‌کنه.
‫- ولی تو ندیدیشون. ‫- نه.
‫اومدن جونمو بگیرن دیگه.
‫تو این فکرم که اعتراف کنم، الیزابت. ‫نظرت چیه، اگه این کارو بکنم؟
‫اگه اعتراف کنم؟
‫من نمی‌تونم قضاوتت کنم، جان.
‫ازم می‌خوای چیکار کنم؟
‫هر طور که بخوای، همونو می‌خوام.
‫مشخصا می‌خوام که زنده بمونی جان.
‫چطور می‌تونم مثه یه قدیس از چوبه‌ی دار ‫برم بالا؟ من چنین آدمی نیستم.
‫تظاهری بیش نیس. ‫صداقت من خُرد شده.
‫چیزی با گفتن این دروغ به اونا خراب نمی‌شه...
‫که از قبل گندش درنیومده باشه.
‫با این همه، تو هنوزم تا الان اعتراف نکردی.
‫فقط کینه‌ست که منو ساکت نگه داشته.
‫دروغ گفتن به سگ‌ها مشکله.
‫ازت می‌خوام منو ببخشی، الیزابت.
‫دست من نیست که ببخشم جان، ‫اگه خودت، خودت رو نبخشی.
‫روح من نیست، جان. ‫روح توئه.
‫فقط مطمئن باش که...
‫هر کاری که بکنی، ‫کاریه که یه مرد خوب می‌کنه.
‫منم گناهان خودمو دارم که باید حساب کنم.
‫یه زن سرد، منجر به شهوت‌رانی می‌شه.
‫کافیه. ‫کافیه.
‫بهتره که منو بشناسی. ‫تو گناهان منو به دوش می‌کِشی.
‫نه، گناهان خودمو می‌کِشم.
‫گناهان خودمو می‌کِشم.
‫جان...
‫من خودمو اونقدر ساده،
‫اونقدر ناکامل می‌دونستم که ‫هیچ عشق راستینی نمی‌تونست سراغم بیاد.
‫شک تو رو بوسید وقتی من بوسیدمت.
‫هیچوقت نمی‌دونستم چطور باید ‫عشقمو ابراز کنم.
‫خونه‌ی سردی درست کرده بودم.
‫آه، عشقم. ‫آه، عشقم.
‫منو ببخش. هیچوقت چنین خوبی‌ای ‫تو دنیا ندیده بودم.
‫- جان، منو ببخش. ‫- عشقم.
‫منو ببخش.
‫من زندگیم رو می‌خوام!
‫خدا رو شکر!
‫اعتراف می‌کنه!
‫- این کار خداست. ‫- محکوم‌ها رو بیارید بیرون.
‫ربکا نِرس، مارتا کوری!
‫چرا باید نوشته بشه؟
‫برای اینکه درس خوبی برای مردم روستا بشه،
‫اینو رو در کلیسا نصب می‌کنیم.
‫جان.
‫شجاعت داشته باش، مرد.
‫الگوی خوب تو، ممکنه ‫اونا رو هم به سوی خدا بیاره.
‫گوش کن، گودی نِرس.
‫خب، آقای پراکتر.
‫خودتو به خدمت شیطان درآوردی؟
‫جان...
‫جان، تو دیگه نه!
‫بله.
‫زن، می‌بینی؟
‫ادامه دادن این دسیسه، هیچ سودی نداره.
‫تو هم باهاش اعتراف می‌کنی؟
‫این دروغه!
‫چطور می‌تونم خودمو دچار لعنت کنم؟
‫خداوند رحمتش رو شامل حالت کنه، جان.
‫حالا.
‫آقای پراکتر...
‫وقتی شیطان بهت ظاهر شد، ‫ربکا نِرس رو همراهش دیدی؟
‫نه.
‫خواهرش، مِری ایستی رو با شیطان دیدی؟
‫نه، ندیدم.
‫هرگز جایلز کوری رو با شیطان دیدی؟ ‫یا همسرش رو؟
‫اونا رو ندیدم.
‫اصلا کسی رو همراه شیطان دیدی؟
‫نه، ندیدم.
‫بذارید امضاش کنه، قربان. ‫همین که خودش اعتراف کنه، کافیه.
‫اسم سنگینیه قربان. همین که پراکتر ‫اعتراف کنه، دهکده رو تکون می‌ده.
‫بذار امضا کنه و تمومش کنه، محض رضای خدا!
