ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
سم.
سم، یه چیزی بگو.
یه چیزی بگو. خواهش می‌کنم.
بالاخره باید یه جایی باهات رو راست می‌شدم.
یعنی حالا اینو می‌گی، بعد از اینکه...
من این همه راهو تا اینجا اومدم.
چند وقته؟
پس من اینجا چه غلطی می‌کنم؟
سم.
خوش اومدی به خونه!
عالیه.
چه نازه.
و؟
خب...
دیگه به اون احتیاجی نیست.
این مرخصی تحصیلی عالی پیش می‌ره.
مطمئنم اینجا هم آفتاب می‌تابه.
حتماً.
هی، اون فقط یه...
...اون فقط یه
معلومه.
خوشحالم که برگشتی، عزیزم.
آره، حتماً.
مطمئنی با این قضیه مشکلی نداری؟
به اون ربطی نداره.
تازه، سر و سامون دادن به یه قلب شکسته
توی آمستردام خیلی راحت‌تر از کرومنیه.
همه‌چی درست می‌شه، سمی.
به ما اعتماد کن.
راستش الان به هیچکس اعتماد ندارم.
آه عزیزم، درکت می‌کنم. - نه!
دقیقاً همین کاریه که قرار نیست بکنیم.
چی؟
اینکه...
دلسوزی برای خودت.
غرق شدن تو بدبختی و غصه.
الان همه‌چی یکم بدبختی و غصه‌ست.
اینجوری داری اجازه می‌دی اونی که اسمشو نباید برد برنده بشه.
تو باید برنده بشی.
من جای تو بودم به حرف دوستت سمی گوش می‌دادم.
اون الان بهتر می‌دونه.
تو آزاد شدی. تو...
خودتو آزاد کردی.
می‌خوایم اینو جشن بگیریم.
امشب می‌ریم بیرون.
الان؟
فکر کردی چی؟
صبر کنیم تا تو آماده بشی؟
اینجوری تا زمستون همینجا می‌مونیم.
یالا...
...لباساتو عوض کن.
خب...
...فکر می‌کنی تا فردا بریم تو؟
نه. با این وضع، امشب شب درازیه.
چه خبره؟
این چه کوفتیه؟
ما خیلی وقته منتظریم.
بی‌خیال، حتماً مشهوره یا یه چیزی تو این مایه‌ها.
نه، آدمایی مثل اون فکر می‌کنن از ما بهترن
چون ما بهشون این اجازه رو می‌دیم.
اونا با من هستن.
نه مرسی.
ما همینجا راحتیم.
رفیق...
بریم.
سمی...
از نظر فنی، الان باید داشتیم جین-تانیک می‌خوردیم.
آره، شاید فکر خوبی نبود.
ولی حداقل با همیم.
صبح به‌خیر.
پاشو که صبح شده.
کی می‌خوای خودت ساعت کوک کنی؟
یه هفته‌ست دارم به زور از تخت می‌کشمت بیرون
و تا جایی که یادمه، من مادرت نیستم.
یالا.
روز اول کاره.
مجبورم؟
می‌خوای همین‌جوری اینو بگی؟
نه، ببخشید.
خیلی خوشحالم که می‌تونم با تو تو هتل کار کنم.
رفیق...
بالاخره من از مدرسه هتل‌داری انصراف دادم
چون خیلی عاشق این کارم.
جداً، من به خاطر تو خودمو به خطر انداختم
پیش ملوین، پس...
گند نزن.
باشه. -باشه؟
تمام تلاشمو می‌کنم.
بهتره که بکنی.
بهش توجه نکن.
زندگی جدیدت از امروز شروع می‌شه.
یالا.
و؟
صاف وایستا.
آفرین.
اینجا بخش پشت صحنه هتله
که مهمون‌ها اجازه ورود ندارن.
چرخ‌های لباس‌شویی، انبار نوشیدنی.
و اینجا آشپزخونه‌ست.
اینجا باره
و اینجا هم رستوران.
و اینجا جاییه که بیشتر وقتتو می‌گذرونی.
پذیرش.
تو باید سم باشی. -بله.
خوش اومدی.
این ملوینه، مدیر ما.
اوه، فقط دستیار مدیرم.
چیز خاصی نیست.
اینجوری می‌گه
ولی معمولاً دوست داره ادای آدمای مهمو در بیاره.
صبر کن ببین.
بریتنی، صبحونه. -سلام.
خب، تو توی پذیرش چیکار می‌کنی...
...بریتنی؟
دیدی؟ الان می‌رم.
الان می‌رم.
مراقب بریتنی باش. انقدر پشت سرت حرف می‌زنه که کلافه‌ت می‌کنه.
امروز موفق باشی، و اگه سؤالی داشتی
می‌دونی کجا پیدام کنی.
ممنون.
«انقدر حرف می‌زنه که کلافه‌ت می‌کنه» آخه کی اینجوری حرف می‌زنه؟
و اینجا هم میز پذیرشه.
برای این، به کارت کلید احتیاج داری.
ببین، اینو می‌ذاری اینجا...
بعدش منوی شماره همه اتاق‌ها میاد.
حله. -حله؟
مرسی.
و؟
چطور بود؟
هنوز باید بهش عادت کنی.
آره، هلاک شدم.
من واقعاً کلی پارتی‌بازی کردم تا تو رو بیارم اینجا.
مسئولیتش با منه، می‌دونی؟
و اگه می‌خوام مدیر بشم، نباید هیچ اشتباهی بکنم. هیچی.
همه‌چی باید بی‌نقص باشه.
پس نمی‌دونم به اینجا تعلق دارم یا نه.
می‌دونی باید چیکار کنی؟
ساعت از نه و نیم گذشته، و اسپا به روی مهمون‌ها بسته‌ست.
خب؟
اون پایین مایوهای یدکی هست.
حالت خیلی بهتر می‌شه.
و می‌فهمی چرا می‌خوای اینجا کار کنی.
باشه.
هی.
تو هم اینجا کار می‌کنی؟
اینجا؟
دیوونه شدی؟
پس مهمونی؟
آره. تا جایی که یادمه، آره.
اینجا برای مهمون‌ها بسته‌ست.
اجازه نداری اینجا باشی.
