‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
‫.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub
‫لاسم، جاوه مرکزی، ۱۹۴۳
‫تیو می‌هوا و بهانو
‫امیدوارم تا آخر عمر با هم باشین.
‫عشقتون هزار سال دووم بیاره.
‫خدا بهتون کلی بچه بده.
‫عمر طولانی داشته باشین.
‫می‌خوای یادت بدم چطور لبخند بزنی؟
‫این‌قدر خوشگلت کردم ‫که لبخند بزنی،
‫نه اینکه اخم کنی.
‫مطمئنم مامان و بابات خوشحال می‌شن.
‫شاید همین حالا از بهشت ‫دارن نگات می‌کنن.
‫یا شاید دارن آماده می‌شن ‫برا مراسم نامزدی تو، "سانجیت".
‫چقدر رمانتیک!
‫بذار ببینم.
‫بیا، خودت چاپش کن، باشه؟
‫می‌رم مغازه فیلم.
‫داری رو اعصابم می‌ری. ‫لازمه مثل هنرمندا رفتار کنی؟
‫عکسا باید قشنگ و هنری باشن، ‫باید از فیلم استفاده کنی...
‫خب معلومه!
‫- چی؟ مفتی می‌خوای؟ ‫- برات آرایش می‌کنم.
‫- برو عقب، تو دوربین جا نمی‌شی. ‫- حالا.
‫چی؟
‫- همه‌چیز آماده‌ست؟ ‫- یه لحظه صبر کن.
‫- سلام. ‫- همسرت به‌زودی آماده می‌شه.
‫- سلام. ‫- سلام، عزیزم.
‫- بذار یه کم آرایشت رو درست کنم. ‫- صبر کن، باید کار کنم.
‫رژ لبت مزه توت‌فرنگی می‌ده.
‫خوشمزه‌ست، نه؟ خیلی شیرینه.
‫آره. وای، سلیم!
‫- آره. بیرون منتظر می‌مونم. ‫- خرابش کردی.
‫- همه‌چیز اوکیه؟ ‫- این یکی هزینه اضافی داره.
‫باورم نمی‌شه.
‫هدیه بعدی از طرف خونواده سلیمه،
‫چند تا شمع و دو بطری شراب.
‫هر شمع یه کاراکتر لیونگ و هونگ داره،
‫اژدها و ققنوس، که نماد خوشبختیه.
‫تاسیا همه‌چیز منه،
‫و هیچ‌وقت از هیچ‌چیز پشیمون نشدم
‫از لحظه‌ای که باهم آشنا شدیم
‫تا امروز.
‫- دوستت دارم، عزیزم. ‫- منم دوستت دارم.
‫ولی خوب می‌دونم که هر دومون اینجاییم
‫به‌خاطر مامان و بابای ناتنیم،
‫مامان لیندا و بابا چاندرا.
‫اگه تاسیا براتون کار نمی‌کرد،
‫ما هیچ‌وقت باهم آشنا نمی‌شدیم.
‫مرسی، مامان
‫و بابا،
‫که از وقتی بچه بودم ‫از من مراقبت کردین.
‫از وقتی مامان و بابامو از دست دادم.
‫پس، به سلامتی مامان لیندا ‫و بابا چاندرا.
‫به سلامتی.
‫بابا، این مرغ رو امتحان کن. ‫مفضلتونه.
‫- این مال توئه. ‫- امتحانش کن.
‫با کمال میل می‌گیرم.
‫- مرغ می‌خوای؟ ‫- نه.
‫- مامان، امتحان کن. تاسیا سفارشش داده. ‫- من سفارش دادم.
‫خوردم، نگران نباش.
‫- خوبه، آرین؟ ‫- این تو منوی تست غذا بود؟
‫- جدی؟ ‫- این خیلی خوبه.
‫- تو خیلی ماهی. ‫- من کامل به سلیقه‌ات اعتماد دارم.
‫- نودل می‌خوای؟ تو؟ ‫- نه، مرسی، عزیزم.
‫سلیم، جدا. ‫تاسیا بهترین غذاها رو می‌شناسه.
‫- خیلی لطف داری. ‫- این خیلی خوبه.
‫همیشه وقتی باهاتون غذا می‌خورم خوشحالم، ‫نمی‌دونم چرا.
[ خـانـه پـروانـه ]
تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی کانال تلگرام : @nestedsub
‫عزیزم.
‫چی شده؟
‫داری تو فضا سیر می‌کنی.
‫همین حالا،
‫فک کنم یه چیزی دیدم.
‫چی دیدی؟
‫نمی‌دونم. فقط یه لحظه بود.
‫قبلاً خوابشو دیدم.
‫یه جورایی، یه خونه قدیمی بود
‫که تا حالا ندیده بودمش.
‫بهتره بهش فکر نکنیم.
‫می‌خواستم بهت بگم که ‫تو مراسم سانجتمون،
‫عمه‌م زنگ زد، ‫ولی نتونستم جواب بدم.