‫توماس!
‫می‌شه لطفا، آقا؟
‫نه، نه. شماها دیدین که امضاش کردم. ‫هیچ نیازی به این ندارین.
‫- پراکتر، دهکده باید مدرک رو ببینه. ‫- لعنت به دهکده!
‫توبه تا علنی نباشه، فایده‌ای نداره؟
‫خدا نیاز نداره اسم من ‫به کلیسا میخکوب شه.
‫- خدا می‌دونه گناهان من چقدر سیاهه. ‫- نگاه کن پراکتر...
‫چطور می‌تونم به پسرام یاد بدم مثه مرد تو ‫دنیا زندگی کنن در حالی که دوستانم رو فروختم؟
‫تو دوستانت رو نفروختی...
‫وقتی اینو به کلیسا میخکوب می‌کنم، ‫همه‌شون رو بدنام می‌کنم،
‫در حالی که اونا بخاطر سکوت اعدام شده‌ن.
‫من باید مدرک قانونی خوبی داشته باشم ‫که تو به جادوگری اعتراف کردی، پراکتر.
‫شما دادگاه عالی هستین. ‫حرفتون به اندازه‌ی کافی معتبره.
‫بهشون بگید پراکتر زانو زد و ‫عین یه زن گریه کرد.
‫اما...
‫اسمم رو نمی‌تونم امضا کنم.
‫چرا؟ می‌خوای وقتی آزاد شدی، ‫این اعتراف رو انکار کنی؟
‫من قصد انکار چیزی رو ندارم.
‫پس بهم توضیح بده چرا نمی‌خوای...
‫چون این اسم منه!
‫چون نمی‌تونم یکی دیگه ‫تو زندگیم داشته باشم.
‫چون دارم دروغ می‌گم و ‫خودم رو به این دروغ‌ها متعهد می‌کنم!
‫چون من اندازه‌ی خاکِ پای اونایی که ‫دار زدید هم، ارزش ندارم.
‫من که روحم رو بهتون دادم، ‫اسمم رو برام بذارید.
‫اون مدرک، دروغه؟
‫اگه دروغه، قبولش نمی‌کنم.
‫یا اعتراف صادقانه‌ت رو به دستم می‌دی،
‫یا من نمی‌تونم از طناب دار حفظت کنم.
‫کدوم راهو انتخاب می‌کنی، آقا؟
‫کلانتر.
‫مرد، دارت می‌زنن! ‫چطور می‌تونی؟
‫می‌تونم. ‫و این اولین معجزه‌ی شماست که می‌تونم.
‫اشکی بهشون نشون نده.
‫حالا افتخار نشون بده. قلبی سنگی ‫نشونشون بده و باهاش غرقشون کن.
‫هرکی برای اینا گریه کنه...
‫برای فساد گریه کرده.
‫ببریدشون.
‫پراکتر. ‫پراکتر.
‫برو پیشش. ‫هنوز وقت هست!
‫پراکتر! ‫پراکتر!
‫تو رو خدا اعتراف کن!
‫اعتراف کن!
‫زن، برو التماسش کن.
‫کمکش باش. ‫برو پیشش.
‫شرمش رو ازش بگیر!
‫حالا به پاکی خودش رسیده.
‫خدا نکنه اینو ازش بگیرم.
‫خدا برکتت بده، ربکا!
‫خدا برکتت بده، مارتا!
‫خدا برکتت بده، ربکا!
‫تو مرد خوبی هستی، جان پراکتر.
‫ای پدر آسمانی ما...
‫نامت مقدس باد.
‫باشد که ملکوت تو بیاید،
‫و اراده‌ی تو چنان که در آسمان است، ‫بر زمین نیز اجرا شود.
‫نان روزانه‌ی ما را امروز به ما بده.
‫خطاهای ما را ببخش...
‫چنانکه ما نیز خطاکاران خود را می‌بخشیم.
‫ما را در بوته‌ی آزمایش میاور، ‫بلکه از شریر رهایی ده.
‫زیرا ملکوت و قدرت و جلال، ‫تا ابدالآباد از آن توست.
‫پس از نوزده اعدام، شکار جادوگران سِیلِم پایان یافت. ‫زیرا تعداد بیشتری از افراد متهم، از نجات خود ‫با ارائه‌ی اعترافات دروغین، امتناع کردند.
زرفيلم مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.ZarFilm.CoM ::.