زیرنویس: اشکان هیدی
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
امروز پنج‌شنبه، ششم اوت سال ۲۰۱۵ است.
قراره با سارا کوربت مصاحبه کنم.
خب، سارا، می‌دونی امروز چرا اینجایی؟
آره.
بهم بگو چرا اینجایی.
چون بابام مُرده.
خب.
فقط بشین عزیزم.
و جک، اسم من بَرَندی‌ئه و کار من اینه که امروز با تو صحبت کنم.
گفتی بابات مرده. اسم بابات چیه؟
جیسون پاول کوربت. ک-و-ر-ب-ت.
اسم مامانت چیه؟
مالی مارتنز.
و اسم پدربزرگت چیه؟
اسمش تام مارتنزه.
باشه. و تو چی صداش می‌کنی؟
بهش می‌گم پدربزرگ تام.
- پدربزرگ تام. - بسیار خب.
مرکز ۹۱۱ شهرستان دیویدسون. آدرس موقعیت اضطراری‌تون کجاست؟
اسم من تام مارتنزه.
تو خیابون پنتر کریک کورت هستم،
و... ما کمک می‌خوایم.
باشه، اونجا چه خبره؟
شوهرِ... شوهر دخترم،
امم... دامادم،
اِ... با دخترم دعواش شد.
من دخالت کردم، و من...
...زدم تو سرش.
- با چی؟ - با یه چوب بیسبال.
- با چوب بیسبال؟ - بله خانم.
کمک!
- الان هوشیاره؟ - نه.
نفس می‌کشه؟
نمی‌تونم بگم.
تو رختخواب خوابِ خواب بودم که تلفن زنگ خورد.
به عنوان یه کارآگاه می‌دونی که وقتی تلفن ساعت سه صبح زنگ می‌خوره،
هیچ‌وقت خبر خوبی نیست.
خلاصه از تخت پریدم بیرون و از خونه زدم بیرون،
و راه افتادم به سمت «مِدولندز» تو کارولینای شمالی.
وارد خونه می‌شم،
و یه نگاه به داخل اتاق خواب اصلی می‌اندازم،
و صحنه‌ی خیلی وحشتناکیه.
یکی از خونین‌ترین صحنه‌های جرمی‌ئه که تو این مدت دیده‌ام.
خانمی که اونجا زندگی می‌کنه بهم می‌گه که اسمش مالی کوربته...
...و قربانی هم شوهرشه، جیسون کوربت.
این اداره‌ها خیلی سردن.
- ممنون. - خواهش می‌کنم.
خیلی خب. بگو ببینم امشب چی شد.
داشتیم دعوا می‌کردیم.
- کی داشت دعوا می‌کرد؟ - من و شوهرم.
دخترم کابوس دیده بود.
من یا اون بیدارش کردیم، واسه همین عصبانی بود.
داشت خفه‌م می‌کرد.
چطوری داشت خفه‌ت می‌کرد؟
اول، با دستش خیلی محکم اینجا رو فشار داد.
یه لحظه ولم کرد و منم خیلی بلند جیغ زدم.
بعدش رو دیگه یادم نمیاد تا وقتی که بابام اومد تو.
باشه.
از طبقه‌ی بالا صدای جروبحث و بوم بوم می‌شنیدم.
و... اوضاع ناجور به نظر می‌رسید.
چوب بیسبال رو برداشتم و دویدم بالا.
خب، در اتاق خواب رو که باز کردم،
دیدم این‌طوری گلوی مالی رو گرفته.
تا من رو دید،
این‌طوری دستش رو دور گلوش حلقه کرد.
منم گفتم: «ولش کن».
گفت: «می‌کشمش».
- گفتم: «ولش کن». - گفت: «می‌کشمش».
و شروع کرد به کشوندنش سمتِ...
...یعنی داخلِ، اِ... حموم.
و من زدمش.
با چوب بیسبال زدمش.
و اونم دستشو دراز کرد و چوب رو گرفت.
جیسون چوب بیسبال رو گرفت.
و... سعی کرد بابامو بزنه.
فکر کنم ضربه‌ش بهش نخورد و...
من...
امم...
زدم تو سرش.
با چی زدی تو سرش؟
با... با یه آجری که روی پاتختی‌م بود.
باشه.
مطمئن نیستم. به سرش زدم یا شونه‌ش.
چند بار به جیسون ضربه زدی؟
نمی‌دونم.
باشه. یادت نمیاد؟
نمی‌دونم.
نمی‌تونم بهتون بگم چند بار زدمش.
نمی‌تونم بهتون بگم چند بار منو هُل داد.
نمی‌تونم بگم. من...
چون یه جنگ تمام عیار بود.
این دو نفر به ما می‌گن که داشتن برای نجات جونشون می‌جنگیدن.
شوهرش جراحات وحشتناکی داره.
و به نظر میاد اون‌ها هیچ آسیبی ندیدن.
در کارولینای شمالی، اونا حق دارن از خودشون دفاع کنن.
اما آیا اون‌ها قربانی‌ان، یا اون مرد؟
یک ازدواج مرگبار آمریکایی زیرنویس: اشکان هیدی
می‌دونی که شوهرت با این جراحات دووم نیاورد، درسته؟
نه... فکر نمی‌کردم زنده بمونه.
نه، زنده نموند.
چند وقت بود که با هم بودین؟
احتمالاً هفت سال.
بچه‌های من، بچه‌های بیولوژیکی خودم نیستن.
بچه‌های همسر اولش هستن که فوت کرده.
کسی از خانواده‌ی شوهرت هست که بخوای باهاش تماس بگیریم؟
اوه خدای من.
اگه من از خانواده‌ش بترسم چی؟
می‌ترسم سعی کنن بچه‌ها رو بگیرن.
اِم...
- شماها قانونی ازدواج کردین؟ - بله.
- بچه‌ها رو به فرزندی قبول کردی؟ - نه.
خب، پس همچین احتمالی کاملاً وجود داره.
اوه!
به برادرم زنگ زدن و گفتن که جیسون مرده.
اون و مالی جر و بحث‌شون شده،
مالی هلش داده، افتاده، سرش خورده به جایی و مرده.
برای همین من فوراً شروع کردم به زنگ زدن به مالی،
اِم، ولی اون موقع جواب نداد.
درک نمی‌کنم. نمی‌تونم هضمش کنم.
می‌دونی، اصلاً نمی‌تونستم باورش کنم.
من و جیسون، خیلی با هم صمیمی بودیم.
خانواده‌ی خیلی پرجمعیتی داشتیم.
ما توی جینزبورو در لیمریک بزرگ شدیم.
جیسون، وِین و من سه تا بچه‌ی آخر بودیم.
جیسون همیشه بهترین دوستم بود.
وقتی خبر رو شنیدم،
اولین فکرم سلامتی و وضعیت جک و سارا بود.
و این‌طوری شد که، چند ساعت بعدش، وسایلم رو جمع کردم و راهی شدم...
...تا به آمریکا پرواز کنم تا بفهمم چه اتفاقی برای جیسون افتاده...
...و مطمئن بشم که جک و سارا در امان هستن.
فقط می‌دونستیم که باید خودمون رو هرچه سریع‌تر به کارولینای شمالی برسونیم.
من و تریسی توی وصیت‌نامه‌ی جیسون به‌عنوان قیم معرفی شده بودیم.
مستقیم رفتم دفتر وکیل جیسون.
وصیت‌نامه رو گرفتم و چند ساعت بعد به آمریکا پرواز کردم.
شروع کردیم به هماهنگی با دفتر دادستانی منطقه...
...که تحقیقات از این به بعد باید به چه سمتی پیش بره.
چیزی که فوراً متوجهش شدم...
...این بود که این پرونده با پرونده‌های معمالی‌ای که باهاشون سروکار داریم فرق داره.
من یه مأمور بازنشسته‌ی اف‌بی‌آی هستم.
توی اف‌بی‌آی چیکار می‌کردی؟
نیمه‌ی اول سابقه‌ی کاریم تو بخش جنایی بود.
نیمه‌ی دومش تو بخش ضداطلاعات.
تام مارتنز یه مأمور بازنشسته‌ی اف‌بی‌آی‌ئه،
و خودش هم آموزش دیده...
...و هم به افسرهای دیگه آموزش داده...
...در مورد هنر بازجویی.
ما در انجام وظیفه‌مون کوتاهی کردیم...
...اگه بخوایم حرف‌های هر کسی که مرتکب قتل شده رو دربست و بدون بررسی...
...قبول کنیم.
شاید بهتر باشه که من یه راست برم سر اصل ماجرا.
باشه.
چون به درک وضعیت روانی من کمک می‌کنه.
باشه.
من می‌بینم که تام داره سعی می‌کنه روایت رو کنترل کنه...
...و همه‌چیز رو اون‌طوری که خودش می‌خواد نشون بده.
تام هیچ‌وقت اعتراف نمی‌کنه که اصلاً دیده باشه مالی جیسون رو بزنه.
هیچ لحظه‌ای مالی هم توی این ضربه زدن‌ها شرکت کرد؟
وقتی کنترل چوب بیسبال از دستم در رفت و اون خودش رو خلاص کرد،
یه جوری حواسش رو پرت کرد، ولی نمی‌دونم.
هول شده بودم. نمی‌دونم.
دست‌پاچه‌ام. نمی‌دونم چی بگم.
باور کردنش برامون سخته.
شبِ حادثه، من خونه بودم،
متوجه شدم که مادر مالی تو زیرزمین بوده.
برای همین، ازش اظهارات گرفتیم.
شارون مارتنز بهمون می‌گه...
...که نصفه‌شب با یه سر و صدایی بیدار شدن،
و صدای جیغ دخترش رو می‌شنوه.
شوهرش از رختخواب بلند می‌شه،
می‌ره بالا تا ببینه چه خبره،
و اونم غلت می‌زنه و دوباره می‌خوابه.
من... خشکم زده بود.
آخه کدوم مادربزرگی این کارو می‌کنه؟
کدوم مادری این کارو می‌کنه؟
شارون مارتنز داره به ما می‌گه که هیچ واکنشی نشون نداده...
...به این اتفاق وحشتناک، خشن و پر سر و صدا...
...که درست طبقه‌ی بالا توی خونه‌ای پر از آدمایی که دوستشون داشت، اتفاق افتاده بود.
اصلاً با عقل جور درنمیاد.
داریم تماس ۹۱۱ رو هم بررسی می‌کنیم.
...سه، چهار.
یک، دو، سه، چهار. خوبه. - یک، دو، سه، چهار.
یک، دو، سه، چهار. یک...
نیروهای اورژانس دارن به این مکالمه گوش می‌کنن و می‌گن،
«فکر نکنم این آدما دارن سی‌پی‌آر (احیای قلبی) می‌کنن.»
کار خیلی سختیه.
نمی‌تونی با اون دقت و ریتم، این‌جوری با صدای بلند بشمری.
یک... من می‌شمرم. من می‌شمرم. یک، دو، سه، چهار.
پرسنل اورژانس همچنین تعریف می‌کنن...
...که بدن جیسون موقع لمس کردن سرد بوده،
و حتی یکیشون به اون یکی نگاه کرده و گفته،
«گفتن کی حالش بد شده؟»
این یه مدرک علمی نیست،
و متغیرهای زیادی روی سرعت سرد شدن بدن تأثیر دارن،
ولی برای ما اطلاعات قابل‌توجهی بود.
حالا این احتمال وجود داره که خانواده‌ی مارتنز داشتن فکر می‌کردن،
«باید بشینیم و حرفامون رو یکی کنیم...
...قبل از اینکه به پلیس زنگ بزنیم.»
فهمیدیم که چند ساعت بعد از مرگ جیسون،
مالی و توماس مارتنز به خونه برگشتن،
و در این مقطع،
بچه‌ها تحت مراقبت و حضانت مالی مارتنز و خانواده‌اش قرار داشتن.
ظرف ۴۸ ساعت، خانواده‌ی مارتنز درخواست قیمومیت،...
...فرزندخواندگی و حضانت جک و سارا رو دادن.
ازشون خواستم که با بچه‌ها صحبت کنم، می‌دونی، تلفنی،...
...یه ملاقات تحت نظارت داشته باشم، اه، هرچیزی.
فقط می‌خواستم بغلشون کنم.
اونا پدرشون رو از دست داده بودن.
ولی مالی اجازه نمی‌داد.
همه‌چیز داشت با هم اتفاق می‌افتاد، همزمان، همه با هم قاطی شده بود،
و من می‌خواستم برادرم رو ببینم.
ما با مسئول کفن‌ودفن صحبت کردیم و سعی داشتیم جیسون رو ببینیم،
و اون کلی عذرخواهی کرد، ولی بهش دستور اکید داده بودن...
...که ما اجازه‌ی دیدن جسد جیسون رو نداریم.
مطمئنم که مالی می‌خواست جسد جیسون رو بسوزونه...
...قبل از اینکه من برسم اونجا.
با خودم فکر کردم، «چیکار کردی؟»
بعدش نتیجه‌ی کالبدشکافی به دستمون رسید.
و یافته‌های کالبدشکافی...
هولناک بود.
جیسون روی پیشونیش خراشیدگی داشت،
زیر چشمش،
کتف‌هاش،
و بعد... می‌رسیم به سرش.
و تو... ۳۰ سال سابقه‌ی دادستانی...
من هرگز عکس‌هایی مثل این ندیده بودم.
اون...
اونقدر به سرش ضربه خورده بود
که پزشک قانونی نمی‌تونست بشمارتشون
چون روی هم افتاده بودن،
و یه تیکه از جمجمه‌ی جیسون
افتاد روی میز.
یه نیروی فوق‌العاده زیادی لازمه
تا همچین آسیبی به وجود بیاد.
چهار روز اقدام قانونی طول کشید تا تونستم جسد جیسون رو ببینم.
وحشتناکه که ببینی...