واقعاً منو نمی‌شناسی؟
فکر کردم...
...یه تأثیری روت گذاشتم.
ببخشید؟
حیف شد.
می‌تونستی با من بیای تو کلاب.
خوش گذشت بهتون...
...که این همه وقت تو صف منتظر بودین؟
یه شانس دوباره چطوره؟
جهت اطلاعتون، استخر بسته‌ست.
فکر نکنم دلشون بخواد کسی بعد از ساعت کاری شنا کنه.
فکر کنم مشکلی نداره.
به نظرم اینجا فوق‌العاده ساکته، اینجوری...
بعد از ساعت کاری.
«فندر»
آخه کی اسمشو می‌ذاره «فندر»؟
ساعتش حتماً هدیه بوده.
بیست و سه؟
اون پسره بیست و سه سالشه.
کدوم آدم بیست و سه ساله‌ای می‌تونه پول یه سوئیت رو بده؟
نمی‌دونم.
اون یه کرونه.
پسر لیلی کرون.
این خیلی چیزا رو توضیح می‌ده.
اون فقط یه آقازاده‌ست.
برای یه بچه خیلی عضلانیه.
عضلانی؟
آره. تو شروع کردی درباره عضلاتش حرف زدن.
ازش خوشت نیومده، نه؟
چرا؟
نمی‌دونم.
با هم شنا کردین. - رفیق.
یهو داری در مورد چی غیبت می‌کنی؟
همین الان به من گفتی مؤدب باشم.
دیگه سر کار نیستیم.
وای خدای من، اینو ببین.
صبح به‌خیر، آقا.
پایین؟
پایین، حتماً.
دنبال صبحونه می‌گردم.
صبحونه طبقه سوم نیست.
البته.
طبقه دوم.
طبقه دوم نیست؟
انگار تا حالا اینجا صبحونه نخوردی.
به اون دکمه‌ها دست نزن. داریم می‌ریم طبقه همکف.
می‌دونستم کمکم می‌کنی.
هی، من فندرم.
سم.
اسم قشنگیه.
بهت میاد.
واقعاً بهت میاد.
جنبه‌شو نداری؟ تعریف و تمجیدو؟
صبحونه اینجاست.
باحاله.
متأسفانه مهمون‌ها اجازه ورود به این طبقه رو ندارن.
صبحونه طبقه‌ی بالاست. موفق باشی.
سمی؟
بله؟
باید باهات حرف بزنم.
یه چیزی شنیدم که واقعاً باید در موردش حرف بزنیم...
به عنوان...
به عنوان دستیار مدیر.
خب بگو.
بریتنی داشت تعریف می‌کرد که چطور به اون پسره فندر برخورده...
توی آسانسور راهروی کارکنان...
اوه؟
...جایی که گیر افتاده بود، چون کارت کلید نداره.
واسه همین بریت لطف کرده و آوردتش بالا
ولی بعدش براش سؤال شده که اون چطور سر از اونجا درآورده.
یعنی یه کارمند اونجا ولش کرده؟
باورنکردنیه، نه؟
نمی‌دونستی اون آسانسورها بدون کارت بالا نمی‌رن؟
شروع کرد همه دکمه‌ها رو زدن. نمی‌دونستم چیکار کنم. ببخشید.
موقعیت خیلی عجیبی بود.
متأسفانه باید بری عذرخواهی کنی.
چی؟
اگه ملوین بفهمه، که حتماً هم می‌فهمه...
می‌خوام این قضیه حل شده باشه.
من هنوز مسئول توام.
الان؟
اگه ممکنه، آره.
بله.
ممنونم.
هی.
من...
باید به خاطر اون اتفاق توی آسانسور عذرخواهی کنم، پس...
سعی کن حواستو جمع کنی، فندر.
فندر؟
آره، اشکالی نداره.
ببخشید بابت اون قضیه توی آسانسور.
من...
آره.
هی سمی، داری چیکار می‌کنی؟
واقعاً همه‌ش تقصیر منه؟
الان می‌فهمم...
چه حسی داشتی
که نصف دنیا رو پرواز کردی تا اون حرفو از من بشنوی.
انگار دیگه روی هیچی کنترل نداری.
منم همین حسو داشتم...
خب، برای تو حتماً ده برابر بدتر بوده-
هی.
هنوز کارتون تموم نشده؟
حیف شد، خیلی خوشحال می‌شدیم...
یه دورهمی کوچیک با بچه‌ها طبقه بالا.
سرویس اتاق سرش شلوغ می‌شه.
کل هتل داره شکایت می‌کنه. صداشون به گوش همه می‌رسه.
چندتا شکایت از سر و صدا داشتم. می‌دونید چه خبره؟
سوئیت ۴۰۷.
هنوز؟
این غیرقابل قبوله.
باید تمومش کنیم. اینجا که کلاب شبانه نیست.
مهمونی تمومه.
گم شید.
حرف مدیرای هتل رو شنیدید.
گم شید، مهمونی تمومه.
بله، همه برید خونه‌هاتون.
آره یالا بچه‌ها، بریم.
می‌تونم وسوسه‌ت کنم؟
یه دورهمی کوچیک با بچه‌ها؟
یه چیزی تو همین مایه‌ها.
شیفت ما یکم طولانی‌تر شد.
داری چیکار می‌کنی؟
بذار نظافتچی‌ها انجام بدن.
نظافتچی‌ها این کار رو نمی‌کنن
پس یه نفر دیگه باید انجامش بده.
اوه، چه خوب.
درسته، آره.
دوباره دنبال چی می‌گشتیم؟
تمیزکننده چندمنظوره.
و اون وقت این باید توی این کمد باشه؟
آره، تو هر طبقه یه کمد تأسیسات مثل این هست.
وگرنه نظافتچی‌ها باید هزار بار با آسانسور برن و بیان
که البته همین الانشم این کار رو می‌کنن.
پس فکر می‌کنی اون درِ یه سوئیت‌ئه، ولی در واقع این پشتشه.
یکم شبیه من.
چی؟
وقتی منو می‌بینن هم مردم فکر می‌کنن «هوم، یه سوئیت...»
و بعد معلوم می‌شه یه کمد تأسیساتی؟
نه.