‫- عمه؟ ‫- به عمه می‌گن "انگ‌کیم".
‫- دخترعموی بابامه. ‫- هنوز عمه داری؟
‫آره.
‫ولی خیلی باهم صمیمی نیستیم.
‫فک کنم آخرین بار که دیدمش، ‫دبستان بودم.
‫باید می‌اومد به مراسم سانجتمون.
‫بابا چاندرا حتماً دعوتش می‌کرد.
‫دستمال داری؟
‫نه؟ باشه، می‌رم دستامو بشورم.
‫الو؟
‫سلیم تیو هستن؟
‫خودمم. شما؟
‫اسمم کوه چونگ‌چونگه.
‫استادم تو لاسم.
‫زنگ زدم بهت بگم
‫که چی فنگ‌فنگ دیروز تو لاسم فوت کرد.
‫می‌تونی بیای اینجا؟
‫چی؟ ببخشید؟
‫- عمه فنگ‌فنگ فوت کرده؟ ‫- می‌تونی...
‫- الو؟ ببخشید... صدا قطع و وصل می‌شه. ‫- می‌تونی...؟ الو؟
‫الو؟
‫سلیم.
‫ببخشید که دیروز نتونستم بیام.
‫زود بیا خونه.
‫یکی باید شمع دعا رو تو اتاق پشتی روشن کنه.
‫اتاق پشتی؟
‫عمو فنگ‌فنگ؟
‫الو؟
‫عمو فنگ‌فنگ فوت کرده.
‫مریض بود؟
‫نمی‌دونم. ‫واسه همین باید برم اونجا.
‫عکسای قبل عروسیمون چی؟
‫واقعاً باید بری؟
‫نمی‌تونیم بلیطای هنگ‌کنگ رو کنسل کنیم، سلیم.
‫تازه، فبری و آرینم برنامه‌شون خیلی فشردست.
‫- می‌ترسم که… ‫- می‌دونم.
‫ولی چطور می‌تونم مراسم خاکسپاریشو نرفتم؟
‫تازه کلی کاغذبازی پیچیده هم هست.
‫اگه من نرم، کی قراره اینا رو درست کنه؟
‫بیا.
‫خیلی وقته دماغت خون نیومده بود.
‫فکر کنم باید یه کم استراحت کنی.
‫بیا یکی دیگه رو پیدا کنیم که مراسم رو ترتیب بده.
‫عزیزم.
‫عمو فنگ‌فنگ
‫تنها فامیل خونی منه که برام مونده.
‫من تنها کسی‌ام که اون داره.
‫به هر حال، من باید
‫خداحافظیش کنم.
‫ببخشید.
‫نمی‌شه یه چیزی جابه‌جا کنی؟
‫یه کم کمکم کن. یه جوری منو تو برنامه‌ت جا بده.
‫ای کاش می‌تونستم.
‫ولی تا سه ماه دیگه حسابی سرم شلوغه.
‫باشه. یه پیشنهاد.
‫عکسا رو همین‌جا بگیریم.
‫این خونه خیلی طراحی چینی کلاسیک داره.
‫به کانسپتمون می‌خوره.
‫الو؟ سلیم.
‫هی.
‫فکر می‌کنه هر وقت بخواد می‌تونه لوکیشن رو عوض کنه.
‫نظرت چیه، تاسیا؟
‫گوش کن.
‫اگه تصمیم توئه که لوکیشن رو به خونه سلیم عوض کنی،
‫نگران نباش، من بازم بهترین کارمو می‌کنم.
‫آروم باش.
‫سلیم!
‫تو دفتر دهیاری ‫دارم کاغذبازی‌ها رو درست می‌کنم.
‫عمو رو تازه خاک کردم.
‫این آدرسه. به زودی آنتن ندارم.
‫دوستت دارم. می‌بینمت.
‫شماره‌ای که گرفتی خارج از محدوده خدماتیه.
‫اینجاست؟
‫آره.
‫باشه.
‫مرسی.
‫سلیم.
‫عزیزم.
‫- سلیم. ‫- چی شده؟
‫من حالم خوبه.
‫نمی‌تونیم زیاد تو این خونه بمونیم.
‫چی شده، عزیزم؟
‫این خونه…
‫همون خونه‌ست که تو خوابم دیدم.
‫و تو تو یه تابوت بودی.
‫یه پیشنهاد.
‫فردا صبح،
‫تو محراب اجدادم دعا می‌کنیم.
‫شاید خوابت داره بهت می‌گه که
‫باید قبل از عروسی ازشون برکت بخوایم.
‫باشه؟
‫بیا.
‫چرا چهار تا چوب؟
‫چهار تا یعنی…؟
‫یعنی باید به چهار جهت اصلی دعا کنیم
‫تا به پدرمادرمون احترام بذاریم
‫یا به اجدادمون که خیلی وقت پیش فوت کردن.