...یه آدم چه بلایی می‌تونه سر یه آدم دیگه بیاره.
بچه‌هاش تو اتاق خواب، فقط چند قدم اون‌طرف‌تر ازش بودن،
و من می‌دونم که آخرین فکرش پیش اونا بوده.
دستش رو می‌گیرم و بهش قول می‌دم که بچه‌هاش در امان خواهند بود،
و قول می‌دم که عدالت رو برای بلایی که سرش اومد اجرا کنم.
جک و سارا توی خونه بودن،
توی تخت‌شون خوابیده بودن،
وقتی که این اتفاق افتاد.
باید ازشون مصاحبه بشه
توسط کسانی که برای مصاحبه با بچه‌های کوچیک آموزش دیدن.
برای همین، اونا رو به "مرکز حمایت از کودکان دراگون‌فلای" (مرکز تخصصی مصاحبه با کودکان قربانی آزار) بردن.
بیا از همون اولین چیزی که بهم گفتی شروع کنیم، اینکه پدرت مرده.
پدرت چطوری مرد؟
خب، خواهرم یه کابوس دید
راجع به حشره‌هایی که داشتن ازش بالا می‌رفتن.
پتوهای طرح پری داشت و همه جای تختش پر از حشره بود.
بابام خیلی عصبانی شد،
و داشت سر مامانم داد می‌زد، و مامانم یه جیغ کشید،
و بابابزرگم اومد بالا و شروع کرد به زدنش با یه چوب بیسبال.
بعد بابام چوب رو ازش گرفت، و بابابزرگم رو با چوب زد.
و بعد مامانم... اون رو... یعنی...
ما می‌خواستیم یه آجری که اونجا بود رو رنگ کنیم، مثل یه بلوک سیمانی،
و اون خورد به شقیقه‌ش، درست اینجا،
و اون مُرد.
باشه.
خب، خواهرت کابوس دیده بود. تو از کجا می‌دونستی؟
پدر... مامانم بهم گفت.
باشه.
مامان و بابات قبل از این هم دعوا می‌کردن؟
اون سر مامانم خیلی عصبانی می‌شد، اگه یه چراغ روشن می‌موند.
- چیکار می‌کرد؟ - اون... اون سرش داد می‌زد.
باشه. هیچ‌وقت دیدی که بزنتش؟
اوم...
یه بار.
سر چیزای خیلی ساده خیلی عصبانی می‌شد.
- و سر کی عصبانی می‌شد؟ - مامانم.
- می‌دیدی که سرش عصبانی می‌شه؟ - بله.
و وقتی عصبانی می‌شد، چیکار می‌کرد؟
اون از نظر جسمی و کلامی آسیب می‌... از نظر جسمی و کلامی به مامانم آسیب می‌رسوند.
دیدی که از نظر جسمی بهش آسیب بزنه؟
اوم، یکی دو بار.
چی دیدی؟
اوم، مشت زدن، ضربه زدن، هل دادن.
بچه‌ها هر دوتاشون حرف‌هایی در مورد جیسون می‌زنن.
باید خیلی به این موضوع دقت کنیم.
ولی از کلماتی هم استفاده می‌کنن
که بچه‌های هشت ساله و ده‌ ساله معمولاً به کار نمی‌برن.
اون از نظر جسمی و کلامی آسیب می‌... از نظر جسمی و کلامی به مامانم آسیب می‌رسوند.
این غیرعادیه و خیلی تو چشمه.
و... و تو از کجا می‌دونی که ازش می‌ترسیده؟
اون بهمون گفت.
نه. مامانم بهم در موردش گفت.
و کی اینو بهت گفته؟
اه، مامانم.
مامانم بهم گفت.
اون بهم گفت.
مامانت بهت گفته.
این احتمال وجود داره که به بچه‌ها تلقین شده باشه.
خیلی جاها می‌گن: «اینو مامانم در مورد اون شب بهم گفت
و در مورد چیزایی که در گذشته اتفاق افتاده بود.»
مامانم بهم گفت،
نه وقتی چهار سالم بود، نه وقتی پنج سالم بود، بلکه وقتی شش سالم بود بهم گفت،
«پدرت، پدر اونقدر خوبی نیست.»
چرا داره این حرف رو به سارا می‌زنه؟
کدومش راسته و کدوم دروغ؟
ما دوباره مصاحبه‌های مالی و تام رو بررسی کردیم.
می‌دونم حریفش نمیشم.
می‌دونم که رزمی‌کاره.
می‌دونم که بوکسوره.
تمام تلاشم اینه که به اندازه‌ی یه چوب بیسبال از این آدم دور بمونم.
درسته.
داشتم از ترس می‌مردم.
داریم سعی می‌کنیم هر آموزشی که جیسون احتمالاً داشته رو تأیید کنیم،
...چه در کاراته و چه در هنرهای رزمی.
هر آموزش بوکسی که ممکنه دیده باشه.
کمتر از یک هفته بعد از کشته شدن جیسون،
اداره‌ی پلیس بخش دیویدسون با من تماس گرفت
و سوال‌هایی از این قبیل می‌پرسید که: «آیا جیسون مبارز ام‌ام‌ای (MMA) بود؟»
«آیا بوکسور حرفه‌ای بود؟»
«آیا خانواده‌ی ما عضو ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بودن؟»
اما خب، این حرف‌ها مسخره بود.
اونا فقط هر کاری از دستشون برمیومد می‌کردن تا شخصیتش رو تخریب کنن.
من می‌خوام تمام دنیا حقیقت رو در مورد جیسون بدونن.
اون مهربون‌ترین آدمی بود که می‌شد پیدا کرد.
هیچ‌وقت نمی‌شد اون مرد رو بدون لبخند دید.
همه دوستش داشتن.
همه جیسون رو دوست داشتن. اون... رفیق همه بود.
خیلی کاریزماتیک بود و صدای رسایی هم داشت.
وقتی جیسون جایی بود، همه متوجه می‌شدن.
خانواده براش همه چیز بود.
بچگی‌هاش هیچوقت فکر نمی‌کردم آدم رمانتیکی باشه،
...تا اینکه با همسر اولش، مَگز، آشنا شد.
یه شب با هم بیرون بودیم که من مگز رو به جیسون معرفی کردم.
و از همون اول، انگار برای هم ساخته شده بودن.
خیلی خیلی خوشبخت بودن.
من، مارگارت، تو را، جیسون،
به همسری خود می‌پذیرم،
در سختی و آسایش، در فقر و ثروت،
در بیماری و سلامتی، در تمام روزهای زندگی‌مان.
خونه‌شون رو ساخته بودن.
مَگز یه مهدکودک جدید باز کرده بود و جیسون هم تو کارش ترفیع گرفته بود،
خلاصه که زندگی بهتر از اون نمی‌شد.
درست مثل یه قصه بود.
و بچه‌های جیسون همه چیزش بودن.
وقتی به دنیا اومدن، خوشحال‌تر از همیشه بود.
همینه. پسر خوب. من سارا رو دوست دارم.
- آخی! تو بهترینی جک. - اون کیه جک؟
جک، می‌دونی چی... می‌دونی سارا بهم چی گفت؟
گفت قراره برای جک یه تراکتور با تریلی هدیه بگیره
چون تو داداششی.
چون جک رو دوست داره.
از رو صندلی من پاشو. از رو صندلی من پاشو.
این تازه شروع کل زندگیش بود.
داری چیکار می‌کنی؟
داری می‌رقصی؟
همه‌ی اینا یهو عوض شد، وقتی یه شب تو خونه بهم زنگ زدن...
...و گفتن که مَگز دچار حمله‌ی آسم شده.
من و شوهرم خودمونو به بیمارستان رسوندیم.
و جیسون پیش مَگز بود و ما می‌تونستیم صداش رو بشنویم که...
...داشت التماسش می‌کرد که نره
و تنهاش نذاره.
جیسون، تو اون لحظه، کاملاً...
...در هم شکسته بود.
برای مَگز نامه می‌نوشت و نامه‌ها رو سر مزارش می‌ذاشت.
همه‌ی خانواده دورش جمع شدیم،
ولی خب مشخصه که فرصت خیلی کمی برای سوگواری داشت.
اون یه پدر تنها با دو تا بچه بود،
و مجبور بود هر روز بره سر کار.
برای همین برای استخدام یه پرستار بچه (او پِر) آگهی داد،
و اینجوری بود که مالی مارتنز وارد زندگی ما شد.
اوایل ۲۰ سالگیم بود و چند ماهی بود که تو یه رابطه بودم
و، خب، ناخواسته باردار شدم،
و، خب...
کمی بعد، بچه‌م سقط شد.
و فکر می‌کنم هر کسی که سقط جنین رو تجربه کرده باشه می‌تونه بفهمه...
...که تو اون لحظه چقدر ویران‌کننده‌س.
من...
با کسی تو رابطه بودم،
و فهمیدم که نمی‌خوام زندگیم رو با اون آدم بگذرونم.
و حس کردم اگه از اونجا دور بشم، ممکنه برام راحت‌تر باشه...
...و از دنیا لذت ببرم.
و برای من، کار کردن با بچه‌ها یه انتخاب طبیعی بود.
این بود که عضو یه مؤسسه‌ی اعزام پرستار بچه شدم.
و وقتی جیسون با من تماس گرفت،
تو پروفایلش اشاره کرده بود که همسرش رو از دست داده.
فکر کنم این موضوع دلم رو به رحم آورد.
دو تا بچه بودن
که مادر نداشتن،
و شاید منم یه حس درونی برای پر کردن این خلأ داشتم.
طبیعی بود که استعدادی...
...در مراقبت از بچه‌های کوچیک پیدا کنه،
چون دو تا برادر کوچیک‌ترش...
...وقتی به دنیا اومدن که اون به سنی رسیده بود که می‌تونست به مادرش کمک کنه.
خیلی خوب بلد بود سرگرمشون کنه.
من توی یه روز بارونیِ معمولِ ایرلند، رسیدم اونجا.
و جیسون رو دیدم و اون باعث شد احساس راحتی کنم.
جذاب بود، بامزه بود.
کاری کرد که احساس خیلی خاصی داشته باشم.
مالی هنوز خیلی وقت نبود که به کشور اومده بود...
...که من متوجه یه چیزایی شدم،
همون سیگنال‌های کوچیک بین جیسون و مالی.
داشتیم لب ساحل قدم می‌زدیم و اونا از ما عقب می‌افتادن،
و فکر کنم تریسی بهم گفت
که، می‌دونی، فکر می‌کنه رابطه‌شون فراتر از این حرف‌هاست.
تا یه رابطه‌ی کارفرما-کارمندی.
حس می‌کردم دارم به زندگی جک، سارا و جیسون شادی می‌آرم.
خب، برو صندلت رو بیار.
باید از روی جوراب...
سلام.
...بپوشیشون، آخه گرم‌ترین روز ایرلنده و تو هنوز جوراب‌شلواری پاته.
سارا، چند سالته؟
دو.
- دو سال و نیم. - آره.
تو چند سالته؟
چهار سال و نیم.
- مطمئنی یک سال و نیمت نیست؟ - نه.
مطمئنی؟
ولی اون صدایی که از خودت در میاری، بعضی وقتا اینجوریه...
این بیشتر به یه بچه‌ی یک سال و نیمه می‌خوره.
و همون روزای اول بود که سارا شروع کرد به «مامان» صدا زدنم.
من واقعاً داشتم مادر اون بچه‌ها می‌شدم
قبل از اینکه واقعاً مادر اون بچه‌ها بشم.
فوق‌العاده بود.
مالی خنده رو لبای جیسون آورد،
و اون خیلی وقت بود که نخندیده بود.
اما از ایمیل‌هایی که جیسون به مالی می‌زد معلوم بود
که جیسون می‌خواست سرعت رابطه‌شون رو کم کنه.
«نگرانی من بابت جک و ساراست.»
«اونا تو زندگی کوتاه‌شون به اندازه‌ی کافی تراژدی داشتن،»
«و با اینکه می‌دونم بچه‌های مقاومی هستن،»
«ولی می‌ترسم دوباره یه چیز بدتری سرشون بیاد.»
«واقعاً می‌ترسم، مالی.»
«نمی‌خوام از دستت بدم،»
«ولی بیشتر از اون، نمی‌خوام جک و سارا رو در معرض خطر»
«از دست دادن یه مادر دیگه قرار بدم، اگه رابطه‌ی ما سر نگیره.»
ولی مالی همیشه می‌خواست رابطه‌شون رسمیت پیدا کنه.
و مدام اصرار می‌کرد، اصرار، اصرار.
«من که نمی‌خوام همین‌طور بشینم و صبر کنم و صبر کنم.»
«یا این‌که همین‌طور منو تو بلاتکلیفی نگه داری تا بالاخره تصمیم بگیری.»
بالاخره، جیسون کم‌کم شروع به حرف زدن درباره‌ی این فرصت کرد
که زندگی جدیدی رو برای جک و سارا شروع کنه،
که بهشون اجازه بده یه محیط خانوادگی باثبات
همراه با یه مادر و پدر داشته باشن.
من یه شب معمالی با دوستام بیرون بودم.
اول جیسون وارد شد، و مالی هم پشت سرش اومد،
در حالی که حلقه‌ی توی انگشتش رو نشون می‌داد.
منم گفتم: «خیلی خوشحالم. می‌خوام که خوشبخت باشی.»
«مگز هم نمی‌خواست تو غمگین باشی.»
در نهایت، تصمیم گرفتیم به آمریکا نقل مکان کنیم.
بیشتر به خاطر سبک زندگی بود،
و به خصوص، سبک زندگی از لحاظ بزرگ کردن بچه‌ها.
برای شروع جدیدِ خونواده‌مون هیجان داشتم.
اولین باری که خونه رو دیدم، فکر کردم یه قصره.
خیلی باحال بود.