این دقیقاً اون کار هنری من نیست.
نه، معلومه.
پس چیه؟
هیچی.
روزانه هزارتا عکس گذاشتن کار هنری خاصی نیست، مگه نه؟
مگه اینکه یه چیز شخصی توش بذاری.
یعنی، من اصولاً این کار رو برای بقیه می‌کنم.
فروختن شامپو؟
خب، شامپو...
کفش‌های برند، مد.
مسافرت کردن خیلی باحاله.
دقیقاً همونه، ولی گرون‌تر.
تحت تأثیر قرار دادن تو آسون نیست، نه؟
آدما یه چیزی می‌گن، ولی یه چیز دیگه‌ن.
دیگه از این چیزا خسته شدم.
آشنا به نظر میاد.
اون آدما...
هر کی با من می‌گرده
یه چیزی ازم می‌خواد...
که یه چیزی داشته باشه...
که یه چیزی بهش داده بشه.
آره، منطقیه دیگه، نه؟
اونا فقط اعتماد به نفس ندارن، در حالی که تو انگار همه‌چی داری.
«انگار»؟
انگار، آره.
خب، «انگار»...
من چی می‌دونم؟
خیلی چیزا...
انگار.
اینجایی.
پیدا کردن یه تمیزکننده چندمنظوره چقدر سخته؟
بجنبید.
تقریباً تمومه، تقریباً وقت خوابه.
فکر کنم می‌خوام سه روز بخوابم.
حتماً همین کار رو می‌کنیم.
سم.
این چه کوفتیه؟
هی میل، چطوری؟
خوبم.
چه خوب.
سم، می‌تونیم یه صحبت کوتاه داشته باشیم، فقط دوتایی؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
سم، راستش
می‌تونم کلی عذرخواهی کنم
ولی فایده‌ای نداره.
من واقعاً-
ببخشید می‌شه فقط دو دقیقه...؟
سم، کاملاً می‌فهمم که رفتارم چقدر بی‌جا بود.
بهش فکر کردم و... -وای.
ببین، اگه کسی تو یه رابطه خیانت کنه
یعنی یه چیزی از قبل داره اشتباه پیش می‌ره
بین اون دو نفر.
یعنی پایه‌ها درست نیست.
این به اون معنا نیست که تو باید...
...اوضاع رو بدتر کنی.
اون وقت می‌تونی کاملاً مطمئن باشی که شکست می‌خوره.
آره خب، تو تقریباً همین کار رو کردی.
تقریباً؟
خیلی شدید.
پس، برای اینکه بهترش کنیم باید یه قدم به عقب برداریم.
ببینیم چی اشتباه پیش رفت.
ببین سم، تو فقط باید منو دوباره قبول کنی.
یه شانس دیگه بهم بده. همه‌چیو متفاوت انجام می‌دم
و رابطه‌مون عالی می‌شه.
بهترین دوست‌پسری که تا حالا داشتی رو...
...دوباره به دست میاری.
هی، باس.
من دیگه به این راحتی‌ها تحت تأثیر قرار نمی‌گیرم.
پس...
خوبی؟
تقریباً.
همه‌چیو شنیدم.
همین الان ردش کردی رفت.
آفرین.
داری خیلی قوی می‌شی.
عاشقتم رفیق.
راستش، اگه تو رو نداشتمـ... -اگه من تو رو نداشتم.
سمی.
اینجا چیکار می‌کنی؟
هی، سم...
خواهش می‌کنم بذار- -باس.
این اتفاق نمی‌افته.
سم خیلی واضح گفته، اینجا محل کارشه
پس همین الان تنهاش بذار، فهمیدی؟ -نه.
سمی، خواهش می‌کنم بذار- -یالا.
سم، بذار من-
سمی بذار من-
هی، آروم باش.
-این مسخره‌ست. -باشه، روز خوبی داشته باشید آقا.
این پسره، لعنتی...
آره، من واقعاً می‌خوامـ... -نه.
ببخشید. -سم.
مستی؟
نه.
یه ذره.
جداً تمام شب بیدار بودی؟
خواهش می‌کنم، باید منو ببخشی.
بدون تو من چی می‌شم؟
هیچی.
یه بدبخت بیچاره.
تو همیشه بدبخت بودی.
باس، خواهش می‌کنم.
من سر کارم.
منو قبول کن
اون وقت دیگه مجبور نیستی هیچ‌کدوم از این کارا رو بکنی.
هان؟
عزیزم؟
لپ‌گلی؟ -تمومش کن، باس.
شیرینی کوچولو.
یالا. -تمومش کن.
تمومش کن!
ببین، تو مال منی.
گفت نه، مگه نه؟
پس گم شو.
سمی.
باس، فقط برو.
نه...
سم.
فندر.
فکر می‌کنی این کار نرمالیه؟
یهویی مشت زدن تو صورت یکی؟
یهویی؟ داشت بهت دست می‌زد.
من می‌تونم از خودم مراقبت کنم.
معلوم بود.
داشت صورتتو لمس می‌کرد.
می‌دونی چی رو نمی‌تونم بفهمم سم؟
اینکه یکی فکر کنه می‌تونه همینجوری دستای کثیفشو روی تو بذاره.
موضوع چیه؟
نمی‌تونم تحمل کنم یکی با تو اینجوری رفتار کنه.
منم اصلاً نمی‌دونم...
این یعنی چی.
تو واقعاً همین الان زدی تو صورت دوست‌پسر سابقم؟
آره، فکر کنم.
این خیلی شجاعانه‌ست، یا خیلی احمقانه؟
هر دو...
...فکر کنم.
آره.
من...
آره...
فقط...
خداحافظ.
فندر.
هنوز خیلی کار داری؟
نه. تقریباً تمومه.
چه خوب.
آره.
خب پس...
خداحافظ. -خداحافظ.
اینا چیه؟
فندر زده تو صورت باس؟
آره. باید اعتراف کنم
دلم می‌خواست خودم یه مشت بهش بزنم.
آره؟
فکر نمی‌کنی ما هم باید هر از گاهی
یه ضربه بزنیم؟
مراقب آدمایی مثل اون باش.
سم؟
الو؟
سم؟
الو، چه خبره؟
هیچی.