‫ببخشید.
‫تاسیا.
‫خالیه.
‫آره. همه کجان؟
‫این دیوونگیه.
‫دقیقاً مثل خونه ایپ منه.
‫چی؟
‫این مال دهه پیشه.
‫بالاخره اومدی.
‫- آره. ‫- سفر چطور بود؟
‫- همه چی روبه‌راهه؟ ‫- خسته‌کننده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫داداش.
‫نظرت چیه؟
‫ولی اصیله، نه؟
‫آره. اصیل، دقیقاً.
‫این کیه؟
‫- نظرت چیه؟ ‫- باشه.
‫کوه چونگ چونگ؟
‫- چه خبر، کوه؟ ‫- سلیم.
‫اومدم وسایل دعای چی فنگ‌فنگ رو بهت بدم.
‫اینا رو می‌گیرم.
‫مرسی.
‫تو…
‫قراره امشب اینجا بمونی؟
‫آره.
‫آها.
‫خب، پس.
‫اگه چیزی لازم داشتی،
‫من نزدیک اینجا زندگی می‌کنم.
‫خونه کوچیکیه کنار معبد.
‫دیگه برم بهتره.
‫- خداحافظ، بچه‌ها. ‫- خداحافظ.
‫- مرسی.
‫این جعبه رو نگاه کن.
‫چقدر گندست.
‫عالیه.
‫همه آماده‌ان؟ بریم خونه رو بگردیم.
‫باشه. یه لحظه صبر کن.
‫معنی این نوشته‌ها رو می‌دونی؟
‫هی.
‫هی. چه خبر؟
‫هیچی. یه کم آب رو سرم چکید.
‫فردا درستش می‌کنم.
‫بریم.
‫- اینا همه تزئینات عتیقه‌ان. ‫- قشنگن، نه؟
‫خب، خانوادم
‫از حدود سال ۱۹۲۰ اینجا زندگی می‌کردن.
‫بیا، تاسیا.
‫خوابتو بی‌خیال شو.
‫تو همچین وقتایی،
‫چیزایی که باید یادت بیاد
‫خاطره‌هاییه مثل اولین باری که سلیم رو دیدی.
‫اون موقع ازش برام تعریف می‌کردی، ‫چشمات از خوشحالی برق می‌زد.
‫حالا نگاه کن، داری باهاش ازدواج می‌کنی.
‫- رمانتیک نیست؟ ‫- کاملاً.
‫یا شاید فقط شانس آوردی.
‫ولی فکر کنم باید یه کاری برای موهات بکنیم.
‫واقعاً؟
‫چرا موهامو باز نکنیم؟
‫نه.
‫این مدل مو فوق‌العاده نیست؟
‫شاید فردا موهاشو اینجوری درست کنم.
‫گیره سر به اندازه کافی دارم.
‫چندتاشو که خوبن انتخاب می‌کنم.
‫خوبه.
‫باشه.
‫وای، چقدر قشنگه.
‫فامیلته، سلیم؟
‫اگه اشتباه نکنم،
‫خواهر کوچیکه بابابزرگم بود.
‫خواننده معروفی تو جاوه مرکزی بود.
‫اسمش می‌خوا بود.
‫چه حیف…
‫- شنیدم جوون فوت کرده. ‫- فوت کرده؟
‫فکر کنم یه جایی اینجا نگهشون داشتن،
‫کلکسیون آهنگ‌هاشو.
‫واقعاً؟
‫باید خیلی قدیمی باشه.
‫مو به تنم سیخ شد.
‫فکر کنم برای رقص خیلی خوب باشه.
‫موافقم.
‫قهوه کجاست؟
‫این؟
‫آره.
‫نه.
‫هنوزم می‌گم نه به مدل شدن واست.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫منظورم اون نیست.
‫پس چیه؟
‫سلیم از من سبقت گرفت.
‫وای، فبری. ‫برو یه دوست‌دختر واسه خودت پیدا کن.
‫زیادی داری وقت تلف می‌کنی.
‫نمی‌فهمی چی می‌گم.
‫اون نیست.
‫من…
‫یه زمانی تورو دوست داشتم.
‫آره، حتماً.
‫اگه واقعاً منو دوست داشتی،
‫باید یه حرکتی می‌زدی.
‫خب،
‫اگه حرکت کرده بودم،
‫الان شانسی داشتم؟
‫نه.
‫بوی سیگار می‌دی.
‫تاسیا.
‫صبر کن.
‫اون چیه؟
‫شاید…
‫قبرستون خانوادگی سلیم.
‫باشه.
‫سلیم.
‫عزیزم؟
‫سلیم.
‫چرا اینجایی؟
‫سلیم.
‫نمی‌دونم
‫چرا برای می‌خوا همچین محراب خاصی درست کردن.
‫اون باید تو محراب جلویی باشه،
‫کنار بقیه افراد خانواده.