همه چی خیلی بزرگ‌تر از ایرلند بود،
که من عاشقش بودم.
یادمه اولین بار که رفتم تو،
رفتم تو اتاقم و شروع کردم به چرخیدن و دویدن دور خودم.
و راضی بودم از اینکه باغچه‌مون خیلی بزرگه،
چون بابام گفته بود می‌تونیم یه ترامپولین و یه سگ هم بگیریم.
خیلی خوشحال بودم.
همه برای این ماجراجویی جدید هیجان‌زده بودن.
تازه به آمریکا اومده بودیم.
احساس می‌کنم خیلی زود جا افتادیم،
وقتی به منطقه‌ی «مدولندز» تو کارولینای شمالی اومدیم.
سریع مشغول فعالیت‌هایی مثل شنا شدیم،
و عضو تیم‌ها شدیم.
همه‌ی آدمای اونجا خیلی خوب و مهربون بودن.
واقعاً جای خوبی برای زندگی بود.
بعد از اینکه مالی، جیسون، جک و سارا به کارولینای شمالی رفتن،
ظرف چند هفته، قرار بود یه عروسی برگزار بشه
و یه جشن شاد که همه‌مون منتظرش بودیم.
ما فقط خوشحالی جیسون رو می‌خواستیم و برای حمایت ازش به اونجا سفر کردیم.
وقتی رسیدیم، همه هیجان‌زده بودن.
جیسون و مالی کلی برنامه برامون داشتن.
رفتیم مسابقات نسکار (اتومبیل‌رانی)،
مهمونی باربیکیو،
کلی بازی، کلی خوش‌گذرونی.
مالی رو داریم از ناکسویل، تنسی...
...و جیسون رو داریم که از اون سر دنیا، از لیمِریک ایرلند اومده!
وظیفه‌ی من به عنوان ساقدوش این بود که همه رو معرفی کنم،
و همه‌مون خیلی زود با هم گرم گرفتیم.
♪ ...توی یه تله افتادم ♪
♪ نمی‌تونم بیرون برم... ♪
آواز خوندیم، نوشیدیم و رقصیدیم.
فضا فوق‌العاده بود.
خوشحال به نظر می‌رسید.
فردای اون روز، تو عروسی،
کم‌کم داشتم متوجه می‌شدم
که یه جای کار می‌لنگه
وقتی که با ساقدوش عروس، سوزی، حرف زدم.
من یه متن سخنرانی آماده کرده بودم.
قبل از اینکه بخوام بخونمش، داشتم با تریسی حرف می‌زدم،
همین‌جوری بهش می‌گفتم، می‌دونی، این داستان مثل قصه‌هاست.
اونم شروع می‌کنه به گفتن اینکه چقدر همه چی فوق‌العاده و رمانتیکه.
که، می‌دونی، مالی میره اونجا
تا مادرخونده‌ی بچه‌های جیسون بشه،
چون خودش با مگز دوست دوران بچگی بوده.
چی؟
و حالا هم، می‌دونی، قراره نامادری‌شون بشه.
م... من نمی‌دونم داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی.
اِ... اون پرستار بچه‌ها بود.
منم این‌جوری بودم که: «چی؟»
می‌گم: «داری سر به سرم می‌ذاری.»
همه‌مون تو شوک بودیم
که مهمونای آمریکاییِ عروسی این داستان رو باور کردن.
آخه چرا یکی باید همچین داستان ساختگی‌ای سر هم کنه؟
در جریان تحقیقات،
شروع کردیم با اطرافیان مالی حرف زدن.
دوستاش، خانواده‌اش، همسایه‌هاش.
و چیزهایی که دستگیرمون شد دیگه رسماً عجیب‌وغریب بود.
یکی از همسایه‌ها بهمون گفت که عضو یه کلوب کتابخونی بوده،
و یکی از خانما میاد تو
و کلی ذوق‌زده‌ست که فهمیده حامله‌ست.
ظاهراً، مالی شروع می‌کنه برای همه این داستان کشدار رو تعریف کردن
که چطور سارا رو به دنیا آورده.
و بعضی از آدمایی که اونجا بودن می‌دونستن که این قضیه دروغ محضه.
با این حال، داشت این داستان رو برای بقیه جلوی چشم اونا تعریف می‌کرد.
و به هم‌اتاقیش تو دانشگاه درمورد یه خواهر مرده گفته بود،
و اینکه خواهرش به خاطر سرطان مرده.
فهمیدیم که اینم دروغه.
یعنی، داره درمورد یه خواهری داستان‌سرایی می‌کنه که اصلاً وجود خارجی نداره.
چرا مهمه که مالی، بارها و بارها،
این همه چیز گفته که مشخصاً دروغه؟
مهمه چون اون شب فقط سه نفر تو اون اتاق بودن.
جیسون نمی‌تونه ماجرا رو تعریف کنه.
دو نفری که باقی موندن، تام و مالی هستن.
و ما به این نتیجه می‌رسیم که حرف‌های مالی قابل اعتماد نیست.
یه مسئله‌ی دیگه‌ای که رو میشه...
...اصرار مداوم مالی بود...
...برای اینکه بتونه بچه‌های جیسون رو به فرزندی قبول کنه.
فقط چند ماه بعد از عروسی،
رفته بود پیش یه وکیل طلاق تا در مورد حقوقش نسبت به بچه‌ها پرس‌وجو کنه.
می‌خواستم به فرزندی قبولشون کنم چون بچه‌های من بودن.
یعنی من مامانشون بودم. من مادرشون بودم. بچه‌های عزیز من بودن.
جیسون و من قبلاً صحبت کرده بودیم که یه مراسم فرزندخواندگی هم...
...بخشی از مراسم عروسیمون باشه.
قول‌های زیادی بود که زیرش زده شد،
ولی این یکی خیلی بزرگ بود.
چندین بار این موضوع رو پیش کشیدم...
...و می‌گفتم: «پروسه‌ی فرزندخواندگی به کجا رسید؟»
«کاری هست من برای کمک انجام بدم؟»
و اونم می‌گفت که، خب، می‌دونی، داره روش کار می‌کنه،
و، اممم... بعد هم هیچ اتفاقی نمی‌افتاد.
با نگاه به نامه‌نگاری‌هایی که بعد از مرگ جیسون بهش دسترسی پیدا کردیم،
فهمیدیم جیسون سعی داشته به قولش عمل کنه
و اجازه بده مالی بچه‌ها رو به فرزندی قبول کنه.
ما ایمیلی از جیسون به یک وکیل دیدیم.
اگه یه روز طلاق بگیرم، حق نگهداری بچه‌ها با منه، نه با مالی؟
فکر کنم یه خط توی ایمیل وکلا خیلی به چشم میاد.
اگه یه وقتی از هم جدا بشیم،
ممکنه قاضی تشخیص بده که به نفع بچه‌هاست
اگه حضانت کاملشون با مالی باشه.
جیسون هیچ‌وقت همچین ریسکی نمی‌کرد.
پشت درهای بسته در دیویدسون،
یک جنگ حضانت دیروز شروع شد.
در مرکز این دعوا، جک کوربت ده ساله...
...و خواهر هشت ساله‌اش، سارا، قرار دارند.
این بچه‌ها تحت سرپرستی این زن هستند،
همسر دومش، مالی پیج مارتنز.
یادمه مالی بهم گفت که...
...تریسی و دیوید دارن سعی می‌کنن ما رو ازش بگیرن،
و اینکه قراره بره دادگاه.
و بهم گفت که داره برنده میشه.
مالی داشت درمورد زندگی جدیدی که قرار بود داشته باشیم بهمون می‌گفت.
از همین حالا دنبال آپارتمان می‌گشت،
دنبال ماشین جدید، مدرسه‌های جدیدی که قرار بود بریم.
اصلاً نباید کار به اینجا می‌کشید.
این بچه‌ها دو تا شهروند ایرلندی‌ان. پدرشون هم شهروند ایرلند بود.
هیچی نیست. نه فرزندخواندگی‌ای در کاره. نه تابعیت دوگانه‌ای.
اونا فقط و فقط شهروند ایرلند هستن.
ما مدارکی ارائه دادیم که من یک مادر بودم،
و مشخصاً مادرشون بودم. من بودم که می‌بردمشون به همه‌ی قرارهای دکتر و...
و به غذاشون می‌رسیدم، و همه‌ی کارهای روزمره‌شون رو انجام می‌دادم.
و حس می‌کنم این رو بدون شک ثابت کردیم،
و اینکه محیط خونه‌شون با من بود و در امنیت و ثبات بودن.
ما اینجا هستیم برای رسیدگی به موضوع حضانت...
...فرزندان خردسال، سارا و جک کوربت.
والدین سارا و جک، تقریباً مطمئنم،
می‌خواستند بچه‌هاشون در سرزمین مادری‌شون بزرگ بشن،
جایی که فرهنگ، مذهب، آداب و رسوم،
و فامیل دورشون از هر دو طرف آماده‌ان تا طوری ازشون مراقبت کنن...
...که به نفع خود بچه‌ها باشه.
این بچه‌ها به ایرلند برمی‌گردند.
همه‌ی این آدما، می‌دونی، گفتن،
«خب، جیسون می‌خواست بچه‌هاش تو ایرلند با خانواده‌شون باشن.» چی؟
جیسون می‌خواست زنده باشه.
جیسون فکر نمی‌کرد قراره بمیره. منم فکر نمی‌کردم قراره بمیره.
و نمی‌دونم، اگه تو یه دنیای دیوونه‌ای که فکر می‌کرد قراره بمیره،
معتقدم دلش می‌خواست بچه‌ها با مادرشون باشن.
این چیزیه که بهش باور دارم.
روزی که من رو از مالی گرفتن یادمه.
یه ماشین پلیس جلوی خونه وایساد،
و دو تا پلیس ازش پریدن بیرون،
و یه ون هم با دو نفر سرنشین پشت سرشون اومد.
بهم گفتن که حکم دادگاه برای بردن بچه‌ها صادر شده.
می‌دونی، جک داشت لگد می‌زد و جیغ می‌کشید و می‌گفت:
«من باهاتون نمیام. من باهاتون نمیام.»
«من نمیام،»
و «شما نمی‌تونین منو ببرین.»
و سارا داشت گریه می‌کرد.
یادمه دست جک رو گرفته بودم، و ازشون پرسیدم: «داریم کجا می‌ریم؟»
«شما کی هستین؟ ما رو برگردونین. دارین ما رو کجا می‌برین؟»
و من... داشتم از هم می‌پاشیدم، و، می‌دونی، داشتم گریه می‌کردم،
اممم، ولی داشتم سعی می‌کردم خودمو کنترل کنم.
سعی می‌کردم از این قضیه سر دربیارم، و داشتم سعی می‌کردم... نمی‌دونم.
چطور ممکنه همچین اتفاقی بیفته؟
خیلی دوستتون دارم.
یادمه که فقط داشتم خداحافظی می‌کردم و بهش می‌گفتم «دوستت دارم»،
و اونم داشت می‌گفت که دوستم داره.
من یه بچه‌ی ده‌ساله بودم،
و این تنها کسی بود که هر روز و هر روز کنارم بود.
داشتم با کسی خداحافظی می‌کردم که برام مثل مادر بود...
...تا جایی که یادم میاد.
من مالی رو دوست داشتم.
برای من خداحافظی نبود، فقط یه ملاقات بود،
و قرار بود به زودی ببینمشون،
ولی اون آخرین باری بود که دیدمشون.
جک یازده ساله و سارای هشت ساله...
...دیروز به ایرلند بازگشتند.
مالی مارتنز و پدرش، توماس مارتنزِ ۶۵ ساله،...
...از طرف پلیس به عنوان افراد در مظان اتهام...
...در پرونده‌ی مرگ جیسونِ ۳۹ ساله معرفی شدند.
وقتی به ایرلند برگشتم،
یه جو رسانه‌ای عظیم دور و بر خانواده‌مون و پدرم راه افتاده بود.
واقعاً شوکه‌کننده بود که ببینی این همه آدم پیگیر ماجرا هستن،
و این پرونده اینقدر تو کشورمون مهم شده.
من به جیسون قول داده بودم...
...که مطمئن بشم کنار «مگز» به خاک سپرده می‌شه.
اونجا آدمای خیلی زیادی بودن که پدرم رو دوست داشتن و ازش حمایت می‌کردن،
و از همه‌ی ما حمایت می‌کردن.
و اون ۲۰۰ متر آخر رو، پشت تابوت راه رفتیم.
خیلی سخت بود که بدونی دیگه هیچ‌وقت قرار نیست ببینیش.
یادمه شبا سارا رو تو تختم بغل می‌کردم، و اون ازم می‌پرسید،
که چطور، می‌دونی، سه تا پدر و مادر رو از دست داده.
دلم می‌خواست به تریسی و دیوید اعتماد کنم. واقعاً دلم می‌خواست.
و یادمه که به این موضوع فکر می‌کردم.
یادمه با خودم می‌گفتم،
«باید بهشون اعتماد کنی. می‌دونی که دوستت دارن.»
ولی برام خیلی سخت بود که به خودم اجازه بدم
چون نمی‌خواستم دوباره آسیب ببینم.
ما با دو تا بچه‌ی کوچیک کاملاً آسیب‌دیده سروکار داشتیم.
و اونا فقط به من احتیاج داشتن که براشون مادری کنم، و منم همین کارو کردم.
فکر کنم شانس آوردیم که من و تریسی دوره دیده بودیم که قیم بچه‌ها باشیم.
می‌دونستیم برای اون دوتا بچه باید چه کاری انجام بشه...
...تا بتونن با این قضیه کنار بیان،
و مشاوره قرار بود بخش خیلی مهمی از روند بهبودی‌شون باشه.
خانواده‌اش اجازه‌ی هیچ تماسی نمی‌دادن.
به هیچ تلفنی جواب نمی‌دادن.