فردا باهات حرف می‌زنم، باشه؟
خوب بخوابی.
هی.
تازه دارم می‌فهمم قیافه عادی‌ت چه شکلیه.
آره، من در واقع فقط دو دست لباس دارم
یونیفرم هتل و لباس خوابم.
بیشتر شبیه خودت شدی.
خوشم میاد.
و می‌دونی من کجا زندگی می‌کنم.
این یکم برام عجیبه.
فکر کردم...
بیا یه کار باحال بکنیم
بدون آدمای دیگه یا خشونت فیزیکی.
چی، الان؟
مگه اینکه به کاناپه‌ت چسبیده باشی...
که قضاوتت نمی‌کنم.
هر جور راحتی.
سلام، آقا.
آماده‌ای؟
تقریباً رسیدیم...
سه، دو، یک...
خوشت نیومد؟
خوشم اومد.
یکم تحت تأثیر قرار گرفتی؟
تحت تأثیر؟ هرگز.
ممنون. -مواظب باش.
خب این به روش سو-وید پخته شده.
و؟
خوشت نیومد؟
نمی‌فهمم.
هرچی آدما پولدارتر می‌شن، عجیب‌تر غذا می‌خورن
و از همه مهم‌تر، کمتر می‌خورن.
می‌تونی یه شب کامل رو با یه برگ کاهو و یه ذره کف سر کنی؟
صبر کن، بازم میاد.
اگه می‌رفتیم ساندویچی هم خوب بود.
یه سیب‌زمینی سرخ‌کرده خفن.
اگه بشنون، دیوونه می‌شن.
اصلاً می‌دونی رزرو کردن یه سرآشپز لحظه آخری چقدر هزینه داره؟
شانس آوردم تونستم برامون جا بگیرم، چون من...
...تو حتماً می‌خوای در موردش پست بذاری.
آره. اتفاقاً می‌خوام.
ببخشید.
نمی‌خوام ناشکری کنم، ولی
من اینجا مثل یه حیوون روستایی با لباس خواب نشستم
که دور و برم پر از چیزای گرونه.
عادت ندارم.
نه؟
هیچ‌وقت؟
چی؟
من و مامانم، تو کرومنی؟
با هم می‌رفتیم رستوران چینی.
یه اسپرینگ رول به عنوان پیش‌غذا می‌گرفتیم.
شرط می‌بندم هیچ‌وقت با مادرت غذای چینی نخوردی.
نه؟
آره، اینستاتو دیدم.
وقتی ما بیرون شام می‌خوردیم
همیشه یه لشکر آدم همراهمون بود.
دوست، اونجور که مادرم بهشون می‌گفت.
همیشه آدمای باکلاسی بودن.
سرمایه‌گذارها، تهیه‌کننده‌ها...
...و منم همیشه باید می‌رفتم، می‌دونی؟
یه میمون کوچولو تو کت و شلوار.
راستش، مادرم هیچ‌وقت نبود.
همیشه گوئن آشپزی می‌کرد.
آره، گوئن پرستار بچه. -وای خدا، پرستار بچه.
اونم هست...
کلیشه‌ها بی‌دلیل به وجود نیومدن.
و به خاطر همینه که تو واقعاً شخصیت نداری.
ببخشید؟
فکر می‌کنم، نه مطمئنم که بزرگ شدن
توی کرومنی برای شخصیتت خیلی بهتره.
آره؟
باشه.
پس بیا ببینیم.
الان؟
جونز. ما اینجا پیاده می‌شیم.
خیلی ممنون.
بفرمایید. -ممنون.
عصر به‌خیر. -سلام آقا.
بهترین سیب‌زمینی سرخ‌کرده روستا؟
داشتم از گشنگی می‌مردم.
هرچند ترجیح می‌دادم چینی بخورم.
اینجا همه‌چی بعد از نه تعطیل می‌شه.
همینجاست.
مرکز پر جنب و جوش جوونی من.
این؟
آره، دقیقاً همین.
یه زمین بازی؟
اینجا راه رفتن یاد گرفتم، خونه درختی ساختن.
پسرا علیه دخترا.
از هم دیگه خواستگاری کردن.
همه‌ش اینجا.
اولین بوسه؟
اونم اینجا.
عجیبه.
اصلاً نمی‌دونم چه حسی داره.
اینکه همه‌چی تو یه جا باشه...
خیلی خاصه.
مگه لوس‌آنجلس یه جا نیست؟
من اونجا بزرگ نشدم. یعنی، یه قسمتیش...
ولی تو ریو، سیدنی، هنگ‌کنگ هم بودم.
ویلاهایی تو شهرک‌های دربسته.
نه دوستی، نه زمین بازی. فقط دورهای بی‌پایان تو استخر خودت.
استخر خودت؟ تو واقعاً یه جورایی غم‌انگیزی.
بدون دوست‌دختر...
روی تاب.
فکر کنم اینجوری اولین بوسه سخت می‌شه..
بگو ببینم...
اون...
اینجا بود....
روی این تاب؟
نه روش، ولی...
اوه نه.
اون بالنسیا...
چیزات؟
یالا.
یه فکری دارم.
داریم چیکار می‌کنیم؟
یالا.
در واقع خیلی بزرگه.
مامانم خوابه.
پس یالا.
جداً؟ -پاتو بذار.
یک کم بالاتر...
سم.
خودم انجامش می‌دم.
جوراب من نه!
بدش به من.
از شکر که نساختنت، نه؟
جدی؟
یه چیزی رو کفشته.
بیا اینجا.
عصر به‌خیر.
یا باید بگم «شب به‌خیر»؟
مامان، سلام.
کفش‌هاش کثیف شده بود، واسه همین...
بله، ببخشید خانم.
سم گفت شما خوابید.
اوه، اینطور گفت؟
و اینو به کی گفت؟
فندر. اسمم فندره، خانم. سم رو از سر کارش می‌شناسم.
و، آره، پام رفت تو گِل.
شماها که حسابی خیس شدین. بیاین تو، لباستون رو عوض کنین.
من کتری رو می‌ذارم. باشه؟
مطمئنی؟
معلومه. بیاین دیگه.