‫مگه اینکه…
‫مگه چی؟
‫اون مجرد فوت کرده باشه.
‫تا جایی که می‌دونم،
‫شمع‌های دعا تو محراب می‌خوا ‫باید همیشه روشن باشن،
‫و کسی که اونا رو روشن می‌کنه ‫باید از خانواده تیو باشه.
‫وگرنه یکی مریض می‌شه.
‫خون‌دماغی که دیروز داشتم
‫دقیقاً همونه
‫که عمو درباره‌ش اونجا نوشته.
‫پس باید اینجا زندگی کنی؟
‫و بعد وقتی بچه‌دار شدیم، ‫وقتی ازدواج کردیم، تو…
‫عزیزم.
‫می‌فهمم اگه تو…
‫اگه نتونی تحمل کنی،
‫- اشکالی نداره. ‫- سلیم.
‫سلیم.
‫ما با همیم تو این.
‫آره.
‫باشه؟
‫مرسی، عزیزم.
‫نگران نباش.
‫شاید چیزی که تجربه کردی به خاطر این بود که
‫شمع‌های دعا خاموش بودن.
‫وقتی عمو فوت کرد، هیچ‌کس اونا رو روشن نکرد.
‫درسته؟
‫آره.
‫فردا بریم سر قبر می‌خوا دعا کنیم.
‫امیدوارم
‫روحش آرامش پیدا کنه.
‫- آره. ‫- باشه؟
‫اگه جایی دردت گرفت، بهم بگو، تاسیا.
‫تاسیا.
‫می‌فهمم.
‫چیزایی که تجربه کردی خیلی ترسناک بود.
‫خب…
‫بهتره عقب بندازیم؟
‫می‌تونیم صبر کنیم تا حال تو بهتر شه، ‫بعدش می‌تونیم…
‫همه‌چیز رو از اول شروع کنیم، و…
‫نه.
‫اشکالی نداره.
‫حالم به زودی خوب می‌شه.
‫مطمئنی؟
‫همه‌چیز آماده‌ست؟
‫بریم.
‫مواظب باش.
‫مواظب باش، تاسیا.
‫بیا اینجا.
‫باشه.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫من می‌رم حیاط جلویی.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫بذار من انجام بدم.
‫باشه.
‫- همه‌چیز روبه‌راهه؟ ‫- آره.
‫اینو از کجا آوردی؟
‫رازه.
‫بذار برات ببندم.
‫قشنگه؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫- مرسی، آرین. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- ببخشید. ‫- صافش کن.
‫نخندیم؟
‫می‌خوام کلاسیک باشه، ‫ولی با فیلم عکاسی می‌کنم.
‫- حالا، می‌خوام تو… ‫- چپ یا راست؟
‫- چپ. می‌دونی که این سمت خوبمه. ‫- ببخشید، معذرت.
‫این قسمت صورتت خیلی چربه.
‫برای این یکی می‌تونی بخندی.
‫دندونامونو نشون بدیم یا نه؟
‫داداش.
‫می‌خوای عکسهاتو اینجوری بگیرم؟
‫سبک قدیمی.
‫قبلاً این عکسو ندیده بودم.
‫این خوبه.
‫باشه. من انجامش می‌دم.
‫دارم عکسای پشت‌صحنه می‌گیرم.
‫حالا با فیلم عکاسی می‌کنم.
‫به من نگاه کن.
‫عالیه. چونه‌تو یه کم بیار پایین، تاسیا.
‫یک، دو…
‫خب، حالا سلیم، ‫یه کم بیشتر به تاسیا محبت نشون بده.
‫یک، دو.
‫خب. یه بار دیگه. چونه پایین. ‫آروم باش، یک، دو.
‫خب، یک، دو.
‫چشما به من. یک، دو.
‫یک، دو، این‌طرف.
‫بیشتر عشق. یک، دو.
‫تاسیا، آروم باش.
‫یک، دو.
‫بابامو ول کن.
‫یه بار دیگه. یک، دو.
‫باشه.
‫صبر کن.
‫- تاسیا! ‫- عزیزم!
‫- عزیزم. ‫- تاسیا.
‫- عزیزم.
‫- بیدار شو، تاسیا. ‫- عزیزم.
‫مطمئنی نمی‌خوای ببریمش بیمارستان؟
‫تاسیا اینو نمی‌خواد.
‫می‌گه فقط یه کم استراحت لازم داره.
‫تا وقتی حالش خوبه.
تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی
‫باید برم دستشویی.
‫چاپشون کردی؟
‫داداش.
‫این عکس، داداش.
‫چیشده؟
‫- من برمی‌گردم جاکارتا. ‫- نمی‌تونی.
‫- باید اینجا بمونی، هارجا. ‫- نمی‌تونم، آرین.
‫- آره، ولی تاسیا تازه غش کرد. ‫- برام مهم نیست.
‫- این داره دیوونم می‌کنه، آرین. ‫- نمی‌تونی بری، هارجا.