برای همین، از شبکه‌های اجتماعی استفاده کردم...
...تا برای بچه‌هام پیام بفرستم.
من از زمانی که...
...باهاشون ملاقات کردم دیگه باهاشون حرف نزدم...
...که همه‌مون اینطور فکر می‌کردیم...
...که این یه ملاقاته، نه یه خداحافظی.
می‌خوام یکی بهشون بگه که دوستشون دارم.
و تولدتون مبارک بچه‌ها، از صمیم قلبم.
سعی کردن یه هواپیما بالای مدرسه‌مون به پرواز دربیارن.
و مالی داشت تو شبکه‌های اجتماعی از مردم می‌خواست...
...که فقط به ما بگن دوستمون داره.
واقعاً یه بمباران تمام‌وقت بود.
ما سعی داشتیم یه محیط امن براشون درست کنیم،
و اونا تلاش می‌کردن همه چیز رو خراب کنن.
ما نمی‌خوایم اونا با این بچه‌ها تماس بگیرن.
اینا همون آدمایی‌ان که پدرشون رو کشتن.
ما منتظر نتایج گزارش سم‌شناسی بودیم
چون در مراحل اولیه‌ی تحقیقات به ما گفته شده بود...
...که جیسون حسابی مست بوده.
می‌دونم مشروب خورده بود.
منظورم اینه که، خیلی وحشی شده بود.
شما می‌گید که فکر می‌کردین مسته؟
بله، مست بود.
فقط یه مستی ساده نبود.
حالا ما مدرک علمی قطعی داریم...
...که این موضوع حقیقت نداشته.
عددش ۰.۰۲ هست.
حد مجاز رانندگی تو کارولینای شمالی ۰.۰۸ هست.
موقع مرگش، اون مست نبوده.
علاوه بر مقدار کمی الکل،
توی بدن جیسون مقداری از قرص خواب آرام‌بخشِ مالی هم...
...وجود داشته.
اون رو داوطلبانه خورده،
یا بدون اطلاعش بهش خورانده شده؟
این سؤالیه که احتمالاً هیچ‌وقت نمی‌تونیم بهش جواب بدیم.
ولی این قضیه ذهن من رو درگیر می‌کنه که اینجا واقعاً چه اتفاقی افتاده.
با مرور مصاحبه‌ی تام...
...درباره‌ی این که این دعوا کجا و چطور اتفاق افتاده،
حرف‌هاش اصلاً با عقل جور درنمی‌اومد.
برای دفاع از خودش اون رو سپر کرده بود جلوی خودش،
بین ما دو نفر قرارش داده بود.
اون رو جلوی خودش گرفته بود.
می‌ترسیدم بهش ضربه بزنم.
منم همش سعی می‌کردم دورش بچرخم و حواسش رو پرت کنم،
و مجبورش کنم که ولش کنه.
بیشتر جراحات جیسون به پشت و کنار سرش وارد شده.
چطور می‌شه یه چوب بیسبال رو بچرخونی...
...و اگه روبه‌روش وایسادی، به پشت سرش ضربه بزنی؟
منطقی‌تر به نظر می‌رسه که اون یا داشته از دستت فرار می‌کرده...
...یا تو از پشت بهش حمله کردی.
در صحنه‌ی جرم، در بیش از یک اتاق آثار پاشیدگی خون وجود داشت.
اتاق خواب اصلی.
توی راهرو.
توی حمام.
به خاطر ضربه‌های سلاح، روی دیوارها فرورفتگی ایجاد شده بود.
کارشناس پاشیدگی خون اشاره می‌کنه...
...که جاهایی هست که به نظر می‌رسه مطابقت داره...
...با حالتی که جیسون در حال افتادن ضربه خورده.
به‌خصوص یه جای مشخص هست...
جایی که وقتی سرش چند سانت با زمین فاصله داشت، به جیسون ضربه خورده.
واضحه که بعد از افتادن جیسون هم، همچنان داشتن به سرش ضربه می‌زدن.
همچنین، به این نکته اشاره می‌کنه که پشتِ درِ اتاق خواب، خونه.
این یعنی این احتمال وجود داره که خشونت مرگباری توی اون اتاق...
...قبل از رسیدنِ تام در جریان بوده و در هم بسته بوده.
یعنی مالی چیزی رو شروع کرده که پای تام هم بهش کشیده شده؟
حتی اگه شروعش برای دفاع از خود بوده،
از لحظه‌ای که جیسون دیگه رفتار خشونت‌آمیزی باهاشون نداشته،
باید دست از زدنش می‌کشیدن،
ولی این کارو نکردن.
و اونقدر زدنش که کشتنش.
در نتیجه‌ی همه‌ی اون بررسی‌ها،...
...به این نتیجه رسیدیم که باید اتهام قتل درجه دو رو مطرح کنیم.
این فقط استفاده‌ی بیش از حد از زور نیست.
این قتل با سوءنیت قبلیه.
پرونده‌ی یک مدل سابق و پدرش، که یه مأمور سابق اف‌بی‌آیه،...
...که حالا هر دو به قتل همسرش متهم شدن.
اونا باید اواخر این ماه دوباره در دادگاه حاضر بشن...
...و انتظار میره که ادعای بی‌گناهی کنن.
اگه محکوم بشن، ممکنه با حبس ابد روبه‌رو بشن.
برای هر کدومشون باید وثیقه‌ی ۲۰۰ هزار دلاری پرداخت بشه.
باید گذرنامه‌هاشون رو تحویل بدن،
و باید موافقت کنن که هرگونه تماس با خانواده‌ی کوربت رو متوقف کنن،
مخصوصاً با دو تا بچه‌ی کوچیک جیسون کوربت.
تو چند ماه اولی که به ایرلند برگشته بودم،
فقط احساس می‌کردم خیلی وصله‌ی ناجورم.
احساس تنهایی شدیدی می‌کردم.
به هیچ‌کس اعتماد نداشتم.
اون موقع دوستای زیادی نداشتم،
و دلم برای دوستام تو آمریکا تنگ شده بود.
دلمون برای همه تو "مدولندز" تنگ شده.
و به همه بگیم که دلمون براشون تنگ شده.
خداحافظ. دوستتون دارم.
من و سارا تجربیات واقعاً متفاوتی داشتیم،
با اینکه از یه شرایط مشابه اومده بودیم.
اون خیلی بهتر با شرایط کنار اومد. خیلی از من پُرحرف‌تر بود.
اجتماعی‌تر بود.
خب، حالا بریم اون‌طرف ببینیم سارا داره چیکار می‌کنه.
سلام بچه‌ها. من به این میگم تاب‌تاب کوچولوها.
خب، بذار دوباره امتحان کنم.
اون تونست خیلی سریع‌تر از من دوست پیدا کنه.
و انگار راحت‌تر می‌تونست با بقیه ارتباط برقرار کنه.
خب، ناخوناشو ببین. لاک زده نیستن، نه؟
خیلی وقته نزده.
نه، مثل اینکه خیلی خوب درنمیاد.
و دلم برای زندگی نرمالم تنگ شده بود، دلم برای همه‌ی ورزش‌هام تنگ شده بود،
دلم برای، اِمم، مدرسه،
و دلم برای مالی هم تنگ شده بود.
سلام مامان، جک هستم. این تماس نباید لو بره.
دلم برات تنگ شده و دوستت دارم.
با تمام وجودت بجنگ. می‌خوام بدونم حالت چطوره.
خیلی دوستت دارم.
بهم زنگ بزن، خواهش می‌کنم.
و بعد یهو در اختیار رسانه‌ها قرار گرفت،
که این خودش یه خیانت خیلی بزرگ بود.
و این همون موقعی بود که دیدگاهم عوض شد،
و شروع کردم به تحقیق کردن،
و فهمیدن اینکه واقعاً چه اتفاقی افتاده
و نظر خودم رو شکل بدم و ببینم حقیقت واقعاً چیه.
همین‌طور که داشتیم برای دادگاه آماده می‌شدیم،
از ایرلند خبر رسید که جک می‌خواد بیاد جلو و حقیقت رو بگه.
برای همین یه مصاحبه‌ی زنده‌ی ویدیویی ترتیب دادیم...
...بین دفتر ما و جک در ایرلند.
مالی منو مجبور کرد، اِممم، به آدمایی که باهام مصاحبه می‌کردن دروغ بگم.
و مالی چطور مجبورت کرد دروغ بگی؟
امم...
یه عالمه داستان درمورد بابام از خودش درآورد.
امم، که اون...
گفت که بابام خیلی آزارش میده و خودش هم داره راست میگه.
بعدش شروع کرد به گریه کردن و گفت: «دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمت.»
من نمی‌دونستم چه خبره.
خیلی وقته که این بار سنگین گناه روی دوشم بوده.
مالی بهم گفت،
«باید بگی که بابات منو می‌زد، وگرنه تو رو از من می‌گیرن.»
«و دیگه هیچوقت منو نمی‌بینی.»
بگو ببینم چرا اینجایی؟
عمه و عموم از طرف بابام، دارن سعی می‌کنن منو از مامانم جدا کنن.
قاضی فایل‌های صوتی «دراگن‌فلای هاوس» رو می‌شنوه،
و همچنین اطلاعات مربوط به پس گرفتن حرف‌های جک هم بهش داده میشه،
و در این مرحله، قاضی با ما موافقت کرد...
...که اظهارات جک و سارا در «دراگن‌فلای هاوس»...
...اظهارات غیرمستقیم و غیرقابل استناد هستن،
و حالا دیگه هیئت منصفه اونا رو نمی‌شنوه.
من چیزی رو گفتم که مالی بهم گفته بود بگم.
من تازه بابام رو از دست داده بودم،
مامانمم که قبلاً از دست داده بودم، نمی‌خواستم کس دیگه‌ای رو از دست بدم،
امم... برای همین دروغ گفتم.
من هیچ‌وقت ندیدم... بابام روی مالی دست بلند کنه، حتی یک بارم تو زندگیم.
من ترسیده بودم و وحشت کرده بودم و خیلی بچه بودم،
و هیچ‌کس دیگه‌ای رو تو این دنیا نداشتم،
و می‌ترسیدم که مالی رو هم از دست بدم.
خیلی عذاب وجدان دارم،
چون یه جورایی، احساس می‌کردم در حق بابام کوتاهی کردم.
من آدمی رو توصیف کردم که دقیقاً نقطه‌ی مقابل بابام بود.
بووم!
می‌خوام مردم حقیقت رو بدونن،
و می‌خوام مردم بابام رو به‌عنوان یک انسان بشناسن.
اوم، پدرم یه آدم فوق‌العاده بود،
و اتفاقی که براش افتاد نباید براش می‌افتاد.
پدرم طوری کشته شد که هیچ‌کس نباید این‌طوری کشته بشه.
اونقدر با بلوک سیمانی و چوب بیسبال زدنش تا مُرد،
و هیچ... هیچ آدمی نباید مجبور بشه همچین... همچین دردی رو تحمل کنه.
و، مثلاً، توی مدارک،
می‌بینی که سعی می‌کنه از دستشون فرار کنه،
ولی اونا به زدنش ادامه می‌دن.
اونا... اونا دست‌بردار نیستن.
و انقدر وحشتناکه که... حتی فکر کردن بهش هم سخته.
من دارم سعی می‌کنم بفهمم چرا جیسون کشته شد.
کلی ایمیل بین جیسون و مالی رد و بدل شده
که نگران‌کننده‌ست.
دیگه باید چیکار کنم که خوشحال بشی؟...
من که هر کاری از دستم برمیومده کردم...
ولی تو هنوز از خودت متنفری، خودتو می‌زنی،
زیر دوش گریه می‌کنی، بالا میاری، فحش می‌دی، سرم داد می‌زنی...
خیلی احساس بی‌عرضگی می‌کنم مالز...
من هرچیزی تو زندگیم داشتم بهت دادم، قلب خودم و بچه‌هامو...
جداً؟! پس نظر تو اینه. حس می‌کنم یه چیزی این وسط غلطه.
انگار هر کاری هم که بکنم، حتی اگه خودم فکر کنم یه کار فوق‌العاده انجام دادم،
بعداً می‌فهمم تنها چیزی که تو یادت مونده، گندکاری‌ها و کارهاییه که نتونستم انجام بدم.
به نظر میاد نشانه‌های خطرناکی تو این رابطه وجود داشته.
از اهالی محله‌ی «مدولندز» هم پیام‌هایی دریافت می‌کنم.
این یکی به طور خاص توی فیسبوک مسنجر اومده.
نوشته: «جیسون و مالی جمعه شب قبل از مرگش توی یه مهمونی بودن،
و مالی داشت تحقیرش می‌کرد، بهش می‌گفت خرس گنده،
و می‌گفت حتماً تمام غذای دوقلوش رو هم اون خورده
چون انگار اندازه‌ی دو نفر غذا خورده بود.»
جیسون در واقع مهمونی رو زودتر ترک کرد و پکر به نظر می‌رسید، مثل همیشه نبود.
اون با من در مورد برگشتن به ایرلند صحبت کرده بود
چون ازدواجشون اوضاع خوبی نداشت.
و به دوستش هم یه پیامک فرستاده بود.
خوبه، اوضاع چطور پیش میره؟
بعضی روزا اینجا رو دوست دارم، بعضی روزای دیگه هم لحظه‌شماری می‌کنم که از اینجا برم.
کار خوبه، بچه‌ها عالین. مالز هم هنوز دیوونه‌ست.
هنوز دلت میخواد بیای خونه (ایرلند)؟
خب امیدوارم...
با مالی در موردش حرف زدی؟
بعضی وقتا، ولی آخرش فاجعه به بار میاد.
با کنار هم گذاشتن تیکه‌های این پازل،
معتقدم که رابطه‌شون تموم شده بود و اون می‌خواست برگرده خونه،
و قرار بود این اتفاق خیلی سریع بیفته.