خب، فکر کنم الانه که با مامانم آشنا بشی.
آره.
مسئله اینه که...
...من هنوز باید یه سری کار انجام بدم.
الان؟
آره، یه کاری برای شرکت، آنلاینه، تایم‌زون‌ها فرق می‌کنه...
ببخشید.
هی، اون کجا رفت؟ اسمش چی بود دوباره؟
فندر؟
قرار نیست یه کسی که تقریباً اولین قرارمه رو معرفی کنم.
به مامانم، مگه نه؟
چرا که نه؟ تو حیاط من بودی.
یه‌کم زود نیست؟
منظورت چیه، زود؟
خب...
بعد از...
همه‌ی اون اتفاق‌ها.
فقط می‌خواست زمین بازی رو ببینه، بعد کفش‌هاش کثیف شد، واسه همین...
عجب کفش‌های سفیدی بود، نه؟
آره.
وقت خوابه؟
ترجیح می‌دم نه، ولی...
ولی مجبوری.
خبر هیجان‌انگیزیه؟
نه، چطور؟
همینطوری فکر کردم.
هیچی.
تو هم امروز پذیرش هستی؟
نه.
باشه.
دیشب کجا بودی؟ -ببخشید؟
کجا بودی؟ -خونه مامانم.
خونه مامانت؟ -خونه مامانم، آره...
خونه مامانم، آره. خیلی عجیبه؟
اِما دیدت که سوار ماشین اون پسره فندر شدی.
ولی هرچی...
هی، اون مهمون هتلیه که
تو داری توش کار می‌کنی، اونم به لطف من.
اینو یادت نره.
من خونه مامانم بودم.
باشه.
شیفتم داره شروع می‌شه.
اون پسره فندر امروز برای صبحونه پیداش نشد.
واسه همین نظافتچی رو فرستادم تو اتاقش...
تختش هنوز مرتب بود. دیشب هیچ‌کس اونجا نخوابیده.
عجیبه، نه؟
و می‌دونی چی عجیب‌تره؟
میل؟
جرئت نکردم زودتر بگم چون می‌دونم قرار نیست-
اگه ملوین بفهمه که تو اون سوئیت خوابیدی،
اون‌وقت من مسئولش می‌شم.
نخوابیدم.
خونه مامانم بودم.
وای خدای من.
هرچی تو بگی.
خواهش می‌کنم، گوش کن...
اون با یه تاکسی اومد دم در، و منم واقعاً نمی‌تونستم بگم نه.
بعدش سر از کرومنی درآوردیم.
چی؟
اونجا غیبش زد.
و بریتنی می‌گه اون اینجا نخوابیده.
این چه وضعیه؟
دیگه به دایرکت‌هام جواب نمی‌ده واسه همین نمی‌دونم چیکار کنم.
نشونم بده.
آره. معما حل شد.
با مدل‌ها بیرون بوده.
این کی بوده؟
دیشب دیگه، معلومه.
همین الان با یکی از اون زن‌ها
تو تخته. چی فکر کردی؟
سم، این کار رو نکن.
داشتی راه درست رو می‌رفتی.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
سلام آقا. -اتاق ۱۰۱.
عالی.
اون میز لطفاً. -ممنون.
هی.
می‌خوای بعد از شیفتت با هم باشیم؟
نه؟
ببخشید، ولی...
اول از حیاطم فرار می‌کنی، بعد سه روز غیبت می‌زنه.
و حالا انتظار داری با هم وقت بگذرونیم؟
نه مرسی.
من که شماره‌ت رو ندارم، چطوری غیبم بزنه؟
حالا که حرفش شد...
می‌تونم شماره‌ت رو داشته باشم؟
روز خوبی داشته باشی.
با اون مهمونی‌های رونمایی‌ت خوش بگذره.
و دیگه فکر جواب دادن به دایرکت‌هامم نکن.
دایرکت؟
فراموشش کن، باشه؟
آقا؟
- اتاق ۲۰... - اوه، شبکه‌های اجتماعی.
ببخشید.
خودم مدیریتشون نمی‌کنم.
نیک رو این اطراف دیدی، نه؟
اون همه این کارها رو می‌کنه، پست‌ها رو برنامه‌ریزی می‌کنه.
هر از گاهی هم جواب مردم رو می‌ده.
کارت کی تموم می‌شه؟
نه ممنون.
من واقعاً نمی‌شناسمت...
و دیگه هم نمی‌خوام بشناسمت.
از صبحونه‌تون لذت ببرین.
آقا؟ -۲۰۴.
عالی.
لطفاً اونجا بفرمایید بشینید.
باشه، ممنون. -عالیه.
شماره اتاق؟
بله، از اون طرف لطفاً.
یه چیز رمانتیک؟
نه لطفاً. اکشن یا ترسناک؟
مغزم در حال حاضر بیشتر از این نمی‌کشه.
شاید یه چیزی درباره جراح ستون فقرات؟
از اینجا؟
سم.
بله؟
هی، فندرم.
آره، به اندازه کافی واضح نبودم؟
حرفی که زدی منو به فکر فرو برد و...
حق با توئه.
تو واقعاً منو نمی‌شناسی.
درسته.
خب، می‌خوای بدونی من کی‌ام؟
چیزی رو بدونی که هیچ‌کس نمی‌دونه؟
بیا بیرون، بهت نشون می‌دم.
چی؟
من دم در خونه‌تون وایستادم.
نمی‌تونم.
می‌خوایم فیلم ببینیم.
اوه، پس منتظر می‌مونم.
وقت دارم.
اگه می‌خوای بدونی اون چند روز کجا رفتم، باید بهت نشون بدم.
تنها راهش همینه.
نمی‌تونی همینطوری بگی؟
از فیلمت لذت ببر.
امیدوارم بعداً ببینمت.
باشه. باشه، آره.
خداحافظ.
آره، روشنش کن.
سلام.
هی.
چک شد.
اول ایمنی.
این چیه؟
تو می‌سازی...
تو اینا رو می‌سازی؟
آخه کی یه استودیوی کامل رو مخفی نگه می‌داره؟
و؟
اصلاً نمی‌فهمم.
تو همه‌ی اینا رو می‌سازی؟
خوشت نمیاد؟
درک می‌کنم.