‫کارت اینجا تموم نشده.
‫- اینجا روح دیدم. ‫- آره، می‌دونم، ولی باید آروم باشی.
‫دیگه نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫آره، ولی اول باید به من گوش کنی.
‫ما اینجا هستیم که به تاسیا و سلیم کمک کنیم.
‫- چطور می‌تونی ول کنی... ‫- نمی‌خوام بهش کمک کنم.
‫- می‌خوام برگردم جاکارتا. ‫- آره.
‫یه روح تو عکس سلیم و تاسیا هست.
‫آره، هارجا. آروم باش. ‫تاسیا تازه غشش کرد.
‫برام مهم نیست تاسیا چی شده.
‫عزیزم.
‫مواظب باش.
‫مواظب باش، تاسیا.
‫تاسیا.
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫سلیم.
‫می‌خوا.
‫عجیبه، داداش.
‫یه جنازه سال‌هاست پشت دیوار دفن شده ‫و تو خبر نداری؟
‫ببخشید، فبری. صبر کن.
‫پس کی پشت خونه دفن شده بود؟
‫نمی‌دونم.
‫تنها چیزی که می‌دونم
‫اینه که باید شمع‌های دعا رو تو محراب ‫می‌خوا روشن کنم، وگرنه مریض می‌شم.
‫همینه.
‫فقط همینو می‌دونم.
‫فردا، می‌خوا رو درست خاک می‌کنیم،
‫بعدش عکاسی رو تموم می‌کنیم.
‫چی؟
‫سلیم، دیوونه شدی. امکان نداره. ‫ما امشب برمی‌گردیم خونه.
‫هارجا، آروم باش.
‫من اینجا برای کار اومدم،
‫نه برای دفن جنازه.
‫راست می‌گی، هارجا.
‫این مشکل من و سلیمه،
‫نه تو.
‫نه، تاسیا. من بهت کمک می‌کنم.
‫حتی اگه بخواد جنازه دفن کنیم، ‫من قطعاً کمکت می‌کنم.
‫باشه، باشه، حالا جنازه رو دفن کنیم.
‫- بیا. ‫- حالا نه.
‫دفن جنازه تو شب ‫فقط بدشانسی بیشتری برامون میاره.
‫- بذار فردا انجامش بدیم. ‫- شماها باورکردنی نیستید!
‫لعنتی.
‫هارجا.
‫تاسیا.
‫می‌رم یه چیزی برای خوردن بیارم.
‫چیزی می‌خوای؟
‫باشه.
‫هی، هارجا.
‫کجا داری می‌ری؟ وسط کار می‌خوای بری؟
‫کار من شامل دفن جنازه نیست.
‫آره، می‌دونم. ولی کار تو اینجا ‫هنوز تموم نشده.
‫اونا باید قبل از اینکه ما کارو شروع کنیم ‫اینو درست می‌کردن.
‫تازه، چرا نمی‌خوای با من برگردی خونه؟
‫- دلم برای تاسیا می‌سوزه. ‫- بازم تاسیا.
‫تاسیا قراره با یکی دیگه ازدواج کنه.
‫دیوونه شدی؟
‫هارجا.
‫اوف!
‫لعنتی! تاسیا؟
‫تاسیا.
‫مواظب باش.
‫عزیزم.
‫مواظب باش، سلیم.
‫تاسیا؟
‫تاسیا.
‫تاسیا، چرا اینجوری می‌خندی؟
‫تاسیا.
‫داری منو می‌ترسونی.
‫تاسیا.
‫آقا.
‫ببخشید.
‫کوه چونگ چونگ اینجاست؟
‫یه انرژی قوی اون بیرون حس می‌شه.
‫غم.
‫ناراحتی.
‫ولی می‌تونی به دوستم کمک کنی، درسته؟
‫اتفاقایی که برای سلیم افتاده ‫مثل هیچ‌چیز دیگه‌ای که شنیدم نیست.
‫ولی بر اساس داستانی که تعریف کردی
‫و…
‫دانشی که من درباره اون خونه دارم،
‫فقط یه کاره که می‌تونیم انجام بدیم.
‫قبلاً اینجا انجامش دادن،
‫ولی…
‫خودم هیچ‌وقت انجامش ندادم.
‫کمکم می‌کنی، درسته؟
‫آره.
‫تاسیا.
‫بریم.
‫امشب.
‫با من بیا، تاسیا.
‫سلیم رو ول کن.
‫مستی؟
‫نه.
‫مست نیستم.
‫صددرصد هشیارم.
‫حالا کاملاً می‌فهمم ‫که یه اشتباه گنده کردم.
‫و حالا می‌خوام کاری که دیروز گفتی ‫باید می‌کردم رو انجام بدم.
‫می‌خوام یه حرکتی بزنم.
‫می‌خوام با من باشی.
‫من می‌خوام با سلیم باشم.