و مالی نمی‌تونست اجازه بده جیسون با بچه‌ها از اونجا بره،
چون اگه این کار رو می‌کرد، همه چیزش رو از دست داده بود.
خبر امشب،
یک معمای قتل که حالا توجه ملی رو به خودش جلب کرده
که در اون یک مدل سابق و پدرش، یک مأمور سابق اف‌بی‌آی،
به‌خاطر مرگ شوهر این زن با احتمال حبس ابد روبرو هستن.
من مرتکب جرمی نشدم.
من تو اون درگیری فقط یک لحظه از پدرم محافظت کردم،
و اگه این کارو نکرده بودم، مطمئنم اون مرده بود،
و بعدش منم کشته می‌شدم.
نمی‌دونم یه پدر می‌تونه چیزی بدتر از این ببینه
که جون دادن بچه‌ش رو جلوی چشمش تماشا کنه.
من یا زندگیش رو نجات می‌دادم یا سر این راه می‌مردم.
و اصلاً پشیمون نیستم.
اولین اولویت تام محافظت از مالی هست.
اون می‌خواد مالی رو نجات بده، پس مجبوره بگه که اون کُشتش.
اما مالی رو کاملاً بی‌تقصیر نشون می‌ده.
دادستان معتقده مالی هم در قتل گناهکاره.
اون عصبانی بود چون بهش اجازه نداده بودن بچه‌ها رو به فرزندی بگیره.
شرایط طوری توصیف شده که اون خونه رو خریده بود.
تمام پول‌ها رو اون درمی‌آورد.
اون گیر افتاده بود.
خصومت این شکلیه، وقتی تام مارتن با اون چوب بیسبال می‌زنه...
...«ازش متنفرم!»
این یعنی خصومت.
می‌دونین خصومت چه شکلیه
از اون آجری میاد که دست مالی بود؟
حسش اینه که...
...«ازش متنفرم! و من اون بچه‌ها رو می‌خوام!»
خصومت یعنی این.
می‌دونین خصومت چه شکلیه؟
خصومت شکل تمام اون عکس‌هاییه که از جمجمه‌اش گرفتن و بلایی که سرش آوردن.
همسر و پدر همسر جیسون کوربت، مرد اهل لیمریک،
به حبس بین ۲۰ تا ۲۵ سال محکوم شدند
و دادگاه آن‌ها را در قتل درجه دوم گناهکار تشخیص داد.
من کاملاً در حالت شوک بودم.
من به سیستم قضایی باور داشتم،
و فکر می‌کردم که حقیقت اهمیت داره.
و حس می‌کردم اگه اون شب جیغ نزده بودم، اگه من...
می‌دونی، شاید فقط خفه‌م می‌کرد،
و شاید مشکلی پیش نمی‌اومد.
و احساس می‌کردم که...
که بعد از اینکه پدرم، می‌دونی، تمام عمرش رو صرف خدمت به کشورش کرد
و یه پدر فوق‌العاده بود،
حالا تتمۀ زندگیش تموم شده بود،
و این تقصیر من بود.
ما نگران بودیم که هیئت منصفه اون دو متهم رو گناهکار ندونه،
ولی این کارو کردن، و ما ازشون ممنونیم.
برای ما، این تازه شروع بهبود پیدا کردن و ساختن دوباره‌ی زندگیمونه.
زندگی دوباره برای ما معنا پیدا کرده.
اولین بار بود که احساس آزادی مطلق می‌کردم
و خیلی خالی بودم، اما یه خالی بودن خوب.
چطور جرئت می‌کنی مخالفت کنی؟
بیا. بازم باختی.
کم‌کم داشتم تو خانواده‌م جا میفتادم.
♪ تولدت مبارک سارا و پدربزرگ... ♪
این مامانمه، این بابامه، و اینا هم برادرهام هستن.
یادمون بده ببینم چی بلدی!
- نه، جک. - فقط داری دستتو تکون می‌دی.
یالا، یادمون بده ببینم.
سارا!
اولین باری که جک بهم گفت «بابا» رو یادمه.
یه روز داشت از پله‌ها بالا می‌رفت، و همینجوری گفت، «باشه، بابا.»
و می‌دونی، خیلی...
لحظه‌ی خیلی احساسی‌ای برام بود.
در واقع مثل گردهمایی قبیله‌ی کوچیک ما بود،
خانواده‌ی ترکیبی ما.
همه چیز داشت خوب پیش می‌رفت، اما بعد اوضاع برگشت و بدتر شد
و دوباره همه چیز خراب شد.
می‌دونیم جیسون کوربت چطور مُرد.
حالا می‌خوایم بهتون بگیم چرا مُرد.
ما قراره این داستان رو تعریف کنیم.
تو دادگاهِ اول این چیزا گفته نشد.
ولی خدا شاهده، این دفعه گفته میشه.
خانوادهٔ مالی کوربت اومدن پیشم و ازم خواستن پرونده رو بررسی کنم...
...تا دادگاه تجدیدنظر کارولینای شمالی رو متقاعد کنیم که یه دادگاه مجدد برگزار بشه.
یکی از اولین چیزایی که بهش برخوردم یه مصاحبه بود...
...که مالی، صبحِ همون روزی که این اتفاق افتاد، انجام داده بود.
قبل از امشب چند بار با هم درگیری فیزیکی داشتین؟
نمی‌دونم.
اونقدر زیاد که نشه شمرد؟
خیلی زیاد.
بعدش می‌بینم...
...که مقامات با بچه‌ها مصاحبه کردن،
که از فردای همون روز با مراجعهٔ ادارهٔ خدمات اجتماعی شروع شد،
و هر دوتاشون پدرشون رو یه آدم کنترل‌گر و بدرفتار توصیف می‌کنن.
و بعد سه روز بعدش، تو دراگون‌فلای هاوس،
همون حرفای اولیه رو تکرار می‌کنن.
اون سر چیزای ساده خیلی عصبانی می‌شد.
دو ماه اخیر بدتر هم شده بود.
الان خیلی بیشتر فحش میده و داد و بیداد می‌کنه، خیلی عصبانی‌تر شده.
بدون اینکه کسی بدونه،
دو هفته قبلش، جیسون پیش دکترش رفته بود،
و گله کرده بود که بی‌دلیل عصبانی میشه.
بی‌دلیل.
تقریباً عین حرفای جَک.
اینجا بود که با خودم گفتم: «وای، پس یه خبرایی بوده.»
من یه کلمهٔ رمز درست کردم.
در موردش بگو.
امم، مال من «کهکشان» بود و مال خواهرم «طاووس».
کی بهتون گفت این کلمه‌های رمز رو درست کنین؟
مادربزرگم.
می‌تونستم فقط بگم «طاووس» و بعد تلفن رو قطع کنم،
و اونم میومد خونهٔ ما.
- از تنسی؟ - آره.
یادت میاد کِی اینو درست کرد؟
چند هفته قبل از اینکه بابام بمیره، قضیهٔ طاووس پیش اومد.
شماره تلفنشون چی؟ جایی نوشته بودیش؟
آره، یکیش زیر یه عروسکه.
مادربزرگشون، شارون مارتنز، نگران بود...
...چون از اتفاقایی که تو خونه می‌افتاد خبر داشت،
برای همین از بچه‌ها خواسته بود یه کلمه رمز درست کنن
و شماره تلفنش رو به بچه‌ها داد و از جیسون قایمش کرد...
...چون می‌دونستن چه واکنشی نشون میده.
در مورد این بلوک سیمانی که میگی بهم بگو،
یا آجری که مادرت استفاده کرد.
امم، ما تازه چندتا گل گرفته بودیم که می‌خواستیم...
...تو حیاط جلو یا پشتمون بکاریم.
و می‌خواستیم رنگش کنیم که خوشگل بشه.
و چون قبلش بارون میومد، تو اتاق مامانم بود.
یه آجر روی پاتختی داری؟
من و بچه‌ها می‌خواستیم رنگش کنیم...
...این آجرها رو رنگ کنیم و با گلها دور صندوق پست بذاریم.
این تصادفی نیست...
...که همهٔ شواهد فیزیکی و شواهد ضمنی...
...حرفایی رو تأیید می‌کنن که تام و مالی از همون اول به پلیس گفته بودن.
من وقتی خوندم که دادستان...
...موفق شده بود قاضی دادگاه رو متقاعد کنه تا...
...تمام حرفای بچه‌ها رو از پرونده حذف کنه، شوکه شدم.
چطور ممکنه یه دادگاه عادلانه برگزار شده باشه...
...وقتی هیئت منصفه اصلاً مدارکی رو نشنیدن که...
...حرفای مالی رو در مورد اتفاقات اون شب تأیید می‌کنه؟
یکی از استدلال‌های دادستان این بود...
...که بچه‌ها حالا دارن حرفای اولیه‌شون رو پس می‌گیرن.
و اینکه پدرت بدرفتار بوده درسته یا غلط؟
امم، غلطه.
به نظر من این یک بی‌عدالتی خیلی بزرگه.
وقتی مصاحبهٔ جک رو دیدم، خیلی تمرین‌شده به نظر میاد.
انگار شستشوی مغزی شدن.
من حقیقت رو می‌دونم.
می‌دونم چیزی که میگن حقیقت نداره.
تو سرشون چی می‌گذره؟
نمی‌دونم.
یکی از مصاحبه‌ها توسط یه مصاحبه‌گر آموزش‌دیدهٔ کودک...
...و تو یه محیط کنترل‌شده انجام شده.
اون یکی نه.
اون بهمون گفت بابام اونجوری مرده و به دادستان بگیم...
اوه، صدات قطع شد.
اشکالی نداره. هستی... برگشتی؟
باید به دیوید زنگ بزنم.
اگه این مصاحبه اینقدر مهمه،
چرا شهرستان دیویدسون یه نفر رو با هواپیما به ایرلند نمی‌فرسته...
...تا یه مصاحبهٔ درست و حسابی انجام بده؟
- سلام. - خب. این بهتره؟
من دیگه می‌رم بیرون. شما ادامه بدین.
مالی کوربت داره توی زندان زنان حبس می‌کشه
به ۲۰ تا ۲۵ سال زندان محکوم شده.
و من فکر نمی‌کنم اون این کارو کرده باشه.
صبح همگی بخیر،
و به دادگاه استیناف کارولینای شمالی خوش آمدید.
باید این سه قاضی رو متقاعد کنم که بی‌عدالتی صورت گرفته.
قاضی محترم، می‌خواستم در مورد تصمیم...
...مبنی بر نادیده گرفتن اظهارات بچه‌ها صحبت کنم.
به نظر من، نتیجه‌گیری دادگاه بدوی آشکارا اشتباه بود.
حکم دادگاه استیناف به دستم رسید که ما برنده شدیم.
و قاضی حکم داد که جیسون کوربت اون شب شروع‌کننده‌ی درگیری بوده.
اما دادستانی به این رأی اعتراض کرده و...
...پرونده رو به دیوان عالی کارولینای شمالی برده.
و این‌طوری شد که من دوباره از اول شروع کردم.
بچه‌ها در موقعیت منحصر به فردی بودن برای اینکه حقیقت رو بدونن...
...در مورد اینکه آیا پدرشون مشکل خشم غیرمنطقی داشته یا نه.
و مشکل نادیده گرفتن اظهارات بچه‌ها دقیقاً همین‌جاست.
جلسه دیوان عالی کارولینای شمالی به پایان رسید.
خداوند این ایالت و این دادگاه محترم را حفظ فرماید.
دیوان عالی حکم رو صادر کرد، و ما بردیم.
اون‌ها رأی به برگزاری یک محاکمه‌ی مجدد دادن.
و این دفعه، اظهارات بچه‌ها در حضور هیئت منصفه شنیده می‌شه.
حکم محکومیت قتل مالی کوربت و توماس مارتنز...
...در دادگاه تجدیدنظر نقض شد.
دیوان عالی کارولینای شمالی حکم دادگاه استیناف را تأیید کرد،
و به تام و مالی فرصت محاکمه‌ی مجدد داد.
مشکلات جدی‌ای در روند محاکمه وجود داشت،
و قرار بود که این مشکلات برطرف بشه.
هیجان‌انگیز بود. داشتم می‌رفتم خونه.
خب، امشب مالی کوربت و پدرش، تام مارتنز،
با قرار وثیقه آزاد هستند.
آقای مارتنز، چه حسی دارید که بیرون اومدید؟
خوشحالم که پیش خونواده‌ام برگشتم.
این پدر و دختر زندان «دیویدسون کانتی» رو...
...فقط با یک ساعت اختلاف ترک کردن.
برای اولین بار بعد از سه سال و نیم،
مالی آزادانه از اون زندان اومد بیرون.
عادلانه نیست...
...که اون‌ها بیرون باشن و آزادانه بگردن.
نمی‌تونم تمرکز کنم.
و هیچ تاریخی برای محاکمه مشخص نشده.
هیچ...
هیچ چیزی نیست که بگی، «باشه، این ماجرا این موقع تموم می‌شه.»
فقط باید اینجا بشینم...
...و بذارم زندگیم دوباره به خاطر اون‌ها از دستم بره.
خیلی سخته آدم‌هایی رو ببینی که خیلی چیزا رو ازت گرفتن...
...و زندگی پدرت رو گرفتن،
حالا آزادانه راه برن و بتونن پدر و مادرشون رو بغل کنن...
...در حالی که ما برای دیدن پدرمون باید بریم سر یه تیکه چمن که یه سنگ قبر روشه.
حالا باید برای یک محاکمه‌ی جدید با یک هیئت منصفه‌ی جدید آماده بشیم.
تمام شواهد ارائه می‌شه، و بالاخره کل داستان گفته خواهد شد.
قرار بود مسئله‌ی خشونت خانگی آشکار بشه.