مشکلی نیست.
دارم شوخی می‌کنم.
آره خوشم میاد. واقعاً خوبه.
اون یکی فوق‌العاده‌ست.
و اون یکی.
این یکی رو خیلی خوب نمی‌فهمم...
ولی اونم خیلی قشنگه.
چرا باید اینو مخفی نگه داری؟
من فندر کرونم، پسرِ...
همون یارو که بارهای روی پشت‌بوم داره.
همون ویدیوهای «با من آماده شو».
هیچ‌کس اینو جدی نمی‌گیره.
ولی واقعاً خوبه.
اوه آره؟
بیشتر مردم براشون مهم نیست.
و برای تو مهمه که مردم در موردت چی فکر می‌کنن؟
موضوع این نیست.
برای من غیرممکنه.
قبلاً یه چیزهایی پست کردم.
و سریع کلی ترول ریخت سرم.
«اینم مثل مادرش بی‌ استعداده.»
از این جور چیزا.
می‌دونی، اگه مثل من باشی.
بهتره نقش همون پولدار عوضی رو بازی کنی.
واسه همینه که اینقدر محتوای تبلیغاتی درست می‌کنم...
تا بتونم تمام وقت آزادم رو...
اینجا بگذرونم.
پس، وقتی غیبت زد...
من اینجا بودم.
هنوز آماده نبودم بهت اعتماد کنم.
من فقط...
آره.
آره. این به گوشم آشناست..
می‌خوای- -راز دیگه‌ای هم داری؟
نه.
خب...
انگشت کوچیک پای چپم خیلی عجیبه...
اوه؟ هیجان‌انگیزه.
هی.
از یه فنجون قهوه بدم نمیاد، آقا.
اوه، که اینطور.
ترجیحاً همین الان.
ای شیطون.
اونجا همه‌چی مرتبه؟
مواظب باش، داغه. -ممنون.
خب. می‌تونم منم امتحان کنم؟
حتماً.
بشینید، آقا.
اینطوری؟
آره. لطفاً سعی کن تکون نخوری.
می‌خوام هنر واقعی رو بهت نشون بدم.
داری توقعم رو بالا می‌بری.
شگفت‌زده می‌شی.
باشه...
خب؟
موبه‌مو خودشه.
نوبت منه.
باشه.
بیا، یه ایده‌ی باحال دارم.
چی؟
میای؟
آره.
هیچ هنرمندی هست که بهت الهام بده؟
نه، من فقط دنبال دلم می‌رم.
یعنی هیچ الگویی تو دنیای هنر نداری؟
آره دارم...
...فقط خیلی زیادن.
نظرت در مورد یه چیزی شبیه اون چیه؟
اون مزخرفات تیک‌تاک؟
نه. -اینو یه اینفلوئنسر می‌گه.
بیا بریم، گشنمه.
با ماهی؟
با ماهی، معلومه.
تو تمام روز هیچی نخوردی؟
ماهی کاد سوخاری...
نمی‌دونستم اینقدر دلم براش تنگ شده.
چون همیشه در سفری، معلومه.
آقای بین‌المللی.
فکر کنم آره.
تو هیچوقت سفر نمی‌ری؟
من داشتم سفر می‌کردم.
تو تایلند...
...ولی آخرش مجبور شدم مستقیم برگردم.
چرا؟
می‌خواستم یه سال استراحت کنم.
که دور اروپا سفر کنم.
یه‌کم کار کنم، با قطار برم یه جایی.
یه جای دیگه کار کنم، دوباره با یه قطار دیگه...
...تا کل اروپا رو تو یه سال ببینم.
ولی تو رفتی تایلند...
آره رفتم تایلند.
انتخاب خودم نبود.
راستش اصلاً نمی‌خواستم برم اونجا...
...ولی اون می‌خواست.
و بعدش...
ترجیح می‌دم در موردش حرف نزنم.
من دیگه اون آدم سابق نیستم، پس...
چرا به هر حال نمی‌ری؟
سال هنوز تموم نشده.
مگه نه؟
مشکل پوله؟
اگه نمی‌خوای در موردش حرف بزنی...
وضعیت مامانم داره بدتر می‌شه.
آروم آروم، ولی سریع‌تر و سریع‌تر...
اون...؟
آره، مریضه.
چش شده؟
ام‌اس پیشرونده.
الان هنوز می‌تونه همه کارهاش رو خودش انجام بده، ولی...
نمی‌دونی تا کی.
اولش عصاست...
ولی بعد از اون...
چه ضدحالی...
هیچ خاطره خوبی از مادرت داری؟
باید از یکی دیگه بپرسم.
چون خودم که هیچوقت باهاش حرف نمی‌زنم.
یه چیز دیگه‌ای هم ترتیب دادم.
اوه؟
چطوری اینو هماهنگ کردی؟
اوه، خودت که می‌دونی...
...فوت و فن کاره.
عصر به‌خیر، آقای کرون.
عصر به‌خیر.
بازم ممنون.
مشکلی نیست.
آره، حالا یه‌کم عقب‌تر.
سبیلش یه‌کم کمه...
سگ؟
پس تو اینو ساختی؟
آره. -اوه؟
کارت رو درک می‌کنم...
نمی‌دونم این تعریفه یا نه...
معلومه که هست.
چرا شروع به فروختنشون نمی‌کنی؟
و بعدش می‌تونی همه این کثافت‌کاری‌های آنلاین رو ول کنی.
کثافت‌کاری آنلاین؟
بامزه.
ببخشید.
باور کن، داره باهاش قرار می‌ذاره.
بی‌خیال شو میل. خوب نیست که داره یکم با بقیه می‌جوشه؟
نه، نیست.
داره به یه پسر وابسته می‌شه.
دقیقاً همون کاری که گفت دیگه انجام نمی‌ده.
تو هم خیلی به من وابسته بودی.
...اگه یادت رفته باشه.
ولی نه به قیمت بقیه‌ی زندگی‌م.
حرفت درسته.
تو بهترینی.
صبح به‌خیر.
مزاحم شدم؟
اصلاً.
تو هم اینجا زندگی می‌کنی، مگه نه؟
خوب خوابیدی؟
تقریباً.
اوه؟
چرا؟
همینطوری.
ولی عالی به نظر میای.
نمی‌دونم...
داری می‌درخشی.
نه، اِم؟
آره، حتماً.
باشه میل، بزن بریم. وگرنه دیرمون می‌شه.
آره.
سر کار می‌بینمت.
آره، شاید.
ببخشید خانم.
می‌شه لطفاً تو یه کاری بهم کمک کنین؟
زهره‌ترکم کردی.
می‌تونی کمکم کنی.
به جای اینکه اینجا وایسی.
فقط چون تو مجبور نیستی کار کنی.
دلیل نمی‌شه من دست رو دست بذارم.
من...
ممنون.
به اندازه کافی کمک دارم.
باید این کار رو تموم کنم.
روز خوبی داشته باشی.
این کوه لباس‌های کثیف هیچوقت تموم می‌شه؟
و یه آدم چقدر ملافه و حوله می‌تونه لازم داشته باشه؟
می‌فهمی چی می‌گم؟
داره بهتون خوش می‌گذره؟
کی؟
تو.
و مهمونمون تو اتاق ۴۰۷.
بعضی وقتا با هم می‌گیم می‌خندیم.
می‌خندین؟
چیزی بیشتر از این نه؟
نه.
خوبه.
چون من امروز یه خانم رو پذیرش کردم.
خب؟
باید برای اتاق... ثبتش می‌کردم.
...۴۰۷.
براش یه کارت کلید اضافه صادر کردم.
نمی‌دونم...
حتماً دوست‌دخترشه.
جداً داری سعی می‌کنی دخالت کنی؟
دخالت؟ چطوری؟
فکر کردم هیچ خبری بینتون نیست؟
انگار خودت نمی‌دونی.
سمی...
هر کاری می‌خوای باهاش بکن.
ولی حداقل من باهات صادقم.
و من تنها کسی‌ام که تو این وضعیت تخمی گیر کرده.
میل.
چی شده؟
هیچی، بی‌خیال.
باشه.
پس اینجا چیکار می‌کنی؟
چون فکر نکنم امروز پذیرش باشی.
نه...
هی.
روز خوبی داشته باشی.
آره، خودشه.
من به اتاق اضافه‌ش کردم.
لوئیزا...
...یه چیزی.
تو حمومش بود.
ببخشید؟
تو حمومش بود.
تو حموم اون چیکار می‌کردی؟
سم، داری چه غلطی می‌کنی؟
من دارم تمام تلاشم رو می‌کنم که بهت کمک کنم.
من دارم با همه‌ی گندکاری‌هات سر و کله می‌زنم.
تو حتی به لطف من خونه داری.
باشه، فقط چون تو زندگی‌ت رو رواله.
با خونه‌ت، شغلت، زنت.
و اون زندگی تخمی سی‌سالگی‌ت.
دلیل نمی‌شه همه‌ش رو سر من خالی کنی.
چون حوصله‌ت سر رفته.
بفرما ساعت خروجت رو بزن، سم.
از نظر من، دیگه لازم نیست ساعت ورود بزنی.
باشه.
پس با هم هم‌نظریم.
سم؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
منم می‌خواستم همینو ازت بپرسم.
تو «رِد» هستی؟
ما یه جورایی وسط یه کاری هستیم.
هی، مجبور بودم مخفی نگهش دارم.
اگه مردم بدونن من کی‌ام.
کارم ارزشش رو از دست می‌ده.
چند تا راز دیگه رو باید کشف کنم؟
سم، خواهش می‌کنم.
چاره‌ای نداشتم.
نمی‌شه به هیچ‌کس اعتماد کرد.
اگه مردم فرصتش رو پیدا کنن، همیشه ازش استفاده می‌کنن تا-
«مردم»؟
مدام از «مردم» حرف می‌زنی، ولی این قضیه در مورد منه، فندر.
این چیه؟
یه مجموعه، با الهام از...
این چیه؟
خوشت میاد ازشون؟
همین الانم فروخته شدن.
راستش به قیمت خیلی خوبی.
فکر کنم واقعاً مهم نیست، نه؟
قراره بعداً یکی دیگه درست کنم.
زنده.
من...
...باید دیگه برم.
همینطوری می‌خوای ادامه بدی؟
مجبورم. شماره چهار از این مجموعه.
من واقعاً مطمئنم که این...
سم، مواظب باشی؟
سم، لطفاً مواظب باش.
من واقعاً فکر می‌کردم من و تو با همیم.
بودیم. هستیم.
«فقط دختر هتل»
یه چیز کاملاً متفاوتی می‌گه.
فقط یه عنوانه.
برای من، تو فقط خودتی.
واسه همینه که اینقدر خوب شدن.
چون تونستم یه چیز
واقعی خلق کنم.
چون تو خیلی واقعی هستی.
واقعی؟
واقعی، آره.
اصلاً می‌دونی چقدر این نایابه
تو دنیای من؟
تو به مادر من عصا دادی.
در تضاد با... خیلی خوب درمیاد.
مادر من با عصا راه نمی‌ره.
آره، ولی گفتی حالش داره بدتر می‌شه؟
و اون داستان منو تحت تأثیر قرار داد، پس...
پس فکر کردی چند مرحله جلوتر بپری؟
برای تأثیرگذاری؟
و شماره چهار قراره چی باشه؟
مامان روی ویلچر؟
مامان تو بیمارستان؟
مامان توی یه تابوت لعنتی؟
یه ایده دارم.
می‌تونم سودش رو اهدا کنم.
سود همه‌ی اون نقاشی‌ها رو.
اون‌وقت دیگه مجبور نیستی تو اون هتلت کار کنی.
و می‌تونی واقعاً کنار مادرت باشی.
«واقعاً کنار مادرم باشم»؟
چون الان نیستم؟
تو اصلاً چی از این چیزا سر درمیاری؟
و همه‌ی اینا با پول تو درست می‌شه؟
چون همه‌چیز فروشیه، نه؟
تو فقط از من استفاده کردی.
و حالا می‌خوای خودت رو بخرب
با یه‌کم پول که اصلاً جاش برات خالی نمی‌مونه؟
چقدر داغونی تو؟
منظورم اصلاً این نیست.