‫تاسیا، چشاتو باز کن. دور و برت رو نگاه کن!
‫واقعاً می‌خوای با مردی زندگی کنی ‫که همچین پیشینه خانوادگی‌ای داره؟
‫فکر کن، تاسیا.
‫چرا سلیم لوکیشن عکاسی رو به اینجا عوض کرد؟
‫و چرا چیزی درباره تاریخچه خانوادش بهت نگفت؟
‫می‌خواد بهمون آسیب بزنه ‫و نمی‌خواد از این جا بریم بیرون.
‫- چشاتو باز کن، تاسیا! ‫- فبری.
‫فبری، بس کن.
‫برام مهم نیست.
‫هر چی درباره سلیم فکر می‌کنی،
‫خیلی دوسش دارم.
‫و اگه بخاطر این موضوع بمیره…
‫می‌خوام باهاش بمیرم.
‫ببخشید. شاید اشتباه می‌کنم. ‫شاید فقط تو سرمه.
‫ولی چیزی که اینجا حس می‌کنم، تاسیا،
‫دیگه نمی‌تونم نگهش دارم.
‫دیگه زورم نمی‌رسه دروغ بگم.
‫دوستت دارم.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی جاشو تو قلبم بگیری.
‫سلیم.
‫ببخشید.
‫نباید اینا رو تحمل کنی.
‫تقصیر منه.
‫چی می‌گی؟
‫تا وقتی ازدواج نکردیم،
‫تو به من وابسته نیستی،
‫و نه به خانوادم.
‫پس اگه حالا بخوای بری، ‫هیچی برات پیش نمیاد.
‫- سلیم. ‫- تاسیا، لطفاً بهم گوش کن.
‫نمی‌خوام زندگیت بخاطر من بدبخت بشه
‫بخاطر من.
‫خیلی دوستت دارم.
‫و تو لیاقت خوشحالی داری.
‫که دنیا رو بگردی
‫و هر چیزی که فکر می‌کنی ‫از من می‌تونی بگیری رو به دست بیاری.
‫پس بهتره به فبری گوش کنی.
‫- باهاش برو. ‫- نه، سلیم.
‫- حالا باهاش برو. ‫- سلیم، بس کن.
‫نکن…
‫هیچ‌وقت به عشقم به تو شک نکن.
‫همه‌چیز رو می‌خوام، گفتی؟
‫خیلی ساده‌ای
‫اگه فکر می‌کنی یه روز ‫بدون تو می‌تونم زندگی کنم.
‫فکر می‌کنی می‌خوام ببینم تو می‌میری؟
‫واقعاً اینجوری فکر می‌کنی؟
‫- سلیم، جوابم بده. ‫- تاسیا.
‫یه هفته دیگه، عزیزم.
‫آماده‌ای؟
‫اینجا…
‫یه هدیه برات دارم
‫برات.
‫چیز گرونی نیست،
‫ولی خودم درستش کردم.
‫این پروانه
‫نشونه آرزوی منه برات.
‫آرزو می‌کنم تو آسمونا اوج بگیری.
‫مرسی، عزیزم.
‫بیا با هم اوج بگیریم.
‫بیا اینجا.
‫بذار برات ببندمش.
‫قشنگه.
‫- بدو! ‫- بابا!
‫زود باش!
‫صبر کن!
‫بیا.
‫کجا باید بریم؟
‫- نگاه پایین! ‫- مامان!
‫خفه شو!
‫خدای من…
‫با این روش راه رفتن قایم شدن سخته.
‫چیکار کنیم؟
‫- بریم. ‫- اوه خدای من.
‫- اینجا بیا. ‫- اینجا بیا.
‫بیا داخل.
‫- بانو. ‫- خفه شو.
‫بیا!
‫زانو بزن!
‫آزادی یا مرگ!
‫بشین!
‫آزادی!
‫می‌خوا!
‫مامان.
‫مامان…
‫تاسیا.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫سلیم.
‫اشکالی نداره.
‫- سلیم. ‫- اشکالی نداره، عزیزم.
‫من اینجام.
‫ببخشید.
‫می‌خوا، سلیم.
‫می‌خوا خودشو کشت، سلیم.
‫اون به دنبال بانو مرد.
‫خودشو با چاقو از گردن زد، سلیم.
‫پس می‌خوا خودشو کشته.
‫تو داشتی آهنگ می‌خوا رو می‌خوندی، عزیزم.
‫می‌دونی معنیش چیه؟
‫پروانه
‫ناله و زاری
‫هر جا که ماه من رفته
‫بذار بال‌هام
‫قوی بزنن
‫و دوباره به کنارت برسن
‫می‌خوا.
‫اشکالی نداره، عزیزم.
‫من اینجام.
‫ببخشید.
‫اون این آهنگو خوند
‫قبل از اینکه بالاخره گردنشو بزنه.