منظورم، آزار خانگی‌ای که من می‌دیدم،
آزاری که من تحمل کردم و کشیدم، قرار بود... قرار بود رو بشه.
فکر کنم ما در ظاهر یه خانواده‌ی خیلی ایده‌آل به نظر می‌رسیدیم،
اما در مورد رفتار جیسون با من، اوضاع اصلاً خوب نبود.
هر روز، یه جورایی یه بازجویی در کار بود...
...که اون روز چیکار کردم، با کی حرف زدم، و چی پوشیده بودم.
و اگه موهامو یه مدل دیگه درست می‌کردم، می‌پرسید،
«چرا موهاتو اینجوری درست کردی؟»
«می‌خواستی با کس خاصی حرف بزنی؟»
هر کاری پر از خطر و استرس بود.
بعضی وقتا همین‌جوری از عصبانیت می‌جوشید...
...چون به حرفش گوش نکرده بودم...
...یا جایی بودم که نباید می‌بودم.
و بعضی وقتا این قضیه منجر می‌شد، اااه،...
...به یه موقعیت خشونت‌آمیز.
مالی داشت تبدیل به پوسته‌ای از خودِ سابقش می‌شد.
قطعاً دیگه مثل قبل خوشحال نبود.
قطعاً دیگه مثل قبل اعتماد به نفس نداشت.
انگار که روحش لگدمال شده بود.
من از وسعت یا جدیت این خشونت خانگی خبر نداشتم...
...اون‌جوری که الان خبر دارم.
اینکه نمی‌ذاشت بچه‌ها رو به فرزندی قبول کنم، یه روش کنترل بود.
و این چیزی بود که من اوایل متوجهش نبودم.
همیشه می‌گفت: «مگه چه اهمیتی داره؟ فقط یه تیکه کاغذه.»
می‌دونست که طلاق و حضانت...
...اگه بچه‌ها رو به فرزندی قبول می‌کردم، یه احتمال ممکن بود.
و برای همین، می‌خواست مطمئن بشه که این اتفاق نیفته.
اگه اون موقع می‌رفتم،
بچه‌ها اونقدر بزرگ نبودن که حرفشون تو دادگاه خریدار داشته باشه...
...و به احتمال خیلی زیاد بچه‌ها رو از دست می‌دادم.
و من... من حاضر نبودم بچه‌ها رو از دست بدم، و اون اینو می‌دونست.
می‌دونست که من هیچ‌وقت نمی‌تونم بچه‌ها رو ول کنم.
واسه همین، دوستم تو محله که وکیل خانواده بود،
بهم پیشنهاد داد که نه تنها از آزار و اذیت‌ها یه مدرک داشته باشم،
بلکه از مادر بودنم هم به طور کلی مدرک جمع کنم.
می‌دونین، که اگه وقتی بچه‌ها بزرگ‌تر شدن، طلاقی در کار بود،
سوابقی وجود داشته باشه که نشون بده من مادرشون بودم.
و پیشنهاد داد که صدا ضبط کنم.
داشتم سعی می‌کردم با جک صحبت کنم.
می‌شه فقط دو دقیقه به من وقت بدی با بچه‌هام حرف بزنم
وقتی تو تمام مدت پیششونی؟
- می‌تونی این کارو بکنی؟ - آره، ببخشید.
باید هم بگی ببخشید.
اونا دستگاه‌های ضبط کوچیکی بودن که با صدا فعال می‌شدن،
و من اونا رو جاهای مختلف خونه گذاشتم.
زیر میز قهوه‌خوری.
زیر پیشخوان آشپزخونه.
یکی روی پاتختی.
نقشه‌ی من این بود که اوضاع رو کنترل کنم...
تا وقتی به سنی برسن که بتونن تو دادگاه نظر بدن.
و وقتایی بود که با خودم فکر می‌کردم...
...که قبل از اینکه این اتفاق بیفته، من می‌میرم.
اِم... ولی هیچ‌وقت پیش نیومد...
...که فکر کنم ممکنه جیسون قبل از این اتفاق بمیره.
داگ کینگزبری بهم زنگ زد...
...و گفت یه پرونده داره که فکر می‌کنه من می‌تونم توش کمک کنم.
ما یه مردی رو داریم که تاجر خیلی موفقیه.
با همه خوب کنار میاد.
اصلاً یه ذره هم آدم عصبانی‌ای نیست.
مسئله اینه که آزارگرها می‌تونن تو اجتماع یه جور به نظر برسن...
...ولی تو خلوت خودشون کاملاً متفاوت باشن.
واسه همین، داگ یه فایل صوتی از اون خونواده موقع شام برام فرستاد.
«می‌تونم با بچه‌ها شام بخورم؟» این چیزی بود که پرسیدم، ولی تو نادیده گرفتیش...
...و با این حال رفتی بهشون غذا دادی.
من ده دقیقه پیش داشتم باهات تلفنی حرف می‌زدم،
گفتم: «می‌خوام یکم سوپ درست کنم. می‌خوای؟» و تو گفتی نه.
گفتم نه، چون فکر می‌کردم می‌خوایم دور هم شام بخوریم.
ولی تو نادیده‌ش گرفتی، عزیزم، چون کارت همینه،
چون کاری نبود که دلت بخواد انجام بدی.
من گفتم: «دارم برای بچه‌ها سوپ درست می‌کنم.»
«تو هم می‌خوای؟»
دلیل اینکه گفتم نه این بود که تو چیزی که خواسته بودم رو نادیده گرفتی.
من چیزی رو نادیده نگرفتم.
یادت رفت من چی خواستم. اصلاً برات مهم نبود.
یکی از ویژگی‌های آزارگرها اینه که دوست دارن نقش قربانی رو بازی کنن.
و مالی هر چقدر هم سعی می‌کنه آرومش کنه یا بهش اطمینان بده...
...که داشته پیشنهاد می‌داده کاری براش انجام بده،
اون نمی‌خواد راضی بشه.
اون دنبال راه حل برای مشکل نیست.
اون یه مشکل می‌خواد که ازش گله کنه.
گفتم: «دوست دارم با خونواده‌م شام بخورم.»
این چیزی بود که بهت گفتم. تو تصمیم گرفتی...
جک، از نرده‌ها آویزون نشو. برو تو اتاقت.
نه، نرو تو اتاقت، جک، لطفاً بیا پایین.
وقتی دارم باهاشون حرف می‌زنم بهشون نگو برن.
من باید برم دستشویی. - لطفاً همونجا بمون.
می‌تونی منو نگاه کنی؟ یکم احترام بذار.
ازت خواستم با خونواده‌م شام بخوریم. گفتی داری به بچه‌ها غذا می‌دی.
برای همین گفتم نه، چون تو حرف منو در مورد شام خوردن با خونواده‌م نادیده گرفتی.
بشین غذاتو تموم کن. - کی به حرف اون اهمیت می‌ده.
وقتی من دارم حرف می‌زنم نفرستشون برن. تو این حق رو نداری.
«تو این حق رو نداری.»
یعنی، آره، اون که... مادرخوانده‌شون نیست.
از نظر جیسون، این بهونه‌ی بیشتری بود...
...تا به مالی بفهمونه جایگاهش کجاست.
امروز «سه‌شنبه پنکیکی»ـه. چرا یکم پنکیک درست نکنم؟
من از تو هیچی نمی‌خوام. صد بار ازت خواستم.
تو کاملاً نشون دادی که می‌خوای سعی کنی منو از بچه‌هام جدا کنی.
نه، اینطور نیست، جِی.
منم همین کارو با تو می‌کنم.
فرقش اینه که من از پسش برمیام.
این یه تهدید خیلی واضح از طرف جیسونه.
«اگه سعی کنی بچه‌ها رو ازم بگیری، منم خیلی راحت بچه‌ها رو ازت می‌گیرم.»
نباید مجبور باشم صد بار یه حرفو تکرار کنم...
میشه شماها وسایل پنکیک رو بیارین بیرون؟
دوباره شروع کردی!
من دارم با تو حرف می‌زنم، و تو داری در مورد یه چیز دیگه حرف می‌زنی!
صندلی‌تو نکوب! - دعوا نکنین!
برین بخوابین.
برین بخوابین. برین. - اون فقط ترسیده، جِی.
برین بخوابین. - آره بابا. ترسید.
برو بخواب. برو بخواب. برو بخواب.
اگه هیئت منصفه این مدرک خشونت خانگی رو بشنوه،
تام و مالی رو بی‌گناه تشخیص می‌ده.
چون مالی پنج سال پیش یه داستان سر هم کرده، یا شایدم دو تا داستان،
معنیش اینه که اون از طرف جیسون آزار ندیده؟
دختر من دروغگو نیست.
منم دروغگو نیستم.
و اگه فکر می‌کنین هستیم، هر کاری از دستتون برمیاد بکنین.
ثابتش کنین.
ما متوجه می‌شیم که صداهای ضبط‌شده‌ی مخفیانه‌ای وجود داره...
...که مالی از جیسون ضبط کرده.
مالی تنها کسی بود که می‌دونست داره صدایی ضبط می‌شه،
و این شرایطی رو به وجود میاره که اون بتونه روایت رو کنترل کنه.
مالی داشت برای طلاق و مراحل قانونی حضانت آماده می‌شد.
من از پس کاری که تو می‌خوای بکنی برمیام.
- من سعی نمی‌کنم کاری بکنم، جِی. - چرا، می‌کنی.
اون واضحاً داره سعی می‌کنه یه کاری بکنه.
هر کسی که تو یه رابطه‌ی شخصی مخفیانه صدا ضبط می‌کنه...
...می‌تونه شرایط رو دستکاری کنه و جیسون رو آدم بَده جلوه بده.
تو ماه‌های آخر قبل از اینکه پدرم کشته بشه،
حال و هوای خونه یه جورایی فرق کرده بود.
دیگه مثل قبل به عنوان یه خانواده با هم فعالیتی نداشتیم.
وقتی که من واقعاً تازه داشتم متوجهش می‌شدم این بود که...
...دستگاه ضبط صدا رو تو ماشین بابام پیدا کردم و بهش نشون دادم.
و اون کاملاً از دیدن اون دستگاه شوکه شده بود.
و گفت: «نظرتون در مورد برگشتن به ایرلند چیه؟»
و سارا گفت: «بدون مامانی؟» و بابام گفت: «آره.»
و من می‌دونستم مالی از این موضوع خوشش نمیاد.
می‌دونست که اون می‌تونه ما رو ببره، و مالی هم هیچ کاری از دستش برنمیاد.
با توجه به تمام چیزهایی که در مورد مالی فهمیدیم...
...به نظر می‌رسه اوضاع در مورد ازدواجشون داره به نقطه‌ی بحرانی می‌رسه...
...و از همه مهم‌تر، در مورد حضانت بچه‌ها توسط اون.
برمی‌گردیم به اظهارات تام در شبی که جیسون کشته شد،
و دلیل سر زدن تام و شارون.
یعنی، ما آدمای تقریباً اجتماعی‌ای هستیم.
و این آخر هفته واقعاً کار خاصی نداشتیم.
اون روز صبح شنبه، تصمیم گرفتیم: «هی، چرا نریم یه سری به مالی بزنیم؟»
چهار ساعت راهه، و هوا هم عالیه.
ولی ما از کسایی تو تنسی فهمیدیم،
همونجایی که تام و شارون زندگی می‌کنن،
که تام و شارون اون شب با رئیسش برنامه داشتن،
که لحظه‌ی آخر کنسلش کردن.
ما فکر نمی‌کنیم تام اومده باشه کارولینای شمالی...
...تا جیسون رو با چوب بیسبال اونقدر بزنه که بمیره.
نظریه‌ی ما اینه که مالی یک اتفاق انفجاری رو برنامه‌ریزی کرده بود.
اگه مالی می‌تونست کاری کنه جیسون از کوره در بره...
...اونم جلوی چشم پدر و مادرش به عنوان شاهد،
می‌تونست درخواست حکم عدم تعرض به خاطر خشونت خانگی بده،
که باعث می‌شد از خونه بندازنش بیرون.
و بعدش هم برای حضانت فوری بچه‌ها اقدام کنه...
...و بچه‌هاش رو ازش بگیره.
ولی وقتی نقشه خراب شد و ماجرا خشونت‌آمیز شد،
انگار دیگه براش فرقی نمی‌کرد که اون زنده بمونه یا بمیره.
حالا، همه دارن راجع به تام و مالی مارتنز حرف می‌زنن.
این پرونده باعث یه دودستگی بزرگ...
...بین آمریکا و ایرلند برای مدتی طولانی شده.
الان وضعیت این‌طوریه که انتظار می‌ره برای تجدید محاکمه برن...
...با همون اتهامات در سال ۲۰۲۲.
چقدر سخته شنیدن تمام حرف‌هایی...
...که می‌دونی پشت سر برادر مرحومت زدن...
...تا این‌طور نشون بدن که انگار حقش بوده؟
فکر می‌کنم یکی از دلایلی که این کتاب رو نوشتم همین بود،
چون ما نمی‌تونستیم از جیسون دفاع کنیم.
من هفت ساله که دارم برای اجرای عدالت در حق جیسون می‌جنگم.
حالا با یه تجدید محاکمه روبرو هستم،
و انتظار دارم که وکلای مدافع من رو احضار کنن.
مطمئنم می‌خوان سعی کنن ادعا کنن که من جک و سارا رو شستشوی مغزی دادم،
که کاملاً... دروغه.
اینکه به یه بچه بگی چی بگه، یا بهش بگی دروغ بگه،
با هر ذره‌ی وجودم مغایرت داره.
همچین چیزی هرگز اتفاق نمی‌افته.
دارم وسایلمو جمع می‌کنم، آماده میشم، چون فردا صبح راهی هستیم...
...برای جلسه‌ی پیش از محاکمه.
این اولین باریه که مارتنزها رو از سال ۲۰۱۵ می‌بینیم.
واسه همین خیلی سخت خواهد بود.