من فروشی نیستم.
سم!
اوه، عزیزم.
بیا اینجا.
بیا.
بفرما.
سم، لطفاً جواب بده.
شاید چیز خوبی باشه.
تا بتونی باهاش حرف بزنی و حلش کنی.
من همه حرف‌هام رو زدم.
سم هستم بفرمایید.
بله.
متأسفانه من آدم درستی نیستم.
من دیگه باهاش در تماس نیستم.
چی شده؟
تو بیمارستانه.
من آخرین کسی بودم که سعی کرده بهش زنگ بزنه.
چی؟
من قطع کردم.
آره، دیدم.
نمی‌تونم برم ببینمش، می‌تونم؟
نمی‌تونم هم نرم.
عزیزم، فقط تو می‌دونی چیکار کنی.
تو داری احساست رو حس می‌کنی، پس می‌دونی چیکار کنی.
ولی احساسات من همیشه اشتباهه.
سمی- -همیشه!
واسه همینه که هیچوقت هیچی رو تموم نمی‌کنم.
نه مدرسه، نه سفر...
هیچ دوستی برام نمونده...
چون عاشق پسرهای اشتباهی می‌شم.
من هیچ کاری رو مستقل انجام نمی‌دم.
این درست نیست، تو خیلی کارها رو خودت انجام می‌دی.
عزیزم، فقط باید یه کم بیشتر به خودت ایمان داشته باشی.
ایمان؟ -آره.
من ندارم.
سم؟
ببخشید، بیدارت کردم؟
بیا اینجا.
به هر حال اینطوری نمی‌تونستم بخوابم.
خیلی عمیق خوابیده بودی.
نه نبودم. -چرا بودی.
تو اینجایی.
نمی‌تونستم نیام، می‌تونستم؟
اون شب...
تو کرومنی...
باید لایو می‌رفتم.
کاملاً فراموش کرده بودم.
فقط قرار بود برای شام بریم آمستردام.
سه ثانیه بعد، ما تو باغچه مادر تو بودیم.
و نصف شب گذشته بود.
تنها چیزی که می‌تونستم بهش فکر کنم تو بودی.
تمام فکرم پر از تو بود.
پس تنها چیزی که می‌تونستم بکشم...
تو بودی.
می‌تونستی بهم بگی.
باید می‌گفتم.
جرئتش رو نداشتم.
اصلاً نمی‌فهمم.
تو تازه همه‌چیز رو نشون داده بودی.
سم، همه‌چیز داشت خیلی خوب پیش می‌رفت.
اولین بار بود که حس می‌کردم دارم واقعاً یه چیزی خلق می‌کنم.
و اگه پرسیده بودمـ...
اون‌وقت می‌تونستم بهت بگم این کار رو نکن.
از این می‌ترسیدی؟
که بهت اجازه ندم؟
آره.
این واقعاً درست نیست.
می‌دونم.
نباید می‌شکستمشون. اونم واقعاً کار درستی نبود.
این آسیب باعث شده ارزششون دو برابر بشه.
چی؟
دنیای شماها دیوونه‌خونه‌ست.
می‌خوای باهاشون چیکار کنی؟
نمی‌خوام ازشون جدا بشم، سم.
تو روشون هستی.
پیشم می‌مونی؟
اون پرستاره وقتی تو رو تو تخت پیدا کرد اصلاً خوشش نیومد.
نه.
«اینجا هتل نیست.»
فکر کنم می‌خوام تمومش کنم...
چی رو تموم کنی؟
به خاطر من؟
اینقدر خودخواه نباش.
واقعاً چی برام داشته؟
هیچی. فقط استرس، راز...
نمی‌تونم ضد شهرت باشم.
و همزمان سعی کنم مشهور بمونم.
اینطوری نمی‌شه.
شاید بتونم بیام تو هتل با شماها کار کنم؟
یا شاید بتونم برم دانشکده هنر.
تا روی چیزی که واقعاً می‌خوام کار کنم.
اون‌وقت می‌تونیم خیلی همدیگه رو ببینیم.
یا نه؟
راستش منم یه چیزی باید بهت بگم.
من دارم می‌رم.
می‌ری؟
-می‌رم، می‌رم، آره.
رزرو هم کردم.
می‌خوام برم سفرم رو.
و باید این کار رو بکنم.
خودم. تا بفهمم کی‌ام، و چی می‌خوام.
ولی تو خودت رو بهتر از هر کسی می‌شناسی.
نه.
نه کاملاً.
و اگه بگم «نرو» چی؟
همینجا بمون، پیش من بمون.
می‌مونی؟
اون‌وقت فوراً می‌موندم.
ولی نمی‌خوام اینطوری باشم.
تازه سه ثانیه‌ست که می‌شناسمت، بعد بیام به میلا دروغ بگم؟
و به خودم.
و تو هم دقیقاً همین کار رو می‌کنی.
می‌خوام کاری رو بکنم چون خودم انتخابش کردم.
نه چون اتفاقی اینجوری پیش اومده.
پس هر دومون می‌خوایم با هم باشیم، ولی این کار رو نمی‌کنیم؟
با هم نبودن ما به نفع همه‌ست.
منم اینو نمی‌خوام، ولی مجبورم این کار رو بکنم.
چی فکر کردی؟
که الان وقت مناسبی برای حرف زدنه؟
ببخشید، باشه.
برای چی؟
برای همه‌چیز.
همه‌چیز.
اینکه خیلیه.
یه جورایی گند زدم به همه‌چی...
یه جورایی؟ - یه جورایی که نه، خیلی.
میای تو؟
آره.
مطمئنی نمی‌خوای من برسونمت؟
لازم نیست.
خودم تنهایی از پسش برمیام.
دیگه یه راست برنگردی اینجا، باشه؟
شوخی می‌کنم.
حتماً زود برگرد.
طاقت دوریت رو ندارم.
واسه همه‌چیز ممنون، اِم.
خواهش می‌کنم.
عجله کن، وگرنه از قطارت جا می‌مونی.
خیلی بهت افتخار می‌کنم.
تو از پسش برمیای.
من از پسش برمیام.
حالا حالاها منو نمی‌بینی.
سمی؟
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.