‫و از اون لحظه،
‫من خیلی ناراحت بودم
‫که من…
‫ولی چرا تو اون آهنگو خوندی؟
‫یه چیز مطمئنه.
‫حالا که معنی آهنگو می‌دونم،
‫می‌دونم چیزی که می‌خوا می‌خواست ‫این بود که با نامزدش ازدواج کنه،
‫بانو.
‫ما جنازه رو دفن کردیم،
‫و حالا یه مشکل دیگه پیش اومده.
‫حالا چه نقشه‌ای داری، سلیم؟
‫تاسیا!
‫تاسیا، می‌دونم کی می‌تونه بهمون کمک کنه.
‫کیه، آرین؟
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫سلیم.
‫واقعاً مراسمی برای ازدواج دو تا روح هست؟
‫آره.
‫و من و آرین آماده کردیم
‫هر چیزی که برای اون مراسم لازم داریم.
‫خب، مراسم عروسی روح ‫به دو روش می‌تونه انجام بشه.
‫ازدواج یه روح با یه روح دیگه،
‫عاشقایی که مردن،
‫یا ازدواج یه روح با یه آدم ‫که هنوز زنده‌ست.
‫دیوونگیه.
‫کی همچین کاری می‌کنه؟
‫من چند نفر رو می‌شناسم که می‌کنن.
‫خیلیا تو اون دوره این کارو کردن چون
‫داماد یا عروس ‫ثروت والدینشون رو به ارث می‌برن.
‫بعدش می‌تونستن با یکی دیگه ازدواج کنن.
‫کوه چونگ چونگ.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫کمکم کن.
‫کوه.
‫اینو اینجا می‌ذاریم.
‫این یکی.
‫آره.
‫همه‌چیز آماده‌ست.
‫همه بلند شین.
‫صبر کن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫دوباره انجامش بدین.
‫چیشده؟
‫نمی‌تونم روح بانو رو پیدا کنم.
‫چیکار کنیم؟
‫باید جنازه بانو رو پیدا کنیم.
‫ژاپنیا جنازه بانو رو دور انداختن.
‫نمی‌دونیم کجاست.
‫خدا.
‫تعجبی نداره.
‫جنازه درست خاک نشده ‫و هیچ‌کس براش دعا نکرده.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫باید یه چیزی که مال بانو بوده رو پیدا کنیم.
‫نظرتون چیه
‫حلقه عروسشون؟
‫آره.
‫اگه اینجوریه، ‫فقط یه راه برای انجامش هست.
‫ولی خطرناک‌ترین راهه و…
‫باید موفق بشه.
‫یکی از شماها باید بانو رو ‫از اون دنیا بیاره اینجا.
‫- اون دنیا؟ ‫- بقیه‌تون یه کاری برای انجام دادن دارین.
‫- ولی… ‫- من بانو رو میارم اینجا.
‫نه.
‫تاسیا.
‫نه.
‫من می‌رم.
‫من از خانواده می‌خوام. ‫می‌تونم دنبال بانو بگردم.
‫- بیا، بهم بگو چطور. ‫- تاسیا.
‫تاسیا، داره ترسناک می‌شه.
‫- من انجامش می‌دم. ‫- نه، بذار من انجام بدم.
‫صبر کن.
‫اصلاً می‌دونی بانو چه شکلیه؟
‫اگه بری دنبالش بگردی،
‫می‌تونی بشناسیش؟
‫ولی خطرناکه، تاسیا. ‫اون دنیا. این دیگه چیه؟
‫ببخشید، ولی فکر می‌کنم تاسیا ‫نفر مناسب برای این کاره.
‫ببخشید، سلیم.
‫اگه تو بری اونجا،
‫اجدادت ممکنه تو رو ببرن.
‫- اشکالی نداره. ‫- دیگه نمی‌تونی برگردی.
‫نه.
‫سلیم.
‫مطمئنی؟
‫این بازی نیست، تاسیا.
‫- اگه برنگشتی چی؟ ‫- سلیم.
‫چیکار باید بکنم؟
‫بهم اعتماد کن.
‫مطمئنم، سلیم،
‫که می‌خوا بهم کمک می‌کنه.
‫این چیزیه که اون می‌خواد، سلیم.
‫باشه؟
‫بقیه کارها چیه؟
‫آرین،
‫اینجا بمون
‫و شمع‌های دعا رو روشن کن و دعا بخون.
‫می‌تونی با کلمات خودت دعا کنی.
‫از اجداد سلیم اجازه بخواه
‫و دعا کن
‫که روح‌هاشون آرامش پیدا کنه ‫و از ما محافظت کنن.
‫سلیم، فبری،
‫برید سر قبر می‌خوا
‫و جنازه‌شو بکنید.
‫مواظب باشید. جنازه رو بیارید اینجا.
‫مطمئن بشید ‫حلقه‌های عروسی‌شون رو هم میارید.
‫حلقه‌های عروسی خیلی خیلی مهم‌ان.
‫اینو فراموش نکنید.