دلیلی که با تجدید محاکمه‌شون موافقت شد...
...تا حد زیادی به مصاحبه من با «دراگن‌فلای» ربط داره،
که اونجا گفتم بابام مالی رو زده بود.
این موضوع همیشه ته ذهنمه.
همه‌مون فقط امیدواریم که تاریخ تجدید محاکمه هرچه زودتر مشخص بشه.
اینا بیشتر از یک ساله که آزادن،
و فکر می‌کنم وقتشه که این دفتر بسته بشه...
...و عدالت اجرا بشه.
فقط می‌خوام اونجا باشم تا از پدرم و خانواده‌ام حمایت کنم.
خانواده جیسون کوربت، مرد ایرلندی که جسدش در اثر ضرب و شتم پیدا شد...
...در خانه‌اش در کارولینای شمالی در سال ۲۰۱۵،
اعلام کردند که امیدوارند تاریخ تجدید محاکمه مالی و تام مارتنز...
...در جلسه‌ی استماع امروز مشخص شود.
اونا وارد دادگاه شدن و من مالی رو دیدم، تام رو هم دیدم.
سرشون پایین بود. بهم نگاه نمی‌کردن.
و با خودم گفتم: «من دیگه نمی‌ترسم.»
من اون کسی نیستم که باید بترسه.
من... من کار اشتباهی نکردم.
دروغ گفتم، درسته.
اوم...
ولی من هشت سالم بود.
و واقعاً معتقدم که عدالت در مورد پدرم اجرا خواهد شد.
و حالا یک خبر فوری که همین چند لحظه پیش به دستمون رسید:
قاتلان جیسون کوربت، تاجر ایرلندی، با یک تجدید محاکمه روبرو خواهند شد...
...به اتهام قتل در تابستان آینده.
خانواده امیدوار بودند...
...که این تجدید محاکمه قبل از کریسمس برگزار بشه.
متأسفانه، اینطور نشد.
الان واقعاً فقط باید صبر کرد.
خیلی استرس‌زاست که با این قضیه که بالای سرمون سنگینی می‌کنه کنار بیایم.
ولی اگه فرصت شهادت دادن پیدا کنم، که امیدوارم اینطور بشه،
مطمئنم می‌تونم روایت کنم که واقعاً تو اون خونه چی گذشت،
و به مردم و هیئت منصفه بگم که مالی واقعاً چه جور آدمی بود،
و نسخه‌ی واقعی اتفاقات، یعنی حقیقت رو بگم.
خیلی وقته منتظرم تا همه‌چیز رو بگم،
و قبلاً کلمات مناسب رو برای توضیح اتفاقی که برام افتاد نداشتم،
و برای برادرم، و قبل‌تر برای پدرم.
از بیرون که نگاه کنی،
خونه انگار گل و بلبله.
و از داخل، تاریک و سنگینه.
رابطه‌ام با مالی رفته رفته بدتر شد...
...از وقتی که به آمریکا اومدیم.
من و سارا توی اتاق‌هامون عکس‌های مادر واقعی‌مون رو داشتیم،
و اون عکس رو از من گرفت و قایمش کرد.
حس می‌کنم مالی می‌خواست تنها مادری باشه که وجود داره،
که هیچ‌کس دیگه‌ای قبل از اون نبوده.
سارا رابطه‌ی خیلی نزدیک‌تری با مالی داشت تا من.
اونا همه‌کارو با هم می‌کردن.
اون انگار... بچه‌ی سوگلی بود.
من با بابام صمیمی‌تر بودم.
یادمه یه بار که پدرم سفر کاری بود،
و من بهش گفتم: «خداحافظ، دوستت دارم.»
اون دنبالم کرد تا توی اتاقم،
کل اتاقم رو به هم ریخت، همه لباس‌هامو ریخت بیرون، تختم رو برگردوند،
کمد لباس‌هامو چپه کرد.
با مالی توی ماشین بودم که ازش پرسیدم،
«می‌تونم تی-بال (نوعی بیسبال) بازی کنم؟ بابا مربیه، پس می‌تونه منو ببره.»
و مالی برگشت گفت: «تو منو دوست نداری؟»
«من برات مهم نیستم؟ نمی‌خوای با من وقت بگذرونی.»
«چرا می‌خوای با بابات وقت بگذرونی؟»
حس خیلی بدی بهم دست داد چون فکر کردم واقعاً ناراحتش کردم.
حتی نمی‌تونستم چیزایی که اتفاق می‌افتاد رو به بابام بگم،
و این باعث می‌شد خیلی برام سخت باشه که بفهمم چی درسته و چی غلط.
چون تمام مدت فقط یه نفر بود که تو گوشم می‌خوند.
من دائماً در حال جنگیدن برای به‌دست آوردن محبتش بودم.
هر کاری می‌کردم تا فقط توجهش رو به خودم جلب کنم،
حتی نه محبتش رو.
و من دوستش داشتم.
من و جک هر دو دوستش داشتیم.
ولی فکر می‌کنم اون من و جک رو به جون هم می‌نداخت
تا برای محبتش بجنگیم.
فکر می‌کنم اگه کار به جایی می‌رسید...
...که تو ۱۳ سالگی ما رو می‌بردن پیش قاضی،
من بدون شک بابام رو انتخاب می‌کردم.
ولی سارا مالی رو انتخاب می‌کرد.
مالی دائم سارا رو از بابام دور می‌کرد.
اون هیچوقت...
اون هیچوقت رابطه‌ای رو که باهاش می‌خواست، به دست نیاورد.
این تقصیر مالی‌ئه.
به نظر من، این تقصیر مالی‌ئه.
همین‌طور که برای محاکمه‌ی مجدد آماده می‌شیم،
متوجه شدم که مالی چند تا دوست صمیمی داشته...
که موقع عصبانیت شدید جیسون، شنیده بودن...
که تهدیدش می‌کنه،
یا شاهد رفتارای کنترل‌گرانه‌ی جیسون بودن،
و اینا حرفایی که مالی برام تعریف کرده بود رو تأیید می‌کرد.
یکی از اون زن‌ها میگه،
«مالی بهم گفته بود جیسون قبلاً تو اتاق خواب خفه‌م کرده.»
و اون زن گفت،
«مالی می‌ترسید که جیسون همسر اولش رو خفه کرده باشه،
و داشت نگران می‌شد که ممکنه این اتفاق برای خودشم بیفته.»
و من با خودم... با خودم فکر می‌کردم، «چی؟»
این موضوع از همون اول مطرح بوده،
از اولین بازجویی توسط پلیس.
همسر اولش در شرایطی مشکوک مرده بود.
امم، نتیجه‌گیری این بود که دچار حمله‌ی آسم شده.
این موضوع جدیدی نبود.
تام از همون وقتی که با مایکی فیتزپاتریک حرف زده بود، نگران بود.
پدربزرگ و مادربزرگِ مادری اومده بودن پیش ما.
اونا خونه‌ی ما بودن.
فرصتی پیش اومد که بتونم یه صحبتی داشته باشم...
...با پدرِ همسر اولِ مرحومش.
اسمش مایکی فیتزپاتریک بود.
آدم تحصیل‌کرده‌ای نیست. حرف زدنش خیلی سخت بود.
لهجه‌ی غلیظ ایرلندی داشت.
ازش پرسیدم نظرش راجع به جیسون چیه.
گفت: «فکر می‌کنم اون دخترم رو کشته.»
این حرف خیلی برام تکون‌دهنده بود.
نمی‌دونستم این حرفای یه مرد داغ‌دیده‌ست...
...که دنبال یه مقصر برای مرگ دخترش می‌گرده،
یا اینکه حرفش اساس و پایه‌ای داره.
کاملاً جدی بود.
شوخی نمی‌کرد.
هیچ‌کس بیشتر از این درباره‌ی مرگ مَگز تحقیق نکرد...
و شرایط پیرامون مرگ مَگز.
همه یافته‌های کالبدشکافی رو قبول کردن،
تا اینکه داگ شروع کرد به تحقیق بیشتر.
من یک نسخه از گزارش رسمی کالبدشکافی رو به دست آوردم،
مربوط به همسر اول جیسون.
علت احتمالی مرگ، ایست حاد قلبی-تنفسی متعاقب انقباض شدید مجاری...
تنفسی (اسپاسم برونش) در فردی با سابقه‌ی بیماری آسم قلمداد می‌گردد.
دادم یک کارشناس پزشکی این رو بررسی کرد.
میگه: «همسر اول جیسون کوربت بر اثر حمله‌ی آسم نمرده.»
«شواهد به من نشون میده...»
«...که اون بر اثر جراحات ناشی از خفگی با دست فوت کرده.»
ما فهمیده بودیم که خواهرِ مَگز اون شب اونجا بوده.
و اون گزارش داده بود: «مَگز مدام می‌گفت: 'دارم می‌میرم. دارم می‌میرم.'»
این دقیقاً اتفاقیه که برای قربانیان خفگی با دست میفته
که از خود حادثه جون سالم به در می‌برن،
ولی ظرف یک ساعت بر اثر اون جراحات می‌میرن.
ولی طبق گزارش کالبدشکافی مَگز کوربت،
هیچ علامت مشخصی روی قسمت بیرونی گردنش وجود نداشته.
کارشناس من میگه: «آدم به خاطر چیزی که در قسمت بیرونی گردن هست نمی‌میره.»
«آدم به خاطر جراحتی می‌میره که دیده نمیشه،
یعنی در داخل گردن.»
این نکته مهمیه.
دادستانی داره این استدلال رو مطرح می‌کنه
که مالی اون شب نمی‌تونسته خفه شده باشه...
...چون جراحتی روی گردنش نبوده.
و اون بهم میگه: «یه نگاه به عکس مالی کوربت بنداز...»
«...که همون صبح زود، دقیقاً بیرون خونه توسط پلیس گرفته شده.»
«اون علامت خطی رو می‌بینی...»
«...روی سمت چپ گردن مالی، زیر گوشش؟»
من قبلاً متوجهش نشده بودم.
میگه: «این جای ناخنه.»
این اتفاقیه که موقع خفگی با دست میفته،
یعنی وقتی که یا ناخن‌های مهاجم...
...تو کنار گردن فرو میره،
یا بعضی وقتا خود قربانی سعی می‌کنه دست مهاجم رو از گردنش جدا کنه.
و بهم میگه،
«لباس خوابی که اون شب پوشیده بود رو بررسی کردی؟»
«نه. دنبال چی باید بگردم؟»
«اگه قربانی بیهوش بشه،...»
«...اِ، کنترل ادرارش رو از دست میده.»
«مطمئن باش،...»
«...اگه بری اونجا رو بگردی یه لکه‌ی ادرار پیدا می‌کنی...»
«...تو قسمت فاق لباس خوابش.»
و پیداش کردم.
من معتقدم تنها دلیلی که همسر شماره دو، قربانی شماره دو نشد...
...این بود که اون شب پدر ۶۵ ساله‌اش
اونجا بود تا مداخله کنه و جلوش رو بگیره.
شاهدان متخصص متعددی هم برای دادستان و هم برای دفاع وجود دارن.
هر کارشناسی که کالبدشکافی مَگز رو بررسی کرده،
موافقه که اون بر اثر حمله‌ی آسم نمرده.
ولی کارشناسای ما گفتن که نمیشه از روی این موضوع نتیجه گرفت که...
که جیسون یا هر کس دیگه‌ای اون رو کشته.
این یک نتیجه‌گیری بی‌پروایانه است و با شواهد موجود همخونی نداره.
یه لیست بلندبالا از بیماری‌های احتمالی وجود داره...
...که می‌تونستن تو یه فردی که مبتلا به آسم بوده شبیه به حمله آسمی به نظر بیان.
اما این ادعا که جیسون حتماً اون رو خفه کرده...
...از اون مدل شهادت‌هایی نیست که دلمون بخواد جلوی هیئت منصفه مطرح بشه.
نگرانیم که هیئت منصفه این رو بشنوه و دیگه به بقیه‌ی حرفا گوش نده.
جک و سارا کاملاً مطمئنن...
که شهادت اونها همه چیز رو درست می‌کنه.
ولی حتی اگه شهادت‌شون عالی باشه...
...و بار خودشون رو به دوش بکشن،
و حتی بیشتر،
بازم ممکنه کار خراب بشه.
و برای همین، ما حاضریم مذاکره برای تخفیف مجازات رو در نظر بگیریم.
امروز، مالی کوربت و توماس مارتنز...
...در دادگاه بخش دیویدسون حاضر شدن...
...تا برای کاهش اتهام به قتل غیرعمد درخواست بدن.
مالی کوربت، اتهام قتل غیرعمد رو نه رد کرد نه قبول.
و توماس مارتنز، به اتهام قتل غیرعمد اعتراف کرد.
ضمناً، می‌گن که سابقه‌ی درخشانش تو اف‌بی‌آی در حمایت از قانون...
...باید باعث بشه حکم سبک‌تری بگیره.
اصلاً دلم نمی‌خواست معامله‌ای برای تخفیف بکنم.
آماده بودم که دادگاه برگزار بشه.
آماده بودم که حقیقت پیروز بشه و آماده بودم که مقابله کنم.
ولی احتمال اینکه تو دادگاه ببازیم...
...و پدرم تا آخر عمرش زندانی بشه،
نمی‌تونستم مسئولیتش رو قبول کنم.
تیم‌های دادستان و وکلای مدافع قراره که...
تمام شواهد پرونده‌ای رو که این منطقه خیلی خوب می‌شناسه، بررسی کنن...
و اون رو به قاضی ارائه بدن.
و بعد اون تصمیم می‌گیره که مدت حبس‌شون چقدر باشه.
تمام دنیام دوباره زیر و رو شده،
و نمی‌دونم طی این هشت سال چندمین باره.
ممکنه آخر جلسه‌ی صدور حکم، به خاطر مدتی که زندان بودن آزاد بشن.
این یعنی نهایت بی‌عدالتی.
این حق پدرم نیست. این حق من نیست.
اصلاً درست نیست. منصفانه نیست.
دادگاه در حال شنیدن شهادت دوستان و همسایگان...
...مالی مارتنز کوربت بوده،
کسانی که گفته‌اند از وجود جر و بحث، خشونت فیزیکی و رفتارهای کنترل‌گرایانه...
...در ازدواج کوربت‌ها باخبر بودند.
سوالاتی درباره‌ی علت مرگ همسر قبلی او،
مارگارت کوربت مطرح شد.
تیم دفاع پاتولوژیست‌هایی آورد که می‌گفتن این احتمال وجود داره...
...که کسی او را کشته باشد.
احساس می‌کنم دارن پدرم رو محاکمه می‌کنن.
و احساس می‌کنم تمام تمرکز روی شخصیت پدرمه.
وکلای مالی می‌گن یه عامل مشترک بین مرگ مادر من...
...و مرگ پدرم وجود داره.
مادرم داشته بهم غذا می‌داده...
...چون شبی که مرد، من گریه کردم و بیدار شدم.
و شبی که پدرم مرد، من بیدار شدم و رفتم پایین.
چطور می‌تونید من رو دلیل مرگ هر دو تا پدر و مادرم بدونید؟
اونجا بود که فهمیدم...
...این پرونده فقط برای تیم دفاع مهمه.
اونا پدرم رو... پدر من رو نمی‌شناسن و نمی‌خوانم که بشناسن.
هرچقدرم که شنیدن این خبر براشون دردناک بود...
...که «مگز» از حمله آسمی نمرده،
که داستانیه که تمام عمر به خوردشون دادن،
راستش یکم امید داشتم که این موضوع باعث بشه...
...اون شست‌وشوی مغزی‌شون از بین بره.
ولی خب...
اونا همچنان باور دارن که اونجوری مرده،
و شاید این چیزیه که باید باورش کنن.
من عصبانی‌ام چون می‌دونم پدرم، مادرم رو نکشته.
اون شب عمه‌ام کاترین تو خونه بود.
واقعاً آرزو می‌کردم ازم خواسته بودن که برم و شهادت بدم،
چون من تنها کسی‌ام که شب فوت مَگز اونجا بودم.
می‌شه گفت حدودای دو نصفه شب بود...
...که یه نفر به در اتاق خواب زد و جیسون بود.
گفت: «مَگز حالش خوب نیست. یه حمله شدید آسمی بهش دست داده.»
مَگز تو آشپزخونه بود و سینه‌شو گرفته بود.
اسپری تنفسی‌ش دستش بود.
من دیدم که جیسون با چه تقلایی هر کاری کرد که نجاتش بده.
تام مارتن می‌گفت که مایک و اون باهم صحبت کردن...
...درباره اینکه چطور مَگز تو دستای جیسون مرده.
وقتی اینو شنیدیم، تمام خانواده‌م از کوره در رفتن، مخصوصاً پدرم.
گفت: «اصلاً همچین چیزی نبوده.»
«چطور می‌تونستم تا روزی که زنده‌ام باور کنم جیسون...»
«...دخترم رو کشته؟»
اونا یه رابطه‌ی فوق‌العاده داشتن.
خیلی زوج عاشقی بودن.
و مایکل عاشق جیسون بود.
اون پسر ما بود.
تصمیم گرفتیم مایکل برای وکیل یه بیانیه بنویسه.
پدرم به خاطر سرطان از دنیا رفت،
برای همین ما از طرف پدرم حرف می‌زنیم.
«بیانیه‌ی مایکل فیتزپاتریک.»
«می‌خواهم رسماً اعلام کنم که من فقط یک بار توماس مارتنز را دیدم.»
«همچنین می‌توانم قاطعانه بگویم...»
«...که ما هرگز در مورد دخترم مارگارت صحبت نکردیم،»
«و من هرگز به توماس مارتنز نگفتم...»
«...که جیسون دخترم مارگارت را کشته است.»
«این اظهارات توماس مارتنز کاملاً و مطلقاً دروغ است.»
قاضی بخش دیویدسون اظهارات پایانی دادستان و تیم دفاع...
را خواهد شنید،
که می‌تواند منجر به تصمیم‌گیری نهایی در مورد حکم شود.
آخرین اتفاق قبل از اینکه قاضی حکم خودش رو اعلام کنه...
...اظهارات اعضای خانواده‌ی جیسون در مورد تأثیرات این اتفاقه،
و جک و سارا مهم‌ترین کسایی هستن که قراره صحبت کنن.
اینو من نوشتم،
نه فقط به‌خاطر پدرم، بلکه به‌خاطر خودمم.
من ۱۹ سالمه.
خیلی وقته که نتونستم حرف بزنم،
و مجبور بودم تو این هشت سال گذشته به یه مشت دروغ گوش بدم،
و این فرصت منه که حقیقت رو بگم.
دیگه به قدر کافی بزرگ شدم، و الان به قدر کافی شجاعم.
همیشه یکی دیگه داستان من رو تعریف کرده،
و برام مهمه که بتونم خودم داستانم رو بگم.
می‌خوام به «چیکن فراید» گوش بدم. (آهنگی از گروه زک براون)
آره، بذارش. اوه، گذاشتیمش؟
- گذاشتیمش؟ - آره، بذار. آره، بذار.
ما همیشه با هم پخشش می‌کردیم.
حس می‌کردم کنارمه.
♪ می‌دونی که من مرغ سوخاریمو دوست دارم ♪
♪ یه آبجوی خنک آخر هفته‌ها ♪
♪ یه شلوار جینی که درست اندازه‌مه ♪
♪ و صدای بلند رادیو ♪
♪ خب، من زیر سایه‌ی درخت کاج جورجیا بزرگ شدم ♪
♪ و اونجا خونه‌ی آدمه، می‌دونی ♪
♪ چای شیرین، پای گردو ♪
♪ و شراب خونگی ♪
♪ جایی که هلوها رشد می‌کنن ♪
♪ و خونه‌ی من، چیز زیادی برای گفتن نداره ♪
♪ اما پر از عشقیه که تو خاک جنوب رشد کرده ♪
♪ و یه ذره مرغ سوخاری ♪
♪ یه آبجوی خنک آخر هفته‌ها ♪
♪ یه شلوار جینی که درست اندازه‌مه ♪
♪ و صدای بلند رادیو ♪
♪ دوست دارم ببینم خورشید... ♪
ما وقتی با همیم از همه قوی‌تر و متحدتریم.
- آره. - می‌دونی؟
- و می‌خوایم این کار رو با هم انجام بدیم. - آره.
- حرف آخر با توئه. - منو نگاه کن. همه چی درست می‌شه.
وقت گریه و زاری تموم شده.
الان وقتشه که عصبانی باشیم. اون تو، سر بالا، شونه‌ها صاف.
- گور بابای اینا. برای ما هیچی نیستن. - آره.
یالا سارا، بهمون انرژی بده. می‌خوایم چیکار کنیم؟
بزن بریم!
خب، آره.
بچه‌ که بودم، شبا دعا می‌کردم
که وقتی بیدار می‌شم، بفهمم همه‌ش یه خواب بد بوده.
من مجبور شدم بچگی، نوجوونی،
و شروع بزرگسالی رو بدون حضور پدرم که راهنماییم کنه، تجربه کنم.
عالیجناب، فریب این نقاب متمدنانه‌ی مالی مارتنز رو نخورید.
اون به‌طور سیستماتیک من رو درهم شکست و با دروغ‌های تدریجی منو مسموم کرد.
می‌خوام شفاف بگم.
من هرگز ندیدم پدرم مالی مارتنز رو بزنه، هرگز.
اینجا کی قربانیه؟
خانواده‌ی مارتنز درد من رو خیلی بدتر کردن
با این تلاش که دنیا فکر کنه پدرم آدم بدی بوده.
چیزی که مالی و تام مارتنز از من گرفتن رو هرگز نمی‌تونم پس بگیرم.
من رد دست خونی پدرم رو روی در اتاق خوابش دیدم.
مرگ اون هیچ‌جوره داوطلبانه نبود.
اون انتخاب نکرد که ما رو ترک کنه. اونو از ما گرفتن.
اون قربانی بود.
خوشبختانه، پدرم دو تا والد فوق‌العاده انتخاب کرد
که تو زندگی راهنمای من باشن.
آسون نبوده، اما داشتن اون‌ها خیلی آسون‌ترش کرد.
فقط وقتی که رفتم با تریسی و دیوید تو ایرلند زندگی کنم
معنای واقعی خانواده رو فهمیدم.
مالی کوربت و توماس مارتن دوباره به زندان برمی‌گردند
به‌خاطر مرگ جیسون کوربت.
امروز بعد از ظهر، قاضی آن‌ها را به ۵۱ تا ۷۴ ماه حبس محکوم کرد...
که وقتی مدت زمانی که قبلاً در زندان بودن رو در نظر بگیریم...
...یعنی زمانی که قبلاً به اتهام قتل درجه دو مجرم شناخته شده بودند،
در مجموع فقط حدود هفت یا هشت ماه دیگه می‌مونه.
قاضی صراحتاً گفت که براش سخت بوده
که در این پرونده حقیقت رو پیدا کنه،
اما خیلی واضح گفت که بچه‌ها بی‌گناه بودن.
یعنی جک و سارا.
فکر می‌کنم مالی برای بزرگ کردن اون بچه‌ها بهترین کاری که می‌تونست رو کرد.
و فقط براش خیلی سخت بود
که بشنوه بچه‌ها میگن اون به نحوی بهشون آسیب زده،
... که من واقعاً باور نمی‌کنم حقیقت داشته باشه.
من به هیچ وجه، نه عاطفی، و نه جسمی، بچه‌هام رو آزار ندادم.
از بچه‌ها به‌عنوان ابزاری شیطانی استفاده شده.
اون‌ها رو علیه من تبدیل به سلاح کردن.
و... اونا می‌خواستن به من صدمه بزنن، و زدن.
فکر می‌کنم اون بچه‌ها حقیقت رو می‌دونن؟
نمی‌دونم. چطور خاطرات ساحل رو به یاد میارن؟
چطور مالی رو به عنوان مادر نمونه‌ی مدرسه به یاد میارن؟
چطور غذاهایی که درست می‌کرد رو به یاد میارن؟
چطور جشن تولدها رو به یاد میارن؟
چطور به یاد میارن که اون بهشون شنا کردن یاد می‌داد؟
چطور اینا رو به یاد میارن؟
چطور می‌تونی این‌ها رو به یاد بیاری و از مالی متنفر باشی؟
امروز، مالی کوربت و توماس مارتنز آزاد از زندان‌هایشان بیرون خواهند آمد.
من اجازه ندارم هیچ‌گونه تماسی با بچه‌ها داشته باشم.
این یه حکم دادگاهه.
و اما در مورد اینکه، می‌دونین، چه احساسی دارم...
...درباره‌ی اینکه آیا خودمو مادرشون می‌دونم یا نه،
این حرف الان باعث درد و رنج شدیدشون می‌شه.
فکر می‌کنم اون‌ها از کسی که فکر می‌کنن من هستم متنفرن،
و من رو یه آزارگر شرور می‌دونن،
و فکر می‌کنن پدرشون فوق‌العاده بوده.
من قطعاً الان مادرشون نیستم.
آیا همیشه به خودم به‌عنوان کسی که مادرشون بوده فکر می‌کنم؟
بله، بودم. من مادرشون بودم.
من مادرِ اون جک و سارایی بودم که توی یه زندگی دیگه وجود داشتن.
سارا، چند سالته؟
دو سال.
دو سال و نیم.
آره.
تو چند سالته؟
- چهار سال و نیم. - مطمئنی یک سال و نیمت نیست؟
درسته که من مالی رو دوست داشتم.
ولی صرفاً چون دوستش داشتم، دلیل نمیشه که مادر خوبی بوده باشه.
- بگو: «خداحافظ دوربین.» - خداحافظ دوربین.
دیگه هیچ حسی بهش ندارم. دیگه...
...ازش متنفر نیستم.
فقط دیگه نمی‌خوام هیچ قدرتی روی من داشته باشه.
ممنونم.
می‌فهمم که چرا خیلی‌ها ممکنه بگن...
...اون دور و بر آدمایی بوده که باباش رو دوست داشتن،
خانواده‌ی باباش، دوستای باباش، اونم برای هشت سال،
واسه همینه که داره این حرف‌ها رو می‌زنه.
ولی همیشه آزاد بودم تا به تصمیم‌ها و نظرات خودم برسم.
بابام قهرمان من بود. کسی بود که بهش افتخار می‌کردم.
بهترین دوستم بود.
چه پسر خوشگلی.
جک، برای بابا بوس بفرست.
پسر خوب.
اوه، یکی دیگه.
داری چیکار می‌کنی بابا؟
می‌رم دنبال سارا و مامان.
دارن میان خونه‌ی جک.
سلام بابایی! به بابا بوس میدی؟
- دلت برای بابا تنگ شده بود؟ - سلام!
- ببین بابا برات چی خریده. - اوه، بابا برات کادو خریده؟
بابام یه آدم فوق‌العاده بود. یه بابای خوب بود.
اون، انگار، بزرگترین مشوقم بود.
برو سارا!
می‌دونم که بابا و مامانم نمی‌خواستن من یه گوشه بشینم و غصه بخورم.
پس، باید همین‌طور ادامه بدی و باعث افتخارشون بشی،
و اون زندگی رو بکنی که اون‌ها برات می‌خواستن.
بابام من و جک رو دوست داشت.
ما همه چیزش بودیم، و اینو می‌دونم.
و واقعاً افتخار می‌کنم که بگم من دختر جیسون کوربت هستم.
زیرنویس: اشکان هیدی