‫تاسیا،
‫تو داری می‌ری به اون دنیا.
‫بانو رو صدا کن.
‫گرچه نمی‌تونه تو رو ببینه،
‫تو اون دنیا، ‫می‌تونه صداتو بشنوه.
‫می‌تونه بهت نزدیک شه.
‫وقتی بانو رو دیدی،
‫دستشو بگیر
‫و بعد این کاغذ رو با این ذکر روش ‫بسوزون…
‫با این کبریت.
‫باشه؟
‫مرسی که کمک می‌کنی.
‫من این کارو برای تاسیا می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫هر چی به تاسیا گفتی رو شنیدم.
‫واقعاً آدم عوضی‌ای هستی.
‫از این به بعد از زندگی ما دور بمون.
‫فهمیدی؟
‫تو اون دنیا،
‫امن خواهی بود.
‫فقط یه کار بکن.
‫وقتی یکی اسمتو صدا کرد،
‫بی‌خیالش شو.
‫بهشون نزدیک نشو،
‫هر کی که باشن.
‫حالا آروم باش،
‫چشاتو ببند،
‫نفستو بیرون بده،
‫و آروم دراز بکش.
‫کوه چونگ چونگ.
‫تاسیا.
‫- تاسیا. ‫- تاسیا.
‫تاسیا.
‫بانو!
‫فبری، سلیم کجاست؟ فبری، لعنتی!
‫چت شده؟
‫تو…
‫تو حالا از اینجا برو.
‫منم تاسیا رو با خودم می‌برم.
‫ولی سلیم هنوز تو قبرستونه.
‫نگران سلیم نباش.
‫اون ما رو ول کرد.
‫- چی می‌گی؟ ‫- براش مهم نیستیم.
‫فبری، من باورم نمی‌شه.
‫سلیم.
‫لعنتی.
‫سلیم.
‫سلیم، بیدار شو.
‫سلیم!
‫لعنتی.
‫- بانو! ‫- تاسیا.
‫- کجایی، بانو؟ ‫- تاسیا.
‫- می‌خوا دنبالته، بانو. ‫- تاسیا.
‫تاسیا.
‫سلیم؟
‫عزیزم.
‫عزیزم، منو اینجا تنها نذار.
‫عزیزم.
‫تاسیا!
‫تاسیا.
‫- بانو. ‫- تاسیا.
‫تاسیا رو می‌برم خونه.
‫نمی‌تونی این کارو بکنی.
‫تاسیا.
‫تاسیا، بیدار شو.
‫تاسیا، اینجا امن نیست.
‫بیا. با من بریم خونه، تاسیا.
‫تاسیا، بیدار شو.
‫تاسیا، بریم خونه.
‫داریم می‌ریم خونه، تاسیا.
‫لعنتی.
‫عزیزم.
‫عزیزم، بیدار شو.
‫بیدار شو.
‫بانو.
‫کوه چونگ چونگ.
‫کوه.
‫سلیم.
‫عزیزم.
‫حالت خوبه؟
‫بیا، کمکم کن.
‫سلیم، داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام می‌خوا رو ازدواج بدم ‫و بعد برم خونه.
‫چرا داری اونو با فبری ازدواج می‌دی؟
‫مگه این چیزی که اون می‌خواد نیست؟
‫ازدواج کردن؟
‫نه، سلیم.
‫نه اینجوری. اون می‌خواد ‫با روح بانو ازدواج کنه، نه فبری.
‫تاسیا، گوش کن.
‫یادت نیست کوه چونگ چونگ چی گفت؟
‫این درست نیست، سلیم.
‫می‌خوا می‌خواد با روح بانو ازدواج کنه، ‫نه هر مردی.
‫و من روح بانو رو پیدا کردم.
‫باهاش ملاقات کردم، سلیم.
‫باشه.
‫چطور
‫اونا رو ازدواج بدیم؟
‫کوه چونگ چونگ مرده.
‫دارم سعی می‌کنم ‫از روش کوه چونگ چونگ اینجا استفاده کنم.
‫مطمئن نیستم کار کنه، ‫ولی به هر حال امتحانش می‌کنم.
‫پس، لطفاً…
‫کمکم کن.
‫نه، سلیم.
‫نه اینجوری، سلیم.
‫می‌خوای من تموم عمرم اینجا بمونم ‫و شمع‌های دعا رو روشن کنم
‫و این مراسم رو به بچه‌مون منتقل کنم؟
‫این چیزیه که می‌خوای؟
‫لعنتی.
‫فبری.
‫تو مردی.
‫فقط برو پیش اجدادت.
‫بس کن!
‫دیگه بسه،
‫اینو تموم کن.
‫تاسیا.
‫ولی مرسی.
‫تاسیا.
‫حلقه‌مو پس بده.
‫تاسیا.
‫تاسیا!
‫فبری، تاسیا کجاست؟
‫فبری.
.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub